Η εφοδιαστική Αλυσίδα στην πράξη

Για την έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα» και «Logistics» συνέταξα το παρακάτω κείμενο για να σχολιάσω το βιβλίο του καθηγητή του Οικ. Παν. Αθηνών Παράσχου Μανιάτη. Επειδή έλαβα ποικίλα σχόλια και ερωτήσεις συνιστώ να μελετηθεί από τους φοιτητές καταρχήν το παρόν νέο σχετικό κείμενο των 50 σελίδων και στην συνέχεια το παρακάτω αναλυτικό κείμενο των 270 σελίδων, που χωρίζεται σε δύο μέρη. Πάντως τόσο το παρόν πρόσφατο, όσο και τα δύο αρχικά μέρη είναι χρήσιμα στους φοιτητές για την σύνταξη εργασιών στο θέμα «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας και Logistics».       

                                                      ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι ορολογία ή αναφορές της ΑΒΣΠ 
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι όροι ή αναφορές της φορολογικής νομοθεσίας 
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι όροι ή αναφορές της νομικής επιστήμης

Διευκρίνηση: Οι αναφορές μου στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ γίνονται για να αποδείξω ότι στην χώρα μας κατέχουμε τα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εξ ίσου καλά, ίσως και ακόμα καλύτερα από τους ξένους... Και ότι έχουμε για τα πάντα αντίστοιχη επιστημονική ορολογία και θεσμοθετημένες ρυθμίσεις!

                         Περιγραφή του θέματος                               ενότητα - προσεγγίσεις / Σελίδα

Γενικά…………………………………………………………………………………….……1

Η δράση των Πολυεθνικών επιχειρήσεων  = ή # της Εφοδιαστικής  Αλυσίδας; ……    5

Οι σχολές ΟΔΕ των ΑΕΙ και η Διοίκηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας ………………     6

Η «Διοίκηση» (;) της Εφοδιαστικής Αλυσίδας: τι είναι αυτό;  …………………..….       8

Ένταξη και Διοίκηση των Επιχειρήσεων στην Αγορά ………………………… .……     9

Η διαχρονική δράση των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων ………………………………...  12

Οι δράσεις για την κυκλοφορία των αγαθών στην πράξη ………………….…………   15

Συμπεράσματα για την κυκλοφορία των αγαθών ………………………….………….    18

Διδάγματα και επιταγές της Νομοθεσίας για τον έλεγχο της Αγοράς …….…………     22

Άρθρο 50 ν. 4172/2013  Φάκελος Τεκμηρίωσης …………………………….....……..    24

Άρθρο 21 ν. 4174/2013  Προέγκριση Μεθοδολογίας  Ενδοομιλικής Τιμολόγησης ….  25

Οι Αρχές του Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου ……………………………….……………      30

Συγκρίσεις και Σχόλια για τις φορολογικές ρυθμίσεις .......……………................…..    32

Ανακεφαλαίωση και σχόλια ορισμών "αλυσίδας"  ...............................................         34
 

Το Reverse Logistics ως λειτουργία της αγοράς .......................................................  36
 

Άλλες προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς .........................................................     38

Συμπεράσματα κατάλληλα για 18…άνω!  ………………………...…..………………    40

Επίλογος και διδάγματα χρήσιμα στις εργασίες των φοιτητών ................................   42
 

Προβληματισμοί και διλήματα από το... μέλλον .......................................................  44

 

Προκλήσεις για Ακαδημαϊκούς και όχι μόνο!  ..........................................................  46


                                           ΣΕΛΙΔΑ 1    ΓΕΝΙΚΑ

Για την έννοια «εφοδιαστική Αλυσίδα» και την «Διοίκηση της» έχουν γραφτεί πολλά βιβλία παγκοσμίως. Όμως, από τις προσεγγίσεις των συγγραφέων συνάγεται ότι οι αναλύσεις τους είναι αντιφατικές και πολλές φορές υποβολιμαίες. Αυτό με αναγκάζει να αναφερθώ στα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των αγαθών, για να περιγράψω πρακτικά και επιστημονικά, με βάση το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, (Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων), την εμπλοκή των επιχειρήσεων καθώς και την λειτουργία της αγοράς γενικότερα. Το κείμενο μου είναι ανατρεπτικό και αναπτύσσεται χωρίς να δεσμεύεται από τις εισαγόμενες αναφορές των θεωρητικών περί των «Εφοδιαστικών Αλυσίδων» και των «Logistics» τους, καθώς και τις κάθε είδους ντόπιες παραλλαγές και μεταλλάξεις τους.
 

Οι δεκάδες διαφορετικοί ορισμοί «Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και «Logistics» με ανάγκασαν να μελετήσω τις έννοιες «αλυσίδας» σε βάθος, με αποτέλεσμα να συνάγω το συμπέρασμα ότι στην διεθνή αγορά για την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών, λειτουργούν επιπλέον «Διανεμητικές», «Εικονικές», «Τροφοδοτικές», «Προμηθευτικές», «Καταναλωτικές», «Διεπιχειρησιακές», «Πολυεθνικές», κλπ, «Αλυσίδες» και «τα Logistics τους», που κατά παράξενο τρόπο αποσιωπούνται από τους θεωρητικούς, γιατί προφανώς τις συγχωνεύουν  όλες μαζί μέσα στις «Εφοδιαστικές» τους αλυσίδες…
 

Στο σημείο αυτό αξίζει να ανατρέξω καταρχήν στις αρχές της δεκαετίας του 70, για να ενημερώσω τους φοιτητές για τη σύνδεση της μουσικής με την ίδια την «“Διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας» και της Βαβυλωνίας των σχετικών ορισμών και προσεγγίσεων «Αλυσίδας» και «Logistics» που αναφέρει η εισαγόμενη θεωρία.

 Ειδικότερα, σχετικά με την «Ενορχήστρωση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» που αναφέρει ο Christopher στην σελίδα 318 του βιβλίου του, (εκδόσεως 2017), όπως επίσης και την «Ενορχήστρωση Δικτύου» που αναφέρει στην σελίδα 369 δηλώνω ότι «κλέβει» τον όρο από άλλο συνάδελφο του δημοσιογράφο…


Αυτό διότι εγώ την «ενορχήστρωση» την έχω εντοπίσει και διαπιστώσει προσωπικά, επειδή είχα την τύχη να εργαστώ σαν στέλεχος πολυεθνικών επιχειρήσεων και συμμετείχα στις διεθνείς συσκέψεις που οργάνωνε η εκάστοτε «Μητέρα» επιχείρηση, ή με βάση τις απόψεις θεωρητικών ο «ενορχηστρωτής της εφοδιαστικής αλυσίδας». Σκοπός όλων των συσκέψεων ήταν πάντα ο ίδιος, δηλαδή να οργανώσουν και να ελέγξουν την «αλυσίδα» τους, ή αλλιώς τις εταιρείες που είχαν διεθνώς υπό τον έλεγχο τους.  

       Αξίζει όμως στο σημείο αυτό να αναφερθώ και στο βιβλίο του Antony Sampson στις αρχές του 70 με τίτλο: «Weltmacht ITT. Die politischen Geschäfte eines multinationalen Konzerns». (Δηλαδή: Η παγκόσμια δύναμη ΙΤΤ. Οι πολιτικές επιχειρηματικές δραστηριότητες  ενός παγκοσμίου ομίλου.) Το βιβλίο είναι εκδόσεως του έτους 1975 στην Γερμανία / Αμβούργο. Η πρωτότυπη έκδοση κυκλοφόρησε πρωτύτερα στο Λονδίνο / Αγγλία υπό τον τίτλο: «Sovereign State. The Secret History of ITT».

Ιδού το εξώφυλλο της γερμανικής έκδοσης του βιβλίου:


Στο βιβλίο ο συγγραφέας αναφέρεται σε μια σύναξη της ΙΤΤ που είχε προσκληθεί να συμμετάσχει ως ο μοναδικός δημοσιογράφος.  Ο συγγραφέας μας ενημερώνει ότι η σύναξη έλαβε χώρα στην  «Exekutiv - Villa», που βρισκόταν σε μια τοποθεσία στα προάστια των Βρυξελλών. Το εντυπωσιακό για τον δημοσιογράφο - συγγραφέα ήταν:
«Η παγκόσμια σύναξη από επιχειρήσεις  με πολλά αντικείμενα εργασιών, από τηλεφωνεία μέχρι  καλλυντικά και από ενοικιάσεις αυτοκινήτων μέχρι αλλαντικά…»!  Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ, (Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά), γνώριζε την ύπαρξη αυτών των επιχειρήσεων, τις ονόμαζε «ομάδα» και δίδασκε την ένταξη και λειτουργία τους στην αγορά σε επί μέρους εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία ΟΔΕ.   

Κάτι αντίστοιχο αναφέρει ο Βλάσης Γιαννάκαινας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του για την διεξαγωγή μετά το 1991 κάθε δύο χρόνια συνεδρίου του “Logistics & Supply Chain Forum” στο Κρουαζιερόπλοιο «Oriana», που συμμετείχε αντίστοιχα ως προσκεκλημένος ο δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικού Martin Christopher…     

Εμένα αυτά δεν με εντυπωσιάζουν, γιατί λίγο έως πολύ όλα τα στελέχη ΟΔΕ συμμετέχουν σε συσκέψεις που οργανώνει μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου.  Όμως, Εμένα εκείνο που με εντυπωσίασε από το βιβλίο σχετικά με την ΙΤΤ είναι η δήλωση «του αφεντικού» της σύναξης ότι:
«Μισώ όλα όσα δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθούν με ακρίβεια!»…

Αυτό σημαίνει ότι ο  «Διοικητής της Εφοδιαστικής αλυσίδας», δηλαδή αυτός που ενδιαφέρεται για το «καλό του συνόλου», ή «το καλό της αλυσίδας», όπως αναφέρουν οι θεωρητικοί, κατανέμει εξουσίες και αρμοδιότητες στα στελέχη των επιχειρήσεων του ομίλου του και συγχρόνως ελέγχει, το αποτέλεσμα των πεπραγμένων της διαχείρισης και των αποτελεσμάτων χρήσης χωριστά για την κάθε επιχείρηση ή ομάδα επιχειρήσεων του ομίλου.
 

Αυτή η διαπίστωση με προκαλεί να παραβλέψω τους δεκάδες διαφορετικούς ορισμούς «Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας», για να ορίσω και να κατονομάσω τον ίδιο τον «Διοικητή της Εφοδιαστικής Αλυσίδας», δηλαδή τον Διοικητή της ομάδας επιχειρήσεων που ελέγχει. Πιστεύω ότι με την προσέγγιση αυτή δεν θα αφήσω περιθώρια στους θεωρητικούς να αμφισβητήσουν την ανάλυσή μου, γιατί μέχρι τώρα οι θεωρητικοί και οι μεταφραστές ξένων βιβλίων μας φλομώνουν με αντιφατικούς  ορισμούς των κάθε είδους «Διοικήσεων εφοδιαστικών αλυσίδων» και των «Logistics» τους.   
 

Εγώ ονομάζω «Κύριο 51%»  τον «Διοικητή» κάθε ορισμού και περιγραφής «“Διοίκησης”» ή και «“Διαχείρισης” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» από τους θεωρητικούς,  ή προς τέρψη όσων προτιμούν την ξένη ορολογία «Mister 51%». Επειδή έχω γνωρίσει 5 από αυτούς τους Κερδοσκόπους επιχειρηματίες = Businessman, σας τους παρουσιάζω και σαν εικόνα που είναι χίλιες λέξεις!

Ιδού χωρίς λόγια ο «Διοικητής της Εφοδιαστικής Αλυσίδας» όπως τον απεικονίζει στο βιβλίο του ο δημοσιογράφος Antony Sampson το έτος 1973, που ενέπνευσε με πολλές δεκαετίες καθυστέρηση και τον δημοσιογράφο Martin Christopher να εισάγει τον όρο «ενορχήστρωση της εφοδιαστικής αλυσίδας», που παρήγαγε η δημοσιογραφική του φαντασία: 


Το συμπέρασμα όμως που προκύπτει από τις παρεμβάσεις και την επιρροή Δημοσιογράφων, (πχ Martin Christopher και Antony Sampson και άλλων), στην επιστήμη ΟΔΕ, είναι ότι κάνουν κατά παραγγελία στημένες ανταποκρίσεις σαν οικονομικοί ρεπόρτερ.
 

Αυτό επιβάλει στους επιστήμονες Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων να αναλογιστούν τις επιλεκτικές και ασυνάρτητες αναφορές των δημοσιογράφων και των συνοδοιπόρων τους θεωρητικών και να συγκρίνουν την λειτουργία της αγοράς με βάση τις ρυθμίσεις της πολιτείας.
Συγκεκριμένα:
Ο Martin Christopher ενημερώνει το αναγνωστικό κοινό του, ήδη στον πρόλογο του βιβλίου του, σελίδα 13, ότι:
«Όταν κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου, το 1992, η αξιοποίηση των Logistics και της διαχείρισης της εφοδιαστικής αλυσίδας  βρισκόταν στα σπάργανα, παρότι οι ιδέες στις οποίες βασίζονται κυκλοφορούσαν από καιρό.»
  
Άρα, προ του 1992 δεν υπήρχε βιβλιογραφία που να αφορά στην «αξιοποίηση των Logistics» και στην «διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας», γιατί κατά δήλωση του Christopher ήταν στις φασκιές.
Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι κάθε σχετική έννοια «Logistics» ή «αλυσίδας» , που εμφανίστηκε από τότε στην θεωρία από διάφορους «Christopher», είναι προφανώς εμπνευσμένη από την «αλυσίδα», που απεικονίζεται στο κείμενο του Τελωνειακού Κώδικα της  ΕΕ, το οποίο στις αρχές του 90 ήταν σε δημόσια διαβούλευση και τέθηκε τελικά σε ισχύ την 01.01.93 με τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Ο τελωνειακός κώδικας της ΕΕ «αλυσοδένει» τους Εξουσιοδοτημένους Οικονομικούς Φορείς, (ΕΟΦ) με τις τελωνειακές και φορολογικές ρυθμίσεις που υποχρεώνονται να τηρούν, για να έχουν το δικαίωμα να διαχειρίζονται τα προϊόντα κατά την διάρκεια της διεθνούς κυκλοφορίας τους από την παραγωγή προς την κατανάλωση!!!
(Ερωτώ: Μήπως αυτή είναι η «εφοδιαστική αλυσίδα» των θεωρητικών;)
   
Άρα, από το παρακάτω σχήμα της ΕΕ συνάγεται η πραγματική έννοια: «διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», γιατί αναφέρει με το όνομα τους καταρχήν τα κατά περίπτωση και σειρά εμπλεκόμενα πρόσωπα στην αλυσιδωτή λειτουργία της αγοράς, καθώς επίσης και τους νόμιμους εκπροσώπους τους, δηλαδή τους «“Διαχειριστές” και τους “Διοικητές”» των κάθε είδους «αλυσίδων».
 
Επιπλέον
Ο τελωνειακός κώδικας 2454/93 ορίζει τις διατάξεις που πρέπει να τηρεί έκαστος Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας, (ΕΟΦ), για να παραμείνει «αλύμαντη η αλυσίδα». Δηλαδή δεν θα διακόπτεται η συνέχεια της με αφαίρεση κάποιου «κρίκου», δηλαδή εμπλεκόμενου προσώπου που έχει ορίσει η ΕΕ και ότι θα τηρούνται αδιάλειπτα και εις το ακέραιο οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Αυτό σημαίνει ότι θα παραμένει το εμπόρευμα ανά πάσα στιγμή υπό τον έλεγχο από απόσταση των αρμοδίων τελωνειακών και φορολογικών αρχών, κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας του από τους τόπους αποστολής προς τους τόπους προορισμού. (Μήπως όμως αυτό συνιστά μια από τις πολλές έννοιες "Logistics" των θεωρητικών;)
Από απόσταση» σημαίνει ότι το Τελωνείο της ΕΕ θα έχει πρόσβαση στα Λογιστικά Συστήματα Η/Υ των ΕΟΦ. (Βλέπε αναλυτικά σε άλλα σχόλια.)

    Επαναλαμβάνω το σχήμα «αλυσίδας» της ΕΕ:
      

   

Και ερωτώ:
Υπάρχει αντίρρηση ότι η παραπάνω «εφοδιαστική “αλυσίδα”» της ΕΕ είναι η πρωτότυπη και αυθεντική και ότι όλα ανεξαίρετα τα σχήματα και οι ορισμοί «αλυσίδας» του Christopher και των άλλων θεωρητικών που ακολούθησαν μετά το 1991 – 2, συνιστούν αντίγραφα, για την περιγραφή της λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας κατά την κρίση και την επιστημονική εξειδίκευση κάθε ενασχολούμενου; 
 

Η άποψη μου επιβεβαιώνεται και από την βιβλιογραφία του καθ. Μανιάτη στην οποία αναφέρεται η πρώτη εμφάνιση του δημοσιογράφου και εκδότη περιοδικού Martin Christopher, στο: «Logistics and Supply Chain Management.  Strategies for Reducing Costs and Improving Services. Financial Times. Pitman Publishing. 1992».
Η δημοσιογραφική έρευνα του Christopher να εντοπίσει την επικείμενη έκδοση του κανονισμού της ΕΕ, δεν σημαίνει όμως ότι του επέτρεψε να το παίξει ειδικός και να πλατειάσει στο πεδίο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας και της διεθνούς αγοράς και να εισάγει μάλιστα την δημοσιογραφική του φαντασία γαρνιρισμένη με κουτσομπολιό ή δημοσιεύματα γύρο από την δράση των πολυεθνικών επιχειρήσεων.

Επομένως
Η παραπάνω  «αλυσιδωτή» περιγραφή της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων από την ΕΕ αποδεικνύει ότι στην αγορά  λειτουργούν δύο κατηγορίες εμπλεκομένων, (“αλυσοδεμένων” με φορολογικούς κανόνες), προσώπων.
Από την μία πλευρά των κυρίων των προϊόντων*, ήτοι των παραγωγών / εξαγωγέων και των εισαγωγέων, που ίσως να είναι και αυτοί παραγωγοί / εξαγωγείς ή και έμποροι, που δρουν στο εσωτερικό της χώρας τους ή και εντός της ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά των κατόχων των εμπορευμάτων*, δηλαδή των Διαμεταφορέων, Αποθηκευτών και Μεταφορέων, που επιμελούνται του μεταφορικού έργου εντός μιας μόνο χώρας, εντός της ΕΕ, ή ευρύτερα σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Επιπλέον επιμελούνται και των δράσεων  για να διενεργηθούν οι τελωνειακές διαδικασίες που θα επιτρέψουν την εκτέλεση του έργου της Μεταφοράς για την πραγματοποίηση των εξαγωγών ή των εισαγωγών των εμπορευμάτων των πελατών τους από και προς τρίτες χώρες.

*(Προϊόν ονομάζω το αγαθό του οποίου κύριος εξακολουθεί να είναι ο ίδιος ο Παραγωγός του.
  *Εμπόρευμα ονομάζω το προϊόν που έχει καταστεί αντικείμενο Σύμβασης Πώλησης.) 

Ως γνωστό οι τελωνειακές και φορολογικές ρυθμίσεις της ΕΕ διακρίνονται στις εξής κατηγορίες «αλυσίδας».
1) Από την μία πλευρά σε αυτές που αφορούν στην εξαγωγή εμπορευμάτων εκ της ΕΕ, όπως πχ  της επιστροφής ΦΠΑ ή της απαλλαγής από ειδικούς φόρους, κλπ. 
2) Από την άλλη πλευρά κατά την εισαγωγή στην ΕΕ καταβάλλονται ανάλογα την περίπτωση ειδικοί φόροι και βέβαια ο ΦΠΑ, για να έχουν το δικαίωμα οι εισαγωγείς να
    διαχειριστούν τα εισαχθέντα εμπορεύματα, με βάση τις ρυθμίσεις που ισχύουν στα λοιπά εμπορεύματα της ΕΕ.
 3) Υπάρχει και η «Ενδοενωσιακή Διαμετακόμιση», που αφορά στην κυκλοφορία εμπορευμάτων μεταξύ  χωρών της ΕΕ.
 Τέλος…
 4) Υπάρχει και η κυκλοφορία εντός μίας χώρας της ΕΕ με κυριότερες κατά τα γνωστά τις διατάξεις περί  ΦΠΑ και τις λοιπές φορολογικές διατάξεις.

  Προσοχή:
   Η ΕΕ με τον κανονισμό 1071/2009 όρισε τον «Διαχειριστή Μεταφοράς», δηλαδή το πρόσωπο που  καθίσταται κάτοχος των εμπορευμάτων στην διάρκεια της κυκλοφορίας
    τους από την παραγωγή προς την κατανάλωση, άρα υπεύθυνος έναντι των Τελωνείων και γενικά των φορολογικών αρχών. 
   (Ερωτώ:
   Μήπως οι θεωρητικοί ταυτίζουν τον «Διαχειριστή Μεταφοράς» που ορίζει η ΕΕ στον κανονισμό ΕΕ 1071/2009 με τον «“Διοικητή” ή τον “Διαχειριστή”» κάποιου από τους
   πολλούς ορισμούς των Εφοδιαστικών τους Αλυσίδων;)

    Κατά συνέπεια δεν χρειάστηκε να οριστούν από την ΕΕ οι υπεύθυνοι «αλυσίδας» των κυρίων των εμπορευμάτων, δηλαδή οι Εμπορικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις,
   (ΕΒΕ), γιατί διαχρονικά ορίζονται ως υπεύθυνοι έναντι των φορολογικών αρχών οι νόμιμοι εκπρόσωποι τους. Δηλαδή οι Διαχειριστές για τις  ΕΠΕ ή οι Πρόεδροι και 
   Διευθύνοντες σύμβουλοι για τις ΑΕ.

Άρα οι θεωρητικοί πρέπει να δηλώσουν στις αναφορές τους:
 - Αν ο «Supply Chain Manager» αφορά στον Διαχειριστή της ΕΠΕ ή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο  της ΑΕ, που δεν μπορεί είναι άλλος από τον παραπάνω Κύριο 51%,  
   που ίσως ελέγχει μια μόνο εμπορική ή βιομηχανική επιχείρηση, (δηλαδή τον Κύριο των εμπορευμάτων), αλλά ενδεχόμενα  ελέγχει τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών
   περισσοτέρων εμπορικών ή βιομηχανικών επιχειρήσεων…

Ή αντίστοιχα
- Αν ο «Supply Chain Manager» αφορά στον Διαχειριστή μιας ΕΠΕ ή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο  μιας ΑΕ Μεταφοράς Διαμεταφοράς ή Αποθήκευσης, (δηλαδή τον
  περιστασιακά Κάτοχο των εμπορευμάτων του κανονισμού 1071/2009), που διαχειρίζεται κατόπιν εντολών τα εμπορεύματα  των πελατών του, στην πορεία τους από τον
  τόπο παραγωγής προς τον τόπο τελικού προορισμού και κατανάλωσης που ορίζει στην σύμβαση που καταρτίζεται ο εκάστοτε Κύριος των εμπορευμάτων.

Άρα,...
...όλες οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν ως ομάδα στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας έχουν τον δικό τους «Κύριο 51%», που οργανώνει, διοικεί και ελέγχει συνολικά την λειτουργία τους. Αυτό μάλιστα ισχύει, ως είναι αυτονόητο,  και στην περίπτωση που αφορά στην λειτουργία μιας μόνο επιχείρησης, που λειτουργεί κατά τους θεωρητικούς ως «αυτόνομη οντότητα», ή με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ λειτουργεί με «νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία».


 ΣΕΛΙΔΑ 5   Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ  = ή # ΤΗΣ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ;

Διαπιστώσαμε ότι στην αγορά συμμετέχουν «Κύριοι 51%», που είναι φυσικά πρόσωπα, όμως μπορεί να είναι και νομικά πρόσωπα, που ελέγχουν τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών περισσοτέρων επιχειρήσεων. Έχω αντιληφθεί ότι ίσως οι θεωρητικοί ονομάζουν «εφοδιαστική αλυσίδα» τις επιχειρήσεις που η Διοίκηση τους ελέγχεται από άλλες επιχειρήσεις και ο Christopher μας επιτρέπει αντί του όρου «αλυσίδα» να χρησιμοποιούμε τον όρο «δίκτυο». (Martin Christopher «Logistics και Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» έκδοση Σεπτέμβριου 2017 σελ. 20.)


Όμως ήδη στην δεκαετία του 60 η ΑΒΣΠ στην ΟΔΕ δεν χρησιμοποιούσε τον όρο «αλυσίδα», αλλά «Δίκτυο», πχ δίκτυο πελατών, δίκτυο προμηθευτών. Στην εταιρεία Διεθνών Μεταφορών ΔΑΝΖΑΣ που ήδη εργαζόμουν εκείνα τα χρόνια  χρησιμοποιούσαμε τον όρο «Δίκτυο ανταποκριτών», για να δηλώσουμε τις επιχειρήσεις με τις οποίες συνεργαζόμασταν παγκοσμίως, για την διενέργεια των Διεθνών Μεταφορών, ως και τον έλεγχο της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων των πελατών μας.    

Όμως,
β) Ο δημοσιογράφος Antony Sampson ανεξάρτητα από την μεταγενέστερη εμφάνιση, δηλαδή στις αρχές της δεκαετίας 90 των εννοιών και των ορισμών «Διοίκησης» ή
    «Διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας», περιέγραψε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 70 με το όνομα τους «εφοδιαστικές αλυσίδες» που τις ονομάζει «τηλεφωνίας»,
    «καλλυντικών», «αλλαντικών», «ενοικιάσεως  αυτοκινήτων», κλπ και φωτογράφισε – σκιτσάρισε μάλιστα και τον Διοικητή τους. Έχω διαπιστώσει ότι οι φοιτητές, κατά
     παράδοξο τρόπο, περιγράφουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες αγαθών, πχ φαρμάκου, μπύρας, κλπ, δίχως να αναφέρουν την συμμετοχή και την δράση του "Διοικητή" τους.
 

  Όμως ο Antony Sampson δεν έκανε αναφορά στους όρους «Supply Chain» ή «Supply Chain  Management», γιατί απλούστατα δεν είχε εμφανιστεί το σχήμα της ΕΕ, που
  ενέπνευσε τους θεωρητικούς και άσχετους με την λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς να εισάγουν την έννοια της «αλυσίδας» και να την περιγράφουν καθένας
  κατά πως τον βόλευε και πως την φανταζόταν και μάλιστα να την ορίζει με τον δικό του διαφορετικό τρόπο.

Η ΑΒΣΠ όπως προανέφερα τις ονόμαζε τις «επιχειρήσεις αλυσίδας» των θεωρητικών σαν «Ομάδα Επιχειρήσεων».  
Ερωτάται:
Υπάρχει διαφορά μεταξύ των οργανωτών και των συμμετεχόντων σε μια σύναξη πχ στο «Oriana» ή στην «Exekutiv - Villa»; Προφανώς όχι, γιατί οι συγκεκριμένες, καθώς και κάθε άλλη σύναξη που οργανώνει μία «Μητέρα» επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, (Η ΑΒΣΠ την ονόμαζε «ιθύνουσα Επιχείρηση»), στην ηγεσία των διοικήσεων των επιχειρήσεων του ομίλου της έχουν σαν σκοπό να τις ελέγξει ή να γνωριστούν τα στελέχη των επιχειρήσεων κάθε ομάδας, (προϊόντος ή δραστηριότητας ή υπηρεσίας), μεταξύ τους.

Επιπλέον όμως να τους δώσει νέες εντολές, για να συμβάλλουν καθεμιά χωριστά και όλες μαζί αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού της Μητέρας Επιχείρησης, δηλαδή όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ:
«Την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων (αγαθών) στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους»!

Την αλήθεια των παραπάνω απόψεων μου επιβεβαιώνει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του ο Βλάσης  Γιαννάκαινας που μας ενημερώνει για τις συνάξεις – συνέδρια στο κρουαζιερόπλοιο Oriana και αναφέρει επί λέξει:
«Θα αποτελούσε τουλάχιστον αφέλεια να πιστέψει κανείς πως αυτές οι προσωπικότητες συγκεντρώνονται με σκοπό να μιλήσουν απλά μόνο για… αποθήκη και μεταφορές!»  

Επομένως, οι «προσωπικότητες μιλούν» και για τις «προς τα πίσω και για τις προς τα εμπρός», (ο όρος ανήκει στους θεωρητικούς), δραστηριότητες των επιχειρήσεων τους, ως και τον τρόπο ανάπτυξης  των εργασιών των ομίλων των Πολυεθνικών επιχειρήσεων, που προσκαλούν τα μέλη τους για να τα ενημερώσουν μέσω αυτών των «συνεδρίων» μεταξύ άλλων:

α) τόσο για τα λογιστικά συστήματα Η/Υ, που προσαρμόζονται για να καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες των ΕΒΕ, (Εμπορικών & Βιομηχανικών Επιχειρήσεων), που
    λειτουργούν σαν αυτόνομες οντότητες. Επιπλέον όμως για να καλύπτουν τις ανάγκες και των Πολυεθνικών επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου, για να ελέγχουν τις
    επιχειρήσεις του ομίλου τους.

β) όσο και για τα λογιστικά συστήματα Η/Υ, που προσαρμόζονται για να καλύπτουν και τις υπηρεσίες των κατόχων των εμπορευμάτων, δηλαδή των επιχειρήσεων που
    προσφέρουν υπηρεσίες Διαμεταφοράς, Αποθήκευσης και Μεταφοράς…
 

Γ) …Αλλά όμως και για την σημαντική εξέλιξη μετά το 1993 ήταν η επιβολή από τον τελωνειακό Κώδικα της  ΕΕ η υποχρεωτική επικοινωνία των λογιστικών συστημάτων
     Η/Υ
των  εμπλεκομένων ΕΟΦ μεταξύ των, σε τρόπο ώστε τα προϊόντα να βρίσκονται αδιάλειπτα κάτω από τον έλεγχο των φορολογικών αρχών στην διάρκεια της
     κυκλοφορίας τους από την παραγωγή προς την κατανάλωση.  (ΕΟΦ = Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας)

               
         ΣΕΛΙΔΑ 6   ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΟΔΕ & Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ


Άρα, Ενδεικτικά μπορώ να αναφέρω επίσης ότι οι σχολές ΟΔΕ οφείλουν να διδάξουν τις «εφοδιαστικές αλυσίδες» των αγαθών, (όπως πχ κοτόπουλου, μπύρας, φαρμάκου, κλπ, που αναφέρουν στις εργασίες τους οι φοιτητές), σε αναλυτικά επιστημονικά πεδία ΟΔΕ, όπως πχ στο μάθημα της «Εμπορευματολογίας», για να κατανοήσουν οι φοιτητές την έννοια:

1) της σημασίας των δράσεων των στελεχών των επιχειρήσεων για τον εντοπισμό των πηγών  προέλευσης και την μελέτη του κόστους για την προμήθεια των πρώτων
    υλών και των  μισοτελειωμένων προϊόντων, κλπ,
    όπως  επίσης:

2) την διάκριση της Βιομηχανικής παραγωγής σε παραγωγή συνεχούς ροής που δεν επιτρέπει να παραμείνει το προϊόν μισοτελειωμένο, και

3) Της παραγωγής κατά φάση που επιτρέπει μεταξύ άλλων να παραμείνει το προϊόν  μισοτελειωμένο, άρα να μπορεί  διατεθεί στην ελεύθερη αγορά, ή να διατεθεί σε άλλη
    επιχείρηση του ίδιου ομίλου, ή να εισαχθεί σε άλλο χρόνο σε μια νέα φάση παραγωγής στην ίδια βιομηχανική  μονάδα…  (Εδώ εντάσσεται η ανάλυση στο αμφιθέατρο
    της διαφοράς των εννοιών της ΑΒΣΠ: "κατεργασία", "επεξεργασία" και "διαδικασία"...)
 

4) Την έννοια των λέξεων «κατανομή», «διανομή», «διάθεση» της παραγωγής, όπως επίσης την διαφορά της:
    - «Αποθήκης» ως έννοια της λογιστικής, που απεικονίζει με τις λογιστικές εγγραφές τις αυξήσεις  και τις μειώσεις των ειδών της επιχείρησης, καθώς και την έννοια του…
    - …«Αποθηκευτικού Χώρου», που είναι τεχνική έννοια, που αφορά στον οποιοδήποτε φυσικό  χώρο αποτίθεται για οποιοδήποτε λόγο προϊόν ή εμπόρευμα.

    Συγκεκριμένα διευκρινίζω:
 
    4α) Κατανομή της παραγωγής: Πρόκειται για τις δραστηριότητες μιας επιχείρησης, προκειμένου να διασπαρθεί (αποκεντρωθεί) η παραγωγή σε επιλεγμένους τόπους
          και ίδιες εγκαταστάσεις της επιχείρησης, δηλαδή είναι εγκατεστημένες εντός της ίδιας χώρας και λειτουργούν με τον ίδιο ΑΦΜ, (Αριθμό Φορολογικού Μητρώου) και
         αφορούν σε είδη που δεν έχουν προς το  παρόν πουληθεί.
         
     4β) Διάθεση της παραγωγής: Εξ ορισμού της ΑΒΣΠ: «Η λειτουργία της Διαθέσεως  περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται από την
          ολοκλήρωση της παραγωγής μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

           Άρα η «Κατανομή της Παραγωγής» συνιστά μια επί μέρους δραστηριότητα της «Διαθέσεως».
 

      4γ) Παράδοση του πωληθέντος σημαίνει την εκτέλεση του βασικού όρου της σύμβασης πώλησης, με βάση την οποία οφείλει ο πωλητής να παραδώσει το πωληθέν
            είδος στον  αγοραστή. Η παράδοση όμως  με βάση τους όρους της σύμβασης πώλησης γίνεται είτε στις  εγκαταστάσεις του πωλητή, είτε στις εγκαταστάσεις του
            αγοραστή, είτε σε κάποιο ενδιάμεσο τόπο και πρόσωπο.    
          
            Προσοχή: Αν η παράδοση εκτελεστεί στον τόπο του αγοραστή με ΙΧ φορτηγό του  πωλητή, τότε υποχρεωτικά το ΙΧ φορτηγό επιτρέπεται να μεταφέρει μόνο
                            προϊόντα της δικής του επιχείρησης, άσχετα αν με το ίδιο δρομολόγιο παίρνει σβάρνα και παραδίδει αγορασθέντα είδη περισσοτέρων πελατών του. 
 
                           Αν αντίθετα η παράδοση εκτελείται στον τόπο του πωλητή, τότε υποχρεωτικά δρομολογείται το ΙΧ φορτηγό του αγοραστή, ανεξάρτητα αν με το ίδιο
                           δρομολόγιο του ΙΧ φορτηγού του αγοραστή  παραλαμβάνονται και  μεταφέρονται στον τόπο του αγοραστή και είδη άλλων προμηθευτών του.

                           Τέλος,
                
                Αν η παράδοση θα εκτελεστεί με φορτηγό Δημόσιας χρήσης, τότε πλέον στην  σύμβαση έργου με τον Μεταφορέα παίρνουν μέρος άλλα πρόσωπα, όπως πχ
                Αποστολέας, Παραλήπτης, Εντολέας, ή οι αντιπρόσωποι τους. Σημαντικό όμως είναι να εξεταστεί ποιος και μέχρι πότε έχει το δικαίωμα να τροποποιήσει την
                 σύμβαση με τον Μεταφορέα,
πχ να αλλάξει ο προορισμός, ο παραλήπτης, κλπ.
        

        4δ) Διανομή: Με βάση τα παραπάνω η «Διανομή» είναι πολύ βαριά έννοια και χρήζει ειδικής  ανάλυσης, γιατί αφορά στις δραστηριότητες που εκτελούνται κατ΄εντολή
              των κυρίων των εμπορευμάτων από από τους κατόχους των  εμπορευμάτων, δηλαδή από επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης.
              Οι υποδομές αυτών των λειτουργιών καλούνται «Κέντρα Διανομής», «Distribution Centers», «Centre de distribution».
 

             Κύριο χαρακτηριστικό λειτουργίας αυτών των υποδομών είναι ότι διαχειρίζονται τα  προϊόντα πολλών επιχειρήσεων, τα οποία διακινούν από και προς το Κέντρο
            διανομής σε εκτέλεση εντολών των κυρίων των εμπορευμάτων, δηλαδή των ΕΒΕ (Εμπορικών και  Βιομηχανικών Επιχειρήσεων).

             Προ του 1993 απαγορευόταν η διαχείριση ή η φύλαξη των εμπορευμάτων των ΕΒΕ από τρίτες επιχειρήσεις.
             Μόνη εξαίρεση ήταν το Τελωνείο, που φύλασσε στους  αποθηκευτικούς του χώρους τα είδη των ΕΒΕ.   

 Προσοχή: Ο ν. 4302/14 είχε σαν σκοπό να δοθεί το δικαίωμα στα Κέντρα Διανομής να ναυλώνουν ή να θέτουν σε κυκλοφορία ΔΧ φορτηγά, για να παραλαμβάνουν ή να παραδίδουν τα εμπορεύματα των πελατών τους. Άρα με βάση αυτήν την διάταξη του νόμου αναχωρεί από το Κέντρο Διανομής ένα ΔΧ φορτηγό, με τις αποστολές περισσοτέρων παραγωγών / εμπόρων - πωλητών, αντί να αναχωρούν πολλά ΙΧ φορτηγά με τις αποστολές κάθε ΕΒΕ - Παραγωγού ή εμπόρου χωριστά. (Αυτήν την λειτουργία της αγοράς επισημαίνει εύστοχα και ο καθ. Μανιάτης στο βιβλίο του στο κεφάλαιο για την «Μεταφορά».)

