Τέλος των σχολίων για την "εφοδιαστική αλυσίδα" - Περιληπτική ανασκόπηση & Συμπεράσματα

 Όλα κάποια στιγμή έρχονται στο τέλος τους...
...Το ίδιο ισχύει και για τις αναρτήσεις μου στο διαδίκτυο.  Όμως, σαν τελευταία επικοινωνία μαζί σας και κυρίως με τους φοιτητές ΟΔΕ, οφείλω να αναφέρω περιληπτικά τις απόψεις μου, έτσι ώστε να υπάρχει σύγκριση με τις αντίστοιχες απόψεις διαφόρων θεωρητικών ή και των Μηχανικών. Αυτών δηλαδή που ασχολούνται παρασιτικά, δίχως δηλαδή να κατέχουν το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς και αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές.
 Ενώ, αντίθετα, οι ακαδημαϊκοί μας οφείλουν να διδάσκουν την λειτουργία της αγοράς, όπως την ρύθμισε η ΕΕ το 1992 και 93, τότε δηλαδή που άνοιξαν τα
 σύνορα των κρατών της Ευρώπης:

1) Το 1992 έθεσε η ΕΕ σε ισχύ τον κανονισμό ΕΕ 2913/92, "Περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα". Ο κώδικας αυτός ήταν η αφετηρία να τεθούν 
     ενιαίοι κανόνες για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, που θα ρυθμίζουν την σχέση της ΕΕ με τις τρίτες χώρες.
     Δηλαδή από τότε έπαψε να ισχύει ο όρος πχ "εισαγωγή" ή "εξαγωγή" χωριστά στην κάθε χώρα της ΕΕ, γιατί τέθηκε σε ισχύ ο κανονισμός 2913/92, που
     όρισε από τότε τον όρο "εισαγωγή" ή "εξαγωγή" στην ΕΕ. (Στην λειτουργία της αγοράς εισήχθη σχετικά ο όρος "Εξωτερική Κοινοτική Διαμετακόμιση".)

2) Το 1993 έθεσε η ΕΕ σε ισχύ τον κανονισμό 2454/93 με τον οποίο θεσμοθέτησε και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός του εδάφους της, δηλαδή
     μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ.  Στον κανονισμό αυτό η ΕΕ περιέγραψε και κατονόμασε ως Ε.Ο.Φ., (Εγκεκριμένους Οικονομικούς Φορείς), τους
     εμπλεκόμενους καθ' οιονδήποτε τρόπο στα διάφορα καθεστώτα, που αφορούν στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός του εδάφους της ΕΕ... (Στην 
     λειτουργία της  αγοράς εισήχθη σχετικά ο όρος "Εσωτερική Κοινοτική Διαμετακόμιση".)

3)  Η ΕΕ όρισε στον κανονισμό ΕΕ 2454/93 την έννοια "κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά της ΕΕ", ως: "Lieferkette" & "Chaine d' approvisionnement",  
       που είναι όρος στις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Ο όρος της ΕΕ μεταφράζεται ορθά στην ελληνική ως "Αλυσίδα Εφοδιασμού". (Προσοχή: η μετάφραση "εφοδιαστική
      αλυσίδα"
 του όρου της ΕΕ είναι άστοχη και λαθεμένη. Αυτό γιατί η ΕΕ δεν προσδιορίζει με το μέρος του λόγου "επίθετο" τις διατάξεις, με τις οποίες
      θεσμοθετεί την κυκλοφορία των
 εμπορευμάτων εντός του εδάφους της Ενωμένης Ευρώπης!) Τέλος, από ότι διαπίστωσα, ο όρος της ΕΕ μεταφράστηκε
      από τους τριτοκοσμικούς θεωρητικούς, ΗΠΑ, Αγγλίας, κλπ, ως
 "Supply Chain".
       Προσοχή:  Όμως..., η εισαγωγή στην δική μας  ακαδημαϊκή διδασκαλία του όρου "Lieferkette" της ΕΕ από τους αγγλο-αμερικανο-σπούδαστους δικούς
      μας  θεωρητικούς,
 δηλαδή: "Supply Chain" = "εφοδιαστική αλυσίδα" συνιστά κακοποίηση της Επιστήμης ΟΔΕ! Αυτό γιατί οι ξενοσπούδαστοι δικοί μας
      δεν επιτρέπεται να μας
 μοστράρουν ότι και όπου το σπούδασαν πάνω στην λειτουργία της αγοράς, δίχως σεβασμό στο θεσμικό πλαίσιο που ισχύει στην
      ΕΕ, συνεπώς και στην χώρα μας...      

4) Η ΕΕ επέβαλε στους εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός του εδάφους της, δηλαδή μεταξύ αυτών και στους Εγκεκριμένους
     Οικονομικούς Φορείς, (ΕΟΦ), την τήρηση "Logistical System",  δηλαδή "Λογιστικού Συστήματος", για να μπορεί να ελέγχει αδιάλειπτα και από απόσταση
     τον εκάστοτε "Κύριο" και τον εκάστοτε "Κάτοχο" των εμπορευμάτων. Για την ΕΕ επομένως ο όρος "Lieferkette" / "Chaine d' approvisionnement" έχει
     φορολογική σημασία, για να δηλωθεί ότι η ΕΕ ορίζει και επιβάλει με αυτόν τον κανονισμό της συγκεκριμένους ενιαίους κανόνες εμπλοκής των
     επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς.  

5) Η ΕΕ έθεσε μάλιστα στον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και αυτό το χαρακτηριστικό σχήμα, σε επιβεβαίωση της υποχρέωσης των εμπλεκομένων ΕΟΦ να τηρούν
    το "Logistical System", για να μπορεί να τους ελέγχει αδιάλειπτα και από απόσταση:


       1
        Κοντολογίς: Η ΕΕ δεν ασχολήθηκε στον παραπάνω κανονισμό της να "διδάξει" τι είναι η "Lieferkette" της, όπως εσφαλμένα το εξέλαβαν και το
      κακοποίησαν οι θεωρητικοί Marketing, καθώς
 και οι λοιποί άσχετοι με την λειτουργία της αγοράς των τρίτων χωρών!  Δηλαδή...


6)  ...Όταν έγιναν οι παραπάνω κανονισμοί διεθνώς γνωστοί, άρχισαν σταδιακά οι θεωρητικοί τρίτων χωρών, κυρίως ΗΠΑ, Αγγλίας, κλπ, με την χρήση του
     όρου της ΕΕ "Lieferkette" = "supply Chain" = "αλυσίδα εφοδιασμού", την περιγραφή του τρόπου λειτουργίας της δικής τους αγοράς, ενώ μέχρι τότε
     την δίδασκαν, την προσέγγιζαν και την περιέγραφαν όλοι τους  κυρίως με τον όρο "Marketing".

7) Αυτή η μεταστροφή των θεωρητικών τρίτων χωρών στον τρόπο προσέγγισης λειτουργίας της αγοράς, δηλαδή από "Marketing" σε "Supply Chain", είχε
    σαν συνέπεια να δημιουργηθούν δεκάδες σχολές θεωρητικών τρίτων χωρών, που καθεμιά προσέγγιζε την λειτουργία της αγοράς κατά το δοκούν. Αυτό 
    είχε σαν αποτέλεσμα και η πρωτόγνωρη έννοια "Lieferkette" = "Supply Chain" = "Αλυσίδα Εφοδιασμού" της ΕΕ, να κακοποιείται μεθοδευμένα μετά το
    1994-5 από τους Μηχανικούς και τους θεωρητικούς, πχ των ΗΠΑ. Αυτό συνέβαινε γιατί προσπαθούσαν να παντρέψουν την γνώση τους "Marketing" στην
    λειτουργία της αγοράς, με τον όρο  "Lieferkette" ="Supply Chain", που εισήγαγε η ΕΕ για να θεσμοθετήσει το 1993 το πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς
    στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά το άνοιγμα των συνόρων της!

8) Αυτό είχε όμως σαν συνέπεια οι θεωρητικοί τρίτων χωρών, διαφόρων Ινστιτούτων, "Forum", κλπ, να αντιλαμβάνονται και να διδάσκουν την πρωτόγνωρη
    έννοια "Lieferkette" = "Supply Chain" με διαφορετικό τρόπο και προσεγγίσεις, όπως ακριβώς συνέβαινε πρωτύτερα με την έννοια "Marketing"...    

9) Εγώ στα άρθρα μου τόνιζα την διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης, σε ότι αφορά στην λειτουργία της αγοράς, αυτό που μου δίδαξε η ΑΒΣΠ πριν από 50 
    χρόνια, δηλαδή στην "θεωρία" αναφέρεις αόριστα την λειτουργία της αγοράς με περιγραφές, από τις οποίες δεν συνάγονται λογιστικά γεγονότα. Αντίθετα
    στην "πράξη" από τις αναφορές και τις περιγραφές λειτουργίας της αγοράς συνάγονται και λογιστικά γεγονότα. Αυτό συμβαίνει με βάση την πείρα και την
    γνώση μου πάνω στην Χερσαία Μεταφορά Εμπορευμάτων που ήταν το αντικείμενο της εργασίας μου, γιατί κάθε "αλυσίδα", όπως πχ  "Κυκλοφορίας" -
    "Διαμετακόμισης" - "Διακίνησης" - "Εξαγωγής" - "Διαμεταφοράς" - "Εισαγωγής", κλπ, των εμπορευμάτων στην λειτουργία της αγοράς εντός του Εδάφους
    της ΕΕ έχει δύο ειδών "κρίκους":
    α) Τις εμπλεκόμενες κατά περίπτωση επιχειρήσεις, που είναι γνωστές με την 'Εδρα, την Επωνυμία, τον Σκοπό συστάσεως εκάστης και τους νόμιμους
         εκπροσώπους τους. 
    β) Τις συμβάσεις πώλησης & έργου που καταρτίζουν οι νόμιμοι εκπρόσωποι των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, σε εκτέλεση των οποίων κυκλοφορούν στην
        αγορά της ΕΕ τα εμπορεύματα. 

10) Όμως η ΕΕ στην "αλυσίδα εφοδιασμού" της, επέβαλε την τήρηση Λογιστικού Συστήματος = "Logistical System", για να ελέγχει τους εμπλεκόμενους
      στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων! Κάτι αντίστοιχο επέβαλλε και το δικό μας Υπ. Οικονομικών διαχρονικά μέχρι το 1993, πχ με τις ισχύουσες κατά
      καιρούς φορολογικές διατάξεις. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πχ την δεκαετία του 60 τον {"Κώδιξ Φορολογικών Στοιχείων - (ΚΦΣ)"}, αργότερα τον
      {"Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων - (ΚΒΣ)"}, ή τον "Τελωνειακό Κώδικα"... Επιπλέον η χώρα μας θεσμοθετούσε και την λειτουργία αρμοδίων οργάνων
       για να ελέγχει την πιστή εφαρμογή των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων. Θυμάμαι πχ την ΥΠ.Ε.Δ.Α., (Υπηρεσία Ελέγχου Διακίνησης Αγαθών).  

      Άρα η ΕΕ δεν περιέγραψε θεωρητικά και αόριστα υπό τόν όρο "Lieferkette" & "Chaine d' approvisionnement", την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην
      αγορά, αλλά, αντίθετα, θεσμοθέτησε με Κανονισμούς και τις ενιαίες διατάξεις, που οι παραπάν
ω εμπλεκόμενοι στην λειτουργία των επιχειρήσεων
      εντός της ΕΕ όφειλαν να τηρούν, με την υποχρέωση μάλιστα να καταχωρούν στο "Logistical System" = Λογιστικό Σύστημα τα λογιστικά γεγονότα που 
      συνάγονται από τις συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ τους, καθώς τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από τις δράσεις των στελεχών για την
      εκτέλεση των συμβάσεων. Για την χώρα  μας αυτό δεν ήταν πρωτόγνωρο, 
γιατί και εμείς εφαρμόζαμε και εφαρμόζουμε διαχρονικά τις κατά καιρούς 
      ισχύουσες φορολογικές διατάξεις διαφόρων Κωδίκων ΚΦΣ, ΚΒΣ...

11) Εδώ όμως βρίσκεται και το κρίσιμο σημείο, που οι θεωρητικοί ψαρώνουν και αναφέρουν ασυναρτησίες πάνω στην λειτουργία της αγοράς. Δηλαδή όλοι
      οι ντόπιοι και οι τριτοκοσμικοί θεωρητικοί Marketing, Μηχανικοί, Μαθηματικοί, Μαστοράτζα, κλπ, αγνοούν τις δύο βασικές συμβάσεις, σε εκτέλεση των
      οποίων κυκλοφορούν τα εμπορεύματα στην αγορά, δηλαδή:
      α) την "σύμβαση πώλησης" με την εκτέλεση της οποίας τα αγαθά αλλάζουν "Κύριο", δηλαδή αυτόν που είναι δικά του,
      β) την "σύμβαση έργου", (πχ Μεταφοράς), με βάση την οποία τα αγαθά αλλάζουν "Κάτοχο", δηλαδή αυτόν που τα έχει προσωρινά στην κατοχή του
      γ) υπάρχει και η "σύμβαση βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς", που παρέχουν πχ οι επιχειρήσεις αποθήκευσης στις εμπορικές και βιομηχανικές
          επιχειρήσεις. Δέον να σημειωθεί ότι προ του 1993 αυτή η λειτουργία της αγοράς απαγορευόταν, δηλαδή να φυλάσσονται εμπορεύματα σε χώρους
         τρίτων. Η μόνη εξαίρεση ήταν το Ελληνικό Τελωνείο, ...το οποίο τηρούσε προς τούτο, με βάση το δηλωτικό εισαγωγής, την "αποθήκη", δηλαδή ένα
         είδος διαρκούς απογραφής για τα εμπορεύματα που διακινούνταν μέσα στον αποθηκευτικό χώρο του Τελωνείου, δηλαδή "λογιστική αποθήκης".

12)  Ιδού τώρα και η "πράξη" στην λειτουργία της αγοράς για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δηλαδή τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται:
       α) Ακόμα και οι λάσπες γνωρίζουν ότι στην σύμβαση πώλησης εκδίδεται το γνωστό "τιμολόγιο πώλησης", με εμπλεκόμενα πρόσωπα τον "αγοραστή" και
           τον "πωλητή". Όπως επίσης και οι φοιτητές ΟΔΕ πρώτου εξαμήνου σπουδών γνωρίζουν να καταχωρούν και την λογιστική έγγραφή που συνάγεται,
           τόσο στην επιχείρηση του "Πωλητή", όσο και στην επιχείρηση του "Αγοραστή".
       β) Ακόμα και οι φορτηγατζήδες, δηλαδή εγώ, γνωρίζουμε ότι στην σύμβαση έργου εκδίδεται το "έγγραφο μεταφοράς", δηλαδή η γνωστή σε όλους μας
           "φορτωτική" με εμπλεκόμενα πρόσωπα τον "Μεταφορέα" και τον "Εντολέα". Βέβαια, και οι φοιτητές ΟΔΕ 3ου έτους γνωρίζουν να καταχωρούν την
            λογιστική εγγραφή που συνάγεται, τόσο στην επιχείρηση του Μεταφορέα και του Εντολέα, όσο όμως και στην επιχείρηση του Αποστολέα και του
            Παραλήπτη, γιατί διδάσκονται μεταξύ άλλων Αστικό και Εμπορικό Δίκαιο.
        γ) Ακόμα και οι απλοί εργαζόμενοι, πχ σε μια ΕΒΕ (Εμπορική & Βιομηχανική Επιχείρηση), γνωρίζουν ότι για να διακινήσουν ένα προϊόν τους από ένα
            αποθηκευτικό χώρο της επιχείρησης τους προς ένα άλλο, ότι εκδίδεται, (σήμερα με την χρήση Ηλεκτρονικών Υπολογιστών), για λόγους εσωτερικής
            οργάνωσης και λειτουργίας και καταχωρείται στο λογιστήριο ένα φορολογικό στοιχείο, πχ "δελτίο αποστολής" ή ένα "δελτίο εσωτερικής διακίνησης".

13) Η ρύθμιση της ΕΕ που έδωσε την δυνατότητα να διαχειρίζονται και να αποθηκεύονται τα εμπορεύματα των εμπόρων και των βιομηχάνων από τρίτες
      επιχειρήσεις, όπως ισχύει σήμερα, είναι πχ αυτές του Κ.Α.Δ. 52.29.19.03: "Υπηρεσίες Μεταφοράς με Διαχείριση της Αλυσίδας Εφοδιασμού προς τρίτους
      (Logistics)", η οποία 
δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 225/Α/8.10.14. Αυτό επιβάλει να διακρίνεται από τους ακαδημαϊκούς μας το πεδίο εφαρμογής του "Supply
      Chain Management", (SCM), που διδάσκουν. Δηλαδή αν αφορά σε τρίτη χώρα, πχ ΗΠΑ, Αγγλία, κλπ, ή αν αφορά σε χώρα της ΕΕ;...
      Πάντως θεωρώ ότι αποπροσανατολίζει τους φοιτητές, επομένως είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει, δηλαδή να διδάσκεται η λειτουργία της αγοράς
      στην χώρα μας, που είναι πλήρες μέλος της ΕΕ, με την ανεύθυνη και αόριστη περιγραφή διαφόρων θεωρητικών, Μηχανικών, Μαθηματικών, κλπ, του
      τρόπου λειτουργίας της αγοράς τρίτων χωρών!

14) Η λέξη "(Logistics)" όπως τέθηκε στον Νόμο 4302/14 ήταν μια μαϊμουδιά! Αυτό διότι η διαχείριση των εμπορευμάτων από μια επιχείρηση του Κ.Α.Δ.
      52.29.19.03
 δεν θα ήταν δυνατόν να λειτουργήσει στην αγορά, χωρίς την εφαρμογή συγκεκριμένης λογιστικής τεχνικής, που μόνο οι Η/Υ μπορούν να
      προσφέρουν.
      Εγώ δηλώνω ότι, (με βάση την πείρα, αλλά και την γνώση μου από την ΑΒΣΠ), η λέξη "Logistics" έχει μονολεκτικά δύο έννοιες:
      α) Logistics = Λογιστική, δηλαδή αφορά στην επιστήμη που μετρά την περιουσία της επιχείρησης και προσδιορίζει το οικονομικό αποτέλεσμα.
      β) Logistics = Λογισμός = Μέτρηση και Υπολογισμός, από τις οποίες προέρχονται οι όροι Ο.Δ.Ε. "Βιομηχανικός Λογισμός" & "Επιχειρησιακός Λογισμός".
          (...Αλλά, γιατί όχι, (δικό μου αυτό) και οι όροι για τους τεχνικούς, πχ του Πολυτεχνείου: "Μαθηματικός Λογισμός" & "Απειροστικός Λογισμός".)
      Απόδειξη:
      Οι θεωρητικοί "Supply Chain" και "Logistics", (όπως έπρατταν πρωτύτερα οι θεωρητικοί "Marketing"), παρουσιάζουν γραφικές παραστάσεις με καμπύλες
      που αναφέρουν οικονομικά στοιχεία που συνάγονται από την λειτουργία της επιχείρησης. Πόθεν συγκεντρώνονται όμως αυτά τα οικονομικά μεγέθη;
      - Προφανώς από την Logistics = Λογιστική, το λογιστικό σχέδιο της οποίας έχει καταρτίσει η ηγεσία - Διοίκηση της Επιχείρησης, για να συγκεντρώνει
         και να καταχωρεί "λογιστικά" τα απαραίτητα χρηματοοικονομικά μεγέθη για την ορθολογική Διαχείριση της λειτουργίας της. 
      - Προφανώς όμως στην συνέχεια και με τον Logistics = Λογισμός = "Μέτρηση και Υπολογισμός" που διενεργεί η Διοίκηση της Επιχείρησης, δηλαδή τον
        "επιχειρησιακό λογισμό" = "Business Logistics" που δίδαξε η ΑΒΣΠ, αξιολογεί όλα τα χρηματοοικονομικά μεγέθη, που συνάγονται από την λειτουργία
         της, τόσο για απολογισμό και συμπεράσματα, όσο όμως και για την λήψη των νέων επιχειρηματικών αποφάσεων.
      Κοντολογίς:
      Κατά την ΑΒΣΠ "επιχειρησιακός λογισμός" είναι ο "λογισμός της κερδοσκοπικής δραστηριότητας". Όταν μάλιστα ο λογισμός αφορά στην βιομηχανική 
      επιχείρηση, τότε καλείται "βιομηχανικός λογισμός". 
      Άρα και "Business Logistics" = επιχειρησιακός λογισμός = λογισμός της κερδοσκοπικής δραστηριότητας... 

      Άρα και "Logistics Management", που επιγράφεται το βιβλίο του Κωνσταντίνου Σιφνιώτη, πρέπει ως προς το: Management" να σημαίνει Διοίκηση του
      επιχειρησιακού ή αντίστοιχα ίσως και του Βιομηχανικού Λογισμού. Ειδικότερα όμως επειδή ο Σιφνιώτης διδάσκει το "Logistics Management" του στο
      Πάντειο Πανεπιστήμιο σημαίνει ότι αφορά στον Επιχειρησιακό Λογισμό, γιατί προσεγγίζει όλα τα πεδία του βιομηχανικού Λογισμού εκτός από την ίδια
      την Παραγωγή! Άρα έχει κατά νου το Management, δηλαδή την Διοίκηση μιας εμπορικής επιχείρησης. (Στα ουσιώδη θέματα του βιβλίου του προσεγγίζει
      μάλιστα τις "αγορές", τα "αποθέματα", την "αποθήκευση", την "εκτέλεση παραγγελιών" και την... "σχεδίαση Νέου Αποθηκευτικού Κέντρου"... Όμως...    

15) ...Στο παρελθόν κάθε εμπορική ή βιομηχανική επιχείρηση επιτρεπόταν να φυλάσσει τα προϊόντα* ή εμπορεύματα* της σε δικούς της αποκεντρωμένους 
      χώρους και να τηρεί προς τούτο πχ "βιβλίο υποκαταστημάτων". Για την παρακολούθηση των αυξήσεων και των μειώσεων των ποσοτήτων των ειδών σε
      αυτήν την ενδοεπιχειρησιακή διακίνηση εκδιδόταν ένα φορολογικό στοιχείο, πχ δελτίο αποστολής και διενεργείτο λογιστική εγγραφή
      *("προϊόν" ονομάζω το είδος που εξακολουθεί να είναι στην κατοχή αυτού που το παρήγαγε. 
        Αντίθετα, "εμπόρευμα" είναι κατά την γνώμη μου το προϊόν που έχει καταστεί αντικείμενο σύμβασης πώλησης, ή σύμβασης έργου.)

16) Η θεσμική αλλαγή που έδινε η δυνατότητα να φυλάσσουν στους χώρους τους τρίτες επιχειρήσεις τα είδη των εμπόρων και των βιομηχάνων υποχρέωσε
      στην εφαρμογή Λογιστικού Συστήματος Η/Υ, που να επιτρέπει τόσο την λήψη και διαβίβαση εντολών, όσο όμως και την λογιστική παρακολούθηση
      των αυξήσεων και των μειώσεων των ποσοτήτων των ειδών που διακινούνται. 
      Πάντως ο Μπινιώρης στο εξώφυλλο του βιβλίου υποθέτω ότι απεικονίζει το "Νέο αποθηκευτικό Κέντρο" που αναφέρει στο βιβλίο του. Όμως δεν μας
      διευκρινίζει στην συνέχεια, αν το "Κέντρο" του λειτουργεί ταυτόχρονα με τον ίδιο ΑΦΜ και για τις δύο δραστηριότητες, (ΚΑΔ), δηλαδή:
      α) Αυτήν του αποθηκευτικού χώρου της φωτογραφίας του εξωφύλλου,
      β) Επιπλέον αυτήν της ίδιας βιομηχανικής επιχείρησης που ασκεί και το "Logistics Management" όλων των παραπάνω λειτουργιών, δηλαδή "αγορές",
         "αποθέματα", "αποθήκευση", "εκτέλεση παραγγελιών", που προσεγγίζει στο βιβλίο του...
      Ή μήπως, υποθέτω εγώ, το "Logistics Management" του λειτουργεί σε μία άλλη τρίτη επιχείρηση, η οποία έχει σαν αντικείμενο εργασιών να προσφέρει
      στις εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις στο σύνολο τους υπηρεσίες διαχείρισης εμπορευμάτων, (πχ αποστολές, παραλαβές, ανασυσκευασίες, κλπ.);
      
17) Τα λογιστικά συστήματα προσφέρονται διαχρονικά στην αγορά από τις εταιρείες πληροφορικής. Όμως, έτυχε την εποχή που το Νομοσχέδιο, τώρα
      ν. 4302/14, ήταν σε δημόσια διαβούλευση, να περιφέρεται στους διαδρόμους του Υπουργείου κάποια εταιρεία "Εταιρεία Logistics", η οποία για άγνωστο
      λόγο "κάρφωσε" στον νόμο την λέξη "Logistics", αντί να τεθεί ο όρος "Logistical System" = Λογιστικό Σύστημα που θεσμοθέτησε προς τον σκοπό
      αυτό η ΕΕ ήδη από το έτος 1992/93! 

18) Το νομοσχέδιο είχε τεθεί υπό την αιγίδα του Πολυτεχνείου και συγκεκριμένα του καθ. Ιω. Παππά. Αυτό είχε σαν συνέπεια να περιγραφούν "μαστορικά"
      στον νόμο οι {"δραστηριότητες εφοδιαστική (Logistics)"}. Όμως, αυτές τις "δραστηριότητες" τις ασκούν διαχρονικά οι επιχειρήσεις, και, για να ξέρουν
      τι τους γίνεται, καταχωρούσαν και τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από αυτές...

19) Για τον λόγο αυτό δηλώνω, το πώς εγώ κατανοώ αυτές τις δύο λέξεις του Ν. 4302/14;:
      α) "εφοδιαστική" = τρέχα γύρευε.
      β) "Logistics" = φέξε μου και γλίστρησα!
      Αυτό διότι "Logistics", σε όποιον χρησιμοποιεί την λέξη, σημαίνει ότι περνάει από το μυαλό του κάθε άσχετου στα θέματα λειτουργίας της αγοράς.
      Όπως επίσης και η λέξη - επίθετο - "εφοδιαστική" δεν επιτρέπεται να περιγράφει την λειτουργία της αγοράς!
      Αυτό γιατί θα πρέπει τότε να μας διευκρινίσουν οι φελλοί* του Πολυτεχνείου, ποιά είναι τότε και η "διανεμητική", η "μεταφορική", η "διαμετακομιστική",
      η "συσκευαστική", κλπ, "Logistics";...
      Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι και στην έννοια "Supply Chain" πρέπει να δίνεται σημασία και να διδάσκεται από τους ακαδημαϊκούς μας το "Chain"
       και οι "κρίκοι" που περιλαμβάνει, δηλαδή τις Επιχειρήσεις και τις Διοικήσεις τους, καθώς και τις συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους...!!! 
      *(Στην ΑΒΣΠ μεταξύ των φοιτητών σχολιαζόταν ότι, στο Πολυτεχνείο κάνουν από τα πολλά μαθηματικά το μυαλό τους φελλό!)

  19α) Προσοχή στην... λεπτομέρεια!
         Ο καθηγητής του ΠΑΝΤΕΙΟΥ Κων/νος Σιφνιώτης, όπως προανέφερα, στο παραπάνω σύγγραμμα του έτους 1997: {Logistics Mamagement} σχολιάζει
         τις παραπάνω δύο λέξεις "εφοδιαστική" και "Logistics" λογοτεχνικά και συμβιβαστικά σε βάρος των επιστημονικών γνώσεων και των επαγγελματικών
         προσόντων και προνομίων των πτυχιούχων ΟΔΕ. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν αντιδρά στην "εφοδιαστική" του καθηγητή Ιω. Παππά του Πολυτεχνείου,
         όπως έκανα αργότερα και εγώ στο πρώτο μου άρθρο: "Απόηχος από την "Εφοδιαστική Logistics" του 2014.
         Το ίδιο συνέβη και με την λέξη "Logistics", την οποία προσεγγίζει στο βιβλίο του κατά πως βολεύει τους μηχανικούς, οι οποίοι προπαγανδίζουν την
         λέξη Logistics και ως "επιμελητεία", για να καπελώσουν έμμεσα τόσο το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ και τον Επιχειρησιακό & Βιομηχανικό Λογισμό, όσο 
         και την επιστήμη της Λογιστικής, η οποία "επιμελείται":
          - Τόσο των υποχρεώσεων της επιχείρησης έναντι της Πολιτείας...
          - Όσο όμως και των αναγκών του Επιχειρηματία να οργανώσει ορθολογικά την λειτουργία της επιχείρησης του.
         Ερωτάται:
         Από την στιγμή που ο ίδιος ο Κ. Σιφνιώτης στην σελίδα 23 ως: {εκτέλεση του "Logistics Management" ορίζει τις λειτουργίες: Αποθήκευση, αγορές,
         Διανομές, Μεταφορές Αποθέματα}, τότε όφειλε να προτάξει τόσο την "Λογιστική", όσο και τον όρο της ΕΕ "Logistical System", η οποία επιβάλει να
         τηρείται σε όλες τις παραπάνω δράσεις για την {"Εκτέλεση του "Logistics Management"} που εισάγει.

         Τότε πλέον θα πήγαινε και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, γιατί οι μηχανικοί θα δρούσαν για την εκτέλεση των δράσεων "εφοδιαστικής" μέσα
         στους χώρους που παράγονται ή φυλάσσονται τα εμπορεύματα. Αντίστοιχα οι πτυχιούχοι ΟΔΕ εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις και καταρτίζονται
         οι συμβάσεις  πώλησης και έργου, δηλαδή στην Διοίκηση της Επιχείρησης!
         (Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι η προσέγγιση μου είναι καθαρά συντεχνιακή, γιατί προστατεύω τους πτυχιούχους ΟΔΕ, αλλά και επιστημονική, γιατί
          προσεγγίζω την λειτουργία της αγοράς με βάση τις ισχύουσες Διατάξεις των Κανονισμών της ΕΕ...) 