 Κοντολογίς: Η Διανομή αφορά
                    - στις Συμβάσεις Έργου, που καταρτίζει η Επιχείρησης Μεταφοράς. Επιπλέον αφορά
                    - στις Συμβάσεις Βοηθητικών Υπηρεσιών Μεταφοράς του Διαμεταφορέα, αφορά επίσης
                    - στην Σύμβαση Λογιστικής Υποστήριξης* της Αποθηκευτικής Επιχείρησης.
                *(Ο όρος είναι δικός μου. Βλέπε σχετικά τις αναφορές μου σε άλλα κείμενα.)
Εδώ σύντομα:
Λογιστική υποστήριξη σημαίνει να ενημερώνεται από απόσταση το λογιστικό σύστημα του πελάτη – ΕΒΕ (Εμπορικής ή Βιομηχανικής Επιχείρησης) για τα είδη που διαχειρίζονται για λογαριασμό του τα στελέχη της Μεταφορικής, Διαμεταφορικής ή Αποθηκευτικής επιχείρησης στους χώρους τους.
(Εδώ οι θεωρητικοί εντοπίζουν "3PL", που συνιστά λάθος προσέγγιση, γιατί η λειτουργία της αγοράς προσεγγίζεται από τις χωριστές συμβάσεις που καταρτίζονται, πχ πώλησης, διανομής, αποθήκευσης, κλπ, και όχι βέβαια αθροιστικά από τον αριθμό των συμβάσεων που συνάπτονται μεταξύ των επιχειρήσεων.)                 
Το συμπέρασμα είναι ότι: η «Διανομή» έπεται χρονικά της «Πώλησης» στην λειτουργία της αγοράς!   

5) Την έννοια της «Οργανωμένης Αποθήκης*» που αφορά σε αποθηκευτικό χώρο μέσα στον οποίο τα αγαθά είναι ταξινομημένα κατά θέση, ράφι, κωδικούς, ποσότητες
     αξίες, κλπ και επιτρέπουν μέσα από το λογιστήριο την λήψη και διαβίβαση εντολών, την έκδοση ενός τιμολογίου πώλησης ή άλλων έγγραφων Μεταφοράς και άλλα.
 

6)  Την έννοια της «Ανοργάνωτης Αποθήκης*» που αφορά σε αποθηκευτικό χώρο μέσα στον  οποίο στοιβάζονται τα εμπορεύματα των οποίων γνωρίζουμε την ύπαρξη,
      δηλαδή τις ποσότητες, τις αξίες, κλπ, μέσα από τους λογαριασμούς του λογιστικού σχεδίου, αλλά όμως πρέπει να περιφερθούμε στους χώρους του για να τα
      αναζητήσουμε.
     * (Οι όροι είναι δικοί μου...)

7) Την ένταξη και λειτουργία στην αγορά των επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και  Αποθήκευσης των οποίων οι δραστηριότητες έχουν σαν τελικό σκοπό να
     διαχειρίζονται τα  εμπορεύματα κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας τους από τους χώρους των Πωλητών –  Αποστολέων προς τους χώρους των Αγοραστών –
     Παραληπτών. 

  8) Να κατανοήσουν τέλος οι φοιτητές ΟΔΕ και την έννοια της ΑΒΣΠ «ενοποίηση των ισολογισμών» των επιχειρήσεων μιας ομάδας, που διενεργεί η επιχείρηση Μεγάλου
      Κεφαλαίου – Μητέρα Επιχείρηση – Ιθύνουσα Επιχείρηση κατά την ΑΒΣΠ, για να ελέγξει την διαχείριση και το αποτέλεσμα των δράσεων που έχει αναθέσει σε κάθε
      επιχείρηση που ελέγχει.
 

Αυτό όμως που δεν με βρίσκει σύμφωνο είναι να συγχωνεύεται όλο το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ με προσεγγίσεις, αναλύσεις και τίτλους βιβλίων γύρο από «Logistics», «αλυσίδες» και «δίκτυα», που πλάθει η… επιστημονική φαντασία διαφόρων δημοσιογράφων, μεταφραστών ή και διαφόρων άλλων που έχουν σαν κίνητρο την προσωπική προβολή τους ή την προώθηση των δικών τους μόνο συμφερόντων.
 

Αυτό όμως αποπροσανατολίζει και παραπλανεί τους φοιτητές, που υποχρεώνονται μέσα σε λίγες δεκάδες σελίδες των εργασιών τους να προσπαθήσουν να συγχωνεύσουν την λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας.                   
                                        
                     ΣΕΛΙΔΑ 8     Η “ΔΙΟΙΚΗΣΗ” (;) ΤΗΣ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ 
 

Τέλος θυμηθείτε επίσης αυτό που αναφέρω στα κείμενα μου ότι οι εταιρείες που συμμετέχουν στον όμιλο – ομάδα μιας Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου, δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται σαν «εφοδιαστική αλυσίδα», αλλά σαν επιχειρήσεις «μιας χρήσης», «ειδικού σκοπού», «εικονικές» «τσόντες», «για πούλημα», «βιτρίνας», «νομότυπης κίνησης κεφαλαίων», «βιομηχανικές», «εμπορικές», «υπηρεσιών», «φούσκες», κλπ. (Οι χαρακτηρισμοί είναι δικοί μου.)
 

Ανεξάρτητα όμως από τον χαρακτηρισμό της κάθε επιχείρησης η καθεμιά έχει την δική της λειτουργική διάρθρωση και νομική προσωπικότητα που ορίζει ο «Κύριος 51%» που την ελέγχει, για την επίτευξη του τελικού σκοπού που της έχει αναθέσει.
 

Η «Μητέρα επιχείρηση» ενός ομίλου ή ομάδας επιχειρήσεων διορίζει μειοψηφικά στην διοίκηση των επιχειρήσεων που ελέγχει στελέχη από την ίδια την χώρα και μάλιστα ανεξάρτητα αν ίδρυσε, αγόρασε ή συγχώνευσε την συγκεκριμένη επιχείρηση… Επιπλέον όμως διορίζει πλειοψηφικά και στελέχη της δικής της απόλυτης εμπιστοσύνης, που δρουν στην έδρα της Μητέρας επιχείρησης δίπλα στον «Κύριο 51%».
 

Τα στελέχη αυτά μεταβαίνουν συχνά στους τόπους που είναι εγκατεστημένες οι επιχειρήσεις που ελέγχει η Μητέρα Επιχείρηση, γιατί έχουν μεταξύ άλλων την ευθύνη να παρακολουθούν, αν οι δράσεις των στελεχών της επιχείρησης συγκλίνουν στην εκτέλεση των επί μέρους σκοπών, οι οποίοι θα συμβάλλουν αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού που έχει ανατεθεί στην συγκεκριμένη επιχείρηση της ομάδας.  
 

Σημειώστε ότι ο Christopher στην σελίδα 326 του βιβλίου του κάνει αναφορά στον «τελικό σκοπό» της ΑΒΣΠ, μόνο που τον ορίζει ως «δηλώσεις αποστολής»… Η διαφορά των όρων ίσως να θεωρείται ασήμαντη, αλλά δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Αυτό διότι όταν γίνεται μετάφραση ενός ξένου βιβλίου πρέπει ο μεταφραστής να κατέχει ήδη το ισχύον επιστημονικό πεδίο της χώρας μας, για να μεταφράζει τις αναφορές των ξένων με την ισχύουσα αντίστοιχη ελληνική επιστημονική ορολογία.

Αυτό δυστυχώς δεν εφαρμόζεται και έτσι εξηγείται η Βαβυλωνία ορισμών:
- «Supply Chain» = τρέχα γύρευε…  και
- «Logistics» = φέξε μου και γλίστρησα… που επικρατεί στην χώρα μας.
 

Τα στελέχη της εμπιστοσύνης της Μητέρας επιχείρησης που εργάζονται στην έδρα της Πολυεθνικής Επιχείρησης και ταυτόχρονα συμμετέχουν στα ΔΣ των διοικήσεων
των επιχειρήσεων «αλυσίδας» - ομίλου – ομάδας, αποκαλούσε η ΑΒΣΠ ως... «τους έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων».

Στις συνάξεις επομένως των επιχειρήσεων ενός ομίλου συμμετέχουν:
- Από την μια πλευρά στελέχη της Διοίκησης κάθε επιχείρησης, που ελέγχει έμμεσα ή άμεσα η Μητέρα επιχείρηση.
- Από την άλλη συμμετέχουν πλειοψηφικά στελέχη του ίδιου του «Διοικητή αλυσίδας», μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται βέβαια ως συνδετικοί κρίκοι και «οι έχοντες
   αντικειμενικότερη αντίληψη  των πραγμάτων».


Τα παραπάνω στελέχη συμμετέχουν ομαδικά κατά «εφοδιαστική αλυσίδα» και καθένα χωριστά σε συσκέψεις, στην διάρκεια των οποίων στελέχη του ίδιου του «Διοικητή αλυσίδας» κάνουν απολογισμό και έλεγχο των δράσεων και των αποτελεσμάτων καθενός χωριστά. Επιπλέον δίνουν νεώτερες εντολές και οδηγίες για την δράση εκάστου στελέχους, προς επίτευξη επί μέρους σκοπών των επιχειρήσεων που εργάζονται, που θα συμβάλλουν αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού της Μητέρας - Πολυεθνικής Επιχείρησης.
 

Άρα οι προσκληθέντες να συμμετάσχουν σε συνάξεις όπως πχ στην «Exekutiv - Villa», ή στο κρουαζιερόπλοιο «Oriana», ή στο «Davos», που έτυχε να συμμετάσχω εγώ, ή και οπουδήποτε αλλού οργανώνονται από την κάθε «Μητέρα Πολυεθνική Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου», δεν πρέπει να θεωρούνται «Supply Chain Manager», αλλά απλά εκτελεστικά όργανα άνωθεν εντολών, που εγώ με πρώτο εμένα μας αποκαλώ «Υποτακτικούς Πολυτελείας»!      
 

Το συμπέρασμα είναι ότι καθένας από τους δεκάδες ορισμούς «Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και των «Διοικήσεων» τους, πρέπει να γίνεται μόνο θεωρητικά αποδεκτός, γιατί απλούστατα  συνολικά η λειτουργία της αγοράς βασίζεται στην «αλυσιδωτή εμπλοκή» των επιχειρήσεων, ανεξάρτητα ποιος είναι ο «Κύριος 51%» που ελέγχει μια μόνο επιχείρηση ή  ενδεχόμενα και περισσότερες!  
   

                              ΣΕΛΙΔΑ 9     ΕΝΤΑΞΗ & ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
 

Επομένως ορθά ο καθηγητής Μανιάτης δεν αναφέρει ορισμό «εφοδιαστικής αλυσίδας» και του «Logistics της», αλλά περιγράφει σχηματικά στην σελίδα 31 του βιβλίου του την λειτουργική ένταξη των επιχειρήσεων εντός της αγοράς, γιατί απλούστατα οι δράσεις κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης, (πχ Αγορές, Παραγωγή, Πωλήσεις, Μεταφορά, Αποθήκευση, κλπ), εκτελούνται για την επίτευξη του δικού της μόνο τελικού σκοπού. Άρα συνιστούν ένα μόνο «κρίκο της αλυσίδας», στην λειτουργία των επιχειρήσεων και συνολικά της παγκόσμιας αγοράς.

Αν επομένως λάβουμε υπόψη ότι η αγορά λειτουργεί κυρίως σε εκτέλεση Συμβάσεων Πώλησης και Συμβάσεων Έργου, (πχ Μεταφοράς), τότε γίνεται εύκολα κατανοητό, ότι η αγορά λειτουργεί με «αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων που ορίζουν οι Διοικητές Αλυσίδας», ή όπως δηλώνω εγώ με την «Υπαγωγή των Εμπλεκομένων, (Επιχειρήσεων και των στελεχών τους), σε Ιεραρχημένη Σειρά Δράσεων».

Άρα:
Η ΟΔΕ οφείλει να διδάξει στο επιστημονικό πεδίο της Μικροοικονομίας την λειτουργική διάρθρωση και λειτουργία κάθε επιχείρησης χωριστά. Αντίστοιχα να γίνεται προσέγγιση συνολικά της λειτουργίας της αγοράς στο επιστημονικό πεδίο της Μακροοικονομίας.

Φρόνιμο επομένως είναι να χρησιμοποιείται ό όρος «Εφοδιαστική  αλυσίδα»:

α) Μακροοικονομικά όταν περιγράφεται συνολικά η λειτουργία της αγοράς με την εμπλοκή περισσοτέρων κατηγοριών επιχειρήσεων, που καθεμιά συμμετέχει κατά την
    ΑΒΣΠ με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία στις επί μέρους δραστηριότητες, για να παραχθούν και να κυκλοφορήσουν τα αγαθά από την παραγωγή στην
     κατανάλωση και να πληρωθεί η αξίας τους. 

β) Μικροοικονομικά όταν περιγράφεται η λειτουργική διάρθρωση και η λειτουργία μιας μόνο επιχείρησης που συμμετέχει στην αγορά, όπως τις ορίζει ο επιχειρηματίας
    προς επίτευξη του τελικού σκοπού, για τον οποίο την έχει συστήσει και την λειτουργεί.

γ) Όμως με βάση τις απόψεις των θεωρητικών συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο όρος «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» αφορά σε μια Πολυεθνική Επιχείρηση, η
     οποία ελέγχει σε οριζόντια διάταξη περισσότερες ομάδες επιχειρήσεων, που κάθε ομάδα έχει σαν επί μέρους σκοπό την  παραγωγή πρώτων υλών, βοηθητικών υλικών,
     ή μια φάση παραγωγής μισοτελειωμένων υλικών, ή ακόμα και τελικών – έτοιμων προϊόντων.
 

    Ενδεχόμενα ένα μέρος των υλικών θα διατίθεται κατόπιν «άνωθεν συμφωνιών» σε επιχειρήσεις που δρουν υπό τον έλεγχο άλλων πολυεθνικών επιχειρήσεων, ή στην
     ελεύθερη αγορά, ή θα διατίθενται σε σημαντικότερες επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου - ομάδας, που αναλαμβάνουν στην συνέχεια την παραγωγή και την διάθεση τελικών
    προϊόντων στην παγκόσμια αγορά!     
 Ιδού ένα σχήμα της ΑΒΣΠ:       

                                                                            

Τα παραπάνω αναλύονται και ερμηνεύονται με ακρίβεια στο προ 60 σχεδόν ετών παραπάνω σχήμα της ΑΒΣΠ, καθώς επίσης και στο 50 χρόνια μεταγενέστερο παρακάτω σχήμα του Christopher.
  
Το σχήμα της ΑΒΣΠ μπορεί να ερμηνευτεί καταρχήν Μικροοικονομικά, δηλαδή όπως απεικονίζεται με την περιγραφή της κάθετης λειτουργικής διάρθρωσης μιας μόνο επιχείρησης. Στο σχήμα από κάτω προς τα επάνω περιγράφονται:

α) Οι δραστηριότητες των εργαζομένων, που έχουν σαν σκοπό να εκτελεστούν οι τριτογενείς λειτουργίες – δράσεις, που καταλήγουν στους πρώτους μικρούς κύκλους, που
     αφορούν σε  παραγωγικά τμήματα, (φάσεις παραγωγικής διαδικασίας, ή λοιπές υπηρεσίες) της επιχείρησης και σε επί μέρους μισοτελειωμένα υλικά.

    (Θυμηθείτε: όσο διαρκεί η δράση των εργαζομένων, πχ να μεταφέρουν την παραγωγή στον  αποθηκευτικό  χώρο έχουμε δράση. Όταν ολοκληρωθεί η μεταφορά η
    δράση έχει καταστεί  αυτοτελής δράση, γιατί συνάγεται από την ολοκλήρωση το λογιστικό γεγονός της απόθεσης  των προϊόντων στον αποθηκευτικό χώρο.)
   
    Δίχως την λογιστική εγγραφή πώς θα ήταν δυνατόν να λειτουργήσει το λογιστικό σύστημα Η/Υ για να γνωρίζουν, πχ οι πωλητές της επιχείρησης την διαθεσιμότητα προς
   πώληση μίας  συγκεκριμένης παρτίδας; Ή ίσως την δυνατότητα να εκτελεστεί η παραγγελία του Πελάτη;  (Περισσότερα σε άλλα κείμενα μου.)

β) Οι δραστηριότητες των εργαζομένων για να εκτελεστούν οι δευτερογενείς λειτουργίες - δράσεις.  Δηλαδή οι γραμμές αφορούν σε δράσεις εργαζομένων που εκτελούνται
    στα υλικά που τους προωθήθηκαν από τα προηγούμενα τμήματα της επιχείρησης. Άρα και εδώ εκτελούνται  εγγραφές βιομηχανικής λογιστικής, που εισάγονται και
    αυτές στο λογιστικό σύστημα Η/Υ της  επιχείρησης…

    Άρα δεν υπάρχει «αμάλγαμα στοιχείων κόστους», (διάβαζε “τουρλουμπούκι” στοιχείων   κόστους), που επικαλείται ο Christopher, αλλά καταχωρημένα λογιστικά «τα καθ’
    έκαστα  στοιχεία κόστους και ο καταλογισμός τους στις μονάδες έργου που παρήχθησαν στην κάθε φάση παραγωγής»
, που δίδαξε η ΑΒΣΠ!

γ) οι "βασικές λειτουργίες", που δίδασκε η ΑΒΣΠ, οι οποίες συμπίπτουν με τις απόψεις των θεωρητικών είναι κυρίως οι «Αγορές», η «Παραγωγή» και οι «Πωλήσεις». Ιδού
    πχ και το  αντίστοιχο σχήμα του Christopher στην σελίδα 328, που αφορά στις βασικές λειτουργίες.
 


 
    Με βάση τα προηγούμενα πρέπει να κατανοήσουν οι φοιτητές ότι η «Διανομή» συνίσταται από  δράσεις που εντάσσονται στην λειτουργία της «Διαθέσεως» και αφορούν
    στην παράδοση των πωληθέντων στον Αγοραστή. Το σχήμα Christopher ορθό θα ήταν επομένως να αναφέρει τον  όρο «Κατανομή» αντί του όρου «Διανομή»… Ίσως
    δεν πρόκειται σε λάθος του Christopher, αλλά σε άγνοια του θέματος από την πλευρά του μεταφραστή!
 

δ) Όμως η ΑΒΣΠ με το υψηλό επιστημονικό πεδίο των καθηγητών της προσέγγιζε επιπλέον τα  θέματα ιδρύσεως και την παραπέρα λειτουργία των επιχειρήσεων μέσα
    στην αγορά, μεταξύ  αυτών και την επιχείρηση που λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία. Σε αυτές τις επιχειρήσεις η ΑΒΣΠ ενέτασσε κατά τα
    γνωστά επιπλέον των παραπάνω βασικών λειτουργιών την «Χρηματοδότηση» και την «Διοίκηση» της επιχείρησης.

    Αυτή η σημαντική διάκριση των επιχειρήσεων δεν προσεγγίζεται από τους θεωρητικούς, που  διδάσκουν την «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας». Κατά την γνώμη μου
   ο λόγος είναι ότι οι  επιχειρήσεις «Αλυσίδας» δεν λειτουργούν κατά την ορολογία των θεωρητικών σαν «αυτόνομες οντότητες».

    Επομένως τα θέματα «Διοίκησης» και «Χρηματοδότησης» τα αποφασίζει συνολικά και  μάλιστα για όλες τις επιχειρήσεις του ομίλου, ή και καθ’ ομάδα επιχειρήσεων
    που λειτουργούν αθροιστικά για τον ίδιο τελικό σκοπό, η ιθύνουσα «Μητέρα Επιχείρηση»  στην έδρα της και τα εφαρμόζει με τις αποφάσεις και υποδείξεις αυτών που
    περιβάλλουν την  ηγεσία της Ιθύνουσας - Μητέρας – Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.  
       
    Άρα οι «επιχειρήσεις αλυσίδας» λειτουργούν σαν «ετερώνυμες», ή «εξαρτημένες», ή  «υποταγμένες οντότητες», ή «αλυσοδεμένες επιχειρήσεις», δηλαδή σαν πιόνια
    κάτω από τον  διαρκή και αυστηρό έλεγχο της Πολυεθνικής Επιχείρησης - Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου. Αυτό εξασφαλίζεται με τον διορισμό στα ΔΣ (Διοικητικά
    Συμβούλια)
αυτών των επιχειρήσεων προσώπων της απόλυτης εμπιστοσύνης από την έδρα της Πολυεθνικής Επιχείρησης.   
 

   Τα πρόσωπα αυτά εκχωρούν στην συνέχεια στους «Υποτακτικούς Πολυτελείας» περιορισμένες  αρμοδιότητες δυνάμει πληρεξουσίων, τα οποία τους επιτρέπουν να
    κορδώνονται, να  φουσκώνουν σαν γάλοι και να πουλάνε μούρη στους υφιστάμενους συνεργάτες τους.  

    Άρα οι αποφάσεις στα ζητήματα Χρηματοδοτήσεως και Διοικήσεως των «εξαρτημένων  οντοτήτων» λαμβάνονταν «άνωθεν» από την ιθύνουσα - Μητέρα επιχείρηση,
    που διακινεί  τεράστια κεφάλαια παγκοσμίως για να καλύπτει τις ανάγκες  των επιχειρήσεων που ελέγχει. 
   
 Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που στα σχήματα «αλυσίδας» των θεωρητικών δεν αναφέρεται  λειτουργία «Διοίκησης» και «Χρηματοδότησης», γιατί αυτές οι λειτουργίες αφορούν αποκλειστικά στις επιχειρήσεις που λειτουργούν κατά τους θεωρητικούς ως «αυτόνομες οντότητες» ή κατά την ΑΒΣΠ σε επιχειρήσεις που λειτουργούν με «νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία»!  


Όμως το ίδιο παραπάνω σχήμα της ΑΒΣΠ μπορεί να περιγράψει και τις επιχειρήσεις «εφοδιαστικής αλυσίδας», δηλαδή τις επιχειρήσεις που ελέγχονται από μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου. Στην περίπτωση αυτή αντί για τις δράσεις των εργαζομένων εντός μίας επιχείρησης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι «αλυσιδωτές εμπλοκές και λειτουργίες» μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρήσεων του ομίλου - ομάδας, (όπως απεικονίζονται κλιμακωτά ως κύκλοι στο ίδιο σχήμα της ΑΒΣΠ), που έχουν σαν σκοπό να προσφέρουν υλικά και πρώτες ύλες σε μεγαλύτερες επιχειρήσεις του ομίλου.
 

Στην συνέχεια οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις του ομίλου (βλέπε πάντα το σχήμα της ΑΒΣΠ) παράγουν πιο σύνθετα υλικά, που τα διαθέτουν σε ακόμα πιο μεγάλες επιχειρήσεις του ομίλου, γιατί όχι όμως και στην ελεύθερη αγορά.
 

Άρα εμένα δεν με εντυπωσιάζουν αναφορές των θεωρητικών, που πχ με έκπληξη δηλώνουν ότι τα ενδύματα «τζιν» παράγονται σταδιακά σε 10 διαφορετικές χώρες.
Αυτό διότι εγώ κουβαλούσα από χώρα σε χώρα τα μισοτελειωμένα προϊόντα των εργοστασίων - πελατών μας, κατά την διάρκεια που εργαζόμουν στην Εταιρεία Διεθνών Μεταφορών!!!  
 

Τέλος η προς τα επάνω πορεία των υλικών, των μισοτελειωμένων προϊόντων, των βοηθητικών υλικών, κλπ, θα τεθούν στην διάθεση των σημαντικών επιχειρήσεων του ομίλου, όπως πχ αυτές που κατονόμασε παραπάνω ο Antony Sampson, ως επιχειρήσεις «από τηλεφωνεία μέχρι καλλυντικά και από ενοικιάσεις αυτοκινήτων μέχρι αλλαντικά…»!

Στον πίνακα αυτό μπορούν να προστεθούν σήμερα πλέον και επιχειρήσεις πχ αθλητικών ειδών, ειδών καθαρισμού,  ενδυμάτων, πληροφορικής, κλπ, που ελέγχουν μικρότερες επιχειρήσεις του ομίλου, (ή αλλιώς «αλυσοδεμένες φασονιέρισες» - δικός μου ο όρος), που παράγουν και προμηθεύουν με την επίβλεψη αυτών που έχουν «αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων» σε προκαθορισμένους χρόνους, τιμές, ποιότητες και ποσότητες τα υλικά που τους παραγγέλνονται. 

                 

   ΣΕΛΙΔΑ 12   Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
 

Αυτός ο τρόπος λειτουργίας της αγοράς είναι γνωστός και εφαρμόζεται ήδη από 50 και πλέον ετών. Προς απόδειξη του ισχυρισμού μου σας απεικονίζω το βιβλίο του Christopher Tugendhat με τίτλο: «CES MULTINATIONALES  qui nous gouvernent». (Αυτές οι Πολυεθνικές που μας κυβερνάνε.) Η γαλλική έκδοση είναι του έτους 1973, ενώ πρωτότυπη είναι η αγγλική από το 1971 με τίτλο: «THE MULTINATIONALS», που αγόρασα και διάβασα όταν έκανα το 77 την επιμόρφωση μου στο Παρίσι. Ιδού το εξώφυλλο του βιβλίου:
 


Ήδη στις πρώτες σελίδες ο συγγραφέας δηλώνει για τις πολυεθνικές, που ενδεικτικά αναφέρονται στο εξώφυλλο του βιβλίου και τα προϊόντα που παράγουν ότι:
«...δεν αφορούν σε προϊόντα που παράγονται σε ένα τόπο και διατίθενται σε άλλο τόπο»…
και συνεχίζει…
…«Στις Πολυεθνικές Επιχειρήσεις πρόκειται για προϊόντα που παράγονται σε περισσότερες διαφορετικές χώρες και επιχειρήσεις, για να διατεθούν τελικά στην παγκόσμια αγορά με την εφαρμογή: {«συστημάτων διανομής», τα οποία περιλαμβάνουν την κυκλοφορία προϊόντων και υλικών που διέρχονται και διεθνή σύνορα»}!!!»   

Ερωτώ: Μήπως εδώ εντοπίζεται η "ιδέα" εφοδιαστικής αλυσίδας προ του 1990, που επικαλείται ο Christopher; Καθώς επίσης και η έννοια "Logistics" των θεωρητικών;

 

Συγκρινε:
Οι σύγχρονοι θεωρητικοί αναφέρουν και αναλύουν την εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων εντός της διεθνούς αγοράς ως «Logistics & Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας». Όμως, όπως αποδεικνύω, τα ζητήματα παραγωγής και κυκλοφορίας των αγαθών παγκοσμίως δεν εμφανίστηκαν μετά την δεκαετία του 90, όπως δηλώνουν οι θεωρητικοί.

Θυμηθείτε:
Ο Christopher δηλώνει παραπάνω ότι η έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα το 90 ήταν στα σπάργανα». Προβληματιστείτε επομένως για να κατανοήσετε ότι και προ του 90 λειτουργούσε η παγκόσμια αγορά για την παραγωγή και την διάθεση των προϊόντων παραγωγής στην κατανάλωση. 

Όμως,

Το παραπάνω βιβλίο αποδεικνύει όμως ότι τα ζητήματα διεθνούς παραγωγής και κυκλοφορίας της παραγωγής των αγαθών παγκοσμίως, εφαρμόζονταν πολλές δεκαετίες πρωτύτερα του 90. Απλά οι πρωτοπόροι που ασχολήθηκαν με τον τομέα της παραγωγής και της «Διάθεσης» των αγαθών στην παγκόσμια αγορά περιέγραφαν τις σύγχρονες ερασιτεχνικές έννοιες: «“προς τα εμπρός δράσεις” και “προς τα πίσω δράσεις” των επιχειρήσεων» ως  «συστήματα διανομής».
 

Σημειωτέον ότι η «Διανομή» που απεικονίζεται στο παραπάνω σχήμα στην σελίδα 328 του βιβλίου του Christopher δεν έχει σχέση με τα «συστήματα διανομής», διότι πρώτα καταρτίζεται η σύμβαση πώλησης και στην συνέχεια σε εφαρμογή των όρων της σύμβασης πώλησης εκτελείται η Μεταφορά για να διανεμηθεί ή αν θέλετε να παραδοθεί το πωληθέν είδος στον αγοραστή
 

Λάβετε υπόψη ότι ο Ταχυδρομικός “Διανομέας” περιφέρεται από πόρτα σε πόρτα για την παράδοση της αλληλογραφίας στους παραλήπτες. Η δήλωση είναι βάσιμη, γιατί υπηρέτησα την θητεία μου στο στράτευμα ως έφεδρος λοχίας Τ.Υ.Σ. – Στρατιωτικής Υπηρεσίας Στρατού – και εκπαιδεύτηκα σαν Προϊστάμενος Ταχυδρομικού Γραφείου. Άρα κατέχω την αλυσιδωτή δράση εμπλεκομένων, ώστε μια επιστολή από τον Καναδά ή την Αυστραλία να φθάσει σε ένα στρατιώτη που υπηρετούσε  σε μια μονάδα στα ελληνικά σύνορα και αντίστροφα.
 

Η διαφορά με την «εφοδιαστική αλυσίδα» της θεωρίας είναι ότι στην μια περίπτωση τα εμπλεκόμενα πρόσωπα στην Τ.Υ.Σ. “διοικούν” μια επιστολή βάρους 5 - 10 gr,  ενώ στην «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας» οι “αλυσοδεμένοι διοικούν” πχ 5 -10 τόνους προϊόντων.  
 

Κατά τα γνωστά η δράση για την αποκέντρωση της παραγωγής για να βρίσκεται πλησίον των πελατών και της κατανάλωσης καλείται όπως την δίδαξε η ΑΒΣΠ ως «Κατανομή της Παραγωγής» σε αποκεντρωμένους τόπους και χώρες. (Βλέπε σε άλλα κείμενα μου περί του τόπου εγκαταστάσεως των επιχειρήσεων. Στην Κατανομή κύριος των προϊόντων παραμένει ο ίδιος ο Παραγωγός, ή μια “αδελφή επιχείρηση” που ανήκει στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο.) 
 

Η Βαβυλωνία ορισμών στην λειτουργία της αγοράς εξηγείται από το γεγονός ότι στην διάρκεια του χρόνου παρεισφρέουν στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ άσχετοι με το αντικείμενο, κυρίως προερχόμενοι από τα Πολυτεχνεία, τους οποίους εγώ αποκαλώ «Logistician Mastorantza» και ειδικότερα τους πολιτικούς μηχανικούς τους αποκαλώ «Logistician Betaτζήδες».   

Τα πρόσωπα αυτά έχουν την ψευδαίσθηση, ότι επειδή κατέχουν το επιστημονικό πεδίο της κατασκευής των υποδομών, των μηχανολογικών εξοπλισμών, των μέσων μεταφοράς, κλπ, κατέχουν και το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, δηλαδή την Οργάνωση και την Εκμετάλλευση των Συντελεστών της Παραγωγής, (Με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ Φύση, Εργασία, Κεφάλαιο), για την παραγωγή και την διάθεση των αγαθών στην αγορά και στην κατανάλωση με σκοπό την επίτευξη κέρδους.  
 

Με την άποψη αυτή πιστεύω ότι συμφωνεί ο καθηγητής Μανιάτης, γιατί αναφέρει στην σελίδα 85 του συγγράμματος του ότι: «Η Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας δεν ασχολείται ούτε με την τεχνολογία παραγωγής, από την άποψη του σχεδιασμού των μηχανημάτων και των οχημάτων, ούτε με τον σχεδιασμό των τελικών προϊόντων.» Άρα η Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας "ασχολείται" με εμπορικά, νομικά και οικονομικά επιστημονικά πεδία, που διδάσκονται στην ΟΔΕ!


Σαν παράδειγμα για την ανεπίτρεπτη εισβολή των τεχνικών στην ΟΔΕ, αναφέρω το βιβλίο των Sunil Chopra  & Peter Meindl,  εκδόσεως στην Ελλάδα το έτος 2015 με τίτλο «ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ – Στρατηγική, Προγραμματισμός και Λειτουργία». Ήδη στα σχετικά με τον  Sunil Chopra αναφέρεται ότι:

«Είναι διακεκριμένος από την IBM καθηγητής Διοίκησης Λειτουργιών και πληροφοριακών Συστημάτων στο Kellogg School of Management.» Επιπλέον ότι «εργάστηκε για ένα χρόνο στο τμήμα έρευνας της IBM.» Πιστεύω επομένως ότι το βιβλίο του είναι παραγγελιά της IBM, για να προβάλει στην αγορά τις δυνατότητες των «πληροφοριακών της  συστημάτων».
Προσοχή όμως:
Ειδικά για την ΙΒΜ αναφέρει ο Tugendhat στην σελίδα 187 του βιβλίου του εκδόσεως 1971 ότι: «Ουδέποτε από τις καλές ημέρες της Standard Oil  του John D. Rockefeller κατά τον 19ο αιώνα, μια εταιρεία όπως η ΙΒΜ, είχε κατορθώσει αυτεξούσια μια τέτοια στρατηγική και οικονομική πρωτιά στην παγκόσμια βιομηχανία».
 

Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι η ΙΒΜ για να επιτύχει αυτούς τους στόχους χρησιμοποίησε διαχρονικά πάρα πολλούς «ειδικούς επιστήμονες», που δεν είχαν όμως σχέση με την Διοίκηση – δηλαδή τον “Κύριο 51%” - της ίδιας της ΙΒΜ…   
        

Δεν πρέπει όμως οι φοιτητές ΟΔΕ να παραβλέψουν το γεγονός, ότι η IBM και όλες οι υπόλοιπες πολυεθνικές επιχειρήσεις που υπάρχουν στο εξώφυλλο του παραπάνω βιβλίου του Tugendhat εφάρμοζαν ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 70 «συστήματα διανομής»… και ότι το μόνο που άλλαξε από τότε είναι η τεχνολογία Η/Υ και η μετονομασία τους από: «συστήματα διανομής» σε «πληροφοριακά συστήματα Η/Υ», (εννοείται «Διανομής»).
 

Ως είναι αυτονόητο η έννοια «Διανομή», ανεξάρτητα πως την προσεγγίζουν οι θεωρητικοί, αφορά συνολικά και στην κυκλοφορία παγκοσμίως των μισοτελειωμένων προϊόντων ή και των έτοιμων προϊόντων της παραγωγής, μεταξύ των επιχειρήσεων που ελέγχει μια Πολυεθνική Επιχείρηση. Όμως, στην περίπτωση αυτή η «Διανομή» των ειδών διεθνώς μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής επιχείρησης εκτελείται με μια νομότυπη μεν, πλην όμως στην ουσία εικονική πώληση, προς άλλη επιχείρηση του ομίλου σε άλλη χώρα, προκειμένου να τηρηθούν οι φορολογικοί, τελωνειακοί και συναλλαγματικοί κανόνες.

Η μητέρα μου, (μια απλή κορδελιάστρα του Δημοτικού), θα περιέγραφε αυτήν την λειτουργία της αγοράς έτσι: «Τσούλησε το λάδι μας και μπήκε στο πιθάρι μας.» Εγώ σχολιάζω απλά ότι τα υλικά και οι αξίες τους πηγαίνουν από την μια “τσέπη” της Πολυεθνικής στην άλλη!
 

Θυμήσου: Κατανομή έχουμε όταν αποτίθεται το προϊόν στην ίδια χώρα και προς ίδιες εγκαταστάσεις της επιχείρησης ή προς εγκαταστάσεις αποθηκευτικής επιχείρησης. Δηλαδή «κύριος» του προϊόντος παραμένει ο παραγωγός του. Στην «διανομή», λόγω της εκτέλεσης της σύμβασης πώλησης  αλλάζει ο κύριος του πωληθέντος είδους.


Αντίστοιχα αλλάζει ο κύριος του πωληθέντος και με την νομότυπη – πλην όμως εικονική πώληση, δηλαδή στην περίπτωση που πωλητής και  αγοραστής ελέγχονται από Πολυεθνική Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου ή κατά τους θεωρητικούς ο πωλητής και ο αγοραστής ελέγχονται από αυτόν που κατά τους θεωρητικούς ενδιαφέρεται για το «καλό της αλυσίδας» ή για το «καλό του συνόλου», ή, αυτόν που εγώ αποκαλώ «Κύριο 51%»!
 

Ανεξάρτητα όμως των ορισμών το επιστημονικό πεδίο που διδάσκει την εφαρμογή των κανόνων στην λειτουργία των επιχειρήσεων είναι η ΟΔΕ. Το μόνο που άλλαξε στην πορεία των δεκαετιών είναι η τεχνολογία. Άρα διαχρονικά λειτουργούσε η «λογιστική» και τα «συστήματα λογιστικής», για να καταχωρούνται:

- αρχικά στα «συστήματα διανομής» και
- αργότερα στα «πληροφοριακά συστήματα διανομής Η/Υ»,
  τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονταν τόσο από την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, όσο και από «τις προς τα εμπρός και προς τα πίσω» συναλλαγές της
  επιχείρησης με τους πελάτες ή τους προμηθευτές, ή και τις άλλες επιχειρήσεις.

 Αυτό μάλιστα με την τήρηση ενιαίων διατάξεων, που επέτρεπαν τον έλεγχο των επιχειρήσεων από τις τελωνειακές και φορολογικές αρχές.
Στο μάθημα της λογιστικής ήδη από την εποχή της Ανωτάτης Εμπορικής και της Ανωτάτης  Βιομηχανικής διδάσκονταν οι «Κώδικες» φορολογικών στοιχείων
και αργότερα οι «Κώδικες» βιβλίων και στοιχείων.

Άρα τα «Πληροφοριακά Συστήματα Η/Υ» που είναι εγκεκριμένα από τις φορολογικές αρχές συνιστούν για μια Πολυεθνική επιχείρηση το ασφαλές μέσο, για να ελέγξει τις δραστηριότητες λειτουργίας των επιχειρήσεων του ομίλου της. Δηλαδή τις αγορές, την παραγωγή, την κατανομή της παραγωγής, τις νομότυπες - “εικονικές”*** πωλήσεις μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου, την πώληση των προϊόντων προς τρίτους, κλπ.  
(Εδώ: *** “εικονικές” = παραδόσεις αγαθών μεταξύ επιχειρήσεων του ίδιου ομίλου με βάση τις ρυθμίσεις του νόμου.)  

 

            ΣΕΛΙΔΑ 15     ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ
 

Ήδη με τις παραπάνω  αναφορές φάνηκε ότι:
H «Κατανομή» περιέχει χαμαλίκι για να εκτελεστεί, δηλαδή χειρονακτικές εργασίες, όπως πχ φόρτωση, εκφόρτωση, συσκευασία, ταξινόμηση, κλπ. Επιπλέον όμως οι δράσεις Κατανομής δεν απεικονίζονται με σχήματα, αλλά με λογιστικές εγγραφές που συνάγονται όταν οι δράσεις των στελεχών των επιχειρήσεων έχουν καταστεί αυτοτελείς δράσεις, δηλαδή καταχωρούνται:

- Στο «λογιστικό σύστημα» της άμεσα εμπλεκόμενης επιχείρησης,
- Στα «πληροφοριακά συστήματα» των λοιπών εμπλεκομένων επιχειρήσεων ενός ομίλου,
- Αλλά και ταυτόχρονα κατά περίπτωση και στο «πληροφοριακό σύστημα» της «Μητέρας Πολυεθνικής», (ίσως κατά τους θεωρητικούς της "Διοικήτριας" της εφοδιαστικής
  αλυσίδας;), όταν θα έχουν  εκτελεστεί ολοσχερώς, δηλαδή θα έχουν καταστεί κατά τα γνωστά αυτοτελείς δράσεις.