20) Κρίνετε και μόνοι σας, αν ισχύει ή όχι και στην εποχή μας αυτή η διαπίστωση. Οι Μηχανικοί διδάσκονται στο Ε.Μ.Π. τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό,        (Γ.Ο.Κ.). Ήδη από το 1923 ισχύουν σχετικά νόμοι, με πρόσφατο πχ την Ν. 4064/2012 - ΦΕΚ 79 Α'), με εφαρμογή των οποίων οι Μηχανικοί χτίζουν
      σπίτια, εργοστάσια, αποθήκες...
      Προβληματιστείτε:
      - Γιατί ενώ δεν έχει γραφτεί έστω και ένα βιβλίο με θέμα τι είναι ο "Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός",...
      - Αντίθετα για το θέμα - όρο τι είναι: "Lieferkette =  αλυσίδα εφοδιασμού" του Κανονισμού της ΕΕ 2454/93 έχουν γραφτεί διεθνώς μετά το 1995 από
        τριτοκοσμικούς θεωρητικούς εκατοντάδες βιβλία; 
      Μήπως επομένως οφείλουν οι Μηχανικοί μας να ασχοληθούν με τον δικό τους κανονισμό και να αφήσουν τον Κανονισμό της ΕΕ στην ησυχία του; 

       Άρα θα πρέπει οι ακαδημαϊκοί μας να σεβαστούν το γεγονός ότι η κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά εντάσσεται στο θεσμικό πλαίσιο των
       Κανονισμών
της ΕΕ, μεταξύ άλλων και του ΕΕ 2454/93, έτσι ώστε να απαγκιστρωθούν από την εμμονή τους να προβάλλουν την έννοια "εφοδιαστική
       αλυσίδα" & "Logistics" για να διδάξουν στους φοιτητές τους την εμπλοκή των Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς, που αφορά στην κυκλοφορία
       των εμπορευμάτων!
       Πώς κρίνεται επομένως η επάρκεια ενός Μηχανικού να εμπλέκεται στα ζητήματα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην αγορά; Πχ:
       - Τι... ξέρει ο Μηχανικός από Αστικό Δίκαιο και Συμβάσεις;
       - Τι... ξέρει από Λογιστική, για την καταχώρηση των
 λογιστικών γεγονότων, που συνάγονται από την εκτέλεση των συμβάσεων;
       - Τι... ξέρει ο Μηχανικός από "Διοίκηση των Επιχειρήσεων" για την  συγκέντρωση και αξιολόγηση των χρηματοοικονομικών δεδομένων - μεγεθών - για
          την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων;
       - Τι ξέρει ο μηχανικός για θέματα εργασιακά, φορολογικά, κατάρτισης και δημοσίευσης ισολογισμών, ή σύνταξης πρακτικών γενικών συνελεύσεων;
       - Τι... ξέρει ο Μηχανικός από Εμπορικό Δίκαιο, πχ για την νομική μορφή των επιχειρήσεων, την εξαγορά επιχειρήσεων, τις συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, 
          τις συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, πχ τραστ, καρτέλ, κλπ, ή για την εκλογή της διοίκησης της επιχείρησης και τον τρόπο που κοινοποιείται αυτή
          στις  αρμόδιες αρχές;  
        
          Προσοχή! Για την κατανόηση εφαρμογής των κανονισμών "ΓΟΚ" και των κανονισμών της "ΕΕ",...
         ...Ακολουθεί παράδειγμα για τον διαχωρισμό και διάκριση των εννοιών τους:
         α) Στον Γ.Ο.Κ., (Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό), η προσοχή της Πολιτείας στρέφεται στην ποιότητα πχ του σκυροδέματος, (μπετόν). Δηλαδή πχ το
               "Β 225" να πέφτει όπως προβλέπει ο κανονισμός, δηλαδή να είναι παχύρευστο και όχι "νερουλιασμένο". Αυτό διότι τότε τα σκύρα (χαλίκια)
                παραμένουν στην θέση τους, ενώ αν του ρίξουν νερό για να διευκολύνουν οι εργολάβοι την δουλειά τους, τότε τα χαλίκια "βουλιάζουν" στα
                καλούπια και χάνεται η αντοχή της οικοδομής... 
         β) Στον Κανονισμό της ΕΕ, συνεπώς και των φορολογικών αρχών της χώρας μας η προσοχή της Πολιτείας και των αρμοδίων οργάνων στρέφεται
               στην έκδοση και λογιστική καταχώρηση του τιμολογίου πώλησης της εταιρείας έτοιμου σκυροδέματος προς τον εργολάβο, σε τρόπο ώστε να
               εισπράττεται, γιατί αλλιώς θα χάνεται πχ ο φόρος εισοδήματος ή και ο αναλογών ΦΠΑ.

         

            Επανέρχομαι για να κάνω το θέμα συγκεκριμένο και τεχνοκρατικό:
            Ο "Διοικητής" Εφοδιαστικής Αλυσίδας ή Supply Chain "Manager" των θεωρητικών, δηλαδή κατ΄εμέ πχ ο πρόεδρος και το ΔΣ της Πολυεθνικής, για να
        πάρει τις αποφάσεις του πρέπει να έχει στην διάθεση του όλες τις αναγκαίες πληροφορίες από την κάθε χώρα και για όλες τις περιπτώσεις, πχ
        την πολιτική κατάσταση, την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, τον υφιστάμενο ανταγωνισμό, κλπ. Οι πληροφορίες συγκεντρώνονται από "κάτω" προς
        τα "επάνω", δηλαδή από τις μικρότερες επιχειρήσεις κάθε Πολυεθνικής "αλυσίδας", (πχ φαρμάκου, υλικών καθαρισμού, ηλεκτρικών συσκευών, κλπ),
        προς τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του "ομίλου της Πολυεθνικής" ή της "εφοδιαστικής αλυσίδας", αν έτσι σας αρέσει ή έτσι το διδαχθήκατε.

        Αυτό όμως σημαίνει στην πράξη ότι οι αποφάσεις του "Manager Αλυσίδας" δεν λαμβάνονται με λύση των μαθηματικών τύπων των μηχανικών, (που
        μοιάζουν με ιερογλυφικά ή με σφηνοειδή γραφή), γιατί οι αποφάσεις του "Manager Εφοδιαστικής Αλυσίδας" - Πολυεθνικής Επιχείρησης αφορούν πχ:
        α) Στην είσοδο του διεθνώς σε μια νέα αγορά,
        α) Στην αγορά ή πώληση "αλυσοδεμένων εταιρειών" του,
        γ) Στην συμφωνία με άλλους "Manager αλυσίδας" για το μοίρασμα της αγοράς ή καθορισμό τιμών για την μείωση του μεταξύ τους ανταγωνισμού, 
        δ) Στην επαφή του με κυβερνήσεις κρατών για την θεσμοθέτηση νομικού πλαισίου που να ευνοεί την λειτουργία των επιχειρήσεων του,
        ε) Στην κατανομή των κερδών των "αλυσοδεμένων" επιχειρήσεων, σε τρόπο ώστε τα κέρδη συνολικά της Πολυεθνικής ή αν θέλετε της "Εφοδιαστικής
            του αλυσίδας" να συγκεντρώνονται σε χώρες, που εφαρμόζουν ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων ή την πλέον ευνοϊκή φορολογική πολιτική, κλπ...

        Στο τέλος οι πληροφορίες φθάνουν διαδοχικά στην κορυφή του "Ομίλου" = "Groupe" σαν "Μηνιαία Αναφορά" - "Monatsbericht" - "Rapport mensuel". 
        Εγώ έχω εργαστεί, (εφοδιαστικο-αλυσοδεθεί), μεταξύ άλλων Πολυεθνικών για την DANZAS, την Intercontainer και το "Groupe Bruxelles Lambert",
        (GBL) και έτσι έχω άμεση γνώση για τον τελικό σκοπό λειτουργίας της Διοίκησης κάθε... "Πολυεθνικής... Αλυσίδας"! 
        Πάντως σε όλες τις περιπτώσεις που με είχαν επιλέξει το βασικό τους κριτήριο ήταν ότι ήμουν "Polyvalent", που εγώ κατανόησα ως "Πολυσύνθετος".
        Δηλαδή ότι εγώ συγκέντρωνα, (με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ), σε ένα πρόσωπο, τις γνώσεις και την πείρα στην λειτουργία της αγοράς, που ήταν
        αναγκαία για να στήσουν ορθολογικά και να λειτουργήσουν, ("αλυσοδέσουν"), την επιχείρηση τους στην χώρα μας...     

        Πιστεύω ότι κατέστησα σαφές, πως ότι διδάσκεται σαν "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας" ή σαν "Supply Chain Management" είναι άνευ αντικειμένου, 
        γιατί η ηγεσία της Πολυεθνικής δεν ασχολείται άμεσα με την Διοίκηση των επιχειρήσεων που ελέγχει. Αυτό διότι η Πολυεθνική έχει αποκεντρώσει την
        Διοίκηση των επιχειρήσεων που ελέγχει σε δικά της πρόσωπα, δηλαδή στους "έχοντες, κατά την ΑΒΣΠ, αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων".
         Αυτά τα πρόσωπα οφείλουν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων, που τους έχει αναθέσει έμμεσα ή άμεσα η Διοίκηση της  Πολυεθνικής ή ίσως μέσω
        μιας υψηλά ιστάμενης στην ιεραρχία άλλης επιχείρησης του ομίλου της Πολυεθνικής, να σέβονται και να εφαρμόζουν τις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της
        χώρας που είναι εγκατεστημένη κάθε επιχείρηση της "αλυσίδας" της. 
             
        Άρα συμπεραίνω:
        Όπως οι Μηχανικοί δεν ορίζουν ή περιγράφουν τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό αλλά τον εφαρμόζουν, έτσι οφείλουν και στην Ο.Δ.Ε. να μην ορίζουν
        ή περιγράφουν τον Κανονισμό της ΕΕ για την "αλυσίδα εφοδιασμού", αλλά να τον εφαρμόζουν! Αυτό όμως σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να λαμβάνουν
        υπόψη τις δαιδαλώδεις προσεγγίσεις "αλυσίδας" των επιστημόνων τρίτων χωρών, (πχ Η.Π.Α., Αγγλίας, κλπ), γιατί αυτές:
        - Αφενός εντάσσονται σε άλλο, διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο, που ισχύει στην χώρα εκάστου!
        - Αφετέρου οι αναρτήσεις "Supply Chain Management" είναι αντιφατικές και ανέρχονται στο διαδίκτυο σε πάρα πολλές ίσως και χιλιάδες...
        - Επιπλέον από τον θεωρητικό και αόριστο τρόπο που διδάσκεται, (από ντόπιους και αλλοδαπούς), η λειτουργία των επιχειρήσεων και γενικότερα της
          αγοράς, δηλαδή ως "Logistics", "Εφοδιαστική" ή και ως "Εφοδιαστική Αλυσίδα" δεν προσεγγίζονται και οι συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ των
          επιχειρήσεων, άρα  δεν συνάγονται λογιστικά γεγονότα, επομένως δεν δύνανται να συγκεντρωθούν από την Διοίκηση της Επιχείρησης τα
          οικονομικά μεγέθη, που είναι χρήσιμα για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων... 
        Άρα όλες οι προσεγγίσεις "αλυσίδας" των επιστημόνων τρίτων χωρών, δίχως αναφορά ότι εντάσσονται και προσεγγίζονται σε εκτέλεση των διατάξεων
        του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της ΕΕ, εντάσσονται αυτεπάγγελτα στο επιστημονικό πεδίο Marketing της χώρας εκάστου!

        Προσοχή!        
        Παραπάνω ανάφερα το ελεγκτικό όργανο για την "Διακίνηση" των αγαθών, δηλαδή την ΥΠ.Ε.Δ.Α., που συνιστά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα,
        για να αποδείξω το βάσιμο των απόψεων μου. Πιστεύω ότι θα ήταν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ των φοιτητών ΟΔΕ και των καθηγητών τους,
         προκειμένου 
να  προβληματιστούν:
        1) Γιατί πχ για την εισαγόμενη μετά το 1995 από τις ΗΠΑ / Αγγλία έννοια "Supply Chain" έχουν μεταφραστεί και γραφτεί πολλά βιβλία στην χώρα μας,
            ενώ, αντίθετα... για την δική μας έννοια "Διακίνηση των αγαθών" ουδείς ασχολήθηκε; 
        2) Γιατί ενώ στην έννοια "Lieferkette" = "Supply Chain" της ΕΕ καθώς και στην έννοια Διακίνηση των αγαθών της χώρας μας τα εμπορεύματα
            βρίσκονται συνεχώς σε κυκλοφορία, μάλιστα και με γνωστό ανά πάσα στιγμή στις φορολογικές αρχές, λόγω του προβλεπόμενου από την ΕΕ
            "Logistical System" και των ειδικών φορολογικών διατάξεων της χώρας μας, του εκάστοτε Κυρίου ή του Κατόχου των εμπορευμάτων...
            (Μάλιστα στο θεσμικό πλαίσιο που αφορά στην κυκλοφορία του εμπορεύματος προβλέπονται μεταξύ άλλων και διατάξεις για την τροποποίηση της
              εκτελούμενης σύμβασης έργου - μεταφοράς, πχ να επιστραφεί το εμπόρευμα στον αποστολέα, να αλλάξει ο προορισμός ή ο παραλήπτης, κλπ.)
            ...Αντίθετα... 
        3) ...Στην εισαγόμενη, πχ από τις ΗΠΑ, έννοια "Supply Chain" τα εμπορεύματα βρίσκονται στην κοσμάρα* και στην επιστημονική φαντασία κάθε
            άσχετου θεωρητικού ή Μηχανικού και στην καλύτερη περίπτωση, στην εικονική πραγματικότητα του επιστημονικού πεδίου "Marketing"
             * ("Κοσμάρα": 
                  α) Σημαίνει ότι όσοι ασχολούνται με το Supply Chain Management δεν ξέρουν που βρίσκεται ή αν έχει ή δεν έχει παραχθεί ακόμα το προϊόν  
                      που αναφέρουν σαν παράδειγμα στις προσεγγίσεις της "αλυσίδας" τους... Απλά όλοι οι θεωρητικοί κουτσομπολεύουν με τον όρο "Supply
                      Chain Management" όπως φαντάζονται την εμπλοκή ορισμένων Πολυεθνικών Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς.
                  β) Σημαίνει επίσης ότι οι Supply Chain Managers δεν αναφέρουν με σαφήνεια αν η "Chain" τους αρχίζει από το κατάστημα που πουλάει πχ ένα
                      απορρυπαντικό σε ένα καταναλωτή ή αν αρχίζει στο ορυχείο που εξορύσσεται η πρώτη ύλη για την παραγωγή του απορρυπαντικού.
                  γ) Το παράδειγμα του απορρυπαντικού το λαμβάνω από την σελίδα 20 του βιβλίου των Sunil Chopra & Peter Meindl που αρχίζουν την "αλυσίδα"
                       τους από το κατάστημα λιανικής και προχωράνε προς τα πίσω, πχ στην επιχείρηση που παράγει υλικά συσκευασίας...)
                  δ)  Διευκρινίζω ότι "κοσμάρα" είναι όρος της θεωρίας δηλαδή της "Μακροοικονομίας", γιατί εκεί δεν λαμβάνονται πχ υπόψη:
                       - αφενός ο παράγοντας "χρόνος",
                       - αφετέρου ο παράγοντας "απόσταση". (Θυμηθείτε τον όρο "απόσταση", γιατί παρακάτω επανέρχομαι...)

                   Άρα πιο παιδαγωγικά...: {"κοσμάρα" = "κάπου" - "κάποτε"...} (Βλέπε και σε άλλο σχόλιο.)

            Απόδειξη:
         4) Οι Sunil Chopra & Peter Meindl αναφέρουν επίσης στο ογκώδες βιβλίο τους, (από την σελίδα 519 έως την σελίδα 590), ένα κεφάλαιο με τίτλο:
             {"Διαχείριση της αβεβαιότητας σε μια εφοδιαστική αλυσίδα: - Απόθεμα Ασφαλείας"}. 
             Άρα,... κατά την άποψη μου, αφού ασχολούνται με το "απόθεμα ασφαλείας" βρίσκονται κατά την ΑΒΣΠ στην "εκμετάλλευση", δηλαδή στο πεδίο
             ΟΔΕ
, δηλαδή στην εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης και συγκεκριμένα στον Βιομηχανικό Λογισμό, στην Διοίκηση των Αποθεμάτων και στην
             ίδια την Διοίκηση της επιχείρησης. Εδώ τίθεται το ερώτημα: Πώς προκύπτει πχ "αβεβαιότητα" για την επιχείρηση που παράγει το απορρυπαντικό,
             από την στιγμή που το έχει ήδη πουλήσει στο κατάστημα, στο οποίο θα προσέλθει ο πελάτης - καταναλωτής για να το αγοράσει;            
             Όμως,... για να στήσουν την θεωρία τους ορίζουν μόνοι τους εντελώς αυθαίρετα στην σελίδα 19: {"Τι είναι (η) εφοδιαστική (τους) αλυσίδα";},
             την οποία μάλιστα ούτε λίγο ούτε πολύ την προσδιορίζουν όπως ακριβώς την δίδασκε αναλυτικά η ΑΒΣΠ, δηλαδή ως πχ:

             α) Λειτουργία των Πωλήσεων, (της ΑΒΣΠ), για πχ σε ότι αφορά στο "απόθεμα ασφαλείας" των έτοιμων προϊόντων της επιχείρησης που παράγει το
                 απορρυπαντικό, για την αβεβαιότητα της τυχόν  αδυναμίας εκτέλεσης μιας ενδεχόμενης έκτακτης νέας παραγγελίας... Ίσως όμως και ως...

                     β)) Λειτουργία της Παραγωγής, (της ΑΒΣΠ) γιατί και αυτή η δόλια χρειάζεται το δικό της "απόθεμα ασφαλείας", για την αβεβαιότητα της τυχόν μη
                  έγκαιρης προμήθειας και διαθεσιμότητας των προγραμματισμένων αναγκαίων πρώτων υλών στην Παραγωγή!  

                      Εγώ στην ΑΒΣΠ διδάχθηκα τα περί "αβεβαιότητας" σε ένα ευρύτερο πεδίο Ο.Δ.Ε. ως "επιχειρηματικό κίνδυνο - risk", στα πλαίσια του οποίου οι
               καθηγητές ΟΔΕ μας ενέτασσαν στην "διαχείριση κινδύνου" και στον τρόπο σκέψης, προς ανεύρεση λύσεων σε διάφορα έκτακτα περιστατικά.   
                                        
             
*Προσοχή
             Την άποψη μου αυτή περί "Διοίκησης" της επιχείρησης μεταξύ άλλων και για την "διαχείριση της αβεβαιότητας" επιβεβαιώνει ο καθηγητής Μανιάτης
              στο σύγγραμμα του στην σελίδα 30, στην οποία επικαλούμενος το STEVENS INSTITUTE OF TECHOLOGY αναφέρει:
              {Παρόλα αυτά, οι προβλέψεις (ή τα σχέδια αν προτιμάτε) αποτελούν σημαντικά εργαλεία διοίκησης όταν εφαρμόζονται μερικές μέθοδοι για τη
               μείωση της αβεβαιότητας.}           
              Εγώ όμως διαφέρω από τα "INSTITUTE OF MASTORATZA" των ΗΠΑ, αλλά και των δικών μας "Logistician Mpetatzidon" του ΕΜΠ, γιατί εγώ απλά
              αντί για τα "εργαλεία διοίκησης" αναφέρω και προσεγγίζω την δράση του ίδιου του "μάστορα" που δουλεύει με τα "εργαλεία Διοίκησης" για την
              επίτευξη κέρδους, δηλαδή τον επιχειρηματία, δηλαδή την ίδια την Διοίκηση της Επιχείρησης.
              Εγώ στο σημείο αυτό περιορίζομαι να αναφέρω απλά δύο μόνο από τα "εργαλεία διοίκησης" του "Μάστορα" - Διοίκηση της επιχείρησης:
              α) Είναι αυτός, (πχ ο διαχειριστής μιας ΕΠΕ, ο Πρόεδρος ή ο Διευθύνων Σύμβουλος μιας ΑΕ), που έχει εκ του νόμου το δικαίωμα να προσλαμβάνει
                  και να απολύει το προσωπικό της επιχείρησης.
              β) Είναι αυτός επίσης που καταρτίζει το οργανόγραμμα λειτουργιών της επιχείρησης και κατανέμει εξουσίες και αρμοδιότητες στα στελέχη που θα 
                   εκτελέσουν τις δράσεις, για την επίτευξη του σκοπού συστάσεως και λειτουργίας της επιχείρησης, δηλαδή του κέρδους
              γ) Είναι αυτός που με βάση τα παραπάνω δεν βρίσκεται στην κοσμάρα του, δηλαδή εκτός τόπου και εκτός χρόνου!...
                  ...Αλλά βρίσκεται προσγειωμένος στην πραγματικότητα και προσηλωμένος στην φροντίδα να συγκεντρώνει τα αναγκαία χρηματοοικονομικά κλπ
                  μεγέθη, να παίρνει αποφάσεις και να βρίσκει λύσεις στα καθημερινά προβλήματα λειτουργίας της επιχείρησης του.                    
                
        Το συμπέρασμα είναι απλό και εύκολο:
         Στην "Διακίνηση" ή στην "Lieferkette" = Supply Chain της ΕΕ προσεγγίζονται οι συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων που αφορούν στην εκτέλεση
         συμβάσεων με ταυτόχρονα την εφαρμογή των διατάξεων για την κυκλοφορία των αγαθών στην αγορά. Δηλαδή τα εμπορεύματα "ταξιδεύουν" ή ορθά
         είναι σε κυκλοφορία, γεγονός που σημαίνει ότι οι προβλεπόμενες ρυθμίσεις φορολογικού ελέγχου της ΕΕ, συνεπώς και της χώρας μας, πρέπει να
         τηρούνται απαρέγκλιτα και εις το ακέραιο!
         Αντίθετα,
         Στο Supply Chain των ντόπιων και αλλοδαπών Μηχανικών και θεωρητικών οι προσεγγίσεις "αλυσίδας" συμπεραίνω ότι θα βρίσκονται στην εσωτερική 
         λειτουργία και οργάνωση των επιχειρήσεων που παράγουν τα εμπορεύματα, τα οποία κάποια στιγμή στο μέλλον θα κυκλοφορήσουν καταρχήν από
         την μία επιχείρηση του ομίλου, (αλυσίδας), προς την άλλη, για να προστεθεί στο προϊόν αξία - εργασία και τελικά στην αγορά και στην κατανάλωση.
         
         Ενδεχόμενα όμως ίσως και να  βρίσκονται έτοιμα στην αποθήκη του εργοστασίου που τα παρήγαγε. Αυτό επιτρέπει να γράφει καθένας θεωρητικός ότι
         θέλει πάνω στις δράσεις των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων για την κατάρτιση και την εκτέλεση συμβάσεων πώλησης, έργου και
         Βοηθητικών Υ
πηρεσιών Μεταφοράς, για την μετέπειτα κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά και σαν επιβεβαίωση των απόψεων του αντί  να 
         αναφέρουν τα λογιστικά γεγονότα που προκύπτουν από την εκτέλεση των δράσεων των στελεχών των επιχειρήσεων, που τις κατέστησαν μετά την
         ολοκλήρωση τους αυτοτελείς δράσεις, αναφέρουν υποθετικά σενάρια, κουτσομπολιό και εκτός  θέματος, "τόπου" και "χρόνου" ασυναρτησίες άλλων
         θεωρητικών!  
         Όμως...
        ...Αυτό επιβάλει να υπάρχει σύνεση και σεβασμός, σε τρόπο ώστε να προσεγγίζεται η λειτουργία της αγοράς για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
         από τους επιστήμονες ΟΔΕ, όπως αυτή είναι θεσμοθετημένη από την ΕΕ και συνεπώς ισχύει στην χώρα μας
         
         Συμβουλή - Δίδαγμα:
         Κατά την συζήτηση επομένως για σύγκριση στο αμφιθέατρο μεταξύ της έννοιας "Εφοδιαστική Αλυσίδα", πχ με την έννοια "Διακίνηση":
         Να ερωτηθούν οι καθηγητές μας, αφού οι Sunil Chopra & Peter Meindl μόλις στην σελίδα 19 από τις 864 του βιβλίου τους μας ενημερώνουν: 
         {Μια εφοδιαστική αλυσίδα (ΕΑ) αποτελείται από όλα εκείνα τα στάδια που εμπλέκονται, άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη.
          Η (ΕΑ) δεν περιλαμβάνει μόνο κατασκευαστές και προμηθευτές αλλά και μεταφορείς, αποθήκες, πωλητές, ακόμα και τους ίδιους τους πελάτες.}...
          Επομένως ερωτάται:
        ... Τι, ή πιο, από όλα τα "στάδια" και όσους αυτά "περιλαμβάνουν", κύριοι Καθηγητές, δεν τα προβλέπει και δεν τα έχει διαχρονικά
         θεσμοθετημένα η χώρα μας μεταξύ άλλων και υπό τον όρο "Διακίνηση";
 
         ... Την περίοδο "Διακίνησης" λειτουργίας της αγοράς στην χώρα μας, δηλαδή προ του 1993 και της ΕΕ, διδασκόταν επιστημονικό πεδίο 
              "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας"; Ή μήπως διδάσκονταν όλα τα περί... εφοδιαστικής αλυσίδας πχ ως "Marketing";  

         ... Μπορείτε κύριοι καθηγητές να αναφέρετε και να εντάξετε στο οργανόγραμμα λειτουργίας πχ της βιομηχανικής επιχείρησης μερικά
             από: "όλα εκείνα τα στάδια"; 

         ... Μπορείτε κύριοι καθηγητές να αναφέρετε και να εντάξετε στην λειτουργία της επιχείρησης έστω και "ένα στάδιο", που δεν το έχει
             διδάξει η ΑΒΣΠ; 

          Απαντώ:
         Αυτό δεν μπορούν να το κάνουν πχ οι Μηχανικοί, γιατί εκείνοι ξέρουν πχ να οδηγούν το κλαρκ για να φορτώνουν και να ξεφορτώνουν, να στήνουν
         ράφια, να επισκευάζουν το φορτηγό που παραλαμβάνει και παραδίδει φορτία, να κατασκευάζουν αποθήκες... Όμως για την λήψη των αποφάσεων ή
         τις συμβάσεις πώλησης και έργου που καταρτίζονται μεταξύ των προσώπων που οι ίδιοι αναφέρουν, πχ "προμηθευτές", "Μεταφορείς", "πελάτες", κλπ
         και για τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από την εκτέλεση των συμβάσεων, (πώλησης και έργου), δεν τολμούν να κάνουν κουβέντα!... 

          Ίσως όμως το λάθος είναι του μεταφραστή, ο οποίος ως μηχανικός δεν μπορεί να κατανοήσει ότι στην λειτουργία της αγοράς τις υποδομές όπως πχ
         την "αποθήκη" που αναφέρει, τις κατασκευάζουν οι "κατασκευαστές" που αναφέρει, δηλαδή αυτοί που κατασκευάζουν τις υποδομές. Το δράμα όμως
         είναι ότι  εντάσσει στην εφοδιαστική αλυσίδα "κατασκευαστές" και "αποθήκες", λες και οι επιχειρήσεις και γενικά η αγορά περιμένει την μαστοράτζα
         του ΕΜΠ να κατασκευάσει τις υποδομές για αρχίσει να λειτουργεί! (Το έχω γράψει και αλλού: Η αγορά λειτουργεί με τις υπάρχουσες υποδομές...!)
          
     

21) Όμως δεν είναι μόνο οι Μηχανικοί της χώρας μας που καπηλεύονται το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ,  (Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων). Είναι 
      δυστυχώς και οι αλλοδαποί θεωρητικοί "Supply Chain", που κάνουν την ίδια θολούρα. Δεδομένου ότι το πεδίο "Marketing" διδασκόταν διαχρονικά πολλά
      χρόνια προ του 1993, δεν μπορούσαν οι θεωρητικοί να εντάξουν ξαφνικά και από το πουθενά στο Marketing τους και τον
 όρο "Διοίκηση", για να μας
      μοστράρουν το "Marketing Management"!
      Όμως, εκμεταλλεύτηκαν την πρωτοεμφανιζόμενη έννοια "Lieferkette" = "Supply Chain" της ΕΕ του 1993 και έκαναν την κατεργαριά να μεταλλάξουν
      σταδιακά, (μετά το 1995), το "Marketing" τους  σε "Supply Chain", για να μπορέσουν να προσθέσουν στην συνέχεια και την έννοια "Διοίκηση" στο
      "Supply Chain" τους  και έτσι μας μόστραραν το "Supply Chain Management".    