Ταυτόχρονα όμως λειτουργούν και λογιστικά συστήματα Η/Υ για την καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από την κατάρτιση και την εκτέλεση των συμβάσεων πώλησης και των συμβάσεων έργου, μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής και τρίτων επιχειρήσεων, δηλαδή των προμηθευτών ή των πελατών τους.

Αυτό οι θεωρητικοί το περιγράφουν «προς τα εμπρός και προς τα πίσω»… Η διαφορά στην πάροδο του χρόνου, είναι ότι εξελίχθηκε η τεχνολογία, που επιτρέπει την αυτόματη μεταβίβαση των πληροφοριών:
 
- Τόσο μεταξύ του λογιστικού συστήματος μεταξύ των τμημάτων εντός της ίδιας επιχείρησης,
- Όσο και μεταξύ των συνεργαζομένων επιχειρήσεων, ανεξάρτητα του τόπου που είναι  εγκατεστημένες,
  επιπλέον
- Μεταξύ της Πολυεθνικής και των επιχειρήσεων που ελέγχει, αλλά και
- Με δυνατότητα πρόσβασης των φορολογικών αρχών στα λογιστικά συστήματα των επιχειρήσεων.


Για την εμπέδωση αυτών των δυσδιάκριτων λειτουργιών της αγοράς επαναλαμβάνω μια αγγελία εφημερίδας του 2013, που επιγράφεται ως «Logistics» πλην όμως αφορά σε συγκεκριμένες δράσεις εργαζομένων:
 



Από την αγγελία φαίνεται καθαρά ότι έχουμε ένα «κρίκο αλυσίδας» μιας πολυεθνικής επιχείρησης, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «προς τα εμπρός δράση» ή και ως «Distribution Center Ελλάδος» της συγκεκριμένης πολυεθνικής, - "Διοικήτριας Εφοδιαστικής Αλυσίδας", που παράγει διεθνώς και διαθέτει αυτά τα ρούχα παγκοσμίως.

Σε ότι αφορά στην εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης διακρίνουμε 2 κύριες δραστηριότητες:
1) Το «χαμαλίκι*, δηλαδή τις δράσεις για την διαχείριση των εμπορευμάτων, πχ όπως αναφέρει η παραπάνω αγγελία «παραλαβή ταξινόμηση»,  «φόρτωση παραγγελιών»,
     «Διεκπεραίωση εισαγωγών», «αποστολών», «εσωτερικών διακινήσεων». Τα στελέχη αυτά τα ονομάζω «Ορντίναντσες Αποθήκης», για να απομυθοποιήσω τον
     εισαγόμενο όρο «Supply Chain  Manager». *(το χαμαλίκι είναι δικός μου όρος...)
 
2) Την λογιστική απεικόνιση των παραπάνω «δράσεων», οι οποίες κατά τα γνωστά όταν  εκτελεστούν ολοσχερώς συνάγονται λογιστικά γεγονότα και καλούνται
     κατά την ΑΒΣΠ «αυτοτελείς δράσεις». Τα στελέχη που καταχωρούν τις λογιστικές εγγραφές και εκδίδουν τα έγγραφα μεταφοράς, ήτοι τιμολόγια πώλησης, δελτία
     αποστολής, κλπ, τα ονομάζω «τροχονόμους της παλέτας», για να απομυθοποιήσω τον εισαγόμενο όρο «Logistics Manager». 


Όπως δηλώνεται στην αγγελία το απολυτήριο Λυκείου είναι αρκετό, για την θέση «Ορντίναντσας Αποθήκης»  ή «τροχονόμου της παλέτας» στην παραπάνω επιχείρηση, γιατί οι δράσεις είναι αόριστα και όμοια επαναλαμβανόμενες.
Επιπλέον…
…Η πρόσληψη υπαλλήλων μειωμένων προσόντων συνδράμει στην βεβαιότητα κάθε υποτακτικού πολυτελείας, ότι κατά την επίσκεψη στην επιχείρηση στελεχών από την έδρα της επιχείρησης και στις συζητήσεις ρουτίνας με τους  εργαζόμενους, δεν θα λάμψουν οι ικανότητες, το ταλέντο και οι γνώσεις κάποιου στελέχους, πχ πτυχιούχου ΟΔΕ, που εργάζεται καπελωμένος κάτω από την σκιά του υποτακτικού πολυτελείας!  
 

Είναι αυτονόητο ότι τα στελέχη από την έδρα της επιχείρησης ή τυχόν άλλων ομίλων επιχειρήσεων προμηθευτών, πελατών ή συνεργατών, δεν πρόκειται να εντυπωσιαστούν αν ακούσουν 10 ορισμούς «αλυσίδας» και άλλων τόσων «Logistics»! Αυτό που μετράει την συγκεκριμένη στιγμή είναι αντιληφθεί ο πτυχιούχος ΟΔΕ
τι θέλει να “ψαρέψει”, δηλαδή να εκμαιεύσει ο συνομιλητής του και να αναφέρει δήθεν αδιάφορα τους παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη, για να επιτευχθεί ο σκοπός που προβληματίζει τον επισκέπτη από την έδρα της Πολυεθνικής – συνομιλητή του.   
 
Η ΟΔΕ οφείλει επομένως να απεγκλωβιστεί από τους ξενόφερτους όρους «Supply Chain» και «Logistics», που παπαγαλίζουν οι «Supply Chain Managermanatzides» και η «Logistician Mastoranza» και να διδάσκει επιστημονικά την λειτουργία της αγοράς με την εισαγωγή αυστηρά ελληνικής νομικής, εμπορικής, οικονομικής, φορολογικής, κλπ, ορολογίας.  

Κατά συνέπεια στην πράξη λειτουργίας της αγοράς έχουμε κατάρτιση σύμβασης πώλησης, σε εκτέλεση της οποίας ο πωλητής υποχρεούται να παραδώσει το πωληθέν εμπόρευμα στον αγοραστή. Άρα στην «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», (όποια θεωρητική έννοια και αν έχει ο όρος αυτός), εμφανίζεται η «Μεταφορά», δηλαδή οι δράσεις του «Μεταφορέα», που προσφέρει τις υπηρεσίες του για να εκτελεστούν οι όροι της σύμβασης πώλησης…

Με βάση τα παραπάνω μπορώ να σχολιάσω και το σχήμα που απεικονίζει ο καθηγητής Μανιάτης στην σελίδα 31 του  βιβλίου του, αντί να αναφέρει ένα ακόμα ορισμό «Εφοδιαστικής Αλυσίδας».

Ιδού το σχήμα Μανιάτη!
 


Είναι προφανές καταρχήν ότι οι «Προμηθευτές» και η «Παραγωγή» συνιστούν λειτουργίες της αγοράς. Επιπλέον ενδεχόμενα να αφορούν σε επιχειρήσεις «Αλυσίδας», δηλαδή σε επιχειρήσεις που ελέγχονται από μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου. Ίσως όμως να αφορούν και σε επιχειρήσεις που λειτουργούν κατά την ΑΒΣΠ με «νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία» ή κατά τις απόψεις των θεωρητικών να αφορούν σε μια επιχείρηση που λειτουργεί σαν «αυτόνομη οντότητα».


Σε ότι αφορά στην «Μεταφορά» και στα «Κέντρα Διανομής» του σχήματος πρόκειται για λειτουργίες της αγοράς που είναι αναγκαίες για να βρεθούν ορθολογικά τα αγαθά από τον πωλητή στον αγοραστή ή και από την Παραγωγή στην Κατανάλωση.


Σαφής αναφορά της ύπαρξης και λειτουργίας των «Κέντρων Διανομής» έγινε από τον Tugendhat ήδη από το 1971 στο παραπάνω βιβλίο του, γιατί αναφέρει τα «Λογιστικά Συστήματα», στα οποία περιγράφονται οι δράσεις για την παραγωγή και κυκλοφορία των προϊόντων και τα όρισε μάλιστα όπως τώρα εύστοχα και ορθά ο καθ. Μανιάτης, δηλαδή ως: «Systemes de distribution» - «Distribution Center(s)».
 

Ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι το βιβλίο του Tugendhat αρχίζει σχολιάζοντας τις μεταβολές που επήλθαν στην λειτουργία της αγοράς «στο διάστημα των 25 τελευταίων ετών». Λαμβάνοντας επομένως υπόψη ότι το βιβλίο του Tugendhat γράφτηκε το έτος 1970, γίνεται σαφές ότι αφορά στην περίοδο που μόλις είχε καταλαγιάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος!
 

Προσωπικά έχω δουλέψει από το 1964 στην εταιρεία Διεθνών Μεταφορών ΔΑΝΖΑΣ ΕΛΛΑΣ Ε.ΠΕ. στο εξής «Σύστημα Διανομής». Εκείνη την εποχή όλα τα εμπορεύματα
από την Βόρεια Ευρώπη, Δανία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, κλπ, τα συγκέντρωναν οι ελληνικές εταιρείες μεταφορών στο Salzburg  (σύνορα Αυστρίας Γερμανίας).

Από εκεί αναχωρούσαν με οργάνωση της εταιρείας Franz Welz προς την Χώρα μας σιδηροδρομικά βαγόνια με συμφόρτωση των αποστολών των εταιρειών Σένκερ, Πρόοδος και Δάνζας και με παραλήπτη εκ περιτροπής μια από τις 3 εταιρείες, η οποία εκχωρούσε στο τελωνείο τα φορτία των δύο άλλων…

Δεδομένου ότι στην συνέχεια εκχωρούσε στο τελωνείο καθεμιά εταιρεία με διατακτικές τις αποστολές στον κάθε πελάτη της, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι στην Χερσαία Διεθνή Μεταφορά τα πρώτα «Κέντρα Διανομής», που λειτούργησαν στην χώρα μας ήταν τα Ελληνικά Τελωνεία. Στην συνέχεια κατά τα γνωστά με την ισχύ του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα 2454/93 λειτουργούν και  «Κέντρα Διανομής» ιδιωτικών επιχειρήσεων. (Βλέπε και σε άλλα κείμενα μου.)
 

  Το συμπέρασμα είναι ότι οι δράσεις εντός των «Distribution Center(s)», (Κέντρων Διανομής), συνιστά διαχρονικά το «χαμαλίκι» της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Αντίθετα, το «System de distribution», (δεν γνωρίζω τον αγγλικό όρο του πρωτότυπου κειμένου), αφορά στην λογιστική επιστήμη που παρακολουθεί σαν σκιά την παραγωγή και την κυκλοφορία των προϊόντων και απεικονίζει με λογιστικές εγγραφές στα λογιστικά συστήματα Η/Υ, (ίσως κατά τους θεωρητικούς “Logistics”;), τις μεταβολές στους κυρίους, στους κατόχους, στις ποσότητες, στις αξίες, κλπ, ανά πάσα στιγμή των αγαθών!!!
 

  Ο δημοσιογράφος Christopher στην σελίδα 248 του βιβλίου του εκδόσεως 2017 αναφέρεται στα «Συγκεντρωτικά Logistics στη Lever Europe», με την διευκρίνιση ότι η «Lever» είναι μέρος της παγκόσμιας εταιρείας Unilever.
Όμως…
…ο Tugendhat στο βιβλίο του για τις Πολυεθνικές αναφέρεται ήδη 40 χρόνια πρωτύτερα, στην Εισαγωγή (Introduction) του βιβλίου του στην σελίδα 7, για την «Unilever» και για τα «Συστήματα Διανομής» που εφαρμόζει. Αυτό σημαίνει ότι οι σχετικές αναφορές του Christopher συνιστούν απλά ένα κατά 40 χρόνια ετεροχρονισμένο δημοσιογραφικό κουτσομπολιό, που δεν έχει σχέση με την επιστήμη ΟΔΕ και την Διοίκηση της Πολυεθνικής «Unilever», ως και των αποφάσεων της για την αναδιοργάνωση των «Συστημάτων Διανομής» των σαπουνιών ή άλλων προϊόντων της.  
 

Ειδικότερα στην σελίδα 249 αναφέρει ο Tugendhat σχετικά με την εγκατάσταση των θυγατρικών των Πολυεθνικών επιχειρήσεων την δήλωση του Διευθυντή της Unilever Dr Ernest Woodroofe, που δημοσιεύτηκε στους «Times» στις 4 Νοεμβρίου 1969: «Être à la foi grand et aimé  semble une chose contre nature». (Το να είσαι μεγάλος και ταυτόχρονα αγαπητός μοιάζει σαν ένα πράγμα ενάντια στην φύση.)
 

Είναι επομένως αυτονόητο ότι οι Διοικήσεις των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων έχουν σαν πρωταρχικό μέλημα να επενδύουν τα τεράστια κεφάλαια που διαθέτουν για την αγορά, την πώληση και την συγχώνευση επιχειρήσεων. Ο σκοπός αυτών των δραστηριοτήτων είναι να ελέγχουν την παγκόσμια αγορά, σε ότι αφορά στην παραγωγή και στην διάθεση στην κατανάλωση συγκεκριμένων προϊόντων.
 

Στις αποφάσεις τους όμως για την εγκατάσταση επιχειρήσεων παγκοσμίως, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη μεταξύ πολλών άλλων παραγόντων και τις κυβερνήσεις των κρατών, τις μικρές εγχώριες επιχειρήσεις, τους συνδικαλιστές και τους καταναλωτές…
 

Οι περισσότερες Πολυεθνικές προκειμένου να αναπτύξουν και να ελέγξουν τις «αλυσίδες» τους εφαρμόζουν εξαιρετικά πολύπλοκες μεθόδους για την οικονομική ανάπτυξη των επενδυτικών τους προγραμμάτων. Αν τα συμπεράσματα είναι αρνητικά εγκαταλείπεται η επένδυση πριν δαπανηθεί έστω και μια δεκάρα!
 

 Κατά συνέπεια οι Πολυεθνικές, δηλαδή οι διοικητές εφοδιαστικής αλυσίδας, δεν διστάζουν να αγοράζουν ή να πουλάνε επιχειρήσεις με ευκολία σαν να πρόκειται για κατσαρόλες. Ή σε ότι αφορά στα στελέχη τους, να προσλαμβάνουν και να απολύουν το προσωπικό αυτών των επιχειρήσεων με απίστευτη ταχύτητα, αδιαφορία και ψυχρότητα.
 

Κυρίως όμως έχουν και σαν παρασκηνιακή δραστηριότητα να συνάπτουν συμφωνίες με άλλους ομίλους Πολυεθνικών Επιχειρήσεων αλυσίδας, με σκοπό:
- να μοιράσουν την αγορά,
- να ελέγξουν από κοινού μια επιχείρηση που θα τις προμηθεύει συγκεκριμένα είδη σε προσιτές τιμές,  
- να καθορίζουν τις τιμές των προϊόντων τους για να αποφεύγεται ο μεταξύ τους ανταγωνισμός,
- να μην προσλαμβάνουν υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων τους για να κρατούν χαμηλά τις αμοιβές  τους...
…Όλα αυτά βέβαια σε εφαρμογή της λαϊκής ρήσης «κόρακας - κοράκου μάτι δεν βγάνει»! 
 

Παρενθετικά για την πληρέστερη ενημέρωση των φοιτητών:
Για την κατανόηση της έννοιας της "οικονομικής οντότητας της ομάδας επιχειρήσεων" ή του "συνόλου επιχειρήσεων" που εισάγουν οι θεωρητικοί θα αναφέρω ένα απόσπασμα από την σελίδα 11 του συγγράμματος της ΑΒΣΠ "Ενοποιημένοι Ισολογισμοί" του 1960, που αφορά στους λόγους της πλειοψηφικής συμμετοχής της Ιθύνουσας Επιχείρησης,
(ή Mister 51% κατ' εμέ ή κατά τους θεωρητικούς Supply Chain Manager), στις εξαρτημένες επιχειρήσεις, δηλαδή στις επιχειρήσεις που ελέγχει:

α) "Αν ο λόγος της πλειοψηφικής συμμετοχής είναι  η υπό της ιθύνουσας επικερδής απλώς τοποθέτηση κεφαλαίων άνευ οιουδήποτε ενδιαφέροντος προαγωγής των ιδίων αυτής
     εργασιών, ο δημιουργούμενος σύνδεσμος είναι χαλαρός και πολλάκις πρόσκαιρος"
. (θυμηθείτε την παραπάνω αναφορά μου: "αγοράζουν και πουλάνε εταιρείες με ευκολία
     σαν κατσαρόλες"!)
Αντίθετα...
β) "Αν η αιτία της απόκτησης από την ιθύνουσα της πλειοψηφικής συμμετοχής επί της εξαρτώμενης, (διάβαζε αλυσοδεμένης), είναι η δημιουργία μιας μόνιμης βιομηχανικής ή
     εμπορικής δραστηριότητας ή η επέκταση και η επαύξηση των ιδίων αυτής εργασιών και γενικώς αμέσως ή εμμέσως βελτίωση αυτών, ο σύνδεσμος λόγο των 
     αναπτυσσόμενων σχέσων μεταξύ των δύο εταιρειών, είναι στενός και αρραγής και εκδηλώνεται δια μιας μονίμου μεταξύ αυτών συνεργασίας.  Π.χ. η Α ιθύνουσα επιχείρηση
     αγοράζει τις πρώτες ύλες οι οποίες απαιτούνται για την παραγωγή των προϊόντων της παρά της Β και πωλεί τα προϊόντα της στην Γ, η οποία έχει αναλάβει την διοχέτευση
     αυτών στην αγορά.

     Διευκρίνηση δική μου:
      Λάβετε υπόψη ότι τίποτα δεν εμποδίζει την ιθύνουσα να αγοράσει την πλειοψηφία των μετοχών της επιχείρησης που προμηθεύεται τις πρώτες ύλες, για να αποφύγει τα
      "τυχόν κουνήματα φτερών πεταλούδας", που αναφέρει εμφαντικά ο Christopher στην σελίδα 227...
      Επιπλέον...
      Πριν το 90 δεν "κυκλοφορούσαν απλώς οι ιδέες της εφοδιαστικής αλυσίδας", όπως αναφέρει ο Christopher, αλλά λειτουργούσε στην αγορά η ίδια η "Διοίκηση της
      εφοδιαστικής αλυσίδας"
, όπως την δίδασκε η ΑΒΣΠ, που ήταν μάλιστα όπως έχω αναφέρει, μανταλωμένη με φορολογικούς και τελωνειακούς κανόνες!!!

Προς απόδειξη του ισχυρισμού μου θα συνοψίσω και ταυτόχρονα θα συγκρίνω την διδασκαλία της ΑΒΣΠ με τις αναφορές των σύγχρονων θεωρητικών:
α) Κατά την ΑΒΣΠ: Τελικός σκοπός είναι η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.
    
Σχόλιο για τον όρο "τελικός σκοπός: Είναι γνωστό ότι με βάση τον νόμο είναι υποχρεωτική η αναφορά ειδικού άρθρου στο καταστατικό ιδρύσεως των επιχειρήσεων που
     φέρει τον τίτλο "Σκοπός", (με βάση τον οποίο μάλιστα λαμβάνει η επιχείρηση από την Δ.Ο.Υ. τον Κ.Α.Δ. - Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας). Άρα ο όρος "τελικός σκοπός"
     αφορά με βάση τις σύγχρονες  - ισχύουσες απόψεις των θεωρητικών στους "σκοπούς" συστάσεως και λειτουργίας περισσοτέρων επιχειρήσεων, που συνθέτουν στο σύνολο
     της την κάθε έννοια και ορισμού "εφοδιαστικής αλυσίδας".
     Όμως...
β)  ...Κατά την ΑΒΣΠ ο "σκοπός" που αναφέρει το καταστατικό συστάσεως κάθε επιχείρησης, ("επιχείρησης αλυσίδας" των θεωρητικών), δεν είναι αυτοτελής, αλλά ενότητες
     δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στην επίτευξη του "τελικού σκοπού" της κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας. (Ίσως εδώ εντοπίζουν οι θεωρητικοί αθροιστικά τις δραστηριότητες
     για την λειτουργία των 'αγορών", της "παραγωγής" και των "πωλήσεων" των επιχειρήσεων που συνθέτουν την οποιαδήποτε εφοδιαστική αλυσίδα των θεωρητικών.)
    
β)  Η έννοια "βάση σχεδίου παραγωγή" της ΑΒΣΠ περιγράφηκε στο σύγγραμμα "Βιομηχανικός Λογισμός" με ένα παράδειγμα, που αναφέρω ως έχει:
     "Έστω τελικός σκοπός η παραγωγή και διάθεση στην αγορά μονάδων 100.000 του προϊόντος Π. Για να πραγματοποιηθεί ο σκοπός αυτός πρέπει να αγοραστούν τα
      απαραίτητα υλικά, να εξευρεθούν οι επιστήμονες τεχνικοί, οι χειριστές των μηχανημάτων, οι εργάτες παραγωγής, ως και τα προς τούτο μέσα, να εξασφαλιστούν τα
      απαραίτητα κεφάλαια και όλα αυτά να γίνουν με τις ευνοϊκότερες συνθήκες."

    
Διευκρινίζω ότι εδώ γίνεται λόγος για μια επιχείρηση που λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία. Όμως, αν θελήσουμε να εντάξουμε την επιχείρηση αυτή
     στην "εφοδιαστική αλυσίδα", τότε πλέον ο "Διοικητής" αλυσίδας - Mister 51%, - Ιθύνουσα επιχείρηση, θα ορίσει την ιεραρχημένη σειρά δράσεων που θα αναλάβει κάθε
     "επιχείρηση αλυσίδας" του ομίλου της για την παραγωγή των πρώτων υλών, των μισοέτοιμων προϊόντων και την διάθεση των τελικών προϊόντων της παραγωγής στην
      αγορά και στην κατανάλωση.
 

γ)  Η Διάθεση των προϊόντων της παραγωγής στην αγορά, περιλαμβάνει με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, το σύνολο των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται από την 
     ολοκλήρωση της παραγωγής, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.
Εδώ περιλαμβάνεται κυρίως η λειτουργία των πωλήσεων και οι επί μέρους δράσεις,
     όπως πχ αυτές που αναφέρει η παραπάνω αγγελία, αλλά επιπλέον δράσεις που αναφέρει ο καθ. Μανιάτης στο βιβλίο του, δηλαδή Μεταφοράς, βοηθητικών υπηρεσιών
      Μεταφοράς, Αποθήκευσης,  και άλλες.


Το συμπέρασμα είναι ότι στην χώρα μας κατείχαμε υψηλό επίπεδο που αφορά στην λειτουργία της αγοράς. Το μόνο που άλλαξε μετά την εμφάνιση του σχήματος της αλυσίδας  του κανονισμού ΕΕ 2454/93, είναι ότι οι θεωρητικοί εμπνεύστηκαν τον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα", ενώ στην πράξη επαναλαμβάνουν τις έννοιες που δίδαξε η ΑΒΣΠ. Μάλιστα μπορώ να δηλώσω ότι η σύγχρονη διδασκαλία της "εφοδιαστικής αλυσίδας" είναι αόριστη και ελλιπής, γιατί δεν γίνεται αναφορά στις δραστηριότητες της "αλυσίδας τους", που να αφορούν στις δράσεις για την πληρωμή και είσπραξη της αξίας των πωληθέντων. 
 

Θεωρώ ότι αυτό συμβαίνει γιατί οι θεωρητικοί και ιδίως οι μηχανικοί θα ήταν υποχρεωμένοι να προσεγγίζουν και να εισάγουν στα κείμενα "εφοδιαστικής αλυσίδας" και την Λογιστική Επιστήμη! Όμως,
- Επειδή οι μηχανικοί νοιώθουν ότι οι λογιστικές εγγραφές συνιστούν στην πράξη την έννοια των κρίκων της "εφοδιαστικής τους αλυσίδας" και όχι βέβαια οι φωτογραφίες και τα
  σχήματα τους, (αυτά με τα βελάκια, τις γραμμούλες, τα μέσα Μεταφοράς και τις υποδομές).
- Επιπλέον...
- ...ότι οι νόμοι της πολιτείας υποχρεώνουν στην τήρηση λογιστηρίου, αναγκάζονται να μπουρδουκλώνουν τα πράγματα με την εισαγωγή της λέξης "Logistics" = τρέχα γύρευε.
 
Αυτό εξηγεί τον λόγο που υπάρχουν "τόσοι ορισμοί Logistics, όσοι είναι και αυτοί που τους αναφέρουν". Η διαπίστωση αυτή είναι του καθηγητή Μανιάτη και αναφέρεται ως ορισμός 1 στην σελίδα 460 του συγγράμματος του και για τον λόγο αυτό τον συγχαίρω για μία ακόμα μια φορά!   
 

                                ΣΕΛΙΔΑ 18   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ      
 

Στον απόηχο των αναφορών μου για την «Διοίκηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας» θα επιστήσω το ενδιαφέρον των φοιτητών ΟΔΕ στην εξέχουσα θέση της επιστήμης τους στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας. Προς τον σκοπό αυτό θα αναφέρω την ρήση των καθηγητών του Πολυτεχνείου στην δεκαετία 70, για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πρωτοετών φοιτητών:
«Κύριοι να προσέχετε γιατί ενώ τα λάθη των γιατρών θάβονται, τα λάθη των μηχανικών φαίνονται!».
Άρα τώρα πλέον…
…καιρός είναι να απαγκιστρωθεί η επιστήμη ΟΔΕ από την επιρροή της «Logistician Mastoranτζας» και κατά την υποδοχή των πρωτοετών φοιτητών ΟΔΕ να δηλώνουν οι καθηγητές: «Κύριοι να προσέχετε, γιατί ενώ τα λάθη των γιατρών θάβονται και τα λάθη των μηχανικών φαίνονται, τα λάθη των στελεχών ΟΔΕ πληρώνονται!»  


Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγω επειδή εντόπισα στο βιβλίο του Μανιάτη στην σελίδα 460 την αναφορά από το έτος 1969 των Richard Muther end Knut Haganas, ότι υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιατρική προσέγγιση για την σύγκριση των εννοιών «Supply Chain Management» και «Logistics». Ειδικότερα για τους δύο αυτούς όρους αναφέρεται σχετικά ότι: «ο σκελετός του ανθρώπου αντιστοιχεί με την χωροταξία στον βιομηχανικό χώρο και το μυϊκό σύστημα αντιστοιχεί στις ενδοεπιχειρησιακές διακινήσεις (Material handling) – διότι ο σκελετός μόνος του δεν δουλεύει, τότε κατ’ αντιστοιχία και πλειοψηφικά εάν υποθέσουμε ότι η SCM είναι ο σκελετός, τότε τα Logistics είναι το μυϊκό σύστημα.»

Όμως την ίδια εποχή ο Tugendhat αναφέρει επί λέξει στο βιβλίο του για τις «Multinationals»: «Ένα χαρακτηριστικό των επιχειρήσεων που ελέγχονται από πολυεθνική επιχείρηση είναι ότι οι θυγατρικές αυτές εταιρείες λειτουργούν με αυστηρούς κανόνες πειθαρχίας στο πλαίσιο κοινής συλλογικής στρατηγικής και κοινού συλλογικού ελέγχου, και συνεχίζει: Η έδρα της Πολυεθνικής είναι ταυτόχρονα ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα των επιχειρήσεων του ομίλου…»

Άρα, αν προσεγγίσουμε με όρους της ανθρωπολογίας τα περί «Supply Chain Management» και «Logistics», πρέπει να ορίσουμε τις έννοιες της σελίδας 460 του βιβλίου Μανιάτη ως εξής:

1) Το «Supply Chain Management» είναι ο εγκέφαλος, δηλαδή η «Ιθύνουσα επιχείρηση», κατά την ΑΒΣΠ, ή «Mister 51%» και κατ’ εμέ, που παίρνει τις αποφάσεις για την
     διοίκηση των επιχειρήσεων των οποίων κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών, άρα τις έχει υπό τον έλεγχο και την Διοίκηση του.
     Ερωτάται:      
     Μήπως αυτές οι επιχειρήσεις συνθέτουν την "εφοδιαστική αλυσίδα" των θεωρητικών;

2) Το νευρικό σύστημα απαρτίζουν τα υψηλόβαθμα στελέχη του Mister 51% που εργάζονται στην έδρα της Πολυεθνικής, με καθήκον μεταξύ άλλων να συμμετέχουν κατά
     πλειοψηφία στα ΔΣ
των  επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής, για να διαβιβάσουν τις εντολές του Mister 51%, ήτοι του  ίδιου του Διοικητή Εφοδιαστικής Αλυσίδας
    
και να επιβλέψουν για την πιστή εκτέλεση τους.
 

     Όπως προανέφερα η ΑΒΣΠ περιέγραφε τις παρεμβάσεις και την ιδιότητα αυτών των στελεχών: «Ως τους έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων,»
     γιατί έχουν ήδη αναλύσει, μελετήσει και αποφασίσει από κοινού με τον Κύριο 51% στην έδρα της Πολυεθνικής, όλους τους παράγοντες που αφορούν στην επιλογή της
     ποιότητας των προϊόντων, στην πηγή εξεύρεσης των πρώτων υλών, στις ποσότητες, στον προγραμματισμό της παραγωγής κάθε επιχείρησης του ομίλου, στις αγορές που
     θα διατεθούν τα προϊόνα, κλπ.
     Ερωτάται:
     Μήπως μόλις τώρα περιέγραψα τον τρόπο που λειτουργεί ο "Supply Chain Manager" των θεωρητικών; Ή κατ΄εμέ ο Mister 51%; Ή κατά την ΑΒΣΠ η Ιθύνουσα Επιχείρηση;

3)  Σκέτο το «Supply Chain» είναι ο σκελετός που «δουλεύει», για να εκτελεστούν οι εντολές του Mister 51% ή  Ιθύνουσας επιχείρησης.  (Ή μήπως, όπως διερωτήθηκα, ίσως ο
     σκελετός να είναι κατά τους θεωρητικούς ο ίδιος ο Supply Chain Manager; Αυτό όμως ας το απαντήσουν οι θεωρητικοί...). Εγώ δηλώνω απλά ότι πρόκειται για δράσεις για
     να παραχθούν και να διατεθούν τα αγαθά στην κατανάλωση για την  επίτευξη κέρδους.
     Άρα κατά τα γνωστά και με βάση τις απόψεις μου "ο σκελετός που δουλεύει" αφορά στα εκτελεστικά όργανα των εντολών του Mister 51%, δηλαδή στους  «υποτακτικούς
      πολυτελείας», στους  «τροχονόμους της παλέτας», στις "Ορντίναντσες Αποθήκης" και στην «Logistician Mastoranτζα»...!!!
 

4) Τέλος το ή τα «Logistics» είναι το πληροφοριακό σύστημα Η/Υ που χρησιμοποιεί υποχρεωτικά η πολυεθνική επιχείρηση για να ελέγχονται οι επιχειρήσεις του ομίλου της
    από τις φορολογικές αρχές της χώρας που είναι εγκατεστημένες. Επιπλέον για να ελέγξει η ίδια συνολικά την λειτουργία των επιχειρήσεων του ομίλου της.

    Δηλαδή τα βέλη των σχημάτων αφορούν στις μεταβολές των ποσοτήτων, των ποιοτήτων, των προθεσμιών, των αξιών, κλπ, που υποχρεούνται τα στελέχη των επιχειρήσεων
    να καταχωρήσουν στο  πληροφοριακό Σύστημα Η/Υ με αυστηρή τήρηση των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων κάθε χώρας που είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση.   
 

Σημειωτέον ότι η ίδια «ανθρωπολογική» προσέγγιση, (εξαιρούμενη του  Christopher που θα αναφερθώ για ειδικούς λόγους στο τέλος του παρόντος), λειτουργίας των επιχειρήσεων εντός της αγοράς ισχύει και για την επιχείρηση που λειτουργεί κατά τους θεωρητικούς σαν «αυτόνομη οντότητα» ή κατά την ΑΒΣΠ λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία.
 

Απλά το κόστος του πληροφοριακού συστήματος της πολυεθνικής είναι πιο πολύπλοκο, γιατί εντάσσονται στο σύστημα περισσότερες επιχειρήσεις και γι’ αυτό κοστίζει πολλαπλάσια…   Το βάσιμο της δηλώσεως μου αποδεικνύει το παρακάτω σχήμα που απεικονίζεται στα βιβλία των θεωρητικών για να {«κατανοήσουν»; (Πώς άραγε;) οι φοιτητές την έννοια της «εφοδιαστικής αλυσίδας»},  Ιδού ένα από τα πολλά σχήματα των θεωρητικών:  
    


Για την «κατανόηση» του σχήματος όμως δεν αρκούν τα βέλη που θυμίζουν τις γραμμές που κάνουν οι προπονητές μπάσκετ σε ένα γήπεδο την στιγμή ενός τάϊμ - άουτ, για να εξηγήσουν το σύστημα που πρέπει να εφαρμόσουν και τις θέσεις που θα αλλάζουν οι παίκτες στην συνέχεια του αγώνα.

Οι καθηγητές στην ΑΒΣΠ στο τμήμα ΟΔΕ δίδασκαν ήδη από την πρώτη εβδομάδα του πρώτου εξαμήνου του πρώτου έτους σπουδών τα παρακάτω, για την κατανόηση της έννοιας «Εφοδιαστική Αλυσίδα» από τους φοιτητές. Στην ΑΒΣΠ δεν αναφερόταν όμως ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα», γιατί τότε δεν είχε γεννηθεί ακόμα ο όρος, αφού ως γνωστό το 1990, δηλαδή ύστερα από 30 χρόνια, ήταν κατά την δήλωση του  Christopher ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα» ακόμα στα σπάργανα και… μόνο οι ιδέες κυκλοφορούσαν από καιρό!!! (Πληροφορώ όμως τον Christopher ότι οι “ιδέες” εφαρμόζονταν στην πράξη λειτουργίας της αγοράς δίχως να είναι “εφοδιαστικοαλυσοδεμένες” από τους θεωρητικούς, τους μηχανικούς και τους δημοσιογράφους.)

Αναφέρω επομένως για σύγκριση ενδεικτικά λίγα αποσπάσματα από την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, για την λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς γενικότερα, για να υπάρχει αντικειμενική σύγκριση με την σημερινή διδασκαλία των θεωρητικών που αφορά στην «“διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας».

Επειδή μάλιστα οι θεωρητικοί ορίζουν την ίδια την εφοδιαστική αλυσίδα καθένας κατά την κρίση του με δεκάδες ορισμούς, αναφέρω την «ιδέα» της «εφοδιαστικής αλυσίδας», όπως την δίδασκε η ΑΒΣΠ:

- αρχικά ως ορισμό, ήτοι: Τελικός σκοπός (της λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας) είναι η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην
   κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.

- Και παρακάτω με ενδεικτικά αποσπάσματα:…

Α) Από το σύγγραμμα του Δημ. Παπαδημητρίου «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» του 1960

1) Η σύγχρονη  επιχείρηση έχει την τάση να είναι μεγάλη, λειτουργεί με την μορφή της Ανώνυμης  εταιρείας και είναι συνήθως εξατομικευμένης παραγωγής.

2) Τα προϊόντα που παράγει είναι τυποποιημένα και επιδιώκει την βελτίωση των αποτελεσμάτων με την   αύξηση της παραγωγής, η οποία προκαλεί κατά κανόνα
     μείωση του κόστους.


3) Αλλά και αυτή η διάρθρωση της επιχείρησης δεν έχει πάντοτε εξασφαλισμένη επιτυχία, λόγω του  ανταγωνισμού που αναπτύσσεται, ο οποίος είναι πολλές φορές
    τόσο οξύς, που απειλεί και την ύπαρξη  της ίδιας της επιχείρησης.


4) Σε αυτές τις περιπτώσεις η συγκέντρωση της παραγωγής συνιστά μέσο για την αντιμετώπιση του  ανταγωνισμού, που πραγματοποιείται καταρχήν εν μέρει.
    Στην συνέχεια όμως προχωρεί και λαμβάνει καθολικό χαρακτήρα  μέσω συνεννοήσεων και συνδυασμών μεταξύ των διοικήσεων των επιχειρήσεων.

   (Ερωτώ: Μήπως στην συγκέντρωση της παραγωγής εντοπίζεται «η από καιρό “ιδέα” της “Εφοδιαστικής Αλυσίδας”»;)

5)  Όταν η συγκέντρωση αποβαίνει καθολική, τότε δύναται να καταλήξει σε καταδυνάστευση των  συμφερόντων της κατανάλωσης και προκαλεί την αντίδραση της Πολιτείας.
   (βλέπε παρακάτω για την ισχύουσα «αντίδραση της Πολιτείας.»)

6) Οι επιχειρήσεις οδηγούνται πολλές φορές σε συνεργασία, με άλλες κατά κανόνα ομοειδείς επιχειρήσεις, για να εξασφαλίσουν την θέση τους στην αγορά. Με την
    συγκέντρωση αυτή των επιχειρήσεων δημιουργούνται ιδιαίτεροι οικονομικοί συνασπισμοί, με δύο κύρια χαρακτηριστικά:

   
    6α) Έχουν αμυντικό χαρακτήρα, δηλαδή την κατάπαυση του μεταξύ τους εξοντωτικού ανταγωνισμού,
    6β) Έχουν επιθετικό χαρακτήρα για να κυριαρχήσουν στην αγορά με την άσκηση ενιαίας τιμολογιακής πολιτικής.

     (Ερωτώ: Μήπως οι "οικονομικοί συνασπισμοί" συνιστούν την σημερινή έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα";)
 

Β)  Από το σύγγραμμα του Μάριου Γεωργιάδη «Οικονομική των Eπιχειρήσεων» του 1966 

Τέλος για να κλείσω την προ 50 ετών διδασκαλία της ΑΒΣΠ και να την συνδέσω προς όφελος των φοιτητών με την κατανόηση της σημερινής θεωρητικής έννοιας «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», θα αναφέρω από την σελίδα 80 της «Οικονομικής των Επιχειρήσεων του Μάριου Γεωργιάδη από την δεκαετία του 60, τις κατηγορίες συνασπισμών αναλόγως της παραγωγικής διάταξης των επιχειρήσεων:

α) Ο «συνασπισμός» ή «συγκέντρωση» των επιχειρήσεων προκύπτει εκ της συνενώσεως ή συγχωνεύσεως πλειόνων της μιας επιχειρήσεων που επιδιώκει το κέρδος.

β) Ανάλογα την παραγωγική διάταξη των συγκεντρωμένων επιχειρήσεων,…      
(Ερωτάται: μήπως η παραγωγική διάταξη συνιστά την έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα» των θεωρητικών;  
 Ίσως όμως να αφορά και στην δική μου ανάλογη έννοια «αλυσίδας»,  δηλαδή «Υπαγωγή  των  εμπλεκομένων σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων»!),…
   …Σε κάθε περίπτωση ο «συνασπισμός» με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ διακρίνεται:
  
    β1) Σε «οριζόντιο» ή «παράλληλο» όταν συνεννοούνται ομοειδείς επιχειρήσεις που παράγουν ομοειδή προϊόντα.
          (Διευκρίνιση: Σήμερα αναφέρεται με έμφαση από τους θεωρητικούς ότι τα ενδύματα «τζιν»  παράγονται σε 10 διαφορετικές χώρες. Εδώ σίγουρα θα πρόκειται για
          ένα οριζόντιο συνασπισμό επιχειρήσεων, που προφανώς λειτουργούν υπό την ηγεσία μιας πολυεθνικής επιχείρησης.)  
   
     β2) Σε «κάθετο» όταν πρόκειται για επιχειρήσεις παραγωγικά συνδεδεμένες, δηλαδή ασχολούνται με  ένα στάδιο παραγωγής, επεξεργασίας ή κατεργασίας του ίδιου
           τελικού προϊόντος.
Πχ. με βάση την ΑΒΣΠ: συγκέντρωση Βαμβακουργίας, Νηματουργίας, Βαφείου, Υφαντουργείου, ραφείου, σε  ένα τόπο και μια επιχείρηση. Εδώ
            αντίθετα τα «τζιν» παράγονται «κάθετα» σε μια χώρα και σε μια βιομηχανική επιχείρηση.

  «Προσοχή τώρα για να γίνει σύγκριση:  
- Τα περί «οριζόντιων» και «κάθετων»  οργανωτικών δομών τα επαναλαμβάνει ο Christopher με 50  χρόνια καθυστέρηση στην σελίδα 332 του βιβλίου του.
   Εγώ για να μην αφήνω απορίες στους φοιτητές διευκρινίζω ότι ανάλογα με την συγκέντρωση και των συνασπισμό των παραγωγικών διαδικασιών  προσαρμόζεται και το
   «λογιστικό σύστημα Η/Υ»,…  Ή…
 
 - …Το κατά Christopher «Logistics» στις επιχειρήσεις, για να απεικονίζονται τα λογιστικά γεγονότα που  συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων, που όταν έχουν
    εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται «αυτοτελείς δράσεις. (βλέπε και σε άλλα κείμενα μου). Όμως…

 - … Η ΑΒΣΠ είχε ήδη διδάξει:
    «Η επέκταση προς την οριζόντια ή κάθετο διάταξη της παραγωγικής κλίμακας στην οποία ευρίσκεται η επιχείρηση είναι η δημιουργία από αυτήν νέων μονάδων που θα
     λειτουργούν με την μορφή της ΑΕ, οι οποίες παρόλο που είναι υπό τον οικονομικό και διοικητικό έλεγχο της ιδρύτριας, λόγω της κατοχής υπ’ αυτής της πλειοψηφίας των
     μετοχών,…
έχουν ίδια νομική προσωπικότητα, με τας μετ’ αυτή απορρέουσας συνεπείας.»
   
(Δημ. Παπαδημητρίου: «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» Ιανουάριος 1960. Αυτό ισχύει μέχρι σήμερα και επιβάλλεται διαχρονικά από την φορολογική νομοθεσία )
   
     β3) Σε «συμπληρωματικό» όταν οι συγκεντρωμένες επιχειρήσεις αν και ουδεμία παρουσιάζουν ομοιότητα ή παραγωγική εξάρτηση, εν τούτοις υποβοηθούν
           η μια το έργο της άλλης.
Πχ να  συγκεντρωθεί μια ξενοδοχειακή επιχείρηση με μια συγκοινωνιακή για την μεταφορά των πελατών   ή με μια επιχείρηση
           για την προσφορά ψυχαγωγίας στους πελάτες.
    
     β4) «Ουσιαστική προϋπόθεση» για τον επιτυχή συνασπισμό είναι η διαρκής ομοιομορφία των προϊόντων των συγκεντρωμένων επιχειρήσεων. 
    
     β5) «Τυπική προϋπόθεση» είναι η κατάρτιση σύμβασης, η κεφαλαιακή δέσμευση και η συγχώνευση μεταξύ των επιχειρήσεων…    
    
     β6) Οι «κυριότεροι τύποι» που προκύπτουν από τον συνασπισμό ή την συγχώνευση επιχειρήσεων είναι  το Καρτέλ, το Κονσέρν, (βλέπε στο παραπάνω εξώφυλλο την
           λέξη “Konsern” για την ΙΤΤ), οι συμφωνίες Κυρίων, (εγώ συμπληρώνω τον όρο ως «…Κυρίων 51%»), τα Rings και Corners, τα Pools και το Trus
t.    

Με την παραπάνω προ 60 ετών διδασκαλία της επιστήμης ΟΔΕ από την ΑΒΣΠ αποδεικνύεται ότι τα αγαθά που παράγονται εκεί που εκκινούν τα βέλη του παραπάνω σχήματος αφορούν στους «κυρίους» των προϊόντων, δηλαδή στις βιομηχανικές και στις εμπορικές επιχειρήσεις.

Επιπλέον όμως αφορούν στους «κατόχους» των εμπορευμάτων, δηλαδή  στις Μεταφορικές, Διαμεταφορικές και Αποθηκευτικές Επιχειρήσεις, στις οποίες συγκεντρώνεται η παραγωγή με βάση τα σχήματα συνασπισμών που έχουν αποφασίσει οι διοικήσεις των επιχειρήσεων, αρχικά για την κατανομή της παραγωγής στην αγορά και τελικά για την διάθεση της παραγωγής μέσω του  διεθνούς εμπορίου στην κατανάλωση.

Ποια είναι επομένως η διδασκαλία των θεωρητικών για την «κατανόηση της εφοδιαστικής αλυσίδας» από τους φοιτητές, αν δεν δηλώνεται στα κείμενα τους:
- τι ρόλο παίζει κάθε υποδομή των σχημάτων τους, από την οποία εκκινούν ή καταλήγουν τα βέλη των σχημάτων στην λειτουργία της αγοράς; Ή,…
- …αν τυχόν συμμετέχει κάθε επιχείρηση των σχημάτων σε ομάδα επιχειρήσεων υπό την Διοίκηση και τον έλεγχο κάποιου Κυρίου 51%; Ή,…
- …Με πιο επιστημονικό τρόπο συνάγεται το συνολικό οικονομικό αποτέλεσμα των δράσεων των «επιχειρήσεων αλυσίδας»; Δηλαδή αυτό που οι θεωρητικοί αποκαλούν
    «όφελος του συνόλου»; Ή «καλό της αλυσίδας»;

- Σε τι ενδιαφέρει πχ μια «αυτόνομη οντότητα» που παράγει ένα πατενταρισμένο προϊόν της, το οποίο πωλεί πανάκριβα στην αγορά, αν το «καλό» και το «όφελος» του
   συνόλου, δηλαδή το αποτέλεσμα των εργασιών των υπόλοιπων «επιχειρήσεων αλυσίδας», με τις οποίες δεν έχει κάποια άμεση ή έμμεση σχέση, σημειώνει ζημιές; 

   Σε  όλες τις περιπτώσεις ισχύει ότι «“Διοικητής” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» είναι ο παραπάνω κύριος 51% με το πούρο(!), που λαμβάνει υπόψη για την λήψη των
    αποφάσεων:
- τόσο την παραπάνω σύντομη περίληψη της διδασκαλίας περί ενοποιημένων ισολογισμών της ΑΒΣΠ που   ανέφερα...
- …Όσο όμως λαμβάνει υπόψη και τις υπόλοιπες 650 σελίδες του μαθήματος  «Οικονομική των   Επιχειρήσεων», ή το σύγγραμμα «Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις»
    και πολλά άλλα συγγράμματα  της ΑΒΣΠ, που περιέγραφαν  την αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων και έθεταν τις βάσεις για την  κατανόηση των κανόνων
    λειτουργίας της ελεύθερης ανταγωνιστικής διεθνούς αγοράς!

Όπως και να «κατανοήσουμε» επομένως την έννοια «Εφοδιαστική Αλυσίδα» δεν παύει να συνιστά το άθροισμα των  λειτουργιών των επιχειρήσεων και των
«προς τα εμπρός και προς τα πίσω» δράσεων των στελεχών τους, για να παραχθούν και να κυκλοφορήσουν τα αγαθά, με τελικό σκοπό να βρεθούν από την
παραγωγή στην κατανάλωση και να πληρωθεί η αξία τους.

Άρα
Οι ισολογισμοί των «επιχειρήσεων αλυσίδας» συνιστούν αθροιστικά το μέσο ελέγχου, αν το σύστημα και η οργάνωση της παραγωγής και της κυκλοφορίας
των προϊόντων προς την κατανάλωση είναι ανταγωνιστική και κερδοφόρα.

Άρα,
Οι ισολογισμοί των επιχειρήσεων που ελέγχουν τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών πολλών επιχειρήσεων είναι το χρήσιμο εργαλείο ελέγχου στα χέρια των Κυρίων 51%. Όμως ταυτόχρονα η μελέτη των ισολογισμών των επιχειρήσεων είναι και το μέσο για την κατανόηση της ορθολογικής λειτουργίας της «εφοδιαστικής αλυσίδας» Μην λησμονούμε ότι ο καβγάς για την λειτουργία της κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας είναι τελικά το ΚΕΡΔΟΣ!!!
Αυτό σημαίνει ότι το αποτέλεσμα των «δράσεων αλυσίδας», κέρδος ή ζημιά, απεικονίζεται στους ισολογισμούς των επιχειρήσεων, τους οποίους η ΑΒΣΠ διέκρινε
σε δύο κατηγορίες:

α) Από την μια πλευρά ο κλασσικός ισολογισμός, που εμφανίζει την αξία των μετοχών πλειοψηφίας   ως αξιόγραφων άλλων επιχειρήσεων που είναι  στην κατοχή της
    επιχείρησης του Κυρίου 51%.


β) Από την άλλη πλευρά αντιστοιχεί άλλος ένας ισολογισμός που απορρέει από την ιδιότητα της επιχείρησης του Κυρίου 51% ως κυρίαρχο των άλλων επιχειρήσεων.
 

Αυτός ο δεύτερος ισολογισμός κατά την ΑΒΣΠ παραβλέπει προς στιγμήν την νομική αυτοτέλεια που λειτουργούν αυτές οι επιχειρήσεις και αποδίδει ρεαλιστικά την οικονομική κατάσταση και τα αποτελέσματα ολόκληρης της ομάδας που έχει υπό έλεγχο σαν μια ενιαία οικονομική οντότητα. (Ιδού, αν δεν υπάρχει αντίρρηση,
το «καλό του συνόλου» και το «καλό της αλυσίδας», που διδάσκουν – αναμασάνε - με 50 χρόνια καθυστέρηση οι θεωρητικοί!)

Ο ισολογισμός αυτός αποκαλείται στην Χώρα μας, (από την ΑΒΣΠ) «Ενοποιημένος Ισολογισμός», σε απόδοση του αγγλικού όρου «Consolidated Balancesheet» ή ευρύτερα «Consolidated Statement».

Κατά την ΑΒΣΠ:…
…«Η διαφορά που εξάγεται πολλές φορές από τους δύο ισολογισμούς είναι σημαντική, χωρίς να δύναται να λεχθεί ποιος εκ των δύο ισολογισμών είναι ορθότερος. Πολύ περισσότερο αν ο ένας ισολογισμός δύναται να υποκαταστήσει τον άλλο.»


Η νομοθεσία της κάθε χώρας προβλέπει τον τρόπο συντάξεως των ισολογισμών και καθιστά υπεύθυνους για την τήρηση της φορολογικής νομοθεσίας και την κατάρτιση του λογιστικού σχεδίου τους ίδιους τους Λογιστές. Επιπλέον ορίζονται ελεγκτικοί μηχανισμοί από Υπουργεία της χώρας, πχ Οικονομικών, Εμπορείου, και άλλα.

         
Σε κάθε περίπτωση ο προσδιορισμός της οικονομικής θέσεως και των αποτελεσμάτων των «επιχειρήσεων αλυσίδας» προάγει την σχετική διαφώτιση κάθε ενδιαφερομένου και κυρίως του «Κυρίου 51%» και επικουρικά των λοιπών μετόχων και των πιστωτών της Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.

       
   Ένα παράδειγμα για την “κατανόηση” της συγκεκριμένης εφοδιαστικής αλυσίδας του παραπάνω σχήματος, δηλαδή ότι αφορά στο ένα από τα βέλη του σχήματος. Έστω ότι σε μια χώρα ο συντελεστής φορολογίας είναι ελάχιστος και ο Κύριος 51%, ή ιθύνων νους, κατά την ΑΒΣΠ αποφασίζει να πουλήσει στην προστιθέμενη εταιρεία του ομίλου του πανάκριβα για να μειώσει εικονικά το κέρδος της επιχείρησης στην άλλη χώρα που ισχύουν υψηλοί συντελεστές κερδών.

        
  Είναι προφανές ότι η μειοψηφία των μετόχων θα διεκδικήσει μερτικό από τα υπέρογκα, πλην όμως εικονικά κέρδη της εταιρείας που πούλησε ακριβά…
Η ΑΒΣΠ όμως δίδασκε μεθόδους για την «εξάλειψη των ενδοεταιρικών κερδών.» με βάση:
α) την μέθοδο εξαλείψεως των ενδοεταιρικών κερδών, και
β) την μέθοδο της εκπτώσεως αναλογίας συμμετοχής ιθυνούσης επί των ενδοεταιρικών κερδών.

 

Ένα ακόμα παράδειγμα: Έστω ότι μια επιχείρηση του ομίλου πουλήσει πάγια περιουσιακά στοιχεία αξίας 700.000 $ στην Μητέρα – Ιθύνουσα Επιχείρηση
αντί 1.000.000 $. Η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτές τις περιπτώσεις ποιές θα είναι οι λογιστικές τεχνικές και οι εγγραφές που συνάγονται, αν η Ιθύνουσα εφαρμόζει
πχ συντελεστή αποσβέσεων 20%!!!

 

Επιπλέον αυτών ο Ενοποιημένος Ισολογισμός επηρεάζει την κρίση του Κυρίου 51% για την γενική οικονομική θέση των επιχειρήσεων που διοικεί και ελέγχει,
για την λήψη νέων αποφάσεων. Πχ, όπως αναφέρει ο Christopher στην σελίδα 248 για την απόφαση της Unilever να κλείσει 5 εργοστάσια σε όλη την Δυτική  Ευρώπη
και να αλλάξει τα συστήματα διανομής σαπουνιών, κλπ…  
 

             ΣΕΛΙΔΑ 22      ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ & Επιταγές της Νομοθεσίας για τον έλεγχο της αγοράς

...Είναι προφανές επομένως ότι ο Κύριος 51% της Unilever δεν πήρε εκείνες τις αποφάσεις να κλείσει τα πέντε εργοστάσια λαμβάνοντας υπόψη στημένα δημοσιεύματα του τύπου, ή άρθρα από το κουτσομπολίστικο περιοδικό του Christopher, αλλά από την συγκέντρωση και την μελέτη των οικονομικών μεγεθών των επιχειρήσεων του ομίλου του, καθώς και τις ισχύουσες νομοθετικές ρυθμίσεις στις χώρες που είναι εγκατεστημένες οι επιχειρήσεις του ομίλου.
 

Στην ΟΔΕ διδάσκονται σήμερα τα θέματα αυτά ως  «Ενοποιημένες Λογιστικές Καταστάσεις». Δηλαδή στελέχη από την έδρα της Πολυεθνικής επισκέπτονται και ελέγχουν τους λογαριασμούς ισολογισμού και των αποτελεσμάτων χρήσεως των επιχειρήσεων που ελέγχουν και συγκεντρώνουν τα ποσά που χρειάζονται για να υπολογιστεί επακριβώς  το αποτέλεσμα της χρήσης, που ενδιαφέρει την ηγεσία της Πολυεθνικής – Κυρίου 51% - Ιθύνουσας επιχείρησης. (Ίσως όμως με βάση τις απόψεις
των θεωρητικών και "Διοικητή" εφοδιαστικής αλυσίδας;) 
 

Πέραν αυτών με τις σήμερα ισχύουσες διατάξεις οι επιχειρήσεις υποβάλλουν στις φορολογικές αρχές τον «φάκελο τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών», για να κριθεί αν οι παραπάνω και πολλές άλλες δοσοληψίες μεταξύ επιχειρήσεων ενός ομίλου – ομάδας Επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου – ή «συνδεδεμένων προσώπων», όπως τις αναφέρει ο νόμος (…ιδού μια ακόμα “εφοδιαστική” αλυσίδα! ή μήπως υπάρχει αντίθετη άποψη; ...), είναι σύννομες.

Αυτό επιβάλλεται από την ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, προκειμένου να προστατευτούν καταρχήν τα συμφέροντα της Πολιτείας, επιπλέον τα συμφέροντα των μειοψηφιών των μετόχων και τελικά των καταναλωτών.   

Βλέπε Ν. 4172/2013 Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος  άρθρο 50 για τις «Ενδοομιλικές Συναλλαγές». Ενδοομιλικές συναλλαγές βάσει της νομοθεσίας θεωρούνται οι συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων.
«Συνδεδεμένα πρόσωπα» θεωρούνται κατά νόμο τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο ή στην Διοίκηση ή στο έλεγχο ενός νομικού προσώπου.


(Τώρα σύγκρινε και «κατανόησε» τον όρο «συνδεδεμένα πρόσωπα» με τον αντίστοιχο όρο των θεωρητικών Διοίκηση» ή «Διαχείριση» εφοδιαστικής αλυσίδας} και τι σημαίνουν τα Βελή των σχημάτων στην πράξη λειτουργίας της αγοράς, μέσα στο θεσμοθετημένο πλαίσιο που ορίζει η πολιτεία. Δώσε μάλιστα ιδιαίτερη προσοχή στην δήλωση του Christopher:
α) Στην σελίδα 20 του βιβλίου του ότι: "παρόλο που ο όρος «διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας  χρησιμοποιείται πλέον ευρύτατα, μπορεί να υποστηριχθεί ότι θα ήταν
     προτιμότερο να αναφέρεται ως Διαχείριση αλυσίδας ζήτησης...

    ...Ο Christopher συμπληρώνει αμέσως μετά:
β) «Αντιστοίχως η λέξη αλυσίδα θα μπορούσε να αντικατασταθεί από την λέξη δίκτυο."

Αν πάλι θελήσει κάποιος να «κατανοήσει» την λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας με βάση τις ρυθμίσεις της πολιτείας, και όχι με τις αντιφατικές απόψεις των θεωρητικών, όπως παραπάνω του Christopher πρέπει να μην παίζει με τις λέξεις, αλλά με την σημασία που λαμβάνουν οι λέξεις στις διατάξεις του νόμου:


Βλέπε πχ και ενημερώσου από τον Ν. 4174/2013:
- άρθρο 21 για την υποχρέωση κατάθεσης «Φακέλου Τεκμηρίωσης» και
- άρθρο 22 για την « Προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης».


  Δηλαδή οι “ενδοομιλικές συναλλαγές”  θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν υπερτιμολογήσεις ή υποτιμολογήσεις και ότι θα τηρείται απαρέγκλιτα
  η αρχή των «ίσων αποστάσεων», δηλαδή να έχουν οι “ενδοομιλικές συναλλαγές”  τους ίδιους οικονομικούς ή εμπορικούς όρους, που θα ίσχυαν στην
  ελεύθερη αγορά, δηλαδή μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων.

 

Οι θεωρητικοί οφείλουν επομένως να δηλώνουν στις προσεγγίσεις τους, αν οι «αλυσίδες τους» αφορούν στις ανεξάρτητες ή στις «“αλυσοδεμένες”» επιχειρήσεις. Όπως επίσης και αν τα «δίκτυα τους» αφορούν επίσης στις ανεξάρτητες επιχειρήσεις της νομοθεσίας ή στις «“δικτυωμένες” επιχειρήσεις» του Christopher καθώς και των θαυμαστών και των συνοδοιπόρων του.


Επειδή με τους νόμους δεν παίζουμε και προς διευκόλυνση των αναγνωστών μου παραθέτω αυθεντικά το κείμενο των άρθρων των νόμων. Από τα άρθρα φαίνεται ότι στην ουσία επαναλαμβάνεται το παραπάνω σχήμα με τα αλυσοδεμένα πρόσωπα της ΕΕ, μόνο που σήμερα οι επιχειρηματίες έχουν κατανοήσει, ότι στην λειτουργία της αγοράς δεν υπάρχει η «εφοδιαστική αλυσίδα», ή η «αλυσίδα ζήτησης» του Christopher, (βλέπε στην σελίδα 20 του βιβλίου του), παρά μόνο η νομοθεσία, που, (δικά μου αυτά), μπουζουριάζει, αλυσοδένει,  μανταλώνει και πακετάρει ομοιόμορφα:

α) καταρχήν τις «προς τα εμπρός» και «προς τα πίσω»
δραστηριότητες των ίδιων των «Διοικητών» και «Διαχειριστών» κάθε μορφής «αλυσίδας»
     ή «δικτύου», δηλαδή όπως πχ την “εφοδιαστική”, την “τροφοδοτική”, την “παραγωγική”, την “διανεμητική”, κλπ,  «δικτυοαλυσίδα»*.    *
(Ο όρος
     «δικτυοαλυσίδα» είναι δικός μου, που εμπνεύστηκα από τον Christopher που μας   επιτρέπει αντί του όρου «αλυσίδα» να χρησιμοποιούμε και τον όρο «δίκτυο».)

β) Επιπλέον όμως η νομοθεσία ρυθμίζει τις «εντός και επί τα αυτά δραστηριότητες»*, (πχ  την παραγωγή).
γ) Ως και τις «εντός – εκτός και επί τα αυτά δραστηριότητες»*, (πχ ανάθεση εργασιών σε τρίτους).

δ) Όπως και τις κοινά αποδεκτές λειτουργίες των επιχειρήσεων, «αγορές», «παραγωγή» και «πωλήσεις».
     *(οι όροι είναι δικοί μου.)

                       ΣΕΛΙΔΑ 24          Άρθρο 50 Νόμου 4172/2013
 

  1. Νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες όταν πραγματοποιούν συναλλαγές, μία ή περισσότερες, διεθνείς ή και εγχώριες, με συνδεδεμένα πρόσωπα κατά την έννοια του άρθρου 2 του Κ.Φ.Ε. με οικονομικούς ή εμπορικούς όρους διαφορετικούς από εκείνους που θα ίσχυαν μεταξύ μη συνδεδεμένων προσώπων (ανεξάρτητων επιχειρήσεων) ή μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων και τρίτων, οποιαδήποτε κέρδη τα οποία χωρίς τους όρους αυτούς θα είχαν πραγματοποιηθεί από το νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, αλλά τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω των διαφορετικών όρων (αρχή των ίσων αποστάσεων) περιλαμβάνονται στα κέρδη του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας μόνον στο βαθμό που δεν μειώνουν το ποσό του καταβλητέου φόρου.
     

                       ΣΕΛΙΔΑ 25      Άρθρο 21 Νόμου 4174/2013 - Φάκελος Τεκμηρίωσης
 

  1. 1. Για τις μεταξύ τους συναλλαγές που εμπίπτουν στο άρθρο 50 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, καθώς και τη μεταξύ τους μεταφορά λειτουργιών του άρθρου 51 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, τα συνδεδεμένα πρόσωπα κατά την έννοια της περίπτωσης ζ΄ του άρθρου 2 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, υποχρεούνται να τηρούν Φάκελο Τεκμηρίωσης. Φάκελο Τεκμηρίωσης υποχρεούνται να τηρούν και οι μόνιμες εγκαταστάσεις αλλοδαπών επιχειρήσεων στην Ελλάδα, για τις παραπάνω συναλλαγές τους με το κεντρικό ή με τα συνδεδεμένα πρόσωπα του κεντρικού τους στην αλλοδαπή, καθώς και τα ημεδαπά νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες για τις παραπάνω συναλλαγές τους με μόνιμες εγκαταστάσεις που διατηρούν στην αλλοδαπή.
     
  2. 2. Οι υπόχρεοι της παραγράφου 1 απαλλάσσονται από την υποχρέωση τήρησης Φακέλου Τεκμηρίωσης, εφόσον:
  3. α) οι παραπάνω συναλλαγές ή μεταφορά λειτουργιών ανέρχονται μέχρι εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ ετησίως και αθροιστικώς, όταν ο κύκλος εργασιών του υπόχρεου δεν
         υπερβαίνει τα πέντε (5) εκατομμύρια ευρώ ανά φορολογικό έτος, ή
  4. β) οι παραπάνω συναλλαγές ή μεταφορά λειτουργιών ανέρχονται μέχρι διακόσιες χιλιάδες (200.000) ευρώ ετησίως και αθροιστικώς, όταν ο κύκλος εργασιών του υπόχρεου
         υπερβαίνει τα πέντε (5) εκατομμύρια ευρώ ανά φορολογικό έτος.
  5. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.1 Άρθρο 44 ΝΟΜΟΣ 4223/2013 με ισχύ την 31/12/2013 Δες την εξέλιξη της παραγράφου

  6. 3. Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης, που αποτελείται κατά περίπτωση από το Βασικό Φάκελο Τεκμηρίωσης και τον Ελληνικό Φάκελο Τεκμηρίωσης, καταρτίζεται
    έως τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος και συνοδεύεται από Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών, ο οποίος
    υποβάλλεται ηλεκτρονικά στη φορολογική διοίκηση μέσα στην ίδια προθεσμία.
  7. Τα υπόχρεα πρόσωπα της παραγράφου 1 υποβάλλουν Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών για κάθε φορολογικό έτος, εφόσον δεν εμπίπτουν στις εξαιρετικές
    περιπτώσεις α΄ και β΄ της παραγράφου 2 του παρόντος.
  8. Όπως τροποποιήθηκε με την Παρ.6 Άρθρο 40 ΝΟΜΟΣ 4410/2016 με ισχύ την 3/8/2016. Δες την εξέλιξη της παραγράφου.
     
  9. 4. Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης τηρείται στην έδρα του υπόχρεου καθ’ όλο το χρονικό διάστημα, για το οποίο υφίσταται υποχρέωση διαφύλαξης των βιβλίων και στοιχείων του αντίστοιχου φορολογικού έτους. Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης τίθεται στη διάθεση της Φορολογικής Διοίκησης οποτεδήποτε ζητηθεί από αυτή εντός τριάντα (30) ημερών από την παραλαβή του σχετικού αιτήματος από τον υπόχρεο.
     
  10. 5. Ο φάκελος τεκμηρίωσης της παραγράφου 3 περιλαμβάνει ειδικό κεφάλαιο όπου περιγράφονται γεγονότα που έχουν αντίκτυπο στις πληροφορίες και τα στοιχεία που παρέχονται στους Φακέλους και που οφείλονται σε οποιαδήποτε μεταβολή των συνθηκών της αγοράς. Ο υποκείμενος στο φόρο οφείλει να ενημερώνει το Φάκελο έως το τέλος του φορολογικού έτους εντός του οποίου η παραπάνω μεταβολή λαμβάνει χώρα.

    Με την επιφύλαξη των ανωτέρω οι Φάκελοι Τεκμηρίωσης Ενδοομιλικων Συναλλαγών της παραγράφου 3 μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το επόμενο φορολογικό έτος, εφόσον επικαιροποιηθούν ενσωματώνοντας όλες τις αναγκαίες αλλαγές. Η επικαιροποίηση του Φακέλου γίνεται εντός τεσσάρων (4) μηνών από το τέλος του φορολογικού έτους κατά τη διάρκεια του οποίου προέκυψε η ανάγκη επικαιροποίησης. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων είναι δυνατός ο καθορισμός των επικαιροποιήσεων που κρίνονται απαραίτητες όσον αφορά το περιεχόμενο των Φακέλων Τεκμηρίωσης είτε σε ετήσια είτε μόνιμη βάση.
  11. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.4 Υποπαράγραφος Δ2 Παράγραφος Δ Άρθρο πρώτο ΝΟΜΟΣ 4254/2014 με ισχύ την 1/1/2014 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
  12. 6. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα καθορίζονται και εξειδικεύονται το ακριβές περιεχόμενο και τα στοιχεία που περιέχονται στο Φάκελο Τεκμηρίωσης, το Βασικό Φάκελο Τεκμηρίωσης, τον Ελληνικό Φάκελο Τεκμηρίωσης και το Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών, οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι παραπάνω φάκελοι θεωρούνται μη πλήρεις ή μη επαρκείς, οι αποδεκτές μέθοδοι καθορισμού των τιμών των συναλλαγών και, οι μέθοδοι καθορισμού του αποδεκτού εύρους των τιμών ή του περιθωρίου κέρδους. Με όμοια απόφαση μπορεί να προβλέπεται η μέθοδος υπολογισμού του κύκλου εργασιών και των αντίστοιχων λογιστικών προτύπων, όπως επίσης απλουστευμένη διαδικασία για πολύ μικρές και μικρές οντότητες, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 2 του ν. 4308/2014 (Α΄ 251), καθώς επίσης και απαλλαγές από την υποχρέωση τεκμηρίωσης για πολύ μικρές οντότητες.
  13. Όπως τροποποιήθηκε με την Παρ.7 Άρθρο 40 ΝΟΜΟΣ 4410/2016 με ισχύ την 3/8/2016 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
  14. Άρθρο 22 Νόμου 4174/2013  

Προέγκριση Μεθοδολογίας Ενδοομιλικής Τιμολόγησης
 

  1. 1. Συνδεδεμένα πρόσωπα κατά την έννοια της περίπτωσης ζ΄ του άρθρου 2 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, μόνιμες εγκαταστάσεις αλλοδαπής επιχείρησης στην Ελλάδα, για τις συναλλαγές τους με το κεντρικό, καθώς και με συνδεδεμένα πρόσωπα του κεντρικού τους στην αλλοδαπή, καθώς και μόνιμες εγκαταστάσεις που διατηρεί στην αλλοδαπή ελληνική επιχείρηση δύνανται να υποβάλουν στον Γενικό Γραμματέα αίτηση προέγκρισης της μεθοδολογίας για την τιμολόγηση συγκεκριμένων μελλοντικών διασυνοριακών συναλλαγών τους με συνδεδεμένα πρόσωπα.
  2. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.5 Άρθρο 44 ΝΟΜΟΣ 4223/2013 με ισχύ την 31/12/2013 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
  3. 2. Αντικείμενο της προέγκρισης της προηγούμενης παραγράφου αποτελεί το ενδεδειγμένο σύνολο κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των τιμών ενδοομιλικών συναλλαγών κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Τα κριτήρια αυτά περιλαμβάνουν κυρίως τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο τεκμηρίωσης, τα στοιχεία σύγκρισης ή αναφοράς και τις σχετικές προσαρμογές, καθώς και τις κρίσιμες παραδοχές για τις μελλοντικές συνθήκες.
  4. Αντικείμενο της προέγκρισης μπορεί επίσης να αποτελέσει και κάθε άλλο εξειδικευμένο ζήτημα που αφορά την τιμολόγηση των συναλλαγών με συνδεδεμένα πρόσωπα.
  5. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.6 Άρθρο 44 ΝΟΜΟΣ 4223/2013 με ισχύ την 31/12/2013 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
  6. 3. α) Ο Διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων εξετάζει την αίτηση και την αποδέχεται ή την απορρίπτει. Η σχετική απόφαση εκδίδεται εντός δεκαοκτώ (18) μηνών από την υποβολή της αίτησης προέγκρισης μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης, σε περίπτωση αίτησης για μονομερή προέγκριση, και κοινοποιείται στους αιτούντες. Η μονομερής προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν εφαρμόζεται για προγενέστερα φορολογικά έτη. Η διάρκεια ισχύος της απόφασης προέγκρισης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τέσσερα (4) έτη. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων μπορεί να ορίζεται μεγαλύτερος χρόνος για την έκδοση της απόφασης του πρώτου εδαφίου που δεν μπορεί πάντως να υπερβαίνει τους τριάντα έξι (36) μήνες από την υποβολή της αίτησης.
     
  7. β) Σε περίπτωση αίτησης για διμερή ή πολυμερή προέγκριση, μπορεί να περιέχεται και αίτημα εφαρμογής της απόφασης σε προγενέστερα φορολογικά έτη από το έτος υποβολής της αίτησης προέγκρισης, ως ρήτρα αναδρομικής ισχύος, εφόσον υπάρχει ταύτιση των πραγματικών περιστατικών των ετών για τα οποία ζητείται η αναδρομική ισχύς με τα πραγματικά περιστατικά της υπό εξέταση αίτησης, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά κατά την υποβολή του αιτήματος:
  8. βα) να μην έχει παραγραφεί η εξουσία του φορολογικού ελέγχου για τα εν λόγω φορολογικά έτη, και
  9. ββ) να μην έχει κοινοποιηθεί στον φορολογούμενο εντολή φορολογικού ελέγχου για τα εν λόγω φορολογικά έτη.».
  10. β) Οι διατάξεις της περ. α) για τη χορήγηση ρήτρας αναδρομικής ισχύος εφαρμόζονται και στην περίπτωση εκκρεμών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος αιτήσεων για διμερή ή πολυμερή προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης.
  11. Όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
  12.  
  13. 4. Οι τιμές των ενδοομιλικών συναλλαγών της επιχείρησης, τις οποίες αφορά η απόφαση προέγκρισης, θεωρούνται ότι δεν διαφέρουν από αυτές που θα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ανεξάρτητων προσώπων, εφόσον τηρούνται τα οριζόμενα στην απόφαση αυτή. Ο φορολογικός έλεγχος των συναλλαγών, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της προέγκρισης, περιορίζεται στην επαλήθευση, ότι τηρήθηκαν τα οριζόμενα στην απόφαση προέγκρισης και ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι παραδοχές, οι περιστάσεις και οι όροι στις οποίες αυτή βασίστηκε.
     
  14. Σε περίπτωση που στην απόφαση προέγκρισης περιλαμβάνεται ρήτρα αναδρομικής ισχύος, ο φορολογικός έλεγχος των συναλλαγών των ετών τα οποία καταλαμβάνονται από την εν λόγω ρήτρα, περιορίζεται στην επαλήθευση ότι τηρήθηκαν τα οριζόμενα στην απόφαση προέγκρισης και ότι υπάρχει ταύτιση των πραγματικών περιστατικών των ετών που καταλαμβάνει με τα πραγματικά περιστατικά των συναλλαγών για τα οποία ζητήθηκε η προέγκριση.
     
  15. Πέραν των υποχρεώσεων τήρησης και διαφύλαξης στοιχείων που επιβάλλονται από άλλες διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας, η επιχείρηση υποχρεούται να διαφυλάσσει τα στοιχεία τεκμηρίωσης που αφορούν την απόφαση προέγκρισης για το χρονικό διάστημα για το οποίο υφίσταται υποχρέωση διαφύλαξης βιβλίων και στοιχείων κάθε φορολογικού έτους το οποίο αφορά η απόφαση προέγκρισης.
  16. Όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
  17. 5. Η απόφαση προέγκρισης αναθεωρείται οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια ισχύος της, είτε κατόπιν αίτησης από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, είτε αυτεπάγγελτα από τον Γενικό Γραμματέα, στις εξής περιπτώσεις:
  18. α) εφόσον οι κρίσιμες παραδοχές στις οποίες βασίστηκε η απόφαση προέγκρισης αποδειχθούν εσφαλμένες,
  19. β) εφόσον επήλθε ουσιώδης μεταβολή των κρίσιμων παραδοχών ή συνθηκών που καθιστά αδύνατη την τήρηση των οριζομένων στην απόφαση προέγκρισης,
  20. γ) σε περίπτωση εφαρμογής της διαδικασίας αμοιβαίου διακανονισμού της εκάστοτε εφαρμοστέας διμερούς σύμβασης για την αποφυγή της διπλής φορολογίας ή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας σε περίπτωση διορθώσεως των κερδών συνδεδεμένων επιχειρήσεων για τις ίδιες συναλλαγές του ίδιου φορολογουμένου.
  21. Ο Γενικός Γραμματέας εκδίδει απόφαση για την αναθεώρηση της αρχικής απόφασης προέγκρισης, η οποία κοινοποιείται στους αιτούντες και έχει τα αποτελέσματα που ορίζονται στην παράγραφο 4, αρχής γενομένης από την έκδοσή της.
     
  22. 6. Η απόφαση προέγκρισης δύναται να ανακληθεί από τη Φορολογική Διοίκηση κατά τη διάρκεια ισχύος της στις ακόλουθες περιπτώσεις:
  23. α) εφόσον διαπιστωθεί, ότι τα στοιχεία ή κρίσιμες παραδοχές στα οποία βασίστηκε η απόφαση προέγκρισης ήταν ανακριβείς, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας ή πλημμελειών που αποδίδονται στον φορολογούμενο,
  24. β) εφόσον διαπιστωθεί, ότι οι αιτούντες δεν τήρησαν ουσιώδη όρο ή υποχρέωση που ορίζονται στην απόφαση προέγκρισης.
  25. Σε περίπτωση ανάκλησης, η απόφαση προέγκρισης θεωρείται ως μηδέποτε εκδοθείσα.
     
  26. 7. Η απόφαση προέγκρισης δύναται να ακυρωθεί από τη Φορολογική Διοίκηση οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια ισχύος της στις ακόλουθες περιπτώσεις:
  27. α) εφόσον διαπιστωθεί ότι επήλθε ουσιώδης μεταβολή των κρίσιμων παραδοχών ή συνθηκών στις οποίες βασίστηκε η απόφαση προέγκρισης,
  28. β) εφόσον διαπιστωθεί ότι η επιχείρηση δεν τήρησε ουσιώδεις όρους ή υποχρεώσεις που ορίζονται από την απόφαση προέγκρισης,
  29. γ) εφόσον επέλθει ουσιώδης μεταβολή των εφαρμοστέων φορολογικών διατάξεων οι οποίες επηρεάζουν ουσιωδώς την απόφαση προέγκρισης.
  30. Δεν επιτρέπεται η ακύρωση της απόφασης προέγκρισης, εφόσον είναι δυνατή η αναθεώρησή της σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 5.
  31. Σε περίπτωση ακύρωσης, η ισχύς της απόφασης προέγκρισης παύει από το χρονικό σημείο που ορίζεται με την απόφαση ακύρωσης.
     