         Ερωτάται: α) Την εποχή του "Marketing", (μέχρι το 1993), λειτουργούσαν οι επιχειρήσεις στην αγορά χωρίς "Management";
                     β) Την εποχή του "Supply Chain", (μετά το 1995), καταργήθηκε και έπαψε να εντάσσεται στην λειτουργία των επιχειρήσεων και
                         της αγοράς το επιστημονικό πεδίο "Marketing"; Ή μήπως, όπως διαπιστώνω εγώ...
                     γ) ...Μετάλλαξαν κάποιοι το "Marketing" σε "Supply Chain" για να φαντασιώνονται ότι διδάσκουν κάτι νέο στην λειτουργία της αγοράς;

22) Αυτή η μπαγαποντιά των Μηχανικών και των θεωρητικών, δηλαδή η μετάλλαξη του "Marketing" σε "Supply Chain" τους έδωσε την ευκαιρία να
      αναφέρουν πλέον με το όνομα τους και την δράση συγκεκριμένων επιχειρήσεων. Όμως, αυτό συνιστά παραπληροφόρηση, γιατί η "Supply Chain",
      (όποιου "Γκουρού αλυσίδας" την άποψη και να δεχθείτε), δεν έχει "Διοίκηση", (Management), αυτό γιατί "Διοίκηση" έχουν  μόνο οι επιχειρήσεις!
      Πχ ο Christopher αναφέρει στο βιβλίο του ότι στην αγορά λειτουργούν οι επιχειρήσεις είτε ως "αυτόνομες οντότητες", είτε ως "εφοδιαστική αλυσίδα"*.
      Μάλιστα εκστασιάζεται και με την δήλωση, (σελίδα 20), ότι: {"Υπάρχουν και περιπτώσεις, όπου ένα μέρος της αλυσίδας θυσιάζει το ατομικό του
      συμφέρον προς όφελος του συνόλου"...}. 

      * Προσοχή όμως ότι το αντίθετο του "αυτόνομη οντότητα" είναι το "ετερόνoμη οντότητα" και όχι το "εφοδιαστική αλυσίδα"! Στο Νυκτερινό Γυμνάσιο
      είχα μάθει ότι στο Σύμπαν υπάρχουν "αυτόφωτα σώματα", δηλαδή που έχουν δικό τους φως, πχ ο Ήλιος μας, όπως επίσης και "ετερόφωτα σώματα",
      που δεν έχουν  δικό τους φως, όπως είναι πχ η Γη μας!
      Άρα ισχύει η διδασκαλία της ΑΒΣΠ που δίδαξε για την Ιθύνουσα επιχείρηση, που ελέγχει διεθνώς τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών συγκεκριμένων
      επιχειρήσεων. Αρνούμαι όμως κατηγορηματικά ότι αυτές οι Πολυεθνικές - Ιθύνουσες Επιχειρήσεις θα πρέπει να διδαχθούν στην ΟΔΕ σαν "εφοδιαστική
      αλυσίδα". Αυτό γιατί η αγορά λειτουργεί μέσα σε ένα θεσμοθετημένο πλαίσιο, που οφείλουν να τηρούν μια προς μια οι κατά περίπτωση εμπλεκόμενες
      επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από την χώρα που λειτουργούν και αν κεφαλαιακά καθεμιά τους είναι "αυτόνομη οντότητα" ή ίσως... "ετερόνομη οντότητα"!

23) Όμως σημειώστε ότι, η ΑΒΣΠ είχε διδάξει 60 χρόνια πρωτύτερα, ότι στην αγορά λειτουργούν:
      - Αφενός επιχειρήσεις με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία, δηλαδή με σκοπό το κέρδος
      - Αφετέρου ότι υπάρχουν επιχειρήσεις που λειτουργούν με εφαρμογή των οικονομικών αρχών, γιατί τελούν υπό τον έλεγχο μιας Ιθύνουσας
        Επιχείρησης
, δηλαδή μιας επιχείρησης "Μεγάλου Κεφαλαίου", που σήμερα είναι ευρύτερα γνωστή ως "Πολυεθνική Επιχείρηση".
        (Είδαμε παραπάνω ότι ο Christopher στην σελίδα 20 απομόνωσε αυθαίρετα, θεωρητικά και αόριστα την εμπλοκή και λειτουργία στην διεθνή αγορά την
         Ιθύνουσα - Πολυεθνική Επιχείρηση της ΑΒΣΠ, ορίζοντας έμμεσα την εμπλοκή και την ένταξη της λειτουργίας της στην αγορά ως "Supply Chain", που
        οι δικοί μας μετάφρασαν, παπαγάλισαν και διδάσκουν, ως "Εφοδιαστική Αλυσίδα"!) 

      Ονόματα αυτών των επιχειρήσεων αναφέρουν αβέρτα οι θεωρητικοί αλυσίδας, (πχ οι Sunil Chopra & Peter Meindl στο βιβλίο τους), τα διάφορα "Forum"
      και τα "Ινστιτούτα". Παραλείπουν όμως όλοι τους επιμελώς να δηλώσουν ότι για την επίτευξη κέρδους δρουν αποκλειστικά οι Διοικήσεις γενικά των
      επιχειρήσεων και βέβαια ειδικότερα και οι Διοικήσεις των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων, που βάζουν σαν στρατιωτάκια στην σειρά τις επιχειρήσεις που
      ελέγχουν και τους ζητούν: {να θυσιάζουν, (κατά Christopher), το ατομικό τους συμφέρον προς όφελος του συνόλου}. Δηλαδή να συγκεντρώνονται τα
      κέρδη του ομίλου, - της "αλυσίδας", - της κάθε Πολυεθνικής, - σε τόπους παγκοσμίως, που θεωρούνται φορολογικοί παράδεισοι.

  23α) Προς ενημέρωση των φοιτητών ΟΔΕ: Όλα τα κράτη επιθυμούν να προσελκύσουν τις ξένες επενδύσεις και προς τον σκοπό αυτόν ψηφίζουν και θέτουν
       σε ισχύ τους λεγόμενους "αναπτυξιακούς νόμους". Εγώ τον πρώτο σχετικό νόμο που γνώρισα στην χώρα μας ήταν ο Αναγκαστικός Νόμος υπ. αριθ. 89
       ΦΕΚ Α' 132 / 1.8.67, "περί εγκαταστάσεως εν Ελλάδι αλλοδαπών εμποροβιομηχανικών εταιρειών". Ο νόμος επέτρεψε σε ξένες Πολυεθνικές επιχειρήσεις
       να "εφοδιαστικο-αλυσοδέσουν" πολλές επιχειρήσεις στην χώρα μας, έδωσε δουλειά στους νέους και σταμάτησε την μετανάστευση. Γνωρίζω από πρώτο
       χέρι πχ την εταιρεία PANOBEL, (του πολυεθνικού ομίλου...), που παρήγαγε = "εφοδιαστικο-αλυσόδεσε  "novopan" = μοριοσανίδες! 
       Άρα μπορούμε να συμπτύξουμε, να ανακεφαλαιώσουμε και να θυμηθούμε: 
       α) Τις δηλώσεις του ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης, (Ανδρέα Παπανδρέου το 74), που κατηγορούσε τις Πολυεθνικές Επιχειρήσεις ότι: {"υπερτιμολογούνε"
           και "υποτιμολογούνε"}.
        β) Τις δηλώσεις Christopher που δήλωνε συγκαλυμμένα και με 30 χρόνια καθυστέρηση τις παραπάνω απόψεις του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή: {να θυσιάζεται το
             κέρδος μιας "επιχείρησης αλυσίδας" στην χώρα που είναι εγκατεστημένη, προς όφελος της Πολυεθνικής Επιχείρησης που την ελέγχει}. 
       Πρώτο μέλημα επομένως των πτυχιούχων ΟΔΕ πρέπει να είναι η μέριμνα να ενημερωθούν πάνω στα αναπτυξιακά προγράμματα της χώρας μας και στην
       δυνατότητα που δίνουν στους πτυχιούχους ΟΔΕ να τα αξιοποιήσουν μελλοντικά και ως στελέχη των Διοικήσεων των "αλυσο-δεμένων" Επιχειρήσεων... 

24) Η ΑΒΣΠ είχε όμως διδάξει και τον τρόπο που διοικούνταν οι επιχειρήσεις που ελέγχονταν από μια Ιθύνουσα Επιχείρηση, (= Πολυεθνική Επιχείρηση).
      Δηλαδή η Ιθύνουσα Επιχείρηση διόριζε πλειοψηφικά στα Διοικητικά Συμβούλια των επιχειρήσεων του ομίλου της, (..."αλυσίδας" της), πρόσωπα της
      δικής της απόλυτης εμπιστοσύνης, έτσι ώστε να λειτουργούν συντονισμένα για την επίτευξη του Σκοπού συστάσεως και λειτουργίας της ίδιας της         
      Ιθύνουσας* - Πολυεθνικής Επιχείρησης.
      Ιδού επομένως ποιά είναι η "Διοίκηση αλυσίδας", δηλαδή το "Supply Chain Management" των θεωρητικών, Μηχανικών, και λοιπών άσχετων με την
      λειτουργία της αγοράς, δηλαδή:
      Εγώ δηλώνω ότι οι θεωρητικοί και ιδίως οι Μηχανικοί, χωρίς μάλιστα εξ αιτίας της ασχετοσύνης τους πάνω στα θέματα λειτουργίας της αγοράς να το
      αντιλαμβάνονται, ίσως περιγράφουν ως "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας" την Ιθύνουσα - Πολυεθνική Επιχείρηση! Μάλιστα αναφέρουν τις Πολυεθνικές
      Επιχειρήσεις ακόμα και με το όνομα - επωνυμία - τους και κουτσομπολεύουν την επιχειρηματική δραστηριότητα και εμπλοκή των Διοικήσεων τους στην
      παγκόσμια αγορά! Ο πτυχιούχος ΟΔΕ, αντίθετα, έχει διδαχθεί, (ελπίζω), να συμμετέχει ισότιμα και στα ΔΣ των Ιθυνουσών - Πολυεθνικών επιχειρήσεων,
      να εκθέτει εκεί τις απόψεις του και να ψηφίζει στην λήψη των αποφάσεων! 
     
24α) Επιπλέον να συμμετέχει πλειοψηφικά στα ΔΣ των επιχειρήσεων που ελέγχει η Ιθύνουσα - Πολυεθνική Επιχείρηση, με αρμοδιότητα να συντονίζει την
     λειτουργία τους, σε σχέση και με τις δράσεις των λοιπών επιχειρήσεων του ομίλου και γενικά, να εξασφαλίζει την πιστή εκτέλεση των αποφάσεων της
     "Μανατζέρισσας", δηλαδή της Ιθύνουσας - Πολυεθνικής Επιχείρησης. Κοντολογίς: Κάθε Ιθύνουσα - Πολυεθνική Επιχείρηση είναι το "Mamagement", 
     δηλαδή η Διοίκηση μιας "αλυσιδωτής εμπλοκής" επιχειρήσεων, των οποίων χρηματοδοτεί, καθορίζει και ελέγχει την διοίκηση και την λειτουργία τους.
     Δηλαδή την δράση και εμπλοκή τους στην αγορά, με σκοπό να παραχθεί κατά φάση από διάφορες επιχειρήσεις του ομίλου που λειτουργούν διάσπαρτα
     σε επιλεγμένα κράτη, για να διατεθεί κατά την ΑΒΣΠ με σκοπό το κέρδος, μια χρησιμότητα, (δηλ. προϊόν - υλικό αγαθό ή υπηρεσία), στην διεθνή αγορά!

24β) *Σύγκρινε:
        Από την στιγμή που "Ιθύνων νους" σημαίνει άνθρωπο που "συλλαμβάνει, σχεδιάζει και κατευθύνει μια διαδικασία", τότε και στο επιστημονικό πεδίο
        "Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων", (ΟΔΕ), η "Ιθύνουσα Επιχείρηση" της ΑΒΣΠ είναι αυτή που συλλαμβάνει, σχεδιάζει και κατευθύνει όλες
         τις επιχειρήσεις που ελέγχει διεθνώς. Πχ για την παραγωγή "τζιν" σε 10 χώρες, όπως αναφέρουν οι θεωρητικοί στα βιβλία τους, στα οποία μεταξύ των
         άλλων αοριστιών προσεγγίζουν - παπαγαλίζουν - και την εικονική πραγματικότητα που έπλασαν, δηλαδή την "Διοίκηση της εφοδιαστικής αλυσίδας"!
          
         (Η ΑΒΣΠ "φωτογράφιζε" τα έμπιστα πρόσωπα που διόριζε πλειοψηφικά η Πολυεθνική Επιχείρηση στα ΔΣ των επιχειρήσεων που ήλεγχε, γιατί τα
         περιέγραφε διακριτικά, ευγενικά και συγκαλυμμένα ως: "τους έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων..." Σήμερα ακούγεται σε στενούς
         κύκλους ότι υπάρχουν ηγετικά στελέχη επιχειρήσεων που αμείβονται με εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια ετησίως. Όμως αυτά τα πρόσωπα εργάζονται
         όπως επίσης καλύπτουν και τις προσωπικές τους ανάγκες στον ίδιο χώρο. Δηλαδή δεν έχουν ωράριο εργασίας, γιατί σπίτι και εργασία είναι ο ίδιος
         χώρος. Αυτό συμβαίνει γιατί το ωράριο της εργασίας τους εκτείνεται σε όλο το εικοσιτετράωρο, για να μπορούν να συνεργάζονται με τις διοικήσεις
         των επιχειρήσεων που ελέγχουν, που όμως είναι διάσπαρτες σε όλη την υδρόγειο!) 

25) Η ΑΒΣΠ δίδαξε τον Σκοπό συστάσεως, λειτουργίας και Διοίκησης των Ιθυνουσών - Πολυεθνικών Επιχειρήσεων ως τον: "Εξαρχής σχεδιασμό ενός
      διατεταγμένου συγκροτήματος Επιχειρήσεων, που ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία ή βιομηχανία ενός παραγωγικού κλάδου, με τελικό σκοπό** την
      βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση προς επίτευξη κέρδους"
.
      Προκαλώ όλους τους ντόπιους και αλλοδαπούς αναλυτές, καθηγητές, Μηχανικούς, και λοιπούς, ειδικούς "εφοδιαστικής αλυσίδας", να καταθέσουν
      αντίθετα επιχειρήματα ή άποψη! Κυρίως όμως να μας διευκρινίσουν πώς αντιλαμβάνονται την διάρθρωση της "εφοδιαστικής αλυσίδας" του προϊόντος,
      που ζητούν να τους αναλύσουν και προσεγγίσουν οι φοιτητές τους στις εργασίες τους; 
      α) Μέσα από την λειτουργία της Διοίκησης μιας κατά Christopher "αυτόνομης οντότητας"; Δηλαδή μέσα από τις βασικές λειτουργίες μιας βιομηχανικής
          επιχείρησης, δηλαδή πχ: {"Αγορές", Παραγωγή" και "Πωλήσεις"}; Ή,
      β) Μέσα από την λειτουργία της Διοίκησης μιας Ιθύνουσας - Πολυεθνικής Επιχείρησης; Αυτής δηλαδή που οργανώνει τις "αγορές", την "παραγωγή" και
          τις "πωλήσεις" σε συλλογικές δραστηριότητες, που ασκούνται καθ' ομάδας και με συγκεκριμένο κατά περίπτωση αριθμό επιχειρήσεων, στις οποίες η
           Ιθύνουσα - Πολυεθνική Επιχείρηση αναθέτει επί μέρους δράσεις, προς επίτευξη επί μέρους σκοπού καθεμιάς χωριστά εξ αυτών, με τελικό σκοπό την
           
παραγωγή και διάθεση προϊόντων στην παγκόσμια αγορά για την επίτευξη κέρδους;
           Ή...
      γ) ...Μέσα από τις ανεφάρμοστες τριτοκοσμικές θεωρητικές ασυναρτησίες "Marketing & Supply Chain" των Μηχανικών ή και διαφόρων τριτοκοσμικών
           θεωρητικών;
           Ή, ως άπαντες οφείλουν εντός του θεσμικού πλαισίου της χώρας μας και της ΕΕ; Δηλαδή...
      δ) ...Μέσα από την κατάρτιση και την εκτέλεση των συμβάσεων μεταξύ των εμπλεκομένων κατά περίπτωση προσώπων, (είτε πρόκειται για επιχειρήσεις
          που λειτουργούν κατά Christopher ως "αυτόνομες οντότητες" είτε ως "εφοδιαστική αλυσίδα") και την λογιστική καταχώρηση στο λογιστήριο καθεμιάς
          των επιχειρήσεων, (σε εφαρμογή των φορολογικών τους υποχρεώσεων), των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από αυτές τις συναλλαγές τους;

      **Όμως Προσοχή! 
       Την ακρίβεια της διδασκαλίας της ΑΒΣΠ, ως προς τον ορισμό του "τελικού σκοπού", επιβεβαιώνει με τον δικό του έμμεσο τρόπο μετά από 60 χρόνια ο
       καθ. Παράσχος Μανιάτης του Οικ. Παν. Αθηνών στην σελίδα 41 του συγγράμματος του εκδόσεως 2018. Στις πρώτες 5 σειρές αναφέρει:
        - Από την μια πλευρά ορίζει ως:
          {"Διοίκηση Εφοδιαστικής αλυσίδας" την λειτουργία της αγοράς να παραχθούν πρώτες ύλες, λοιπά βοηθητικά υλικά και πληροφορίες, που θα
            χρησιμεύσουν στην παραγωγή αγαθών - προϊόντων.}  
        - Από την άλλη πλευρά ορίζει ως:
          {"αλυσίδα εφοδιασμού" το δίκτυο των οντοτήτων που συμμετέχουν στην παραγωγή και την παράδοση του τελικού προϊόντος στον τελικό πελάτη}.
     