  32. 8. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων ορίζονται τα ειδικότερα θέματα, τα οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή των διατάξεων των προηγούμενων παραγράφων και συγκεκριμένα, η διαδικασία για την προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης, την αναθεώρηση, την ανάκληση και την ακύρωσή της, το ειδικότερο περιεχόμενο της αίτησης προέγκρισης, οι όροι και προϋποθέσεις αναδρομικής ισχύος της απόφασης προέγκρισης, τα σχετικά παράβολα, η διαδικασία συνεννόησης με τις αρμόδιες αρχές αλλοδαπών εμπλεκόμενων κρατών, ο τύπος και το περιεχόμενο των αποφάσεων της Φορολογικής Διοίκησης, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα. Όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
  33. 9. Αν από απόφαση προέγκρισης μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης προκύπτει υποχρέωση υποβολής τροποποιητικών φορολογικών δηλώσεων για παρελθόντα φορολογικά έτη που καλύπτει η απόφαση προέγκρισης, θεωρείται ότι αυτές υποβάλλονται εμπρόθεσμα εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης προέγκρισης στον φορολογούμενο.».
  34. Όπως προστέθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου

                                                  ../.. τέλος των άρθρων

 
Με βάση αυτά που ορίζουν οι παραπάνω διατάξεις του νόμου,
    Ερωτάται:
    α) «Οι ενδοομιλικές συναλλαγές»  για την Παραγωγή και την Διάθεση της Παραγωγής στην αγορά  και   στην κατανάλωση, που προβλέπονται από την νομοθεσία, συνιστούν
        ή εντάσσονται στην «εφοδιαστική αλυσίδα», που αναφέρουν οι θεωρητικοί;

   β) Οι συναλλαγές μεταξύ ανεξαρτήτων επιχειρήσεων που προβλέπονται από την νομοθεσία πρέπει να διδάσκονται στην ΟΔΕ σαν «“Διαχείριση”   ή σαν “Διοίκηση” της
       εφοδιαστικής αλυσίδας»;
       Ή πρέπει να διδάσκονται σαν “λειτουργία της  ελεύθερης ανταγωνιστικής αγοράς”;…  Που… ως “ελεύθερη” δεν έχει «Διοίκηση» ή «Διοικητή»; Ή ακόμα δεν έχει
      «Διαχείριση» και «Διαχειριστή»… παρά μόνο θεσμοθετημένους από την Πολιτεία κανόνες λειτουργίας της αγοράς; 

    γ) Ο Τελωνειακός Κώδικας ΕΕ 2454/93 ρύθμιζε προς τα εμπρός και προς τα πίσω συναλλαγές μεταξύ των  ΕΟΦ δίχως να περιγράφονται σαν «εφοδιαστική αλυσίδα»,
       παρόλο που σχηματικά τους αλυσοδένει.

Αντίστοιχα η σύγχρονη νομοθεσία ορίζει τα πρόσωπα αυτά σαν «συνδεδεμένα πρόσωπα», δίχως να τα περιγράφει σαν «εφοδιαστική αλυσίδα», ή «αλυσίδα ζήτησης»,
παρόλο που οι δράσεις τους αλυσοδένονται με τις φορολογικές διατάξεις…
   

 Θυμηθείτε αυτό που ανέφερα παραπάνω ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ, δηλαδή ότι οι επιχειρήσεις του ομίλου της Πολυεθνικής:
«έχουν ίδια νομική προσωπικότητα, με τας μετ’ αυτής απορρέουσας συνεπείας

Αυτό σημαίνει με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ ότι οι ισολογισμοί των «επιχειρήσεων “αλυσίδας”» έχουν κοσκινιστεί και ελεγχθεί με βάση τους φορολογικούς και εμπορικούς νόμους από τις αρμόδιες αρχές της χώρας, στις οποίες είναι εγκατεστημένες.
 

Επομένως είναι γνωστό στην ηγεσία της Πολυεθνικής, ότι τα αποτελέσματα χρήσεως και οι καταβληθέντες φόροι εισοδήματος, σε συνάρτηση με τα στοιχεία της απογραφής των παγίων και των εμπορευμάτων, συνιστούν μεταξύ άλλων τα ποσά που ενοποιούνται στον «ενδοομιλικό ισολογισμό» ή στις «Ενοποιημένες Λογιστικές Καταστάσεις» της Μητέρας – Ιθυνούσης - Πολυεθνικής Επιχείρησης – “διοικήτριας” της συγκεκριμένης “εφοδιαστικής αλυσίδας”!!! 
 

  Αυτό όμως δεν εμποδίζει τον Διοικητή της εφοδιαστικής αλυσίδας, (που έχουν στον… νου τους οι θεωρητικοί), ή Κύριο 51% κατ’ εμέ, (άσχετα αν ελέγχει μόνο την επιχείρηση του ή περισσότερες…) να συγκεντρώσει με την βοήθεια των επιστημόνων Λογιστών τα εγκεκριμένα και ελεγμένα από την πολιτεία στοιχεία του ισολογισμού της επιχείρησης του, ή ίσως των  επιχειρήσεων του ομίλου του και  να υπολογίσει μαζί τους το «καλό της επιχείρησης του» και το «καλό  των λοιπών επιχειρήσεων που ελέγχει», για λάβει τις νέες αποφάσεις του.
 

  Σε ότι αφορά στο «καλό της αλυσίδας», ή στο «καλό του συνόλου», που αναφέρουν οι θεωρητικοί, αυτό το αφήνω στους ίδιους τους θεωρητικούς να το ορίσουν και να μας δηλώσουν πόθεν συνάγονται τα στοιχεία που χρειάζονται για να κάνουν το «Logistics» τους, δηλαδή τον «Λογισμό» τους, δηλαδή την «μέτρηση και τον υπολογισμό τους», για να υπολογίσουν… «τα καλά της αλυσίδας» και «το καλό του συνόλου της»!
(Κατ’ εμέ εδώ: «Logistics» = Λογισμός. Με βάση έγκυρο λεξικό: Λογισμός = Μέτρηση και Υπολογισμός.)   
 

 Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που η συγκέντρωση και η αξιολόγηση αυτών των στοιχείων είναι πολύ δύσκολη και προβληματίζει την « “Διαχείριση” ή “Διοίκηση” της αλυσίδας» για τον σχηματισμό αντικειμενικής εικόνας της οικονομικής κατάστασης του ομίλου των κατά νόμο συνδεδεμένων προσώπων, ή θεωρητικά των "αλυσοδεμένων προσώπων".

Αυτό όμως συνιστά και την κορυφαία επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών ΟΔΕ, που προς το παρόν παραβλέπει την νομοθεσία και δυστυχώς εξαντλείται στην παράθεση 20 ορισμών «Supply Chain» και άλλων τόσων ορισμών «Logistics».  
 

    Με την άποψη μου αυτή συμφωνεί στην σελίδα 377 του βιβλίου του ο Christopher, που επισημαίνει επί λέξει για την ανάγκη: «Να αποκτώνται δεξιότητες σε κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων»!  Όμως με τις προσεγγίσεις στο βιβλίο του δεν πείθει ότι και ο ίδιος κατέχει την λογιστική επιστήμη, την Μικροοικονομική Ανάλυση και γενικά το πεδίο της επιστήμης ΟΔΕ..., για την λειτουργία των επιχειρήσεων και τις επιστημονικές μεθόδους για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.
 

Οι αναφορές του Christopher συνιστούν μια ασυνάρτητη  και αντιφατική περιγραφή συνολικά της λειτουργίας της αγοράς, με μια απλή, ανούσια, ανεύθυνη και αποσπασματική αναφορά δημοσιευμάτων του συνόλου των θεμάτων που προσεγγίζονται αναλυτικά και σε βάθος από την επιστήμη ΟΔΕ!   
 

 Το αποτέλεσμα είναι να συντάσσονται «εργασίες αλυσίδας» από τους φοιτητές για το κοτόπουλο, την μπύρα και το φάρμακο, γαρνιρισμένες με ανούσια και εντυπωσιακά αποσπάσματα από μεταφράσεις ξένων βιβλίων για «κουνήματα φτερών πεταλούδας» και άλλες ατάκες, που θα ήταν μόνο χρήσιμες στα σενάρια των σήριαλ στις τηλεοράσεις.
 

Στις εργασίες των φοιτητών δεν έχω δυστυχώς εντοπίσει τα αυτονόητα γύρο από την «κάθετη» ή την «οριζόντια» διάταξη  των «επιχειρήσεων αλυσίδας». Δηλαδή αν πχ το φάρμακο παράγεται «κάθετα» σε μια βιομηχανική μονάδα ή «οριζόντια» με την αλυσιδωτή, («προς τα πίσω» κατά τους θεωρητικούς), εμπλοκή περισσοτέρων επιχειρήσεων, που προμηθεύουν τις πρώτες ύλες, δηλαδή τα φαρμακευτικά υλικά, τα υλικά συσκευασίας, κλπ, στην βιομηχανική επιχείρηση που παράγει το φάρμακο και το προωθεί, («προς τα εμπρός» με βάση τις απόψεις των θεωρητικών), στην διεθνή αγορά, όπως επίσης στους ασθενείς μέσω των Φαρμακείων, Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας.
 

Δεν γνωρίζω πως έγινε κατανοητή με τις αναφορές μου η έννοια της «Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και το «Logistics» της. Εγώ κολύμπησα στα βαθιά και περιέγραψα εκ των έσω την λειτουργία της αγοράς και τις ομάδες των «επιχειρήσεων αλυσίδας» ή τα κατά νόμο «συνδεδεμένα πρόσωπα». Σαν ένα απλό παράδειγμα  αναφέρω τις επιχειρηματικές λειτουργίες: «αμπελώνας», «οινοποιείο», «συσκευαστήριο» και «εμπόριο οίνου».
Ερωτάται:
Συνιστούν αυτές οι λειτουργίες «εφοδιαστική αλυσίδα», αν κάθε λειτουργία συνιστά μια «ανεξάρτητη οντότητα»; Δηλαδή κάθε λειτουργία ανήκει σε άλλο επιχειρηματία; Ή, αντίθετα, συνιστούν «εφοδιαστική αλυσίδα» μόνο αν όλες οι λειτουργίες συνολικά ανήκουν σε μια Ιθύνουσα Επιχείρηση - Πολυεθνική Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου,  που εκμεταλλεύεται, (κατά νόμο), και ελέγχει ως συνδεδεμένες επιχειρήσεις  ένα αμπελώνα, ένα οινοποιείου, ένα συσκευαστηρίου και μια εμπορική επιχείρηση που δραστηριοποιείται, για την διάθεση στην αγορά των προϊόντων αυτού του συγκεκριμένου ομίλου της; 
Αυτό γιατί μπορεί η συγκεκριμένη, καθώς και κάθε Πολυεθνική να ελέγχει ταυτόχρονα και άλλους ομίλους επιχειρήσεων, που "διοικούν" άλλα προϊόντα, πχ υλικά καθαρισμού,  στην αγορά; Όλα αυτά όμως τα μπουρδουκλώνει ο Christopher στην σελίδα 204 που εισάγει τον όρο «διευρυμένη εφοδιαστική αλυσίδα» = τρέχα γύρευε…!


Προσθήκη 18.02.2021 επειδή με ρωτήσατε
Η ΑΒΣΠ πάνω σε αυτά δίδασκε μεταξύ άλλων ήδη από το 1960 σχετικά με την αιτία δημιουργίας εξαρτημένων επιχειρήσεων, (δηλαδή κατά τους όψιμους θεωρητικούς την δημιουργία της κάθε είδους εφοδιαστικής αλυσίδας), τα εξής:
Δηλαδή ότι αιτία είναι... "Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός ορθολογικά διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων, που καταλαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορία ή βιομηχανία ορισμένων ειδών ή και γενικά επί ενός παραγωγικού κλάδου." 
Άρα οι φοιτητές θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι πριν την ανακάλυψη, (κατά Christopher), του όρου "εφοδιαστική αλυσίδα" στις αρχές του 90, ήδη 30 τουλάχιστον χρόνια πρωτύτερα λειτουργούσε στην αγορά η "εφοδιαστική αλυσίδα" πχ του φαρμάκου, του σαπουνιού, του κοτόπουλου, κλπ στην πράξη. Η διαφορά με τους θεωρητικούς είναι ότι ο "σιδεράς της αλυσίδας", (δηλαδή η Πολιτεία), που θεσμοθέτησε την ένταξη και λειτουργία στην αγορά των εφοδιαστικοαλυσοδεμένων επιχειρήσεων, (ανεξάρτητα με την Βαβυλωνία ορισμών "εφοδιαστικής αλυσίδας", που την διδάσκουν οι θεωρητικοί), ονόμαζε τους κρίκους της κάθε είδους αλυσίδας "εξαρτημένες επιχειρήσεις".
Τέλος της προσθήκης.


Όμως, όπως διαπιστώσατε παραπάνω από την αποσπασματική παράθεση της νομοθεσίας όλες οι «αλυσίδες» και τα «δίκτυα» των θεωρητικών, είτε «διευρυμένες» είτε «εικονικές», όπως και οι όροι του Christopher στην σελίδα 204: («Διευρυμένη επιχείρηση» – «εικονική εφοδιαστική αλυσίδα»), προβλέπονται και ρυθμίζονται από την Πολιτεία και διδάσκονται στην ΟΔΕ.
 

Αυτό το αντιλαμβάνεται ο Christopher που είναι ομότιμος καθηγητής Marketing & Logistics στην Σχολή Διοίκησης των Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Cranfield στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για τον λόγο αυτό νιώθει την ανάγκη να μαζεύει τις ασυναρτησίες του και τον αχταρμά διαφόρων δημοσιευμάτων με την υπόδειξη: «Να υπάρχουν και γνώσεις γύρο από την Διοίκηση Επιχειρήσεων», που αναφέρει στην σελίδα 377 υπό τον τίτλο: «Συμπεράσματα για τους αυριανούς υπεύθυνους logistics».

Αντιλαμβάνεστε ότι αν δεν έκανε ο Christopher αυτήν την δήλωση – παραδοχή, το Cranfield θα του έδινε τα παπούτσια στο χέρι, γιατί ότι αναφέρει ο Christopher, διδάσκονται επιστημονικά και αναλυτικά στα εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία ΟΔΕ. Όμως, επειδή εμείς στην χώρα μας διδάσκουμε ήδη από την δεκαετία του 60 το αντικείμενο της ΟΔΕ, κατέχουμε σε βάθος και έχουμε τεράστια εμπειρία σε αυτό το επιστημονικό πεδίο.
 

Ήδη διαπιστώσατε πιο πάνω ότι εγώ με πτυχίο ΟΔΕ της ΑΒΣΠ του 1974 και πείρα πάνω στο πεδίο της παραγωγής και της κυκλοφορίας των αγαθών από την παραγωγή προς την κατανάλωση, τον μεν Logistician αποκάλεσα «τροχονόμο της παλέτας», τον δε Supply Chain Manager αποκάλεσα «ορντίναντσα αποθήκης».  Η παραπάνω αγγελία της εφημερίδας του 2013 επιβεβαιώνει την δήλωση μου, γιατί στο Λύκειο δεν διδάσκεται Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων… Παρόλα αυτά το απολυτήριο Λυκείου συνιστά επαρκές προσόν για την εκτέλεση «των δράσεων Logistics και Supply Chain», της παραπάνω αγγελίας.  
 

Επειδή ο Christopher στην ουσία συμφωνεί μαζί μου αισθάνεται την ανάγκη να αναδείξει την σημασία της ΟΔΕ και για τον λόγο αυτό επανέρχεται στην σελίδα 379 στον τίτλο «Δημιουργία προφίλ δεξιοτήτων σχήματος Τ», στην οποία επαναλαμβάνει ότι «οι δεξιότητες δημιουργούνται μέσω κατάλληλων προγραμμάτων κατάρτισης στην διοίκηση των επιχειρήσεων.»  
 
Αντιλαμβάνεστε όμως επίσης ότι η διδασκαλία – αποσπάσματα δημοσιεύσεων – του Christopher στο βιβλίο του με τίτλο «Logistics και Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», θα κατατασσόταν από τους φοιτητές της Σχολής Διοίκησης των Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Cranfield, σε αυτό που στην ΑΒΣΠ ορίζαμε ως «σημειώσεις της κωλότσεπης».    

Τα συμπεράσματα των φοιτητών μεταξύ των απόψεων:
α) Των θεωρητικών που ενώ προσυπογράφει ο ένας τις απόψεις του άλλου για να τηρείται «επιστημονική ειρήνη», ορίζει ο καθένας τους διαφορετικά την έννοια
    «Supply Chain Management» και «Logistics» και άντε τελικά να αποφασίσεις, τι τέλος πάντων να αποδεχτείς για να «κατανοήσεις ορθά την έννοια “εφοδιαστική αλυσίδα”».
Και…
β) …Των δικών μου απόψεων, που είναι ανατρεπτικές και βασισμένες στην πείρα μου, στην ισχύουσα  νομοθεσία  και στην κρυστάλλινη υψηλού επιπέδου διδασκαλία της
    ΑΒΣΠ,… και αυτά όμως τα αφήνω στην κρίση των φοιτητών.  
  
Προς απόδειξη των δηλώσεων μου αναφέρω ενδεικτικά τους λογαριασμούς κατηγορίας 9 του «Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου», για να γίνει κατανοητή η σημασία της λογιστικής και όχι βέβαια του «Logistics» = τρέχα γύρευε για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων ή ακόμα και για την λειτουργία των επιχειρήσεων, της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας:

10.99  Αποσβεσμένες εδαφικές εκτάσεις,
20.99  Προϋπολογισμένες αγορές,
30.80  Πελάτες εσωτερικού εκχωρηθέντες με σύμβαση Factoring (Γνωμ. 216/2176/1994),
30.82  Πελάτης Ελληνικό Δημόσιο εκχωρηθείς με σύμβαση Factoring (Γνωμ. 216/2176/1994),
40.03  Οφειλόμενο μετοχικό κεφάλαιο προνομιούχων μετοχών
40.91  Καταβεβλημένο συνεταιριστικό κεφάλαιο (ν. 2169/1993),
58.76  Προϋπολογισμένα – προεισπραγμένα έσοδα κεφαλαίων,
64.11  Διαφορές αποτιμήσεως συμμετοχών και χρεογράφων,
72.10  Ασφαλιστική αποζημίωση κλαπέντων ή απολεσθέντων αποθεμάτων,
80.02  Έξοδα μη προσδιοριστικά των μικτών αποτελεσμάτων,
90.06  Οργανικά έξοδα κατ’ είδος λογισμένα,
90.07  Οργανικά έσοδα κατ’ είδος λογισμένα,
91.01  Οργανικά έξοδα κατ’ είδος προομαδοποιημένα,
91.02  Αγορές αποθεμάτων ενσωματωμένες (προϋπολογιστικά),
91.05  Οργανικά έξοδα κατ’ είδος προς μερισμό,
92.02  Έξοδα λειτουργίας ερευνών και αναπτύξεως,
92.04  Έξοδα χρηματοοικονομικής λειτουργίας.


Αντιλαμβάνεστε επομένως την υψηλού επιστημονικού επιπέδου κατάρτιση που πρέπει να έχουν τα στελέχη ΟΔΕ που εργάζονται στην έδρα της επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου που ελέγχει μια «αλυσίδα άλλων επιχειρήσεων», για να έχουν την γνώση να συγκεντρώσουν, μέσα από τους ήδη ελεγμένους από τα κράτη ισολογισμούς των επιχειρήσεων του ομίλου τους, τα ποσά που πρέπει να απεικονιστούν στις Ενοποιημένες Λογιστικές Καταστάσεις των εταιρειών του κάθε ομίλου της Πολυεθνικής χωριστά;

Άρα τώρα θα αντιληφθήκατε τι εννοούσα ότι: «τα λάθη των στελεχών ΟΔΕ πληρώνονται Τι είδους αποφάσεις μπορεί να λάβει ο Κύριος 51% για το «καλό της αλυσίδας»,
ή το «καλό του συνόλου» και τελικά το καλό του ίδιου ως επιχειρηματία, αν οι λογιστές του συγκεντρώνουν και αναλύουν άσχετα ή λαθεμένα στοιχεία που αφορούν στην πορεία των εργασιών ή των αποτελεσμάτων χρήσης είτε μιας μόνο επιχείρησης ή του συνόλου επιχειρήσεων της ομάδας ή του ομίλου επιχειρήσεων που ελέγχει;  
 
Άρα, τώρα μπορώ και εγώ να αναφέρω τι λεγόταν μεταξύ των φοιτητών στην ΑΒΣΠ στο τέλος της δεκαετίας του 60 για να αντικρουστεί η εκδηλωμένη ήδη από τότε αλαζονεία από το Πολυτεχνείο για το καπέλωμα των γιατρών και των Λογιστών - επιστημόνων ΟΔΕ:
«Στο Πολυτεχνείο κάνουν από τα πολλά μαθηματικά το μυαλό τους φελλό!»  

Ερωτάται:
Προκειμένου να αποφασιστεί η αγορά, η συγχώνευση ή η ίδρυση θυγατρικής μιας πολυεθνικής σε ένα τόπο θα ληφθούν υπόψη οι κατασκευαστικές γνώσεις πολιτικού μηχανικού ή οι κομπιουτερικές γνώσεις ηλεκτρονικού μηχανικού; Ή μήπως οι ανταποκρίσεις των δημοσιογράφων και τα δημοσιεύματα του τύπου;
Ή αντίθετα,
...οι γνώσεις του εμπορίου, της αγοράς, του ανταγωνισμού, της ανάλυσης ισολογισμών, κλπ, ενός πτυχιούχου ΟΔΕ;
 

Την απάντηση την έδωσε ήδη παραπάνω ο Christopher  στην σελίδα 377 και 379 του βιβλίου του, που επισημαίνει επί λέξει για την ανάγκη: «Να αποκτώνται δεξιότητες σε κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων»! Εμένα αυτό είναι βίωμα και επάγγελμα, από την εποχή που ο Christopher ήταν “επιστημονικά” ή και δημοσιογραφικά στα σπάργανα…!

Τέλος και μια δική μου συμβουλή:
Όποιος θέλει να σταδιοδρομήσει στην «Εφοδιαστική Αλυσίδα» πρέπει με την επιστημονική του κατάρτιση να μπορεί να διακρίνει ποια είναι η κορυφή της, δηλαδή η «Διοίκηση» της, που προσπάθησα να περιγράψω στο παρόν κείμενο. Αν επιτύχει αυτόν τον στόχο θα έχει βάσιμη ελπίδα να φτάσει στην μέση της ιεραρχίας. Στην συνέχεια για την παραπέρα εξέλιξη στην ιεραρχία αποφασιστικό ρόλο θα παίξει η διορατικότητα, το επιχειρηματικό ένστικτο, η επίπονη εργασία, η επιμόρφωση και η όσφρηση της αγοράς!!!
 
Όμως αυτό που συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόσληψη κάποιου σαν το βασικό στέλεχος σε μια υπό σύσταση «επιχείρηση αλυσίδας» ενός ομίλου μιας πολυεθνικής επιχείρησης είναι η ευρύτατη κατοχή των επί μέρους επιστημονικών πεδίων ΟΔΕ, αυτό δηλαδή που το αποδέχεται όπως ανέφερα παραπάνω ο Christopher με σαφήνεια στις σελίδες 377 και 379…)

Επειδή ο Christopher δεν κατέχει το αντικείμενο του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ, αναφέρω εγώ παρακάτω αυτές τις «δεξιότητες» που δεν αναφέρει ο Christopher, δηλαδή πχ:

- Των θεμάτων Λογιστικής, Μεταφοράς, Αποθήκευσης, Εμπορικά Θέματα, ήτοι πχ συστάσεως ή τροποποίησης και δημοσίευσης των καταστατικών των επιχειρήσεων, μελέτης και κατάρτισης των συμβάσεων πώλησης και έργου, γνώση των διεθνών οικονομικών σχέσεων, των συμφωνιών μεταξύ των  ηγεσιών των επιχειρήσεων, τήρηση και δημοσίευση των ισολογισμών και των πρακτικών των ΔΣ των επιχειρήσεων και φροντίδα για να εκτελεστούν κατά γράμμα οι αποφάσεις του ιθύνοντος νου κατά την  ΑΒΣΠ, ή Mister 51% κατ’ εμέ ή ίσως και «“Διοικητή” εφοδιαστικής αλυσίδας» κατά τους θεωρητικούς.   

Επιπλέον
Ζητήματα Νομικά, Τελωνειακά, Ασφαλιστικά, Εργασιακά, συνδικαλιστικά, φορολογικά, κινήσεως κεφαλαίων, κλπ, γιατί με τον τρόπο αυτό η πολυεθνική εξοικονομεί:

- αφενός δαπάνες, γιατί εξασφαλίζει με τις υπηρεσίες ενός στελέχους την αποφυγή προσλήψεως περισσοτέρων…
- Αφετέρου αποφεύγεται ο κίνδυνος να διαρρεύσουν οι πληροφορίες του επενδυτικού σχεδίου σε πολλά πρόσωπα.

Κυρίως όμως
- Αποφεύγεται η Βαβυλωνία ιδεών, προτάσεων και υποδείξεων για την συγκέντρωση πληροφοριών στην  κάθε χώρα, που θα μπορούσε ένα μόνο στέλεχος με ευρύτητα
   γνώσεων ΟΔΕ, (όχι βέβαια Supply Chain =  φέξε μου και γλίστρησα ή Logistics = τρέχα γύρευε), με τεκμηριωμένες και κατάλληλες επαφές σε Υπουργεία, Οργανισμούς,
   Επιμελητήρια, Τράπεζες, Καταστήματα Εφορειών, κλπ, να τις συλλέξει και να τις αξιολογήσει με ταχύτητα, εχεμύθεια και ακρίβεια…     

Σε όλες τις περιπτώσεις το δίδαγμα σε ότι αφορά συνολικά στην λειτουργία της αγοράς είναι ένα:
- Οι Λογιστές ξέρουν να κάνουν καλά την δουλειά τους, αλλά όμως και…
- Το κράτος ξέρει να κάνει την δική του και μάλιστα πολύ καλύτερα! 

(Ενημερώσου πχ τι εξελίσσεται στην επικαιρότητα 22 – 23/12/2020 με την «Folli – Follie», υψηλόβαθμα στελέχη της οποίας είναι τώρα στην φυλακή για παραβάσεις χειραγώγησης της αγοράς, δηλαδή  δεν τήρησαν κατά την άσκηση της «Διοίκησης της Αλυσίδας τους» την νομοθεσία της χώρας μας, μέρος της οποίας αναφέρω στο

παρόν κείμενο μου.)       
 

            ΣΕΛΙΔΑ 30     ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
                                             

Προς απόδειξη των ισχυρισμών μου και προς τον σκοπό να εγκαταλειφθούν οι θεωρητικές προσεγγίσεις «Logistics» και «Supply Chain» και να παραμείνει η διδασκαλία των φοιτητών για την λειτουργία της αγοράς βασισμένη επάνω στην επιστήμη ΟΔΕ, σε ελληνική επιστημονική ορολογία και στις ρυθμίσεις της πολιτείας, παραθέτω ως έχει το απόσπασμα από τις «Αρχές» που αναφέρει  το κείμενο του «Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου».

Με τον τρόπο αυτό θα γίνει κατανοητό στους φοιτητές ότι η «Διαχείριση της “εφοδιαστικής” και κάθε άλλης αλυσίδας» είναι μανταλωμένη στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς, και  δεν σηκώνει παρερμηνείες, προσεγγίσεις ή κατά κρίσιν εφαρμογή των κανόνων της πολιτείας:  

 
«1.100 Η Αρχή της Αυτονομίας


1. Το σχέδιο λογαριασμών κατανέμεται σε τρία μέρη, καθένα από τα οποία αποτελεί ιδιαίτερο και ανεξάρτητο λογιστικό κύκλωμα. Οι λογαριασμοί του καθενός από τα μέρη αυτά συνδέονται και συλλειτουργούν μεταξύ τους, χωρίς να επηρεάζουν λογιστικά τους λογαριασμούς των άλλων δύο μερών.


2. Σύμφωνα με την αρχή της αυτονομίας η αναλυτική λογιστική λειτουργεί ανεξάρτητα από τη γενική, σε λογαριασμούς που αναπτύσσονται στην ομάδα 9, συνδέονται δε και συλλειτουργούν μεταξύ τους στο ανεξάρτητα λογιστικό κύκλωμα της ομάδας αυτής. (Διευκρινίζω εγώ: λίγους λογαριασμούς της ομάδας 9 ανάφερα παραπάνω.)


3. Η αυτονομία της αναλυτικής λογιστικής εκμεταλλεύσεως εξασφαλίζεται με διάμεσους - αντικρυζόμενους λογαριασμούς, οι οποίοι ανοίγονται και λειτουργούν
    στην ομάδα 9, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 5.211.


4. Οι λογαριασμοί ουσίας της γενικής λογιστικής, που αναπτύσσονται στις ομάδες 1-8, λειτουργούν σε ανεξάρτητο λογιστικό κύκλωμα, σύμφωνα με όσα καθορίζονται
    στο κεφ. 2.2.


5. Οι λογαριασμοί τάξεως, που αναπτύσσονται στη δεκάτη (0) ομάδα, λειτουργούν σε ανεξάρτητο λογιστικό κύκλωμα, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στο κεφ. 3.2.


6. Είναι δυνατό να συγχωνεύονται και να λειτουργούν σε ένα ενιαίο σύστημα λογιστικής (στο αυτό λογιστικό κύκλωμα) η γενική και η αναλυτική λογιστική με την προϋπόθεση
    ότι η αναλυτική λογιστική θα διατηρεί την αυτονομία της και δεν θα αλλοιώνονται οι βασικές αρχές των παρακάτω παρ. 1.101 και 1.102.


1.101 Η αρχή της κατ' είδος συγκεντρώσεως των αποθεμάτων, εξόδων και εσόδων.


1. Σύμφωνα με την αρχή της κατ' είδος συγκεντρώσεως και παρακολουθήσεως των αγορών, των εξόδων και των εσόδων, τα αντίστοιχα κονδύλια καταχωρούνται σε λογαριασμούς αποθεμάτων (ομάδας 2), εξόδων (ομάδας 6), εσόδων (ομάδας 7), και έκτακτων και ανόργανων αποτελεσμάτων (ομάδας 8), οι οποίοι ανοίγονται και λειτουργούν με κριτήριο το είδος και όχι τον προορισμό για τον οποίο πραγματοποιούνται οι αντίστοιχες αγορές αποθεμάτων και τα αντίστοιχα έξοδα και έσοδα.

2. Σύμφωνα με την αρχή της προηγούμενης περίπτωσης οι σχετικοί λογαριασμοί δέχονται χρεώσεις ή πιστώσεις και αντίστοιχους αντιλογισμούς, χωρίς να επιτρέπονται μεταφορές των κονδυλίων τους κατά τη διάρκεια της χρήσεως. Τα υπόλοιπα των λογαριασμών αυτών, στο τέλος κάθε χρήσεως, μεταφέρονται στο λογαριασμό της γενικής εκμεταλλεύσεως, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 2.2.803, ή στο λογαριασμό αποτελεσμάτων χρήσεως, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 2.2.809.

(Παρατήρηση: Άρα η νομοθεσία δεν αναγνωρίζει «το αμάλγαμα στοιχείων κόστους» του Christopher και απαιτεί τον καταλογισμό των καθ’ έκαστα στοιχείων κόστους – της ΑΒΣΠ - στους λογαριασμούς που ανήκουν.)
 

1.102 Η αρχή της καταρτίσεως του λογαριασμού της γενικής εκμεταλλεύσεως με λογιστικές εγγραφές.


Ο λογαριασμός της γενικής εκμεταλλεύσεως καταρτίζεται έπειτα από μεταφορά σ' αυτόν την αξίας των αποθεμάτων, οργανικών εξόδων και οργανικών εσόδων κατ' είδος, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 2.2.803, έτσι ώστε από την ανάλυσή του να προκύπτει η συνολική κίνηση των λογαριασμών κυκλοφορίας**** ή εκμεταλλεύσεως**** της οικονομικής μονάδας.
 

1.103 Γενικές αρχές τηρήσεως των λογαριασμών


1. Για την ενημέρωση των λογαριασμών ισχύει η βασική αρχή της υπάρξεως παραστατικού (δικαιολογητικού) δηλαδή αποδεικτικού πραγματοποιήσεως του εξόδου, του εσόδου, της εισπράξεως ή πληρωμής, όπως π.χ. τιμολογίου, πιστωτικού σημειώματος, δελτίου λιανικής πωλήσεως, αποδείξεως παροχής υπηρεσιών ή αποδείξεως επαγγελματικής δαπάνης, που προβλέπεται σε κάθε περίπτωση. Με βάση τα δικαιολογητικά αυτά λογιστικοποιούνται τα έξοδα και τα έσοδα. Απόκλιση από τη βασική αυτή αρχή επιτρέπεται στις υποπεριπτώσεις που αναφέρονται στην περίπτ. 3 της παρ. 5.1.600.


2. Στους αναλυτικούς λογαριασμούς της τελευταίας βαθμίδας καταχωρούνται και τα εξής τουλάχιστον στοιχεία:
 

    α. Ο αύξοντας αριθμός του παραστατικού, με το οποίο γίνεται η λογιστικοποίηση και καταχώριση στο  λογαριασμό αυτό του σχετικού ποσού.

     β. Σύντομη αιτιολογία για κάθε εγγραφή, δηλαδή για κάθε ποσό που καταχωρείται στη χρέωση ή την πίστωση του λογαριασμού.


3. Για τους αναλυτικούς λογαριασμούς της τελευταίας βαθμίδας της γενικής λογιστικής και των λογαριασμών τάξεως είναι υποχρεωτική η τήρηση αναλυτικών μερίδων σε καρτέλες ή με οποιοδήποτε  τρόπο. Για τους ίδιους λογαριασμούς της αναλυτικής λογιστικής ισχύουν όσα ορίζονται στην περίπτωση 7 της παρ. 5.210.


4. Παρέχεται η ευχέρεια στις οικονομικές μονάδες να ενημερώνουν τους λογαριασμούς της προτελευταίας βαθμίδας (περιληπτικούς) μόνο με τη συνολική κίνηση, τόσο της χρέωσης, όσο και της πιστώσεως, των αντίστοιχων λογαριασμών τους της τελευταίας βαθμίδας (αναλυτικών) με την προϋπόθεση ότι η ενημέρωση αυτή θα γίνεται, κατά οποιοδήποτε τρόπο, τουλάχιστο στο τέλος κάθε μήνα.» 

                           ../.. τέλος των αρχών του Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου  ../..


Αντιλαμβάνεστε λοιπόν τώρα ότι τα διάφορα λογιστικά προγράμματα Η/Υ πρέπει να εισάγουν υπό τον έλεγχο των Λογιστών «κωδικούς κίνησης» στο λογιστικό σύστημα Η/Υ, που να σέβονται τους ορισμούς του Νόμου και συγχρόνως να διευκολύνουν την εκτέλεση των λογιστικών απεικονίσεων για την καταχώρηση όμοια επαναλαμβανόμενων λογιστικών γεγονότων, όπως πχ έκδοση τιμολογίου πώλησης, υποβολή αίτησης / παραγγελίας αγοράς, παραλαβή παραγγελίας, εισαγωγή νέου κωδικού είδους στο λογιστικό σύστημα Η/Υ, κλπ.
 

Σημαντική προσθήκη 13.02.2021
Για την κατανόηση της σημασίας της λογιστικής επιστήμης και την συμβολή των λογιστικών συστημάτων Η/Υ στην λειτουργία της αγοράς είμαι υποχρεωμένος να περιγράψω
την χρησιμότητα του "Barcode", που ορίζει τα είδη, τις αξίες και τις επιχειρήσεις που εμπλέκονται, άλλως... "εφοδιαστικοαλυσοδένονται".
Καταρχήν ο Barcode, (όπως έχω αναφέρει σε άλλα κείμενα μου), συνίσταται από 13 αραβικούς αριθμούς και είναι της μορφής ΜΜ ΠΠΠΠΠ ΑΑΑΑΑ - Χ.
Συγκεκριμένα:
Το Χ είναι ο "αριθμός ελέγχου" και συνάγεται από τον πολλαπλασιασμό όλων των άλλων αριθμών με το 1 ή με το 2. Οι αριθμοί των γινομένων που προκύπτουν αθροίζονται σαν αριθμοί και όχι σαν γινόμενο πχ τα γινόμενα  16, 18, κλπ, αθροίζονται σαν 1+6+1+8, κλπ. Στην συνέχεια το άθροισμα όλων των αριθμών που ευρίσκονται με αυτόν τον τρόπο πρέπει να συμπληρωθεί με ένα αριθμό, έτσι ώστε το άθροισμα να φθάσει στην επόμενη δεκάδα, πχ το άρθοισμα 44 χρειάζεται το 6 για να φθάσει την δεκάδα 50. Αντίστοιχα το 52 χρειάζεται το 8, ενώ το άθροισμα 60 χρειάζεται το 0 (μηδέν). Αυτός ο αριθμός επομένως που συμπληρώνει την δεκάδα είναι το Χ, δηλαδή ο αριθμός ελέγχου.
(Aυτό το γνωρίζω ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 70, γιατί με κάποιο αντίστοιχο τρόπο συναγόταν και ο αριθμός ελέγχου των αριθμών των σιδ/κών βαγονιών! Επιπλέον οι αριθμοί ελέγχου των εμπορευματοκιβωτίων - ε/κ - containers.)