        Άρα ο τελικός σκοπός της ΑΒΣΠ περιγράφει το συνολικό νταραβέρι λειτουργίας των κάθε είδους "εφοδιαστικών αλυσίδων", που επικαλούνται διάφοροι 
        θεωρητικοί τρίτων χωρών, δηλαδή της  λειτουργίας της αγοράς, για να τεθούν:
        - καταρχήν στην διάθεση ενός  εργοστασίου οι πρώτες ύλες και τα λοιπά υλικά που θα του χρειαστούν στην συνέχεια...
        - ...για την παραγωγή και διάθεση στην αγορά ενός τελικού - καταναλωτικού - προϊόντος, που έχει σχεδιάσει η Ιθύνουσα - Πολυεθνική Επιχείρηση, 
          η οποία ελέγχει άμεσα ή έμμεσα τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της διοίκησης του εργοστασίου που παράγει το τελικό
          καταναλωτικό προϊόν. 

        Θυμίζω: Η λειτουργία της "Διαθέσεως" κατά την ΑΒΣΠ περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, που περιλαμβάνονται από την ολοκλήρωση
                      της παραγωγής, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων
. Αντιλαμβάνεστε ότι εδώ περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων "πωλήσεις",
                      "Μεταφορές", "Αποθηκεύσεις", "Διαμεταφορές", "Εκτελωνισμοί", "δικαστικές διαμάχες, λογιστικά γεγονότα, κλπ... 

        Οι φοιτητές ΟΔΕ αντιλαμβάνονται ήδη στο σημείο αυτό την μετάλλαξη της διδασκαλίας των θεωρητικών, από το Marketing στο Supply Chain...
         ... Συγκεκριμένα, όπως εύστοχα προσεγγίζει ο καθ. Παράσχος Μανιάτης:
         Η "εφοδιαστική αλυσίδα" προσφέρει στην αγορά προϊόντα και υπηρεσίες που χρειάζονται άλλες βιομηχανικές ή εμπορικές επιχειρήσεις για την άσκηση
         των δραστηριοτήτων - επαγγέλματος τους.
         Όμως, αυτήν την εμπλοκή των επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς την προσεγγίζει διαχρονικά το επιστημονικό πεδίο "Marketing" και μάλιστα
         με τον όρο "πωλήσεις χονδρικής". Δηλαδή εδώ πρόκειται για πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών που αγοράζουν άλλοι επαγγελματίες για την εκτέλεση
         του σκοπού συστάσεως και λειτουργίας της  δικής τους επιχείρησης. (Οι φορολογικές αρχές υποχρεώνουν εδώ στην έκδοση "τιμολογίου πώλησης" 
         και στην καταχώρηση του τόσο στο λογιστήριο της επιχείρησης του "Πωλητή", όσο και στο λογιστήριο της επιχείρησης του "Αγοραστή"!)
         
         Αντίθετα.
         Η "αλυσίδα εφοδιασμού", κατά τον καθ. Μανιάτη, προσφέρει στην αγορά προϊόντα και υπηρεσίες που τελικά χρειάζονται και προμηθεύονται οι
         καταναλωτές για την κάλυψη των προσωπικών ή οικογενειακών αναγκών τους.
         Όμως και αυτήν την εμπλοκή των επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς, ("οντοτήτων" κατά των καθ. Μανιάτη), την προσεγγίζει το επιστημονικό
         πεδίο "Marketing" με τον όρο "πωλήσεις λιανικής"
         Δηλαδή εδώ πρόκειται για πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών που αγοράζουν οι καταναλωτές για την κάλυψη των προσωπικών και μόνο αναγκών τους. 
         (Οι φορολογικές αρχές προβλέπουν σε αυτές τις πωλήσεις την έκδοση "απόδειξης λιανικής πώλησης".
          Άρα, σε αυτήν την περίπτωση οι φορολογικές αρχές δεν ενδιαφέρονται για την παραπέρα πορεία του πωληθέντος αγαθού στην λιανική.)

        Συνιστώ επομένως εκτός από τις πολλές δεκάδες ορισμούς "εφοδιαστικής αλυσίδας" να καθιερωθεί και ως ορισμός για την "αλυσίδα εφοδιασμού" η 
        διδασκαλία της ΑΒΣΠ, δηλαδή: "Αλυσίδα εφοδιασμού" ή άλλως: "Εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς" είναι:
        "Ο Εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος Επιχειρήσεων, που ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία ή βιομηχανία ενός παραγωγικού
        κλάδου, με τελικό σκοπό την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων
 στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους". 
        Η πρόταση μου είναι βάσιμη, γιατί όλοι οι θεωρητικοί "αλυσίδας" τρίτων χωρών ΗΠΑ, Αγγλίας, κλπ έχουν σαν αφετηρία των προσεγγίσεων τους την 
        εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς για την παραγωγή καταναλωτικών προϊόντων, τις οποίες αναφέρουν έμμεσα και
        με την εμπορική επωνυμία - διακριτικό τίτλο των επιχειρήσεων που ελέγχουν!
     
26) Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η "λειτουργία της αγοράς"  στην διδασκαλία του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ πρέπει να παραμένει σταθερή!
      Κοντολογίς:
      1) Η ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει στους φοιτητές τον τρόπο που θα οδηγήσουν την επιχείρηση στο κέρδος και όχι να περιγράφουν γενικά και αόριστα την,
          πχ "καπιταλιστική", "κομμουνιστική", "σοσιαλιστική", "μονοπωλιακή", "ολιγοπωλιακή", "εφοδιαστική", "ελεγχόμενη", "ελεύθερη", κλπ, "αλυσίδα" και
          το "Management" ή το "Logistics" της!     
      2) Η ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει στους φοιτητές με ποιό τρόπο πρέπει να κατανοούν* τα σχήματα "αλυσίδας" των τριτοκοσμικών θεωρητικών, δηλαδή:
          2α) Αφενός ως "Πάγια" των επιχειρήσεων, που έχουν επενδύσει σε αυτά οι Διοικήσεις τους και τα εκμεταλλεύονται, για να επιτύχουν τον Σκοπό
                συστάσεως και  λειτουργίας των επιχειρήσεων τους, δηλαδή το κέρδος...
          2β) Αφετέρου ως έργα υποδομών της Πολιτείας, πχ σε Λιμάνια, Σταθμούς, Εμπορευματικά Πάρκα, αεροδρόμια, ελεύθερες ζώνες, κλπ.
      3) Σημαντικό όμως είναι να διδάσκει η ΟΔΕ στα πρώτα έτη σπουδών την λειτουργική διάρθρωση της επιχείρησης, δηλαδή κατά την ΑΒΣΠ τις: "αγορές",
          "παραγωγή", "πωλήσεις", "διοίκηση" & "χρηματοδότηση"... {Οι γερμανοί αυτό το ορίζουν ως "εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού" = κατά την ΑΒΣΠ
          "Εκμετάλλευση", (interne Lieferkette = Betrieb = Εκμετάλλευση)...}

           ...Στην συνέχεια για "προχωρημένους" να προσεγγίζει αναλυτικά την "διοίκηση και χρηματοδότηση" των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων, δηλαδή των
           Επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου, σε συνάρτηση με τον τελικό σκοπό που θέτουν, πχ να αναλαμβάνουν και να ελέγχουν διεθνώς μια σειρά από
           επιχειρήσεις, στις οποίες θα αναθέσουν εκτέλεση επί μέρους δραστηριοτήτων, με τελικό σκοπό την κατά περίπτωση παραγωγή και διάθεση στην
           διεθνή αγορά συγκεκριμένων προϊόντων. 

           * Ειδικά το σχήμα "Η Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας" στην σελίδα 31 του βιβλίου του καθ. Μανιάτη, θα πρέπει να το ακολουθήσει και δεύτερο
              σχήμα, που να περιγράφει επιπλέον την "Διοίκηση της Αλυσίδας Εφοδιασμού", που εισάγει. Το σχήμα αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει:

              - Καταρχήν ως "προμηθευτές" την ίδια την εφοδιαστική αλυσίδα συνολικά. (Δηλαδή αυτό που η θεωρία και το "Marketing" προσεγγίζουν πχ ως
                 "πρωτογενή παραγωγή" και ως "μεταποίηση".)

              - Στην συνέχεια τις προμήθειες πρώτων υλών κλπ της "οντότητας" που θα εκτελέσει την παραγωγή του προϊόντος που θα προορίζεται για τον 
                τελικό πελάτη - καταναλωτή. (Είναι αυτονόητο ότι μεταξύ όλων των εμπλεκομένων επιχειρήσεων μεσολαβούν κατά περίπτωση και Επιχειρήσεις
                Μεταφοράς, Διαμεταφοράς, αποθηκευτικές, κλπ.)

              - Να ακολουθεί η παραγωγή του τελικού προϊόντος πχ στο υπάρχον σχήμα στο σύγγραμμα και τέλος...

              - Να ακολουθεί η λειτουργία της διαθέσεως αυτού του εργοστασίου και εκεί να αναφέρονται συνοπτικά οι δράσεις και οι εμπλεκόμενες οντότητες,
                (που τις ασκούν και τις αναφέρει ο καθ. Μανιάτης), μέχρι να φθάσει το τελικό προϊόν στον τελικό  πελάτη - καταναλωτή! Πχ Επιχειρήσεις 
                Αποθηκεύσεων, Επιχειρήσεις Μεταφοράς, Επιχειρήσεις Χονδρεμπόρων, Επιχειρήσεις Λιανεμπόρων, κλπ... Διευκρινίζω ότι:
                α) μεταξύ Παραγωγών, Χονδρεμπόρων και Λιανεμπόρων εκδίδεται τιμολόγιο πώλησης, γιατί αφορά στην άσκηση του επαγγέλματος εκάστου.
                β) μεταξύ Αποθηκευτή ή Διαμεταφορέα και των πελατών τους εκδίδεται πάντα τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών.
                γ) μεταξύ Μεταφορέα και Εντολέα εκδίδονται 2 έγγραφα:
                    γ1) Η φορτωτική για την παραλαβή και μετακόμιση του εμπορεύματος, και
                    γ2) Τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών ως φορολογικό στοιχείο για τα κόμιστρα. (Στην χώρα μας επιτρεπόταν να θεωρούνται οι φορτωτικές  από
                          την Εφορία, έτσι ώστε τα κόμιστρα που αναφέρουν να έχουν ταυτόχρονα και την ισχύ τιμολογίου παροχής υπηρεσιών...).

              - και φυσικά στο τέλος και τους ίδιους τους "Καταναλωτές".

              Αυτή η απεικόνιση θα αφορά πλέον στην επιχείρηση, που κατά τον καθ. Μανιάτη: {..."παράγει και προσφέρει στην αγορά προϊόντα και υπηρεσίες
              που χρειάζονται και προμηθεύονται οι καταναλωτές για την κάλυψη των προσωπικών ή οικογενειακών αναγκών τους..."}
             Αυτή η προσέγγιση του Μανιάτη θα δικαιολογούσε και τον τίτλο του βιβλίου του: {"από τη θεωρία στην πράξη"}.

26α) Αυτό όμως σημαίνει ότι η ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει, όχι βέβαια την θεωρία, αλλά την "πράξη", δηλαδή:
       - Αφενός ως Διοίκηση των Επιχειρήσεων, δηλαδή την εσωτερική λειτουργία και οργάνωση της επιχείρησης, πχ "Αγορές", "Παραγωγή", "Πωλήσεις"...
       - Αφετέρου την επιχειρηματική δραστηριότητα και την ιδιότητα με την οποία συμμετέχουν κατά περίπτωση οι  εμπλεκόμενες Διοικήσεις των
         Επιχειρήσεων
 στην λειτουργία της αγοράς!
       Δηλαδή, όπως έχω ήδη αναφέρει αναλυτικά στα κείμενα μου, οι επιχειρήσεις εμπλέκονται στην αγορά, (...στην "πράξη"), κατά περίπτωση με την
       ιδιότητα τους  πχ ως: "Αποστολέας", "Εντολέας", "Παραλήπτης", "Πωλητής", "Μεταφορέας", "Αγοραστής", "Αποθηκευτής", "Διαμεταφορέας"... και όχι
       βέβαια με την Νομική τους μορφή και την Εμπορική τους Επωνυμία, γιατί αυτές αναφέρονται μόνο στις συμβάσεις που καταρτίζονται!   
       Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι κάθε μια από τις παραπάνω επιχειρήσεις, (ανεξάρτητα με πιο αντικείμενο εργασιών ή με ποιά ιδιότητα εμπλέκονται στην
       λειτουργία της αγοράς για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων), έχουν καθεμιά την δική της "Διοίκηση" - "Διαχείριση" - "Manager" - "Management" -
       "Κουμανταδόρο"...  (Που όλοι τους εκ του Νόμου υποχρεούνται ανεξαίρετα στην τήρηση "Λογιστηρίου" = πχ και το "Logistical System" της ΕΕ!)