Οι 5 αριθμοί που σημειώνω ως Α (πχ: 89605, 17310) περιγράφουν το είδος - αγαθό - προϊόν και είναι μοναδικοί παγκοσμίως, πχ ένα κάθισμα αυτοκινήτου, ένα ζευγάρι υποδήματα, ένα σαπούνι, κλπ!
Οι 5 αριθμοί που σημειώνω ως Π (πχ: 86187, 16810) περιγράφουν τον παραγωγό του αγαθού - είδους - και είναι μοναδικοί παγκοσμίως! Τέλος...
Οι 2 πρώτοι αριθμοί που σημειώνω ως Μ (πχ: 52) σημειώνουν το κράτος της υφηλίου που είναι εγκατεστημένος ο Mister 51% , άλλως η Ιθύνουσα Επιχείρηση κατά την ΑΒΣΠ,
Ή αυτός που ελέγχει τα κατά νόμο συνδεδεμένα πρόσωπα με την έμμεση ή άμεση συμμετοχή του στο κεφάλαιο, στον έλεγχο ή στη διοίκηση τους! 
(Ίσως εδώ ζητωκραυγάσουν οι θεωρητικοί γιατί θα εντοπίσουν που "κάνει πιάτσα", δηλαδή που είναι το "στέκι" του Supply Chain Manager ή του "Διοικητή" της αλυσίδας τους).


Όμως, ανεξάρτητα από την πλάκα που κάνω, πρέπει να σημειωθεί ότι η λειτουργία της αγοράς από φορολογικής και τελωνειακής πλευράς έχει δύο προσεγγίσεις:
1) Οι λειτουργίες των επιχειρήσεων Π είναι οι "αγορές", η "παραγωγή" και οι "πωλήσεις" και σε γενικές γραμμές από την εκτέλεση τους συνάγονται τα λογιστικά γεγονότα που 
    καταχωρούνται στο λογιστικό σύστημα Η/Υ, (Logistics - Logistical System), κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης.
2) Όμως, κατά νόμο οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις στην λειτουργία της αγοράς διακρίνονται στις κατά νόμο "συνδεδεμένες επιχειρήσεις" ή στις "ανεξάρτητες επιχειρήσεις", που
    είναι υποχρεωμένες με βάση τον νόμο να τηρούν λογιστήριο, (Logistics, Logistical System Η/Υ), για την καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται τόσο για τις
    "προς τα εμπρός" όσο και για τις "προς τα πίσω" δράσεις για την κατάρτιση και την εκτέλεση των συμβάσεων.  

(Παραπάνω ανέφερα τις αρχές του ενιαίου λογιστικού σχεδίου που ισχύουν σε όλες τις περιπτώσεις. Θυμηθείτε επίσης ότι κάθε επιχείρηση που ιδρύεται, είτε πρόκειται για "συνδεδεμένη", είτε για "ανεξάρτητη", αναλαμβάνει τις ίδιες ακριβώς φορολογικές υποχρεώσεις που ορίζει η νομοθεσία κάθε χώρας... και όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ: "με τας μετ' αυτής απορρεούσας συνεπείας"!)

Όμως υπάρχουν φορολογικές και εμπορικές υποχρεώσεις για τον Mister 51%, - Ιθύνουσα Επιχείρηση - ή κατά τους θεωρητικούς τον "εφοδιαστικοαλυσιδατζή", που περιέγραψα παραπάνω για την κατάθεση στοιχείων στις φορολογικές αρχές που αφορούν πχ στις ενδοομιλικές συναλλαγές, τον φάκελο τεκμηρίωσης, κλπ. Αυτές όμως οι υποχρεώσεις ρυθμίζονται από τους "έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων", που δρουν στην έδρα της Πολυεθνικής και κατά τα γνωστά συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ (Διοικητικά Συμβούλια) και στις Γενικές Συνελεύσεις των Μετόχων των επιχειρήσεων του ομίλου. 


Ως είναι αυτονόητο μόνο τα υψηλόβαθμα στελέχη από την έδρα της Πολυεθνικής - Ιθύνουσας Επιχείρησης, Mister 51% γνωρίζουν τις επιχειρήσεις του ομίλου, επομένως έχουν τα στοιχεία για την σύνταξη των ενοποιημένων λογιστικών καταστάσεων, την υποβολή στις φορολογικές αρχές των φακέλων τεκμηρίωσης και μάλιστα χωριστά, για την κάθε επιχείρηση του ομίλου, κλπ.
 

Διευκρίνηση:
Τους 5 αριθμούς Π δύναται να λάβει και ο Αγοραστής - Εισαγωγέας και έτσι απεικονίζεται στα προϊόντα που διαχειρίζεται. Αυτό βέβαια δεν είναι τωρινό, γιατί εφαρμόζεται στην Χώρα μας από 60 και πλέον ετών. Ήδη, όπως γνωρίζω, στην αγορά πολλές επιχειρήσεις που προμηθεύονταν μεγάλες ποσότητες καταναλωτικών ειδών, όπως πχ ενδύματα, υποδήματα, κλπ, συμφωνούσαν με τον Παραγωγό - Προμηθευτή τους να θέση την ετικέτα με την επωνυμία τους στα προϊόντα που αγόραζαν και όχι ως έδει του παραγωγού προμηθευτή τους, πχ "υποδήματα Σεβαστάκη", "Υποκάμισσα Κ. Μαρούση", κλπ. Στην Γερμανία είχα πληροφόρηση την ίδια εποχή ότι ένα εργοστάσιο στην πόλη "Meschede", (εργαζόταν ο αδελφός μου ως εργάτης), που παρήγαγε εξαρτήματα φρένων αυτοκινήτων, "κτυπούσε" για το ίδιο ακριβώς προϊόν το σήμα του πελάτη του, πχ της "Opel", της "Mercedes", κλπ, ενώ σε άλλα ιδια ακριβώς προϊόντα, (της ίδιας παρτίδας παραγωγής), δεν κτυπούσε σήμα. Στην χώρα μας αποκαλούσαμε τα προϊόντα με σήμα "γνήσια" και κόστιζαν πολλαπλάσια...
 

Για την εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων - "Διοικητών Εφοδιαστικής αλυσίδας" έχω αναφερθεί ήδη και στην σελίδα 36 του παρακάτω πρώτου μέρους του άρθρου που ανάρτησα με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου του καθηγητή Μανιάτη.  Εκεί απεικονίζω το σχήμα της σελίδας 20 του βιβλίου του Christopher "Δίκτυο Εφοδιαστικής

Αλυσίδας", στο οποίο απεικονίζονται από τον Christopher οι επιχειρήσεις που ασκούν τις δράσεις αλυσίδας, δηλαδή τις "αγορές", την "παραγωγή" και τις "πωλήσεις". Εγώ συμπλήρωσα το σχήμα απεικονίζοντας και την Πολυεθνική Επιχείρηση - Ιθύνουσα Επιχείρηση, που ασκεί τον έλεγχο και την διοίκηση των "δικτυωμένων" - "αλυσοδεμένων" επιχειρήσεων του σχήματος Christopher. 
                           

                  ΣΕΛΙΔΑ 32  ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ & ΣΧΟΛΙΑ για τις φορολογικές ρυθμίσεις


Τα παραπάνω γύρο από την φορολογία εισοδήματος συνιστούν τις θεμελιώδεις γνώσεις ενός Λογιστή που είναι πτυχιούχος ΟΔΕ. Όμως, σε πτυχιούχο του Πολυτεχνείου ηχούν αυτές οι διατάξεις, όπως ηχεί σε μένα το «b 225 Stahl 3, Φί των 8 ανά 10»… Ή το «ελατό» και το «όλκιμο» των μετάλλων…

Ασφαλώς θα προσέξατε τα **** στους λογαριασμούς κυκλοφορίας**** και εκμεταλλεύσεως**** που έθεσα. Ο νόμος  ορίζει ως λογαριασμούς κυκλοφορίας τους λογαριασμούς στους οποίους καταχωρούνται τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από τις συμβάσεις πώλησης, που ως είναι αυτονόητο καταρτίζονται «προς τα πίσω» με τους Προμηθευτές και «προς τα εμπρός» με τους Πελάτες. (Επισημαίνω: «σύμβαση αγοράς» δεν υπάρχει στο Ελληνικό Δίκαιο.)
 

Εγώ, αν επίσης προσέξατε, δεν χρησιμοποιώ στα κείμενα μου τον όρο «Flow of Goods» που μεταφράζουν οι θεωρητικοί και οι μηχανικοί κατά λέξη σαν «ροή των αγαθών» και εγώ παραφράζω ως: «τα πήρε το ποτάμι, τα πήρε ο ποταμός.»

Εγώ χρησιμοποιώ τον όρο της νομοθεσίας «κυκλοφορία των αγαθών» και διευκρινίζω ότι τα εμπορεύματα – αγαθά «κυκλοφορούν μεταξύ των επιχειρήσεων, κυρίως σε εκτέλεση συμβάσεων πώλησης επάνω στα Μέσα Μεταφοράς», τα οποία Μέσα Μεταφοράς «δρομολογούνται στους Μεταφορικούς άξονες».

Επίσης ο νόμος ορίζει ως λογαριασμούς εκμεταλλεύσεως τους λογαριασμούς της εσωτερικής λειτουργίας της επιχείρησης, όπως πχ «Παραγωγής», «Κοστολογίου», κλπ, που προβλέπονται στο «Ενιαίο Λογιστικό Σχέδιο».
 

Φρόνιμο επομένως είναι να φροντίσουν οι Μηχανικοί για την επιμόρφωση στην επιστήμη τους και να εγκαταλείψουν τις σοφιστείες και τις εισβολές στην ΟΔΕ με τις μεταφράσεις ξένων βιβλίων, ή δυστυχώς με την παρακολούθηση μεταπτυχιακών σε τμήματα ΟΔΕ των Οικ. Πανεπιστημίων. Όπως αποδεικνύω, γιατί το γνωρίζω εκ πείρας, στην χώρα μας κατέχουμε τα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εξ ίσου καλά με τους ξένους και ίσως ακόμα καλύτερα από αυτούς.


Άρα δεν χρειαζόμαστε την θεωρητική και ανεφάρμοστη εισαγόμενη γνώση που μας προσφέρουν οι μεταφραστές – Μηχανικοί. Αυτό διότι κατέχουμε ήδη από μακρού χρόνου στην χώρα μας τα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των προϊόντων και θεσμοθετούμε τους κανόνες λειτουργίας της αγοράς, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και στους ξένους.


Προσέξτε την απόδειξη του ισχυρισμού μου:

Εμείς παρακολουθούμε στην χώρα μας την παραγωγή και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων με βάση τους κανόνες  της Λογιστικής ενταγμένους μάλιστα στην φορολογική νομοθεσία και στις λοιπές ρυθμίσεις της πολιτείας. Δηλαδή οποιαδήποτε μεταβολή στην λειτουργία της επιχείρησης αφορά στην αύξηση ή στην μείωση των ποσοτήτων, των αξιών, της θέσης που είναι στοιβαγμένα τα είδη, στους κατόχους ή στους κυρίους των αγαθών, στις δαπάνες, στα έσοδα, κλπ, απεικονίζεται με λογιστικές εγγραφές βάσει παραστατικών στα εγκεκριμένα από την Πολιτεία λογιστικά προγράμματα Η/Υ = Logistics.

Επιπλέον καταφεύγουμε στην μελέτη, ανάλυση και αξιολόγηση των στοιχείων που προκύπτουν μεταξύ άλλων και από τα λογιστικά δεδομένα, για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.


Αντίθετα οι μηχανικοί στα μεταφρασμένα βιβλία «αλυσίδας» που μας μοστράρουν για εντυπωσιασμό, (όπως τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς), παρουσιάζουν σε σχήματα με τετράγωνα ή κύκλους με βελάκια και γραμμούλες που αφορούν σε δράσεις που μεταβάλλουν τα παραπάνω μεγέθη και τα πρόσωπα που εμπλέκονται στις δράσεις αυτές.

Ερωτάται: Τι είναι ορθό για να περιγραφεί η κυκλοφορία των αγαθών από την παραγωγή στην κατανάλωση;
α) Τα κάθε είδους σχήματα και οι περιγραφές τους κατά την κρίση των θεωρητικών , Ή,…
β) …Οι λογιστικές εγγραφές, που συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων, που καταχωρούνται στα  λογιστήρια των εμπλεκομένων επιχειρήσεων;…
    ...Οι οποίες δηλώνουν μάλιστα ανά πάσα στιγμή στις κινήσεις των λογαριασμών τις αξίες, τις ποσότητες και βέβαια την θέση των αγαθών, όπως  επίσης και τους εκάστοτε
    κυρίους και τους κατόχους τους;

Είναι προφανές ότι τα σχήματα των θεωρητικών είναι αυθαίρετα διότι δεν περιγράφουν το θεσμικό πλαίσιο  που έχει ληφθεί υπόψη στην “ζωγραφική απεικόνιση” των σχημάτων τους… Επιπλέον δεν δηλώνεται τι είδους «σύνδεση» έχουν οι επιχειρήσεις αλυσίδας των σχημάτων τους. Ο νόμος, όπως προανέφερα ορίζει: «Συνδεδεμένα πρόσωπα» θεωρούνται τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο, στον έλεγχο ή στην Διοίκηση ενός νομικού προσώπου.» (Μήπως αυτή η επιταγή του νόμου θεωρείται «εφοδιαστική αλυσίδα»;)

Ερωτάται:
Οι «Εφοδιαστικές Αλυσίδες» από τι είδους «πρόσωπα» σχηματίζονται; Έχουν αυτά κάποια «σύνδεση» μεταξύ τους;

Αν δεν υπάρχει «σύνδεση» μεταξύ τους, τότε σημαίνει ότι δεν υπάρχει Κύριος 51%, που ελέγχει περισσότερες της μιας επιχειρήσεις, παρά μόνο ένας Επιχειρηματίας, που ελέγχει και διοικεί την δική του και μόνο «αυτόνομη οντότητα», δηλαδή την επιχείρηση του, που λειτουργεί κατά την ΑΒΣΠ με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία.


Άρα, όταν προσεγγίζεται η λειτουργία μίας μόνο επιχείρησης – αυτόνομης οντότητας - δεν υπάρχει και δεν μπορεί να διδαχθεί η θεωρητική έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα»!!!
Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να προσεγγίζονται και να διδάσκονται μόνο οι βασικές – εσωτερικές λειτουργίες των επιχειρήσεων, όπως τις δίδαξε η ΑΒΣΠ ήτοι «αγορές», «παραγωγή» και "πωλήσεις»…

Όμως
στην έννοια λειτουργίας της ελεύθερης – ανταγωνιστικής - αγοράς και της πραγματικής οικονομίας εντάσσονται στην λειτουργία κάθε επιχείρησης η «Διοίκηση» και η «Χρηματοδότηση», που δεν μπορεί να εντοπιστεί στην επιχείρηση «αλυσίδας» ενός ομίλου επιχειρήσεων – «συνδεδεμένων προσώπων». Αυτό διότι ως είναι αυτονόητο η "Διοίκηση" και η "Χρηματοδότηση" διοικούνται και ελέγχονται από τον Κύριο 51% - την “ιθύνουσα επιχείρηση” – τον “διοικητή αλυσίδας”, με βάση τις φορολογικές και λοιπές ρυθμίσεις, οι οποίες προβλέπονται στις διεθνείς διατάξεις και στις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της κάθε χώρας. 

 

                                               ΣΕΛΙΔΑ  34    ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΟΡΙΣΜΩΝ ''ΑΛΥΣΙΔΑΣ''


Προς σύγκριση παραθέτω το απόσπασμα από την μετάφραση του βιβλίου των Sunil Chopra & Peter Meindl, που απαντά στο ερώτημα που θέτουν οι ίδιοι: «Τι είναι Εφοδιαστική Αλυσίδα;» Η απάντηση που δίνουν οι ίδιοι στο ερώτημα τους είναι:
«Μια Εφοδιαστική Αλυσίδα» αποτελείται από όλα εκείνα τα στάδια (;) που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη. Η Εφοδιαστική αλυσίδα δεν περιλαμβάνει μόνο κατασκευαστές αλλά και μεταφορείς, αποθήκες, πωλητές, ακόμα και τους ίδιους τους πελάτες…»
(Προσοχή!
Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα του κανονισμού ΕΕ 2454/1993! Μόνο που η ΕΕ ονόμασε τους εμπλεκόμενους "στα στάδια" ως ΕΟΦ και όρισε με σαφή τρόπο την εμπλοκή εκάστου στην λειτουργία της αγοράς. Βλέπε παραπάνω στο σχήμα της ΕΕ τα εμπλεκόμενα - "αλυσοδεμένα πρόσωπα".)
 

Η ΑΒΣΠ διέκρινε όμως την παραγωγή ως «μαζική» όταν προσπαθούσε και καλύψει συνολικά τις ανάγκες των καταναλωτών. Επιπλέον ως «εξατομικευμένη» ή «κατά παραγγελία» παραγωγή, όταν κάλυπτε τις ιδιαίτερες και ακριβές ανάγκες «ενός πελάτη», που αναφέρουν οι Sunil Chopra & Peter Meindl. Δίνω ένα δικό μου παράδειγμα με τις «απαιτήσεις ενός πελάτη», πχ:
Παραγωγή ενός επιβατικού οχήματος που παραγγέλνει ένας Σαουδάραβας Μεγιστάνας με ιδιαίτερες προδιαγραφές κατασκευής, που δεν περιλαμβάνονται στα οχήματα της μαζικής παραγωγής.

 

Αν αντίθετα θελήσει «ένας πελάτης να εκπληρώσει την απαίτηση» να αγοράσει πχ ένα σαπούνι με “άρωμα τραγίλας”, λίγο θα συγκινήσει τους «Διοικητές αλυσίδας», για να ικανοποιήσουν αυτήν την φτηνιάρικη – χαμηλή ζήτηση από άλλους πελάτες -, για αυτήν την απαίτηση αγοράς… του «ενός πελάτη».
Όμως,
αν ο Άραβας Μεγιστάνας ζητήσει να παραχθεί ένα ιδιαίτερο νέο άρωμα για το χαρέμι του, είναι βέβαιο ότι θα γίνει μεγάλος χαμός, για να ικανοποιηθεί η ακριβοπληρωμένη «απαίτηση αυτού του νέου πελάτη».


Παράβαλε σήμερα τον «χαμό» που έγινε όταν χτύπησε η επιδημία του κορονοϊού και «απαίτησε ένας πελάτης το εμβόλιο»!!! Δηλαδή οι φαρμακοβιομηχανίες κίνησαν γη και ουρανό για να ανακαλύψουν το εμβόλιο, γιατί γνώριζαν ότι θα καλύψουν ταυτόχρονα και τις ανάγκες πολλών ακόμα εκατοντάδων εκατομμυρίων «νέων» πελατών. 


Άρα τολμώ να διαφωνήσω εξαρχής με τους Sunil Chopra & Peter Meindl και να δηλώσω ότι {«όλα εκείνα τα «στάδια» που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη»}, δεν είναι «εφοδιαστική αλυσίδα» αλλά η λειτουργία της ελεύθερης αγοράς και της πραγματικής οικονομίας, που η ΟΔΕ διδάσκει μέσα από τις έννοιες «Προσφορά» και «Ζήτηση». Επιπλέον δηλώνω ότι στους «αγώνες» (εγώ θεωρώ ως «αγώνες»  τον ελεύθερο ανταγωνισμό), που κατά Sunil Chopra & Peter Meindl διεξάγονται μέσα στα "στάδια", ή κατ’ εμέ “στην αγορά”, διαιτητής που ορίζει τους κανόνες του «παιχνιδιού» είναι η Πολιτεία.  

Τέλος,
Παίρνω αφορμή από την παραπάνω ασυνάρτητη έννοια «εφοδιαστικής αλυσίδας κάλυψης των αναγκών ενός πελάτη», που όπως απέδειξα είναι άστοχη, για να σχολιάσω την έννοια και άλλων “ανατσούμπαλων” «εφοδιαστικών αλυσίδων», που αλίευσα από την βιβλιογραφία: (“ανατσούμπαλος”, ή “ατσούμπαλος” είναι λέξη της κρητικής διαλέκτου)

1) Αναφέρω καταρχήν τον ορισμό που υιοθετεί ο Christopher στην σελίδα 20 του βιβλίου του:


    «Η διαχείριση των σχέσεων προς τα πίσω όσο και προς τα εμπρός, δηλαδή τόσο με τους προμηθευτές όσο και με τους πελάτες, ώστε να παρέχεται αυξημένη αξία  προς τον
    πελάτη, με μικρότερο κόστος για την εφοδιαστική αλυσίδα στο σύνολο της.»  Όμως, επειδή ο Christopher έχει επίγνωση ότι αναφέρει θεωρητικές ασυναρτησίες αναφέρει
     αμέσως μετά στην σελίδα 21 ένα παρόμοιο δανεικό ορισμό, για να ορίσει  ακριβέστερα την εφοδιαστική αλυσίδα ως εξής:
     "Ένα δίκτυο συνδεδεμένων αλληλεξαρτώμενων  οντοτήτων, οι οποίες λειτουργούν από κοινού και με πνεύμα συνεργασίας για να ελέγξουν, να διαχειριστούν και να  
     βελτιώσουν τη ροή υλικών και πληροφοριών από τους προμηθευτές μέχρι τους τελικούς χρήστες."

 Σύγκρινε:
    Η ΑΒΣΠ δίδασκε την «εκμετάλλευση», δηλαδή την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης και τις «συναλλαγές» της επιχείρησης με τους πελάτες και τους προμηθευτές της.
    Άρα αγνοούσε τις απόψεις των θεωρητικών και του εκδότη Christopher που διδάσκουν σχετικά με την “Διαχείριση” των  σχέσεων», ότι αυτές αφορούν στην «“Διοίκηση”
    ή στην “Διαχείριση”
εφοδιαστικής Αλυσίδας».

    Αντίθετα,
    η ΑΒΣΠ δίδασκε για την λειτουργία της ίδιας της «“Διοίκησης” της Επιχείρησης», που κατανέμει στα στελέχη της εξουσίες και αρμοδιότητες για την κατάρτιση τόσο
    «προς τα πίσω» και «προς τα εμπρός», όσο όμως και προς «πάσα κατεύθυνση» συμβάσεων, των οποίων οι δράσεις για την εκτέλεση τους θα συμβάλουν στην επίτευξη
    του τεθέντος από την Διοίκηση της Επιχείρησης τελικού σκοπού, δηλαδή:
    «Την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»  


   Όπως προανέφερα, στην μικροοικονομικήπρακτική προσέγγιση λειτουργίας των επιχειρήσεων και της αγοράς, δηλαδή στην μελέτη της λειτουργίας  μιας μόνο επιχείρησης,
   «προς τα πίσω» είναι η διαχείριση της λειτουργίας των Αγορών και «προς τα εμπρός» είναι η διαχείριση της λειτουργίας των Πωλήσεων.
 
    Όμως, στην…
   …ο ΑΒΣΠ διδασκόταν ότι στην «“Διαχείριση” ή στην “Διοίκηση” των σχέσεων», προκύπτουν και  καταχωρούνται στο λογιστήριο κάθε επιχείρησης τα λογιστικά γεγονότα που
    συνάγονται από την εκτέλεση των δραστηριοτήτων των εργαζομένων
. Αυτό μάλιστα ισχύει για την διαχείριση της  «λειτουργίας των πωλήσεων» της μίας, που όμως
    συνιστά ταυτόχρονα την διαχείριση της «λειτουργίας των αγορών» της άλλης.  
   

   Αντίθετα, η «διαχείριση» των αγορών και των πωλήσεων στην μακροοικονομική – θεωρητική έννοια  «εφοδιαστική αλυσίδα» του Christopher και των συνοδοιπόρων του,
   τόσο οι «αγορές», όσο και οι  «πωλήσεις» διδάσκονται κατά τρόπο διφορούμενο. Ο λόγος είναι ότι στην «εφοδιαστική αλυσίδα», όπως  αναφέρει παραπάνω ο Christopher…:
   …«συμμετέχουν ταυτόχρονα περισσότερες της μιας επιχειρήσεις, που συνιστούν αθροιστικά την εφοδιαστική αλυσίδα στο σύνολο της».

   Άρα, η «προς τα πίσω δράση αγοράς» της μιας «επιχείρησης αλυσίδας», συνιστά ταυτόχρονα την «προς τα εμπρός δράση» της «επιχείρησης αλυσίδας» που πουλά. Απλά
   κάθε «επιχείρηση αλυσίδας» λαμβάνει τις αποφάσεις της και καταρτίζει τις συμβάσεις πώλησης με βάση την προαγωγή των δικών της και μόνο συμφερόντων. 

  Προσοχή όμως
  Στο ελληνικό δίκαιο υπάρχει μόνο «Σύμβαση πώλησης». Επομένως η λειτουργία της ελεύθερης και ανταγωνιστικής αγοράς για την κυκλοφορία των αγαθών από την
  παραγωγή προς την κατανάλωση βασίζεται αποκλειστικά σε «προς τα εμπρός» συμβάσεις πώλησης μεταξύ των εμπορικών και των  βιομηχανικών επιχειρήσεων.
  Επομένως οι θιασώτες των απόψεων Christopher να μας εξηγήσουν:
  «Πόθεν παρέχεται η “αυξημένη αξία” προς τον πελάτη, με μικρότερο κόστος για την εφοδιαστική αλυσίδα στο σύνολο της;»

  Άρα εγώ συμπεραίνω ότι:
  Ή θα δεχθούμε ότι η «εφοδιαστική αλυσίδα» έχει σαν «κρίκους ανεξάρτητες οντότητες», άρα δεν υφίσταται ζήτημα μελέτης κόστους εφοδιαστικής αλυσίδας στο σύνολό της,
  παρά μόνο το κόστος  λειτουργίας και το αποτέλεσμα της χρήσης χωριστά της κάθε «οντότητας – επιχείρησης», που συμμετέχει στην ελεύθερη ανταγωνιστική αγορά.
 
  Ή, αντίθετα
  θα δεχθούμε, ότι υπάρχει «κόστος για την «Εφοδιαστική Αλυσίδα στο σύνολό της», αν οι «επιχειρήσεις αλυσίδας» ελέγχονται από μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, οπότε
  ο Κύριος 51% είναι ο μόνος αρμόδιος να ελέγξει και να κρίνει:
- τόσο την λειτουργία και το κόστος της «δικής του εφοδιαστικής αλυσίδας στο σύνολό της»,
- όσο και το αποτέλεσμα των δράσεων, που έχει αναθέσει στην κάθε επιχείρηση της δικής του "εφοδιαστικής αλυσίδας", καθώς και
- τα αποτελέσματα της λειτουργίας κάθε ομίλου επιχειρήσεων που έχει υπό τον έλεγχο του. (Πχ αλλαντικών, καλλυντικών, τηλεφωνίας, κλπ), χωρίς να τσαλαβουτά στα θολά
   νερά των αοριστιών της θεωρίας και της Βαβυλωνίας ορισμών και προσεγγίσεων της "εφοδιαστικής τους αλυσίδας". 

 (δηλαδή, κατά Christopher - σελίδα 255: …«θα υπάρξει μια καθαρή εικόνα του Διοικητή ή Διαχειριστή της συγκεκριμένης εφοδιαστικής αλυσίδας, “για την μη συμμόρφωση”».) 
 
Αξίζει τώρα να φέρετε στην σκέψη σας αυτό που δήλωσε ο Κύριος 51% στην σύναξη της ΙΤΤ:
 «Μισώ όλα όσα δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθούν με ακρίβεια!»…  
 …Για να συμφωνήσετε μαζί μου ότι η «εφοδιαστική αλυσίδα» συνίσταται από «σύνολο επιχειρήσεων», που  ελέγχονται από έναν μόνο "Διοικητή" ή “Διαχειριστή”, δηλαδή τον «“Διαχειριστή” πίσω από την κλειστή πόρτα», ή “Κύριο 51%”, (ή “κερδοσκόπο” ή “Businessman” ή “Επιχειρηματία”)!

Αντιλαμβάνεστε ότι οι μόνοι που έχουν «δικαίωμα εισόδου», δίχως προηγούμενη αίτηση στην “κλειστή πόρτα” που λαμβάνονται οι αποφάσεις για την "Διοίκηση"  κάθε έννοιας και ορισμού "εφοδιαστικής αλυσίδας", είναι οι καλοδιαβασμένοι και έμπειροι πτυχιούχοι ΟΔΕ. Οι «Logisticians», οι  «Logistics Managers», οι «Supply Chain Managers» και κάθε άλλο πρόσωπο – παράγωγο της επιστημονικής φαντασίας των θεωρητικών, έχουν ελπίδα για «δικαίωμα εισόδου» στην κλειστή πόρτα του Επιχειρηματία - Κυρίου 51%, μόνο σαν… σερβιτόροι!!!

2) Ο Σπύρος Μπινιώρης στο βιβλίο του: {«Εισαγωγή στην Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας» Logistics}:
   
   «Ορίζει ως αντικείμενο σπουδής της επιστήμης της Διαχείρισης της Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Management ή Logistics) την μελέτη όλων αυτών των ενεργειών
    που τελικά προσδίδουν αξία χρόνου και τόπου στο τελικό προϊόν.» 

    Σύγκρινε:
    Η Νομοθεσία προβλέπει ότι ο «Διαχειριστής» των υποθέσεων μιας επιχείρησης τηρεί υποχρεωτικά  Λογιστήριο, που εδώ το αναφέρει ο Μπινιώρης στον τίτλο του βιβλίου του
    ως «Logistics».
    Επιπλέον σύγκρινε ότι ο «Διαχειριστής» οφείλει να προάγει τον σκοπό για τον οποίο συνεστήθη η επιχείρηση, που με βάση το καταστατικό της του ανατέθηκε η Διαχείριση
    των εργασιών.
    Άρα
    Ο Διαχειριστής έχει αναλάβει την στοιχειώδη ευθύνη έναντι της επιχείρησης να παράγει βάσει σχεδίου προϊόντα τα οποία να διαθέτει προς επίτευξη κέρδους στην αγορά.
     Ο Διαχειριστής γνωρίζει επομένως ότι  για να υπάρχει ζήτηση στα προϊόντα στην αγορά για να πουληθούν και να επιτευχθεί το κέρδος οι  λαμπάδες πρέπει να διατεθούν
     στην πελατεία το Πάσχα, τα είδη κολύμβησης τον Μάιο, κλπ.

   Η ΑΒΣΠ δίδασκε αυτά τα αυτονόητα στα μάθημα του πρώτου και δεύτερου έτους «Marketing», που  αναφερόταν στις μεθόδους ανάλυσης και κατάκτησης της αγοράς. Ο όρος
   «Διαχείριση της Εφοδιαστικής  Αλυσίδας» δεν αναφερόταν στα συγγράμματα της ΑΒΣΠ ούτε για πλάκα. Αυτό διότι οι λειτουργίες των επιχειρήσεων ορίζονταν και αναλύονταν
   με το όνομα τους, δηλαδή «αγορές», «παραγωγή» και «πωλήσεις»...
   Για «αλυσίδες» και «κομποσκοίνια»  δεν γινόταν λόγος στην ΑΒΣΠ… γιατί δεν τα γνωρίζαμε, αφού ήταν κατά Christopher «έμβρυα» ή στα… σπάργανα!
 
   Ή, ίσως εκκολαπτόταν η «ιδέα» σε κάποιους θεωρητικούς, κυρίως μηχανικούς, ίσως όμως και  δημοσιογράφους, να βιάσουν την επιστήμη ΟΔΕ, κάτι που τελικά έπραξαν, και
   έτσι γεννήθηκε η «εφοδιαστική αλυσίδα» = τρέχα γύρευε και η «Διαχείριση ή η Διοίκηση της» και το ή τα «Logistics της» = φέξε μου και γλίστρησα.
   Στην ουσία η εμφάνιση και η διδασκαλία κατά το δοκούν αυτών των όρων και κατά πως βόλευε, δίχως σεβασμό στις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της Πολιτείας ήταν απλά η
   διέξοδος σε ασήμαντους, για να προβληθούν στην επικαιρότητα.    


3) Ο Βλάσης Γιανάκαινας δεν αναφέρει στο βιβλίο του ορισμό «αλυσίδας»...

    ...αλλά ορίζει ως «Logistics» αυτό που άλλοι συγγραφείς περιγράφουν ως «εφοδιαστική αλυσίδα»,  δηλαδή: «Την Οργάνωση και  Προγραμματισμό της φυσικής ροής των
     αγαθών καθώς και τον Έλεγχο και Συντονισμό όλων των  σχετικών εργασιών και πληροφοριών της.»  
   
    Σύγκρινε:
    Η ΑΒΣΠ όλα τα σχετικά με την «φυσική ροή» τα δίδασκε στο επιστημονικό πεδίου του «Βιομηχανικού Λογισμού»,  δηλαδή την Οργάνωση και τον Προγραμματισμό της
    παραγωγής, με τελικό σκοπό την διάθεση της παραγωγής στην αγορά για την επίτευξη κέρδους.  Άρα εδώ η λέξη «Logistics» σημαίνει «Λογισμός» και ειδικότερα επειδή
    αυτός ο λογισμός αφορά στην «στην φυσική ροή των αγαθών» ονομάζεται «Βιομηχανικός Λογισμός», που περιλαμβάνει το επιστημονικό πεδίο να διδάξει «την βάσει
    σχεδίου παραγωγή και κυκλοφορία των προϊόντων, για την διάθεση τους στην αγορά και στην  κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»     


    Φυσικά και στον Βιομηχανικό Λογισμό ισχύουν τα σχετικά με την λειτουργία των επιχειρήσεων, δηλαδή με την εκτέλεση «δράσεων» που όταν έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς
    καθίστανται «αυτοτελείς δράσεις», γιατί συνάγονται και καταχωρούνται λογιστικά γεγονότα. Πχ όσο μεταφέρονται πρώτες ύλες από τον  αποθηκευτικό χώρο στην παραγωγή
     έχουμε κατά την γνώμη μου μια «“προς τα εμπρός” δράση “αλυσίδας”» των θεωρητικών.

    Όταν μεταφερθούν τα υλικά στην Παραγωγή η "προς τα εμπρός δράση αλυσίδας", (που έχουν κατά νου οι θεωρητικοί), έχει καταστεί αυτοτελής δράση κατά την ΑΒΣΠ, γιατί
    συνάγονται και καταχωρούνται οι προβλεπόμενες εγγραφές «αλυσίδας», δηλαδή της «Αναλυτικής Λογιστικής της Εκμεταλλεύσεως» ή «Βιομηχανικής Λογιστικής». 
 

Όταν πουληθεί η παραγωγή έχουμε πάλι κατά την γνώμη μου  «προς τα εμπρός» δράση της επιχείρησης που πουλάει, και όχι «προς τα πίσω» δράση της επιχείρησης που αγοράζει. Αυτό πρέπει να το δεχθούν οι θεωρητικοί - οπαδοί της Flow of Goods = ροής των αγαθών, γιατί όπως και να το κάνουμε το ποτάμι της παραγωγής και της κυκλοφορίας των αγαθών δεν γυρίζει πίσω. (Επιπλέον, κατά τα γνωστά, δεν υπάρχει "σύμβαση αγοράς" στις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων.)

 

                         ΣΕΛΙΔΑ  36    ΤΟ  ''REVERSE LOGISTICS'' ΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Οι λογιστικές εγγραφές δείχνουν κατά τα γνωστά ανά πάσα στιγμή την θέση των αγαθών και με τις συμβάσεις που καταρτίζονται και καταχωρούνται στο λογιστικό σύστημα Η/Υ. Επιπλέον απεικονίζονται οι εκάστοτε  προστιθέμενοι στην αλυσίδα οι νέοι κύριοι ή οι νέοι κάτοχοι των αγαθών.  

Προφθάνω την αντίδραση και τον ισχυρισμό ότι στην αγορά υπάρχει και λειτουργεί το «Reverse Logistics». Όμως… και αυτή η δράση στην λειτουργία της αγοράς είναι «προς τα εμπρός»!!! Αναφέρω παρακάτω αποσπάσματα από τα κείμενο μου, για την ευρύτερη και αντικειμενική ενημέρωση των φοιτητών:

Παραπάνω σε ένα από τους πολλούς ορισμούς είδαμε ότι:
«Η διοίκηση της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι ο σχεδιασμός και η διοίκηση των διαδικασιών αδιάλειπτης προστιθέμενης αξίας σε όλα τα επιχειρησιακά όρια για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών του τελικού πελάτη.»
 
Ερωτάται:
ποια είναι η {"αδιάλειπτη προστιθέμενη αξία" στην "reverse Logistics ανάκτηση  της αξίας";}
Παραπάνω αναφέρθηκαν εταιρείες ανακύκλωσης που χρησιμοποιούν σαν πρώτη ύλη μεταχειρισμένες συσκευασίες. Ως γνωστό τα υλικά αυτά συγκεντρώνουν εταιρείες από πολλές πηγές, τα οποία πωλούν μαζικά σε βιομηχανίες για την παραγωγή από αυτές πλαστικών, αλουμινίου, χαρτικών, γυαλικών, κλπ. Επειδή η πώληση είναι εμπορική πράξη πρέπει να εκδοθεί τιμολόγιο πώλησης το οποίο επιβαρύνεται με φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ). 
 

Οι πτυχιούχοι ΟΔΕ έχουν διδαχθεί στον ΦΠΑ για την "αυτοπαράδοση αγαθών".  Δηλαδή η εταιρεία που συγκέντρωσε τα μεταχειρισμένα υλικά από κάδους απορριμμάτων, ιδιώτες, χωματερές, κλπ δεν έχει καταβάλει ΦΠΑ, επομένως δεν έχει δικαίωμα να τα εμπορευτεί. Ο νόμος προβλέπει όμως ΦΠΑ για την αυτοπαράδοση αγαθών, που σημαίνει ότι υποβάλλεται δήλωση με υποκείμενη αξία στον φόρο που δηλώνει ο ίδιος ο υπόχρεος. Όταν στην συνέχεια πωλεί το είδος εκδίδει τιμολόγιο και μετακυλύει τον ΦΠΑ στον βιομήχανο ανακύκλωσης - αγοραστή – πελάτη του.

Παράδειγμα:
Ο Υπόχρεος υποβάλλει δήλωση αυτοπαράδοσης αγαθών για 10 τόνους πρεσαρισμένα αλουμινένια κουτιά μπύρας και αναψυκτικών και δηλώνει ως φορολογητέο ποσό Ευρώ 4.000 και καταβάλει στην Δ.Ο.Υ. πχ 24% ΦΠΑ, δηλαδή 960 Ευρώ. Στην συνέχεια πωλεί τα είδη αυτά με το κέρδος του και χρεώνει τον πελάτη με τον  «Φόρο της "αδιάλειπτης" Προστιθέμενης Αξίας». Πχ αξία πωληθέντων 5.000 + ΦΠΑ 1.200 = 6.200 Ευρώ. Στην Δ.Ο.Υ. με την υποβολή της περιοδικής δήλωσης ΦΠΑ  θα καταβάλει φυσικά 1.200 μείον 960 = 240 Ευρώ.  