27) Τέλος, ξεκαθαρίζω και το θολό τοπίο ως προς την πατρότητα του όρου "Lieferkette" / "Chaine d' approvisionnement", που όρισε και θεσμοθέτησε 
      πρώτη στον κόσμο η ΕΕ!!! Οι θεωρητικοί αναφέρουν ότι ο όρος "Supply Chain" αναφέρεται σε ένα άρθρο του δημοσιογράφου Martin Christopher,
      που
 δημοσιεύτηκε στους Financial Times το 1992... Όμως,... το 1992 βούιζε όλη η Ευρώπη με το κείμενο του μετέπειτα κανονισμού ΕΕ 2454/93, που
      ήταν
 ήδη σε  διαβούλευση μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ! Η αναφορά επομένως των Financial Times δεν ήταν τίποτα άλλο από την δημοσίευση ενός
      άρθρου που αφορούσε στην επικείμενη θεσμοθέτηση της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εντός του εδάφους της Ευρώπης. Αυτό επιβεβαιώθηκε, γιατί
      τέθηκε από το 1993 σε ισχύ ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είχε τεθεί από το 1992 σε διαβούλευση μεταξύ των κρατών μελών
      της ΕΕ και βέβαια δημοσιεύτηκε ευρύτατα σε οικονομικά περιοδικά ή στον οικονομικό τύπο στην Ευρώπη και όχι μόνο... 

       Προσοχή όμως!
       Η ΕΕ με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 δεν περιέγραψε την εσωτερική λειτουργία ή ποιός ελέγχει την Διοίκηση των επιχειρήσεων, ούτε όρισε με
       τον όρο "Lieferkette" σε αυτόν τον
 κανονισμό της γενικά και αόριστα την λειτουργία της αγοράς, αλλά θεσμοθέτησε τους κανόνες της εμπλοκής των
       προσώπων, που συμμετέχουν στις
 διαδικασίες "αγορών", "πωλήσεων", "εισαγωγής", "εξαγωγής", "αποθήκευσης", "μεταφοράς", κλπ και γενικότερα
       των συναλλαγών μεταξύ των επιχειρήσεων και 
των δράσεων των στελεχών τους για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, εντός του εδάφους της 
       Ενωμένης πλέον Ευρώπης!
       ("έδαφος" της ΕΕ
 είναι η Γη, ο αέρας και η θάλασσα.)
     
       Άρα, ο όρος "Supply Chain" στο δημοσίευμα των Financial Times συνιστά ένα επίσημο όρο που τέθηκε σε κανονισμό της ΕΕ, που θα σχολιάστηκε

       αρχικά στην επικαιρότητα ως σημαντική μεταβολή στην λειτουργία της αγοράς της Ευρώπης. Επιπλέον, θα δημοσιεύτηκε και θα σχολιάστηκε και
       σε πολλά άλλα οικονομικά περιοδικά και εφημερίδες της εποχής, αρχής γενομένης δειλά γύρο από τα έτη 1992 - 3 και σαν χιονοστιβάδα στην 
       συνέχεια από θεωρητικούς, μηχανικούς και λοιπούς άσχετους τρίτων χωρών με το θεσμικό πλαίσιο ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων,
       που όρισε η Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύος από 01.01.1993 που άνοιξαν τα σύνορα των κρατών μελών! 

       
       Προσθήκη 23.11.2023
       Επειδή το θέμα είναι σοβαρό το έψαξα σχολαστικά και εντόπισα στην βιβλιογραφία του βιβλίου των Sunil Chopra & Peter Meindl το εξής:
       α) 106 βιβλία ή περιοδικά που αναφέρουν τον όρο "Supply Chain", εκ των οποίων 5 - 6 μετά το 1997 - 8 και όλα τα άλλα μετά το 2000.
       β) 120 βιβλία ή περιοδικά που δεν αναφέρουν τον όρο Supply Chain, τα πιο πολλά εκ των οποίων και προ του 1993.
       γ)  3  περιοδικά:
           - το 1ο "Managing Supply Chain Inventory",  Άνοιξη 1992" σελ. 65 - 73,
           - το 2ο το 1993 "Academic Publishers", σελ. 45 - 65
           - το 3o  1994 "Harvard Business Review" (Μάιος - Ιούνιος 1994), σελ. 83 - 93.
           - Στα παραπάνω 3 προσθέστε και τους "Financial Times" του Λονδίνου του 1992, από το βιβλίο του Christopher...
       Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι ό "τύπος", δηλαδή τα περιοδικά και οι εφημερίδες δεν "παράγουν" ρυθμίσεις για την οικονομία ή την πολιτική, αλλά απλά
       δημοσιεύουν και γνωστοποιούν στο κοινό και στις επιχειρήσεις τις μεταβολές που θεσμοθετούνται από τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας και σε ότι μας
       αφορά εδώ σε όλες τις
 ρυθμίσεις της ΕΕ, που δόθηκαν στην δημοσιότητα το 1992 και τέθηκαν σε ισχύ το 1993, για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
       εντός του εδάφους της Ενωμένης Ευρώπης.  
        Μάλιστα...
       
 ...Στα "ψιλά" στην στην σελίδα 6 του βιβλίου των Sunil Chopra & Peter Meindl αναφέρεται επί λέξει:
         {Η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου κέρδισε το βραβείο Book of the Year το 2002 από το Institute of Industrial Engineers.} 
         Δηλαδή η Μαστοράτζα ευλόγησε τα γένια της... Αν όμως υπήρχε και λίγο φιλότιμο στις 230 αναφορές στην βιβλιογραφία τους θα έπρεπε να έχουν
         αναφέρει και τον κανονισμό της ΕΕ που όρισε και θεσμοθέτησε πρώτη στον κόσμο το 1993 τον όρο "Lieferkette" = Supply Chain!

           Προσοχή όμως σε μια λεπτομέρεια...:
       Οι Sunil Chopra & Peter Meindl αποδέχονται στο βιβλίο τους το 2002 τους 50 περίπου ορισμούς Supply Chain, που εγώ γνωρίζω ότι κυκλοφόρησαν
       μετά το 1994 - 5 στην διεθνή βιβλιογραφία και τον κανονισμό 2454/93 της ΕΕ και περιορίζονται εκ του πονηρού να ασχοληθούν με την συνισταμένη
       όλων των ορισμών "αλυσίδας" των τριτοκοσμικών θεωρητικών, ορίζοντας ήδη στην σελίδα 19 του ογκώδους βιβλίου τους ότι:
       {Μια εφοδιαστική αλυσίδα (ΕΑ) αποτελείται από όλα τα στάδια που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη.}
       Ερωτάται όμως: Τι διαφορετικό θα προσέγγιζαν και θα ανέλυαν στις υπόλοιπες 840 σελίδες του βιβλίου τους αν τα παραπάνω "εμπλεκόμενα στάδια
       για εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη", τα όριζαν πχ ως "λειτουργία της αγοράς", ή ως "Marketing", ή ως "Διοίκηση των Επιχειρήσεων", Τελικό
        Σκοπό, (της βιομηχανικής επιχείρησης), Μακροοικονομική Ανάλυση, Πωλήσεις, κλπ;
       Άρα στο βιβλίο τους έπλασαν και αναλύουν μια εικονική πραγματικότητα που όρισαν ως "Supply Chain", στην οποία μάλιστα διόρισαν και Management.

        Εγώ εδώ οφείλω προς όφελος των φοιτητών να διακρίνω δύο ειδών "στάδια" και "πελάτες":
        α) Τους "πελάτες" προ της εμφανίσεως του όρου "Αλυσίδα Εφοδιασμού", (Lieferkette = Supply Chain), από την ΕΕ το 1992 - 93:
            Εκείνη την προ του 93 περίοδο οι θεωρητικοί σε ότι αφορά στον "πελάτη" ανάφεραν στο πεδίο Marketing πχ: {"κάλυψη" των αναγκών του πελάτη}!
        β)  Τους "πελάτες" μετά την εμφάνιση του όρου "ΕΑ" από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή μετά το 1993:
             Όμως, κανονικά, θα έπρεπε και μετά το 1993, όπως και πρωτύτερα να αναφέρουν οι θεωρητικοί Marketing όρους εκτός από την έννοια "κά
λυψη", 
             επιπλέον πχ "ζήτηση" ή "κάλυψη αναγκών", "επιθυμίες", κλπ, του πελάτη...
         Άρα πού και πώς κολλάνε οι "απαιτήσεις" του "πελάτη"; 
         
         Εγώ σαν τεχνοκράτης και λαμβάνοντας υπόψη διαχρονικά την λειτουργία της αγοράς, όπως ισχύει μετά τις ρυθμίσεις της ΕΕ για την "ΕΑ", δηλαδή την
         εφαρμογή "λογιστικού συστήματος" μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων κάνω διαχωρισμό "πελατών" με βάση τα ισχύοντα στην ΕΕ και στην
         χώρα μας, δηλαδή σε:
          α) "Πελάτες" που προμηθεύονται αγαθά για την κάλυψη των προσωπικών ή οικογενειακών αναγκών τους.
          β) "Πελάτες" που προμηθεύονται αγαθά πχ ως παραγωγοί ή έμποροι, κλπ για τις επαγγελματικές τους ανάγκες.
          Συμπέρασμα:
          "Απαίτηση" έχει ο "επαγγελματίας πελάτης" - αγοραστής να εκπληρώσει ο πωλητής  - προμηθευτής του το προϊόν - εμπόρευμα με τις προδιαγραφές,
          τιμή και προθεσμίες που συμφωνήθηκαν κατά την κατάρτιση της μεταξύ τους σύμβασης πώλησης!!! 
          Οι "πελάτες" όμως των παραπάνω Sunil Chopra & Peter Meindl στην δική τους προσέγγιση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας τι ρόλο βαράνε; Πρόκειται
          δηλαδή για ιδιώτες - καταναλωτές; Ή για επαγγελματίες;

          Εγώ δηλώνω ότι διαχρονικά οι "πελάτες ιδιώτες" έχουν μόνο την δυνατότητα της "επιλογής", η οποία στην ελεύθερη αγορά και στο επιστημονικό
          πεδίο Marketing σημαίνει "προσφορά" και "ζήτηση", όπως επίσης ότι όσο πιο υψηλές είναι οι "απαιτήσεις", τόσο πιο "υψηλή" διαμορφώνεται και η
          τιμή του προϊόντος που επιλέγουν στο κατάστημα οι πελάτες ιδιώτες, για να ανταποκριθεί στις υψηλές "απαιτήσεις", (ή πιο επιστημονικά "ανάγκες"),
          εκάστου πελάτη καταναλωτή! 
          Οι φοιτητές ΟΔΕ διαπιστώνουν πιστεύω με την δική μου προσέγγιση την διαφορά:
            - Να προσεγγίζεις την λειτουργία της αγοράς με βάση τις ρυθμίσεις της χώρας μας και της ΕΕ...
               από τις...
            - ...ανεύθυνες και θεωρητικές προσεγγίσεις των θεωρητικών τρίτων χωρών, που προσπαθούν να μεταλλάξουν το "Marketing" σε "Supply Chain",
               για να προβληθούν στην επικαιρότητα. Αυτό μάλιστα προσεγγίζοντας την λειτουργία της αγοράς των χωρών τους αντιγράφοντας με λάθος 
               τρόπο και αντιφατικά τους κανόνες λειτουργίας της αγοράς της Ενωμένης Ευρώπης. Δηλαδή παραβλέπουν στις προσεγγίσεις τους τις ρυθμίσεις
               της ΕΕ του 1993 και τον ενιαίο τρόπο που εφαρμόζονται από όλα τα κράτη μέλη, για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ...   
            
           
27α) Τώρα, αν στην συνέχεια θέλησαν διάφοροι θεωρητικοί τρίτων χωρών να ασχοληθούν όψιμα, (όπως διαπίστωσα στην αναλυτική προσέγγιση του όρου 
       στο βιβλίο του καθ. Μανιάτη, μετά από 3 - 4 χρόνια από το 1993), με την λειτουργία της αγοράς υπό τον όρο "Lieferkette", (= Supply Chain), της ΕΕ,
       μικρή σημασία έχει. Το γεγονός είναι ότι οι όψιμοι "Γκουρού Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας" πρέπει να αποφασίσουν:
       α) Ή να δηλώσουν γιατί ήταν λουφαγμένοι για πολλές δεκαετίες πριν το 1993 και αγνοούσαν, δηλαδή έκαναν γαργάρα, την "Supply Chain" τους και το
           "Management" της; 
       β) Ή, να παραδεχτούν, ότι το έναυσμα για να εγκαταλείψουν το "Marketing" και να πλακώσουνε όλοι τους ομαδικά να περιγράφουν την λειτουργία της
           αγοράς ως "Supply Chain", τους το
 έδωσε μετά το 1993 η ΕΕ!
          γ)  Η, να μας δηλώσουν τέλος πάντων, αν δέχονται και την ύπαρξη του επιστημονικού πεδίου "Marketing" και μάλιστα, τι διαφορετικό θα προσέγγιζαν
            και θα δίδασκαν μεταξύ του διαχρονικού 
"Marketing" και του  αυτοσχέδιου και ουρανοκατέβατου "Supply Chain" τους σε αυτήν την περίπτωση;
       δ) Ή να φροντίσουν να διαστείλουν το πεδίο εφαρμογής στην διδασκαλία τους για την "Lieferkette" = "Supply Chain"! Δηλαδή να δηλώνουν, σε ποιά
           χώρα συγκεκριμένα ρυθμίζονται και εφαρμόζονται οι προσεγγίσεις της "Εφοδιαστικής Αλυσίδας" που διδάσκουν; Πχ σε μια χώρα της ΕΕ; Ή σε κάποια
           από τις δέκα χώρες, που παράγονται τα τζιν της Πολυεθνικής, όπως μας ενημέρωσε ο Christopher στο βιβλίο του; Ή ίσως εφαρμόζονται στην χώρα
           (φορολογικό Παράδεισο), που είναι εγκατεστημένη η έδρα κάθε Πολυεθνικής Επιχείρησης;
  
           Πάντως δεν είναι μόνο ο Christopher, που κατά κοινή παραδοχή είναι ο πρώτος διδάξας "αλυσίδα", που ασχολείται με την "τζιν αλυσίδα". Έχουμε
           και όψιμους κολαούζους, πχ τον Μιχ. Βιδάλη, ο οποίος στο βιβλίο του {"Εφοδιαστική (Logistics) Μια ποσοτική προσέγγιση} τρέχει το έτος 2009 πίσω
           από τσέπες, φερμουάρ, κλωστές, κλπ του τζιν στις χώρες που παράγονται και μας "προσεγγίζει" άβουλα, μηχανικά και από κεκτημένη ταχύτητα την
           συγκεκριμένη λειτουργία της αγοράς ως "εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν"... Πώς προσεγγιζόταν όμως η "αλυσίδα του τζιν" κ. Μπινιώρη πχ το 1990;
           Πριν δηλαδή η ΕΕ εισάγει το 1992 - 3 τον όρο Lieferkette = αλυσίδα Εφοδιασμού; 

                 Το πλέον σημαντικό:
        ε) Να προβληματιστούν οι οπαδοί της "Supply Chain" για τις θεωρητικές, αντιφατικές, επιλεκτικές και ανεφάρμοστες προσεγγίσεις - φαντασιώσεις τους,
            σε τρόπο ώστε, κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν πλέον θα έχουν σοβαρευτεί, μέσα στα πλαίσια ενός διεθνούς συνεδρίου να ορίσουν με τον ακριβώς 
            ίδιο τρόπο τις δαιδαλώδεις έννοιες των "Supply Chain" και των "Management" τους με τις οποίες νταραβερίζονται! 
           Αυτό βέβαια δεν θα συμβεί, γιατί μέσα σε αυτήν την αναμπουμπούλα βγάζουν όλοι το ψωμί τους. Όλοι τους όμως ξέρουν πάρα πολύ καλά, ότι δεν 
           υπάρχει επιστημονικό πεδίο "Supply Chain Management", αλλά:
             ε1) Γενικά το επιστημονικό πεδίο Marketing: δηλαδή "λειτουργία της αγοράς"! 
             ε2) Ειδικά το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ: δηλαδή "λειτουργία των επιχειρήσεων"! 
                    ε3) Τελικά η Πολιτεία που έχει θεσμοθετημένο το πλαίσιο:
                   - Συστάσεως των επιχειρήσεων (πχ καταστατικό, δημοσιεύσεις, κλπ).
                   - Διορισμό και δημοσίευση αρμοδίως των νόμιμων εκπροσώπων - διοίκηση της επιχείρησης.
                   - Δράσεων για την προετοιμασία άσκησης του σκοπού σύστασης της επιχείρησης (πχ δήλωση έναρξης εργασιών στη ΔΟΥ, επενδύσεις σε πάγια,
                     μηχανολογικό εξοπλισμό, πρόσληψη προσωπικού, κλπ) και 
                   - Συναλλαγών των επιχειρήσεων προς επίτευξη του σκοπού, για τον οποίο καθεμιά έχει συσταθεί! (δηλαδή την επίτευξη κέρδους!)
                              

28)  Ο φοιτητής ΟΔΕ θα πρέπει όμως να έχει στο μυαλό του, το γεγονός ότι η "Lieferkette" = "Supply Chain" = "Αλυσίδα Εφοδιασμού" της ΕΕ προσεγγίζεται
       μέσα από την λειτουργία κάθε επιχείρησης χωριστά. Αυτή η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς είναι γνωστή και διδάσκεται διαχρονικά στην
       Ο.Δ.Ε. ως "Μικροοικονομική προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς". (Το αντίθετο είναι η "Μακροοικονομική προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς", που
       προσεγγίζει την λειτουργία της αγοράς στο σύνολο της.) 
       Η "Μικροοικονομική" σημαίνει επομένως μέσα από
 το θεσμοθετημένο πλαίσιο της ΕΕ, (πχ δηλαδή κάτι το αντίστοιχο με το "φορολογικό" πλαίσιο που
       ίσχυε διαχρονικά στην χώρα μας), με εφαρμογή του οποίου ρυθμίζει η ΕΕ με τους κανονισμούς της:

       28α) Τόσο την ιδιότητα, πχ ως Αγοραστής, Πωλητής, Εντολέας, Αποστολέας, Παραλήπτης, Μεταφορέας, Αποθηκευτής, κλπ, με την οποία εμπλέκονται
               κατά περίπτωση οι Διοικήσεις των Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς.
                Προσοχή: ο "Παραγωγός" εμπλέκεται επομένως στην "Διαχείριση Εφοδιαστικής αλυσίδας" των θεωρητικών μόνο ως:
           - "Αποστολέας", "Παραλήπτης", "Εντολέας", σε ότι αφορά στα προϊόντα / εμπορεύματα και ως...
           - ... "Πωλητής", "Αγοραστής", σε ότι αφορά στις αξίες των εμπορευμάτων. 
                 - Η ίδια η Παραγωγή όμως προς απογοήτευση των Μηχανικών δεν εφοδιαστικο-αλυσοδένεται! Αυτό γιατί "εφοδιαστικο-αλυσοδένεται" ο ίδιος ο
             Παραγωγός με τις παραπάνω ιδιότητες που ανέφερα... Πού βρίσκει επομένως η Μαστοράτζα διεθνώς, αλλά και στην χώρα μας η δική μας του
             ΕΜΠ, την  "Παραγωγή" και μας την μοστράρουν μαζικά μέσα στο "Supply Chain Management" τους;
                 -  Όμως η Παραγωγή προς τέρψη των Μηχανικών εντάσσεται στο οργανόγραμμα της επιχείρησης, στο οποίο αναφέρεται μάλιστα και ο υπεύθυνος
              προϊστάμενος,
  ο οποίος επισκευάζει πχ τα μηχανήματα, ελέγχει την ορθή λειτουργία τους, παρακολουθεί την ανάλωση των πρώτων υλών και
              διαφόρων άλλων υλικών, συσκευάζει τα προϊόντα, κλπ... Ιδού επομένως πεδίο δόξης λαμπρό για την Μαστοράντζα του Πολυτεχνείου! Δηλαδή να 
              δουλεύουν με τα κατσαβίδια στον πάγκο τους και να αφήσουν στους επιστήμονες ΟΔΕ τα "Management" των συναλλαγών των επιχειρήσεων για
              την λήψη των αποφάσεων, την κατάρτιση και την εκτέλεση των συμβάσεων, για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά!
                      Πέραν αυτών...  
       28β) Η ΕΕ θεσμοθετεί και ελέγχει τις κάθε είδους εμπορικές συναλλαγές και τις συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ των επιχειρήσεων για την
               κυκλοφορία των εμπορευμάτων
 εντός της αγοράς της Ενωμένης Ευρώπης. Επιπλέον ορίζει,
            28γ) Την υποχρέωση να καταχωρούνται στο "Logistical System" = "Λογιστικό Σύστημα" των εμπλεκομένων επιχειρήσεων τα λογιστικά γεγονότα που
              συνάγονται από την εκτέλεση των συμβάσεων.
 

       Άρα στα ΑΕΙ πρέπει να διδάσκονται 2 ειδών "Management" - "Διοικήσεις":
        α) Αφενός το "Management" των επιχειρήσεων που ασκούν οι Διοικήσεις των Επιχειρήσεων στα στελέχη και στις επιχειρήσεις που ελέγχουν. Δηλαδή 
            εδώ πρόκειται για το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ.
        β) Αφετέρου το "Management" της ΕΕ, που επιβάλει με κανονισμούς, όλους τους κανόνες που οφείλουν να εφαρμόζουν ακόμα και  οι Διοικήσεις των
            Ιθυνουσών - Πολυεθνικών Επιχειρήσεων, για να εκτελέσουν τον Σκοπό συστάσεως και λειτουργίας των επιχειρήσεων που ελέγχουν...
        ...Άρα, το Marketing και το Supply Chain έχουν Management μόνο στην επιστημονική φαντασία του Christopher και όλων των άλλων τριτοκοσμικών 
           κολαούζων του! Όπως επίσης πχ και σε όψιμους "Supply Chain Manager-μανατζίδες", ή "Γκουρού"  διαφόρων Forum, Intistute, κλπ, των ΗΠΑ...
        ...Αυτό γιατί το "Management" ασκείται αποκλειστικά και μόνο από την (νόμιμα δημοσιευμένη) Διοίκηση κάθε επιχείρησης, ή, σε ότι αφορά συνολικά 
           στην λειτουργία της αγοράς, από τις Διοικήσεις των Επιχειρήσεων!!!

 29)  Απόδειξη

       Σας δίνω ένα απλό καθημερινό παράδειγμα για να διαπιστώσετε την διαφορά Μίκρο - & Μακροοικονομικής προσέγγισης της λειτουργίας της αγοράς:
       Σημειώστε ότι "Μικροοικονομική" σημαίνει την μελέτη και ανάλυση μέσα από την λειτουργία μίας μόνο επιχείρησης, από την οποία συνάγονται και               λογιστικές εγγραφές. Αντίθετα "Μακροοικονομική" σημαίνει μέσα από την μελέτη και ανάλυση συνολικά της λειτουργίας της αγοράς, από την οποία
       δεν συνάγονται λογιστικές εγγραφές. 
      Οι φοιτητές ΟΔΕ έχουν διαπιστωμένο ότι οι θεωρητικοί προσεγγίζουν πχ την εισαγόμενη έννοια “Cross Docking” Μακροοικονομικά, γιατί την
      περιγράφουν γενικά και αόριστα σε δεκάδες σελίδες και περιπτώσεις, δίχως από την περιγραφή και τις προσεγγίσεις τους να μπορεί να συναχθεί έστω
      και ένα
 λογιστικό γεγονός. 
  
 29.1)  Όμως προσοχή!...
       ...Η ξενόφερτη έννοια "Cross Docking" είναι διαχρονικά γνωστή στην χώρα μας, οριζόταν όμως από το ελληνικό Τελωνείο, άρα και από τις ελληνικές 
       επιχειρήσεις Μεταφοράς και Διαμεταφοράς ως “προσωρινή εναπόθεση”. Ιδού προς απόδειξη ενδεικτικά ένα από τα πολλά παραδείγματα εφαρμογής
       και το λογιστικό γεγονός που συνάγεται από αυτήν:
       Όταν εκφορτώνεται πχ ένα εμπόρευμα από φορτηγό αυτοκίνητο και κατά την εκφόρτωση εντοπιστεί ένα επικίνδυνο εμπόρευμα, πχ εκρηκτικό,
       εύφλεκτο, κλπ, που απαγορεύεται η αποθήκευση του στην συγκεκριμένη αποθήκη, τότε αυτό δεν εισάγεται με λογιστική εγγραφή στην αποθήκη
       αυτή, αλλά παραμένει στη μπάντα (στην άκρη), σε καθεστώς “προσωρινής εναπόθεσης”.

       Στην συνέχεια "εξοφλείται" το φορτηγό, δηλαδή υπογράφεται πχ από το Τελωνείο ή από τον παραλήπτη στην φορτωτική ότι παρέδωσε χωρίς
       ελλείμματα το φορτίο και:

        α) διενεργείται η λογιστική εγγραφή εισόδου όσων εμπορευμάτων εισήχθησαν στον συγκεκριμένο αποθηκευτικό χώρο, και...
        β) ...μεταφέρεται το επικίνδυνο εμπόρευμα στην “αποθήκη ευφλέκτων”, όπου εκεί πλέον διενεργείται και η λογιστική εγγραφή εισαγωγής του
           συγκεκριμένου επικίνδυνου εμπορεύματος σε αυτόν, τον προβλεπόμενο από την νομοθεσία, αποθηκευτικό χώρο, γνωστό ως  "επικινδύνων". 
           (Η "RID" και η "ADR" είναι οι διεθνείς συμβάσεις που ρυθμίζουν στην σιδηροδρομική και στην οδική μεταφορά την διαχείριση των επικινδύνων
           εμπορευμάτων. Βλέπε και σε άλλα σχόλια και στα 2 βιβλία μου.)

29.2)  Προσθήκη 16.06.2023 γιατί με ρωτήσατε:
        Μια άλλη περίπτωση είναι πχ κατά την εκφόρτωση του φορτηγού για την εισαγωγή του φορτίου στον αποθηκευτικό χώρο, να εντοπιστεί πχ μια
        παλέτα με ζουλιγμένα και κατεστραμμένα είδη. Σε αυτήν την περίπτωση τίθεται η παλέτα σε καθεστώς "προσωρινής εναπόθεσης" και συνεχίζεται
        κανονικά η εκφόρτωση του φορτηγού και η λογιστική εισαγωγή του υπόλοιπου φορτίου στον αποθηκευτικό χώρο. Στην συνέχεια αρχίζουν οι   
        διαδικασίες, (πρωτόκολλα), καταγραφής των ζημιών, κλπ και γίνεται η εισαγωγή με λογιστική εγγραφή στον αποθηκευτικό χώρο των ειδών που ήταν
        άθικτα και βέβαια συντάσσονται τα πρωτόκολλα ζημιών, καταχωρούνται οι σχετικές λογιστικές εγγραφές  για τα κατεστραμμένα είδη και εγείρονται οι
        αγωγές για αποζημιώσεις, κλπ... 

29.3) Αντίστοιχα έχουμε και περίπτωση "προσωρινής εναπόθεσης" όταν πχ ο αποθηκάριος κατεβάζει μια παρτίδα πουλημένων από τα ράφια, την συσκευάζει
       και την αποθέτει στην ράμπα. Φυσικά εδώ εκτελεί λογιστική εγγραφή, (με παραστατικό το τιμολόγιο πώλησης που εκδόθηκε), η οποία όμως εγγραφή 
       "οριστικοποιείται", αμέσως μετά την παράδοση της παρτίδας στο φορτηγό, με παραστατικό μάλιστα το Έγγραφο Μεταφοράς που εκδόθηκε! 
       Το παραστατικό της λογιστικής εγγραφής που δείχνει την συνέχεια της πορείας - "αλυσίδας" του εμπορεύματος είναι φυσικά το "Έγγραφο Μεταφοράς",
        δηλαδή η "Φορτωτική".
        Όμως υπάρχουν και άλλα έγγραφα "αλυσοδέσεως", ως πχ "η απόδειξη παραλαβής του Διαμεταφορέα, ("Uebergabeschein"), η "Εκχώρηση", (Zession -
        cession), η "Διατακτική εις διαταγήν", (Auslieferungschein), κλπ...  Το βέβαιο είναι ότι {"Διαχείριση" Εφοδιαστικής Αλυσίδας"} δίχως την έκδοση των 
        προβλεπόμενων φορολογικών στοιχείων και την καταχώρηση τους στα λογιστήρια των εμπλεκομένων επιχειρήσεων δεν υπάρχει!
        Οι θεωρητικοί όμως μην απογοητεύεστε και ζήστε στην εικονική σας πραγματικότητα, δηλαδή στην κοσμάρα σας, γιατί μέσα στην άγνοια σας για την
        θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς, θεωρείτε ότι έχετε το αλάθητο και  ότι μπορείτε να παίζετε ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό: στο "Marketing σας"
        και στο "sourloulou Supply Chain Management σας"!

29.4) Οι φοιτητές πρέπει να λάβουν υπόψη ότι γνωρίζω και δούλεψα "προσωρινή εναπόθεση" ήδη προ 55 - 60 ετών σαν έφηβος υπάλληλος τότε της
        "Δάνζας" και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως πχ στην "άμεση παράδοση", στην "μεταφόρτωση"*, στην "προσωρινή εισαγωγή", στην "μηδέν
        αποβίβαση", κλπ.
        * Ο κ. Μπινιώρης αναφέρεται σε Παράρτημα στην σελίδα 110 στο πεδίο "Μεταφόρτωση", στο Κεφάλαιο 4: "Μεταφορές", δηλώνοντας ότι: {... είμαστε 
           υποχρεωμένοι να δημιουργήσουμε ανάλογους σταθμούς μεταφόρτωσης.} Εγώ αυτούς τους "σταθμούς" τους έζησα και δούλεψα πριν από 50 χρόνια
           στην Γερμανία και στην Γαλλία κατά την διάρκεια της μετεκπαίδευσης μου στην Ευρώπη ως: "Umschlagsplaetze" & "Lieu de transbordement"! Άρα