Η βιομηχανία παραγωγής μεταλλικών ειδών συσκευασίας έστω ότι παράγει και πωλεί από αυτούς τους 10 τόνους:
10.000 τεμάχια δοχεία ελαιολάδου 5 λίτρων προς 1 Ευρώ ανά τεμάχιο =              10.000.-  Ευρώ
Επιπλέον
20.000 τεμάχια κουτιά αναψυκτικών 0,33 λίτρων προς 0,20 Ευρώ ανά τεμάχιο       4.000.-  Ευρώ

                                                                                                             Άθροισμα     14.000.-  Ευρώ

Άρα η επιχείρηση θα εισπράξει συνολικά 14.000 + 24% ΦΠΑ 3.360 = 17.360 Ευρώ

 Άρα η προστιθέμενη αδιάλειπτη αξία ανέρχεται σε 14.000 – 5.000 = Ευρώ 9.000
Έστω ότι η βιομηχανία έχει επιβαρυνθεί για την κατασκευή  επιπλέον Ευρώ 3.000
τα οποία έχουν επιβαρυνθεί με ΦΠΑ πχ 24% = 720 Ευρώ.
                                                                                                        
Η περιοδική δήλωση ΦΠΑ θα συνταχθεί έτσι:
Εκροές  10.000 + 4.000 = 14.000 με επιβάρυνση ΦΠΑ 24% =              3.360
Μείον εισροές: από την αγορά πρεσαρισμένων κουτιών ΦΠΑ 1.200
                   από ΓΒΕ τυχόν λοιπών εισροών – δαπανών πχ     720         1.920

Άρα στην Δ.Ο.Υ. θα καταβάλει ως ΦΠΑ την διαφορά 3.360 – 1.920 = 1.440.-  Ευρώ


Από αυτό το παράδειγμα συνάγεται ότι αν πχ ένα σούπερ μάρκετ πωλεί τις χάρτινες συσκευασίες των εμπορευμάτων που προμηθεύεται, τότε οφείλει να εκδώσει τιμολόγιο πώλησης για το παρεπόμενο έσοδο και να χρεώσει τον αγοραστή – εταιρεία ανακύκλωσης με την αξία των μεταχειρισμένων συσκευασιών συν τον ΦΠΑ, δίχως υποχρέωση υποβολής δήλωσης «αυτοπαράδοσης αγαθών».

 

Αυτό συμβαίνει διότι για τις συσκευασίες έχει καταβάλει ήδη ΦΠΑ που περιλαμβανόταν στο τιμολόγιο αγοράς των ειδών που ήταν συσκευασμένα από τον προμηθευτή του σούπερ μάρκετ. Δηλαδή πρόκειται κατά τα προηγούμενα και την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, για ένα παρεπόμενο έσοδο του σούπερ μάρκετ.

 

Πιστεύω ότι απέδειξα ότι δεν υπάρχει “reverse Logistics” στην λειτουργία της αγοράς, παρά μόνο «προς τα εμπρός» δράσεις. Σημειώστε ότι επειδή οι ρακοσυλλέκτες δεν θεωρείται ότι ασκούν επάγγελμα δεν εκδίδουν τιμολόγιο. Άρα η επιχείρηση που αγοράζει από ρακοσυλλέκτες δεν έχει καταβάλει ΦΠΑ και για τον λόγο αυτό υποχρεούται να υποβάλει την δήλωση αυτοπαράδοσης αγαθών που προανέφερα.  

Αν δεν γίνει αυτό δεν θα υπάρχει ποσό ΦΠΑ για να το εκπέσει από το ποσόν του ΦΠΑ, που θα εισπράξει με την πώληση των ειδών στην επιχείρηση που παράγει με πρώτες ύλες “ανακύκλωσης”. Επιπλέον δεν θα μπορεί να δικαιολογηθεί στις φορολογικές αρχές η ύπαρξη αυτών των ειδών στους χώρους της επιχείρησης…

 

Τέλος, σημειώστε την πιο απλή περίπτωση «αυτοπαράδοσης αγαθών» που λειτουργεί στην αγορά, την οποία ευτυχώς για την ΟΔΕ δεν έχουν την γνώση να προσεγγίσουν διάφοροι περιθωριακοί της παραγωγής και της κυκλοφορίας των αγαθών, όπως πχ μηχανικοί, δημοσιογράφοι και διάφοροι άλλοι θεωρητικοί. Αν πχ η Unilever Ευρώπης κρατήσει ένα τόνο σαπουνιών προς χρήση των εργαζομένων στην παραγωγική μονάδα ή στα γραφεία της, τότε οφείλει να υποβάλει την δήλωση «αυτοπαράδοσης αγαθών».

 

Ενδεικτικά αναφέρω Κωδικούς Άσκησης δραστηριότητας (Κ.Α.Δ.) επιχειρήσεων που προσδίδουν χρησιμότητες «προς τα εμπρός», με πρώτες ύλες προερχόμενες από μεταχειρισμένα ή άχρηστα υλικά, ήτοι πχ:
 

38.32.25 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών αλουμινίου
38.32.32 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών χαρτού και χαρτονιού
38.32.33 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών πλαστικού
38.32.34 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών ελαστικού
38.32.35 υπηρεσίες ανάκτησης υφαντικών πρώτων υλών
38.32.39 υπηρεσίες ανάκτησης άλλων μη μεταλλικών πρώτων υλών.

Διευκρίνιση:
ΚΑΔ, δηλαδή “Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας” λαμβάνουν οι επιχειρήσεις την στιγμή που υποβάλουν στην Εφορία (Δ.Ο.Υ.) Δήλωση έναρξης εργασιών.

Είναι αυτονόητο ότι τα υλικά, που προέρχονται από «άχρηστα υλικά που ανακτούν αξία», θα συνεχίσουν την «προς τα εμπρός» πορεία τους, για την παραγωγή νέων καινούργιων χρήσιμων αγαθών, ιδού ενδεικτικά σχετικοί ΚΑΔ, πχ: 

ΚΑΔ 22.11.20  Κατασκευή αναγομωμένων ελαστικών αυτοκινήτων.
ΚΑΔ 23.13.11   Κατασκευή μπουκαλιών και άλλων δοχείων από γυαλί.
ΚΑΔ 25.99.12  Κατασκευή νεροχυτών, νιπτήρων, μπανιερών, από σίδηρο, χάλυβα ή αλουμίνιο.

  
Αυτό που χρήζει διευκρινήσεων από τους θεωρητικούς είναι να μας πληροφορήσουν αν υπάρχει διαφορά μεταξύ των περιπτώσεων «reverse Logistics», όπως πχ η πώληση αποσβεσμένου μηχανήματος:
α) «αν πουλιέται το αγαθό» σε «Συνδεδεμένο πρόσωπο», ή
β) «αν πουλιέται το αγαθό» (κατά τους θεωρητικούς) σε «ανεξάρτητη οντότητα», ή
γ) «αν πουλιέται το αγαθό» σε κάποιο τρίτο για παλιοσίδερο, (δηλαδή να το λυόσουν για να παραχθεί νέο μέταλλο)…

Εγώ δηλώνω ότι από την στιγμή που η πώληση πραγμάτων με σκοπό πχ: {την «ανακύκλωση», για να πάρουν  αξία κατά τους θεωρητικούς}, υπόκεινται σε ΦΠΑ (Φόρο Προστιθέμενης Αξίας), αφορούν αποκλειστικά και δίχως εξαίρεση στις «προς τα εμπρός δράσεις» λειτουργίας της αγοράς, από τις οποίες συνάγονται λογιστικά γεγονότα και όχι βέβαια το «reverse Logistics» = το «τρέχα γύρευε» των μηχανικών και των συνοδοιπόρων τους!!!

Οι θεωρητικοί οφείλουν να κατανοήσουν ότι η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς δεν προσομοιώνεται μέσα στα εργαστήρια των Πολυτεχνείων, ούτε διδάσκεται με αναφορές συνολικά του τρόπου λειτουργίας της αγοράς άλλων κρατών και άλλων εποχών, που ήταν μάλιστα ενταγμένες σε διαφορετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Όμως, οι τεχνικοί «βλέπουν» μόνο τεχνικά πχ την παραγωγή υαλοπινάκων ή προφίλ αλουμινίου από μεταχειρισμένα υλικά και δεν βλέπουν την εμπορική - φορολογική πλευρά των επιχειρηματικών δράσεων, ότι δηλαδή αφορούν στους κυρίους και στους κατόχους αγαθών και ότι ακόμα και τα «υλικά ανακύκλωσης»  έχουν αξίες και ότι οι δοσοληψίες για την διαχείριση τους  υπόκεινται σε «προς τα εμπρός» λογιστικές και φορολογικές διατάξεις!  (Η ΑΒΣΠ προσέγγιζε αυτά τα θέματα ήδη στο πρώτο εξάμηνο σπουδών και τα ανέλυε στο κεφάλαιο για την «χρησιμότητα των αγαθών».)
 

Άρα μπορώ να δηλώσω ότι η γιαγιά μου στο χωριό Φρέ (Νομού Χανίων) που την έβλεπα όταν ήμουν 4 – 5 ετών να μαζεύει τις κοπριές από τα γίδια και τα πρόβατα και τις έριχνε στον κήπο με τις ντομάτες ήταν «reverse Logisticiane». Όπως επίσης και ο μπάρμπας μου, που έφερνε στο σπίτι ξύλα μετά το “μάζομα τσι ελιάς” για το ψήσιμο των φαγητών, ήταν και αυτός «reverse Logistician».
Όμως…
… και στην Αθήνα - Αιγάλεω 5 - 7 ετών (γύρο στο 1952 – 1954), γνώρισα και άλλους  «reverse Logisticians»: Πχ μεταξύ Κηφισού ποταμού και Ιεράς Οδού μέσα στα μποστάνια λειτουργούσαν και καμίνια που παρήγαγαν τούβλα. Το έδαφος στην περιοχή ήταν σε μεγάλο βάθος κατάλληλο για πρώτη ύλη. Για το ψήσιμο των τούβλων τα καμίνια μάζευαν πριονίδια και ροκανίδια από τα γειτονικά μαραγκούδικα του Αιγάλεω…

Ιδού και μια ακόμα «reverse Logistics» λειτουργία. Όμως εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν φορολογικές υποχρεώσεις και δεν τηρείτο λογιστήριο… Απλά οι συμμετέχοντες στην «reverse Logistics» δραστηριότητα, συνεργάζονταν προς το κοινό συμφέρον: Ο ένας ξεσαβούρωνε και ο άλλος εξασφάλιζε δωρεάν ενέργεια.

Μήπως όμως και σήμερα δεν αναφέρεται ότι από τα σκουπίδια παράγεται ενέργεια;

Ερωτάται:
- Αν η «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας» έχει σαν αντικείμενο το «Flow of Goods» που ρέουν αποκλειστικά μεταξύ ανεξαρτήτων επιχειρήσεων – αυτόνομων οντοτήτων;
  Ή αν η «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»:…
- …Αναλύει επιπλέον και την «ροή» εντός της ίδιας επιχείρησης; (Πχ η ΑΒΣΠ αναφερόταν στα ρινίσματα  σαπουνιού που επιστρέφουν – “reverζάρουν” - στην παραγωγή και
   δίδασκε τις σχετικές εγγραφές «Βιομηχανικής Λογιστικής».)

 

Σε ότι αφορά στην ίδια την έννοια «reverse Logistics», ούτε που την είχαμε δει, ούτε που την  είχαμε απαντήσει κατά την διάρκεια των σπουδών στην ΑΒΣΠ. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που αποκτούσαμε άριστη επιστημονική κατάρτιση χωρίς να μας αποπροσανατολίζουν ή να μας παραπλανούν οι θεωρητικές ασυναρτησίες των τεχνικών, τα στημένα δημοσιεύματα του τύπου ή οι επιλεγμένες ανταποκρίσεις δημοσιογράφων! 
 
Το κυριότερο: Ερωτάται…
- …Η «εφοδιαστική αλυσίδα σε όλα τα «στάδια», (κατά Sunil Chopra & Peter Meindl), διοικείται από τον ίδιο  Διοικητή;
-   Ή, κάθε «στάδιο» έχει τον δικό του διοικητή;
Κοντολογίς:
- Τι συμβαίνει με τον υπόχρεο σε ΦΠΑ στην εφαρμογή στην λειτουργία της αγοράς στο «reverse Logistics»; ή και στο… «προς τα εμπρός  Logistics;»

 

                    ΣΕΛΙΔΑ 38    ΑΛΛΕΣ  ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ  ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ


4) Ο καθηγητής Λάμπρος Λάϊος αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου του τον όρο «δίκτυα Logistics».

    Το μόνο που επιτρέπεται σε εμένα είναι να αναφέρω όπως εγώ κατανοώ τον όρο. Εγώ συγκεκριμένα χρησιμοποιώ τον όρο: «Λογιστικό Σύστημα Η/Υ» και διευκρινίζω
     ότι το λογιστικό σύστημα Η/Υ δίνει την δυνατότητα πρόσβασης μιας επιχείρησης σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης, πχ για να παραγγελθεί ένα είδος,
     ή να αναγγελθεί η εκτέλεση μιας παραγγελίας, ή να αναγγελθεί η άφιξη του φορτηγού στον προορισμό, κλπ.

    Άρα αυτό που πιστεύω ότι εννοεί ο καθηγητής Λάϊος συνάγεται στις αναλύσεις του συγγράμματος του, που διδάσκει στους φοιτητές ΟΔΕ πως λειτουργεί ο «Εφοδιασμός»
    στις επιχειρήσεις και στην αγορά, με την πρόσβαση της μιας επιχείρησης στο Λογιστικό σύστημα Η/Υ της άλλης = "δίκτυα Logistics Συστημάτων Η/Υ" και όχι βέβαια η
    θεωρητική έννοια «Εφοδιαστική αλυσίδα» = τρέχα γύρευε!
 

5) Γενικά όλοι οι ορισμοί «εφοδιαστικής αλυσίδας» αναφέρουν την ίδια έννοια της ΑΒΣΠ δηλαδή:
   

     Τελικός σκοπός της λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας είναι «Η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων - αγαθών στην κατανάλωση για την
      επίτευξη κέρδους.»

    Προσέξτε πως περιγράφουν και παραποιούν οι θεωρητικοί την περιγραφή λειτουργίας της αγοράς και την ορίζουν, (γιατί άραγε;), ως «εφοδιαστική αλυσίδα»:

    - «Σχεδιασμό αδιάλειπτης προστιθέμενης αξίας»,
    - «Σχεδιασμό και διοίκηση ομαλών διαδικασιών προστιθέμενης αξίας»,
    - «Διοίκηση της ροής των υλικών από τους προμηθευτές στους πελάτες»
    - «Όλες οι εγκαταστάσεις, οι λειτουργίες, οι δραστηριότητες που σχετίζονται με την ροή και το  μετασχηματισμό των αγαθών και υπηρεσιών από πρώτες ύλες σε πελάτες…»

 

Εγώ για να απομυθοποιήσω τις αντιφατικές και αντιεπιστημονικές προσεγγίσεις των θεωρητικών στην προσπάθεια τους να περιγράψουν την λειτουργία της αγοράς, θα αναφέρω ένα περιστατικό που προβλήθηκε στην τηλεόραση πριν από 20 - 25 χρόνια. Στο περιστατικό έλαβαν μέρος ο κ. Σιμόπουλος – Αστρονόμος – Διευθυντής του Πλανηταρίου και ο Πητ Παπαδάκος, ένας αστρολόγος.
 

Ο κ. Σιμόπουλος αποστόμωσε τον Παπαδάκο δηλώνοντας ότι η «Αστρονομία»  είναι επιστήμη γιατί όλοι οι αστρονόμοι μελετώντας τα αστέρια καταλήγουν πάντα για το ίδιο φαινόμενο στο ίδιο συμπέρασμα, πχ πότε θα γίνει έκλειψη Ηλίου ή Σελήνης, κλπ.
Στην συνέχεια δήλωσε ο κ. Σιμόπουλος:
«Οι αστρολόγοι αντίθετα στις προβλέψεις τους για τα ίδια ζητήματα συνάγουν καθένας διαφορετικά συμπεράσματα. Άρα, (δικό μου αυτό), οι θεωρητικοί που προσεγγίζουν την ίδια έννοια, δηλαδή την «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και την διδάσκουν καθένας με τον δικό του διαφορετικό τρόπο, δεν είναι επιστήμονες, (αλλά είναι με βάση τις απόψεις μου), «αστρολόγοι» και «καφετζούδες», που περιγράφουν καθένας τις δικές του διαφορετικές φαντασιώσεις, γαρνιρισμένες με παραμάζωμα γνώσεων άλλων, πάνω στην λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς.
Μάλιστα...
...οι θεωρητικοί για να δικαιολογήσουν την Βαβυλωνία ορισμών και προσεγγίσεων "εφοδιαστικής αλυσίδας" και "Logistics" δηλώνουν ότι οι αναφορές τους συνάγονται μέσα από πορίσματα συνεδρίων, διεθνών συσκέψεων, διασκέψεων, κλπ. Εκεί ακριβώς στηρίζεται και η δική μου αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι κάθε φορέας, πρόσωπο, οργανισμός, κλπ, συνάγει και τα δικά του διαφορετικά πορίσματα και ορισμούς "αλυσίδας" και "Logistics"!
 

Σε τι θα διέφεραν πχ οι αναφορές των ελλήνων θεωρητικών, αν αντί του ξενόφερτου όρου «εφοδιαστική αλυσίδα», εισήγαγαν και ανέλυαν τον όρο «Λειτουργία της Αγοράς»; Πάλι δεν θα όριζαν «προς τα πίσω» τις αγορές και «προς τα εμπρός» τις πωλήσεις; Όμως θα ήταν ταυτόχρονα υποχρεωμένοι εκ του νόμου, να απεικονίζουν και τις λογιστικές εγγραφές στα λογιστικά συστήματα Η/Υ, που θα συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων στην λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς, που όταν θα έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς, θα έχουν καταστεί αυτοτελείς δράσεις.  


Άρα ο επιχειρηματίας – «Διοικητής αλυσίδας» - κάθε επιχείρησης συγκεντρώνει τα οικονομικά μεγέθη της επιχείρησης του και λαμβάνει τις επιχειρηματικές αποφάσεις, που δικαιολογημένα διαφέρουν μεταξύ των επιχειρηματιών, για τον λόγο ότι τις επιχειρηματικές αποφάσεις επηρεάζουν «αστάθμητοι παράγοντες»,  όπως πχ το «επιχειρηματικό ένστικτο» και ο «επιχειρηματικός κίνδυνος». Επιπλέον όμως και η εκάστοτε κατάσταση και οι προοπτικές εξέλιξης της αγοράς.  

Παρενθετικά:
Μελετείστε στην βιβλιογραφία τον οικονομικό όρο «Konjunktur = «Συγκυρία».
Προσοχή: Ο όρος «Konjunktur στην επιστήμη ΟΔΕ δεν έχει πληθυντικό αριθμό και πρέπει να γίνεται κατανοητός ως «η παρούσα κατάσταση». Κατά συνέπεια κακώς οι θεωρητικοί και οι μηχανικοί χρησιμοποιούν την ελληνική μετάφραση της λέξης στον πληθυντικό αριθμό, δηλαδή «συγκυρίες».
 

Η «συγκυρία» είναι στατική έννοια* και χρησιμοποιείται για να περιγράψει την στιγμιαία κατάσταση της αγοράς, που λαμβάνεται υπόψη για την λήψη της επιχειρηματικής απόφασης. Πχ αν η κατάσταση της αγοράς είναι καλή και η οικονομία σε ανάπτυξη  χρησιμοποιείται από τους ξένους ο όρος Hoch Konjunktur, που είναι και αυτή στον ενικό αριθμό και διευκρινίζεται στα ξένα κείμενα ως «Boom».  *("Στατική έννοια" σημαίνει με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ ότι στην μελέτη και ανάλυση της έννοιας δεν λαμβάνεται υπόψη ο παραγοντας χρόνος. Η αντίθετη έννοια καλείται "Δυναμική" στην μελέτη και ανάλυση της οποίας λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας χρόνος.)

6) Κατά συνέπεια ο όρος που χρησιμοποιεί ο μεταφραστής Αλέξανδρος Τσίγκας στην σελίδα 384 – 5η σειρά  από επάνω στην μετάφραση του βιβλίου του Christopher:
    «Οι σημερινές οικονομικές συγκυρίες» είναι ερασιτεχνικός και αδόκιμος. Συνιστώ στις περιπτώσεις που θέλουμε να περιγράψουμε το περιβάλλον λειτουργίας της αγοράς να
     χρησιμοποιούνται έννοιες όπως πχ: «Οι προοπτικές εξέλιξης των συνθηκών της αγοράς», ή ακόμα  «Οι συνεχείς διακυμάνσεις της αγοράς», ή «Η κατάσταση που επικρατεί
     σήμερα στην αγορά», ή «η συγκυρία δεν επιτρέπει την αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της εταιρείας Χ», κλπ.

  
 (Σε μεταπτυχιακή εργασία μάλιστα του Παν. Πειραιά με αντικείμενο την "Εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου",  έχω εντοπίσει τον όρο: «κατασκευαστής φαρμάκου». Άντε, με
   το καλό να δούμε και εργασία εφοδιαστικής αλυσίδας για την «παραγωγή της γέφυρας Ρίου Αντιρρίου». Πάντως, όπως πληροφορήθηκα, το μεταπτυχιακό για μηχανικούς στο
    Πανεπιστήμιο  Πειραιά πρέπει – ευτυχώς - να καταργήθηκε. Δεν γνωρίζω αν έγινε κάτι αντίστοιχο με το μεταπτυχιακό για μηχανικούς του Παν. Θεσσαλονίκης – Μακεδονίας.)
    

Το ερώτημα όμως που θα παραμείνει είναι τι ρόλο θα παίζει η ίδια η «Διοίκηση» ή η «Διαχείριση» της «εφοδιαστικής αλυσίδας»; όπως και του «Διοικητή» ή του «Διαχειριστή» της; Δηλαδή αν αυτό το πρόσωπο με βάση τις απόψεις τους διοικεί μόνο μια επιχείρηση, δηλαδή την δική του και μόνο, ή ίσως διοικεί και περισσότερες της μιας επιχειρήσεις, που ο νόμος όπως αναφέρω, τις ορίζει ως «συνδεδεμένα πρόσωπα»;…

Επιπλέον προσδιορίζει και ορίζει ο νόμος ότι: «τα “συνδεδεμένα πρόσωπα” έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο, στον έλεγχο ή στην Διοίκηση από ένα νομικό πρόσωπο.»
 

Εγώ αποκαλώ αυτό το “πρόσωπο” «Κύριο 51%» και η ΑΒΣΠ το αποκαλούσε «Ιθύνουσα Επιχείρηση». Μάλιστα, εγώ για  να απομυθοποιήσω τον όρο «”Διοίκηση” ή “Διαχείριση” της εφοδιαστικής αλυσίδας», αποκαλώ το “πρόσωπο”, που μας έχουν μοστράρει οι θεωρητικοί, με βάση μόνο το επάγγελμα ή την επιχειρηματική δραστηριότητα που ασκεί ως
 «Εφοδιαστικοαλυσιδατζή»!


Συνιστώ λοιπόν να εγκαταλειφθεί ο όρος «Διοίκηση» ή «Διαχείριση» εφοδιαστικής Αλυσίδας» και η Βαβυλωνία των ορισμών και των προσεγγίσεων των θεωρητικών, για να απαλλαγεί η λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας από τα δεσμά της αλυσίδας, που την κρατούν σιδηροδέσμια Μηχανικοί, δημοσιογράφοι και θεωρητικοί και να εισαχθούν οι όροι «Μικροοικονομική» και «Μακροοικονομική» προσέγγιση Λειτουργίας της Αγοράς.

 

Σε αυτήν την προσέγγιση και μέσα από το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, θα μπορούν με αντικείμενο μαθημάτων, όπως πχ:
- Το σύγγραμμα του Καθηγητή του Παν. Πειραιά Λάμπρου Λάϊου: «Διοίκηση Εφοδιασμού» ή
- Το σύγγραμμα του καθ. του Οικ. Παν. Αθηνών Μανιάτη: «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας -  Από τη Θεωρία στην Πράξη».

Να προσεγγίζεται πρακτικά και μεθοδικά η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς, καθώς επίσης η συγκέντρωση των αναγκαίων πληροφοριών, για να γίνει κατανοητή η «εφοδιαστική», η «τροφοδοτική» και κάθε άλλη αλυσιδωτή εμπλοκή «συνδεδεμένων με συμβάσεις πώλησης προσώπων», που δρουν με τελικό σκοπό την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.
 

Κοντολογίς
Όταν περιγράφεται η λειτουργία των επιχειρήσεων εντός της αγοράς όλες οι απόψεις των επιστημόνων ΟΔΕ οφείλουν να ταυτίζονται, για τον απλό λόγο ότι αναφέρονται στην επιχειρηματική δραστηριότητα ενταγμένη εντός του πλαισίου των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων. Άρα οι λειτουργίες και οι επιχειρηματικές αποφάσεις αφορούν στην οργάνωση και στον προγραμματισμό των δράσεων λειτουργίας της επιχείρησης που έχει μελετήσει και αποφασίσει ο επιχειρηματίας, προς επίτευξη του τελικού σκοπού για τον οποίο έχει συστήσει και λειτουργεί την επιχείρηση ή τις επιχειρήσεις του. 
 

Άρα η επιστήμη ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει ότι περιλαμβάνεται στο θεσμοθετημένο πλαίσιο που ισχύει στην αγορά και να αδιαφορεί για τις δαιδαλώδεις απόψεις των θεωρητικών, των μηχανικών και των δημοσιογράφων, που αναφέρουν – κουτσομπολεύουν - αποσπασματικά κάποια περιστατικά από την λειτουργία των επιχειρήσεων, δίχως αναφορά των επιστημονικών δεδομένων που συγκεντρώθηκαν και ελήφθησαν υπόψη στην λήψη των συγκεκριμένων επιχειρηματικών αποφάσεων.
 

Πχ ο Christopher, όπως προανέφερα, δημοσίευσε σαν εκδότης περιοδικού για την απόφαση της Unilever να κλείσει τα 5 εργοστάσια στην Ευρώπη. Όμως οι φοιτητές ΟΔΕ θα πρέπει να διδαχθούν και για  τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση.


Πχ, αν αφορούσαν στην λειτουργία της αγοράς, ή αν είχαν αφορμή απεργιακές κινητοποιήσεις; Ίσως περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων; Ή αν αφορούσαν στην εσωτερική λειτουργία του ομίλου Unilever; Πχ στην ζημιογόνο λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων; Ή ίσως η παραγωγή αυτών των 5 εργοστασίων ανατέθηκε σε τρίτους;  Ή ίσως οφειλόταν στα οικονομικά δεδομένα που συνάγονται και αξιολογούνται από τις ενοποιημένες λογιστικές καταστάσεις; Ή ίσως συγχωνεύτηκαν με άλλες επιχειρήσεις, κλπ...

Προσοχή: Στους χορηγούς τηλεοπτικών εκπομπών εντός του 2021 αναφέρεται μεταξύ άλλων και μια επιχείρηση με την επωνυμία: {"ΕΛΑΪΣ - Unilever Hellas AE"}. Ενδιαφέρον θα ήταν στις εργασίες των φοιτητών να ερευνηθεί με βάση το καταστατικό αυτού του επιχειρηματικού σχήματος ποιός κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του; Ποιά είναι η σύνθεση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του; Ποιός είναι ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου της Επιχείρησης (ΑΦΜ); Είναι ο ίδιος που λειτουργούσε η "ΕΛΑΪΣ" στο παρελθόν; κλπ... (Αυτά τα στοιχεία δεν είναι εμπιστευτικά γιατί δημοσιεύονται...). Η έρευνα θα ήταν χρήσιμη, γιατί με τον τρόπο αυτό θα γίνει κατανοητό στους φοιτητές ΟΔΕ, τι σημαίνει στην πράξη το δημοσιογραφικό κουτσομπολιό του Christopher ότι: {η Unilever "έκλεισε" 5 εργοστάσια Ευρώπη!}, δίχως να αναφέρει συγκεκριμένα πότε και πώς τα είχε "ανοίξει";...

 

                             ΣΕΛΙΔΑ 40  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  ( Κατάλληλα μόνο σε… 18 άνω!)
   

Παρενθετικά συμπληρώνω πριν κλείσω…,
…γιατί θα ήταν παράληψη μου να μην αναφέρω και τις «ανθρωπολογικές» σοφιστείες του εκδότη - δημοσιογράφου Christopher, που… λόγω επαγγέλματος έχει την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζει τα πάντα! Όμως όταν αναμασάς τις γνώσεις, τις ιδέες και τις απόψεις των άλλων δεν είσαι επιστήμονας! Σαν απόδειξη αυτού σας ενημερώνω για την δήλωση του δημοσιογράφου  Christopher περί την έννοια «Logistics» και «Διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας», που μας ενημερώνει και μας διδάσκει στην σελίδα 379 του βιβλίου του ότι:


«Ο  ανθρώπινος εγκέφαλος έχει δύο διακριτές πλευρές, το αριστερό και το δεξιό ημισφαίριο. Από το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου εξαρτάται η ανάλυση γεγονότων και η λήψη λογικών αποφάσεων με την αξιοποίηση πληροφοριών και δεδομένων. Το δεξιό ημισφαίριο εστιάζει στην αισθητηριακή αντίληψη και ερμηνεία του περιβάλλοντος.»…

…Στην συνέχεια δηλώνει λίγο παρακάτω το απόφθεγμα της ιατρικής – Logistics – Supply Chain “σοφίας” και δημοσιογραφικής “φαντασίας” του ότι: «Όσον αφορά το είδος των δεξιοτήτων που απαιτούνται  για την Διοίκηση πολύπλοκων συστημάτων όπως των παγκοσμίων εφοδιαστικών αλυσίδων, θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι είναι χρήσιμα τα γνωρίσματα τόσο του αριστερού όσο και του δεξιού ημισφαιρίου.»

Εδώ εγώ διαπιστώνω μια ακόμα φορά τις αντιφάσεις του Christopher, δηλαδή το: …«“θα μπορούσε” να υποστηριχτεί ότι είναι χρήσιμα τα γνωρίσματα τόσο του αριστερού όσο και του δεξιού ημισφαιρίου…».

Σημασία όμως θα είχε να μας επιβεβαιώσει ο Christopher, αυτό που υποστηρίζει σχετικά ο ίδιος πάνω στα γνωρίσματα τόσο του αριστερού όσο και του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, δηλαδή:
Να αναφέρει κάποιες συγκεκριμένες δεξιότητες που έχει ο ίδιος ταξινομημένες στο κάθε ημισφαίριο του δικού του εγκεφάλου, από αυτές που μας διδάσκει, (αραδιάζει), ότι απαιτούνται για την διαχείριση των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων!

Απάντηση σίγουρα δεν υπάρχει γιατί όποιος απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση θα έχει σίγουρα «τρικυμία εν κρανίω». Όμως, επειδή εγώ μεταξύ 1954 -1957, ήμουν τότε 7 - 9 ετών υπήρξα στο Αιγάλεω «reverse Logistician», άρα και «Supply chain Manager», μπορώ να  απαντήσω κατά πως πρέπει την παραπάνω ερώτηση – «ανθρωπολογικό προβληματισμό» για την διαχείριση των κατά Christopher "παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων".

Καταρχήν όμως θα πρέπει να περιγράψω το «reverse Logistics» και το «Supply Chain Management» που ασκούσα εκείνη την περίοδο. Συγκεκριμένα…

…Μαζί με άλλα παιδιά πηγαίναμε στο όρος Αιγάλεω και μαζεύαμε «μολύβι», που πουλούσαμε στους παλιατζήδες προς μια Δραχμή την οκά. (Το σίδερο πουλιόταν 0,5 Δραχμές, το αλουμίνιο – δηλαδή κάποιο τρύπιο σκεύος μαγειρικής – 1,5 Δρχ. και ο χαλκός, που μαζεύαμε από τα συνεργεία της ΔΕΗ, 2 Δρχ η οκά).

Το μολύβι ήταν σε μέγεθος περίπου όπως το καπάκι του μπουκαλιού του αναψυκτικού, μόνο που ήταν πιο χονδρό, με οδοντωτά ανώμαλα άκρα, γκριζαρισμένο από τον χρόνο και στις ρωγμές του ήταν γεμάτο χώμα.
Με συγκίνηση σας ενημερώνω ότι μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποίησα, ότι επρόκειτο για εξοστρακισμένες σφαίρες από τον εμφύλιο, που ευτυχώς βρίσκαμε, γιατί δυστυχώς οι σφαίρες – «μολύβι» - που δεν βρίσκαμε, ήταν θαμμένες λίγο παρακάτω στο Γ’ Νεκροταφείο, σφηνωμένες στο κορμί κάποιου παλληκαριού… 


Άρα έχω αποδεδειγμένα την πιο μακρόχρονη πείρα όλων των «Logistics Managers», των «Supply Chain Managers» και των «reverse Logisticians», επομένως κατέχω την γνώση να απαντήσω έγκυρα στην δική μου ερώτηση, που σίγουρα δεν θα απαντήσει ο Christopher, κάποιος θαυμαστής ή κάποιος θιασώτης του.

Όμως, για να το κάνω ευχάριστο και διασκεδαστικό θα απαντήσω και εγώ «ανθρωπολογικά» στην ερώτηση με την πείρα της ζωής μου, ως δεκάχρονου «Supply Chain Manager», γιατί μελαγχόλησα, που αναπόλησα τα παιδικά μου χρόνια, που ήμουν ξυπόλυτο αλάνι στο Αιγάλεω.
 

Δηλώνω λοιπόν ότι θα πρέπει πρωτύτερα και ο Christopher να ενημερώσει τους φοιτητές και τους θαυμαστές του, σε ποιανού «κεφαλιού» τον εγκέφαλο αναφέρεται; στου «πάνω»; ή στου «κάτω»;!!!
 Αυτό γιατί με τις ασυνάρτητες και αόριστες «μπιπ» - ανταποκρίσεις ή συνεντεύξεις - που έχει συγκεντρώσει ως εκδότης περιοδικού ο Christopher, έχω την αίσθηση ότι μάλλον στου «κάτω κεφαλιού» τον εγκέφαλο αναφέρεται, που δεν έχει δεξιό και αριστερό ημισφαίριο!
(Επιστημονικά με όρο της ιατρικής το «κάτω κεφάλι» καλείται: «βάλανος»… )
 

Θα ήταν πάντως ωφέλιμο για τους φοιτητές να αντιπαρατεθούν επιχειρήματα στις απόψεις που καταθέτω στο παρόν κείμενο μου. Η σιωπή από αυτούς που δεν συμφωνούν και μάλιστα με αφορμή τον τρόπο της «ανθρωπολογικής» μου έκφρασης, θα ήταν εύκολη, πλην όμως αδικαιολόγητη υπεκφυγή.

Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που έκανα στο τέλος του παρόντος κειμένου την δική μου «ανθρωπολογική» προσέγγιση στην λειτουργία της αγοράς…  Ήθελα δηλαδή να έχουν μελετηθεί οι απόψεις μου πριν υπάρξει δυσφορία για τον τρόπο που απέρριψα τις ανθρωπολογικές απόψεις του Christopher.   


Εξ άλλου εγώ χρησιμοποίησα για να γίνω σαφής την επικρατούσα στην πιάτσα  ορολογία των δεκαετιών  1950 - 1970… Στην συνέχεια της σταδιοδρομίας μου χρησιμοποίησα επικουρικά την ορολογία από τις σπουδές στην ΑΒΣΠ, τις μετεκπαιδεύσεις μου στην Ευρώπη και την πείρα μου ως υποτακτικός πολυτελείας σε θέσεις ευθύνης σε  Πολυεθνικές Επιχειρήσεις. Όσοι έχουν αντίθετες απόψεις ας αντιπαρατεθούν με δικά τους επιχειρήματα σε όποια επιστημονικό πεδίο γύρο από την Παραγωγή και την Διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση επιθυμούν.  


Αρκεί μόνο να δηλώσουν από πιο ημισφαίριο του δικού τους εγκεφάλου έχουν ανασύρει τα όποια επιχειρήματα τους για την «Διοίκηση πολύπλοκων συστημάτων όπως των παγκοσμίων εφοδιαστικών αλυσίδων», που αναφέρει ο Christopher. Δεν αρκεί δηλαδή στην συγκεκριμένη  περίπτωση η αποσπασματική αναφορά  από την πείρα και τις γνώσεις άλλων ή σε ότι  αναφέρει η βιβλιογραφία, που και εγώ έχω μελετήσει και γι’ αυτό κατέληξα στα παραπάνω ανατρεπτικά συμπεράσματα!!!

Επαναλαμβάνω:
Τα θέματα παραγωγής των προϊόντων και της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων παγκοσμίως, τα κατέχουμε εξ ίσου καλά, ίσως και ακόμα καλύτερα από τους ξένους και έχουμε για τα πάντα θεσμοθετημένες ρυθμίσεις από την πολιτεία, όπως επίσης εισάγουμε και χρησιμοποιούμε στην διδασκαλία των φοιτητών αποκλειστικά  ελληνική επιστημονική και τεχνοκρατική ορολογία.  

Συγκεκριμένα:

Η Νομοθεσία της χώρας μας περιγράφει τις "αλυσοδεμένες επιχειρήσεις" των θεωρητικών σαν "συνδεδεμένα πρόσωπα" και ορίζει τα νταραβέρια μεταξύ των αλυσοδεμένων επιχειρήσεων ως "ενδοομιλικές συναλλαγές".
Επιπλέον η νομοθεσία ορίζει τα "μη συνδεδεμένα πρόσωπα", (δηλαδή τις μη αλυσοδεμένες επιχειρήσεις, ή κατά τους θεωρητικούς "αυτόνομες οντότητες"), ως "ανεξάρτητες επιχειρήσεις".
Το  κυριότερο

Η νομοθεσία προβλέπει την λειτουργία στην αγορά του "Διοικητή" των συνδεδεμένων προσώπων και προσδιορίζει με ακρίβεια τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του για την άσκηση των δραστηριοτήτων στην Διοίκηση, στο Κεφάλαιο και στον έλεγχο των "συνδεδεμένων προσώπων" -, ίσως {"αλυσοδεμένων" επιχειρήσεων;} με βάση τις απόψεις των δημοσιογράφων, των μηχανικών και των θεωρητικών;

 

    ΣΕΛΙΔΑ 42       Επίλογος και διδάγματα χρήσιμα στις εργασίες των φοιτητών

Πιστεύω ότι θα αντιλαμβάνεστε τώρα πλέον γιατί οι θεωρητικοί στις λειτουργίες των αλυσοδεμένων επιχειρήσεων περιλαμβάνουν μόνο τις "αγορές", την "παραγωγή" και τις "πωλήσεις"; Επιπλέον τον λόγο που εξαφανίζουν την ένταξη στην αγορά τις λειτουργίες του Mister 51%,  ή "Supply Chain Manager" ή "Ιθύνουσας επιχείρησης"; Αυτό απλά συμβαίνει διότι οι επιχειρήσεις "αλυσίδας" που προσεγγίζουν οι θεωρητικοί δεν ασκούν την λειτουργία "Διοίκησης" και "Χρηματοδότησης" που δίδασκε η ΑΒΣΠ!
(Σας θυμίζω ότι στα κείμενα μου ορίζω για τον λόγο αυτό τις αλυσοδεμένες επιχειρήσεις ως "αλυσοδεμένες φασονιέρισες"!)

Άρα θα συμφωνήσετε μαζί μου που συγχαίρω τον καθηγητή Μανιάτη γιατί δεν καταθέτει ορισμό Διοίκησης "εφοδιαστικής αλυσίδας" και του "Logistics" της,  αλλά απεικονίζει με σχήματα τις δράσεις των επιχειρήσεων που εμπλέκονται στην λειτουργία της διεθνούς αγοράς του ελεύθερου ανταγωνισμού, αδιάφορο μάλιστα αν οι έννοιες των όρων αυτών των δράσεων αφορούν στην Διοίκηση των κατά νόμο "ανεξάρτητων επιχειρήσεων" ή στην Διοίκηση των κατά νόμο "συνδεδεμένων προσώπων".


Το σημαντικό είναι ότι ο Μανιάτης περιγράφει συνεκτικά τις ίδιες τις λειτουργίες των επιχειρήσεων, (Αγορές, Παραγωγή, Πωλήσεις, Μεταφορά, Διαμεταφορά, Αποθήκευση, κλπ), που εκτελούνται διαχρονικά στην αγορά και σε όλες ανεξαίρετα τις επιχειρήσεις, σε εκτέλεση του σκοπού συστάσεως και λειτουργίας εκάστης. Η προσέγγιση της λειτουργίας της αγοράς για την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση του Μανιάτη συνάδει απόλυτα με την προσέγγιση της ΑΒΣΠ της δεκαετίας του 60, (Παπαδημητρίου σελ. 28), την οποία επαναλαμβάνω:
{"Τελικούς σκοπούς της επιχειρήσεως ονομάζομεν τους τιθέμενους βάσει σχεδίου σκοπούς παραγωγής και διαθέσεως χρησιμοτήτων εις την κατανάλωσιν προς επίτευξιν  κέρδους".}:
α) Άρα τα δύο πρώτα σχέδια του Μανιάτη (προμηθευτές - παραγωγή), αφορούν στην έννοια της ΑΒΣΠ "βάση σχεδίου παραγωγή".
β) Τα δε επόμενα 2 σχέδια Μανιάτη (Μεταφορά, Αποθήκευση, κλπ), αφορούν στην έννοια της ΑΒΣΠ "Διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους".

Όπως διαπιστώνετε το σχήμα Μανιάτη τελειώνει και αυτό στην κατανάλωση!  Η ΑΒΣΠ όριζε μάλιστα σχετικά με την λειτουργία της Διαθέσεως, ότι "περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων των δημιουργουμένων μετά την  ολοκλήρωση της παραγωγής και μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων", ότι ακριβώς περιγράφει σχηματικά και ο Μανιάτης!!!


Η προσέγγιση "αλυσίδας" του Μανιάτη είναι η ορθή και ισχύει διαχρονικά μέχρι σήμερα, γιατί η νομοθεσία θεσμοθετεί με τους ίδιους κανόνες την ίδρυση, ένταξη και λειτουργία των επιχειρήσεων στην αγορά.
Συγκεκριμένα:
Το καταστατικό συστάσεως κάθε επιχείρησης περιλαμβάνει υποχρεωτικά το άρθρο "Σκοπός", με βάση το οποίο οι επιχειρήσεις εντάσσονται και προσεγγίζονται από την ΟΔΕ, πχ σε επιχειρήσεις πρωτογενούς παραγωγής, μεταποίησης, βιομηχανικές, γεωργικές. εμπορικές, παροχής υπηρεσιών, κλπ. Άρα μια μόνο επιχείρηση δεν μπορεί να συνθέσει την "εφοδιαστική αλυσίδα", δηλαδή να ασκεί όλες τις δραστηριότητες που προανέφερα. Άρα η παραγωγή και η διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση για όλα τα αγαθά είναι το άθροισμα των "σκοπών" των επιχειρήσεων που εμπλέκονται κατά περίπτωση και προϊόν!!! Tο άθροισμα των σκοπών των επιχειρήσεων για να παραχθεί το προϊόν και για να διατεθεί στην αγορά το όρισε η ΑΒΣΠ ως "τελικό σκοπό"!!!
 

Επιπλέον
Η πολιτεία ελέγχει την λειτουργία των επιχειρήσεων με εφαρμογή των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων, που σημαίνει αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, ότι δηλαδή κάθε επιχείρηση λειτουργεί με εφαρμογή των νόμων και...: "Με τας μετ' αυτών απορρεούσας συνεπείας", που ισχύει και σήμερα, γιατί η νομοθεσία επιβάλλει και ελέγχει με τους ίδιους κανόνες την ίδρυση, ένταξη, λειτουργία, μεταβολές, συγχωνεύσεις, εξαγορές, λύση, κλπ, των επιχειρήσεων στην αγορά.

Το επιστημονικό πεδίο που διδάσκει τα παραπάνω είναι η ΟΔΕ, που προσεγγίζει τα επί μέρους θέματα με τον όρο «Επιχειρησιακός Λογισμός» = «Business Logistics*». Το κάθε επιστημονικό πεδίο πρέπει όμως στην ΟΔΕ να διδάσκεται αναλυτικά όπως το σύγγραμμα του Λάϊου και συνεκτικά στα πρώτα έτη σπουδών για την σφαιρική ενημέρωση των φοιτητών ΟΔΕ όπως το σύγγραμμα Μανιάτη και αναλυτικότερα τα ίδια θέματα (πχ Παραγωγή, Πωλήσεις, Μεταφορά, Αποθήκευση, κλπ) να διδάσκονται σε ένα επί μέρους εξειδικευμένο μεταπτυχιακό πεδίο. 


Η αιχμή όμως της διδασκαλίας ΟΔΕ πρέπει να αποσαφηνίζει ότι οι δράσεις των εργαζομένων εντός των επιχειρήσεων καθίστανται αυτοτελείς δράσεις, όταν από την ολοκλήρωση τους συνάγεται λογιστικό γεγονός, πχ όσο φορτώνεται ένα μέσο μεταφοράς έχουμε δράση. Όταν φορτωθεί το φορτηγό η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται και καταχωρείται «λογιστικά» = «Logistics», η μείωση των ειδών που εξήλθαν του αποθηκευτικού χώρου, με παραστατικό το τιμολόγιο πώλησης, ή την φορτωτική του Μεταφορέα, ή το δελτίο αποστολής, κλπ… *(Η μετάφραση είναι δική μου.)

Όλες ανεξαίρετα οι δράσεις “εφοδιαστικής αλυσίδας” κατά τους θεωρητικούς, ή κατ’ εμέ “δράσεις για την λειτουργία των επιχειρήσεων, της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας”, εκτελούνται από αυτούς που εγώ περιγράφω και ονομάζω «Πρόσωπα της Μεταφοράς αξίας και φορτίου», τα οποία είναι:
1) Αφενός τα πρόσωπα της σύμβασης πώλησης ήτοι ο Αγοραστής και ο Πωλητής.
2) Αφετέρου τα πρόσωπα της σύμβασης έργου, ήτοι Αποστολέας, Παραλήπτης, Εντολέας, Μεταφορέας.
3) Επιπλέον τα πρόσωπα που ασκούν τις βοηθητικές υπηρεσίες Μεταφοράς, ήτοι Διαμεταφορέας,  Αποθηκευτής, Εκτελωνιστής και άλλοι.


Όμως η διδασκαλία ΟΔΕ εκτείνεται λόγω του Αστικού και Εμπορικού Δικαίου στην εμπλοκή στην λειτουργία της αγοράς επιπλέον στους:
4) «Κύριο», «Κάτοχο» και «Νομέα»* των «εφοδιαστικοαλυσοδεμένων» επιχειρήσεων και αγαθών. * (Νομέας ενός πράγματος είναι αυτός που θεωρεί ότι είναι δικό του.)
5) Στην λειτουργία της αγοράς συμμετέχουν επίσης ο Παραγωγός, ή επιχείρηση φασόν, η επιχείρηση  Δικαιόχρησης** (Franchse), και άλλες.
    **(Δικαιόχρηση είναι σύμβαση  μεταξύ δύο προσώπων με βάση την οποία παραχωρείται η τεχνογνωσία, η παροχή εξοπλισμού και η οργάνωση καταστημάτων με την
     υποχρέωση μεταξύ άλλων της από κοινού μαζικής προμήθειας των εμπορευμάτων. (Περισσότερα σε άλλα κείμενα μου.)

 

Προσοχή σημαντική προσθήκη 22.03.2021
Επειδή στην ΟΔΕ διδάσκεται Αστικό Δίκαιο παρακάλεσα τον πρεσβύτερο γιό μου, (άριστο διδάκτορα Νομικής του Πανεπιστημίου Tübingen Γερμανίας), και μου έδωσε μια μικρή περιγραφή της έννοιας: "σύμβαση πώλησης", που η εκτέλεση της συνιστά την κύρια αιτία της κυκλοφορίας των αγαθών παγκοσμίως:
Αρχή νομικού κειμένου:

Το άρθρο 513 ΑΚ ρυθμίζει τη σύμβαση της πώλησης, με την οποία ο μεν πωλητής αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταβιβάσει και παραδώσει το πωλούμενο πράγμα ή δικαίωμα και ο αγοραστής να πληρώσει το τίμημα. Από τη διατύπωση της διάταξης προκύπτει ότι η σύμβαση της πώλησης είναι υποσχετική, δηλαδή τα μέρη αναλαμβάνουν αμοιβαία υποχρέωση να εκπληρώσουν τις παραπάνω υποχρεώσεις τους μεταξύ τους, χωρίς όμως μετά την κατάρτιση της σύμβασης να έχει μεταβληθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς του πωλούμενου. Για να επέλθει δηλαδή η μετάσταση της κυριότητας πρέπει ο πωλητής να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του από την πώληση, δηλαδή αφενός να καταρτίσει με τον αντισυμβαλλόμενό του μια άλλη σύμβαση, αυτή της μεταβίβασης, και φυσικά αν πρόκειται για κινητό να παραδώσει το πωλούμενο (άρθρα 1033 και 1034 ΑΚ αντίστοιχα για ακίνητα και για κινητά). Συνήθως στα κινητά οι δύο συμβάσεις (πώληση και μεταβίβαση) καταρτίζονται ταυτόχρονα και έτσι αυτή η νομική ιδιαιτερότητα δεν γίνεται αντιληπτή σε ένα μη νομικό. 
 

Άλλωστε, βάσει όσων προαναφέρθηκαν, προκύπτει ότι αν ο πωλητής δεν έχει την κυριότητα του πωλούμενου, η σύμβαση της πώλησης είναι έγκυρη, όμως ο πωλητής θα αδυνατεί να εκπληρώσει την υποχρέωση της μεταβίβασης του ξένου πράγματος και γι' αυτό θα οφείλει συνήθως αποζημίωση στον αγοραστή (382 ΑΚ). Το ίδιο καταρχήν θα προκύψει, εφόσον ο πωλητής καθυστερεί να εκπληρώσει την υποχρέωσή του (άρθρα 383, 340επ. ΑΚ). Διαφορετική όμως είναι η αντιμετώπιση αν το πωλούμενο έχει πραγματικά ελαττώματα ή έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας. Στην περίπτωση αυτή ο αγοραστής διατηρεί τα δικαιώματα που προβλέπονται στα άρθρα 540, 543 ΑΚ, δηλαδή δικαίωμα διόρθωσης ή αντικατάστασης ή μείωσης τιμήματος ή υπαναχώρησης από τη σύμβαση και υπό προϋποθέσεις αποζημίωση...

Τέλος του νομικού κειμένου. Σχετικά έχω αναφερθεί και σε άλλα κείμενα μου.

Προσοχή όμως:
Τα πρόσωπα στους αύξοντες αριθμούς 4 και 5 λειτουργούν στην αγορά με την ιδιότητα των προσώπων που αναφέρω στους αύξοντες αριθμούς 1 – 3! Πχ, όπως αναφέρω στα κείμενα μου, ο «παραγωγός» συνιστά μια εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, δηλαδή ο παραγωγός χορεύει ζεϊμπέκικο, κατά το… μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα!


Όμως, για να πουλήσει την παραγωγή του χορεύει ο παραγωγός ταγκό, γιατί κάνει Logistics = Λογισμό* = Μέτρηση και υπολογισμό και στην συνέχεια καταρτίζει την σύμβαση πώλησης με τον αγοραστή – πελάτη του. Ο Αγοραστής - Πελάτης, (ίσως Παραγωγός και αυτός ή Έμπορος), έχει κάνει και αυτός αντίστοιχα τον Λογισμό του, - Επιχειρησιακό Λογισμό – κατά την ΑΒΣΠ και συνάπτει την σύμβαση πώλησης, με κοινά αποδεκτούς όρους, που δεν επιτρέπουν στον προμηθευτή του να τον… πατήσει!  *(Η μετάφραση στο σημείο αυτό είναι δική μου.)

   
Άρα, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας δρουν για την παραγωγή αγαθών - χρησιμοτήτων κατά την ΑΒΣΠ -, και συναλλάσσονται μεταξύ τους, (προς τα εμπρός και προς τα πίσω κατά τους θεωρητικούς), για την κατάρτιση συμβάσεων, με τελικό σκοπό να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα παγκοσμίως και να πληρωθεί η αξία τους. Επομένως πρέπει ή όχι οι θεωρητικοί να δηλώσουν με επιστημονικούς όρους, (δηλαδή πχ οικονομικούς, εμπορικούς, νομικούς, φορολογικούς, κλπ), κατά το πώς αντιλαμβάνονται τα περί των «Supply Chain» και των «Logistics» τους, ενταγμένα όπως προβλέπεται στις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της Πολιτείας;
 

Κοντολογίς να δηλώσει πχ ο Christopher τι εννοεί στην σελίδα 227 του βιβλίου του, που αναφέρει επί λέξει στις πρώτες 2 σειρές:    
«Υποδείξαμε πολλές φορές στα προηγούμενα κεφάλαια ότι, αντί να γίνεται λόγος για εφοδιαστικές αλυσίδες θα έπρεπε να μιλάμε για εφοδιαστικά δίκτυα.» 
Ερωτώ:
1) Είναι ορθό καταρχήν να περιγράφονται με το μέρος του λόγου «επίθετο», δηλαδή «εφοδιαστικόςήό», οι δράσεις για την λειτουργία της αγοράς; Γιατί όχι όμως και ως
    «τροφοδοτική», «διεπιχειρησιακή», κλπ; Μήπως όμως αυτό δικαιολογεί ταυτόχρονα το πλήθος ορισμών "αλυσίδας" και των προσεγγίσεων λειτουργίας της αγοράς από τους
     θεωρητικούς;
    Αυτό μάλιστα επειδή κάθε θεωρητικός για να πρωτοτυπήσει και να εντυπωσιάσει περιγράφει την αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς
    στολισμένη με δικό του διαφορετικό επίθετο; όπως πχ "εικονική", "ευαίσθητη", "ευέλικτη", "διατροφική", "ευθυγραμμισμένη", "προσαρμοστική", κλπ αλυσίδα;...
    (Οι όροι αυτοί είναι πραγματικοί και έχουν συγκεντρωθεί ενδεικτικά από εμένα ως έχουν, δηλαδή σαν επίθετα, μέσα από την βιβλιογραφία "αλυσίδας". Έτσι όμως
    εξηγείται το γεγονός ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί ορισμοί και προσεγγίσεις "εφοδιαστικής" και όχι μονο αλυσίδας, όσα είναι και τα επίθετα με τα οποία την "στολίζουν" αυτοί που
    τους αναφέρουν.

    Μάλιστα, επειδή οι εγκλωβισμένοι στην "εφοδιαστική αλυσίδα" αισθάνονται ανασφάλεια στις απόψεις και αβεβαιότητα στις γνώσεις τους, εντάχθηκαν και σε συνασπισμούς
    παραπλήσιων απόψεων, όπως πχ "Counsil of Supply Chain Management", "Institut for Supply Management", Supply Chain Forum και άλλους, για να αποφεύγουν με τον
    τρόπο αυτό την κριτική των επιστημόνων και των τεχνοκρατών λουφαγμένοι στην σκιά των φορέων που εντάχθηκαν!

2) Είναι επίσης ορθό να περιγράφεται η λειτουργία των επιχειρήσεων εντός της αγοράς μόνο ως «αλυσίδες» και «δίκτυα»; Γιατί όχι όμως και ως «νταραβέρια», «μπίζνες»,
     «πάρε – δώσε», «αλισβερίσια», «παζάρια»,  «φτιάξεις», «δουλειές», κλπ; Ή...
 
  ... Όλες αυτές οι δράσεις, όπως εγώ με την πείρα μου έχω κατανοήσει, θα πρέπει να διδάσκονται στην ΟΔΕ ως «Επιχειρησιακός Λογισμός» = «Business Logistics»;
   Και ειδικότερα:
…α) Η «Λειτουργία της Εκμεταλλεύσεως», δηλαδή η Διοίκηση και Εσωτερική Λειτουργία κάθε επιχείρησης; επιπλέον…
…β) Η «Λειτουργία των Συναλλαγών», δηλαδή οι συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ των Διοικήσεων των κατά περίπτωση εμπλεκομένων Επιχειρήσεων; Που είναι…
…γ) ενταγμένες μάλιστα στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο;
…δ) που διδάσκεται σε εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία ΟΔΕ στα Οικονομικά Πανεπιστήμια;
 

Το συμπέρασμα...
...επομένως είναι ότι κάθε επιχείρηση διαχειρίζεται τα δικά της μόνο αποθέματα, (πρώτες ύλες, βοηθητικά υλικά, μισοτελειωμένα προϊόντα, έτοιμα προϊόντα) και όχι την "εφοδιαστική" τους αλυσίδα. Δηλαδή, όπως έχω συμπεράνει από τις αναφορές των θεωρητικών, που προσεγγίζουν συνολικά - Μακροοικονομικά - την λειτουργία όλων των επιχειρήσεων που συμμετέχουν αθροιστικά στην λειτουργία της αγοράς, δίχως να διακρίνουν:
α) Αυτές τις επιχειρήσεις που λειτουργούν και συμμετέχουν στην αγορά του ελεύθερου ανταγωνισμού με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία για την παραγωγή και την
    κυκλοφορία των δικών τους αγαθών - προϊόντων, μάλιστα κατά περίπτωση, από την πρωτογενή παραγωγή μέχρι την κατανάλωση και την πληρωμή της αξίας τους...
β)  Από αυτές τις επιχειρήσεις που συμμετέχουν στην αγορά του ελεύθερου ανταγωνισμού κατά νόμο ως "συνδεδεμένα πρόσωπα", (ή κατά τους θεωρητικούς ως μη αυτόνομες
     οντότητες
;), υπό τις εντολές και τον έλεγχο της ιθύνουσας επιχείρησης ή κατ΄εμέ του Mister 51%, με υποχρεωτική εφαρμογή των κανόνων που έχει ορίσει η Πολιτεία!

Όμως οι φοιτητές πρέπει να διδαχθούν επιπλέον πχ ότι:...

...Υπάρχουν επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου που ελέγχουν επιλεκτικά συγκεκριμένες επιχειρήσεις στις οποίες αναθέτουν την επίτευξη συγκεκριμένων επί μέρους σκοπών, οι οποίοι θα συμβάλουν αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού που έχει αποφασίσει η Ηγεσία - Διοίκηση κάθε επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.
Άρα...
...Οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου διαχειρίζονται την "αλυσιδωτή λειτουργία των επιχειρήσεων που ελέγχουν", με τελικό σκοπό αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, δηλαδή:
"Την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους".
Κατά συνέπεια...
Οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου οργανώνουν και ελέγχουν την κατά περίπτωση λειτουργία συγκεκριμένων επιχειρήσεων ανάλογα με την χρησιμότητα, (πρώτη ύλη, μισοτελειωμένα προϊόντα, έτοιμα προϊόντα, κλπ), που προγραμματίζουν να διοικήσουν ή να διαχειριστούν και όχι βέβαια θεωρητικά και αόριστα "αλυσίδες", "κομπολόγια" και "κομποσκοίνια". 

 

ΣΕΛΙΔΑ 44   ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ... ΜΕΛΛΟΝ
 

Για τον λόγο αυτό...
...εγώ όρισα αυτήν την δράση για την συμμετοχή των επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου στην λειτουργία της αγοράς ως: "Υπαγωγή εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων", όπου Διοικητής ή Διαχειριστής τους είναι η Πολυεθνική επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, που ελέγχει πλειοψηφικά το πακέτο μετοχών των συγκεκριμένων επιχειρήσεων ή των κατά νόμο "συνδεδεμένων προσώπων".

Προσοχή όμως...

...Αυτό το γεγονός αποδέχεται ο Christopher έμμεσα πλην σαφώς ήδη στον πρόλογο του βιβλίου του, (σελίδα 13), όπου δηλώνει επί λέξει: {"Η ιδέα στην οποία βασίζεται το βιβλίο είναι ότι οι επιχειρήσεις ανταγωνίζονται ως εφοδιαστικές αλυσίδες και όχι ως αυτόνομες εταιρείες."}

Ποιός επομένως...
...ασκεί την Διαχείριση, (ή Διοίκηση), των "προς τα πίσω και προς τα εμπρός" σχέσεων των επιχειρήσεων που αναφέρει ο Christopher στον ορισμό της εφοδιαστικής του αλυσίδας στην σελίδα 20 ...και επαναλαμβάνει στην σελίδα 227 του βιβλίου του; Ο Mister 51% όπως δηλώνω εγώ; Ή  και η "ιθύνουσα εταιρεία" όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ; Ή μήπως οι μαριονέτες που διορίζουν οι διοικήσεις των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων στις εταιρείες που ελέγχουν; Οι οποίες μαριονέτες, (διάβαζε: Υποτακτικοί Πολυτελείας), μάλιστα είναι πρόθυμες να θυσιάσουν την επαγγελματική τους αξιοπρέπεια, για να κρατήσουν την υψηλόμισθη θέση εργασίας τους;


Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί και η εξής σημαντική αντίφαση του Christopher στην σελίδα 227, που αναφέρει επί λέξη: {"Η ιδέα της αλυσίδας υποδηλώνει μια σειρά γραμμικών σχέσεων ενός προ έναν..."}.  Κοντολογίς ο Christopher διαψεύδει τον εαυτό μέσα από τις αναφορές του ίδιου βιβλίου!
Ερωτώ:
Πού πήγε καταρχήν η λέξη "εφοδιαστική" και έμεινε αστόλιστη και ορφανή η "αλυσίδα" του Christopher; (Παρακάτω θα αντιληφθείτε ότι ο Christopher απαρνιέται και την ίδια του την "αλυσίδα"...!!!)
Επιπλέον:

Είναι γνωστό σε όλους ότι διαχρονικά η αγορά λειτουργεί με την κατάρτιση και την εκτέλεση συμβάσεων "αλυσιδωτά ενός προς έναν" μεταξύ των εμπλεκομένων προσώπων - επιχειρήσεων, που κατά περίπτωση συμμετέχουν σε αυτές τις συμβάσεις, για την παραγωγή και διάθεση της παραγωγής στην αγορά, (δηλαδή συμβάσεις πώλησης & έργου)! Επιπλέον η πολιτεία υποχρεώνει στην καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από τις δράσεις για την εκτέλεση των συμβάσεων, που όταν θα έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται "αυτοτελείς δράσεις".
Ερωτώ:
Είναι δυνατόν να λειτουργήσει η αγορά για την κυκλοφορία ενός αγαθού από την παραγωγή προς την κατανάλωση δίχως την κατάρτιση συμβάσεων μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων και την λογιστική απεικόνιση στα λογιστικά τους συστήματα Η/Υ ανά πάσα στιγμή της αξίας, της θέσης του αγαθού, το τελωνειακό -  φορολογικό καθεστώς και ποιός είναι με βάση την σύμβαση που εκτελείται ο κύριος και ποιός ο κάτοχος του;

Η παραδοχή αυτή του Christopher αναφέρεται στο βιβλίο του εκδόσεως 2017. Όμως το 1992 ο δημοσιογράφος Christopher ανακάλυψε το σχήμα αλυσίδας της ΕΕ και κατά δήλωση του παρουσίασε για πρώτη φορά την έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα" και ανέφερε μάλιστα το 1992 με καμάρι ότι: {"οι ιδέες αλυσίδας κυκλοφορούσαν από καιρό...!"}

Το ενδιαφέρον επίσης είναι ότι, όπως προανέφερα, ο Christopher ενώ αναφέρει με καμάρι στην σελίδα 13, πως το βιβλίο βασίζεται "στην ιδέα ότι οι επιχειρήσεις ανταγωνίζονται ως εφοδιαστικές αλυσίδες", στην σελίδα 227 εγκαταλείπει την έννοια "αλυσίδα", γιατί διαπιστώνει ότι: {"η ιδέα της αλυσίδας υποδηλώνει μια σειρά γραμμικών σχέσεων ενός προς έναν,"} και το... γυρίζει με ελαφρά πηδηματάκια στο αλλιώτικο, δηλαδή από την "αλυσίδα" στο "δίκτυο"...:
- Πού; και για ποιό λόγο θάφτηκαν όμως "οι ιδέες αλυσίδας, που κατά Christopher ήδη το 1992 κυκλοφορούσαν από καιρό;"
Ή τέλος να διευκρινιστεί...
- ...Αν η "εφοδιαστική αλυσίδα" μέχρι το 1992 λειτουργούσε {"με σειρά γραμμικών σχέσεων ενός προς έναν"} ή με κάποιο άλλο τρόπο; τον οποίο ο Δημοσιογράφος Christopher  
   απλά κουτσομπόλεψε, γιατί δεν είχε την επιστημονική γνώση να τον κατανοήσει και να τον περιγράψει;
   Εγώ πάντως γνωρίζω και το δηλώνω:
   Η παραγωγή και κυκλοφορία των εμπορευμάτων λειτουργεί διαχρονικά μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε εκτέλεση συμβάσεων, κυρίως πώλησης και έργου, αλλά
   και συμβάσεων παροχής βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς και άλλων...

Το 2017 όμως, δηλαδή μετά από 25 χρόνια παραπληροφόρησης επανέρχεται και αποδέχεται ο Christopher σχετικά με την "αλυσίδα" καταρχήν τις διατάξεις του κανονισμού της ΕΕ 2454/93, που εγώ με έμφαση δηλώνω. Δηλαδή η τότε "αλυσίδα" της ΕΕ δεν αφορούσε συνολικά στην λειτουργία των επιχειρήσεων στην αγορά, (ή ίσως στην "εφοδιαστική αλυσίδα" των θεωρητικών;), αλλά στις διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας της ΕΕ που έχουν συγκεκριμένο πεδίο εφαρμογής που οφείλουν να τηρούν "ένας προς έναν" οι εμπλεκόμενοι Εξουσιοδοτημένοι Οικονομικοί Φορείς, (ΕΟΦ), προκειμένου να εκτελεστούν οι εξής δύο τελωνειακές λειτουργίες, ("εισαγωγή στην ΕΕ" & "εξαγωγή εκ της ΕΕ"), της παγκόσμιας αγοράς, δηλαδή:
1)  Για μια συγκεκριμένη παρτίδα εμπορευμάτων που πουλήθηκε από επιχείρηση της ΕΕ σε μια επιχείρηση εκτός της ΕΕ να εκτελεστούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες*** ώστε
     να εξαχθούν σύννομα τα πωληθέντα του τελωνειακού εδάφους της ΕΕ.
 Αντίθετα και για μια...
2) ...συγκεκριμένη παρτίδα εμπορευμάτων που αγοράστηκε από μια επιχείρηση της ΕΕ από μια επιχείρηση εκτός της ΕΕ να εκτελεστούν προβλεπόμενες διαδικασίες***, ώστε
     να εισαχθούν και να κυκλοφορήσουν σύννομα τα εμπορεύματα της τρίτης χώρας εντός του εδάφους της ΕΕ. (Περισσότερα αναφέρονται διάσπαρτα σε όλα τα κείμενα μου!)

 

ΣΕΛΙΔΑ 46   ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ!


Όπως προανέφερα τις αρχές του 90 έθεσε η ΕΕ σε ισχύ τον κανονισμό 2454/93 και με την TAXUD  2006/1450/29.06.2007 που όριζε τις διαδικασίες*** για την παραγωγή και κυκλοφορία των εμπορευμάτων σε καθεστώς Κοινοτικής Διαμετακόμισης. Η ΕΕ εκείνη την εποχή δημοσίευσε και το παραπάνω σχήμα "αλυσίδας", (βλέπε στην αρχή αυτού του σχολίου), που ενέπνευσε τον Christopher, και άλλους θεωρητικούς να ορίσουν και να διδάξουν καθένας κατά την κρίση και το συμφέρον του την έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα".

Όμως
Η ΕΕ το 2010 έθεσε σε ισχύ τον κανονισμό 1063/2010 της Επιτροπής για την τροποποίηση του Κανονισμού 2454/93 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του Κοινοτικού (Ενωσιακού) Τελωνειακού Κώδικα. Επιπλέον έθεσε σε ισχύ την νέα TAXUD b2/047/2011, που ρυθμίζει εκ νέου τις διατάξεις που αφορούν στους  "ΑΕΟ" (Authorised Economic Operators".  Ή "Εξουσιοδοτημένους Οικονομικούς Φορείς", (ΕΟΦ). Σχετικά έχω αναφερθεί στο βιβλίο μου και διάσπαρτα σε πολλά άρθρα μου.

Προσοχή: Σημαντική προσθήκη 04.04.2021

Σε ειδικά άρθρα των κανονισμών της ΕΕ προ του παραπάνω 1063/2010 αναφερόταν η εμπλοκή της επιχείρησης των σιδηροδρόμων της Ευρώπης (INTERCONTAINER, (IC)), που είχαν ιδρύσει κυβερνήσεις 52 καρτών της Ευρώπης, της οποίας κύριο έργο, (το 80%), ήταν η προώθηση των container - εμπορευματοκιβωτίων - ε/κ - από τα λιμάνια προς το εσωτερικό της Ευρώπης και αντίστροφα. Για να κατανοήσετε το τεράστιο αυτό έργο αρκεί να προσέξετε την φωτογραφία πλοίου στην κορυφή της ιστοσελίδας μου, ως και την εικόνα του πλοίου που προσάραξε στην διώρυγα του Σουέζ. Τα χιλιάδες ε/κ κάθε πλοίου κυκλοφορούν σε εκτέλεση πολλών περισσότερων χιλιάδων "PL" συμβάσεων  μεταξύ:
- Πωλητών και Αγοραστών,
- Αποστολέων και Παραληπτών,
- Εντολέων και Μεταφορέων,
- Εκμισθωτών και μισθωτών ε/κ, κλπ.
Λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη και
- Τους παρέχοντες βοηθητικές υπηρεσίες, όπως πχ Εκτελωνιστές, Εκμεταλλευτές μέσων φόρτωσης εκφόρτωσης, τερματικών σιδηροδρομικών σταθμών, Λιμένων, κλπ,
- Όπως επίσης ότι και τα ε/κ φορτωμένα με εμπορεύματα εξαγωγής από την Ευρώπη η κενά φορτίου  έπρεπε να επιστρέψουν στα λιμάνια αποστολής,
- Επιπλέον ότι και τα βαγόνια - πλατφόρμες - έπρεπε να είναι εκ νέου διαθέσιμα στα λιμάνια για να παραλάβουν νέες φουρνιές - καραβιές ε/κ,
- Κυρίως όμως ότι όλα τα εμπορεύματα κυκλοφορούσαν υπό τελωνειακό καθεστώς και έπρεπε με ευθύνη της IC τα εμπορεύματα υπό καθεστώς Τ1:
   α) αφενός να διακρίνονται στο λογιστήριο της IC από τα  ελεύθερα τελωνείου εμπορεύματα. (αυτά υπό καθεστώς Τ2),
   β) αφετέρου να παραδίδονται τα εμπορεύματα υπό καθεστώς Τ1 στους παραλήπτες μέσω τελωνείων μετά την καταβολή των αναλογούντων δασμών και φόρων,
- Επιπλέον ότι η IC χρέωνε και εισέπραττε τα κόμιστρα από τους πελάτες και κατέβαλλε τις αναλογίες κομίστρου στο κάθε σιδηροδρομικό δίκτυο και στους λοιπούς που
  εμπλέκονταν στην μεταφορά κάθε ε/κ και βαγονιού χωριστά, 
- Kαι ότι ο ισολογισμός της IC έκλεινε κάθε χρόνο με κέρδος  στην αρχή 1 βελγικό φράγκο, (αργότερα 1 Ευρώ), γιατί προηγουμένως η IC είχε διανείμει τα κέρδη της στους
   μετόχους της - κρατικά σιδηροδρομικά δίκτυα -,...
...Αντιλαμβάνεστε ότι το Λογιστικό Σύστημα Η/Υ της IC δεν ήταν απλά "3 ή 4 PL" που με έμφαση αναφέρουν οι θεωρητικοί, αλλά "15 - 20.000  PL"!

Όμως,...
...Ήδη ακόμα και ένας τριτοετής φοιτητής ΟΔΕ έχει αντιληφθεί ότι εγώ μόλις περιέγραψα το "1PL", που δεν προσεγγίζουν οι θεωρητικοί!  Κοντολογίς ότι δηλαδή κάθε επιχείρηση  συνιστά "1P", (ήτοι μια Οικονομική μονάδα - μια Επιχείρηση). Επιπλέον κάθε "1P" - επιχείρηση - για να λειτουργήσει προς εκτέλεση του τελικού σκοπού για τον οποίο έχει συσταθεί κάνει χρήση "1L", δηλαδή ενός συστήματος Η/Υ, με την βοήθεια του οποίου παρακολουθεί:
- Από την μία πλευρά την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, ("εκμετάλλευση" με βάση την ορολογία ΟΔΕ της ΑΒΣΠ), και...
- Από την άλλη τις συμβάσεις που καταρτίζει με τους πελάτες, τους προμηθευτές, ή τους λοιπούς συνεργάτες της, ("συναλλαγές" με βάση την ορολογία της ΑΒΣΠ).
Όμως αυτό σημαίνει ταυτόχρονα, πως όσο μεγαλύτερου μεγέθους είναι η "1P" - οικονομική μονάδα - επιχείρηση...:
α) ...Τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των άλλων "1,2,3...P", δηλαδή των πελατών, προμηθευτών, συνεργατών και λοιπών συναλλασσομένων μαζί της,
β) ...Τόσο πιο σύνθετη γίνεται η συμμετοχή των εμπλεκομένων για την κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων,
γ) ...Κυρίως όμως τόσο πιο αναγκαία γίνεται η εφαρμογή από τον "1P", (όπως πχ η IC που ανέφερα), ενός "L" = πολύπλοκου και ακριβού συστήματος Η/Υ.
 

Το βέβαιο είναι ότι η ΕΕ τροποποίησε τους κανονισμούς της, που αφορούν έναν προς ένα στους ΕΟΦ, (δηλαδή στον κάθε "1P" - εμπλεκόμενο χωριστά και το "L") που πρέπει να τηρεί έκαστος για να ρυθμίσει μεταξύ άλλων και την διάδοχη κατάσταση που διαμορφώθηκε στην αγορά της Μεταφοράς, δηλαδή στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της ΕΕ, στην μετά IC εποχή...!
(Περισσότερα αναφέρω διάσπαρτα στα άρθρα και στα βιβλία μου.)
Τέλος της προσθήκης

Στην νέα παραπάνω TAXUD b2/047/2011, (μπορείτε σε αυτήν την διεύθυνση να την αναζητήσετε στο διαδίκτυο σε πολλές δεκάδες γλώσσες), η ΕΕ δεν απεικόνισε το σχήμα αλυσίδας του κανονισμού 2454/1993, παρόλο που οι διατάξεις της νέας TAXUD b2/047/2011 έχουν το ίδιο ακριβώς πεδίο εφαρμογής. Η διαφορά τώρα πλέον είναι ότι η IC ελήθη με απόφαση των κυβερνήσεων των κρατών της Ευρώπης, (στα πλάισια λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς), γεγονός που ανάγκασε σε προσαρμογή του κανονισμού 2454/93 με ρυθμίσεις, που θα τηρούν μελλοντικά οι κατά περίπτωση εμπλεκόμενοι "P", στην κυκλοφορία εμπορευμάτων από τρίτες χώρες προς την Ευρώπη και αντίστροφα...

 

Το νέο σχήμα της ΕΕ απεικονίζει στην πρώτη σελίδα (από πάνω από 200 συνολικά), την υδρόγειο σε φωτογραφία από δορυφόρο και στην μέση με μεγάλα γράμματα "A E O". Επιπλέον απεικονίζει δώδεκα κίτρινα αστέρια που εκκινούν από τον Ισημερινό, που συνεχίζουν με ένα μεγάλο φαρδύ βέλος να παριβάλλει την υφήλιο.

Ιδού το σχήμα της ΕΕ του κανονισμού 1063/2010 που τροποποίησε τον κανονισμό 2454/93 και τώρα δείχνει τους "1P" - ΕΟΦ (Εξουσιοδοτημένους Οικονομικούς Φορείς) = AEO (Authorised Economic Operators), που δρουν παγκοσμίως με χρήση καθένας του δικού του εγκεκριμένου από την ΕΕ συστήματος Η/Υ, ("L"), για την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση.