Kakatsakis.eu

                                                      ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι ορολογία, αναφορές και διδασκαλία της ΑΒΣΠ 
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι όροι ή αναφορές της φορολογικής νομοθεσίας 
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι όροι ή αναφορές της νομικής επιστήμης

Διευκρίνηση: Οι αναφορές μου στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ γίνονται για να αποδείξω ότι στην χώρα μας κατέχουμε τα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εξ ίσου καλά, ίσως και ακόμα καλύτερα από τους ξένους... Και ότι έχουμε για τα πάντα αντίστοιχη επιστημονική ορολογία και θεσμοθετημένες ρυθμίσεις!

                        

    Περιγραφή του θέματος       ενότητα - προσεγγίσεις / Σελίδα

Γενικά…………………………………………………………………………………….……1

Η δράση των Πολυεθνικών επιχειρήσεων  = ή # της Εφοδιαστικής  Αλυσίδας; ……    5

Οι σχολές ΟΔΕ των ΑΕΙ και η Διοίκηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας ……     6

Η «Διοίκηση» (;) της Εφοδιαστικής Αλυσίδας: τι είναι αυτό;  …….       8

Ένταξη και Διοίκηση των Επιχειρήσεων στην Αγορά………     9

Η διαχρονική δράση των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων ……...  12

Οι δράσεις για την κυκλοφορία των αγαθών στην πράξη ………   15

Συμπεράσματα για την κυκλοφορία των αγαθών ……….    18

Διδάγματα και επιταγές της Νομοθεσίας για τον έλεγχο της Αγοράς …     22

Άρθρο 50 ν. 4172/2013  Φάκελος Τεκμηρίωσης …………..    24

Άρθρο 21 ν. 4174/2013  Προέγκριση Μεθοδολογίας  Ενδοομιλικής Τιμολόγησης…25

Οι Αρχές του Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου ……………      30

Συγκρίσεις και Σχόλια για τις φορολογικές ρυθμίσεις ........…..    32

Ανακεφαλαίωση και σχόλια ορισμών "αλυσίδας"  .............         34
 

Το Reverse Logistics ως λειτουργία της αγοράς .............  36
 

Άλλες προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς .............     38
 

Ειδικότερες προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς........    39

Συμπεράσματα κατάλληλα για 18…άνω!  ……………    40

Επίλογος και διδάγματα χρήσιμα στις εργασίες των φοιτητών ...........   42
 

Συγκρίσεις των απόψεων μου με τις αντίστοιχες των θεωρητικών .........  44

Προβληματισμοί και διλλήματα από το μέλλον .............  46

 

Προκλήσεις για Ακαδημαϊκούς και όχι μόνο!  ..........  48

 

Θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ εξαγωγής εμπορευμάτων ή εισαγωγής από τρίτες χώρες.... 50

 

ΟΔΕ: Η επιστήμη που διδάσκει την ένταξη & λειτουργία των επιχειρήσεων στην αγορά... 52

Περί διακρίσεων των επιστημών στην λειτουργία της αγοράς και η ευθύνη της ΟΔΕ ....... 54

Διά ταύτα! Ξεκαθάρισμα του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της αγοράς  ........60
(Αυτό ειδικά, (το 60), συνιστώ να μελετηθεί με ιδιαίτερη προσοχή γιατί
περιέχει σημαντικές αναφορές, ορισμούς και συμπεράσματα)


                                           ΣΕΛΙΔΑ 1    ΓΕΝΙΚΑ

Για την έννοια «εφοδιαστική Αλυσίδα» και την «Διοίκηση της» έχουν γραφτεί πολλά βιβλία παγκοσμίως. Όμως, από τις προσεγγίσεις των συγγραφέων συνάγεται ότι οι αναλύσεις τους είναι αντιφατικές και πολλές φορές υποβολιμαίες. Αυτό με αναγκάζει να αναφερθώ στα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των αγαθών, για να περιγράψω πρακτικά και επιστημονικά, με βάση το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, (Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων), την εμπλοκή των επιχειρήσεων καθώς και την λειτουργία της αγοράς γενικότερα. Το κείμενο μου είναι ανατρεπτικό και αναπτύσσεται χωρίς να δεσμεύεται από τις εισαγόμενες αναφορές των θεωρητικών περί των «Εφοδιαστικών Αλυσίδων» και των «Logistics» τους, καθώς και τις κάθε είδους ντόπιες παραλλαγές και μεταλλάξεις τους. 

Οι δεκάδες διαφορετικοί ορισμοί «Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και «Logistics» με ανάγκασαν να μελετήσω τις έννοιες «αλυσίδας» σε βάθος, με αποτέλεσμα να συνάγω το συμπέρασμα ότι στην διεθνή αγορά για την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών, λειτουργούν επιπλέον «Διανεμητικές», «Εικονικές», «Τροφοδοτικές», «Προμηθευτικές», «Καταναλωτικές», «Διεπιχειρησιακές», «Πολυεθνικές», κλπ, «Αλυσίδες» και «τα Logistics τους», που κατά παράξενο τρόπο αποσιωπούνται από τους θεωρητικούς, γιατί προφανώς τις συγχωνεύουν  όλες μαζί μέσα στις «Εφοδιαστικές» τους αλυσίδες…
...Γιατί άραγε; 

Στο σημείο αυτό αξίζει να ανατρέξω καταρχήν στις αρχές της δεκαετίας του 70, για να ενημερώσω τους φοιτητές για τη σύνδεση της μουσικής με την ίδια την «“Διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας» και της Βαβυλωνίας των σχετικών ορισμών και προσεγγίσεων «Αλυσίδας» και «Logistics» που αναφέρει η εισαγόμενη θεωρία.

 Ειδικότερα, σχετικά με την «Ενορχήστρωση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» που αναφέρει ο Christopher στην σελίδα 318 του βιβλίου του, (εκδόσεως 2017), όπως επίσης και την «Ενορχήστρωση Δικτύου» που αναφέρει στην σελίδα 369 δηλώνω ότι «κλέβει» τον όρο από άλλο συνάδελφο του δημοσιογράφο…

Αυτό διότι εγώ την «ενορχήστρωση» την έχω εντοπίσει και διαπιστώσει προσωπικά, επειδή είχα την τύχη να εργαστώ σαν στέλεχος πολυεθνικών επιχειρήσεων και συμμετείχα στις διεθνείς συσκέψεις που οργάνωνε η εκάστοτε «Μητέρα» επιχείρηση, ή με βάση τις απόψεις του Christopher και των θεωρητικών ο «ενορχηστρωτής της εφοδιαστικής αλυσίδας». Σκοπός όλων των συσκέψεων ήταν πάντα ο ίδιος, δηλαδή να οργανώσουν και να ελέγξουν την «αλυσίδα» τους, ή αλλιώς τις εταιρείες που είχαν διεθνώς υπό τον έλεγχο τους.  

  Αξίζει όμως στο σημείο αυτό να αναφερθώ και στο βιβλίο του Antony Sampson στις αρχές του 70 με τίτλο: «Weltmacht ITT. Die politischen Geschäfte eines multinationalen Konzerns». (Δηλαδή: Η παγκόσμια δύναμη ΙΤΤ. Οι πολιτικές επιχειρηματικές δραστηριότητες  ενός παγκοσμίου ομίλου.) Το βιβλίο είναι εκδόσεως του έτους 1975 στην Γερμανία / Αμβούργο. Η πρωτότυπη έκδοση κυκλοφόρησε πρωτύτερα στο Λονδίνο / Αγγλία υπό τον τίτλο: «Sovereign State. The Secret History of ITT».

(Ο Antony Sampson γεννήθηκε το 1926 και σπούδασε στην Οξφόρδη. Υπήρξε εκδότης πολλών περιοδικών και συνεργάτης του αγγλικού περιοδικού "Observer".)

Ιδού το εξώφυλλο της γερμανικής έκδοσης του βιβλίου του Antony Sampson:

To βιβλίο αναφέρεται σε μια σύναξη της ΙΤΤ που είχε προσκληθεί Antony Sampson να συμμετάσχει ως ο μοναδικός δημοσιογράφος.  Ο συγγραφέας μας ενημερώνει ότι η σύναξη έλαβε χώρα στην  «Exekutiv - Villa», που βρισκόταν σε μια τοποθεσία στα προάστια των Βρυξελλών. Το εντυπωσιακό για τον δημοσιογράφο - συγγραφέα Antony Sampson ήταν:
«Η παγκόσμια σύναξη από επιχειρήσεις  με πολλά αντικείμενα εργασιών, από τηλεφωνεία μέχρι  καλλυντικά και από ενοικιάσεις αυτοκινήτων μέχρι αλλαντικά…»!  Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ, (Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά), γνώριζε την ύπαρξη αυτών των επιχειρήσεων, τις ονόμαζε «ομάδα» και δίδασκε την ένταξη και λειτουργία τους στην αγορά σε επί μέρους εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία ΟΔΕ.   

Κάτι αντίστοιχο αναφέρει ο Βλάσης Γιαννάκαινας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του για την διεξαγωγή μετά το 1991 κάθε δύο χρόνια συνεδρίου του “Logistics & Supply Chain Forum” στο Κρουαζιερόπλοιο «Oriana», που συμμετείχε αντίστοιχα ως προσκεκλημένος ο δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικού Martin Christopher…     

Εμένα αυτά δεν με εντυπωσιάζουν, γιατί λίγο έως πολύ όλα τα στελέχη ΟΔΕ συμμετέχουν σε συσκέψεις που οργανώνει μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου.  Όμως, εμένα εκείνο που με εντυπωσίασε από το βιβλίο σχετικά με την ΙΤΤ είναι η δήλωση «του αφεντικού» της σύναξης ότι: "Ich hasse alles, was nicht genau nachgeprueft werden kann". («Μισώ όλα όσα δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθούν με ακρίβεια!»…)

Αυτό σημαίνει ότι ο  «Διοικητής της Εφοδιαστικής αλυσίδας», (= Supply Chain Manager;) δηλαδή αυτός που ενδιαφέρεται για το «καλό του συνόλου», ή «το καλό της αλυσίδας», όπως αναφέρουν οι θεωρητικοί, κατανέμει εξουσίες και αρμοδιότητες στα στελέχη των επιχειρήσεων του ομίλου του και συγχρόνως ελέγχει, το αποτέλεσμα των πεπραγμένων της διαχείρισης και των αποτελεσμάτων χρήσης χωριστά για την κάθε επιχείρηση ή ομάδα επιχειρήσεων του ομίλου του. 

Αυτή η διαπίστωση με προκαλεί να παραβλέψω τους δεκάδες διαφορετικούς ορισμούς «Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας», για να ορίσω και να κατονομάσω τον ίδιο τον «Διοικητή της Εφοδιαστικής Αλυσίδας», δηλαδή τον Διοικητή, (το αφεντικό), της ομάδας επιχειρήσεων, (ή ίσως μιας μόνο επιχείρησης), που ελέγχει. Πιστεύω ότι με την προσέγγιση αυτή δεν θα αφήσω περιθώρια στους θεωρητικούς να αμφισβητήσουν την ανάλυσή μου, γιατί μέχρι τώρα οι θεωρητικοί και οι μεταφραστές ξένων βιβλίων μας φλομώνουν με αντιφατικούς  ορισμούς των κάθε είδους «Διοικήσεων εφοδιαστικών αλυσίδων» και των «Logistics» τους.    

Εγώ ονομάζω «Κύριο 51%»  τον «Διοικητή» κάθε ορισμού και περιγραφής «“Διοίκησης”» ή και «“Διαχείρισης” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» από τους θεωρητικούς,  ή προς τέρψη όσων προτιμούν την ξένη ορολογία «Mister 51%». Επειδή έχω γνωρίσει 5 από αυτούς τους Κερδοσκόπους επιχειρηματίες = Businessman, σας τους παρουσιάζω και σαν εικόνα που είναι χίλιες λέξεις!

Ιδού χωρίς λόγια ο «Διοικητής της Εφοδιαστικής Αλυσίδας» όπως τον απεικονίζει στο βιβλίο του ο δημοσιογράφος Antony Sampson το έτος 1973, που ενέπνευσε με πολλές δεκαετίες καθυστέρηση και τον δημοσιογράφο Martin Christopher να εισάγει τον όρο «ενορχήστρωση της εφοδιαστικής αλυσίδας», που παρήγαγε η δημοσιογραφική του φαντασία: 

Το συμπέρασμα όμως που προκύπτει από τις παρεμβάσεις και την επιρροή Δημοσιογράφων, (πχ Martin Christopher και Antony Sampson και άλλων), στην επιστήμη ΟΔΕ, είναι ότι κάνουν κατά παραγγελία στημένες ανταποκρίσεις σαν οικονομικοί ρεπόρτερ.

Αυτό επιβάλει στους επιστήμονες Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων να αναλογιστούν τις στημένες, επιλεκτικές και ασυνάρτητες αναφορές των δημοσιογράφων και των συνοδοιπόρων τους θεωρητικών και να συγκρίνουν την λειτουργία της αγοράς με βάση τις ρυθμίσεις της πολιτείας.
Συγκεκριμένα:
Ο Martin Christopher ενημερώνει το αναγνωστικό κοινό του, ήδη στον πρόλογο του βιβλίου του, σελίδα 13, ότι:
«Όταν κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου, το 1992, η αξιοποίηση των Logistics και της διαχείρισης της εφοδιαστικής αλυσίδας  βρισκόταν στα σπάργανα, παρότι οι ιδέες στις οποίες βασίζονται κυκλοφορούσαν από καιρό.»
  
Άρα, προ του 1992 δεν υπήρχε βιβλιογραφία που να αφορά στην «αξιοποίηση των Logistics» και στην «διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας», γιατί κατά δήλωση του Christopher ήταν στις... φασκιές.
Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι κάθε σχετική έννοια «Logistics» ή «αλυσίδας» , που εμφανίστηκε από τότε στην θεωρία από διάφορους «Christopher», είναι προφανώς εμπνευσμένη από την «αλυσίδα», που απεικονίστηκε στα κείμενα του Τελωνειακού Κώδικα της  ΕΕ, το οποίο στις αρχές του 90 ήταν σε δημόσια διαβούλευση και τέθηκε τελικά σε ισχύ με τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Λάβετε υπόψη ότι ο παραπάνω κανονισμός 2454/93 τέθηκε σε ισχύ: {...Για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα.} Αυτό σημαίνει ότι ήδη από τις αρχές του 90 όλη η Ευρώπη ήταν ενήμερη για τις θεσμικές μεταβολές στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, (κατά την ΕΕ "Εμπορικές Συναλλαγές"), και στα πρόσωπα που θα εγκρίνονταν να τα διαχειριστούν. 

Ο τελωνειακός κώδικας της ΕΕ «αλυσοδένει» τους Εγκεκριμένους Οικονομικούς Φορείς, (ΕΟΦ / ΑΕΟ) με τις τελωνειακές και φορολογικές ρυθμίσεις που υποχρεώνονται να τηρούν, για να έχουν το δικαίωμα να διαχειρίζονται τα εμπορεύματα κατά την διάρκεια της διεθνούς κυκλοφορίας τους εντός του εδάφους τη ΕΕ, (ως υποκείμενα σε δασμούς και άλλους φόρους ), από το σημείο  εισόδου τους από μια τρίτη χώρα στην ΕΕ μέχρι τον τελωνισμό τους από ένα τελωνείο της ΕΕ. Ή αντίστοιχα από την αναχώρηση τους από ένα σημείο της ΕΕ μέχρι να εξαχθούν του εδάφους της ΕΕ με προορισμό το έδαφος μιας τρίτης χώρας!!!

(Ερωτώ: Μήπως αυτή η κυκλοφορία των προϊόντων της παραγωγής κάθε επιχείρησης συνιστά την «εφοδιαστική αλυσίδα» των θεωρητικών; Αυτό μάλιστα ανεξάρτητα κάτω από ποιό καθεστώς, πχ "ελεύθερα", ή  "υποκείμενα" σε τελωνειακές διαδικασίες ή άλλες φορολογικές υποχρεώσεις; Ή όπως διαπιστώνω σε εργασίες φοιτητών η "εφοδιαστική αλυσίδα" τους περιέχει και την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, πχ την ίδια την "Παραγωγή";)
   
Άρα, από το παρακάτω σχήμα της ΕΕ συνάγεται η πραγματική έννοια: «διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας της ΕΕ», γιατί η ΕΕ αναφέρει με το όνομα τους:
- Καταρχήν τα κατά περίπτωση και σειρά εμπλεκόμενα πρόσωπα στην αλυσιδωτή λειτουργία της αγοράς, που προβλέπουν οι κανονισμοί της ΕΕ.
  - Καθώς επίσης και τους νόμιμους εκπροσώπους τους, δηλαδή τους «“Διαχειριστές” και τους “Διοικητές”= ΕΟΦ» των κάθε είδους, (από τον κανονισμό
   2454/93), "αλυσίδομένων προσώπων",
- Δηλαδή των υπόχρεων στην τήρηση των διατάξεων που προβλέπονταν στα καθεστώτα "Κοινοτικής Διαμετακόμισης" - σήμερα - "Ενωσιακής
  Διαμετακόμισης"....
 
Επιπλέον
Ο τελωνειακός κώδικας 2454/93 ορίζει τις διατάξεις που πρέπει να τηρεί έκαστος Εγκεκριμένος Οικονομικός Φορέας, (ΕΟΦ), για να παραμείνει «αλύμαντη η αλυσίδα». Δηλαδή δεν θα διακόπτεται η συνέχεια της με αφαίρεση κάποιου «κρίκου», δηλαδή εμπλεκόμενου προσώπου που έχει ορίσει η ΕΕ και ότι θα τηρούνται αδιάλειπτα και εις το ακέραιο οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Αυτό σημαίνει ότι θα παραμένει το εμπόρευμα ανά πάσα στιγμή υπό τον έλεγχο από απόσταση των αρμοδίων τελωνειακών και φορολογικών αρχών, κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας του από τους τόπους αποστολής προς τους τόπους προορισμού. (Μήπως όμως αυτό συνιστά μια από τις πολλές έννοιες "Logistics" των θεωρητικών;)
(«Από απόσταση» σημαίνει ότι το Τελωνείο της ΕΕ θα έχει πρόσβαση στα Λογιστικά Συστήματα Η/Υ = Logistical System των ΕΟΦ /ΑΕΟ. (Βλέπε αναλυτικά σε άλλα σχόλια.)

    Επαναλαμβάνω το σχήμα «αλυσίδας» της ΕΕ:
      

  Και ερωτώ:
Υπάρχει αντίρρηση ότι το παραπάνω σχήμα αλυσίδας - αλυσοδεμένων προσώπων - της ΕΕ είναι το πρωτότυπο και αυθεντικό της έννοιας «εφοδιαστική αλυσίδα»;  και ότι όλα ανεξαίρετα τα σχήματα και οι ορισμοί «αλυσίδας» του Christopher και των άλλων θεωρητικών που ακολούθησαν μετά το 1994 – 5, συνιστούν αντίγραφα, για την περιγραφή της λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας κατά την κρίση και την επιστημονική εξειδίκευση κάθε ενασχολούμενου;

Όπως βλέπετε η ΕΕ στην "αλυσίδα" της περιλαμβάνει τους "Παραγωγό", "Εξαγωγέα", "Διαμεταφορέα", "Αποθηκευτή", "Εκτελωνιστή", "Μεταφορέα" και "Εισαγωγέα". Δηλαδή τα φυσικά πρόσωπα - Επιχειρηματίες των οποίων τις επιχειρηματικές δράσεις για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων σε καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης, (Τ1), θέλει να ορίσει και να ελέγξει, πχ Παραγωγός, Μεταφορέας, αποθηκευτής, κλπ και όχι βέβαια την εσωτερική λειτουργία και οργάνωση κάθε  Νομικού Προσώπου, δηλαδή της επιχείρησης που διοικεί το φυσικό πρόσωπο - επιχειρηματίας, ως πχ την "Παραγωγή", την  "Εξαγωγή", την "Αποθήκευση", την "Επισκευή", την "Μεταφορά", κλπ...  

Η άποψη μου επιβεβαιώνεται και από την βιβλιογραφία του καθ. Μανιάτη στην οποία αναφέρεται η πρώτη εμφάνιση του δημοσιογράφου και εκδότη περιοδικού Martin Christopher, στο: «Logistics and Supply Chain Management.  Strategies for Reducing Costs and Improving Services. Financial Times. Pitman Publishing. 1992». (Αυτό δηλώνεται παραπάνω και από τον ίδιο τον Christopher "στην πρώτη έκδοση" του βιβλίου του.)

Η δημοσιογραφική έρευνα του Christopher να εντοπίσει τον Κανονισμό (ΕΟΚ) 2913/92 και την επικείμενη έκδοση του κανονισμού της ΕΕ, (με το χαρακτηριστικό σχήμα αλυσίδας και τον όρο "αλυσίδα εφοδιασμού" που αναλύθηκε με σαφή αναφορά διατάξεων στο κείμενο του επικείμενου κανονισμού της ΕΕ 2454/93), δεν σημαίνει όμως ότι του επέτρεψε:
α) Να το παίξει ειδικός και να πλατειάσει στο πεδίο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας και της διεθνούς αγοράς, δίχως να σεβαστεί το θεσμικό πλαίσιο
    που όρισε η ΕΕ. (...το οποίο στην ουσία καπηλεύτηκε!...)
β) Επιπλέον να εισάγει από επιστημονική άγνοια λειτουργίας της αγοράς την δημοσιογραφική του φαντασία γαρνιρισμένη με κουτσομπολιό ή δημοσιεύματα
    γύρο από την  δράση των πολυεθνικών επιχειρήσεων.

Επομένως
Η παραπάνω  «αλυσιδωτή» περιγραφή και ρύθμιση της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων από την ΕΕ αποδεικνύει ότι στην αγορά  λειτουργούν δύο κατηγορίες εμπλεκομένων, (“αλυσοδεμένων” με φορολογικούς και τελωνειακούς  κανόνες), προσώπων.

Από την μία πλευρά των κυρίων των προϊόντων*, ήτοι των παραγωγών / εξαγωγέων και των εισαγωγέων, που ίσως να είναι και αυτοί παραγωγοί / εξαγωγείς ή και έμποροι, που δρουν στο εσωτερικό της χώρας τους, εντός της ΕΕ ή και διεθνώς απανταχού του πλανήτη. 

Από την άλλη πλευρά των κατόχων των εμπορευμάτων*, δηλαδή των Διαμεταφορέων, Αποθηκευτών και Μεταφορέων, που επιμελούνται του μεταφορικού έργου εντός μιας μόνο χώρας, εντός της ΕΕ, ή ευρύτερα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Επιπλέον επιμελούνται και των δράσεων  για να διενεργηθούν οι τελωνειακές διαδικασίες που θα επιτρέψουν την εκτέλεση του έργου της Μεταφοράς για την πραγματοποίηση των εξαγωγών ή των εισαγωγών των εμπορευμάτων των πελατών τους από και προς τρίτες χώρες.

*(Προϊόν ονομάζω το αγαθό του οποίου Κύριος εξακολουθεί να είναι ο ίδιος ο Παραγωγός του.
  *Εμπόρευμα ονομάζω το προϊόν που έχει καταστεί αντικείμενο Σύμβασης Πώλησης ή έργου.) 

Ως γνωστό οι τελωνειακές και φορολογικές ρυθμίσεις του κανονισμού 2454/93 της ΕΕ διακρίνονται στις εξής κατηγορίες "αλυσίδας" - κυκλοφορίας των εμπορευμάτων - εντός του εδάφους της ΕΕ,  δηλαδή θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των επιχειρήσεων και της αγοράς γενικότερα:

1) Από την μία πλευρά σε αυτές που αφορούν στην εξαγωγή εμπορευμάτων εκ της ΕΕ, όπως πχ  της επιστροφής ΦΠΑ ή της απαλλαγής από ειδικούς
    φόρους, κλπ. 
2) Από την άλλη πλευρά σε αυτές που αφορούν στην εισαγωγή εμπορευμάτων στην ΕΕ, που καταβάλλονται ανάλογα την περίπτωση ειδικοί φόροι και
    βέβαια ο ΦΠΑ, για να    έχουν το δικαίωμα οι εισαγωγείς να διαχειριστούν τα εισαχθέντα εμπορεύματα, με βάση τις ρυθμίσεις που ισχύουν στα λοιπά
    εμπορεύματα καταγωγής ΕΕ.
 3) Υπάρχει και η «Ενδοενωσιακή Διαμετακόμιση», που αφορά στην κυκλοφορία εμπορευμάτων μεταξύ επιχειρήσεων  χωρών της ΕΕ.
 Τέλος…
 4) Υπάρχει και η κυκλοφορία εντός μίας χώρας της ΕΕ με κυριότερες κατά τα γνωστά τις διατάξεις περί  ΦΠΑ και τις λοιπές φορολογικές διατάξεις.
 5) Αν αυτό σας βοηθά στις εργασίες σας υπάρχει και η κυκλοφορία των προϊόντων, των πρώτων υλών και των μισοτελειωμένων προϊόντων που
     κυκλοφορούν μεταξύ των εγκαταστάσεων της ίδιας επιχείρησης... (Οι Γερμανοί ορίζουν αυτήν την λειτουργία της επιχείρησης ως "εσωτερική αλυσίδα
     εφοδιασμού" και την απεικονίζουν ως σχήμα που περιλαμβάνει κατά σειρά: Τους Προμηθευτές / Προμήθειες, την Παραγωγή, την απόθεση των
     προϊόντων της παραγωγής σε αποθηκευτικούς χώρους και τους Πελάτες.)       

  Προσοχή:
 Η ΕΕ με τον κανονισμό - (Verordnung) 1071/2009 όρισε τον «Διαχειριστή Μεταφοράς», δηλαδή τις προϋποθέσεις για να επιτραπεί σε ένα πρόσωπο να καθίσταται κάτοχος των εμπορευμάτων τρίτων στην διάρκεια της κυκλοφορίας τους από την παραγωγή προς την κατανάλωση, άρα υπεύθυνος έναντι των Τελωνείων και γενικά των φορολογικών αρχών. 
   Ερωτώ:
   Μήπως οι θεωρητικοί ταυτίζουν τον «Διαχειριστή Μεταφοράς» που ορίζει η ΕΕ στον κανονισμό ΕΕ 1071/2009 με τον «"Διοικητή" ή τον "Διαχειριστή"»
   κάποιου από τους πολλούς ορισμούς των Εφοδιαστικών τους Αλυσίδων; Αντιλαμβάνομαι ότι οι ρυθμίσεις της ΕΕ για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
   υποβαμίζει πλήρως τις απόψεις των  δημοσιογράφων, των θεωρητικών, των μηχανικών και γενικά όλων των άσχετων με το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ!
   Πώς να τα κάνουμε όμως; Γι΄ αυτό υπάχει η επιστήμη ΟΔΕ, για να διδάσκεται η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς ως έχει ενταγμένη στις
   ρυθμίσεις της πολιτείας.  

Κατά συνέπεια δεν χρειάστηκε να οριστούν από την ΕΕ οι υπεύθυνοι «αλυσίδας» των Κυρίων των εμπορευμάτων, δηλαδή οι Εμπορικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις, (ΕΒΕ), γιατί διαχρονικά ορίζονται ως υπεύθυνοι έναντι των φορολογικών αρχών οι νόμιμοι εκπρόσωποι τους. Δηλαδή οι Διαχειριστές για τις  ΕΠΕ ή οι Πρόεδροι και οι Διευθύνοντες  σύμβουλοι και τα ΔΣ για τις ΑΕ. (Οι οποίοι βέβαια διαχειρίζονται μόνο τα δικά τους προϊόντα ή εμπορεύματα και μάλιστα αποκλειστικά μέσα στους δικούς τους αποθηκευτικούς χώρους.)

Άρα οι θεωρητικοί πρέπει να δηλώσουν στις αναφορές τους:
 - Αν ο «Supply Chain Manager τους» αφορά στον Διαχειριστή της ΕΠΕ ή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο  της ΑΕ, που δεν μπορεί είναι άλλος από τον
   παραπάνω Κύριο 51%, (με το πούρο), που ίσως ελέγχει μια μόνο εμπορική ή βιομηχανική επιχείρηση, (δηλαδή τον Κύριο των εμπορευμάτων), αλλά
   ενδεχόμενα  ελέγχει ταυτόχρονα τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών περισσοτέρων εμπορικών ή βιομηχανικών επιχειρήσεων… 

Ή αντίστοιχα
- Αν ο «Supply Chain Manager τους» αφορά στον Διαχειριστή μιας ΕΠΕ ή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο  μιας Α.Ε. Μεταφοράς, Διαμεταφοράς ή Αποθήκευσης, (δηλαδή στον περιστασιακά Κάτοχο των εμπορευμάτων των κανονισμών 2454/93 και 1071/2009), που απέκτησε μετά το 1993 το δικαίωμα να διαχειρίζεται στους αποθηκευτικούς χώρους του, κατόπιν εντολών, τα εμπορεύματα  των πελατών του - εμπόρων ή βιομηχάνων-. Αυτό μάλιστα αφορά ειδικά στην πορεία των εμπορευμάτων από τον τόπο παραγωγής προς τον τόπο τελικού προορισμού και κατανάλωσης, ως και στους τόπους ενδιάμεσης απόθεσης αυτών των ειδών, πχ σε "κέντρα διανομής"... (Βλέπε: ΚΑΔ Κέντρο Αποθήκευσης & Διανομής)

Όλα αυτά όμως ορίζονται στην σύμβαση που καταρτίζει ο εκάστοτε Κύριος των εμπορευμάτων με ένα από τα παραπάνω πρόσωπα, (Μεταφορέα, Αποθηκευτή, Διαμεταφορέα), την ένταξη και λειτουργία των οποίων στην αγορά θεσμοθέτησε η ΕΕ με τον Κανονισμό 2454/93, δηλαδή να διαχειρίζονται τα εμπορεύματα τρίτων, (ήτοι των παραγωγών και των εμπόρων), στους χώρους τους. Ιδού λοιπόν η θεσμοθετημένη από την ΕΕ "αλυσίδα εφοδιασμού" και τα πρόσωπα που εξουσιοδοτούνται να την διαχειρίζονται... Η ΕΕ επέβαλε στα πρόσωπα αυτά την εφαρμογή "Λογιστικού Συστήματος Η/Υ" = "Logistical System Η/Υ", για να μπορεί να τα ελέγχει από απόσταση!
Άρα,...
...όλες οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν ως ομάδα στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας έχουν τον δικό τους «Κύριο 51%», που οργανώνει, διοικεί και ελέγχει συνολικά την λειτουργία τους. Αυτό μάλιστα ισχύει, ως είναι αυτονόητο,  και στην περίπτωση που αφορά στην λειτουργία μιας μόνο επιχείρησης, που λειτουργεί κατά τους θεωρητικούς ως «αυτόνομη οντότητα», ή με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ λειτουργεί με «νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία».

Άλλο πράγμα είναι όμως να διοικείς επιχειρήσεις που καθ΄ ομάδας παράγουν και διαθέτουν στην αγορά τηλέφωνα, καλλυντικά ή αλλαντικά, κλπ και άλλο πράγμα είναι να διαθέτεις και να εκμεταλλεύεσαι τεχνικά μέσα και αποθηκευτικούς χώρους και να διαχειρίζεσαι τα εμπορεύματα των πελατών σου - παραγωγών ή εμπόρων, πχ τηλεφώνων, καλλυντικών, αλλαντικών, φαρμάκων, και άλλων...
Όμως η ΕΕ ανέθεσε μόνο στις επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης την διαχείριση της Αλυσίδας Εφοδιασμού που όρισε με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και τις "αλυσόδεσε" με τελωνειακούς και φορολογικούς κανόνες!

Άρα οι Έμποροι και Βιομήχανοι "αλυσοδένονται" από την ΕΕ, και κατά συνέπεια, από τις φορολογικές αρχές των Κρατών μελών της ΕΕ, μόνο για την τήρηση των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων που αφορούν στην εσωτερική τους λειτουργία. Αυτό διότι οι έμποροι και βιομήχανοι δεν έχουν δικαίωμα να διαχειρίζονται τα προϊόντα και εμπορεύματα τους στην πορεία τους να κυκλοφορήσουν στην αγορά και τελικά στην κατανάλωση!!! 
Κοντολογίς: Ο έμπορος και ο βιομήχανος καταρτίζουν μόνο την σύμβαση πώλησης, σε εκτέλεση της οποίας οφείλουν να παραδώσουν το πωληθέν εμπόρευμα στον αγοραστή - πελάτη τους. Το νταραβέρι όμως για να εκτελεστούν οι όροι της σύμβασης πώλησης και γενικά η διακίνηση των εμπορευμάτων στην αγορά το "αλυσοδένουν" με βάση τον νόμο ο Μεταφορέας ο Διαμεταφορέας και ο Αποθηκευτής. 

Μπορεί τώρα κάποιος να με ενημερώσει τι ρόλο παίζει στην αγορά ο "Supply Chain Manager", που παρήγαγε η δημοσιογραφική φαντασία και η επιστημονική ασχετοσύνη του Christopher γύρο από την  λειτουργία της αγοράς;
Παρακαλώ θερμά προς τούτο, γιατί με την παραπληροφόρηση από τους δεκάδες ορισμούς "Supply Chain" και "Logistics"  έχω μπουχτίσει!  
Μπορεί τώρα κάποιος να μου δώσει μια πληροφορία ποιές ήταν "οι ιδέες αλυσίδας" που κατά Christopher "κυκλοφορούσαν" στην αγορά πριν το 1992, πριν δηλαδή αυτός αναφέρει τις ρυθμίσεις της ΕΕ που ήταν σε δημόσια διαβούλευση ως δικές του; Άραγε ρωτήθηκε από τους οπαδούς των απόψεων του; για να υποχρεωθεί να τις αναφέρει;

Προσθήκη 20.05.2022 γιατί προκλήθηκα: Η αναφορά του Christopher ότι "οι ιδέες της αλυσίδας κυκλοφορούσαν από καιρό", συνιστούν κατά την γνώμη μου ένα δημοσιογραφικό ελιγμό, για να δικαιολογήσει την απήχηση των μεταβολών στην λειτουργία της αγοράς που προέβλεπε το κείμενο του επικείμενου κανονισμού της ΕΕ, που ήταν ήδη ένα χρόνο προ του 1992  σε δημόσια διαβούλευση, άρα γνωστό στους πάντες εντός της ΕΕ. Η πρόβλεψη όμως αυτή του Christopher, (να δηλώσει ότι "οι ιδέες αλυσίδας κυκλοφορούσαν από καιρό"), τον βοήθησε να ορίσει και να αναφέρει τον όρο  "Supply Chain", που προφανώς ανέφερε και η ανεπίσημη αγγλική μετάφραση του κειμένου της ΕΕ,  στο βιβλίο του ως δική του έμπνευση, δίχως να κινδυνεύει να γελοιοποιηθεί στον επαγγελματικό του χώρο. (Σχετικά με το "supply" αναφέρομαι στο τέλος του παρόντος, δηλαδή αν σημαίνει "εφοδιαστική" ή "εφοδιασμός" και πως πρέπει να κατανοήσουν τους δύο αυτούς όρους οι φοιτητές.)

Όμως, όπως απέδειξα, τόσο ο όρος "la chaine d' approvisionnement" όσο και "die Lieferkette" και το σχήμα "αλυσίδας" της ΕΕ συνιστούν "κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας της ΕΕ" από τον Christopher. Οι έλληνες ακαδημαϊκοί δεν επιτρέπεται επομένως να παραβλέπουν τις διατάξεις του Κανονισμού ΕΕ 2454/93 όπως αυτές τέθηκαν σε ισχύ λίγους μήνες αργότερα από το άρθρο του Christopher και 10 χρόνια πριν την κυκλοφορία του βιβλίου "αλυσίδας" του Christopher. Ή ίσως πρωτύτερα μάλιστα να δημοσιεύτηκαν οι επικείμενες μεταβολές στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων σε πολλά μέσα ενημέρωσης, όπως επίσης, γιατί όχι, και σε κάποιο δημοσίευμα των "Financial Times". Αυτό διότι πέραν της ξενόγλωσσης φιλολογίας, πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους φοιτητές ότι ο  όρος στην επίσημη γαλλική ή γερμανική γλώσσα της ΕΕ αποδίδεται ορθά στην ελληνική μετάφραση του κανονισμού 2454/93 ως "αλυσίδα εφοδιασμού". ( όχι βέβαια "εφοδιαστική αλυσίδα"!!!)
 
Άρα οι αναφορές του Christopher ίσως συνιστούν απλά μια δημοσιογραφική πρωτιά και ίσως έχουν κάποια αξία στον χώρο της δημοσιογραφίας. Δεν πρέπει όμως οι αναφορές του Christopher να λαμβάνονται υπόψη και να θεωρούνται επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, γιατί αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές στις εργασίες τους ή και ακόμα χειρότερα, παραπλανούν ή αποσυντονίζουν και τους ίδιους τους ακαδημαϊκούς, ειδικά αυτούς που βολεύονται επιστημονικά, αποδεχόμενοι  άβουλα τις θεωρίες του... Πιστεύει κάποιος ότι μόνο οι "Financial Times" πληροφορήθηκαν το 1992 για τον επικείμενο κανονισμό της ΕΕ; Ή όπως δηλώνω εγώ ενημερώθηκε τουλάχιστον ολόκληρη η Ευρώπη;

          Άρα...
          - είτε στην έννοια "La chaine d' approvisionnement",
          - είτε στην έννοια "Die Lieferkette",
          - είτε στην έννοια "Supply Chain",
          - είτε στην έννοια "Αλυσίδα Εφοδιασμού" αναφερόμαστε...
          ...Κάνουμε λόγο για έναν όρο που εισήγαγε η ΕΕ σε κανονισμό της για να ορίσει την κυκλοφορία των εμπορευμάτων των Ε.Β.Ε. (Εμπορικών και
          Βιομηχανικών Επιχειρήσεων),σε συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς διαμετακόμισης, δηλαδή Μεταφοράς, Διαμεταφοράς  και Αποθήκευσης.

  Άρα οι φοιτητές ΟΔΕ να μην παρασύρονται από τις ανεπίσημες μεταφράσεις, των όρων της ΕΕ, που αναφέρονται στις επίσημες γλώσσες της, γερμανική και
  γαλλική, από κάθε είδους θεωρητικούς και άσχετους με τις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις που αφορούν στην Παραγωγή και στην Κυκλοφορία των προϊόντων /
  εμπορευμάτων. Στην απέξω, στο χαλαρό, στο άνετο και στο ανέξοδο, μπορεί ο καθένας μας να λέει ότι θέλει. 
  Όμως όταν διαχειρίζεσαι χρήμα και διοικείς επιχειρήσεις πρέπει να είσαι σοβαρός, υπεύθυνος, διαβασμένος και προσεκτικός...
            Τέλος της προσθήκης           

 ΣΕΛΙΔΑ 5   Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ  = ή # ΤΗΣ  "ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ";

Διαπιστώσαμε ότι στην αγορά συμμετέχουν «Κύριοι 51%», που είναι φυσικά πρόσωπα, όμως μπορεί να είναι και νομικά πρόσωπα, που ελέγχουν τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών περισσοτέρων επιχειρήσεων. Έχω αντιληφθεί ότι ίσως οι θεωρητικοί ονομάζουν «εφοδιαστική αλυσίδα» τις επιχειρήσεις που η Διοίκηση τους ελέγχεται από άλλες επιχειρήσεις. Ο Christopher μάλιστα μας επιτρέπει αντί του όρου «αλυσίδα» να χρησιμοποιούμε τον όρο «δίκτυο». (Martin Christopher «Logistics και Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» έκδοση Σεπτέμβριου 2017 σελ. 20.)

Όμως ήδη στην δεκαετία του 60 η ΑΒΣΠ στην ΟΔΕ δεν χρησιμοποιούσε τον όρο «αλυσίδα», αλλά «Δίκτυο», πχ δίκτυο πελατών, δίκτυο προμηθευτών. Στην ελβετική εταιρεία Διεθνών Μεταφορών ΔΑΝΖΑΣ που ήδη εργαζόμουν εκείνα τα χρόνια  χρησιμοποιούσαμε τον όρο «Δίκτυο ανταποκριτών», για να δηλώσουμε τις επιχειρήσεις με τις οποίες συνεργαζόμασταν παγκοσμίως, για την διενέργεια των Διεθνών Μεταφορών, ως και τον έλεγχο της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων των πελατών μας. (Άλλοι ανταποκριτές μας ήταν θυγατρικές εταιρειών της ίδιας της ΔΑΝΖΑΣ, άλλοι ήταν θυγατρικές συνεργαζόμενων με την ΔΑΝΖΑΣ πολυεθνικών επιχειρήσεων Μεταφοράς, ίσως κάποιες άλλες να λειτουργούσαν και ως "αυτόνομες οντότητες"...)   

Όμως,
β) Ο δημοσιογράφος Antony Sampson ανεξάρτητα από την μεταγενέστερη εμφάνιση, δηλαδή στις αρχές της δεκαετίας 90 των εννοιών και των ορισμών
    «Διοίκησης» ή «Διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας», περιέγραψε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 70 με το όνομα τους «εφοδιαστικές αλυσίδες»
    που τις ονομάζει «τηλεφωνίας», «καλλυντικών», «αλλαντικών», «ενοικιάσεως  αυτοκινήτων», κλπ και φωτογράφισε – σκιτσάρισε μάλιστα και τον
    Διοικητή - "ενορχηστρωτή" - τους. Έχω διαπιστώσει ότι οι φοιτητές, κατά παράδοξο τρόπο, περιγράφουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες αγαθών, πχ
    φαρμάκου, μπύρας, κλπ, δίχως να αναφέρουν την συμμετοχή και την δράση του "Διοικητή" τους,  δηλαδή του "Κυρίου 51%", που ελέγχει τις κατά
    περίπτωση εμπλεκόμενες επιχειρήσεις του, για την παραγωγή και διάθεση στην αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος της εργασίας του φοιτητή. 

 Όμως ο Antony Sampson στις αρχές του 70 δεν έκανε αναφορά στους όρους «Supply Chain» ή «Supply Chain  Management», γιατί απλούστατα δεν είχε εμφανιστεί το σχήμα με τους ΕΟΦ / ΑΕΟ της ΕΕ, που ενέπνευσε τους θεωρητικούς και άσχετους με την λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς να εισάγουν, (διάβαζε αντιγράψουν), μετά το 1992 το σχήμα και την έννοια της «αλυσίδας εφοδιασμού» της ΕΕ και να την περιγράφουν καθένας κατά πως τον βόλευε και πως την φανταζόταν και μάλιστα να την ορίζει με τον δικό του διαφορετικό τρόπο.

Η ΑΒΣΠ όπως προανέφερα ονόμαζε τις «επιχειρήσεις αλυσίδας» των θεωρητικών σαν «Ομάδα Επιχειρήσεων».  
Ερωτάται:
Υπάρχει διαφορά μεταξύ των οργανωτών και των συμμετεχόντων σε μια σύναξη πχ στο «Oriana» ή στην «Exekutiv - Villa»; Προφανώς όχι, γιατί οι συγκεκριμένες, καθώς και κάθε άλλη σύναξη που οργανώνει μία «Μητέρα» επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, (Η ΑΒΣΠ την ονόμαζε «ιθύνουσα Επιχείρηση»), στην ηγεσία των διοικήσεων των επιχειρήσεων του ομίλου της έχουν σαν σκοπό να τις ελέγξει ή να γνωριστούν τα στελέχη των επιχειρήσεων κάθε ομάδας, (προϊόντος ή δραστηριότητας ή υπηρεσίας), μεταξύ τους.

Επιπλέον όμως να τους δώσει νέες εντολές, για να συμβάλλουν καθεμιά χωριστά και όλες μαζί αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού της Μητέρας Επιχείρησης, δηλαδή όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ:
«Την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων (αγαθών) στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους»! 
Σύγκρινε: Ο Christopher στην σελίδα 30 του βιβλίου του περιγράφει με σχήμα την αλυσιδωτή εμπλοκή: {Προμηθευτές - Προμήθειες - Λειτουργίες - Διανομή - Πελάτες} και την ορίζει ως "Αποστολή της Διοίκησης Logistics". Όμως, όπως μόλις περιέγραψα, η ΑΒΣΠ είχε ορίσει 30 - 40 χρόνια πρωτύτερα και περιγράψει τις ίδιες κατά Christopher: {"Logistics Αποστολές" της Διοίκησης της Επιχείρησης} ως "Επιχειρησιακό Λογισμό".  

Την αλήθεια των παραπάνω απόψεων μου επιβεβαιώνει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του ο Βλάσης  Γιαννάκαινας που μας ενημερώνει για τις συνάξεις – συνέδρια στο κρουαζιερόπλοιο Oriana και αναφέρει επί λέξει:
«Θα αποτελούσε τουλάχιστον αφέλεια να πιστέψει κανείς πως αυτές οι προσωπικότητες συγκεντρώνονται με σκοπό να μιλήσουν απλά μόνο για… αποθήκη και μεταφορές!»  
Εγώ δηλώνω ότι "οι προσωπικότητες" που συγκεντρώνονται σε αυτές τις συνάξεις "δεν μιλούν" παρά μόνο ακούνε τις εντολές και οδηγίες των επιτελών και του ίδιου του Κυρίου 51%, που τους μάζεψε, τους γλύκανε το χειλάκι με εδέσματα και τους προκάλεσε να δουλέψουν με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την εκτέλεση των εντολών που τους δίνονται, αν θέλουν να ξανάρθουν για να ξαναλαδώσουν το στομάχι τους με λειχουδιές...

Επομένως, οι «προσωπικότητες μιλούν» και για τις «προς τα πίσω και για τις προς τα εμπρός», (ο όρος ανήκει στους θεωρητικούς), δραστηριότητες των επιχειρήσεων τους, ως και τον τρόπο ανάπτυξης  των εργασιών των ομίλων των Πολυεθνικών επιχειρήσεων, που προσκαλούν τα μέλη τους για να τα ενημερώσουν μέσω αυτών των «συνεδρίων» μεταξύ άλλων:

α) τόσο για τα λογιστικά συστήματα Η/Υ = Logistical System που, προσαρμόζονται για να καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες των ΕΒΕ, (Εμπορικών
    & Βιομηχανικών Επιχειρήσεων), που λειτουργούν σαν "αυτόνομες οντότητες". Επιπλέον όμως για να καλύπτουν τις ανάγκες και των Πολυεθνικών
    επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου, για να ελέγχουν τις επιχειρήσεις του ομίλου τους.

β) όσο και για τα λογιστικά συστήματα Η/Υ, που προσαρμόζονται για να καλύπτουν και τις υπηρεσίες των κατόχων των εμπορευμάτων, δηλαδή των
    επιχειρήσεων που προσφέρουν υπηρεσίες Διαμεταφοράς, Αποθήκευσης και Μεταφοράς… 

Γ) …Αλλά όμως και για την σημαντική εξέλιξη μετά το 1993 ήταν η επιβολή από τον τελωνειακό Κώδικα της  ΕΕ η υποχρεωτική επικοινωνία των
    λογιστικών συστημάτων  Η/Υ  - Logistical System - των  εμπλεκομένων ΕΟΦ μεταξύ των, σε τρόπο ώστε τα προϊόντα να βρίσκονται αδιάλειπτα
    κάτω από τον έλεγχο των φορολογικών αρχών στην διάρκεια της κυκλοφορίας τους από την παραγωγή προς την κατανάλωση.  
    (ΕΟΦ = Εγκεκριμένος Οικονομικός Φορέας)

Προσθήκη 03.11.2021 γιατί με ρωτήσατε:

Οι συνάξεις που οργανώνει η Πολυεθνική - Ιθύνουσα Επιχείρηση - δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τις συνάξεις που οργανώνουν πχ διάφορα Επιμελητήρια, Σύνδεσμοι Εξαγωγέων, Εμπόρων, βιομηχάνων, και άλλοι φορείς ή συντεχνιακά συμφέροντα, στους οποίους συμμετέχουν οι "επιχειρήσεις αλυσίδας" στις χώρες που είναι εγκατεστημένες. Κύρια διαφορά είναι ότι οι παραπάνω φορείς κατά δήλωση τους δεν είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα και ότι απλά βοηθούν στην ανάπτυξη των εργασιών των μελών τους.   

Σε ότι αφορά όμως στο:
- Chartered Institute of Logistics and Transport, στο οποίο o Christopher είναι επίτιμο μέλος, ή στο...
- ...Chartered Institute of Procurement and Supply, στο οποίο ο Christopher είναι απλό μέλος
δεν με εντυπωσιάζουν, γιατί και εγώ ήμουν μέλος, (και μάλιστα ιδρυτικό), του Γερμανικού Συλλόγου Κοστολόγων Σιδηροδρομικών Μεταφορών, "Deutscher Tarifeur Ferrein"  που ήταν μέλος του Διεθνούς Συνδέσμου Κοστολόγων, "International Verband der Tarifeure".)

Σε ότι αφορά στο "Συμβούλιο Επαγγελματιών Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας"** των Η.Π.Α., που τίμησε τον Christopher με το βραβείο διακεκριμένων υπηρεσιών, αυτό ειδικά με αφήνει παγερά αδιάφορο!
Αυτό διότι και στην χώρα μας υπάρχουν διάφοροι οργανισμοί και επαγγελματικοί φορείς που μοιράζουν απλόχερα βραβεία και επαίνους ο ένας στον άλλο για να προβληθούν στην επικαιρότητα, με εξέχουσα θέση μεταξύ αυτών των Μελλοντολόγων, Μέντιουμ, Χειρομαντών, Αστρολόγων, κομμωτών και άλλων.

**Ερωτάται:
Αυτό το... "Συμβούλιο Επαγγελματιών Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας" των ΗΠΑ πότε συνεστήθη; προϋπήρχε του 1992; Αν ισχύει τότε ο Christopher έρχεται δεύτερος ως προς την πατρότητα τού όρου! 
Ή μήπως απλά η εμφάνιση του όρου "εφοδιαστική αλυσίδα" από τον δημοσιογράφο και εκδότη περιοδικού Christopher, κατά δήλωση του ως πρώτου διδάξαντα τον όρο το 1992, έδωσε κίνητρο σε κάποιους στις ΗΠΑ να εισάγουν την επαγγελματική εξειδίκευση "Διαχειριστής Εφοδιαστικής Αλυσίδας"; (Εγώ όμως απέδειξα παραπάνω ότι ο Christopher απλά καπηλεύτηκε το κείμενο και το σχήμα του κανονισμού της ΕΕ που ήταν σε δημόσια διαβούλευση το 1991 - 1992 μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ, που τέθηκε τελικά σε ισχύ από τα μέσα του 1993 ως Κανονισμός ΕΕ 2454/93!)

Η βράβευση επομένως του Christopher, (για τις... διακεκριμένες υπηρεσίες του), από αυτούς τους όψιμους επαγγελματίες " Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας" των ΗΠΑ  ήταν απλά ένας τζερτζελές, η καλύτερα "Business made in USA", για να προβάλουν εύκολα και ανέξοδα τις πολλά υποσχόμενες υπηρεσίες, που θα μπορούσαν να προσφέρουν στην αγορά οι "επαγγελματίες διαχειριστές Εφοδιαστικής Αλυσίδας" για να τα οικονομήσουνε... Προς τον σκοπό αυτό τους χρειαζόταν ένας πρόθυμος κράχτης, που όπως φαίνεται ήταν ο Christopher. 
Το ζήτημα επομένως είναι ότι οι φοιτητές ΟΔΕ να μην εντυπωσιάζονται από αυτά τα συντεχνιακά κόλπα και τις στημένες - σκηνοθετημένες - προβολές των αεριτζήδων στην επικαιρότητα και στην αγορά! 

Μην λησμονούμε επίσης ότι στην Ευρώπη ο Κανονισμός ΕΕ 2454/93 άλλαξε ριζικά μετά το 1992 την κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της ΕΕ, γιατί ορίστηκαν, θεσμοθετήθηκαν και ίσχυσαν από το 1993 οι διατάξεις για τους ΕΟΦ / ΑΕΟ, για να λειτουργήσει η "Αλυσίδα Εφοδιασμού", δηλαδή η κυκλοφορία εμπορευμάτων με ενιαίους κανόνες σε καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης...

Στις ΗΠΑ  όμως τί άλλαξε, που δεν υπήρχε πρωτύτερα του 1992, έτσι ώστε να υπάρξει ανάγκη να ενταχθεί στην λειτουργία της αγοράς και των επιχειρήσεων στις ΗΠΑ ο ουρανοκατέβατος "Επαγγελματίας Διαχειριστής Εφοδιαστικής Αλυσίδας";  

Επιπλέον στην ΕΕ και βέβαια στην Χώρα μας επετράπη μετά το 1993 η διαχείριση εμπορευμάτων τρίτων από ιδιωτικές επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης... Μπορεί κάποιος υποψήφιος Διδάκτορας ή ακαδημαϊκός Δάσκαλος να ερευνήσει ποιό καθεστώς κυκλοφορίας των εμπορευμάτων ίσχυε στις ΗΠΑ πριν εμφανιστούν οι "Επαγγελματίες Διαχειριστές Εφοδιαστικής Αλυσίδας";
Δηλαδή αν είχαν τρίτοι (ίσως Μεταφορείς, Διαμεταφορείς, Αποθηκευτές;), το δικαίωμα να διαχειρίζονται σε δικούς τους χώρους τα εμπορεύματα των Βιομηχάνων & Εμπόρων - πελατών τους;
(Αυτό δηλαδή που ισχυσε στην ΕΕ από το 1993...)

Ιδού ένα ακόμα ερώτημα αυτοκριτικής στους έλληνες ακαδημαϊκούς, για να αποφασίσουν τι είδους λειτουργία της αγοράς διδάσκουν στους φοιτητές τους;
α) Την "εφοδιαστική αλυσίδα" του Christopher; πού πάει μάλιστα πακέτο με τους αμερικανόφερτους "Επαγγελματίες Διαχείρισης Εφοδιαστικής
    Αλυσίδας";
Ή...
β) Την Ευρωπαϊκή "Αλυσίδα Εφοδιασμού" μαζί με τις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της ΕΕ και της Χώρας μας, ισχύος από το 1993, για την
    κυκλοφορία των εμπορευμάτων, πού "πακετάρει" με φορολογικές  και  τελωνειακές διατάξεις όσους διαχειρίζονται εμπορεύματα; Τους οποίους
    μάλιστα αναφέρει ονομαστικά ορίζοντας αναλυτικά τις κατά περίπτωση θεσμοθετημένες ρυθμίσεις, που οφείλει να τηρεί έκαστος,  καθώς και τις
  προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώνει, για να εγκριθεί από την ΕΕ η ένταξη του στο σύστημα Κοινοτικής Διαμετακόμισης - σήμερα -
  Ενωσιακής Διαμετακόμισης και να αποκτήσει αυτό  το  δικαίωμα; Δηλαδή της διαχείρισης εμπορευμάτων τρίτων!
Τέλος της προσθήκης

Νέα προσθήκη 15.7.2022 γιατί προκλήθηκα...
Φίλε μου!
Η "αλυσίδα εφοδιασμού" της ΕΕ δεν έχει σχέση με τη "Εφοδιαστική αλυσίδα" των θεωρητικών. Έχω επισημάνει ότι ο Christopher ως ο πρώτος διδάξας τον όρο αυτό, καπηλεύτηκε τον επικείμενο κανονισμό 2454/93 της ΕΕ με το σχήμα των "αλυσοδεμένων", την εμπλοκή των οποίων στην λειτουργία της αγοράς εντός του εδάφους της ΕΕ ήθελε να ρυθμίσει. Αυτό όμως επιβαλλόταν λόγω του ανοίγματος των συνόρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση,  στην απελευθέρωση των Μεταφορών, πχ ιδιωτικές σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, καθώς και στην απόκτηση δικαιώματος σε ιδιωτικές αποθηκευτικές επιχειρήσεις να φυλάσσουν στους χώρους τους τα εμπορεύματα τρίτων. (Αυτό δικαίωμα είχαν προ του 93 μόνο τα τελωνεία!!!)

Όλοι όμως οι ασήμαντοι με ηγέτη τον Christopher βρήκαν ευκαιρία να προβληθούν στην επικαιρότητα διαστρεβλώνοντας την διαχρονική λειτουργία της αγοράς, που απλά κακοποίησαν ως "Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας". Όμως η αγορά λειτουργεί διαχρονικά δίχως να ορίζεται ως "εφοδιαστική αλυσίδα". Σαν απόδειξη για την αταλάντευτη θέση μου σας συνιστώ να μελετήσετε τις "Παραπομπές" του βιβλίου του Christopher για να διαπιστώσετε ότι στις 100 και πλέον παραπομπές του, δεν υπάρχει έστω και μία, που να επιγράφεται "Supply Chain", (και μάλιστα στολισμένη για φραμπαλά με "Management" ή "Logistics"), προ της κυκλοφορίας σε διαβούλευση εντός της ΕΕ του κανονισμού ΕΕ 2454/93! 

Αν υπήρχε έστω και μια παραπομπή του Christopher προ του 92 που να ανέφερε τον όρο "Supply Chain", ή κάποιος μου υποδείξει το αντίστοιχο, εγώ θα ξαναγράψω το σχόλιο μου και θα ζητήσω συγνώμη! Όμως, αν δεν βρεθεί, θα δεχθείτε την άποψη μου ότι η ΕΕ εισήγαγε πρώτη την έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα", που όμως περιέγραψε αναλυτικά στον κανονισμό της,
- τόσο τους "αλυσοδεμένους",
- όσο και τις διατάξεις πού πρέπει να τηρεί έκαστος, για να έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται εμπορεύματα σε καθεστώς "κοινοτικής", σήμερα
  "ενωσιακής  Διαμετακόμισης".!
Τέλος και αυτής της προσθήκης

         ΣΕΛΙΔΑ 6   ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΟΔΕ & Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ

Άρα, Ενδεικτικά μπορώ να αναφέρω επίσης ότι οι σχολές ΟΔΕ οφείλουν να διδάξουν τις «εφοδιαστικές αλυσίδες» των αγαθών, (όπως πχ κοτόπουλου, μπύρας, φαρμάκου, κλπ, που αναφέρουν στις εργασίες τους οι φοιτητές), σε αναλυτικά επιστημονικά πεδία ΟΔΕ, (όπως τα δίδαξε η ΑΒΣΠ), δίχως όμως να τις επιγράφουν ως "διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας", όπως πχ:

1) Στο μάθημα της «Εμπορευματολογίας», για να κατανοήσουν οι φοιτητές την έννοια της σημασίας των δράσεων των στελεχών των επιχειρήσεων
     για τον εντοπισμό των πηγών  προέλευσης και την μελέτη του κόστους για την προμήθεια των πρώτων υλών, των βοηθητικών υλικών, των
     μισοτελειωμένων προϊόντων, κλπ,

    όπως  επίσης:

2) Την διάκριση της Βιομηχανικής παραγωγής σε παραγωγή συνεχούς ροής που δεν επιτρέπει να παραμείνει το προϊόν μισοτελειωμένο, και...

3) ...Της παραγωγής κατά φάση που επιτρέπει μεταξύ άλλων να παραμείνει το προϊόν  μισοτελειωμένο, άρα να μπορεί  διατεθεί στην ελεύθερη
     αγορά, ή να διατεθεί σε άλλη  επιχείρηση του ίδιου ομίλου, ή να εισαχθεί σε άλλο χρόνο σε μια νέα φάση παραγωγής στην ίδια βιομηχανική 
     μονάδα…  (Εδώ εντάσσεται η ανάλυση στο αμφιθέατρο της διαφοράς των εννοιών ΟΔΕ της ΑΒΣΠ: "κατεργασία", "επεξεργασία"
     και "διαδικασία" παραγωγής...)
 
4) Την έννοια των λέξεων «κατανομή», «διανομή», «διάθεση» της παραγωγής, όπως επίσης την διαφορά της:
    - «Αποθήκης» ως έννοια της λογιστικής, που απεικονίζει με τις λογιστικές εγγραφές, (= Logistics), τις αυξήσεις  και τις μειώσεις
       των ειδών  της επιχείρησης, καθώς και την έννοια του…
    - …«Αποθηκευτικού Χώρου», που είναι τεχνική έννοια, που αφορά στον οποιοδήποτε φυσικό  χώρο αποτίθεται για οποιοδήποτε λόγο προϊόν ή
      εμπόρευμα.

    Συγκεκριμένα διευκρινίζω:
 
    4α) Κατανομή της παραγωγής: Πρόκειται για τις δραστηριότητες μιας επιχείρησης, προκειμένου να διασπαρθεί (αποκεντρωθεί) η παραγωγή σε
          επιλεγμένους τόπους και ίδιες εγκαταστάσεις της επιχείρησης, (ίσως όμως μετά το 1992 και σε εγκαταστάσεις τρίτων - συνεργαζομένων
          επιχειρήσεων), δηλαδή είναι εγκατεστημένες εντός της ίδιας χώρας και λειτουργούν με τον ίδιο ΑΦΜ, (Αριθμό Φορολογικού Μητρώου) και
          αφορούν σε είδη που δεν έχουν προς το  παρόν πουληθεί.
         
     4β) Διάθεση της παραγωγής: Εξ ορισμού της ΑΒΣΠ: «Η λειτουργία της Διαθέσεως  περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων που
          περιλαμβάνονται από την   ολοκλήρωση της παραγωγής μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»
          Άρα η «Κατανομή της Παραγωγής» συνιστά μια επί μέρους δραστηριότητα της ευρύτερης έννοιας: « Λειτουργίας της Διαθέσεως».
 

      4γ) Παράδοση του πωληθέντος σημαίνει την εκτέλεση του βασικού όρου της σύμβασης πώλησης, με βάση την οποία οφείλει ο πωλητής να
           παραδώσει το πωληθέν  είδος στον  αγοραστή. Η παράδοση όμως  με βάση τους όρους της σύμβασης πώλησης γίνεται είτε στις  εγκαταστάσεις
           του πωλητή, είτε στις εγκαταστάσεις του  αγοραστή, είτε σε κάποιο ενδιάμεσο τόπο και πρόσωπο.    
          
            Προσοχή: Αν η παράδοση εκτελεστεί στον τόπο του αγοραστή με ΙΧ φορτηγό του  πωλητή, τότε υποχρεωτικά το ΙΧ φορτηγό επιτρέπεται να
            μεταφέρει μόνο προϊόντα της δικής του επιχείρησης, άσχετα αν με το ίδιο δρομολόγιο παίρνει σβάρνα και παραδίδει αγορασθέντα είδη
            περισσοτέρων πελατών του. 
 
          Αν αντίθετα η παράδοση εκτελείται στον τόπο του πωλητή, τότε υποχρεωτικά δρομολογείται το ΙΧ φορτηγό του αγοραστή, ανεξάρτητα αν με το
          ίδιο  δρομολόγιο του φορτηγού του αγοραστή  παραλαμβάνονται και  μεταφέρονται στον τόπο του αγοραστή και είδη άλλων προμηθευτών του.
          
            Τέλος,
                
         Αν η παράδοση θα εκτελεστεί με φορτηγό Δημόσιας χρήσης, (ΔΧ) τότε πλέον στην  σύμβαση έργου με τον Μεταφορέα παίρνουν μέρος άλλα
         πρόσωπα, όπως πχ Αποστολέας, Παραλήπτης, Εντολέας, ή οι αντιπρόσωποι τους. Σημαντικό όμως είναι να εξεταστεί ποιος και μέχρι πότε έχει το
         δικαίωμα να τροποποιήσει την σύμβαση με τον Μεταφορέα, πχ να αλλάξει ο προορισμός, ο παραλήπτης, κλπ. (Βλέπε και άλλα κείμενα μου,)
        

  4δ) Διανομή: Με βάση τα παραπάνω η «Διανομή» είναι πολύ βαριά έννοια και χρήζει ειδικής  ανάλυσης, γιατί αφορά στις δραστηριότητες που
        εκτελούνται κατ΄εντολή των Κυρίων των εμπορευμάτων από τους Κατόχους των  εμπορευμάτων, δηλαδή από επιχειρήσεις Μεταφοράς,
        Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης.
        Οι υποδομές αυτών των λειτουργιών καλούνται «Κέντρα Διανομής», «Distribution Centers», «Centre de distribution». 

       Κύριο χαρακτηριστικό λειτουργίας αυτών των υποδομών είναι ότι διαχειρίζονται τα  προϊόντα πολλών επιχειρήσεων, τα οποία διακινούν από και
       προς το Κέντρο  Διανομής σε εκτέλεση εντολών των Κυρίων των εμπορευμάτων, δηλαδή των ΕΒΕ (Εμπορικών και  Βιομηχανικών Επιχειρήσεων).
             Προσοχή
             Προ του 1993 απαγορευόταν η διαχείριση ή η φύλαξη των εμπορευμάτων των ΕΒΕ* από τρίτες επιχειρήσεις.
             Μόνη εξαίρεση ήταν το Τελωνείο, που φύλασσε στους  αποθηκευτικούς του χώρους τα είδη των ΕΒΕ.   
             (Ε.Β.Ε. = Εμπορική & Βιομηχανική Επιχείρηση)

 Προσοχή: Ο ν. 4302/14 είχε σαν σκοπό να δοθεί το δικαίωμα στα Κέντρα Διανομής να ναυλώνουν ή να θέτουν σε κυκλοφορία ΔΧ φορτηγά, για να παραλαμβάνουν ή να παραδίδουν τα εμπορεύματα των πελατών τους. Άρα με βάση αυτήν την διάταξη του νόμου αναχωρεί από το Κέντρο Διανομής ένα ΔΧ φορτηγό, με τις αποστολές περισσοτέρων παραγωγών / εμπόρων - πωλητών, αντί να αναχωρούν πολλά ΙΧ φορτηγά με τις αποστολές κάθε ΕΒΕ - Παραγωγού ή Εμπόρου χωριστά. (Αυτήν την λειτουργία της αγοράς επισημαίνει εύστοχα και ο καθ. Μανιάτης στο βιβλίο του στο κεφάλαιο για την «Μεταφορά».)

 Κοντολογίς: Η Διανομή αφορά
  - στις Συμβάσεις Έργου, που καταρτίζει η Επιχείρησης Μεταφοράς. Επιπλέον αφορά
  - στις Συμβάσεις Βοηθητικών Υπηρεσιών Μεταφοράς του Διαμεταφορέα, αφορά επίσης
  - στην Σύμβαση Λογιστικής Υποστήριξης* της Αποθηκευτικής Επιχείρησης.
    *(Ο όρος είναι δικός μου. Βλέπε σχετικά τις αναφορές μου και σε άλλα κείμενα.)

Εδώ σύντομα:
Λογιστική υποστήριξη σημαίνει να ενημερώνεται από απόσταση το λογιστικό σύστημα του πελάτη – ΕΒΕ (Εμπορικής ή Βιομηχανικής Επιχείρησης) για τα είδη που διαχειρίζονται για λογαριασμό του τα στελέχη της Μεταφορικής, Διαμεταφορικής ή Αποθηκευτικής επιχείρησης στους χώρους τους.
(Εδώ οι θεωρητικοί εντοπίζουν "3PL", που συνιστά λάθος προσέγγιση, γιατί η λειτουργία της αγοράς προσεγγίζεται από τις χωριστές συμβάσεις που καταρτίζονται, πχ "Πώλησης", "Διανομής", "Αποθήκευσης", κλπ, και όχι βέβαια αθροιστικά από τον αριθμό των συμβάσεων που συνάπτονται μεταξύ των κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων.)                 
Το συμπέρασμα είναι ότι: η «Διανομή» έπεται χρονικά της «Πώλησης» στην λειτουργία της αγοράς!   

5) Την έννοια της «Οργανωμένης Αποθήκης*» που αφορά σε αποθηκευτικό χώρο μέσα στον οποίο τα αγαθά είναι ταξινομημένα κατά θέση, ράφι,
     κωδικούς, ποσότητες αξίες, κλπ και επιτρέπουν μέσα από το λογιστήριο = Logistics την λήψη και διαβίβαση εντολών, την έκδοση ενός τιμολογίου
     πώλησης ή άλλων έγγραφων Μεταφοράς και άλλα. 

6)  Την έννοια της «Ανοργάνωτης Αποθήκης*» που αφορά σε αποθηκευτικό χώρο μέσα στον  οποίο στοιβάζονται τα εμπορεύματα των οποίων
      γνωρίζουμε την ύπαρξη, δηλαδή τις ποσότητες, τις αξίες, κλπ, μέσα από τους λογαριασμούς του λογιστικού σχεδίου, (Logistics), αλλά όμως πρέπει
      να περιφερθούμε στους χώρους του για να τα αναζητήσουμε.
     * (Οι όροι είναι δικοί μου...)

7) Την ένταξη και λειτουργία στην αγορά των επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και  Αποθήκευσης των οποίων οι δραστηριότητες έχουν
     σαν τελικό σκοπό να διαχειρίζονται τα  εμπορεύματα κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας τους από τους χώρους των Πωλητών –  Αποστολέων προς
     τους χώρους των Αγοραστών –  Παραληπτών. 

 8) Να κατανοήσουν τέλος οι φοιτητές ΟΔΕ και την έννοια της ΑΒΣΠ «ενοποίηση των ισολογισμών» των επιχειρήσεων μιας ομάδας, που διενεργεί η
     επιχείρηση Μεγάλου  Κεφαλαίου – Μητέρα Επιχείρηση – Ιθύνουσα Επιχείρηση - κατά την ΑΒΣΠ, για να ελέγξει την διαχείριση και το αποτέλεσμα
     των δράσεων που έχει αναθέσει σε κάθε  επιχείρηση που ελέγχει. 

Αυτό όμως που δεν με βρίσκει σύμφωνο είναι να συγχωνεύεται όλο το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ με προσεγγίσεις, αναλύσεις και τίτλους βιβλίων γύρο από «Logistics» και «αλυσίδες», που πλάθει η... επιστημονική φαντασία διαφόρων δημοσιογράφων, μεταφραστών ή και διαφόρων άλλων που έχουν σαν κίνητρο την προσωπική προβολή τους ή την προώθηση των δικών τους μόνο συμφερόντων. 

Αυτό όμως αποπροσανατολίζει και παραπλανεί τους φοιτητές, που υποχρεώνονται μέσα σε λίγες δεκάδες σελίδες των εργασιών τους να προσπαθήσουν να συγχωνεύσουν την λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας.                   
                                        
                     ΣΕΛΙΔΑ 8     Η “ΔΙΟΙΚΗΣΗ” (;) ΤΗΣ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ. Τι είναι τούτο μαθές; 

Τέλος θυμηθείτε επίσης αυτό που αναφέρω στα κείμενα μου ότι οι εταιρείες που συμμετέχουν στον όμιλο – ομάδα μιας Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου, δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται σαν «εφοδιαστική αλυσίδα», αλλά σαν επιχειρήσεις «μιας χρήσης», «ειδικού σκοπού», «εικονικές» «τσόντες», «για πούλημα», «βιτρίνας», «νομότυπης κίνησης κεφαλαίων», «βιομηχανικές», «εμπορικές», «υπηρεσιών», «φούσκες», κλπ.
(Οι χαρακτηρισμοί είναι δικοί μου.) 

Ανεξάρτητα όμως από τον χαρακτηρισμό της κάθε επιχείρησης η καθεμιά έχει την δική της λειτουργική διάρθρωση και νομική προσωπικότητα που ορίζει ο «Κύριος 51%» που την ελέγχει, για την επίτευξη από καθεμιά ενός επί μέρους σκοπού που της έχει αναθέσει, ο οποίος επί μέρους σκοπός θα συμβάλει στην επίτευξη του τελικού σκοπού αθροιστικά όλων των επιχειρήσεων - ομίλου επιχειρήσεων - που ελέγχει.
(Ή ίσως "της εφοδιαστικής του αλυσίδας" αν εσείς έτσι το διδαχθήκατε; ή αν έτσι το προτιμάτε;...). 

Η «Μητέρα επιχείρηση» ενός ομίλου ή ομάδας επιχειρήσεων διορίζει μειοψηφικά στην διοίκηση (ΔΣ) των επιχειρήσεων που ελέγχει στελέχη από την ίδια την χώρα και μάλιστα ανεξάρτητα αν ίδρυσε, αγόρασε ή συγχώνευσε την συγκεκριμένη επιχείρηση… Επιπλέον όμως διορίζει πλειοψηφικά και στελέχη της δικής της απόλυτης εμπιστοσύνης, που δρουν στην έδρα της Μητέρας - Ιθύνουσας - επιχείρησης δίπλα στον «Κύριο 51%». 

Τα στελέχη αυτά μεταβαίνουν συχνά στους τόπους που είναι εγκατεστημένες οι "επιχειρήσεις αλυσίδας" που ελέγχει η Μητέρα Επιχείρηση, γιατί έχουν μεταξύ άλλων την ευθύνη να παρακολουθούν και να ελέγχουν, αν οι δράσεις των στελεχών της συγκεκριμένης "επιχείρησης αλυσίδας" συγκλίνουν στην εκτέλεση των επί μέρους σκοπών, οι οποίοι θα συμβάλλουν αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού που έχει ανατεθεί στην συγκεκριμένη ομάδα επιχειρήσεων, ή αν θέλετε στην συγκεκριμένη "εφοδιαστική του αλυσίδα". 

Σημειώστε ότι ο Christopher στην σελίδα 326 του βιβλίου του κάνει αναφορά στον «τελικό σκοπό» της ΑΒΣΠ, μόνο που τον ορίζει ως «δηλώσεις αποστολής»… Η διαφορά των όρων ίσως να θεωρείται ασήμαντη, αλλά δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Αυτό διότι όταν γίνεται μετάφραση ενός ξένου βιβλίου πρέπει ο μεταφραστής να κατέχει ήδη το ισχύον επιστημονικό πεδίο της χώρας μας, για να μεταφράζει τις αναφορές των ξένων με την ισχύουσα αντίστοιχη ελληνική επιστημονική ορολογία.

Αυτό δυστυχώς δεν εφαρμόζεται και έτσι εξηγείται η Βαβυλωνία ορισμών:
- «Supply Chain» = τρέχα γύρευε…  και
- «Logistics» = φέξε μου και γλίστρησα… που επικρατεί στην χώρα μας. 

Τα στελέχη της εμπιστοσύνης της Μητέρας επιχείρησης που εργάζονται στην έδρα της Πολυεθνικής Επιχείρησης και ταυτόχρονα συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ των διοικήσεων των επιχειρήσεων «αλυσίδας» - ομίλου – ομάδας, αποκαλούσε η ΑΒΣΠ ως...: «τους έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων».

Στις συνάξεις επομένως των επιχειρήσεων ενός ομίλου, (ή "αλυσίδας" αν θέλετε), συμμετέχουν:
- Από την μια πλευρά μειοψηφικά στελέχη της Διοίκησης κάθε επιχείρησης, που ελέγχει έμμεσα ή άμεσα η Μητέρα - Ιθύνουσα Επιχείρηση.
- Από την άλλη συμμετέχουν πλειοψηφικά στελέχη του ίδιου του Μιστερ 51% - Ιθύνουσας Επιχείρησης, (ή «Διοικητή αλυσίδας» για όσους το
  επιθυμείτε), μεταξύ των  οποίων στα ΔΣ περιλαμβάνονται βέβαια ως συνδετικοί κρίκοι και «οι έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη  των πραγμάτων».

Τα παραπάνω στελέχη του Μίστερ 51% συμμετέχουν ομαδικά κατά «εφοδιαστική αλυσίδα» και καθένα χωριστά σε συσκέψεις, στην διάρκεια των οποίων στελέχη του ίδιου του «Διοικητή αλυσίδας» κάνουν απολογισμό συνολικά των αποτελεσμάτων των λειτουργιών κάθε επιχείρησης, καθώς και έλεγχο των δράσεων και των επιτευχθέντων επί μέρους σκοπών καθενός υπεύθυνου στελέχους κατά τομέα αρμοδιότητας.
Επιπλέον δίνουν νεώτερες εντολές και οδηγίες για την δράση εκάστου στελέχους, προς επίτευξη επί μέρους σκοπών των επιχειρήσεων που εργάζονται, που θα συμβάλλουν αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού της Μητέρας - Πολυεθνικής Επιχείρησης. (Σχετικά αναφέρομαι και παρακάτω.) 

Άρα οι προσκληθέντες να συμμετάσχουν σε συνάξεις όπως πχ στην «Exekutiv - Villa», ή στο κρουαζιερόπλοιο «Oriana», ή στο «Davos», που έτυχε να συμμετάσχω εγώ, ή και οπουδήποτε αλλού οργανώνονται από την κάθε «Μητέρα Πολυεθνική Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου», δεν πρέπει να θεωρούνται «Supply Chain Manager», αλλά απλά εκτελεστικά όργανα άνωθεν εντολών, που εγώ με πρώτο εμένα μας αποκαλώ «Υποτακτικούς Πολυτελείας»!       

Το συμπέρασμα είναι ότι καθένας από τους δεκάδες ορισμούς «Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και των «Διοικήσεων» τους, πρέπει να γίνεται μόνο θεωρητικά αποδεκτός, γιατί απλούστατα  συνολικά η λειτουργία της αγοράς βασίζεται στην «αλυσιδωτή εμπλοκή» των επιχειρήσεων, ανεξάρτητα ποιος είναι ο «Κύριος 51%», που ίσως ελέγχει μια μόνο επιχείρηση ή  ενδεχόμενα και περισσότερες!  
   

                              ΣΕΛΙΔΑ 9     ΕΝΤΑΞΗ & ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
 

Επομένως ορθά ο καθηγητής Μανιάτης δεν αναφέρει ορισμό «εφοδιαστικής αλυσίδας» και του «Logistics της», αλλά περιγράφει σχηματικά στην σελίδα 31 του βιβλίου του την λειτουργική ένταξη των δράσεων  των επιχειρήσεων εντός της αγοράς, γιατί απλούστατα οι δράσεις κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης, (πχ Αγορές, Παραγωγή, Πωλήσεις, Μεταφορά, Αποθήκευση, κλπ), εκτελούνται για την επίτευξη του δικού της μόνο τελικού σκοπού.
Άρα συνιστούν ένα μόνο «κρίκο της αλυσίδας», στην λειτουργία των επιχειρήσεων και συνολικά της παγκόσμιας αγοράς.

Αν επομένως λάβουμε υπόψη ότι η αγορά λειτουργεί κυρίως σε εκτέλεση Συμβάσεων Πώλησης και Συμβάσεων Έργου, (πχ Μεταφοράς, βοηθητικών υπηρεσιών Μεταφοράς, Αποθήκευσης, κλπ), τότε γίνεται εύκολα κατανοητό, ότι η αγορά λειτουργεί με «αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων που ορίζουν οι "Διοικητές Αλυσίδας"», ή, όπως δηλώνω εγώ, με την «Υπαγωγή των Εμπλεκομένων, (Επιχειρήσεων και των στελεχών τους), σε Ιεραρχημένη Σειρά Δράσεων».

Άρα:
Η ΟΔΕ οφείλει να διδάξει στο επιστημονικό πεδίο της Μικροοικονομίας την λειτουργική διάρθρωση και λειτουργία, (πχ αγορές, παραγωγή, πωλήσεις, κλπ), κάθε επιχείρησης χωριστά. Αντίστοιχα να γίνεται προσέγγιση συνολικά της λειτουργίας της αγοράς στο επιστημονικό πεδίο της Μακροοικονομίας.

Φρόνιμο επομένως είναι να χρησιμοποιείται ό όρος «Εφοδιαστική  αλυσίδα»:

α) Μακροοικονομικά όταν περιγράφεται συνολικά η λειτουργία της αγοράς με την εμπλοκή περισσοτέρων κατηγοριών επιχειρήσεων, που καθεμιά
    συμμετέχει κατά την ΑΒΣΠ με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία στις επί μέρους δραστηριότητες, για να παραχθούν και να
    κυκλοφορήσουν τα αγαθά από την παραγωγή στην κατανάλωση και να πληρωθεί η αξίας τους. 

β) Μικροοικονομικά όταν περιγράφεται η λειτουργική διάρθρωση και η λειτουργία μιας μόνο επιχείρησης που συμμετέχει στην αγορά, όπως τις
    ορίζει ο επιχειρηματίας προς επίτευξη του τελικού σκοπού, για τον οποίο την έχει συστήσει και την λειτουργεί.

γ) Όμως με βάση τις απόψεις των θεωρητικών συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο όρος «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» αφορά σε μια
    Πολυεθνική Επιχείρηση, η οποία ελέγχει σε οριζόντια διάταξη περισσότερες ομάδες επιχειρήσεων, που κάθε επιχείρηση της ομάδας έχει σαν επί
    μέρους σκοπό πχ την  παραγωγή πρώτων υλών, βοηθητικών υλικών, ή μια φάση παραγωγής μισοτελειωμένων υλικών, ή ακόμα και τελικών –
    έτοιμων προϊόντων, την εμπορεία, κλπ. 

    Ενδεχόμενα ένα μέρος των υλικών θα διατίθεται κατόπιν «άνωθεν συμφωνιών» σε επιχειρήσεις που δρουν υπό τον έλεγχο άλλων πολυεθνικών
    επιχειρήσεων, ή στην  ελεύθερη αγορά, ή θα διατίθενται σε σημαντικότερες επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου - ομάδας, που αναλαμβάνουν στην
    συνέχεια την παραγωγή και την διάθεση τελικών προϊόντων στην παγκόσμια αγορά!     

Ιδού ένα σχήμα της ΑΒΣΠ:       

                                                                            

Τα παραπάνω αναλύονται και ερμηνεύονται με ακρίβεια στο προ 60 σχεδόν ετών παραπάνω σχήμα της ΑΒΣΠ, καθώς επίσης και στο 50 χρόνια μεταγενέστερο παρακάτω σχήμα του Christopher. (Σημειώστε ότι το παραπάνω "σχήμα 1" της ΑΒΣΠ από την δεκαετία του 60 απεικονίζει ακριβώς το ίδιο και ο Christopher στην σελίδα 303 του βιβλίου του και το επιγράφει: "12.6 Χαρτογράφηση της εφοδιαστικής αλυσίδας".)
  
Το σχήμα της ΑΒΣΠ μπορεί να ερμηνευτεί καταρχήν Μικροοικονομικά, δηλαδή όπως απεικονίζεται με την περιγραφή της κάθετης λειτουργικής διάρθρωσης μιας μόνο επιχείρησης. Στο σχήμα από κάτω προς τα επάνω περιγράφονται:

α) Οι δραστηριότητες των εργαζομένων, που έχουν σαν σκοπό να εκτελεστούν οι τριτογενείς λειτουργίες – δράσεις, που καταλήγουν στους πρώτους
    μικρούς κύκλους, που αφορούν σε  παραγωγικά τμήματα, (φάσεις παραγωγικής διαδικασίας, ή λοιπές υπηρεσίες) της επιχείρησης και σε επί μέρους
    μισοτελειωμένα υλικά.

    (Θυμηθείτε: όσο διαρκεί η δράση των εργαζομένων, πχ να μεταφέρουν την παραγωγή στον  αποθηκευτικό  χώρο έχουμε δράση. Όταν ολοκληρωθεί
     η μεταφορά η δράση έχει καταστεί  αυτοτελής δράση, γιατί συνάγεται από την ολοκλήρωση το λογιστικό γεγονός της απόθεσης  των προϊόντων
     στον αποθηκευτικό χώρο.)
   
    Δίχως την λογιστική εγγραφή πώς θα ήταν δυνατόν να λειτουργήσει το λογιστικό σύστημα Η/Υ = Logistical System για να γνωρίζουν, πχ οι πωλητές
    της επιχείρησης την διαθεσιμότητα προς πώληση μίας  συγκεκριμένης παρτίδας; Ή ίσως την δυνατότητα να εκτελεστεί η παραγγελία του Πελάτη; 
    (Περισσότερα σε άλλα κείμενα μου.)

β) Οι δραστηριότητες των εργαζομένων για να εκτελεστούν οι δευτερογενείς λειτουργίες - δράσεις.  Δηλαδή οι γραμμές αφορούν σε δράσεις
    εργαζομένων που εκτελούνται στα υλικά που τους προωθήθηκαν από τα προηγούμενα τμήματα της επιχείρησης. Άρα και εδώ εκτελούνται  εγγραφές
    βιομηχανικής λογιστικής, που εισάγονται και  αυτές στο λογιστικό σύστημα Η/Υ της  επιχείρησης…

   Άρα δεν υπάρχει «αμάλγαμα στοιχείων κόστους», (διάβαζε “τουρλουμπούκι” στοιχείων   κόστους), που επικαλείται ο Christopher, αλλά καταχωρημένα
   λογιστικά = Logistics «τα καθ’  έκαστα  στοιχεία κόστους και ο καταλογισμός τους στις μονάδες έργου που παρήχθησαν στην κάθε φάση
   παραγωγής», που δίδαξε η ΑΒΣΠ!

γ) οι "βασικές λειτουργίες", που δίδασκε η ΑΒΣΠ, οι οποίες συμπίπτουν με τις απόψεις των θεωρητικών είναι κυρίως οι «Αγορές», η «Παραγωγή» και οι
    «Πωλήσεις». Ιδού πχ και το  αντίστοιχο σχήμα του Christopher στην σελίδα 328, που αφορά στις βασικές λειτουργίες.
 

 
    Με βάση τα προηγούμενα πρέπει να κατανοήσουν οι φοιτητές ότι η «Διανομή» συνίσταται από  δράσεις που εντάσσονται στην λειτουργία της
    «Διαθέσεως» της ΑΒΣΠ και αφορούν σε δράσεις για την παράδοση των πωληθέντων στον Αγοραστή. Το σχήμα Christopher ορθό θα ήταν επομένως
    να αναφέρει τον  όρο «Κατανομή» της ΑΒΣΠ αντί του όρου «Διανομή»…
    Ίσως δεν πρόκειται σε λάθος του Christopher, αλλά σε άγνοια του θέματος από την πλευρά του μεταφραστή!... 

δ) Όμως η ΑΒΣΠ με το υψηλό επιστημονικό πεδίο των καθηγητών της προσέγγιζε επιπλέον τα  θέματα ιδρύσεως και την παραπέρα λειτουργία των
    επιχειρήσεων μέσα στην αγορά, μεταξύ  αυτών και την επιχείρηση που λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία. Σε αυτές τις
    επιχειρήσεις η ΑΒΣΠ ενέτασσε κατά τα γνωστά επιπλέον των παραπάνω βασικών λειτουργιών την «Χρηματοδότηση» και την «Διοίκηση» της
    επιχείρησης.

    Αυτή η σημαντική διάκριση των επιχειρήσεων δεν προσεγγίζεται από τους θεωρητικούς, που  διδάσκουν την «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας».
    Κατά την γνώμη μου ο λόγος είναι ότι οι  επιχειρήσεις «Αλυσίδας» δεν λειτουργούν κατά την ορολογία των θεωρητικών σαν «αυτόνομες
    οντότητες».

    Επομένως τα θέματα «Διοίκησης» και «Χρηματοδότησης» τα αποφασίζει συνολικά και  μάλιστα για όλες τις επιχειρήσεις του ομίλου, ή και καθ’
    ομάδα επιχειρήσεων που λειτουργούν αθροιστικά για τον ίδιο τελικό σκοπό, η ιθύνουσα «Μητέρα Επιχείρηση»  στην έδρα της και τα εφαρμόζει με τις
    αποφάσεις και υποδείξεις αυτών που περιβάλλουν την  ηγεσία της Ιθύνουσας - Μητέρας – Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.  
       
    Άρα οι «επιχειρήσεις αλυσίδας» λειτουργούν σαν «ετερώνυμες», ή «εξαρτημένες», ή  «υποταγμένες οντότητες», ή «αλυσοδεμένες επιχειρήσεις»,
    δηλαδή σαν πιόνια  κάτω από τον  διαρκή και αυστηρό έλεγχο της Πολυεθνικής Επιχείρησης - Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου. Αυτό εξασφαλίζεται
    με τον διορισμό στα ΔΣ (Διοικητικά Συμβούλια) αυτών των επιχειρήσεων προσώπων της απόλυτης εμπιστοσύνης από την έδρα της Πολυεθνικής
    Επιχείρησης.  

   Τα πρόσωπα αυτά εκχωρούν στην συνέχεια στους «Υποτακτικούς Πολυτελείας» περιορισμένες  αρμοδιότητες δυνάμει πληρεξουσίων, τα οποία τους
    επιτρέπουν να κορδώνονται, να  φουσκώνουν σαν γάλοι και να πουλάνε μούρη στους υφιστάμενους συνεργάτες τους.  

    Άρα οι αποφάσεις στα ζητήματα Χρηματοδοτήσεως και Διοικήσεως των «εξαρτημένων  οντοτήτων» λαμβάνονταν «άνωθεν» από την ιθύνουσα -
    Μητέρα επιχείρηση, που διακινεί  τεράστια κεφάλαια παγκοσμίως για να καλύπτει τις ανάγκες  των επιχειρήσεων που ελέγχει. 
   
  Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που στα σχήματα «αλυσίδας» των θεωρητικών δεν αναφέρεται  λειτουργία «Διοίκησης» και «Χρηματοδότησης», γιατί 
  αυτές οι λειτουργίες αφορούν αποκλειστικά στις επιχειρήσεις που λειτουργούν κατά τους θεωρητικούς ως «αυτόνομες οντότητες» ή κατά την ΑΒΣΠ σε
  επιχειρήσεις που λειτουργούν με «νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία»!  

Όμως με το ίδιο παραπάνω σχήμα της ΑΒΣΠ μπορώ να σας περιγράψω και τις επιχειρήσεις «εφοδιαστικής αλυσίδας», δηλαδή τις επιχειρήσεις που ελέγχονται από μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου. Στην περίπτωση αυτή αντί για τις δράσεις των εργαζομένων εντός μίας επιχείρησης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι «αλυσιδωτές εμπλοκές και λειτουργίες» μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρήσεων του ομίλου - ομάδας, (όπως απεικονίζονται κλιμακωτά ως μικροί κύκλοι στο ίδιο σχήμα της ΑΒΣΠ), που έχουν σαν σκοπό να προσφέρουν υλικά και πρώτες ύλες σε μεγαλύτερους κύκλους - επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου - "αλυσίδας". 

Στην συνέχεια οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις του ομίλου (βλέπε πάντα το σχήμα της ΑΒΣΠ) παράγουν πιο σύνθετα υλικά, που τα διαθέτουν σε άλλες ακόμα πιο μεγάλες επιχειρήσεις του ομίλου, γιατί όχι όμως και στην ελεύθερη αγορά;

(Προσοχή!
Το ίδιο ακριβώς σχήμα της ΑΒΣΠ απεικονίζει και ο Christopher στην σελίδα 303 του βιβλίου του εκδόσεως 2017 και το ορίζει ως : "χαρτογράφηση της εφοδιαστικής αλυσίδας"! Το σημαντικό όμως είναι ότι οι θεωρητικοί, μη έχοντας επιστημονική και τεχνοκρατική γνώση λειτουργίας της αγοράς, πλάθουν και περιγράφουν καθένας τις προσωπικές του φαντασιώσεις, γαρνιρισμένες και εμπλουτισμένες από ανασφάλεια και αβεβαιότητα, με τις εξ ίσου άβουλες και ανούσιες σοφιστείες που έπλασε η εικονική πραγματικότητα που βιώνουν και οι λοιποί ομοϊδεάτες του.)  

Άρα εμένα δεν με εντυπωσιάζουν αναφορές των θεωρητικών, που πχ με έκπληξη δηλώνουν ότι τα ενδύματα «τζιν» παράγονται σταδιακά σε 10 διαφορετικές χώρες.
Αυτό διότι εγώ κουβαλούσα από χώρα σε χώρα τα μισοτελειωμένα προϊόντα των εργοστασίων - πελατών μας, κατά την διάρκεια που εργαζόμουν στην Εταιρεία Διεθνών Μεταφορών!!! 

Τέλος η προς τα επάνω πορεία των υλικών, των μισοτελειωμένων προϊόντων, των βοηθητικών υλικών, κλπ, θα τεθούν στην διάθεση των σημαντικών επιχειρήσεων του ομίλου, όπως πχ αυτές που κατονόμασε παραπάνω ο Antony Sampson, ως επιχειρήσεις «από τηλεφωνεία μέχρι καλλυντικά και από ενοικιάσεις αυτοκινήτων μέχρι αλλαντικά…»!

Στον πίνακα αυτό μπορούν να προστεθούν σήμερα πλέον και επιχειρήσεις πχ αθλητικών ειδών, ειδών καθαρισμού,  ενδυμάτων, πληροφορικής, κλπ, που ελέγχουν μικρότερες επιχειρήσεις του ομίλου, (ή αλλιώς «αλυσοδεμένες φασονιέρισες» - δικός μου ο όρος -), που παράγουν και προμηθεύουν με την επίβλεψη αυτών που έχουν «αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων» σε προκαθορισμένους χρόνους, τιμές, ποιότητες και ποσότητες τα υλικά που τους παραγγέλνονται.                  

   ΣΕΛΙΔΑ 12   Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 

Αυτός ο τρόπος λειτουργίας της αγοράς είναι γνωστός και εφαρμόζεται ήδη από 50 και πλέον ετών. Προς απόδειξη του ισχυρισμού μου σας απεικονίζω το βιβλίο του Christopher Tugendhat με τίτλο: «CES MULTINATIONALES  qui nous gouvernent». (Αυτές οι Πολυεθνικές που μας κυβερνάνε.) Η γαλλική έκδοση είναι του έτους 1973, ενώ πρωτότυπη είναι η αγγλική από το 1971 με τίτλο: «THE MULTINATIONALS», που αγόρασα και διάβασα όταν έκανα το 1977 την επιμόρφωση μου στο Παρίσι. Ιδού το εξώφυλλο του βιβλίου:

Προσθήκη 23.05.2022 επειδή προκλήθηκα:
Η αγορά και μελέτη αυτού του βιβλίου δεν έγινε φίλε μου λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, αλλά για να ενημερωθώ πάνω στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Μην ξεχνάς ότι εγώ όταν αγόρασα το βιβλίο εργαζόμουν ήδη 13 χρόνια σε ελβετική εταιρεία διεθνών μεταφορών, που είχε ιδρυθεί το 1815, με θυγατρικές ή ανταποκριτές σε όλον τον κόσμο! Επιπλέον ήμουν ήδη πτυχιούχος της ΑΒΣΠ και της Μέσης Σχολής Διαμεταφορέων της Φρανκφούρτης.  Άρα αυτές οι πολυεθνικές συνιστούσαν μεταξύ και πολλών άλλων τον κορμό  των πελατών της εταιρείας μου. Το βιβλίο επομένως με βοήθησε να "κόβω κίνηση" και να αντιλαμβάνομαι, αν ο συνομιλητής μου ήταν σε υψηλή θέση στην ιεραρχία της επιχείρησης του και συμμετείχε στα κέντρα λήψεως των αποφάσεων της Πολυεθνικής που την ήλεγχε, ή αν απλά επρόκειτο για ένα εκτελεστικό όργανο, που η συζήτηση μαζί του θα ήταν για εμένα ανώφελη και χάσιμο χρόνου!...
Τέλος της προσθήκης.

Ιδού (τώρα...) το εξώφυλλο του βιβλίου:
 

Ήδη στις πρώτες σελίδες ο συγγραφέας δηλώνει για τις πολυεθνικές, που ενδεικτικά αναφέρονται στο εξώφυλλο του βιβλίου και τα προϊόντα που παράγουν ότι:
«...δεν αφορούν σε προϊόντα που παράγονται σε ένα τόπο και διατίθενται σε άλλο τόπο»… και συνεχίζει…
…«Στις Πολυεθνικές Επιχειρήσεις πρόκειται για προϊόντα που παράγονται σε περισσότερες διαφορετικές χώρες και επιχειρήσεις, για να διατεθούν τελικά στην παγκόσμια αγορά με την εφαρμογή: {«συστημάτων διανομής», τα οποία περιλαμβάνουν την κυκλοφορία προϊόντων και υλικών που διέρχονται και διεθνή σύνορα»}!!!    

Ερωτώ: Μήπως εδώ εντοπίζεται η "ιδέα" εφοδιαστικής αλυσίδας προ του 1992, που επικαλείται ο Christopher; Καθώς επίσης και η έννοια "Logistics" των θεωρητικών;

 Συγκρινε:
Οι σύγχρονοι θεωρητικοί αναφέρουν, (αν δεν κάνω λάθος), και αναλύουν την εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων εντός της διεθνούς αγοράς ως «Logistics & Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας». Όμως, όπως αποδεικνύω, τα ζητήματα παραγωγής και κυκλοφορίας των αγαθών παγκοσμίως δεν εμφανίστηκαν μετά την δεκαετία του 90, όπως δηλώνουν οι θεωρητικοί.

Θυμηθείτε:
Ο Christopher δηλώνει παραπάνω ότι η έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα το 90 ήταν στα σπάργανα». Προβληματιστείτε επομένως για να κατανοήσετε ότι και προ του 92 λειτουργούσε η παγκόσμια αγορά για την παραγωγή και την διάθεση των προϊόντων παραγωγής στην κατανάλωση. 

Όμως,

Το παραπάνω βιβλίο αποδεικνύει όμως ότι τα ζητήματα διεθνούς παραγωγής και κυκλοφορίας της παραγωγής των αγαθών παγκοσμίως, εφαρμόζονταν πολλές δεκαετίες πρωτύτερα του 92. Απλά οι πρωτοπόροι που ασχολήθηκαν με τον τομέα της Παραγωγής, της Κατανομής της παραγωγής σε διαφόρους τόπους και χώρες και της «Διάθεσης» των αγαθών της παραγωγής στην παγκόσμια αγορά, περιέγραφαν τις σύγχρονες ερασιτεχνικές έννοιες: «“προς τα εμπρός δράσεις” ή και “προς τα πίσω δράσεις” των επιχειρήσεων» ως  «συστήματα διανομής».  

Σημειωτέον ότι η «Διανομή» που απεικονίζεται στο παραπάνω σχήμα στην σελίδα 328 του βιβλίου του Christopher δεν έχει σχέση με τα «συστήματα διανομής», διότι πρώτα καταρτίζεται η σύμβαση πώλησης και στην συνέχεια σε εφαρμογή των όρων της σύμβασης πώλησης εκτελείται η Μεταφορά για να διανεμηθεί ή αν θέλετε να παραδοθεί το πωληθέν είδος στον αγοραστή… 

Λάβετε υπόψη ότι ο Ταχυδρομικός “Διανομέας” περιφέρεται από πόρτα σε πόρτα για την παράδοση της αλληλογραφίας στους παραλήπτες. Η δήλωση είναι βάσιμη, γιατί υπηρέτησα την θητεία μου στο στράτευμα ως έφεδρος λοχίας Τ.Υ.Σ. –  Ταχυδρομικής Υπηρεσίας Στρατού – και εκπαιδεύτηκα σαν Προϊστάμενος Ταχυδρομικού Γραφείου. Άρα κατέχω την αλυσιδωτή δράση εμπλεκομένων, ώστε μια επιστολή από τον Καναδά ή την Αυστραλία να φθάσει σε ένα στρατιώτη που υπηρετούσε  σε μια μονάδα στα ελληνικά σύνορα και αντίστροφα. 

Η διαφορά με την «εφοδιαστική αλυσίδα» της θεωρίας είναι ότι στην μια περίπτωση τα εμπλεκόμενα πρόσωπα στην Τ.Υ.Σ. “διοικούν” μια επιστολή βάρους 5 - 10 gr,  ενώ στην «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας» οι “αλυσοδεμένοι διοικούν” πχ 5 -10 τόνους προϊόντων / εμπορευμάτων.   

Κατά τα γνωστά η δράση για την αποκέντρωση της παραγωγής για να βρίσκεται πλησίον των πελατών και της κατανάλωσης καλείται όπως την δίδαξε η ΑΒΣΠ ως «Κατανομή της Παραγωγής» σε αποκεντρωμένους τόπους και χώρες. (Βλέπε σε άλλα κείμενα μου περί του τόπου εγκαταστάσεως των επιχειρήσεων. Στην Κατανομή Κύριος των προϊόντων παραμένει ο ίδιος ο Παραγωγός, ή μια “αδελφή επιχείρηση” στην άλλη χώρα που ανήκει στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο. Αυτό ισχύει μάλιστα ανεξάρτητα αν τα εμπορεύματα είναι αποθηκευμένα σε μία τρίτη - ανεξάρτητη αποθηκευτική επιχείρηση.)  

Η Βαβυλωνία ορισμών στην λειτουργία της αγοράς εξηγείται από το γεγονός ότι στην διάρκεια του χρόνου παρεισφρέουν στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ άσχετοι με το αντικείμενο, κυρίως προερχόμενοι από τα Πολυτεχνεία, τους οποίους εγώ αποκαλώ «Logistician Mastorantza» και ειδικότερα τους πολιτικούς μηχανικούς τους αποκαλώ «Logistician Betaτζήδες».   

Τα πρόσωπα αυτά - μηχανικοί - έχουν την ψευδαίσθηση, ότι επειδή κατέχουν το επιστημονικό πεδίο της κατασκευής των υποδομών, των μηχανολογικών εξοπλισμών, των μέσων μεταφοράς, κλπ, κατέχουν και το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, δηλαδή την Οργάνωση και την Εκμετάλλευση των Συντελεστών της Παραγωγής, (Με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ Φύση, Εργασία, Κεφάλαιο), για την παραγωγή και την διάθεση των αγαθών στην αγορά και στην κατανάλωση με σκοπό την επίτευξη κέρδους.   

Με την άποψη αυτή πιστεύω ότι συμφωνεί ο καθηγητής Μανιάτης, γιατί αναφέρει στην σελίδα 85 του συγγράμματος του ότι:
«Η Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας δεν ασχολείται ούτε με την τεχνολογία παραγωγής, από την άποψη του σχεδιασμού των μηχανημάτων και των οχημάτων, ούτε με τον σχεδιασμό των τελικών προϊόντων.»
Άρα συνάγεται το συμπέρασμα ότι η Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας "ασχολείται" με εμπορικά, νομικά, οικονομικά, κλπ επιστημονικά πεδία, που πρέπει να διδάσκονται στην ΟΔΕ στο πεδίο της λειτουργίας της Διαθέσεως!

(Κοντολογίς εγώ την άποψη Μανιάτη την επιβεβαιώνω στα κείμενα μου με την δήλωση ότι: δεν κυκλοφορεί (δεν "εφοδιαστικοαλυσοδένεται) στην αγορά το Αγαθό - Προϊόν που δεν έχει ακόμα παραχθεί. Ο καθηγητής Μανιάτης ορίζει στο βιβλίο του το προϊόν που κυκλοφορεί στην αγορά ως "τελικό προϊόν".)

Σαν παράδειγμα για την ανεπίτρεπτη εισβολή των τεχνικών στην ΟΔΕ, αναφέρω το βιβλίο των Sunil Chopra  & Peter Meindl,  εκδόσεως στην Ελλάδα το έτος 2015 με τίτλο «ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ – Στρατηγική, Προγραμματισμός και Λειτουργία». Ήδη στα σχετικά με τον  Sunil Chopra αναφέρεται ότι:

«Είναι διακεκριμένος από την IBM καθηγητής Διοίκησης Λειτουργιών και πληροφοριακών Συστημάτων στο Kellogg School of Management.» Επιπλέον ότι «εργάστηκε για ένα χρόνο στο τμήμα έρευνας της IBM.» Πιστεύω επομένως ότι το βιβλίο του είναι παραγγελιά της IBM, για να προβάλει στην αγορά τις δυνατότητες των «πληροφοριακών της  συστημάτων Η/Υ».
Προσοχή όμως:
Ειδικά για την ΙΒΜ αναφέρει ο Tugendhat στην σελίδα 187 του βιβλίου του εκδόσεως 1971 ότι: «Ουδέποτε από τις καλές ημέρες της Standard Oil  του John D. Rockefeller κατά τον 19^ο αιώνα, μια εταιρεία όπως η ΙΒΜ, είχε κατορθώσει αυτεξούσια μια τέτοια στρατηγική και οικονομική πρωτιά στην παγκόσμια βιομηχανία».
Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι η ΙΒΜ για να επιτύχει αυτούς τους στόχους "χρησιμοποίησε" διαχρονικά πάρα πολλούς «ειδικούς επιστήμονες», που δεν είχαν όμως σχέση με την Διοίκηση – δηλαδή τον “Κύριο 51%” - της ίδιας της ΙΒΜ…           

Δεν πρέπει όμως οι φοιτητές ΟΔΕ να παραβλέψουν το γεγονός, ότι η IBM και όλες οι υπόλοιπες πολυεθνικές επιχειρήσεις που υπάρχουν στο εξώφυλλο του παραπάνω βιβλίου του Tugendhat εφάρμοζαν ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 70 «συστήματα διανομής»… και ότι το μόνο που άλλαξε από τότε είναι η τεχνολογία Η/Υ και η μετονομασία τους από: «συστήματα διανομής» σε «πληροφοριακά συστήματα Η/Υ», (εννοείται «Διανομής»), που δυστυχώς οι θεωρητικοί κακοποίησαν και ως "Logistics".

Ως είναι αυτονόητο η έννοια «Διανομή», ανεξάρτητα πως την προσεγγίζουν οι θεωρητικοί, αφορά συνολικά και στην κυκλοφορία παγκοσμίως των μισοτελειωμένων προϊόντων - πρώτων υλών - ή και των έτοιμων προϊόντων της παραγωγής, μεταξύ των επιχειρήσεων που ελέγχει μια Πολυεθνική Επιχείρηση. Όμως, στην περίπτωση αυτή η «Διανομή» των ειδών διεθνώς μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής επιχείρησης εκτελείται με μια νομότυπη μεν, πλην όμως στην ουσία "εικονική πώληση", προς άλλη επιχείρηση του ομίλου σε άλλη χώρα, προκειμένου να τηρηθούν οι φορολογικοί, τελωνειακοί και συναλλαγματικοί κανόνες.

Η μητέρα μου, (μια απλή κορδελιάστρα του Δημοτικού), θα περιέγραφε αυτήν την λειτουργία της αγοράς έτσι: «Τσούλησε το λάδι μας και μπήκε στο πιθάρι μας.» Εγώ σχολιάζω απλά ότι τα υλικά και οι αξίες τους πηγαίνουν από μια “τσέπη” - επιχείρηση - της Πολυεθνικής που είναι εγκατεστημένη σε μια χώρα, προς μια άλλη "τσέπη" - επιχείρηση - της ίδιας Πολυεθνικής, που είναι εγκατεστημένη σε μια άλλη χώρα! 

Θυμήσου: "Κατανομή" έχουμε όταν αποτίθεται το προϊόν στην ίδια χώρα και προς ίδιες εγκαταστάσεις της επιχείρησης ή προς εγκαταστάσεις αποθηκευτικής επιχείρησης. Δηλαδή «κύριος» του προϊόντος παραμένει ο παραγωγός του. Στην «διανομή», λόγω της εκτέλεσης της σύμβασης πώλησης  αλλάζει ο Κύριος του πωληθέντος είδους.

Αντίστοιχα αλλάζει ο Κύριος του πωληθέντος και με την νομότυπη – πλην όμως εικονική πώληση, δηλαδή στην περίπτωση που πωλητής και  αγοραστής ελέγχονται από Πολυεθνική Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου ή κατά τους θεωρητικούς ο πωλητής και ο αγοραστής ελέγχονται από αυτόν που κατά τους θεωρητικούς ενδιαφέρεται για το «καλό της αλυσίδας» ή για το «καλό του συνόλου», ή, αυτόν που εγώ αποκαλώ «Κύριο 51%»!
 
Ανεξάρτητα όμως των ορισμών το επιστημονικό πεδίο που διδάσκει την εφαρμογή των κανόνων στην λειτουργία των επιχειρήσεων είναι η ΟΔΕ. Το μόνο που άλλαξε στην πορεία των δεκαετιών είναι η τεχνολογία. Άρα διαχρονικά λειτουργούσε η «λογιστική» και τα «συστήματα λογιστικής», για να καταχωρούνται:

- αρχικά στα «συστήματα διανομής» και
- αργότερα στα «πληροφοριακά συστήματα διανομής Η/Υ»,
  τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονταν τόσο από την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, όσο και από «τις προς τα εμπρός και προς τα πίσω», (οι
  όροι είναι των θεωρητικών), συναλλαγές της επιχείρησης με τους πελάτες ή τους προμηθευτές, ή και τις άλλες συνεργαζόμενες επιχειρήσεις.

 Αυτό μάλιστα με την τήρηση ενιαίων διατάξεων, που επέτρεπαν τον έλεγχο των επιχειρήσεων από τις τελωνειακές και φορολογικές αρχές.
Στο μάθημα της λογιστικής ήδη από την εποχή της Ανωτάτης Εμπορικής και της Ανωτάτης  Βιομηχανικής διδάσκονταν οι «Κώδικες» φορολογικών στοιχείων και αργότερα οι «Κώδικες» βιβλίων και στοιχείων, Συναλλαγματικοί κανόνες της Τραπέζης της Ελλάδος, κλπ.

Άρα τα «Πληροφοριακά Συστήματα Η/Υ» που είναι εγκεκριμένα από τις φορολογικές αρχές συνιστούν για μια Πολυεθνική επιχείρηση το ασφαλές μέσο, για να ελέγξει τις δραστηριότητες λειτουργίας των επιχειρήσεων του ομίλου της. Δηλαδή τις αγορές, την παραγωγή, την κατανομή της παραγωγής, τις νομότυπες - “εικονικές”*** πωλήσεις μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου, την πώληση των προϊόντων προς τρίτους, κλπ.  
(Εδώ: *** “εικονικές” = παραδόσεις αγαθών μεταξύ επιχειρήσεων του ίδιου ομίλου με βάση τις ρυθμίσεις του νόμου.) 

             ΣΕΛΙΔΑ 15     ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ 

Ήδη με τις παραπάνω  αναφορές φάνηκε ότι:
H «Κατανομή» περιέχει χαμαλίκι για να εκτελεστεί, δηλαδή χειρονακτικές εργασίες, όπως πχ φόρτωση, εκφόρτωση, συσκευασία, ταξινόμηση, κλπ. Επιπλέον όμως οι δράσεις Κατανομής δεν απεικονίζονται με σχήματα, αλλά με λογιστικές εγγραφές που συνάγονται όταν οι δράσεις των στελεχών των επιχειρήσεων έχουν καταστεί αυτοτελείς δράσεις, δηλαδή καταχωρούνται:

- Στο «λογιστικό σύστημα» της άμεσα εμπλεκόμενης επιχείρησης,
- Στα «πληροφοριακά συστήματα» των λοιπών άμεσα εμπλεκομένων επιχειρήσεων ενός ομίλου,
- Αλλά και ταυτόχρονα κατά περίπτωση και στο «πληροφοριακό σύστημα» της «Μητέρας Πολυεθνικής», (ίσως κατά τους θεωρητικούς της "Διοικήτριας"
   της εφοδιαστικήςαλυσίδας;), όταν θα έχουν  εκτελεστεί ολοσχερώς, δηλαδή θα έχουν καταστεί κατά τα γνωστά αυτοτελείς δράσεις.

Ταυτόχρονα όμως λειτουργούν και λογιστικά συστήματα Η/Υ για την καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από την κατάρτιση και την εκτέλεση των συμβάσεων πώλησης και των συμβάσεων έργου, μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής και τρίτων επιχειρήσεων, δηλαδή των προμηθευτών ή των πελατών τους.

Αυτό οι θεωρητικοί το περιγράφουν «προς τα εμπρός και προς τα πίσω»… Η διαφορά στην πάροδο του χρόνου, είναι ότι εξελίχθηκε η τεχνολογία, που επιτρέπει την αυτόματη μεταβίβαση των πληροφοριών:
 
- Τόσο μεταξύ του λογιστικού συστήματος μεταξύ των τμημάτων εντός της ίδιας επιχείρησης,
- Όσο και μεταξύ των συνεργαζομένων επιχειρήσεων, (για την λήψη και διαβίβαση εντολών), ανεξάρτητα του τόπου που είναι  εγκατεστημένες,
  επιπλέον
- Μεταξύ της Πολυεθνικής και των επιχειρήσεων που ελέγχει, αλλά και
- Με δυνατότητα πρόσβασης των φορολογικών αρχών στα λογιστικά συστήματα των επιχειρήσεων.

Για την εμπέδωση αυτών των δυσδιάκριτων λειτουργιών της αγοράς επαναλαμβάνω μια αγγελία εφημερίδας του 2013, που επιγράφεται ως «Logistics» πλην όμως αφορά σε συγκεκριμένες δράσεις εργαζομένων:
 

Από την αγγελία φαίνεται καθαρά ότι έχουμε ένα «κρίκο αλυσίδας» μιας πολυεθνικής επιχείρησης, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «προς τα εμπρός δράση» ή και ως «Distribution Center Ελλάδος» της συγκεκριμένης πολυεθνικής, - "Διοικήτριας Εφοδιαστικής Αλυσίδας", που παράγει διεθνώς και διαθέτει αυτά τα ρούχα παγκοσμίως.

Σε ότι αφορά στην εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης διακρίνουμε 2 κύριες δραστηριότητες:
1) Το «χαμαλίκι*, δηλαδή τις δράσεις για την διαχείριση των εμπορευμάτων, πχ όπως αναφέρει η παραπάνω αγγελία «παραλαβή ταξινόμηση», 
    «φόρτωση παραγγελιών», «Διεκπεραίωση εισαγωγών», «αποστολών», «εσωτερικών διακινήσεων». Τα στελέχη αυτά τα ονομάζω «Ορντίναντσες
    Αποθήκης», για να απομυθοποιήσω τον  εισαγόμενο όρο «Supply Chain  Manager».
    (*το χαμαλίκι είναι δικός μου όρος...)
 
2) Την λογιστική απεικόνιση των παραπάνω «δράσεων», οι οποίες κατά τα γνωστά όταν  εκτελεστούν ολοσχερώς συνάγονται λογιστικά γεγονότα και
     καλούνται κατά την ΑΒΣΠ «αυτοτελείς δράσεις». Τα στελέχη που καταχωρούν τις λογιστικές εγγραφές = Logistics αφίξεων - παραλαβών και
     εκδίδουν τα έγγραφα μεταφοράς, ήτοι πχ τιμολόγια πώλησης, δελτία αποστολής, κλπ, τα ονομάζω «τροχονόμους της παλέτας», για να
     απομυθοποιήσω τον εισαγόμενο όρο «Logistics Manager». 

Όπως δηλώνεται στην αγγελία το απολυτήριο Λυκείου είναι αρκετό, για την θέση «Ορντίναντσας Αποθήκης»  ή «τροχονόμου της παλέτας» στην παραπάνω επιχείρηση, γιατί οι δράσεις των εργαζομένων είναι αόριστα και όμοια επαναλαμβανόμενες.
Επιπλέον…
…Η πρόσληψη υπαλλήλων μειωμένων προσόντων συνδράμει στην βεβαιότητα κάθε υποτακτικού πολυτελείας, ότι κατά την επίσκεψη στην επιχείρηση υψηλόβαθμων στελεχών από την έδρα της Πολυεθνικής - Μητέρας Επιχείρησης - και στις συζητήσεις ρουτίνας με τους  εργαζόμενους, δεν θα λάμψουν οι ικανότητες, το ταλέντο και οι γνώσεις κάποιου στελέχους, πχ πτυχιούχου ΟΔΕ, που εργάζεται καπελωμένος κάτω από την σκιά του υποτακτικού πολυτελείας!   

Είναι αυτονόητο ότι τα στελέχη από την έδρα της επιχείρησης ή τυχόν άλλων ομίλων επιχειρήσεων προμηθευτών, πελατών ή συνεργατών, δεν πρόκειται να εντυπωσιαστούν αν ακούσουν 10 ορισμούς «αλυσίδας» και άλλων τόσων «Logistics»! Αυτό που μετράει την συγκεκριμένη στιγμή είναι αντιληφθεί ο πτυχιούχος ΟΔΕ τι θέλει να “ψαρέψει”, δηλαδή να εκμαιεύσει ο συνομιλητής του και να αναφέρει δήθεν αδιάφορα τους παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη, για να επιτευχθεί ο σκοπός που προβληματίζει τον επισκέπτη από την έδρα της Πολυεθνικής – συνομιλητή του.   
 
Η ΟΔΕ οφείλει επομένως να απεγκλωβιστεί από τους ξενόφερτους όρους «Supply Chain» και «Logistics», που παπαγαλίζουν οι «Supply Chain Managermanatzides» και η «Logistician Mastoranza» και να διδάσκει επιστημονικά την λειτουργία της αγοράς με την εισαγωγή αυστηρά ελληνικής νομικής, εμπορικής, οικονομικής, φορολογικής, κλπ, ορολογίας.  

Κατά συνέπεια στην πράξη λειτουργίας της αγοράς έχουμε κατάρτιση σύμβασης πώλησης, σε εκτέλεση της οποίας ο πωλητής υποχρεούται να παραδώσει το πωληθέν εμπόρευμα στον αγοραστή. Άρα στην «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», (όποια θεωρητική έννοια και αν έχει ο όρος αυτός), εμφανίζεται η «Μεταφορά», δηλαδή οι δράσεις του «Μεταφορέα», που προσφέρει τις υπηρεσίες του για να εκτελεστούν οι όροι της σύμβασης πώλησης…

Με βάση τα παραπάνω μπορώ να σχολιάσω και το σχήμα που απεικονίζει ο καθηγητής Μανιάτης στην σελίδα 31 του  βιβλίου του, αντί να αναφέρει ένα ακόμα ορισμό «Εφοδιαστικής Αλυσίδας».

Ιδού το σχήμα Μανιάτη!
 

Είναι προφανές καταρχήν ότι οι «Προμηθευτές» και η «Παραγωγή» συνιστούν λειτουργίες της αγοράς. Επιπλέον ενδεχόμενα να αφορούν σε επιχειρήσεις «Αλυσίδας», δηλαδή σε επιχειρήσεις που ελέγχονται από μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου. Ίσως όμως να αφορούν και σε επιχειρήσεις που λειτουργούν κατά την ΑΒΣΠ με «νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία» ή κατά τις απόψεις των θεωρητικών να αφορούν σε μια επιχείρηση που λειτουργεί σαν «αυτόνομη οντότητα». (Στο τέλος του παρόντος, (ενότητα 54), επανέρχομαι σχετικά στην "απάντηση σε αρνητικά σχόλια)

Σε ότι αφορά στην «Μεταφορά» και στα «Κέντρα Διανομής» του σχήματος πρόκειται για χρήσιμες λειτουργίες της αγοράς, που ασκούνται από τις επιχειρήσεις, για να βρεθούν ορθολογικά τα αγαθά από τον πωλητή στον αγοραστή ή και από την Παραγωγή στην Κατανάλωση.

Σαφής αναφορά της ύπαρξης και λειτουργίας των «Κέντρων Διανομής» έγινε από τον Tugendhat ήδη από το 1971 στο παραπάνω βιβλίο του, γιατί αναφέρει τα «Λογιστικά Συστήματα», στα οποία περιγράφονται οι δράσεις για την παραγωγή και κυκλοφορία των προϊόντων και τα όρισε μάλιστα όπως τώρα εύστοχα και ορθά ο καθ. Μανιάτης, δηλαδή ως: «Systemes de distribution» - «Distribution Center(s)». 

Ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι το βιβλίο του Tugendhat αρχίζει σχολιάζοντας τις μεταβολές που επήλθαν στην λειτουργία της αγοράς «στο διάστημα των 25 τελευταίων ετών». Λαμβάνοντας επομένως υπόψη ότι το βιβλίο του Tugendhat γράφτηκε το έτος 1970, γίνεται σαφές ότι αφορά στην περίοδο που μόλις είχε καταλαγιάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος! 

Προσωπικά έχω δουλέψει από το 1964 στην ελβετική εταιρεία Διεθνών Μεταφορών ΔΑΝΖΑΣ ΕΛΛΑΣ Ε.ΠΕ. στο εξής «Σύστημα Διανομής», ή ορθά: "Διακίνησης των εμπορευμάτων"!
Εκείνη την εποχή όλα τα εμπορεύματα από την Βόρεια Ευρώπη, Δανία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, κλπ, τα συγκέντρωναν οι ελληνικές εταιρείες μεταφορών στο Salzburg,  (σύνορα Αυστρίας Γερμανίας).

Από εκεί αναχωρούσαν με οργάνωση της εταιρείας Franz Welz προς την Χώρα μας σιδηροδρομικά βαγόνια με συμφόρτωση των αποστολών των εταιρειών Σένκερ, Πρόοδος και Δάνζας και με παραλήπτη εκ περιτροπής μια από τις 3 εταιρείες, η οποία εκχωρούσε στο τελωνείο τα φορτία των δύο άλλων…

Δεδομένου ότι στην συνέχεια εκχωρούσε στο τελωνείο καθεμιά εταιρεία με διατακτικές τις αποστολές στον κάθε πελάτη της, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι στην Χερσαία Διεθνή Μεταφορά τα πρώτα «Κέντρα Διανομής», που λειτούργησαν στην χώρα μας ήταν τα Ελληνικά Τελωνεία. Στην συνέχεια κατά τα γνωστά με την ισχύ του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα 2454/93 λειτουργούν και  «Κέντρα Διανομής» ιδιωτικών επιχειρήσεων.
(Βλέπε και σε άλλα κείμενα μου)

Σημειώστε ότι ο Christopher προσεγγίζει την παραπάνω συνεργασία μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων Διαμεταφοράς στην δεκαετία του 60 υπό τον τίτλο {Συν- ανταγωνισμός- συνεργασία με τους ανταγωνιστές} στην σελίδα 315 του βιβλίου του! Η συνεργασία λειτουργούσε εκείνη την εποχή άριστα, γιατί δεν υπήρχε ο  Christopher να μας... διαφωτίσει - παραμυθιάσει...

  Το συμπέρασμα είναι ότι οι δράσεις εντός των «Distribution Center(s)», (Κέντρων Διανομής), συνιστά διαχρονικά το «χαμαλίκι» της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Αντίθετα, το «System de distribution», (δεν γνωρίζω τον αγγλικό όρο του πρωτότυπου κειμένου), αφορά στην λογιστική επιστήμη που παρακολουθεί σαν σκιά την παραγωγή και την κυκλοφορία των προϊόντων και απεικονίζει με λογιστικές εγγραφές στα λογιστικά συστήματα Η/Υ, (ίσως κατά τους θεωρητικούς “τα Logistics”;), τις μεταβολές στους κυρίους, στους κατόχους, στις ποσότητες, στις αξίες, κλπ, ανά πάσα στιγμή των αγαθών!!! 

  Ο δημοσιογράφος Christopher στην σελίδα 248 του βιβλίου του εκδόσεως 2017 αναφέρεται στα «Συγκεντρωτικά Logistics στη Lever Europe», με την
διευκρίνιση ότι η «Lever» είναι μέρος της παγκόσμιας εταιρείας Unilever.
Όμως…
…ο Tugendhat στο βιβλίο του για τις Πολυεθνικές αναφέρεται ήδη 40 χρόνια πρωτύτερα, στην Εισαγωγή (Introduction) του βιβλίου του στην σελίδα 7, για την «Unilever» και για τα «Συστήματα Διανομής» που εφαρμόζει. Αυτό σημαίνει ότι οι σχετικές αναφορές του Christopher συνιστούν απλά ένα κατά 40 χρόνια ετεροχρονισμένο δημοσιογραφικό κουτσομπολιό, που δεν έχει σχέση με την επιστήμη ΟΔΕ και την Διοίκηση της Πολυεθνικής «Unilever», ως και των αποφάσεων της για την αναδιοργάνωση της παραγωγής και των «Συστημάτων Διανομής» των σαπουνιών ή άλλων προϊόντων της.   

Ειδικότερα και στην σελίδα 249 αναφέρει ο Tugendhat σχετικά με την εγκατάσταση των θυγατρικών των Πολυεθνικών επιχειρήσεων την δήλωση του Διευθυντή της Unilever Dr Ernest Woodroofe, που δημοσιεύτηκε στους «Times» στις 4 Νοεμβρίου 1969: «Être à la foi grand et aimé  semble une chose contre nature». (Το να είσαι μεγάλος και ταυτόχρονα αγαπητός μοιάζει σαν ένα πράγμα ενάντια στην φύση.) 

Είναι επομένως αυτονόητο ότι οι Διοικήσεις των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων έχουν σαν πρωταρχικό μέλημα να επενδύουν τα τεράστια κεφάλαια που διαθέτουν για την αγορά, την πώληση και την συγχώνευση επιχειρήσεων. Ο σκοπός αυτών των δραστηριοτήτων είναι να ελέγχουν την παγκόσμια αγορά, σε ότι αφορά στην παραγωγή και στην διάθεση στην κατανάλωση συγκεκριμένων προϊόντων. 

Στις αποφάσεις τους όμως οι "Μεγάλοι" για την εγκατάσταση επιχειρήσεων παγκοσμίως, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη μεταξύ πολλών άλλων παραγόντων και τις κυβερνήσεις των κρατών, τις μικρές εγχώριες επιχειρήσεις, τους συνδικαλιστές και τους καταναλωτές… 

Οι περισσότερες Πολυεθνικές προκειμένου να αναπτύξουν και να ελέγξουν τις «αλυσίδες» τους εφαρμόζουν εξαιρετικά πολύπλοκες μεθόδους για την οικονομική ανάπτυξη των επενδυτικών τους προγραμμάτων.
Αν τα συμπεράσματα είναι αρνητικά εγκαταλείπεται η επένδυση πριν δαπανηθεί έστω και μια δεκάρα! 

 Κατά συνέπεια οι Πολυεθνικές, δηλαδή οι "διοικητές των εφοδιαστικών τους αλυσίδων", δεν διστάζουν να αγοράζουν ή να πουλάνε επιχειρήσεις με ευκολία σαν να πρόκειται για κατσαρόλες. Ή σε ότι αφορά στα στελέχη τους, να προσλαμβάνουν και να απολύουν το προσωπικό αυτών των επιχειρήσεων με απίστευτη ταχύτητα, αδιαφορία και ψυχρότητα. 

Κυρίως όμως έχουν και σαν παρασκηνιακή δραστηριότητα να συνάπτουν συμφωνίες με άλλους ομίλους Πολυεθνικών Επιχειρήσεων αλυσίδας, με σκοπό:
- να μοιράσουν την αγορά,
- να ελέγξουν από κοινού μια επιχείρηση που θα τις προμηθεύει συγκεκριμένα είδη σε προσιτές τιμές,  
- να καθορίζουν τις τιμές των προϊόντων τους για να αποφεύγεται ο μεταξύ τους ανταγωνισμός,
- να μην προσλαμβάνουν υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων τους για να κρατούν χαμηλά τις αμοιβές  τους...
…Όλα αυτά βέβαια σε εφαρμογή της λαϊκής ρήσης «κόρακας - κοράκου μάτι δεν βγάνει»! 
 

Για την πληρέστερη ενημέρωση των φοιτητών και...
...Για την κατανόηση της έννοιας της "οικονομικής οντότητας της ομάδας επιχειρήσεων" ή του "συνόλου επιχειρήσεων" που εισάγουν οι θεωρητικοί θα αναφέρω ένα απόσπασμα από την σελίδα 11 του συγγράμματος της ΑΒΣΠ "Ενοποιημένοι Ισολογισμοί" του 1960, που αφορά στους λόγους της πλειοψηφικής συμμετοχής της Ιθύνουσας Επιχείρησης, (ή Mister 51% κατ' εμέ ή κατά τους θεωρητικούς Supply Chain Manager;), στις εξαρτημένες επιχειρήσεις, δηλαδή στις επιχειρήσεις που ελέγχει:

α) "Αν ο λόγος της πλειοψηφικής συμμετοχής είναι  η υπό της ιθύνουσας επικερδής απλώς τοποθέτηση κεφαλαίων άνευ οιουδήποτε ενδιαφέροντος
     προαγωγής των ιδίων αυτής  εργασιών, ο δημιουργούμενος σύνδεσμος είναι χαλαρός και πολλάκις πρόσκαιρος".
     (θυμηθείτε την παραπάνω αναφορά μου: "αγοράζουν και πουλάνε εταιρείες με ευκολία σαν κατσαρόλες"!)
Αντίθετα...
β) "Αν η αιτία της απόκτησης από την ιθύνουσα της πλειοψηφικής συμμετοχής επί της εξαρτώμενης, (διάβαζε αλυσοδεμένης), είναι η δημιουργία μιας
    μόνιμης βιομηχανικής ή εμπορικής δραστηριότητας ή η επέκταση και η επαύξηση των ιδίων αυτής εργασιών και γενικώς αμέσως ή εμμέσως βελτίωση
    αυτών, ο σύνδεσμος λόγο των αναπτυσσόμενων σχέσεων μεταξύ των δύο εταιρειών, είναι στενός και αρραγής και εκδηλώνεται δια μιας μονίμου μεταξύ
    αυτών συνεργασίας.  Π.χ. η Α ιθύνουσα επιχείρηση αγοράζει τις πρώτες ύλες οι οποίες απαιτούνται για την παραγωγή των προϊόντων της παρά της Β και
    πωλεί τα προϊόντα της στην Γ, η οποία έχει αναλάβει την διοχέτευση αυτών στην αγορά.
    
Διευκρίνηση δική μου:
Λάβετε υπόψη ότι τίποτα δεν εμποδίζει την ιθύνουσα επιχείρηση να αγοράσει την πλειοψηφία των μετοχών της επιχείρησης που προμηθεύεται τις πρώτες ύλες, για να αποφύγει τα "τυχόν κουνήματα φτερών πεταλούδας", που αναφέρει εμφαντικά ο Christopher στην σελίδα 227...
 Επιπλέον...
Πριν το 1990 δεν "κυκλοφορούσαν απλώς οι ιδέες της εφοδιαστικής αλυσίδας", όπως αναφέρει ο Christopher, αλλά λειτουργούσε στην αγορά η ίδια η "Διοίκηση της εφοδιαστικής αλυσίδας", όπως όμως την δίδασκε η ΑΒΣΠ, που ήταν μάλιστα όπως έχω αναφέρει, μανταλωμένη με φορολογικούς, τελωνειακούς, κλπ. κανόνες!!!

      Τέλος σημειώστε παρενθετικά γιατί ερωτήθηκα - 19.05.2021 - ότι...
 ... Ο Christopher περιγράφει την ίδια ακριβώς λειτουργία της αγοράς όπως ακριβώς την αναφέρει το παραπάνω απόσπασμα από την διδασκαλία της ΑΒΣΠ του 60. Ιδού προς απόδειξη το σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του Christopher εκδόσεως 2017, σελίδα 318, που αφορά στον "Ενορχηστρωτή Εφοδιαστικής Αλυσίδας" Li & Fung:
{"Η Li & Fung έχει την δυνατότητα να προσφύγει σε αυτή την μεγάλη ποικιλία συνεργασιών, επιλέγοντας νήματα από την μια χώρα, τα οποία θα υφανθούν και θα βαφτούν σε μία άλλη, θα κοπούν σε μια τρίτη και θα ραφτούν σε μια τέταρτη, πριν αποσταλούν στους λιανοπωλητές."}

Ένας πρωτοετής φοιτητής θα ρωτούσε σχετικά "με την μεγάλη ποικιλία συνεργασιών"***, αν αφορά στις "εξαρτημένες" ή στις "μη εξαρτημένες οντότητες"; Επιπλέον αν αφορά στις "οντότητες" που ελέγχονται από την ίδια την Li & Fung ή τυχόν από άλλον Mister 51% - από άλλη Πολυεθνική - άλλον "ενορχηστρωτή Εφοδιαστικής Αλυσίδας";...
 Επιπλέον, μήπως ο "ενορχηστρωτής" Li & Fung  "προσφεύγει" στην "συνεργασία" με την Διοίκηση κάποιας άλλης Πολυεθνικής επιχείρησης, η οποία ελέγχει τις εταιρείες που θα προμηθεύσουν τελικά την Li & Fung; Τέλος,...
 ...Τι σημαίνει "πριν αποσταλούν στους λιανοπωλητές"; "Ποιός αποστέλλει"; Ποιός πληρώνει; Πώς αμείβεται η εμπλοκή της Li & Fung στο όλο νταραβέρι;
 Αυτό όμως ας το "διδάξει" ο δημοσιογράφος Christopher. 

*** Αυτήν την "ποικιλία συνεργασιών" την εντόπισα και σε πτυχιακή εργασία φοιτητή που αφορά στην "Εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου", δίχως διευκρίνηση αν αφορά στην "συνεργασία" μεταξύ "εξαρτημένων" ή "ανεξαρτήτων οντοτήτων".
Κοντολογίς: Η "συνεργασία" αφορά κατ' εμέ κυρίως σε συναλλαγές με Προμηθευτές και Πελάτες και στις συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους...

 Όμως
Η ΑΒΣΠ δίδαξε ότι η Ιθύνουσα Επιχείρηση, - Mister 51% - Πολυεθνική - όπως είναι υποθέτω η Li & Fung, κερδίζει με βάση την πλειοψηφική συμμετοχή της στο κεφάλαιο των επιχειρήσεων που ελέγχει.
Ως γνωστό, στο τέλος κάθε χρήσης το ΔΣ συγκαλεί την Τακτική Γενική Συνέλευση των μετόχων, που στην περίπτωση μας η Li & Fung κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τους, δηλαδή πχ των παραπάνω  επιχειρήσεων νηματουργίας, υφαντουργίας, βαφείου, ραφής ενδυμάτων...
 Όμως
 Σε αυτήν την Γεν. Συνέλευση την Li & Fung εκπροσωπεί βάσει πληρεξουσίου ένας άριστος και έμπειρος μεταπτυχιακός ΟΔΕ προερχόμενος από την έδρα της Πολυεθνικής - Ιθύνουσας επιχείρησης - που θα εκτελέσει τις αποφάσεις που ελήφθησαν προηγούμενα στην έδρα της ίδιας της Li & Fung, σχετικά πχ με την διάθεση των κερδών μιας προς  μία της κάθε επιχείρησης του ομίλου, δηλαδή:
        α) Να μην διανεμιθούν τα κέρδη αλλά να επενδυθούν για την αύξηση του κεφαλαίου της επιχείρησης με σκοπό την αγορά των αναγκαίων για την
            αύξηση της παραγωγής,
        β) Να μην διανεμιθούν τα κέρδη αλλά να επενδυθούν για την "αγορά της συνεργασίας", (διάβαζε εξαγοράς), μιας άλλης επιχείρησης, χρήσιμης στον
            προγραμματισμό της παραγωγής, ή πχ για την εμπορία των προϊόντων, κλπ...
        γ) ...Ίσως όμως να αποφασιστεί η διανομή των κερδών, οπότε στους τραπεζικούς λογαριασμούς της Li & Fung θα προστεθούν τα κέρδη των
            "συνεργασιών", αναλογικά με βάση το ποσοστό συμμετοχής της στο κεφάλαιο των επιχειρήσεων που ελέγχει!
            Διευκρινίζω πάνω σε αυτά ότι τα πρακτικά και οι αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των ΑΕ υποβάλλονται αρμοδίως στις αρχές της Πολιτείας, η
            οποία ελέγχει τα πεπραγμένα της διαχείρισης και της αποφάσεις Γεν. Συνέλευσης της ΑΕ για την προστασία και των συμφερόντων της μειοψηφίας...
            (Βλέπε και αλλαχού στο παρόν.) 

 Επιπλέον και μια δική μου ερώτηση:
 Ο Christopher αναφέρει επί λέξη στην σελίδα 319: "H Li & Fung αναζητά συνεχώς νέες εταιρείες με σκοπό να τις προσθέσει στο δίκτυο, όπως και νέες ευκαιρίες προϊόντος."
Διερωτώμαι, μήπως αυτό επιβεβαιώνει την πείρα μου, ότι δηλαδή η εμπλοκή των Πολυεθνικών επιχειρήσεων στην λειτουργία της διεθνούς αγοράς έχει σαν αποτέλεσμα να αγοράζονται και να πωλούνται οι επιχειρήσεις "αλυσίδας" ή "δικτύου", (όπως αναφέρει εδώ ο Christopher), με ευκολία, σαν να πρόκειται για κατσαρόλες;
 Κοντολογίς:
Ποιά θα είναι η απόφαση της Li & Fung για την τύχη μιας επιχείρησης που ελέγχει, η οποία παράγει ένα υλικό ή ένα προϊόν που δεν της είναι πλέον χρήσιμο;
Ή, η παραγωγή του ανατέθηκε σε άλλη επιχείρηση του ομίλου;
Εγώ δηλώνω ότι την "φουσκώνει" και την μοσχοπουλάει για να την ξεφορτωθεί!

 Ποιά είναι όμως πάνω σε αυτό η άποψη του Christopher καταρχήν σαν ομότιμος καθηγητής; Επιπλέον και σαν δημοσιογράφος - εκδότης περιοδικού;
        α) Αυτό το δηλώνω γιατί διαπιστώνω ότι ο Christopher δεν τολμά να πάρει θέση ως καθηγητής και να διδάξει στους φοιτητές τα θέματα γύρο από τις
            δραστηριότητες στην αγορά και στις κερδοσκοπικές μεθοδεύσεις των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Απλά όπως διαπιστώνετε αμολάει κάτι κοτσάνες
            για "ενορχηστρωτές" ή "διοικητές" της  εφοδιαστικής αλυσίδας, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζει και να παραμυθιάζει τους φοιτητές.
             Επιπλέον,
        β) Όλα όσα αναφέρει ο Christopher σαν δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικού για την "Διοίκηση" και τους "ενορχηστρωτές" της Εφοδιαστικής
            Αλυσίδας" είναι στημένα και "φιλτραρισμένα" από τις διοικήσεις των πολυεθνικών επιχειρήσεων, που τον χρησιμοποιούν σαν φερέφωνο και ντελάλη
            για να κάνουν την δουλειά τους.. 

Μιας και ο λόγος για την Li & Fung παίρνω την αφορμή για να αποδείξω την δήλωση μου ότι ο υποτακτικός πολυτελείας εργάζεται με την εφαρμογή των "οικονομικών αρχών".
Ο Christpher αναφέρει επί λέξη στην σελίδα 319: "Η Li & Fung αποκομίζει τα οφέλη του ελέγχου, χωρίς να προκαλεί ασφυξία στις καινοτομίες. Αποκτά το προϊόν ή την υπηρεσία που χρειάζεται, αλλά αφήνει τον προμηθευτή να αποφασίσει ποιός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να το επιτύχει."
Άρα επιβεβαιώνεται η άποψη μου ότι ο πιο οικονομικός - ορθολογικός και "αποτελεσματικός τρόπος" επιτυγχάνεται όταν το προϊόν ή η υπηρεσία "αποκτάται" με την εφαρμογή των οικονομικών αρχών!!! (Σχετικά έχω αναφερθεί και σε άλλα κείμενα μου.)

       Τέλος της παρένθεσης   

Το συμπέρασμα είναι ότι στην χώρα μας κατείχαμε υψηλό επίπεδο που αφορά στην λειτουργία της αγοράς. Το μόνο που άλλαξε μετά την εμφάνιση του σχήματος της αλυσίδας και του κειμένου του κανονισμού ΕΕ 2454/93, είναι ότι οι θεωρητικοί εμπνεύστηκαν τον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα", ενώ στην πράξη επαναλαμβάνουν τις έννοιες που δίδαξε η ΑΒΣΠ. Μάλιστα μπορώ να δηλώσω ότι η σύγχρονη διδασκαλία της "εφοδιαστικής αλυσίδας" είναι αόριστη και ελλιπής, γιατί δεν γίνεται αναφορά στις δραστηριότητες της "αλυσίδας τους", που να αφορούν στις δράσεις για την πληρωμή και είσπραξη της αξίας των πωληθέντων.  

Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό συμβαίνει γιατί οι θεωρητικοί και ιδίως οι μηχανικοί θα ήταν υποχρεωμένοι να προσεγγίζουν να εισάγουν στα κείμενα της "εφοδιαστικής τους αλυσίδας" και την Λογιστική Επιστήμη!
Όμως,
- Επειδή οι μηχανικοί νοιώθουν ότι οι λογιστικές εγγραφές συνιστούν στην πράξη την έννοια των κρίκων της "εφοδιαστικής τους αλυσίδας" και όχι βέβαια οι
  φωτογραφίες των μέσων Μεταφοράς και των υποδομών, ή τα σχήματα τους, (αυτά με τα βελάκια, τις γραμμούλες)!
- Επιπλέον...
- ...ότι οι νόμοι της πολιτείας υποχρεώνουν στην τήρηση λογιστηρίου, αναγκάζονται να μπουρδουκλώνουν τα πράγματα με την εισαγωγή της λέξης
  "Logistics" = τρέχα γύρευε.
 
Αυτό εξηγεί τον λόγο που υπάρχουν "τόσοι ορισμοί Logistics, όσοι είναι και αυτοί που τους αναφέρουν". Η ορθή αυτή διαπίστωση είναι του καθηγητή Μανιάτη και αναφέρεται ως ορισμός 1 στην σελίδα 460 του συγγράμματος του και για τον λόγο αυτό τον συγχαίρω για μία ακόμα μια φορά!  
 

                                ΣΕΛΙΔΑ 18   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ      
 

Στον απόηχο των αναφορών μου για την «Διοίκηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας» θα επιστήσω το ενδιαφέρον των φοιτητών ΟΔΕ στην εξέχουσα θέση της επιστήμης τους στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας. Προς τον σκοπό αυτό θα αναφέρω την ρήση των καθηγητών του Πολυτεχνείου στην δεκαετία 70, για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πρωτοετών φοιτητών:
«Κύριοι να προσέχετε γιατί ενώ τα λάθη των γιατρών θάβονται, τα λάθη των μηχανικών φαίνονται!».
Άρα τώρα πλέον…
…καιρός είναι να απαγκιστρωθεί η επιστήμη ΟΔΕ από την επιρροή της «Logistician Mastoranτζας» και "διαφόρων Christopher", (Μηχανικών, θεωρητικών, δημοσιογράφων και άλλων), και  κατά την υποδοχή των πρωτοετών φοιτητών ΟΔΕ να δηλώνουν οι καθηγητές: «Κύριοι να προσέχετε, γιατί ενώ τα λάθη των γιατρών θάβονται και τα λάθη των μηχανικών φαίνονται, τα λάθη των στελεχών ΟΔΕ πληρώνονται!»  

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγω επειδή εντόπισα στο βιβλίο του Μανιάτη στην σελίδα 460 την αναφορά από το έτος 1969 των Richard Muther end Knut Haganas, ότι υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιατρική προσέγγιση για την σύγκριση των εννοιών «Supply Chain Management» και «Logistics». Ειδικότερα για τους δύο αυτούς όρους αναφέρεται σχετικά ότι: «ο σκελετός του ανθρώπου αντιστοιχεί με την χωροταξία στον βιομηχανικό χώρο και το μυϊκό σύστημα αντιστοιχεί στις ενδοεπιχειρησιακές διακινήσεις (Material handling) – διότι ο σκελετός μόνος του δεν δουλεύει, τότε κατ’ αντιστοιχία και πλειοψηφικά εάν υποθέσουμε ότι η SCM είναι ο σκελετός, τότε τα Logistics είναι το μυϊκό σύστημα.»

Όμως ήδη την εποχή του 70 ο Tugendhat αναφέρει επί λέξει στο βιβλίο του για τις «Multinationals»: «Ένα χαρακτηριστικό των επιχειρήσεων που ελέγχονται από πολυεθνική επιχείρηση είναι ότι οι θυγατρικές αυτές εταιρείες λειτουργούν με αυστηρούς κανόνες πειθαρχίας στο πλαίσιο κοινής συλλογικής στρατηγικής και κοινού συλλογικού ελέγχου, και συνεχίζει: ...Η έδρα της Πολυεθνικής είναι ταυτόχρονα ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα των επιχειρήσεων του ομίλου…»

Άρα, αν προσεγγίσουμε με όρους της ανθρωπολογίας τα περί «Supply Chain Management» και «Logistics», πρέπει να ορίσουμε τις έννοιες της σελίδας 460 του βιβλίου Μανιάτη ως εξής:

1) Το «Supply Chain Management» είναι ο εγκέφαλος, δηλαδή η «Ιθύνουσα επιχείρηση», κατά την ΑΒΣΠ, ή «Mister 51%» και κατ’ εμέ, που παίρνει τις
     αποφάσεις για την  διοίκηση των επιχειρήσεων των οποίων κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών, άρα τις έχει υπό τον έλεγχο και την Διοίκηση του.
     Ερωτάται:      
     Μήπως αυτές οι επιχειρήσεις συνθέτουν την "εφοδιαστική αλυσίδα" των θεωρητικών;

2) Το νευρικό σύστημα απαρτίζουν τα υψηλόβαθμα στελέχη του Mister 51% που εργάζονται στην έδρα της Πολυεθνικής, με καθήκον μεταξύ άλλων να
    συμμετέχουν κατά  πλειοψηφία στα ΔΣ των  επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής, για να διαβιβάσουν τις εντολές του Mister 51%, ήτοι του  ίδιου
    του Διοικητή Εφοδιαστικής Αλυσίδας και να επιβλέψουν για την πιστή εκτέλεση τους. 

     Όπως προανέφερα η ΑΒΣΠ περιέγραφε τις παρεμβάσεις και την ιδιότητα αυτών των στελεχών: «Ως τους έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των
     πραγμάτων»,  γιατί έχουν ήδη αναλύσει, μελετήσει και αποφασίσει από κοινού με τον Κύριο 51% στην έδρα της Πολυεθνικής, όλους τους παράγοντες
     που αφορούν πχ:
     - στην επιλογή της ποιότητας των προϊόντων,
     - στην πηγή εξεύρεσης των πρώτων υλών,
     - στις ποσότητες ανά προϊόν και παραγωγική μονάδα,
     - στον προγραμματισμό της παραγωγής κάθε επιχείρησης του ομίλου,
      - στις χώρες και τους τόπους κατανομής της παραγωγής, καθώς και
    - της ενδιάμεσης απόθεσης (προσωρινής εναπόθεσης) της παραγωγής στους χώρους από όπου τελικά θα διατεθούν στους πελάτες τα
       προϊόντα,
      - στην χρηματοδότηση του όλου παραπάνω έργου και...
      - στην εξεύρεση πόρων για την παροχή πιστώσεων προς τους πελάτες, κλπ...
     Ερωτάται:
     Μήπως μόλις τώρα περιέγραψα τον τρόπο που λειτουργεί ο "Supply Chain Manager" των θεωρητικών; Ή κατ΄εμέ ο Mister 51%; Ή κατά την ΑΒΣΠ η
     Ιθύνουσα Επιχείρηση;

3)  Σκέτο το «Supply Chain» είναι ο σκελετός που «δουλεύει», για να εκτελεστούν οι εντολές του Mister 51% ή  Ιθύνουσας επιχείρησης.  (Ή μήπως, όπως
     διερωτήθηκα, ίσως ο  σκελετός να είναι κατά τους θεωρητικούς ο ίδιος ο Supply Chain Manager; Αυτό όμως ας το απαντήσουν οι θεωρητικοί...). Εγώ
      δηλώνω απλά ότι πρόκειται για δράσεις για να παραχθούν και να διατεθούν τα αγαθά στην κατανάλωση για την  επίτευξη κέρδους.
      Άρα κατά τα γνωστά και με βάση τις απόψεις μου "ο σκελετός που δουλεύει" αφορά στα εκτελεστικά όργανα των εντολών του Mister 51%, ή της
      Ιθύνουσας Επιχείρησης δηλαδή στους  «υποτακτικούς πολυτελείας», στους  «τροχονόμους της παλέτας», στις "Ορντίναντσες Αποθήκης" και στην
       «Logistician Mastoranτζα»...!!! 

4) Τέλος το ή τα «Logistics» είναι το πληροφοριακό σύστημα Η/Υ που χρησιμοποιεί υποχρεωτικά κάθε επιχείρηση σε εαφαρμογή της φορολογικής
     νομοθεσίας, άρα και η πολυεθνική επιχείρηση, επιπλέον όμως, για να ελέγχει συνολικά τις επιχειρήσεις του ομίλου της.

    Δηλαδή τα βέλη των σχημάτων αφορούν στις μεταβολές των ποσοτήτων, των ποιοτήτων, των προθεσμιών, των αξιών, κλπ, που υποχρεούνται τα
    στελέχη των επιχειρήσεων να καταχωρήσουν στο  πληροφοριακό Σύστημα Η/Υ = Logistical System με αυστηρή τήρηση των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων
    κάθε χώρας που είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση.    

Σημειωτέον ότι η ίδια «ανθρωπολογική» προσέγγιση, (εξαιρούμενη του  Christopher που θα αναφερθώ λίγο παρακάτω για ειδικούς λόγους προς το τέλος του παρόντος), λειτουργίας των επιχειρήσεων εντός της αγοράς ισχύει και για την επιχείρηση που λειτουργεί κατά τους θεωρητικούς σαν «αυτόνομη οντότητα» ή κατά την ΑΒΣΠ λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία. 

Απλά το κόστος του πληροφοριακού συστήματος της πολυεθνικής είναι πιο πολύπλοκο, γιατί εντάσσονται (ενοποιούνται) στο σύστημα περισσότερες επιχειρήσεις (πχ επιχειρήσεις του ομίλου, πελάτες, προμηθευτές, κλπ), και γι’ αυτό κοστίζει πολλαπλάσια… 
Το βάσιμο της δηλώσεως μου αποδεικνύει το παρακάτω σχήμα που απεικονίζεται στα βιβλία των θεωρητικών για να {«κατανοήσουν»; (Πώς άραγε;) οι φοιτητές την έννοια της «εφοδιαστικής αλυσίδας»}.

Ιδού ένα από τα πολλά σχήματα των θεωρητικών:  
    

Για την «κατανόηση» του σχήματος όμως δεν αρκούν τα βέλη που θυμίζουν τις γραμμές που κάνουν οι προπονητές μπάσκετ σε ένα γήπεδο την στιγμή ενός τάϊμ - άουτ, για να εξηγήσουν το σύστημα που πρέπει να εφαρμόσουν και τις θέσεις που θα αλλάζουν οι παίκτες στην συνέχεια του αγώνα.

Οι καθηγητές στην ΑΒΣΠ στο τμήμα ΟΔΕ δίδασκαν ήδη από την πρώτη εβδομάδα του πρώτου εξαμήνου του πρώτου έτους σπουδών τα παρακάτω, για την κατανόηση της έννοιας «Εφοδιαστική Αλυσίδα» από τους φοιτητές. Στην ΑΒΣΠ δεν αναφερόταν όμως ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα», γιατί τότε δεν είχε γεννηθεί ακόμα ο όρος, αφού ως γνωστό το 1990, δηλαδή ύστερα από 30 χρόνια, ήταν κατά την δήλωση του  Christopher ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα» ακόμα στα σπάργανα και… μόνο οι ιδέες κυκλοφορούσαν από καιρό!!!
(Πληροφορώ όμως τον Christopher ότι οι “ιδέες” εφαρμόζονταν στην πράξη λειτουργίας της αγοράς δίχως να είναι “εφοδιαστικοαλυσοδεμένες” από τους θεωρητικούς, τους μηχανικούς και τους δημοσιογράφους.)

Αναφέρω επομένως για σύγκριση ενδεικτικά λίγα αποσπάσματα από την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, για την λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς γενικότερα, για να υπάρχει αντικειμενική σύγκριση με την σημερινή διδασκαλία των θεωρητικών που αφορά στην «“διοίκηση” της εφοδιαστικής τους αλυσίδας».

Επειδή μάλιστα οι θεωρητικοί ορίζουν την ίδια την εφοδιαστική αλυσίδα καθένας κατά την κρίση του με δεκάδες ορισμούς, αναφέρω την «ιδέα» της «εφοδιαστικής αλυσίδας», όπως την δίδασκε η ΑΒΣΠ:

- Αρχικά ως ορισμό, ήτοι:
Τελικός σκοπός (της λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας) είναι η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην  κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.

- Και παρακάτω με ενδεικτικά αποσπάσματα:…

Α) Από το σύγγραμμα του Δημ. Παπαδημητρίου «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» του 1960

1) Η σύγχρονη  επιχείρηση έχει την τάση να είναι μεγάλη, λειτουργεί με την μορφή της Ανώνυμης  εταιρείας και είναι συνήθως εξατομικευμένης
    παραγωγής.

2) Τα προϊόντα που παράγει είναι τυποποιημένα και επιδιώκει την βελτίωση των αποτελεσμάτων με την   αύξηση της παραγωγής, η οποία προκαλεί κατά
     κανόνα μείωση του κόστους.

3) Αλλά και αυτή η διάρθρωση της επιχείρησης δεν έχει πάντοτε εξασφαλισμένη επιτυχία, λόγω του  ανταγωνισμού που αναπτύσσεται, ο οποίος είναι πολλές
    φορές τόσο οξύς, που απειλεί και την ύπαρξη  της ίδιας της επιχείρησης.

4) Σε αυτές τις περιπτώσεις η συγκέντρωση της παραγωγής συνιστά μέσο για την αντιμετώπιση του  ανταγωνισμού, που πραγματοποιείται καταρχήν εν
    μέρει.
    Στην συνέχεια όμως προχωρεί και λαμβάνει καθολικό χαρακτήρα  μέσω συνεννοήσεων και συνδυασμών μεταξύ των διοικήσεων των επιχειρήσεων.
         (Ερωτώ: Μήπως στην συγκέντρωση της παραγωγής εντοπίζεται «η από καιρό “ιδέα” της “Εφοδιαστικής Αλυσίδας”»;) Αυτό διότι η "συγκέντρωση της
          παραγωγής" έχει σαν  επακόλουθο:
    4α) Την "αλυσιδωτή κυκλοφορία" των πρώτων υλών, των βοηθητικών υλικών και των λοιπών αναγκαίων μέσων για την παραγωγή των αγαθών προς
          τους τόπους παραγωγής,
    4β) Την "αλυσιδωτή κυκλοφορία" των αγαθών από τους τόπους παραγωγής των προς τους τόπους κατανομής των αγαθών στην αγορά και την διάθεσή
          τους στην κατανάλωση. 
          (Ως "αλυσιδωτή κυκλοφορία" ορίζω τις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων και τις συμβάσεις που καταρτίζονται προς τον σκοπό αυτό.)

5)  Όταν η συγκέντρωση αποβαίνει καθολική, τότε δύναται να καταλήξει σε καταδυνάστευση των  συμφερόντων της κατανάλωσης και προκαλεί την
     αντίδραση της Πολιτείας.
     (βλέπε παρακάτω στις φορολογικές ρυθμίσεις για την ισχύουσα «αντίδραση της Πολιτείας.»)

6) Οι επιχειρήσεις οδηγούνται πολλές φορές σε συνεργασία, με άλλες κατά κανόνα ομοειδείς επιχειρήσεις, για να εξασφαλίσουν την θέση τους στην αγορά.
     Με την συγκέντρωση αυτή των επιχειρήσεων δημιουργούνται ιδιαίτεροι οικονομικοί συνασπισμοί, με δύο κύρια χαρακτηριστικά:
   
    6α) Έχουν αμυντικό χαρακτήρα, δηλαδή την κατάπαυση του μεταξύ τους εξοντωτικού ανταγωνισμού,
    6β) Έχουν επιθετικό χαρακτήρα για να κυριαρχήσουν στην αγορά με την άσκηση ενιαίας τιμολογιακής πολιτικής.

     (Ερωτώ: - Μήπως οι "οικονομικοί συνασπισμοί" της ΑΒΣΠ συνιστούν την σημερινή έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα";
                    - Μήπως η "Διοίκηση των οικονομικών συνασπισμών" συνιστά την σημερινή έννοια "Διοίκηση της εφοδιαστικής αλυσίδας;)
 

Β)  Από το σύγγραμμα του Μάριου Γεωργιάδη «Οικονομική των Eπιχειρήσεων» του 1966 

Τέλος για να κλείσω την προ 50 ετών διδασκαλία της ΑΒΣΠ και να την συνδέσω προς όφελος των φοιτητών με την κατανόηση της σημερινής θεωρητικής έννοιας «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», θα αναφέρω από την σελίδα 80 της «Οικονομικής των Επιχειρήσεων του Μάριου Γεωργιάδη από την δεκαετία του 60, τις κατηγορίες συνασπισμών αναλόγως της παραγωγικής διάταξης των επιχειρήσεων:

α) Ο «συνασπισμός» ή «συγκέντρωση» των επιχειρήσεων προκύπτει εκ της συνενώσεως ή συγχωνεύσεως πλειόνων της μιας επιχειρήσεων που
    επιδιώκει το κέρδος.

β) Ανάλογα την παραγωγική διάταξη των συγκεντρωμένων επιχειρήσεων,…      
   (Ερωτάται: μήπως η “παραγωγική διάταξη” συνιστά την έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα» των θεωρητικών;  
   Ίσως όμως να αφορά και στην δική μου ανάλογη έννοια «αλυσίδας»,  δηλαδή «Υπαγωγή  των  εμπλεκομένων σε ιεραρχημένη σειρά
    δράσεων»!),…
   …Σε κάθε περίπτωση ο «συνασπισμός» με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ διακρίνεται:
  
    β1) Σε «οριζόντιο» ή «παράλληλο» όταν συνεννοούνται ομοειδείς επιχειρήσεις που παράγουν ομοειδή προϊόντα.
          (Διευκρίνιση: Σήμερα αναφέρεται με έμφαση από τους θεωρητικούς ότι τα ενδύματα «τζιν»  παράγονται σε 10 διαφορετικές χώρες. Εδώ σίγουρα
          θα πρόκειται για ένα οριζόντιο συνασπισμό επιχειρήσεων, που προφανώς λειτουργούν υπό την ηγεσία μιας πολυεθνικής επιχείρησης.)  
   
     β2) Σε «κάθετο» όταν πρόκειται για επιχειρήσεις παραγωγικά συνδεδεμένες, δηλαδή ασχολούνται με  ένα στάδιο παραγωγής, επεξεργασίας ή
           κατεργασίας του ίδιου τελικού προϊόντος. Πχ. με βάση την ΑΒΣΠ: συγκέντρωση Βαμβακουργίας, Νηματουργίας, Βαφείου, Υφαντουργείου,
           ραφείου, σε  ένα τόπο και μια επιχείρηση. Εδώ, αντίθετα, τα «τζιν» παράγονται «κάθετα» σε μια χώρα και σε μια βιομηχανική επιχείρηση.

  «Παρενθετικά τώρα για να γίνει σύγκριση:  
- Τα περί «οριζόντιων» και «κάθετων»  οργανωτικών δομών τα επαναλαμβάνει ο Christopher με 50  χρόνια καθυστέρηση στην σελίδα 332 του βιβλίου
   του.
   Πέραν αυτών ο Christopher "χαρτογραφεί" στην σελίδα 196 την εφοδιαστική αλυσίδα βασισμένη στον χρόνο και ορίζει μάλιστα ως:
   {"οριζόντιο" τον χρόνο που αναλίσκεται σε μια διαδικασία},
    ενώ τον χρόνο που συμπεραίνει ότι: "δεν συμβαίνει τίποτα" τον ορίζει ως "κάθετο".
    Διευκρινίζει μάλιστα: "ότι στον κάθετο χρόνο τα υλικά και τα προϊόντα μένουν ακίνητα ως απόθεμα"...
    Στο ίδιο σημείο αναφέρει ο Christopher "ότι σε μια επιχείρηση πληροφορικής παρέμενε το τελικό προϊόν στην αποθήκη για τρεις εβδομάδες"...
    Όμως
    Η ΑΒΣΠ δίδασκε για τις "δράσεις" που όταν έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται "αυτοτελείς δράσεις", γιατί συνάγονται και καταχωρούνται
    λογιστικές εγγραφές!!!
    Σε άλλο σημείο του παρόντος σχολίου αναφέρω, πως όταν έχει εκτελεστεί ολοκληρωθεί, πχ η δράση της παραγωγής, διενεργείται εγγραφή
     απογραφής και εισαγωγής της παραγωγής στον αποθηκευτικό χώρο για την ενημέρωση της διοίκησης και όλων γενικά των τμημάτων της
     επιχείρησης.  

    Αυτό σημαίνει ότι η επιχείρηση λειτουργεί άψογα από πλευράς οργάνωσης και  διοίκησης. Οι "τρεις εβδομάδες καθυστέρησης" που αναφέρει ο
    Christopher οφείλονται  επομένως καταρχήν στην αμέλεια καταχώρησης της εγγραφής αποθήκης στο λογιστικό σύστημα Η/Υ, (Logistical System).
    Ή ενδεχόμενα οφειλόταν στην αδιαφορία του προσωπικού διανομής να παρακολουθεί ως οφείλει στο τερματικό του λογιστικού συστήματος Η/Υ την
    πρόοδο της εξέλιξης των φάσεων της παραγωγής.
    Με άλλα λόγια  εδώ προσεγγίζεται η εσωτερική λειτουργία μιας επιχείρησης που δεν αφορά στην λειτουργία συνολικά της αγοράς.
   
(Αν εντάξουμε αυτήν την επιχείρηση στην "εφοδιαστική αλυσίδα", τότε τα στελέχη ΟΔΕ από την έδρα της Ιθύνουσας επιχείρησης θα εντοπίσουν την ανοργανωσιά και θα καταλογίσουν ευθύνες κυρίως στον υποτακτικό πολυτελείας, που δεν μεριμνά να εκτελείται ο σκοπός που έχει ανατεθεί στην επιχείρηση αυτή με την εφαρμογή των οικονομικών αρχών.)
    Τέλος της παρένθεσης

   Εγώ για να μην αφήνω απορίες στους φοιτητές διευκρινίζω ότι ανάλογα με την συγκέντρωση και τον συνασπισμό των παραγωγικών διαδικασιών 
   προσαρμόζεται και το   «λογιστικό σύστημα Η/Υ»,…
    Ή άλλως…
 - …Το κατά Christopher «Logistics» στις επιχειρήσεις, για να απεικονίζονται τα λογιστικά γεγονότα που  συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων,
    που όταν έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται"αυτοτελείς δράσεις". (βλέπε και σε άλλα κείμενα μου). 
    Όμως...
 - … Η ΑΒΣΠ είχε ήδη διδάξει:
    «Η επέκταση προς την οριζόντια ή κάθετο διάταξη της παραγωγικής κλίμακας στην οποία ευρίσκεται η επιχείρηση είναι η δημιουργία από αυτήν νέων
     μονάδων που θα λειτουργούν με την μορφή της ΑΕ,  οι οποίες παρόλο που είναι υπό τον οικονομικό και διοικητικό έλεγχο της ιδρύτριας, λόγω της
     κατοχής υπ’ αυτής της πλειοψηφίας των μετοχών,… έχουν ίδια νομική προσωπικότητα, με τας μετ’ αυτής  απορρέουσας συνεπείας.»
    (Δημ. Παπαδημητρίου: «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» Ιανουάριος 1960. Αυτό ισχύει μέχρι σήμερα και επιβάλλεται διαχρονικά από την φορολογική
     νομοθεσία )
   
     β3) Σε «συμπληρωματικό» όταν οι συγκεντρωμένες επιχειρήσεις αν και ουδεμία παρουσιάζουν ομοιότητα ή παραγωγική εξάρτηση, εν τούτοις
           υποβοηθούν η μια το έργο της άλλης. Πχ να  συγκεντρωθεί μια ξενοδοχειακή επιχείρηση με μια συγκοινωνιακή για την μεταφορά των πελατών 
           ή με μια επιχείρηση για την προσφορά ψυχαγωγίας στους πελάτες.
    
     β4) «Ουσιαστική προϋπόθεση» για τον επιτυχή συνασπισμό είναι η διαρκής ομοιομορφία των προϊόντων των συγκεντρωμένων επιχειρήσεων. 
    
     β5) «Τυπική προϋπόθεση» είναι η κατάρτιση σύμβασης, η κεφαλαιακή δέσμευση και η συγχώνευση μεταξύ των επιχειρήσεων…    
    
     β6) Οι «κυριότεροι τύποι» που προκύπτουν από τον συνασπισμό ή την συγχώνευση επιχειρήσεων είναι  το Καρτέλ, το Κονσέρν, (βλέπε στο
           παραπάνω εξώφυλλο την λέξη “Konsern” για την ΙΤΤ), οι συμφωνίες Κυρίων, (εγώ συμπληρώνω τον όρο ως «…Κυρίων 51%»), τα Rings και
           Corners, τα Pools και το Trust.    

Με την παραπάνω προ 60 ετών διδασκαλία της επιστήμης ΟΔΕ από την ΑΒΣΠ αποδεικνύεται ότι τα αγαθά που παράγονται εκεί που εκκινούν τα βέλη του παραπάνω σχήματος αφορούν στους «Κυρίους» των προϊόντων, δηλαδή στις βιομηχανικές και στις εμπορικές επιχειρήσεις.

Επιπλέον όμως αφορούν στους περιστασιακά «Κατόχους» των εμπορευμάτων, δηλαδή  στις Μεταφορικές, Διαμεταφορικές και Αποθηκευτικές Επιχειρήσεις, στις οποίες συγκεντρώνεται η παραγωγή με βάση τα σχήματα συνασπισμών που έχουν αποφασίσει οι διοικήσεις των επιχειρήσεων, αρχικά για την κατανομή της παραγωγής στην αγορά και τελικά για την διάθεση της παραγωγής μέσω του  διεθνούς εμπορίου στην κατανάλωση.

Ποια είναι επομένως η διδασκαλία των θεωρητικών για την «κατανόηση της εφοδιαστικής τους αλυσίδας» από τους φοιτητές, αν δεν δηλώνεται στα κείμενα τους:
- τι ρόλο παίζει κάθε υποδομή των σχημάτων τους, από την οποία εκκινούν ή καταλήγουν τα βέλη των σχημάτων στην λειτουργία της αγοράς; Ή,…
- …αν τυχόν συμμετέχει κάθε επιχείρηση των σχημάτων σε ομάδα επιχειρήσεων υπό την Διοίκηση και τον έλεγχο κάποιου Κυρίου 51%; Ή,…
- …Με πιο επιστημονικό τρόπο συνάγεται το συνολικό οικονομικό αποτέλεσμα των δράσεων των «επιχειρήσεων αλυσίδας»; Δηλαδή αυτό που οι
   θεωρητικοί αποκαλούν «όφελος του συνόλου»; Ή «καλό της αλυσίδας»;

- Σε τι ενδιαφέρει πχ μια «αυτόνομη οντότητα» που παράγει ένα πατενταρισμένο προϊόν της, το οποίο πωλεί πανάκριβα στην αγορά, αν το «καλό» και
   το «όφελος» του συνόλου, δηλαδή το αποτέλεσμα των εργασιών των υπόλοιπων «επιχειρήσεων αλυσίδας», με τις οποίες δεν έχει κάποια άμεση ή
   έμμεση σχέση, σημειώνει ζημιές; 

   Σε  όλες τις περιπτώσεις ισχύει ότι «“Διοικητής” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» είναι ο παραπάνω κύριος 51% με το πούρο(!), που λαμβάνει υπόψη για την
   λήψη των  αποφάσεων:
- τόσο την παραπάνω σύντομη περίληψη της διδασκαλίας περί ενοποιημένων ισολογισμών της ΑΒΣΠ που   ανέφερα...
- …Όσο όμως λαμβάνει υπόψη και τις υπόλοιπες 650 σελίδες του μαθήματος  «Οικονομική των   Επιχειρήσεων», ή το σύγγραμμα «Διεθνείς Οικονομικές
    Σχέσεις» και πολλά άλλα συγγράμματα  της ΑΒΣΠ, που περιέγραφαν  την αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων και έθεταν τις βάσεις για την 
   κατανόηση τόσο των κανόνων εσωτερικής λειτουργίας των επιχειρήσεων, όσο και την λειτουργία της ελεύθερης αγοράς μέσα στον διεθνή
    ανταγωνισμό!

(Για να είμαι δίκαιος και αμερόληπτος δηλώνω ότι και σήμερα διδάσκονται στην ΟΔΕ αντίστοιχα μαθήματα... Διαφωνώ όμως να διδάσκονται με βάση τον εισαγόμενο όρο ως "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας.
Αυτό διότι εγκλωβίζονται οι φοιτητές ΟΔΕ με την θεωρητική, αόριστη - Μακροοικονομική - έννοια "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας" και παραβλέπουν την Μικροοικονομική έννοια "Διοίκηση των επιχειρήσεων", που συνιστά το αντικείμενο των σπουδών τους.)

Όπως και να «κατανοήσουμε» επομένως την έννοια «Εφοδιαστική Αλυσίδα» δεν παύει να συνιστά το άθροισμα των  λειτουργιών των επιχειρήσεων και των «προς τα εμπρός και προς τα πίσω» δράσεων των στελεχών τους, για να παραχθούν και να κυκλοφορήσουν τα αγαθά, με τελικό σκοπό να βρεθούν από την παραγωγή στην κατανάλωση και να πληρωθεί η αξία τους.
Δηλαδή:
α) Των εμπόρων και βιομηχάνων, δηλαδή των Κυρίων των προϊόντων - εμπορευμάτων, που καταρτίζουν μεταξύ τους συμβάσεις πώλησης, όπως και 
β) Των Μεταφορέων Διαμεταφορέων και Αποθηκευτών που διαχειρίζονται τα προϊόντα ή εμπορεύματα των πελατών - εμπόρων βιομηχάνων - με τους
     οποίους καταρτίζουν συμβάσεις έργου!

Άρα
Οι ισολογισμοί των κάθε είδους «επιχειρήσεων αλυσίδας» συνιστούν αθροιστικά το μέσο ελέγχου του Κυρίου 51% που τις ελέγχει, αν το σύστημα και η οργάνωση της παραγωγής και της κυκλοφορίας των προϊόντων προς την κατανάλωση είναι ανταγωνιστική και κερδοφόρα.

Άρα,
Οι ισολογισμοί των επιχειρήσεων που ελέγχουν τα πλειοψηφικά πακέτα μετοχών πολλών επιχειρήσεων είναι το χρήσιμο εργαλείο ελέγχου στα χέρια των Κυρίων 51%. Όμως ταυτόχρονα η μελέτη των ισολογισμών των επιχειρήσεων είναι και το μέσο για την κατανόηση της ορθολογικής λειτουργίας της «εφοδιαστικής αλυσίδας» Μην λησμονούμε ότι ο καβγάς για την λειτουργία της κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας είναι τελικά το ΚΕΡΔΟΣ!!!

Αυτό σημαίνει ότι το αποτέλεσμα των «δράσεων αλυσίδας», κέρδος ή ζημιά, απεικονίζεται στους ισολογισμούς των επιχειρήσεων, τους οποίους η ΑΒΣΠ διέκρινε σε δύο κατηγορίες:

α) Από την μια πλευρά ο κλασσικός ισολογισμός, που εμφανίζει την αξία των μετοχών πλειοψηφίας   ως αξιόγραφων άλλων επιχειρήσεων, 
    (που είναι  στην κατοχή της επιχείρησης του Κυρίου 51%, ή Ιθύνουσας επιχείρησης - Πολυεθνικής επιχείρησης - επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου).

β) Από την άλλη πλευρά αντιστοιχεί άλλος ένας ισολογισμός που απορρέει από την ιδιότητα της επιχείρησης (του Κυρίου 51%) ως κυρίαρχο των
    άλλων επιχειρήσεων.
 

Αυτός ο δεύτερος ισολογισμός κατά την ΑΒΣΠ παραβλέπει προς στιγμήν την νομική αυτοτέλεια που λειτουργούν αυτές οι επιχειρήσεις και αποδίδει ρεαλιστικά την οικονομική κατάσταση και τα αποτελέσματα ολόκληρης της ομάδας που έχει υπό έλεγχο σαν μια ενιαία οικονομική οντότητα.
(Ιδού, αν δεν υπάρχει αντίρρηση,το «καλό του συνόλου» και το «καλό της αλυσίδας», που διδάσκουν – αναμασάνε - με 50 χρόνια καθυστέρηση οι θεωρητικοί!)

Ο ισολογισμός αυτός αποκαλείται στην Χώρα μας, (από την ΑΒΣΠ) «Ενοποιημένος Ισολογισμός», σε απόδοση του αγγλικού όρου «Consolidated Balancesheet» ή ευρύτερα «Consolidated Statement».

Κατά την ΑΒΣΠ:…
…«Η διαφορά που εξάγεται πολλές φορές από τους δύο ισολογισμούς είναι σημαντική, χωρίς να δύναται να λεχθεί ποιος εκ των δύο ισολογισμών είναι ορθότερος. Πολύ περισσότερο αν ο ένας ισολογισμός δύναται να υποκαταστήσει τον άλλο.»

Η νομοθεσία της κάθε χώρας προβλέπει τον τρόπο συντάξεως των ισολογισμών και καθιστά υπεύθυνους για την τήρηση της φορολογικής νομοθεσίας και την κατάρτιση του λογιστικού σχεδίου τους ίδιους τους Λογιστές. Επιπλέον ορίζονται ελεγκτικοί μηχανισμοί από Υπουργεία της χώρας, πχ Οικονομικών, Εμπορείου, και άλλα.
         
Σε κάθε περίπτωση ο προσδιορισμός της οικονομικής θέσεως και των αποτελεσμάτων των «επιχειρήσεων αλυσίδας» προάγει την σχετική διαφώτιση κάθε ενδιαφερομένου και κυρίως του «Κυρίου 51%» και επικουρικά των λοιπών μετόχων και των πιστωτών της Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.
       
   Ένα παράδειγμα για την “κατανόηση” της συγκεκριμένης εφοδιαστικής αλυσίδας του παραπάνω σχήματος, δηλαδή ότι αφορά στο ένα από τα βέλη του σχήματος. Έστω ότι σε μια χώρα ο συντελεστής φορολογίας είναι ελάχιστος και ο Κύριος 51%, ή ιθύνων νους, κατά την ΑΒΣΠ αποφασίζει να πουλήσει πανάκριβα την παραγωγή της στην προστιθέμενη εταιρεία του ομίλου του για να μειώσει εικονικά το κέρδος της επιχείρησης στην άλλη χώρα που ισχύουν υψηλοί συντελεστές κερδών.        

  Είναι προφανές ότι η μειοψηφία των μετόχων θα διεκδικήσει μερτικό από τα υπέρογκα, πλην όμως εικονικά κέρδη της εταιρείας που πούλησε ακριβά…
Η ΑΒΣΠ όμως δίδασκε μεθόδους για την «εξάλειψη των ενδοεταιρικών κερδών.» με βάση:
α) την μέθοδο εξαλείψεως των ενδοεταιρικών κερδών, και
β) την μέθοδο της εκπτώσεως αναλογίας συμμετοχής ιθυνούσης επί των ενδοεταιρικών κερδών. 

Ένα ακόμα παράδειγμα: Έστω ότι μια επιχείρηση του ομίλου πουλήσει πάγια περιουσιακά στοιχεία αξίας 700.000 $ στην Μητέρα – Ιθύνουσα Επιχείρηση αντί 1.000.000 $. Η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτές τις περιπτώσεις ποιές θα είναι οι λογιστικές τεχνικές και οι Logistics εγγραφές που συνάγονται, αν η Ιθύνουσα εφαρμόζει πχ συντελεστή αποσβέσεων 20%!!! 

Επιπλέον αυτών ο Ενοποιημένος Ισολογισμός επηρεάζει την κρίση του Κυρίου 51% για την γενική οικονομική θέση των επιχειρήσεων που διοικεί και ελέγχει, κυρίως για την λήψη νέων αποφάσεων. Πχ, όπως αναφέρει ο Christopher στην σελίδα 248 για την απόφαση της Unilever να κλείσει 5 εργοστάσια σε όλη την Δυτική  Ευρώπη και να αλλάξει τα συστήματα διανομής σαπουνιών, κλπ…  
 

Σημαντική προσθήκη 03.07.2021
Μόλις ανακοινώθηκε συμφωνία μεταξύ των κρατών του ΟΟΣΑ , (περίπου 130), να επιβληθεί "παγκόσμιος ελάχιστος φόρος 15% στις Πολυεθνικές επιχειρήσεις", δηλαδή στους ίδιους τους "Διοικητές Εφοδιαστικών Αλυσίδων"... (Αν δεν υπάρχει αντίρρηση "αλυσίδων" τηλεφώνων, αλλαντικών, καλλυντικών, φαρμάκων και άλλων...). Οι οποίοι τελικά είναι αυτοί που συγκεντρώνουν τα κέρδη των "αλυσοδεμένων" επιχειρήσεων που ελέγχουν! 

Αυτά τα θέματα πρέπει να διδάσκονται αναλυτικά στα Μεταπτυχιακά τμήματα των Οικονομικών Πανεπιστημίων, γιατί στην πράξη οι ίδιες οι Πολυεθνικές Επιχειρήσεις με τις επιχειρήσεις που ελέγχουν διεθνώς συνιστούν την λειτουργία της αγοράς, που οι θεωρητικοί διδάσκουν, παραπλανητικά και ανούσια, ως "Διοίκηση ή Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας". Εγώ εδώ έκανα ήδη μια σύντομη προσέγγιση σχετικά, η οποία με βάση αυτήν την ανακοίνωση για την φορολογία των Πολυεθνικών επιχειρήσεων, μου δίνει την ευκαιρία να τονίσω αυτό ακριβώς που πιστεύω για την λειτουργία της αγοράς.

Δηλαδή ότι υπάρχουν και λειτουργούν επιχειρήσεις παγκοσμίως, που ελέγχονται από μια Πολυεθνική Επιχείρηση. Αυτές οι επιχειρήσεις φορολογούνταν στο παρελθόν με κυμαινόμενους ανταγωνιστικούς συντελεστές φορολογίας των κερδών μεταξύ των κρατών, στα οποία αυτές ήταν εγκατεστημένες. Αυτή η φορολογική μεταχείριση είχε σαν αποτέλεσμα να θεωρούνται κάποια κράτη ως "φορολογικοί παράδεισοι", με αποτέλεσμα να προσελκύουν τόσο την εγκατάσταση των παραγωγικών μονάδων, όσο και την έδρα  των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων που τις ελέγχουν στα διάφορα αυτά κράτη. 

Άρα...
Η διάκριση των επιχειρήσεων που περιγράφω στο παρόν κείμενο μου σχετικά με τις "αλυσοδεμένες φασονιέρισες", ή τις "υπαγμένες σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων", κλπ είναι απόλυτα έγκυρες και ισχυρές, γιατί αφορούν στις επιχειρήσεις που ελέγχουν οι Πολυεθνικές - Ιθύνουσες - επιχειρήσεις παγκοσμίως!
Το θέμα επομένως είναι να γίνει κατανοητό ότι η "Διοίκηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας" αφορά και στον τρόπο που οργανώνει η Πολυεθνική επιχείρηση σε οριζόντια διάταξη τις δράσεις για την επίτευξη του επί μέρους σκοπού που αναθέτει στην κάθε "επιχείρηση αλυσίδας", ώστε να επιτευχθεί ο τελικός σκοπός της Πολυεθνικής από το σύνολο των δράσεων της ομάδας - "αλυσίδας επιχειρήσεων", που έχει κατά περίπτωση και προϊόν ορίσει και ελέγχει.

Ο δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικού Christopher στο βιβλίο του, (που μνημονεύω συνεχώς), αναφέρει με το όνομα τους ορισμένες πολυεθνικές επιχειρήσεις και όπως συμπεραίνω  ίσως να περιγράφει και αναλύει τις διεθνείς δραστηριότητες τους ως "Εφοδιαστική αλυσίδα".
Όμως...
Ο Christopher δεν διακρίνει την διαφορά που ορίζεται στην νομοθεσία της ΕΕ για την ένταξη και λειτουργία στην αγορά των Εμπορικών και Βιομηχανικών επιχειρήσεων, από την ένταξη και λειτουργία στην αγορά των επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης. 

Όμως, αν λάβουμε συνολικά υπόψη την ένταξη και λειτουργία των επιχειρήσεων για την παραγωγή των προϊόντων και κυκλοφορία των εμπορευμάτων μέχρι την κατανάλωση, τότε ο ορθός όρος είναι "λειτουργία της Αγοράς"  Αν ξεμοναχιάσουμε όμως την διαχείριση των προϊόντων και των εμπορευμάτων από τις επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης, τότε ο ορθός όρος είναι "Αλυσίδα Εφοδιασμού", όχι επειδή το λέω εγώ, αλλά επειδή τον όρο εισήγαγε και θεσμοθέτησε η ΕΕ! (Παρακάτω επανέρχομαι)

Επομένως...
...Η ΟΔΕ οφείλει να παράγει τα υψηλόβαθμα στελέχη που θα στελεχώνουν την Διοίκηση της ίδιας της Πολυεθνικής και θα συμμετέχουν πλειοψηφικά στα Διοικητικά Συμβούλια των επιχειρήσεων που κατέχουν το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών, για να επιβάλουν και να ελέγξουν  την εκτέλεση των αποφάσεων της Μητέρας - Πολυεθνικής - Ιθύνουσας - Επιχείρησης.

Το συμπέρασμα είναι ότι στην Πολυεθνική εργάζονται καλοδιαβασμένοι και έμπειροι πτυχιούχοι και μεταπτυχιακοί ΟΔΕ, οι οποίοι λαμβάνουν από κοινού με την Διοίκηση της Πολυεθνικής τις αποφάσεις για την Διοίκηση των επιχειρήσεων του ομίλου, όπως πχ αναφέρω σε άλλο σημείο την πληροφορία του Christopher... "να κλείσει η Unilever 5 εργοστάσια στην Ευρώπη..."
Σε ότι αφορά τώρα στους φοιτητές θα έγινε πιστεύω σαφές ότι:
α) Στις "αλυσοδεμένες επιχειρήσεις" (μη αυτόνομες οντότητες), εργάζονται οι "Υποτακτικοί Πολυτελείας", οι "Ορντίναντσες Αποθήκης", οι Τροχονόμοι
    της Παλέτας" και η  Logistician Mastorράντζα, που ασκούν κατά τα γνωστά Εκτελεστική και όχι βέβαια Διοικητική εργασία!!!

β) Στις "αυτόνομες οντότητες" -  ή στις κατά νόμο "ανεξάρτητες επιχειρήσεις" εργάζονται πιο επιμελείς και καλοδιαβασμένοι πτυχιούχοι ΟΔΕ, γιατί στις
    επιχειρήσεις αυτές εντάσσεται επιπλέον των "Προμηθειών", της "Παραγωγής" και των "Πωλήσεων" η λειτουργία της "Χρηματοδότησης" και της
    "Διοίκησης".

γ) Τέλος στην Διοίκηση των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων και κατά την ΑΒΣΠ των "Ιθυνουσών Επιχειρήσεων" που ελέγχουν διεθνώς πολλές και διάφορες
    επιχειρήσεις, δρουν και εργάζονται καλοδιαβασμένοι και  έμπειροι μεταπτυχιακοί ΟΔΕ, που όπως αναφέρω στο παρόν:
     - Αφενός συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ (Διοικητικά Συμβούλια) των επιχειρήσεων που ελέγχουν απανταχού του πλανήτη,
     - Αφετέρου όμως ασκούν ταυτόχρονα ευρύτερες δράσεις και επαφές με Κυβερνήσεις, Τραπεζικά ιδρύματα, συνδικαλιστικούς φορείς, Επιμελητήρια,
       κλπ, σε τρόπο ώστε  να επιτύχουν ευνοϊκή μεταχείριση κατά την λειτουργία των επιχειρήσεων τους, πχ ελεύθερη αξιοποίηση των κερδών,
       επαναπροσδιορισμό της αξίας των παγίων, κλπ.

Άρα οι μεταπτυχιακοί ΟΔΕ που εργάζονται στην έδρα της Πολυεθνικής κατέχουν συνολικά τα τεκταινόμενα στην διεθνή αγορά και ειδικότερα τα θέματα νομοθεσίας, ανταγωνισμού, εξέλιξης της τεχνολογίας, συνάψεως συνασπισμών από κοινού με άλλες Πολυεθνικές, κλπ. Όσοι τώρα εισάγουν στην χώρα μας τον "Logistician" και τον  "Supply Chain Manager" φρόνιμο είναι να δηλώνουν το νομικό πρόσωπο - την επιχείρηση - που εργάζονται, ποιές εξουσίες και αρμοδιότητες τους έχουν με βάση τον νόμο  κατανεμηθεί και πώς αυτές έχουν νομότυπα δημοσιευτεί;! 
    
Τέλος της προσθήκης,
(που επέλεξα να εντάξω στο σημείο αυτό, μιας και αμέσως μετά αναφέρομαι σε θέματα φορολογικά που αφορούν και στις Πολυεθνικές...) 

 

             ΣΕΛΙΔΑ 22      ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ & Επιταγές της Νομοθεσίας για τον έλεγχο της αγοράς

...Είναι προφανές επομένως ότι ο Κύριος 51% της Unilever δεν έλαβε εκείνες τις αποφάσεις να κλείσει τα πέντε εργοστάσια λαμβάνοντας υπόψη στημένα δημοσιεύματα του τύπου, ή άρθρα από το κουτσομπολίστικο περιοδικό του Christopher, αλλά από την συγκέντρωση και την μελέτη των οικονομικών μεγεθών των επιχειρήσεων του ομίλου του, καθώς και τις ισχύουσες νομοθετικές ρυθμίσεις στις χώρες που είναι εγκατεστημένες οι επιχειρήσεις του ομίλου.
 

Στην ΟΔΕ πρέπει να διδάσκονται σήμερα τα θέματα αυτά ως  «Ενοποιημένες Λογιστικές Καταστάσεις». Δηλαδή στελέχη από την έδρα της Πολυεθνικής επισκέπτονται και ελέγχουν τους λογαριασμούς ισολογισμού και των αποτελεσμάτων χρήσεως των επιχειρήσεων που ελέγχουν και συγκεντρώνουν τα ποσά που χρειάζονται για να υπολογιστεί επακριβώς  το αποτέλεσμα της χρήσης, που ενδιαφέρει την ηγεσία της Πολυεθνικής – Κυρίου 51% - Ιθύνουσας επιχείρησης. (Ίσως όμως με βάση τις απόψεις των θεωρητικών και "Διοικητή" εφοδιαστικής αλυσίδας;) 
 

Πέραν αυτών με τις σήμερα ισχύουσες διατάξεις οι επιχειρήσεις υποβάλλουν στις φορολογικές αρχές τον «φάκελο τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών», για να κριθεί αν οι παραπάνω και πολλές άλλες δοσοληψίες μεταξύ επιχειρήσεων ενός ομίλου – ομάδας Επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου – ή «συνδεδεμένων προσώπων», διενεργήθηκαν όπως τις ορίζει η νομοθεσία! (…ιδού μια ακόμα “εφοδιαστική” αλυσίδα! ή μήπως υπάρχει αντίθετη άποψη; ...)

Αυτό όμως επιβάλλεται από την ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, προκειμένου να προστατευτούν καταρχήν τα συμφέροντα της Πολιτείας, επιπλέον τα συμφέροντα των μειοψηφιών των μετόχων και τελικά των καταναλωτών.   

Βλέπε Ν. 4172/2013 Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος  άρθρο 50 για τις «Ενδοομιλικές Συναλλαγές». Ενδοομιλικές συναλλαγές βάσει της νομοθεσίας θεωρούνται οι συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων.
«Συνδεδεμένα πρόσωπα» θεωρούνται κατά νόμο τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο ή στην Διοίκηση ή στο έλεγχο ενός νομικού προσώπου.

(Τώρα σύγκρινε και «κατανόησε» τον όρο «συνδεδεμένα πρόσωπα» με τον αντίστοιχο όρο των θεωρητικών {«Διοίκηση» ή «Διαχείριση» εφοδιαστικής αλυσίδας} και τι σημαίνουν τα βέλη των σχημάτων στην πράξη λειτουργίας της αγοράς, μέσα στο θεσμοθετημένο πλαίσιο που ορίζει η πολιτεία. Δώσε μάλιστα ιδιαίτερη προσοχή στην δήλωση του Christopher:
α) Στην σελίδα 20 του βιβλίου του ότι: "παρόλο που ο όρος «διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας  χρησιμοποιείται πλέον ευρύτατα, μπορεί να
    υποστηριχθεί ότι θα ήταν προτιμότερο να αναφέρεται ως Διαχείριση αλυσίδας ζήτησης...
    ...Ο Christopher συμπληρώνει αμέσως μετά:
β) «Αντιστοίχως η λέξη αλυσίδα θα μπορούσε να αντικατασταθεί από την λέξη δίκτυο." 

Αν πάλι θελήσει κάποιος να «κατανοήσει» την λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας με βάση τις ρυθμίσεις της πολιτείας, και όχι με τις αντιφατικές απόψεις των θεωρητικών, όπως παραπάνω του Christopher, πρέπει να μην παίζει με τις λέξεις, αλλά με την σημασία που λαμβάνουν οι λέξεις στις διατάξεις του νόμου:

Βλέπε πχ και ενημερώσου από τον Ν. 4174/2013:
- άρθρο 21 για την υποχρέωση κατάθεσης «Φακέλου Τεκμηρίωσης» και
- άρθρο 22 για την « Προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης».

  Δηλαδή οι “ενδοομιλικές συναλλαγές”  θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν υπερτιμολογήσεις ή υποτιμολογήσεις και ότι θα τηρείται
  απαρέγκλιτα η αρχή των «ίσων αποστάσεων», δηλαδή να έχουν  οι “ενδοομιλικές συναλλαγές”  τους ίδιους οικονομικούς ή εμπορικούς
  όρους, που θα ίσχυαν στην ελεύθερη αγορά, δηλαδή μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων. 

Οι θεωρητικοί οφείλουν επομένως να δηλώνουν στις προσεγγίσεις τους, αν οι «αλυσίδες τους» αφορούν στις ανεξάρτητες ή στις «“αλυσοδεμένες”» επιχειρήσεις. Όπως επίσης και αν τα «δίκτυα τους» αφορούν επίσης στις ανεξάρτητες επιχειρήσεις της νομοθεσίας ή στις «“δικτυωμένες” επιχειρήσεις» του Christopher καθώς και των θαυμαστών και των συνοδοιπόρων του.

Επειδή με τους νόμους δεν παίζουμε και προς διευκόλυνση των αναγνωστών μου παραθέτω αυθεντικά το κείμενο των άρθρων των νόμων. Από τα άρθρα φαίνεται ότι στην ουσία επαναλαμβάνεται το παραπάνω σχήμα με τα αλυσοδεμένα πρόσωπα της ΕΕ, μόνο που σήμερα οι επιχειρηματίες έχουν κατανοήσει, ότι στην λειτουργία της αγοράς δεν υπάρχει η «εφοδιαστική αλυσίδα», ή η «αλυσίδα ζήτησης» του Christopher, (βλέπε στην σελίδα 20 του βιβλίου του), παρά μόνο η νομοθεσία, που, (δικά μου αυτά), μπουζουριάζει, αλυσοδένει,  μανταλώνει και πακετάρει ομοιόμορφα:

α) καταρχήν τις «προς τα εμπρός» και «προς τα πίσω» δραστηριότητες των ίδιων των «Διοικητών» και «Διαχειριστών» κάθε μορφής
    «αλυσίδας» ή «δικτύου», δηλαδή όπως πχ την “εφοδιαστική”, την “τροφοδοτική”, την “παραγωγική”, την “διανεμητική”, κλπ, 
    «δικτυοαλυσίδα»*.   
   *(Ο όρος «δικτυοαλυσίδα» είναι δικός μου, που εμπνεύστηκα από τον Christopher που μας   επιτρέπει αντί του όρου «αλυσίδα» να χρησιμοποιούμε
      και τον όρο «δίκτυο».)

β) Επιπλέον όμως η νομοθεσία ρυθμίζει τις «εντός* και επί τα αυτά* δραστηριότητες», (πχ  την παραγωγή).
γ) Ως και τις «εντός* – εκτός* και επί τα αυτά* δραστηριότητες», (πχ ανάθεση εργασιών σε τρίτους).
δ) Όπως και τις κοινά αποδεκτές λειτουργίες των επιχειρήσεων, «αγορές», «παραγωγή» και «πωλήσεις».
     *(οι όροι είναι δικοί μου.)

                       ΣΕΛΙΔΑ 24          Άρθρο 50 Νόμου 4172/2013
 

1. Νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες όταν πραγματοποιούν συναλλαγές, μία ή περισσότερες, διεθνείς ή και εγχώριες, με συνδεδεμένα πρόσωπα κατά την έννοια του άρθρου 2 του Κ.Φ.Ε. με οικονομικούς ή εμπορικούς όρους διαφορετικούς από εκείνους που θα ίσχυαν μεταξύ μη συνδεδεμένων προσώπων (ανεξάρτητων επιχειρήσεων) ή μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων και τρίτων, οποιαδήποτε κέρδη τα οποία χωρίς τους όρους αυτούς θα είχαν πραγματοποιηθεί από το νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, αλλά τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω των διαφορετικών όρων (αρχή των ίσων αποστάσεων) περιλαμβάνονται στα κέρδη του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας μόνον στο βαθμό που δεν μειώνουν το ποσό του καταβλητέου φόρου.
    

                       ΣΕΛΙΔΑ 25      Άρθρο 21 Νόμου 4174/2013 - Φάκελος Τεκμηρίωσης
 

2. 1. Για τις μεταξύ τους συναλλαγές που εμπίπτουν στο άρθρο 50 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, καθώς και τη μεταξύ τους μεταφορά λειτουργιών του άρθρου 51 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, τα συνδεδεμένα πρόσωπα κατά την έννοια της περίπτωσης ζ΄ του άρθρου 2 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, υποχρεούνται να τηρούν Φάκελο Τεκμηρίωσης. Φάκελο Τεκμηρίωσης υποχρεούνται να τηρούν και οι μόνιμες εγκαταστάσεις αλλοδαπών επιχειρήσεων στην Ελλάδα, για τις παραπάνω συναλλαγές τους με το κεντρικό ή με τα συνδεδεμένα πρόσωπα του κεντρικού τους στην αλλοδαπή, καθώς και τα ημεδαπά νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες για τις παραπάνω συναλλαγές τους με μόνιμες εγκαταστάσεις που διατηρούν στην αλλοδαπή.
    
3. 2. Οι υπόχρεοι της παραγράφου 1 απαλλάσσονται από την υποχρέωση τήρησης Φακέλου Τεκμηρίωσης, εφόσον:
4. α) οι παραπάνω συναλλαγές ή μεταφορά λειτουργιών ανέρχονται μέχρι εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ ετησίως και αθροιστικώς, όταν ο κύκλος
        εργασιών του υπόχρεου δεν  υπερβαίνει τα πέντε (5) εκατομμύρια ευρώ ανά φορολογικό έτος, ή
5. β) οι παραπάνω συναλλαγές ή μεταφορά λειτουργιών ανέρχονται μέχρι διακόσιες χιλιάδες (200.000) ευρώ ετησίως και αθροιστικώς, όταν ο κύκλος
       εργασιών του υπόχρεου υπερβαίνει τα πέντε (5) εκατομμύρια ευρώ ανά φορολογικό έτος.
6. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.1 Άρθρο 44 ΝΟΜΟΣ 4223/2013 με ισχύ την 31/12/2013 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
8. 
   3. Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης, που αποτελείται κατά περίπτωση από το Βασικό Φάκελο Τεκμηρίωσης και τον Ελληνικό Φάκελο Τεκμηρίωσης, καταρτίζεται
   έως τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος και συνοδεύεται από Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών, ο οποίος
   υποβάλλεται ηλεκτρονικά στη φορολογική διοίκηση μέσα στην ίδια προθεσμία.
9. Τα υπόχρεα πρόσωπα της παραγράφου 1 υποβάλλουν Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών για κάθε φορολογικό έτος, εφόσον δεν εμπίπτουν στις εξαιρετικές περιπτώσεις α΄ και β΄ της παραγράφου 2 του παρόντος.
10. Όπως τροποποιήθηκε με την Παρ.6 Άρθρο 40 ΝΟΜΟΣ 4410/2016 με ισχύ την 3/8/2016. Δες την εξέλιξη της παραγράφου.
     
12. 4. Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης τηρείται στην έδρα του υπόχρεου καθ’ όλο το χρονικό διάστημα, για το οποίο υφίσταται υποχρέωση διαφύλαξης των βιβλίων και στοιχείων του αντίστοιχου φορολογικού έτους. Ο Φάκελος Τεκμηρίωσης τίθεται στη διάθεση της Φορολογικής Διοίκησης οποτεδήποτε ζητηθεί από αυτή εντός τριάντα (30) ημερών από την παραλαβή του σχετικού αιτήματος από τον υπόχρεο.
     
13. 5. Ο φάκελος τεκμηρίωσης της παραγράφου 3 περιλαμβάνει ειδικό κεφάλαιο όπου περιγράφονται γεγονότα που έχουν αντίκτυπο στις πληροφορίες και τα στοιχεία που παρέχονται στους Φακέλους και που οφείλονται σε οποιαδήποτε μεταβολή των συνθηκών της αγοράς. Ο υποκείμενος στο φόρο οφείλει να ενημερώνει το Φάκελο έως το τέλος του φορολογικού έτους εντός του οποίου η παραπάνω μεταβολή λαμβάνει χώρα.
    
    Με την επιφύλαξη των ανωτέρω οι Φάκελοι Τεκμηρίωσης Ενδοομιλικων Συναλλαγών της παραγράφου 3 μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το επόμενο φορολογικό έτος, εφόσον επικαιροποιηθούν ενσωματώνοντας όλες τις αναγκαίες αλλαγές. Η επικαιροποίηση του Φακέλου γίνεται εντός τεσσάρων (4) μηνών από το τέλος του φορολογικού έτους κατά τη διάρκεια του οποίου προέκυψε η ανάγκη επικαιροποίησης. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων είναι δυνατός ο καθορισμός των επικαιροποιήσεων που κρίνονται απαραίτητες όσον αφορά το περιεχόμενο των Φακέλων Τεκμηρίωσης είτε σε ετήσια είτε μόνιμη βάση.
14. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.4 Υποπαράγραφος Δ2 Παράγραφος Δ Άρθρο πρώτο ΝΟΜΟΣ 4254/2014 με ισχύ την 1/1/2014 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
16. 6. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα καθορίζονται και εξειδικεύονται το ακριβές περιεχόμενο και τα στοιχεία που περιέχονται στο Φάκελο Τεκμηρίωσης, το Βασικό Φάκελο Τεκμηρίωσης, τον Ελληνικό Φάκελο Τεκμηρίωσης και το Συνοπτικό Πίνακα Πληροφοριών, οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι παραπάνω φάκελοι θεωρούνται μη πλήρεις ή μη επαρκείς, οι αποδεκτές μέθοδοι καθορισμού των τιμών των συναλλαγών και, οι μέθοδοι καθορισμού του αποδεκτού εύρους των τιμών ή του περιθωρίου κέρδους. Με όμοια απόφαση μπορεί να προβλέπεται η μέθοδος υπολογισμού του κύκλου εργασιών και των αντίστοιχων λογιστικών προτύπων, όπως επίσης απλουστευμένη διαδικασία για πολύ μικρές και μικρές οντότητες, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 2 του ν. 4308/2014 (Α΄ 251), καθώς επίσης και απαλλαγές από την υποχρέωση τεκμηρίωσης για πολύ μικρές οντότητες.
17. Όπως τροποποιήθηκε με την Παρ.7 Άρθρο 40 ΝΟΜΟΣ 4410/2016 με ισχύ την 3/8/2016.  Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
19. Άρθρο 22 Νόμου 4174/2013  

Προέγκριση Μεθοδολογίας Ενδοομιλικής Τιμολόγησης
 

20. 1. Συνδεδεμένα πρόσωπα κατά την έννοια της περίπτωσης ζ΄ του άρθρου 2 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, μόνιμες εγκαταστάσεις αλλοδαπής επιχείρησης στην Ελλάδα, για τις συναλλαγές τους με το κεντρικό, καθώς και με συνδεδεμένα πρόσωπα του κεντρικού τους στην αλλοδαπή, καθώς και μόνιμες εγκαταστάσεις που διατηρεί στην αλλοδαπή ελληνική επιχείρηση δύνανται να υποβάλουν στον Γενικό Γραμματέα αίτηση προέγκρισης της μεθοδολογίας για την τιμολόγηση συγκεκριμένων μελλοντικών διασυνοριακών συναλλαγών τους με συνδεδεμένα πρόσωπα.
21. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.5 Άρθρο 44 ΝΟΜΟΣ 4223/2013 με ισχύ την 31/12/2013 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
23. 2. Αντικείμενο της προέγκρισης της προηγούμενης παραγράφου αποτελεί το ενδεδειγμένο σύνολο κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των τιμών ενδοομιλικών συναλλαγών κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Τα κριτήρια αυτά περιλαμβάνουν κυρίως τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο τεκμηρίωσης, τα στοιχεία σύγκρισης ή αναφοράς και τις σχετικές προσαρμογές, καθώς και τις κρίσιμες παραδοχές για τις μελλοντικές συνθήκες.
24. Αντικείμενο της προέγκρισης μπορεί επίσης να αποτελέσει και κάθε άλλο εξειδικευμένο ζήτημα που αφορά την τιμολόγηση των συναλλαγών με συνδεδεμένα πρόσωπα.
25. Όπως τροποποιήθηκε με την παρ.6 Άρθρο 44 ΝΟΜΟΣ 4223/2013 με ισχύ την 31/12/2013 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
27. 3. α) Ο Διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων εξετάζει την αίτηση και την αποδέχεται ή την απορρίπτει. Η σχετική απόφαση εκδίδεται εντός δεκαοκτώ (18) μηνών από την υποβολή της αίτησης προέγκρισης μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης, σε περίπτωση αίτησης για μονομερή προέγκριση, και κοινοποιείται στους αιτούντες. Η μονομερής προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν εφαρμόζεται για προγενέστερα φορολογικά έτη. Η διάρκεια ισχύος της απόφασης προέγκρισης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τέσσερα (4) έτη. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων μπορεί να ορίζεται μεγαλύτερος χρόνος για την έκδοση της απόφασης του πρώτου εδαφίου που δεν μπορεί πάντως να υπερβαίνει τους τριάντα έξι (36) μήνες από την υποβολή της αίτησης.
     
28. β) Σε περίπτωση αίτησης για διμερή ή πολυμερή προέγκριση, μπορεί να περιέχεται και αίτημα εφαρμογής της απόφασης σε προγενέστερα φορολογικά έτη από το έτος υποβολής της αίτησης προέγκρισης, ως ρήτρα αναδρομικής ισχύος, εφόσον υπάρχει ταύτιση των πραγματικών περιστατικών των ετών για τα οποία ζητείται η αναδρομική ισχύς με τα πραγματικά περιστατικά της υπό εξέταση αίτησης, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά κατά την υποβολή του αιτήματος:
29. βα) να μην έχει παραγραφεί η εξουσία του φορολογικού ελέγχου για τα εν λόγω φορολογικά έτη, και
30. ββ) να μην έχει κοινοποιηθεί στον φορολογούμενο εντολή φορολογικού ελέγχου για τα εν λόγω φορολογικά έτη.».
31. β) Οι διατάξεις της περ. α) για τη χορήγηση ρήτρας αναδρομικής ισχύος εφαρμόζονται και στην περίπτωση εκκρεμών κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος αιτήσεων για διμερή ή πολυμερή προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης.
32. Όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
34. 4. Οι τιμές των ενδοομιλικών συναλλαγών της επιχείρησης, τις οποίες αφορά η απόφαση προέγκρισης, θεωρούνται ότι δεν διαφέρουν από αυτές που θα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ανεξάρτητων προσώπων, εφόσον τηρούνται τα οριζόμενα στην απόφαση αυτή. Ο φορολογικός έλεγχος των συναλλαγών, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της προέγκρισης, περιορίζεται στην επαλήθευση, ότι τηρήθηκαν τα οριζόμενα στην απόφαση προέγκρισης και ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι παραδοχές, οι περιστάσεις και οι όροι στις οποίες αυτή βασίστηκε.
     
35. Σε περίπτωση που στην απόφαση προέγκρισης περιλαμβάνεται ρήτρα αναδρομικής ισχύος, ο φορολογικός έλεγχος των συναλλαγών των ετών τα οποία καταλαμβάνονται από την εν λόγω ρήτρα, περιορίζεται στην επαλήθευση ότι τηρήθηκαν τα οριζόμενα στην απόφαση προέγκρισης και ότι υπάρχει ταύτιση των πραγματικών περιστατικών των ετών που καταλαμβάνει με τα πραγματικά περιστατικά των συναλλαγών για τα οποία ζητήθηκε η προέγκριση.
     
36. Πέραν των υποχρεώσεων τήρησης και διαφύλαξης στοιχείων που επιβάλλονται από άλλες διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας, η επιχείρηση υποχρεούται να διαφυλάσσει τα στοιχεία τεκμηρίωσης που αφορούν την απόφαση προέγκρισης για το χρονικό διάστημα για το οποίο υφίσταται υποχρέωση διαφύλαξης βιβλίων και στοιχείων κάθε φορολογικού έτους το οποίο αφορά η απόφαση προέγκρισης.
37. Όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
39. 5. Η απόφαση προέγκρισης αναθεωρείται οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια ισχύος της, είτε κατόπιν αίτησης από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, είτε αυτεπάγγελτα από τον Γενικό Γραμματέα, στις εξής περιπτώσεις:
40. α) εφόσον οι κρίσιμες παραδοχές στις οποίες βασίστηκε η απόφαση προέγκρισης αποδειχθούν εσφαλμένες,
41. β) εφόσον επήλθε ουσιώδης μεταβολή των κρίσιμων παραδοχών ή συνθηκών που καθιστά αδύνατη την τήρηση των οριζομένων στην απόφαση
        προέγκρισης,
42. γ) σε περίπτωση εφαρμογής της διαδικασίας αμοιβαίου διακανονισμού της εκάστοτε εφαρμοστέας διμερούς σύμβασης για την αποφυγή της διπλής
      φορολογίας ή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας σε περίπτωση διορθώσεως των κερδών συνδεδεμένων επιχειρήσεων
       για τις ίδιες συναλλαγές του ίδιου φορολογουμένου.
43. Ο Γενικός Γραμματέας εκδίδει απόφαση για την αναθεώρηση της αρχικής απόφασης προέγκρισης, η οποία κοινοποιείται στους αιτούντες και έχει τα
      αποτελέσματα που ορίζονται στην παράγραφο 4, αρχής γενομένης από την έκδοσή της.
     
44. 6. Η απόφαση προέγκρισης δύναται να ανακληθεί από τη Φορολογική Διοίκηση κατά τη διάρκεια ισχύος της στις ακόλουθες περιπτώσεις:
45. α) εφόσον διαπιστωθεί, ότι τα στοιχεία ή κρίσιμες παραδοχές στα οποία βασίστηκε η απόφαση προέγκρισης ήταν ανακριβείς, λόγω εσφαλμένης
        ερμηνείας ή πλημμελειών που αποδίδονται στον φορολογούμενο,
46. β) εφόσον διαπιστωθεί, ότι οι αιτούντες δεν τήρησαν ουσιώδη όρο ή υποχρέωση που ορίζονται στην απόφαση προέγκρισης.
47. Σε περίπτωση ανάκλησης, η απόφαση προέγκρισης θεωρείται ως μηδέποτε εκδοθείσα.
     
48. 7. Η απόφαση προέγκρισης δύναται να ακυρωθεί από τη Φορολογική Διοίκηση οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια ισχύος της στις ακόλουθες περιπτώσεις:
49. α) εφόσον διαπιστωθεί ότι επήλθε ουσιώδης μεταβολή των κρίσιμων παραδοχών ή συνθηκών στις οποίες βασίστηκε η απόφαση προέγκρισης,
50. β) εφόσον διαπιστωθεί ότι η επιχείρηση δεν τήρησε ουσιώδεις όρους ή υποχρεώσεις που ορίζονται από την απόφαση προέγκρισης,
51. γ) εφόσον επέλθει ουσιώδης μεταβολή των εφαρμοστέων φορολογικών διατάξεων οι οποίες επηρεάζουν ουσιωδώς την απόφαση προέγκρισης.
52. Δεν επιτρέπεται η ακύρωση της απόφασης προέγκρισης, εφόσον είναι δυνατή η αναθεώρησή της σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 5.
53. Σε περίπτωση ακύρωσης, η ισχύς της απόφασης προέγκρισης παύει από το χρονικό σημείο που ορίζεται με την απόφαση ακύρωσης.
     
54. 8. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων ορίζονται τα ειδικότερα θέματα, τα οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή των διατάξεων των προηγούμενων παραγράφων και συγκεκριμένα, η διαδικασία για την προέγκριση μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης, την αναθεώρηση, την ανάκληση και την ακύρωσή της, το ειδικότερο περιεχόμενο της αίτησης προέγκρισης, οι όροι και προϋποθέσεις αναδρομικής ισχύος της απόφασης προέγκρισης, τα σχετικά παράβολα, η διαδικασία συνεννόησης με τις αρμόδιες αρχές αλλοδαπών εμπλεκόμενων κρατών, ο τύπος και το περιεχόμενο των αποφάσεων της Φορολογικής Διοίκησης, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα. Όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου
     
57. 9. Αν από απόφαση προέγκρισης μεθοδολογίας ενδοομιλικής τιμολόγησης προκύπτει υποχρέωση υποβολής τροποποιητικών φορολογικών δηλώσεων για παρελθόντα φορολογικά έτη που καλύπτει η απόφαση προέγκρισης, θεωρείται ότι αυτές υποβάλλονται εμπρόθεσμα εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης προέγκρισης στον φορολογούμενο.».
58. Όπως προστέθηκε με το Άρθρο 17 ΝΟΜΟΣ 4714/2020 με ισχύ την 31/7/2020 Δες την εξέλιξη της παραγράφου

                                                  ../.. τέλος των άρθρων

 
Με βάση αυτά που ορίζουν οι παραπάνω διατάξεις του νόμου,
    Ερωτάται:
    α) «Οι ενδοομιλικές συναλλαγές»  για την Παραγωγή και την Διάθεση της Παραγωγής στην αγορά  και   στην κατανάλωση, που προβλέπονται από την
        νομοθεσία, συνιστούν   ή εντάσσονται στην «εφοδιαστική αλυσίδα», που αναφέρουν οι Δημοσιογράφοι και οι θεωρητικοί;

   β) Οι συναλλαγές μεταξύ ανεξαρτήτων επιχειρήσεων που προβλέπονται από την νομοθεσία πρέπει να διδάσκονται στην ΟΔΕ σαν «“Διαχείριση”  ή σαν   
       “Διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας»;
       Ή πρέπει να διδάσκονται σαν “λειτουργία της  αγοράς του ελεύθερου ανταγωνισμού”;…  Που… ως “ελεύθερη αγορά” δεν έχει «Διοίκηση» ή «Διοικητή»;
       Ή ακόμα δεν έχει  «Διαχείριση» και «Διαχειριστή»… παρά μόνο θεσμοθετημένους από την Πολιτεία κανόνες λειτουργίας των επιχειρήσεων και των
        συναλλαγών τους; 

    γ) Ο Τελωνειακός Κώδικας ΕΕ 2454/93 ρύθμιζε "προς τα εμπρός" και "προς τα πίσω" συναλλαγές μεταξύ των  ΕΟΦ δίχως να περιγράφονται σαν
        «εφοδιαστική αλυσίδα»,  παρόλο που σχηματικά μόνο τους  αλυσοδένει, ενώ ουσιαστικά "αλυσοδένει" τις δράσεις - λειτουργίες - συναλλαγές - τους 
        με τις ρυθμίσεις που ορίζει, τις οποίες οφείλουν να τηρούν οι εμπλεκόμενοι - ΕΟΦ / ΑΕΟ.

Αντίστοιχα η σύγχρονη νομοθεσία ορίζει τα πρόσωπα αυτά σαν «συνδεδεμένα πρόσωπα», δίχως να τα περιγράφει σαν «εφοδιαστική αλυσίδα», ή «αλυσίδα ζήτησης», παρόλο που οι δράσεις τους "αλυσοδένονται" με τις φορολογικές κλπ διατάξεις…   

 Θυμηθείτε αυτό που ανέφερα παραπάνω ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ, δηλαδή ότι οι επιχειρήσεις του ομίλου της Πολυεθνικής επιχείρησης:
…«Έχουν ίδια νομική προσωπικότητα, με τας μετ’ αυτής απορρέουσας συνεπείας.»

Αυτό σημαίνει με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ ότι οι ισολογισμοί των «επιχειρήσεων “αλυσίδας”» έχουν κοσκινιστεί και ελεγχθεί με βάση τους φορολογικούς και εμπορικούς νόμους από τις αρμόδιες αρχές της χώρας, στις οποίες είναι εγκατεστημένες. 

Επομένως είναι γνωστό στην ηγεσία της Πολυεθνικής, ότι τα αποτελέσματα χρήσεως και οι καταβληθέντες φόροι εισοδήματος, σε συνάρτηση με τα στοιχεία της απογραφής των παγίων και των εμπορευμάτων, συνιστούν μεταξύ άλλων τα ποσά που ενοποιούνται στον «ενδοομιλικό ισολογισμό» ή στις «Ενοποιημένες Λογιστικές Καταστάσεις» της Μητέρας – Ιθυνούσης - Πολυεθνικής Επιχείρησης – “διοικήτριας” της συγκεκριμένης... “εφοδιαστικής αλυσίδας”!!!  

  Αυτό όμως δεν εμποδίζει τον Διοικητή της εφοδιαστικής αλυσίδας, (που έχουν στον… νου τους οι θεωρητικοί), ή Κύριο 51% κατ’ εμέ, (άσχετα αν ελέγχει μόνο την επιχείρηση του ή περισσότερες…) να συγκεντρώσει με την βοήθεια των επιστημόνων Λογιστών τα εγκεκριμένα και ελεγμένα από την πολιτεία στοιχεία του ισολογισμού της επιχείρησης του, ή ίσως των  επιχειρήσεων του ομίλου του και  να υπολογίσει μαζί τους το «καλό της επιχείρησης του» και το «καλό  των λοιπών επιχειρήσεων που ελέγχει», για λάβει τις νέες επιχειρηματικές αποφάσεις του. 

  Σε ότι αφορά στο «καλό της αλυσίδας», ή στο «καλό του συνόλου», που αναφέρουν οι θεωρητικοί, αυτό το αφήνω στους ίδιους τους θεωρητικούς να το ορίσουν και να μας δηλώσουν πόθεν συνάγονται τα στοιχεία που χρειάζονται για να κάνουν το «Logistics»* τους, δηλαδή τον «Λογισμό» τους, δηλαδή την «μέτρηση και τον υπολογισμό τους», για να υπολογίσουν… «τα καλά της αλυσίδας» και «το καλό του συνόλου της»!
(Κατ’ εμέ εδώ: *«Logistics» = Λογισμός. Με βάση έγκυρο λεξικό: Λογισμός = Μέτρηση και Υπολογισμός.)    

 Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που η συγκέντρωση και η αξιολόγηση αυτών των στοιχείων είναι πολύ δύσκολη και προβληματίζει την « “Διαχείριση” ή “Διοίκηση” της αλυσίδας» για τον σχηματισμό αντικειμενικής εικόνας της οικονομικής κατάστασης του ομίλου των κατά νόμο συνδεδεμένων προσώπων, ή θεωρητικά, ή και κατά τον Christopher, των "αλυσοδεμένων προσώπων".

Αυτό όμως συνιστά και την κορυφαία επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών ΟΔΕ, που προς το παρόν παραβλέπει την νομοθεσία και δυστυχώς εξαντλείται στην παράθεση 20 εισαγόμενων ορισμών «Supply Chain» και άλλων τόσων ορισμών «Logistics».   

    Με την άποψη μου αυτή συμφωνεί στην σελίδα 377 του βιβλίου του ο Christopher, που επισημαίνει επί λέξει για την ανάγκη: «Να αποκτώνται δεξιότητες σε κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα  Διοίκησης Επιχειρήσεων»!  Όμως με τις προσεγγίσεις στο βιβλίο του δεν πείθει ότι και ο ίδιος κατέχει την λογιστική επιστήμη, την Μικροοικονομική Ανάλυση και γενικά το πεδίο της επιστήμης ΟΔΕ..., για την λειτουργία των επιχειρήσεων και τις επιστημονικές αρχές και μεθόδους για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων. 

Οι αναφορές του Christopher συνιστούν μια ασυνάρτητη  και αντιφατική περιγραφή συνολικά της λειτουργίας της αγοράς, με μια απλή, ανούσια, ανεύθυνη και αποσπασματική αναφορά δημοσιευμάτων του συνόλου των θεμάτων που προσεγγίζονται αναλυτικά και σε βάθος από την επιστήμη ΟΔΕ!    

 Το αποτέλεσμα είναι να συντάσσονται «εργασίες αλυσίδας» από τους φοιτητές για το κοτόπουλο, την μπύρα και το φάρμακο, κλπ γαρνιρισμένες με ανούσια και εντυπωσιακά αποσπάσματα από μεταφράσεις ξένων βιβλίων για «κουνήματα φτερών πεταλούδας» και άλλες ατάκες, που θα ήταν μόνο χρήσιμες στα σενάρια των σήριαλ στις τηλεοράσεις. 

Στις εργασίες των φοιτητών δεν έχω δυστυχώς εντοπίσει τα αυτονόητα γύρο από την «κάθετη» ή την «οριζόντια» διάταξη  και Διοίκηση των «επιχειρήσεων αλυσίδας». Δηλαδή αν πχ το φάρμακο παράγεται «κάθετα» σε μια βιομηχανική μονάδα ή «οριζόντια» με την αλυσιδωτή, («προς τα πίσω» κατά τους θεωρητικούς), εμπλοκή περισσοτέρων επιχειρήσεων, που προμηθεύουν τις πρώτες ύλες, δηλαδή τα φαρμακευτικά υλικά, τα υλικά συσκευασίας, κλπ, στην βιομηχανική επιχείρηση που παράγει το φάρμακο και το προωθεί, («προς τα εμπρός» με βάση τις απόψεις των θεωρητικών), με την συνεργασία Μεταφορέων, Αποθηκευτών, Διαμεταφορέων, κλπ, στην διεθνή αγορά, όπως επίσης στους ασθενείς μέσω των Φαρμακείων, Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. 

Δεν γνωρίζω πως έγινε κατανοητή με τις αναφορές μου η έννοια της «Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και το «Logistics» της. Εγώ κολύμπησα στα βαθιά και περιέγραψα εκ των έσω την λειτουργία της αγοράς και τις ομάδες των «επιχειρήσεων αλυσίδας» ή τα κατά νόμο «συνδεδεμένα πρόσωπα». Σαν ένα απλό παράδειγμα  αναφέρω τις επιχειρηματικές λειτουργίες: «αμπελώνας», «οινοποιείο», «συσκευαστήριο» και «εμπόριο οίνου».
Ερωτάται:
Συνιστούν αυτές οι λειτουργίες «εφοδιαστική αλυσίδα», αν κάθε λειτουργία συνιστά μια «ανεξάρτητη οντότητα»; Δηλαδή κάθε λειτουργία ανήκει σε άλλο επιχειρηματία; Ή, αντίθετα, συνιστούν «εφοδιαστική αλυσίδα» μόνο αν όλες οι λειτουργίες συνολικά ανήκουν σε μια Ιθύνουσα Επιχείρηση - Πολυεθνική ή Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου,  που εκμεταλλεύεται κατά νόμο και ελέγχει ως συνδεδεμένες επιχειρήσεις  ένα αμπελώνα, ένα οινοποιείο, ένα συσκευαστήριο και μια εμπορική επιχείρηση που δραστηριοποιείται, για την διάθεση στην αγορά των προϊόντων αυτού του συγκεκριμένου ομίλου της; 

Αυτό γιατί είναι ενδεχόμενο η συγκεκριμένη, καθώς και κάθε άλλη Πολυεθνική να ελέγχει ταυτόχρονα και άλλους ομίλους επιχειρήσεων, που "διοικούν" άλλα προϊόντα, πχ υλικά καθαρισμού,  στην αγορά; Όλα αυτά όμως τα μπουρδουκλώνει ο Christopher στην σελίδα 204 που εισάγει τον όρο «διευρυμένη εφοδιαστική αλυσίδα» = τρέχα γύρευε…!

Προσθήκη 18.02.2021 επειδή με ρωτήσατε
Η ΑΒΣΠ πάνω σε αυτά δίδασκε μεταξύ άλλων ήδη από τα χρόνια του 1960 σχετικά με την αιτία δημιουργίας εξαρτημένων επιχειρήσεων, (δηλαδή κατά τους όψιμους θεωρητικούς την δημιουργία της κάθε είδους "εφοδιαστικής αλυσίδας"), τα εξής:
Δηλαδή ότι αιτία είναι... "Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός ορθολογικά διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων, που καταλαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορία ή βιομηχανία ορισμένων ειδών ή και γενικά επί ενός παραγωγικού κλάδου."
Παραπάνω αναφέρθηκε η εταιρεία Li & Fung, η οποία εκμεταλλεύεται ένα κατά την ΑΒΣΠ  "διατεταγμένο συγκρότημα" νηματουργίας, βαφείου, υφαντουργείου, κλπ.

Σε ότι αφορά στην αντίστοιχη έννοια του Christopher "Μέγάλη ποικιλία συνεργασιών*" ας την διευκρινίσει ο ίδιος!
Εγώ πάντως εντόπισα σε πτυχιακή εργασία φοιτητή για την εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου, ότι η συγκεκριμένη φαρμακοβιομηχανία της εργασίας του φοιτητή "συνεργάζεται* με...". 

*Προφανώς υποθέτω ότι ο φοιτητής διαβάζει πολύ "Christopher". Ορθό ήταν να διευκρινιστεί περί ποίων "συνεργασιών" γίνεται λόγος και τι είδους συμβάσεις και μεταξύ ποίων έχουν καταρτιστεί; Πχ
α) Μεταξύ κατά νόμο συνδεδεμένων προσώπων; Δηλαδή όλες οι συνεργαζόμενες επιχειρήσεις ελέγχονται και ανήκουν στην ίδια πολυεθνική
    επιχείρηση;... 
    Ή...
β)... Μεταξύ κατά νόμο ανεξαρτήτων επιχειρήσεων; Δηλαδή κάθε σύμβαση καταρτίζεται κατά τους θεωρητικούς μεταξύ "αυτόνομων οντοτήτων";

Άρα οι φοιτητές θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι πριν την ανακάλυψη, (κατά Christopher), του όρου "εφοδιαστική αλυσίδα" στις αρχές του 90, ήδη 30 τουλάχιστον χρόνια πρωτύτερα λειτουργούσε στην αγορά η "εφοδιαστική αλυσίδα" πχ του φαρμάκου, του σαπουνιού, του κοτόπουλου, κλπ στην πράξη. Η διαφορά με τους θεωρητικούς είναι ότι η ΑΒΣΠ όριζε την "εφοδιαστική αλυσίδα κάθε αγαθού ως: "τον εξαρχής σχεδιασμό ενός ορθολογικά διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων".

Όμως η ΑΒΣΠ εισήγαγε στην διδασκαλία της και την εμπλοκή του "σιδερά της αλυσίδας", (δηλαδή την Πολιτεία), που θεσμοθετούσε την ένταξη, την λειτουργία και τις συναλλαγές στην αγορά των εφοδιαστικοαλυσοδεμένων επιχειρήσεων. Επιπλέον, ανεξάρτητα με την Βαβυλωνία ορισμών "εφοδιαστικής αλυσίδας", που την διδάσκουν οι θεωρητικοί, η Πολιτεία χαρακτήριζε τους "κρίκους", (επιχειρήσεις), της κάθε είδους "αλυσίδας τους" ως "εξαρτημένες επιχειρήσεις".
Τέλος της προσθήκης.

Όμως, όπως διαπιστώσατε παραπάνω από την αποσπασματική παράθεση της νομοθεσίας όλες οι «αλυσίδες» και τα «δίκτυα» των θεωρητικών, είτε «διευρυμένες» είτε «εικονικές», όπως και οι όροι του Christopher στην σελίδα 204: («Διευρυμένη επιχείρηση» – «εικονική εφοδιαστική αλυσίδα»), προβλέπονται και ρυθμίζονται από την Πολιτεία και πρέπει να διδάσκονται στην ΟΔΕ. 

Αυτό το αντιλαμβάνεται ο Christopher που είναι ομότιμος καθηγητής Marketing & Logistics στην Σχολή Διοίκησης των Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Cranfield στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για τον λόγο αυτό νιώθει την ανάγκη να μαζεύει τις ασυναρτησίες του και τον αχταρμά διαφόρων δημοσιευμάτων με την υπόδειξη: «Να υπάρχουν και γνώσεις γύρο από την Διοίκηση Επιχειρήσεων», που αναφέρει στην σελίδα 377 υπό τον τίτλο: «Συμπεράσματα για τους αυριανούς υπεύθυνους logistics*».

*Οι "υπεύθυνοι Logistics" λειτουργούν ιεραρχικά υπό τις εντολές του επιχειρηματία, ο οποίος είναι συνολικά υπεύθυνος για τον Επιχειρησιακό Λογισμό = Businnes Logistics της επιχείρησης του, προς εκπλήρωση του σκοπού συστάσεως της, που ως γνωστό είναι η επίτευξη κέρδους! Άρα, "υπεύθυνοι Logistics" υποθέτω ότι είναι εδώ οι προϊστάμενοι πχ των αγορών, πωλήσεων, παραγωγής, κλπ, που υποχρεούνται να εκτελούν τις εντολές του Επιχειρηματία = Businnesman με βάση τις οικονομικές αρχές και όχι κατά την προσωπική κρίση και άποψη εκάστου, γιατί τότε δεν θα επρόκειτο για κερδοσκοπική επιχείρηση, αλλά για σκορποχώρι. 

Αντιλαμβάνεστε ότι αν δεν έκανε ο Christopher αυτήν την δήλωση – παραδοχή, το Cranfield θα του έδινε τα παπούτσια στο χέρι, γιατί ότι αναφέρει ο Christopher, διδάσκονται επιστημονικά και αναλυτικά με βάση το θεσμικό πλαίσιο που ορίζει η πολιτεία στα εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία ΟΔΕ. Όμως, επειδή εμείς στην χώρα μας διδάσκουμε ήδη από την δεκαετία του 60 το αντικείμενο της ΟΔΕ, κατέχουμε σε βάθος και έχουμε τεράστια εμπειρία σε αυτό το επιστημονικό πεδίο. 

Ήδη διαπιστώσατε πιο πάνω ότι εγώ με πτυχίο ΟΔΕ της ΑΒΣΠ του 1974 και πείρα πάνω στο πεδίο της παραγωγής και της κυκλοφορίας των αγαθών από την παραγωγή προς την κατανάλωση, τον μεν Logistician αποκάλεσα «τροχονόμο της παλέτας», τον δε Supply Chain Manager αποκάλεσα «ορντίναντσα αποθήκης».  Η παραπάνω αγγελία της εφημερίδας του 2013 επιβεβαιώνει την δήλωση μου, γιατί στο Λύκειο δεν διδάσκεται Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων… Παρόλα αυτά το απολυτήριο Λυκείου συνιστά επαρκές προσόν για την εκτέλεση «των δράσεων Logistics και Supply Chain», της παραπάνω αγγελίας της εφημερίδας.  

 Επειδή ο Christopher στην ουσία συμφωνεί μαζί μου αισθάνεται την ανάγκη να αναδείξει την σημασία της ΟΔΕ και για τον λόγο αυτό επανέρχεται στην σελίδα 379 στον τίτλο «Δημιουργία προφίλ δεξιοτήτων σχήματος Τ», στην οποία επαναλαμβάνει ότι «οι δεξιότητες δημιουργούνται μέσω κατάλληλων προγραμμάτων κατάρτισης στην Διοίκηση των Επιχειρήσεων.»  
 
Αντιλαμβάνεστε όμως επίσης ότι η διδασκαλία – αποσπάσματα δημοσιεύσεων – του Christopher στο βιβλίο του με τίτλο «Logistics και Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», θα κατατασσόταν από τους φοιτητές της Σχολής Διοίκησης των Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Cranfield, (που  ανακήρυξε τον Christopher επίτιμο καθηγητή για να εξαγοράσει προβολή του πανεπιστημίου στα δημοσιεύματα του ως δημοσιογράφου),  σε αυτό που στην ΑΒΣΠ ορίζαμε ως «σημειώσεις της κωλότσεπης».    

Τα συμπεράσματα των φοιτητών μεταξύ των απόψεων:
α) Των θεωρητικών που ενώ προσυπογράφει ο ένας τις απόψεις του άλλου για να τηρείται «επιστημονική ειρήνη», ορίζει ο καθένας τους διαφορετικά την
    έννοια «Supply Chain Management» και «Logistics» και άντε τελικά να αποφασίσεις, τι τέλος πάντων να αποδεχτείς για να «κατανοήσεις ορθά την έννοια
    “εφοδιαστική αλυσίδα”».
  Και…
β) …Των δικών μου απόψεων, που είναι ανατρεπτικές και βασισμένες στην διεθνή πείρα μου, στην ισχύουσα  νομοθεσία  και στην κρυστάλλινη υψηλού
    επιπέδου διδασκαλία της  ΑΒΣΠ,… και αυτά όμως τα αφήνω στην κρίση των φοιτητών.  
  
Προς απόδειξη των δηλώσεων μου αναφέρω ενδεικτικά τους λογαριασμούς κατηγορίας 9 του «Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου», για να γίνει κατανοητή η σημασία της επιστήμης ΟΔΕ και της λογιστικής και όχι βέβαια του «Logistics» = τρέχα γύρευε για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων ή ακόμα και για την λειτουργία των επιχειρήσεων, της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας:

10.99  Αποσβεσμένες εδαφικές εκτάσεις,
20.99  Προϋπολογισμένες αγορές,
30.80  Πελάτες εσωτερικού εκχωρηθέντες με σύμβαση Factoring (Γνωμ. 216/2176/1994),
30.82  Πελάτης Ελληνικό Δημόσιο εκχωρηθείς με σύμβαση Factoring (Γνωμ. 216/2176/1994),
40.03  Οφειλόμενο μετοχικό κεφάλαιο προνομιούχων μετοχών
40.91  Καταβεβλημένο συνεταιριστικό κεφάλαιο (ν. 2169/1993),
58.76  Προϋπολογισμένα – προεισπραγμένα έσοδα κεφαλαίων,
64.11  Διαφορές αποτιμήσεως συμμετοχών και χρεογράφων,
72.10  Ασφαλιστική αποζημίωση κλαπέντων ή απολεσθέντων αποθεμάτων,
80.02  Έξοδα μη προσδιοριστικά των μικτών αποτελεσμάτων,
90.06  Οργανικά έξοδα κατ’ είδος λογισμένα,
90.07  Οργανικά έσοδα κατ’ είδος λογισμένα,
91.01  Οργανικά έξοδα κατ’ είδος προομαδοποιημένα,
91.02  Αγορές αποθεμάτων ενσωματωμένες (προϋπολογιστικά),
91.05  Οργανικά έξοδα κατ’ είδος προς μερισμό,
92.02  Έξοδα λειτουργίας ερευνών και αναπτύξεως,
92.04  Έξοδα χρηματοοικονομικής λειτουργίας.

Αντιλαμβάνεστε επομένως την υψηλού επιστημονικού επιπέδου κατάρτιση που πρέπει να έχουν τα στελέχη ΟΔΕ που εργάζονται στην έδρα της επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου που ελέγχει μια «αλυσίδα άλλων επιχειρήσεων», για να έχουν την γνώση να συγκεντρώσουν, μέσα από τους ήδη ελεγμένους από τα κράτη ισολογισμούς των επιχειρήσεων του ομίλου τους, τα ποσά που πρέπει να απεικονιστούν στις Ενοποιημένες Λογιστικές Καταστάσεις των εταιρειών του κάθε ομίλου της Πολυεθνικής χωριστά;

Άρα τώρα θα αντιληφθήκατε τι εννοούσα ότι: «τα λάθη των στελεχών ΟΔΕ πληρώνονται!» Τι είδους αποφάσεις μπορεί να λάβει ο Κύριος 51% για το «καλό της αλυσίδας», ή το «καλό του συνόλου» και τελικά το καλό του ίδιου ως επιχειρηματία, αν οι λογιστές του συγκεντρώνουν και αναλύουν άσχετα ή λαθεμένα στοιχεία που αφορούν στην πορεία των εργασιών ή των αποτελεσμάτων χρήσης είτε μιας μόνο επιχείρησης ή του συνόλου επιχειρήσεων της ομάδας ή του ομίλου επιχειρήσεων που ελέγχει;  
 
Άρα, τώρα μπορώ και εγώ να αναφέρω τι λεγόταν μεταξύ των φοιτητών στην ΑΒΣΠ στο τέλος της δεκαετίας του 60 για να αντικρουστεί η εκδηλωμένη ήδη από τότε αλαζονεία από το Πολυτεχνείο για το καπέλωμα των γιατρών και των Λογιστών - επιστημόνων ΟΔΕ:
«Στο Πολυτεχνείο κάνουν από τα πολλά μαθηματικά το μυαλό τους φελλό!»  

Ερωτάται:
Προκειμένου να αποφασιστεί η αγορά, η συγχώνευση ή η ίδρυση θυγατρικής μιας πολυεθνικής σε ένα τόπο θα ληφθούν υπόψη οι κατασκευαστικές γνώσεις πολιτικού μηχανικού ή οι κομπιουτερικές γνώσεις ηλεκτρονικού μηχανικού; Ή μήπως οι ανταποκρίσεις των δημοσιογράφων και τα δημοσιεύματα του τύπου;
Ή αντίθετα,
...οι γνώσεις του εμπορίου, της αγοράς, του ανταγωνισμού, της ανάλυσης ισολογισμών, κλπ, ενός πτυχιούχου ΟΔΕ; 

Την απάντηση την έδωσε ήδη παραπάνω ο Christopher  στην σελίδα 377 και 379 του βιβλίου του, που επισημαίνει επί λέξει για την ανάγκη: «Να αποκτώνται δεξιότητες σε κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων»! Εμένα αυτό είναι βίωμα και επάγγελμα, από την εποχή που ο Christopher ήταν “επιστημονικά ΟΔΕ” ή και δημοσιογραφικά στα σπάργανα…!

Τέλος και μια δική μου συμβουλή:
Όποιος θέλει να σταδιοδρομήσει στην «Εφοδιαστική Αλυσίδα» πρέπει με την επιστημονική του κατάρτιση να μπορεί να διακρίνει ποια είναι η κορυφή της, δηλαδή η «Διοίκηση» της, που προσπάθησα να περιγράψω στο παρόν κείμενο. Αν επιτύχει αυτόν τον στόχο θα έχει βάσιμη ελπίδα να φτάσει στην μέση της ιεραρχίας της. Στην συνέχεια για την παραπέρα εξέλιξη στην ιεραρχία αποφασιστικό ρόλο θα παίξει η διορατικότητα, το επιχειρηματικό ένστικτο, η επίπονη εργασία, η επιμόρφωση, η άριστη γνώση της σωστής - αναγκαίας - ξένης γλώσσας, η επαρκής γνώση κάποιας άλλης  και η όσφρηση της αγοράς!!!
 
Όμως αυτό που συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόσληψη κάποιου σαν το βασικό στέλεχος σε μια υπό σύσταση «επιχείρηση αλυσίδας» ενός ομίλου μιας πολυεθνικής επιχείρησης είναι η ευρύτατη κατοχή των επί μέρους επιστημονικών πεδίων ΟΔΕ, αυτό δηλαδή που το αποδέχεται όπως ανέφερα παραπάνω ο Christopher με σαφήνεια στις σελίδες 377 και 379…)

Επειδή ο Christopher δεν κατέχει το αντικείμενο του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ, αναφέρω εγώ παρακάτω αυτές τις «δεξιότητες» που δεν αναφέρει ο Christopher, δηλαδή πχ:

- Των θεμάτων Λογιστικής, Μεταφοράς, Αποθήκευσης, Εμπορικά Θέματα, ήτοι πχ συστάσεως ή τροποποίησης και δημοσίευσης των καταστατικών των επιχειρήσεων, μελέτης και κατάρτισης των συμβάσεων πώλησης και έργου, γνώση των διεθνών οικονομικών σχέσεων, των συμφωνιών μεταξύ των  ηγεσιών των επιχειρήσεων, τήρηση και δημοσίευση των ισολογισμών και των πρακτικών των ΔΣ των επιχειρήσεων και φροντίδα για
να εκτελεστούν κατά γράμμα οι αποφάσεις του ιθύνοντος νου κατά την  ΑΒΣΠ, ή Mister 51% κατ’ εμέ ή ίσως και «“Διοικητή” ή και "Ενορχηστρωτή" εφοδιαστικής αλυσίδας» κατά τους θεωρητικούς.   

Επιπλέον
Ζητήματα Νομικά, Τελωνειακά, Ασφαλιστικά, Εργασιακά, συνδικαλιστικά, φορολογικά, κινήσεως κεφαλαίων, κλπ, γιατί με τον τρόπο αυτό η πολυεθνική εξοικονομεί:
- αφενός δαπάνες, γιατί εξασφαλίζει με τις υπηρεσίες ενός στελέχους την αποφυγή προσλήψεως περισσοτέρων…
- Αφετέρου αποφεύγεται ο κίνδυνος να διαρρεύσουν οι πληροφορίες του επενδυτικού σχεδίου σε πολλά πρόσωπα.

Κυρίως όμως
- Αποφεύγεται η Βαβυλωνία ιδεών, προτάσεων και υποδείξεων για την συγκέντρωση πληροφοριών στην  κάθε χώρα, που θα μπορούσε ένα μόνο στέλεχος 
   με ευρύτητα  γνώσεων ΟΔΕ, (όχι βέβαια Supply Chain =  φέξε μου και γλίστρησα ή Logistics = τρέχα γύρευε), με τεκμηριωμένες και κατάλληλες 
  επαφές σε Υπουργεία, Οργανισμούς, Επιμελητήρια, Τράπεζες, Καταστήματα Εφορειών, κλπ, να τις συλλέξει και να τις αξιολογήσει με ταχύτητα, εχεμύθεια
  και ακρίβεια…     

Σε όλες τις περιπτώσεις το δίδαγμα σε ότι αφορά συνολικά στην λειτουργία της αγοράς είναι ένα:
- Οι Λογιστές ξέρουν να κάνουν καλά την δουλειά τους, αλλά όμως και…
- Το κράτος ξέρει να κάνει την δική του και μάλιστα πολύ καλύτερα! 

(Ενημερώσου πχ τι εξελίσσεται στην επικαιρότητα 22 – 23/12/2020 με την «Folli – Follie», υψηλόβαθμα στελέχη της οποίας είναι τώρα στην φυλακή για παραβάσεις χειραγώγησης της αγοράς, δηλαδή  δεν τήρησαν κατά την άσκηση της «Διοίκησης της Αλυσίδας τους» την νομοθεσία της χώρας μας, μέρος της οποίας αναφέρω στο παρόν κείμενο μου.)       
 

            ΣΕΛΙΔΑ 30     ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
                                             
Προς απόδειξη των ισχυρισμών μου και προς τον σκοπό να εγκαταλειφθούν οι θεωρητικές προσεγγίσεις «Logistics» και «Supply Chain» και να παραμείνει η διδασκαλία των φοιτητών για την λειτουργία της αγοράς βασισμένη επάνω στην επιστήμη ΟΔΕ, σε ελληνική επιστημονική ορολογία και στις ρυθμίσεις της πολιτείας, παραθέτω ως έχει το απόσπασμα από τις «Αρχές» που αναφέρει  το κείμενο του «Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου».

Με τον τρόπο αυτό θα γίνει κατανοητό στους φοιτητές ότι η «Διαχείριση της “εφοδιαστικής” και κάθε άλλης αλυσίδας» είναι μανταλωμένη στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς, και  δεν σηκώνει παρερμηνείες, προσεγγίσεις ή κατά κρίσιν εφαρμογή των κανόνων της πολιτείας:  

 
«1.100 Η Αρχή της Αυτονομίας

1. Το σχέδιο λογαριασμών κατανέμεται σε τρία μέρη, καθένα από τα οποία αποτελεί ιδιαίτερο και ανεξάρτητο λογιστικό κύκλωμα. Οι λογαριασμοί του καθενός από τα μέρη αυτά συνδέονται και συλλειτουργούν μεταξύ τους, χωρίς να επηρεάζουν λογιστικά τους λογαριασμούς των άλλων δύο μερών.

2. Σύμφωνα με την αρχή της αυτονομίας η αναλυτική λογιστική λειτουργεί ανεξάρτητα από τη γενική, σε λογαριασμούς που αναπτύσσονται στην ομάδα 9,
    συνδέονται δε και συλλειτουργούν μεταξύ τους στο ανεξάρτητα λογιστικό κύκλωμα της ομάδας αυτής. (Διευκρινίζω εγώ: λίγους λογαριασμούς της
    ομάδας 9 ανάφερα παραπάνω.)

3. Η αυτονομία της αναλυτικής λογιστικής εκμεταλλεύσεως εξασφαλίζεται με διάμεσους - αντικρυζόμενους λογαριασμούς, οι οποίοι ανοίγονται και
    λειτουργούν  στην ομάδα 9, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 5.211.

4. Οι λογαριασμοί ουσίας της γενικής λογιστικής, που αναπτύσσονται στις ομάδες 1-8, λειτουργούν σε ανεξάρτητο λογιστικό κύκλωμα, σύμφωνα με όσα
    καθορίζονται στο κεφ. 2.2.

5. Οι λογαριασμοί τάξεως, που αναπτύσσονται στη δεκάτη (0) ομάδα, λειτουργούν σε ανεξάρτητο λογιστικό κύκλωμα, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στο
    κεφ. 3.2.

6. Είναι δυνατό να συγχωνεύονται και να λειτουργούν σε ένα ενιαίο σύστημα λογιστικής (στο αυτό λογιστικό κύκλωμα) η γενική και η αναλυτική λογιστική
    με την προϋπόθεση ότι η αναλυτική λογιστική θα διατηρεί την αυτονομία της και δεν θα αλλοιώνονται οι βασικές αρχές των παρακάτω παρ. 1.101 και
    1.102.

1.101 Η αρχή της κατ' είδος συγκεντρώσεως των αποθεμάτων, εξόδων και εσόδων.

1. Σύμφωνα με την αρχή της κατ' είδος συγκεντρώσεως και παρακολουθήσεως των αγορών, των εξόδων και των εσόδων, τα αντίστοιχα κονδύλια καταχωρούνται σε λογαριασμούς αποθεμάτων (ομάδας 2), εξόδων (ομάδας 6), εσόδων (ομάδας 7), και έκτακτων και ανόργανων αποτελεσμάτων (ομάδας 8), οι οποίοι ανοίγονται και λειτουργούν με κριτήριο το είδος και όχι τον προορισμό για τον οποίο πραγματοποιούνται οι αντίστοιχες αγορές αποθεμάτων και τα αντίστοιχα έξοδα και έσοδα.

2. Σύμφωνα με την αρχή της προηγούμενης περίπτωσης οι σχετικοί λογαριασμοί δέχονται χρεώσεις ή πιστώσεις και αντίστοιχους αντιλογισμούς, χωρίς να επιτρέπονται μεταφορές των κονδυλίων τους κατά τη διάρκεια της χρήσεως. Τα υπόλοιπα των λογαριασμών αυτών, στο τέλος κάθε χρήσεως, μεταφέρονται στο λογαριασμό της γενικής εκμεταλλεύσεως, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 2.2.803, ή στο λογαριασμό αποτελεσμάτων χρήσεως, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 2.2.809.

(Παρατήρηση δική μου: Άρα η νομοθεσία δεν αναγνωρίζει «το αμάλγαμα στοιχείων κόστους» του Christopher και απαιτεί τον καταλογισμό των καθ’ έκαστα στοιχείων κόστους – της ΑΒΣΠ - στους λογαριασμούς που ανήκουν.)
 

1.102 Η αρχή της καταρτίσεως του λογαριασμού της γενικής εκμεταλλεύσεως με λογιστικές εγγραφές.

Ο λογαριασμός της γενικής εκμεταλλεύσεως καταρτίζεται έπειτα από μεταφορά σ' αυτόν την αξίας των αποθεμάτων, οργανικών εξόδων και οργανικών εσόδων κατ' είδος, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 2.2.803, έτσι ώστε από την ανάλυσή του να προκύπτει η συνολική κίνηση των λογαριασμών κυκλοφορίας**** ή εκμεταλλεύσεως**** της οικονομικής μονάδας.
 

1.103 Γενικές αρχές τηρήσεως των λογαριασμών

1. Για την ενημέρωση των λογαριασμών ισχύει η βασική αρχή της υπάρξεως παραστατικού (δικαιολογητικού) δηλαδή αποδεικτικού πραγματοποιήσεως του εξόδου, του εσόδου, της εισπράξεως ή πληρωμής, όπως π.χ. τιμολογίου, πιστωτικού σημειώματος, δελτίου λιανικής πωλήσεως, αποδείξεως παροχής υπηρεσιών ή αποδείξεως επαγγελματικής δαπάνης, που προβλέπεται σε κάθε περίπτωση. Με βάση τα δικαιολογητικά αυτά λογιστικοποιούνται τα έξοδα και τα έσοδα. Απόκλιση από τη βασική αυτή αρχή επιτρέπεται στις υποπεριπτώσεις που αναφέρονται στην περίπτ. 3 της παρ. 5.1.600.

2. Στους αναλυτικούς λογαριασμούς της τελευταίας βαθμίδας καταχωρούνται και τα εξής τουλάχιστον στοιχεία:
 

    α. Ο αύξοντας αριθμός του παραστατικού, με το οποίο γίνεται η λογιστικοποίηση και καταχώριση στο  λογαριασμό αυτό του σχετικού ποσού.

     β. Σύντομη αιτιολογία για κάθε εγγραφή, δηλαδή για κάθε ποσό που καταχωρείται στη χρέωση ή την πίστωση του λογαριασμού.

3. Για τους αναλυτικούς λογαριασμούς της τελευταίας βαθμίδας της γενικής λογιστικής και των λογαριασμών τάξεως είναι υποχρεωτική η τήρηση
   αναλυτικών μερίδων σε καρτέλες ή με οποιοδήποτε  τρόπο. Για τους ίδιους λογαριασμούς της αναλυτικής λογιστικής ισχύουν όσα ορίζονται στην
   περίπτωση 7 της παρ. 5.210.

4. Παρέχεται η ευχέρεια στις οικονομικές μονάδες να ενημερώνουν τους λογαριασμούς της προτελευταίας βαθμίδας (περιληπτικούς) μόνο με τη συνολική κίνηση, τόσο της χρέωσης, όσο και της πιστώσεως, των αντίστοιχων λογαριασμών τους της τελευταίας βαθμίδας (αναλυτικών) με την προϋπόθεση ότι η ενημέρωση αυτή θα γίνεται, κατά οποιοδήποτε τρόπο, τουλάχιστο στο τέλος κάθε μήνα.» 

                           ../.. τέλος των αρχών του Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου  ../..

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν τώρα ότι τα διάφορα λογιστικά προγράμματα Η/Υ πρέπει να εισάγουν υπό τον έλεγχο των Λογιστών «κωδικούς κίνησης» στο λογιστικό σύστημα Η/Υ = Logistical System, που να σέβονται τους ορισμούς του Νόμου και συγχρόνως να διευκολύνουν την εκτέλεση των λογιστικών απεικονίσεων για την καταχώρηση όμοια επαναλαμβανόμενων λογιστικών γεγονότων, όπως πχ έκδοση τιμολογίου πώλησης, υποβολή αίτησης / παραγγελίας αγοράς, παραλαβή παραγγελίας, εισαγωγή νέου κωδικού είδους στο λογιστικό σύστημα Η/Υ, κλπ.
 

Σημαντική προσθήκη 13.02.2021
Για την κατανόηση της σημασίας της λογιστικής επιστήμης και την συμβολή των λογιστικών συστημάτων Η/Υ στην λειτουργία της αγοράς είμαι υποχρεωμένος να περιγράψω την χρησιμότητα του "Barcode", που ορίζει τα είδη, τις αξίες και τις επιχειρήσεις που εμπλέκονται, άλλως... "εφοδιαστικοαλυσοδένονται".
Καταρχήν ο Barcode, (όπως έχω αναφέρει σε άλλα κείμενα μου), συνίσταται από 13 αραβικούς αριθμούς και είναι της μορφής ΜΜ ΠΠΠΠΠ ΑΑΑΑΑ - Χ.
Συγκεκριμένα:
Το Χ είναι ο "αριθμός ελέγχου" και συνάγεται από τον πολλαπλασιασμό όλων των άλλων αριθμών εκ περιτροπής με το 2 και με το 1. (Αν ο πρώτος αριθμός είναι μονός ξεκινάμε τους πολλαπλασιασμούς με το 2. Αν είναι ζυγός ξεκινάμε τους πολλαπλασιασμούς αντίστοιχα με το 1.)  Οι αριθμοί των γινομένων που προκύπτουν αθροίζονται σαν αριθμοί και όχι σαν γινόμενο πχ τα γινόμενα  2χ8=16, ακόμα 2χ9=18, το 1χ7=7, κλπ, αθροίζονται σαν 1+6 + 1+8 +7, κλπ.

Στην συνέχεια το άθροισμα όλων των αριθμών που ευρίσκονται με αυτόν τον τρόπο πρέπει να συμπληρωθεί με ένα αριθμό, έτσι ώστε το άθροισμα να φθάσει στην επόμενη δεκάδα, πχ το άθροισμα 44 χρειάζεται το 6 για να φθάσει την δεκάδα 50. Αντίστοιχα το 52 χρειάζεται το 8, ενώ το άθροισμα 60 χρειάζεται το 0 (μηδέν). Αυτός ο αριθμός επομένως που συμπληρώνει την δεκάδα είναι το παραπάνο "Χ", δηλαδή ο αριθμός ελέγχου.
(Aυτό το γνωρίζω ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 70, γιατί με κάποιο αντίστοιχο τρόπο συναγόταν και ο αριθμός ελέγχου των αριθμών των σιδ/κών βαγονιών! Επιπλέον τα σημεία και οι αριθμοί ελέγχου των αυθεντικών εμπορευματοκιβωτίων - ε/κ - containers...)

Οι 5 αριθμοί που σημειώνω ως Α (πχ: 89605, 17310) περιγράφουν το είδος - αγαθό - προϊόν και είναι μοναδικοί παγκοσμίως, πχ ένα κάθισμα αυτοκινήτου, ένα ζευγάρι υποδήματα, ένα σαπούνι, κλπ!
Οι 5 αριθμοί που σημειώνω ως Π (πχ: 86187, 16810) περιγράφουν τον παραγωγό του αγαθού - είδους - και είναι μοναδικοί παγκοσμίως! Τέλος...
Οι 2 πρώτοι αριθμοί που σημειώνω ως Μ (πχ: 52) σημειώνουν το κράτος της υφηλίου που είναι εγκατεστημένος ο Mister 51% , άλλως η Ιθύνουσα Επιχείρηση κατά την ΑΒΣΠ,
Ή αυτός που ελέγχει τα κατά νόμο συνδεδεμένα πρόσωπα με την έμμεση ή άμεση συμμετοχή του στο κεφάλαιο, στον έλεγχο ή στη διοίκηση τους! 
(Ίσως εδώ ζητωκραυγάσουν οι θεωρητικοί γιατί θα εντοπίσουν που "κάνει πιάτσα", δηλαδή που είναι το "στέκι", δηλαδή η Έδρα του Supply Chain Manager ή του "Διοικητή" ή του "ενορχηστρωτή" της αλυσίδας τους).

Όμως, ανεξάρτητα από την πλάκα που κάνω, πρέπει να σημειωθεί ότι η λειτουργία της αγοράς από φορολογικής και τελωνειακής πλευράς έχει δύο προσεγγίσεις:
1) Οι λειτουργίες των επιχειρήσεων "Π" είναι οι "αγορές", η "παραγωγή" και οι "πωλήσεις" και σε γενικές γραμμές από την εκτέλεση τους συνάγονται τα
    λογιστικά γεγονότα που καταχωρούνται στο λογιστικό σύστημα Η/Υ, (Logistics - Logistical System), κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης.
2) Όμως, κατά νόμο οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις στην λειτουργία της αγοράς διακρίνονται στις κατά νόμο "συνδεδεμένες επιχειρήσεις" ή στις
    "ανεξάρτητες επιχειρήσεις", που είναι υποχρεωμένες με βάση τον νόμο να τηρούν λογιστήριο, (Logistics, Logistical System Η/Υ), για την καταχώρηση
    των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται τόσο για τις "προς τα εμπρός" όσο και για τις "προς τα πίσω" δράσεις για την κατάρτιση και την εκτέλεση των
    συμβάσεων.  

(Παραπάνω ανέφερα τις αρχές του ενιαίου λογιστικού σχεδίου που ισχύουν σε όλες τις περιπτώσεις. Θυμηθείτε επίσης ότι κάθε επιχείρηση που ιδρύεται, είτε πρόκειται για "συνδεδεμένη", είτε για "ανεξάρτητη", αναλαμβάνει τις ίδιες ακριβώς φορολογικές υποχρεώσεις που ορίζει η νομοθεσία κάθε χώρας... και όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ: "με τας μετ' αυτής απορρεούσας συνεπείας"!)

Όμως υπάρχουν φορολογικές και εμπορικές υποχρεώσεις για τον Mister 51%, - Ιθύνουσα Επιχείρηση - ή κατά τους θεωρητικούς τον "εφοδιαστικοαλυσιδατζή", που περιέγραψα παραπάνω για την κατάθεση στοιχείων στις φορολογικές αρχές που αφορούν πχ στις ενδοομιλικές συναλλαγές, τον φάκελο τεκμηρίωσης, κλπ. Αυτές όμως οι υποχρεώσεις ρυθμίζονται από τους "έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων", που δρουν στην έδρα της Πολυεθνικής και κατά τα γνωστά συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ (Διοικητικά Συμβούλια) και στις Γενικές Συνελεύσεις των Μετόχων των επιχειρήσεων του ομίλου. 

Ως είναι αυτονόητο μόνο τα υψηλόβαθμα στελέχη από την έδρα της Πολυεθνικής - Ιθύνουσας Επιχείρησης -  Mister 51% γνωρίζουν τις επιχειρήσεις του ομίλου, επομένως έχουν τα στοιχεία για την σύνταξη των ενοποιημένων λογιστικών καταστάσεων, την υποβολή στις φορολογικές αρχές των φακέλων τεκμηρίωσης και μάλιστα χωριστά, για την κάθε επιχείρηση του ομίλου, κλπ. 

Διευκρίνηση:
Τους 5 αριθμούς Π δύναται να λάβει και ο Αγοραστής - Εισαγωγέας και έτσι απεικονίζεται στα προϊόντα που διαχειρίζεται. Αυτό βέβαια δεν είναι τωρινό, γιατί εφαρμόζεται στην Χώρα μας από 60 και πλέον ετών. Ήδη, όπως γνωρίζω, στην αγορά πολλές επιχειρήσεις που προμηθεύονταν μεγάλες ποσότητες καταναλωτικών ειδών, όπως πχ ενδύματα, υποδήματα, κλπ, συμφωνούσαν με τον Παραγωγό - Προμηθευτή τους να θέση την ετικέτα με την επωνυμία τους στα προϊόντα που αγόραζαν και όχι ως έδει του παραγωγού προμηθευτή τους, πχ "υποδήματα Σεβαστάκη", "Υποκάμισσα Κ. Μαρούση", κλπ.

Στην Γερμανία είχα πληροφόρηση την ίδια εποχή ότι ένα εργοστάσιο στην πόλη "Meschede", (εργαζόταν ο αδελφός μου ως εργάτης), που παρήγαγε εξαρτήματα φρένων αυτοκινήτων, "κτυπούσε" για το ίδιο ακριβώς προϊόν το σήμα του πελάτη του, πχ της "Opel", της "Mercedes", κλπ, ενώ σε άλλα ιδια ακριβώς προϊόντα, (της ίδιας παρτίδας παραγωγής), δεν κτυπούσε σήμα. Στην χώρα μας αποκαλούσαμε τα προϊόντα με σήμα "γνήσια" και κόστιζαν πολλαπλάσια... 

Για την εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων - "Διοικητών Εφοδιαστικής αλυσίδας" έχω αναφερθεί ήδη και στην σελίδα 36 του παρακάτω πρώτου μέρους του άρθρου που ανάρτησα με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου του καθηγητή Μανιάτη.  Εκεί απεικονίζω το σχήμα της σελίδας 20 του βιβλίου του Christopher "Δίκτυο Εφοδιαστικής Αλυσίδας", στο οποίο απεικονίζονται από τον Christopher οι επιχειρήσεις που ασκούν τις δράσεις αλυσίδας, δηλαδή τις "αγορές", την "παραγωγή" και τις "πωλήσεις". Εγώ συμπλήρωσα το σχήμα απεικονίζοντας και την Πολυεθνική Επιχείρηση - Ιθύνουσα Επιχείρηση, που ασκεί τον έλεγχο και την διοίκηση των "δικτυωμένων" - "αλυσοδεμένων" επιχειρήσεων του σχήματος Christopher. 

Τέλος της προσθήκης
                           

                  ΣΕΛΙΔΑ 32  ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ & ΣΧΟΛΙΑ για τις φορολογικές ρυθμίσεις

Τα παραπάνω γύρο από την φορολογία εισοδήματος συνιστούν τις θεμελιώδεις γνώσεις ενός Λογιστή που είναι πτυχιούχος ΟΔΕ. Όμως, σε πτυχιούχο του Πολυτεχνείου ηχούν αυτές οι διατάξεις, όπως ηχεί σε μένα το «b 225 Stahl 3, Φί των 8 ανά 10»… Ή το «ελατό» και το «όλκιμο» των μετάλλων…

Ασφαλώς θα προσέξατε τα **** στους λογαριασμούς κυκλοφορίας**** και εκμεταλλεύσεως**** που έθεσα. Ο νόμος  ορίζει ως λογαριασμούς κυκλοφορίας τους λογαριασμούς στους οποίους καταχωρούνται τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από τις συμβάσεις πώλησης, που ως είναι αυτονόητο καταρτίζονται «προς τα πίσω» με τους Προμηθευτές και «προς τα εμπρός» με τους Πελάτες.
(Επισημαίνω: «σύμβαση αγοράς» δεν υπάρχει στο Ελληνικό Δίκαιο.) 

Εγώ, αν επίσης προσέξατε, δεν χρησιμοποιώ στα κείμενα μου τον όρο «Flow of Goods» που μεταφράζουν οι θεωρητικοί και οι μηχανικοί κατά λέξη σαν «ροή των αγαθών» και εγώ παραφράζω ως: «τα πήρε το ποτάμι, τα πήρε ο ποταμός.»

Εγώ χρησιμοποιώ τον όρο της νομοθεσίας «κυκλοφορία των αγαθών» και διευκρινίζω ότι τα εμπορεύματα – αγαθά «κυκλοφορούν μεταξύ των επιχειρήσεων, κυρίως σε εκτέλεση συμβάσεων πώλησης επάνω στα Μέσα Μεταφοράς», τα οποία Μέσα Μεταφοράς «δρομολογούνται στους Μεταφορικούς άξονες».

Επίσης ο νόμος ορίζει ως λογαριασμούς εκμεταλλεύσεως τους λογαριασμούς της εσωτερικής λειτουργίας της επιχείρησης, όπως πχ «Παραγωγής», «Κοστολογίου», κλπ, που προβλέπονται στο «Ενιαίο Λογιστικό Σχέδιο». 

Φρόνιμο επομένως είναι να φροντίσουν οι Μηχανικοί για την επιμόρφωση στην επιστήμη τους και να εγκαταλείψουν τις σοφιστείες και τις εισβολές στην ΟΔΕ με τις μεταφράσεις ξένων βιβλίων, ή δυστυχώς με την παρακολούθηση μεταπτυχιακών σε τμήματα ΟΔΕ των Οικ. Πανεπιστημίων.
Όπως αποδεικνύω, γιατί το γνωρίζω εκ πείρας, στην χώρα μας κατέχουμε τα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εξ ίσου καλά με τους ξένους και ίσως ακόμα καλύτερα από αυτούς.

Άρα δεν χρειαζόμαστε την θεωρητική και ανεφάρμοστη εισαγόμενη γνώση που μας προσφέρουν οι μεταφραστές – Μηχανικοί. Αυτό διότι κατέχουμε ήδη από μακρού χρόνου στην χώρα μας τα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των προϊόντων και θεσμοθετούμε τους κανόνες λειτουργίας της αγοράς, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και στους ξένους.

Προσέξτε την απόδειξη του ισχυρισμού μου:

Εμείς παρακολουθούμε στην χώρα μας την παραγωγή και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων με βάση τους κανόνες  της Λογιστικής ενταγμένους μάλιστα στην φορολογική νομοθεσία και στις λοιπές ρυθμίσεις της Πολιτείας. Δηλαδή οποιαδήποτε μεταβολή στην λειτουργία της επιχείρησης αφορά στην αύξηση ή στην μείωση των ποσοτήτων, των αξιών, της θέσης που είναι στοιβαγμένα τα είδη, στους κατόχους ή στους κυρίους των αγαθών, στις δαπάνες, στα έσοδα, κλπ, απεικονίζεται με λογιστικές εγγραφές βάσει παραστατικών στα εγκεκριμένα από την Πολιτεία λογιστικά προγράμματα Η/Υ = Logistics.

Επιπλέον καταφεύγουμε στην μελέτη, ανάλυση και αξιολόγηση των στοιχείων που προκύπτουν μεταξύ άλλων και από τα λογιστικά δεδομένα, για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.

Αντίθετα οι μηχανικοί στα μεταφρασμένα βιβλία «αλυσίδας» που μας μοστράρουν για εντυπωσιασμό, (όπως τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς), παρουσιάζουν φωτογραφίες εγκαταστάσεων  ή σχήματα με τετράγωνα ή κύκλους με βελάκια και γραμμούλες που αφορούν σε δράσεις που μεταβάλλουν τα παραπάνω μεγέθη και τα πρόσωπα που εμπλέκονται στις δράσεις αυτές.

Ερωτάται: Τι είναι ορθό για να περιγραφεί η κυκλοφορία των αγαθών από την παραγωγή στην κατανάλωση;
α) Τα κάθε είδους σχήματα και οι περιγραφές τους κατά την κρίση των θεωρητικών , Ή,…
β) …Οι λογιστικές εγγραφές, που συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων, που καταχωρούνται στα  λογιστήρια των εμπλεκομένων επιχειρήσεων;…
    ...Οι οποίες εγγραφές δηλώνουν μάλιστα με επιταγή της νομοθεσίας ανά πάσα στιγμή στις κινήσεις των λογαριασμών τις αξίες, τις ποσότητες και βέβαια
    την θέση των αγαθών, όπως επίσης και τους εκάστοτε Κυρίους ή και τους Κατόχους τους;

Είναι προφανές ότι τα σχήματα των θεωρητικών είναι αυθαίρετα διότι δεν περιγράφουν το θεσμικό πλαίσιο  που έχει ληφθεί υπόψη στην “ζωγραφική απεικόνιση” των σχημάτων τους… Επιπλέον δεν δηλώνεται τι είδους «σύνδεση» έχουν οι επιχειρήσεις αλυσίδας των σχημάτων τους. Ο νόμος, όπως προανέφερα ορίζει: «Συνδεδεμένα πρόσωπα» θεωρούνται τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο, στον έλεγχο ή στην Διοίκηση ενός νομικού προσώπου.» (Μήπως αυτή η επιταγή του νόμου εκλαμβάνεται από τους θεωρητικούς ως «εφοδιαστική αλυσίδα»;)

Ερωτάται:
Οι «Εφοδιαστικές Αλυσίδες» από τι είδους «πρόσωπα» σχηματίζονται; Έχουν αυτά κάποια «σύνδεση» μεταξύ τους; 

Αν δεν υπάρχει «σύνδεση» μεταξύ τους, τότε σημαίνει ότι δεν υπάρχει Κύριος 51%, που ελέγχει περισσότερες της μιας επιχειρήσεις, παρά μόνο ένας Επιχειρηματίας, που ελέγχει και διοικεί την δική του και μόνο «αυτόνομη οντότητα», δηλαδή την επιχείρηση του, που λειτουργεί κατά την ΑΒΣΠ με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία.

Άρα, όταν προσεγγίζεται η λειτουργία μίας μόνο επιχείρησης – "αυτόνομης οντότητας" - δεν υπάρχει και δεν μπορεί να διδαχθεί η θεωρητική έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα»!!!
Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να προσεγγίζονται και να διδάσκονται μόνο οι βασικές – εσωτερικές λειτουργίες των επιχειρήσεων, όπως τις δίδαξε η ΑΒΣΠ ήτοι «αγορές», «παραγωγή» και "πωλήσεις»…
... και βέβαια, για τον λόγο αυτό, να ληφθεί υπόψη ότι η "εφοδιαστική αλυσίδα" του σχήματος της ΕΕ δεν αλυσοδένει με διατάξεις τις λειτουργίες των επιχειρήσεων, αλλά αυτούς που τις ασκούν για να κυκλοφορήσουν στην αγορά τα αγαθά, όπως πχ τον Παραγωγό, τον Μεταφορέα, τον Εκτελωνιστή, κλπ.

Όμως
στην έννοια λειτουργίας της ελεύθερης – ανταγωνιστικής - αγοράς και της πραγματικής οικονομίας εντάσσονται στην λειτουργία κάθε επιχείρησης η «Διοίκηση» και η «Χρηματοδότηση», που δεν μπορεί να εντοπιστεί στην επιχείρηση «αλυσίδας» ενός ομίλου επιχειρήσεων – «συνδεδεμένων προσώπων». Αυτό διότι ως είναι αυτονόητο η "Διοίκηση" και η "Χρηματοδότηση" των "συνδεδεμένων προσώπων" - δηλαδή των  "εφοδιαστικοαλυσοδεμένων προσώπων" - διοικούνται και ελέγχονται από τον Κύριο 51% - την “ιθύνουσα επιχείρηση” – τον “διοικητή αλυσίδας”, - την πολυεθνική επιχείρηση - με βάση τις φορολογικές και λοιπές ρυθμίσεις, οι οποίες προβλέπονται στις διεθνείς διατάξεις και στις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της κάθε χώρας.
 

    ΣΕΛΙΔΑ  34    ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΟΡΙΣΜΩΝ ''ΑΛΥΣΙΔΑΣ''

Προς σύγκριση παραθέτω το απόσπασμα από την μετάφραση του βιβλίου των Sunil Chopra & Peter Meindl, που απαντά στο ερώτημα που θέτουν οι ίδιοι:
«Τι είναι Εφοδιαστική Αλυσίδα;»
Η απάντηση που δίνουν οι ίδιοι στο ερώτημα τους είναι:
«Μια Εφοδιαστική Αλυσίδα» αποτελείται από όλα εκείνα τα στάδια (;) που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη. Η Εφοδιαστική αλυσίδα δεν περιλαμβάνει μόνο κατασκευαστές αλλά και μεταφορείς, αποθήκες, πωλητές, ακόμα και τους ίδιους τους πελάτες…»
Προσοχή όμως...!
...Εδώ περιγράφονται και τα πρόσωπα του κανονισμού ΕΕ 2454/1993! Μόνο που η ΕΕ ονόμασε τους εμπλεκόμενους "στα στάδια" ως ΕΟΦ και όρισε με σαφή τρόπο την εμπλοκή εκάστου στην λειτουργία της αγοράς, που αφορά αποκλειστικά στην κυκλοφορία εμπορευμάτων σε καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης.

Βλέπε παραπάνω, (στα 1ο & 2ο σχετικά άρθρο), στο σχήμα της ΕΕ τα εμπλεκόμενα - "αλυσοδεμένα πρόσωπα". Θυμηθείτε επίσης ότι ο όρος "εφοδιαστική αλυσίδα" έχει εμφανιστεί στις αρχές του 1990 ακριβώς γιατί τον όρισε η ΕΕ, που έθεσε σε ισχύ τον κανονισμό 2454/93 και απεικόνισε το γνωστό σχήμα "αλυσίδας'', το οποίο σχήμα της ονόμασε η ίδια η ΕΕ "αλυσίδα εφοδιασμού".

Επιπλέον όμως πρέπει να ληφθεί υπόψη, ότι τα πρόσωπα "αλυσίδας" των Sunil Chopra & Peter Meindl λειτουργούσαν διαχρονικά στην αγορά, ("για την εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη"), δίχως να ορίζονται ως "εφοδιαστική αλυσίδα"!!! Όσοι επομένως εισάγουν και αποδέχονται ότι με τον όψιμο όρο του 1992, (του άρθρου του Christopher), "εφοδιαστική αλυσίδα", εκπληρώνεται η απαίτηση ενός πελάτη, να μας ορίσουν και τον όρο που ίσχυε προ του 1992, που "εκπληρωνόταν η απαίτηση ενός πελάτη"...

Εγώ το γνωρίζω και δηλώνω ότι η απαίτηση "του ενός", αλλά γενικά και του "κάθε πελάτη"  εκπληρώνεται με την εκτέλεση των όρων της σύμβασης πώλησης, η οποία προβλέπει μεταξύ άλλων και την παράδοση του πωληθέντος είδους στον αγοραστή - πελάτη. Άρα τολμώ να δηλώσω στους Sunil Chopra & Peter Meindl ότι τα "στάδια" εκπλήρωσης της απαίτησης "ενός πελάτη" περιλαμβάνουν το συνολικό νταραβέρι* για να βρεθούν τα πωληθέντα εμπορεύματα στην κατοχή και κυριότητα του αγοραστή πελάτη ή ακόμα και στους εκπροσώπους του, όπως είναι πχ οι Διαμεταφορείς, Μεταφορείς, Αποθηκευτές, Τράπεζες, κλπ...  
 * Το νταραβέρι αναλαμβάνουν να οργανώσουν τα στελέχη του Πελάτη - Αγοραστή και το εκτελούν με την διαβίβαση εντολών εκεί "που πρέπει", "όποτε
    πρέπει" και "όπως πρέπει", για να αποφεύγονται προστριβές, λάθη, παραλήψεις και περιττές επιβαρύνσεις στο κόστος προμηθειών. 

Προσοχή: Σημαντική προσθήκη 18.1.2022 (επανάληψη πολλών προηγούμενων αναφορών μου.)  
Το κείμενο του κανονισμού 2454/93 συντάχθηκε επίσημα στην γερμανική και γαλλική γλώσσα. Κάθε άλλη μετάφραση σε οποιαδήποτε γλώσσα, συμπεριλαμβανομένης και της αγγλικής δεν λαμβάνεται υπόψη από τις αρχές της ΕΕ. Μήπως στην ανεπίσημη αγγλική μετάφραση του κανονισμού 2454/93 οι επίσημοι όροι της ΕΕ μεταφράστηκαν "Supply Chain"; Όπως και να έχει συμβεί η μετάφραση των όρων της ΕΕ ήταν ανεπίσημη, γιατί σε περίπτωση διαφοράς κατίσχυε το γερμανικό (die Lieferkette)   ή το γαλλικό, (La chaine d’approvisionnement), κείμενο, που μεταφράστηκε λαθεμένα στα κείμενα άσχετων στην χώρα μας με το επίθετο ως "εφοδιαστική αλυσίδα", αντί "αλυσίδα εφοδιασμού" όπως αναφέρεται δηλαδή στην επίσημη ελληνική μετάφραση του κειμένου του κανονισμού 2454/93!

Δεν γνωρίζω τι σημαίνει γραμματικά ο αγγλικός όρος "supply chain", αν δηλαδή το "supply" είναι ουσιαστικό ή επίθετο... Αυτό επομένως που είναι βέβαιο είναι ότι αυτός που έχει το μαχαίρι κόβει και το πεπόνι, που σημαίνει ότι η ΕΕ που θεσμοθέτησε την κυκλοφορία των αγαθών τόσο σε καθεστώς Τ1, δηλαδή εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης, όσο όμως και σε καθεστώς Τ2, δηλαδή εσωτερικής ή ενδοκοινοτικής διαμετακόμισης όρισε την εμπλοκή των "αλυσοδεμένων" προσώπων στο σχήμα της, που θα συμμετέχουν σε αυτές τις δραστηριότητες ως "αλυσίδα εφοδιασμού".  

Εγώ στα κείμενα μου ακριβώς για τον λόγο ότι δεν θέλω να προσεγγίσω την λειτουργία της αγοράς εγκλωβισμένος στην λογοτεχνία, εισάγω τον όρο "Υπαγωγή Εμπλεκομένων σε ιεραρχημένη σειρά Δράσεων", που καλύπτει όλες τις περιπτώσεις λειτουργίας της αγοράς. Δηλαδή:
- Αφενός δηλώνει έμμεσα αυτόν που ορίζει, διοικεί και ελέγχει τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν αθροιστικά στην παραγωγή και διάθεση κάποιου
   αγαθού στην αγορά και στην  κατανάλωση.
- Αφετέρου δηλώνει ποιά κατά περίπτωση πρόσωπα θα ενταχθούν από αυτόν που τα διοικεί στην κάθε δραστηριότητα, που θα έχει σαν τελικό σκοπό την
   παραγωγή και διάθεση του αγαθού στην αγορά και στην κατανάλωση. 

Διευκρινίζω μάλιστα ότι τα πρόσωπα που λειτουργούν στην αγορά για την παραγωγή και διάθεση κάποιου αγαθού στην αγορά και στην κατανάλωση χωρίζονται σε τρεις  βασικές κατηγορίες:
α) στους Κυρίους των αγαθών - προϊόντων - εμπορευμάτων, (Εμπόρους, Βιομηχάνους) και
β) στους περιστασιακά Κατόχους των αγαθών - προϊόντων - εμπορευμάτων, (Μεταφορείς, Αποθηκευτές...) επιπλέον
γ) στους παρέχοντες βοηθητικές υπηρεσίες Μεταφοράς, (Διαμεταφορείς, εκτελωνιστές και άλλους)

Την αποδοχή των απόψεων μου έχω αφήσει στην κρίση των φοιτητών! 
Τέλος της προσθήκης

Η ΑΒΣΠ διέκρινε όμως σχετικά με τις "απαιτήσεις του πελάτη" την παραγωγή ως «μαζική» όταν προσπαθούσε και καλύψει συνολικά τις ανάγκες των καταναλωτών - πελατών. Επιπλέον ως «εξατομικευμένη» ή «κατά παραγγελία» παραγωγή, όταν κάλυπτε τις ιδιαίτερες και ακριβές ανάγκες «ενός πελάτη», που αναφέρουν οι Sunil Chopra & Peter Meindl. Σε κάθε περίπτωση όμως λειτουργεί διαχρονικά στην αγορά η εμπλοκή των προσώπων που παράγουν, αποθηκεύουν, κουβαλάνε, εκτελωνίζουν, φορτώνουν, κλπ, το αγαθό που καλύπτει τις ανάγκες του "ενός πελάτη"... 

Δίνω ένα δικό μου παράδειγμα με τις «απαιτήσεις ενός πελάτη», πχ:
Παραγωγή ενός επιβατικού οχήματος που παραγγέλνει ένας Σαουδάραβας Μεγιστάνας με ιδιαίτερες προδιαγραφές κατασκευής, που δεν περιλαμβάνονται στα οχήματα της μαζικής παραγωγής.

Αν αντίθετα θελήσει «ένας πελάτης να εκπληρώσει την απαίτηση» να αγοράσει πχ ένα σαπούνι με “άρωμα τραγίλας”, λίγο θα συγκινήσει τους «Διοικητές αλυσίδας», για να ικανοποιήσουν αυτήν την φτηνιάρικη – χαμηλή ζήτηση από άλλους πελάτες -, για αυτήν την απαίτηση αγοράς… του «ενός πελάτη».
Όμως,
αν ο Άραβας Μεγιστάνας ζητήσει να παραχθεί ένα ιδιαίτερο νέο άρωμα για το χαρέμι του, είναι βέβαιο ότι θα γίνει μεγάλος χαμός, για να ικανοποιηθεί η ακριβοπληρωμένη «απαίτηση αυτού του νέου πελάτη».

Παράβαλε σήμερα τον «χαμό» που έγινε όταν χτύπησε η επιδημία του κορονοϊού και «απαίτησε ένας πελάτης το εμβόλιο»!!! Δηλαδή οι φαρμακοβιομηχανίες κίνησαν γη και ουρανό για να ανακαλύψουν το εμβόλιο, γιατί γνώριζαν ότι θα καλύψουν καθεμιά ταυτόχρονα και τις ανάγκες πολλών ακόμα εκατοντάδων εκατομμυρίων «νέων» πελατών. 

Άρα τολμώ να διαφωνήσω εξαρχής με τους Sunil Chopra & Peter Meindl και να δηλώσω ότι {«όλα εκείνα τα «στάδια» που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της απαίτησης ενός πελάτη»}, δεν είναι «εφοδιαστική αλυσίδα» αλλά η λειτουργία της ελεύθερης αγοράς και της πραγματικής οικονομίας, που η ΟΔΕ διδάσκει μέσα από τις έννοιες «Προσφορά» και «Ζήτηση». Επιπλέον δηλώνω ότι στους «αγώνες» (εγώ θεωρώ ως «αγώνες»  τον ελεύθερο ανταγωνισμό), που κατά Sunil Chopra & Peter Meindl διεξάγονται μέσα στα "στάδια", ή κατ’ εμέ “στην αγορά”, διαιτητής που ορίζει τους κανόνες του «παιχνιδιού» είναι η Πολιτεία.  

Τέλος,
Παίρνω αφορμή από την παραπάνω ασυνάρτητη έννοια «εφοδιαστικής αλυσίδας κάλυψης των αναγκών ενός πελάτη», που όπως απέδειξα είναι άστοχη, για να σχολιάσω την έννοια και άλλων “ανατσούμπαλων” «εφοδιαστικών αλυσίδων», που αλίευσα από την βιβλιογραφία: (“ανατσούμπαλος”, ή “ατσούμπαλος” είναι λέξη της κρητικής διαλέκτου)

1) Αναφέρω καταρχήν τον ορισμό που υιοθετεί ο Christopher στην σελίδα 20 του βιβλίου του:

    «Η διαχείριση των σχέσεων προς τα πίσω όσο και προς τα εμπρός, δηλαδή τόσο με τους προμηθευτές όσο και με τους πελάτες, ώστε να παρέχεται
      αυξημένη αξία  προς τον πελάτη, με μικρότερο κόστος για την εφοδιαστική αλυσίδα στο σύνολο της.» 
     Όμως, επειδή ο Christopher έχει επίγνωση ότι αναφέρει θεωρητικές ασυναρτησίες αναφέρει αμέσως μετά στην σελίδα 21 ένα παρόμοιο δανεικό ορισμό,
     για να ορίσει ακριβέστερα την εφοδιαστική αλυσίδα ως εξής:
     "Ένα δίκτυο συνδεδεμένων αλληλεξαρτώμενων  οντοτήτων, οι οποίες λειτουργούν από κοινού και με πνεύμα συνεργασίας για να ελέγξουν, να
      διαχειριστούν και να  βελτιώσουν τη ροή υλικών και πληροφοριών από τους προμηθευτές μέχρι τους τελικούς χρήστες**." 

Εδώ υπάρχουν αναφορές που χρήζουν διευκρινήσεων, πχ:
- Πώς "συνδέεται" νομικά, οικονομικά, εμπορικά, κλπ, το δίκτυο των "συνδεδεμένων" οντοτήτων;
   (Παραπάνω ανάφερα την έννοια "συνδεδεμένα πρόσωπα" της Νομοθεσίας!)
- Πώς επιβάλλεται και λειτουργεί η "αλληλεξάρτηση" των οντοτήτων; (Μήπως επιβάλλεται από την Ιθύνουσα Επιχείρηση που δίδαξε η ΑΒΣΠ;)
 
 Μήπως, λέω εγώ, ότι ίσως εδώ εννοείται το δίκτυο Μεταφορέων, Διαμεταφορέων, Αποθηκευτών, κλπ, δηλαδή των προσωρινά κατόχων των εμπορευμάτων,
  οι οποίοι ελέγχουν διαχρονικά την "ροή υλικών και πληροφοριών" των κάθε είδους "υλικών" - φορτίων - εμπορευμάτων, που κυκλοφορούν μεταξύ των
  εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων, για να καταλήξουν εκεί που δεν πάει παρακάτω, δηλαδή στην κατανάλωση ή ίσως όπως ο ορισμός αναφέρει
  στους "τελικούς χρήστες";...
  
 ** Διευκρινίζω: "Τελικός χρήστης" πχ χρωστικών ουσιών για την παραγωγή σαπουνιών είναι ο Σαπουνοβιομήχανος. Όμως "τελικός χρήστης" του 
      σαπουνιού που παράγει αυτός είναι ο καταναλωτής - πελάτης - του Σούπερ Μάρκετ.

 Σύγκρινε:
 Η ΑΒΣΠ δίδασκε την «εκμετάλλευση», δηλαδή την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης και τις «συναλλαγές» της επιχείρησης με τους πελάτες και τους προμηθευτές της.  Άρα αγνοούσε τις απόψεις των θεωρητικών  και του εκδότη Christopher που διδάσκουν σχετικά με την “Διαχείριση” των  σχέσεων», ότι αυτές αφορούν στην «“Διοίκηση”  ή στην “Διαχείριση” εφοδιαστικής Αλυσίδας».

    Αντίθετα,
 η ΑΒΣΠ δίδασκε για την λειτουργία της ίδιας της «“Διοίκησης” της Επιχείρησης», που κατανέμει στα στελέχη της εξουσίες και αρμοδιότητες για την
 κατάρτιση τόσο «προς τα πίσω» και «προς τα εμπρός», όσο όμως και προς «πάσα κατεύθυνση» συμβάσεων, των οποίων οι δράσεις για την εκτέλεση
   τους θα συμβάλουν στην επίτευξη του τεθέντος από την Διοίκηση της Επιχείρησης τελικού σκοπού, δηλαδή:
    «Την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»  

   Όπως προανέφερα, στην Μικροοικονομική – πρακτική προσέγγιση λειτουργίας των επιχειρήσεων και της αγοράς, δηλαδή στην μελέτη λειτουργίας  μιας
   μόνο επιχείρησης, «προς τα πίσω» είναι η διαχείριση της λειτουργίας των Αγορών και «προς τα εμπρός» είναι η διαχείριση της λειτουργίας των Πωλήσεων.
 
    Όμως, στην…
   … ΑΒΣΠ διδασκόταν ότι στην «“Διαχείριση” ή στην “Διοίκηση” των σχέσεων», προκύπτουν και  καταχωρούνται στο λογιστήριο κάθε επιχείρησης τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από την εκτέλεση των δραστηριοτήτων των εργαζομένων. Αυτό μάλιστα ισχύει για την διαχείριση της  «λειτουργίας των πωλήσεων» της μίας, που όμως συνιστά ταυτόχρονα την διαχείριση της «λειτουργίας των αγορών» της άλλης.     

   Αντίθετα, η «διαχείριση» των αγορών και των πωλήσεων στην Μακροοικονομική – θεωρητική έννοια  «εφοδιαστική αλυσίδα» του Christopher και των συνοδοιπόρων του, τόσο οι «αγορές», όσο και οι  «πωλήσεις» διδάσκονται κατά τρόπο διφορούμενο. Ο λόγος είναι ότι στην «εφοδιαστική αλυσίδα», όπως  αναφέρει παραπάνω ο Christopher…:
   …«συμμετέχουν ταυτόχρονα περισσότερες της μιας επιχειρήσεις, που συνιστούν αθροιστικά την εφοδιαστική αλυσίδα στο σύνολο της».

   Άρα, η «προς τα πίσω δράση αγοράς» της μιας «επιχείρησης αλυσίδας», συνιστά ταυτόχρονα την «προς τα εμπρός δράση» της «επιχείρησης αλυσίδας» που πουλά. Απλά  κάθε «επιχείρηση αλυσίδας» λαμβάνει τις  αποφάσεις της και καταρτίζει τις συμβάσεις πώλησης με βάση την προαγωγή των δικών της και μόνο συμφερόντων.  Όπως και να το ονομάσουμε αυτή είναι κατά την γνώμη μου η λειτουργία της αγοράς!
   Όμως...
   ...Στο ελληνικό δίκαιο υπάρχει μόνο «Σύμβαση πώλησης». Επομένως, αφού δεν υπάρχει "σύμβαση αγοράς", η λειτουργία της αγοράς του ελεύθερου ανταγωνισμού για την κυκλοφορία των αγαθών από την παραγωγή προς την κατανάλωση βασίζεται αποκλειστικά σε «προς τα εμπρός» συμβάσεις πώλησης μεταξύ των εμπορικών και των  βιομηχανικών επιχειρήσεων.
  Επομένως οι θιασώτες των απόψεων Christopher να μας εξηγήσουν:
  «Πόθεν παρέχεται η “αυξημένη αξία” προς τον πελάτη, με μικρότερο κόστος για την εφοδιαστική αλυσίδα στο σύνολο της;»

  Άρα εγώ συμπεραίνω ότι:
  Ή θα δεχθούμε ότι η «εφοδιαστική αλυσίδα» έχει σαν «κρίκους ανεξάρτητες οντότητες», άρα δεν υφίσταται ζήτημα μελέτης κόστους εφοδιαστικής αλυσίδας στο σύνολό της, παρά μόνο το κόστος  λειτουργίας και το αποτέλεσμα της χρήσης χωριστά της κάθε «οντότητας – επιχείρησης», που συμμετέχει στην αγορά του ελεύθερου ανταγωνισμού.
 
  Ή, αντίθετα...
...θα δεχθούμε, ότι υπάρχει «κόστος για την «Εφοδιαστική Αλυσίδα στο σύνολό της», αν οι εκάστοτε κατά περίπτωση εμπλεκόμενες «επιχειρήσεις αλυσίδας» ελέγχονται από μια  επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, οπότε ο Κύριος 51% είναι ο μόνος αρμόδιος να ελέγξει και να κρίνει:
- τόσο την λειτουργία και το κόστος της «δικής του εφοδιαστικής αλυσίδας στο σύνολό της»,
- όσο και το αποτέλεσμα των δράσεων, που έχει αναθέσει στην κάθε επιχείρηση της δικής του "εφοδιαστικής αλυσίδας", καθώς και
- τα αποτελέσματα της λειτουργίας κάθε ομίλου επιχειρήσεων που έχει υπό τον έλεγχο του. (Όπως προανέφερα πχ αλλαντικών, καλλυντικών,
   τηλεφωνίας, κλπ...), χωρίς να τσαλαβουτά στα θολά  νερά των αοριστιών της θεωρίας και της Βαβυλωνίας ορισμών και προσεγγίσεων της "εφοδιαστικής
   τους αλυσίδας"...  Δηλαδή, κατά Christopher - σελίδα 255: …
   «θα υπάρξει μια καθαρή εικόνα του Διοικητή ή Διαχειριστή της συγκεκριμένης εφοδιαστικής αλυσίδας, “για την μη συμμόρφωση”».)   
 
Αξίζει τώρα να φέρετε στην σκέψη σας αυτό που δήλωσε ο Κύριος 51% στην σύναξη της ΙΤΤ:
 «Μισώ όλα όσα δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθούν με ακρίβεια!»…  (Ich hasse alles, was nicht genau nachgeprueft werden kann!)
 …Για να συμφωνήσετε μαζί μου ότι η «εφοδιαστική αλυσίδα» συνίσταται από «σύνολο επιχειρήσεων», που  ελέγχονται από έναν μόνο "Διοικητή" ή “Διαχειριστή”, δηλαδή τον «“Διαχειριστή” πίσω από την   κλειστή πόρτα», ή “Κύριο 51%”, (ή “κερδοσκόπο” ή “Businessman” ή “Επιχειρηματία”)!

Αντιλαμβάνεστε ότι οι μόνοι που έχουν «δικαίωμα εισόδου», δίχως προηγούμενη αίτηση στην “κλειστή πόρτα” που λαμβάνονται οι αποφάσεις για την "Διοίκηση"  κάθε έννοιας και ορισμού "εφοδιαστικής αλυσίδας", είναι οι καλοδιαβασμένοι και έμπειροι πτυχιούχοι ΟΔΕ. Οι «Logisticians», οι  «Logistics Managers», οι «Supply Chain Managers» και κάθε άλλο πρόσωπο – παράγωγο της επιστημονικής φαντασίας των θεωρητικών, έχουν ελπίδα για «δικαίωμα εισόδου» στην κλειστή πόρτα του Επιχειρηματία - Κυρίου 51%, μόνο σαν… σερβιτόροι!!!

2) Ο Σπύρος Μπινιώρης στο βιβλίο του: {«Εισαγωγή στην Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας» Logistics}:
   
   «Ορίζει ως αντικείμενο σπουδής της επιστήμης της Διαχείρισης της Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Management ή Logistics) την μελέτη όλων αυτών των ενεργειών  που τελικά προσδίδουν αξία χρόνου και τόπου στο τελικό προϊόν.»**

    Σύγκρινε:
    Η Νομοθεσία προβλέπει ότι ο «Διαχειριστής» των υποθέσεων μιας επιχείρησης τηρεί υποχρεωτικά  Λογιστήριο, που εδώ το αναφέρει ο Μπινιώρης στον
     τίτλο του βιβλίου του  ως «Logistics».
    Επιπλέον σύγκρινε ότι ο «Διαχειριστής» οφείλει να προάγει τον σκοπό για τον οποίο συνεστήθη η επιχείρηση, που με βάση το καταστατικό της του
     ανατέθηκε η Διαχείριση των εργασιών.
    Άρα
    Ο Διαχειριστής έχει αναλάβει την στοιχειώδη ευθύνη έναντι της επιχείρησης να παράγει βάσει σχεδίου προϊόντα τα οποία να διαθέτει προς επίτευξη
    κέρδους στην αγορά.
     Ο Διαχειριστής γνωρίζει επομένως ότι  για να υπάρχει ζήτηση στα προϊόντα στην αγορά για να πουληθούν και να επιτευχθεί το κέρδος οι  λαμπάδες
     πρέπει να διατεθούν  στην πελατεία το Πάσχα, τα είδη κολύμβησης τον Μάιο, κλπ.

   Η ΑΒΣΠ δίδασκε αυτά τα αυτονόητα στα μάθημα του πρώτου και δεύτερου έτους «Marketing», που  αναφερόταν στις μεθόδους ανάλυσης και κατάκτησης
   της αγοράς. Ο όρος «Διαχείριση της Εφοδιαστικής  Αλυσίδας» δεν αναφερόταν στα συγγράμματα της ΑΒΣΠ ούτε για πλάκα. Αυτό διότι οι λειτουργίες των
    επιχειρήσεων ορίζονταν και αναλύονταν με το όνομα τους, δηλαδή «αγορές», «παραγωγή» και «πωλήσεις»...
   Για «αλυσίδες» και «κομποσκοίνια»  δεν γινόταν λόγος στην ΑΒΣΠ… γιατί δεν τα γνωρίζαμε, αφού ήταν κατά Christopher «έμβρυα» ή στα… σπάργανα!
 
   Ή, ίσως εκκολαπτόταν η «ιδέα» σε κάποιους θεωρητικούς, κυρίως μηχανικούς, ίσως όμως και  δημοσιογράφους, να βιάσουν την επιστήμη ΟΔΕ, κάτι που τελικά έπραξαν, και  έτσι γεννήθηκε η «εφοδιαστική αλυσίδα» = τρέχα γύρευε και η «Διαχείριση ή η Διοίκηση της» και το ή τα «Logistics της» = φέξε μου και γλίστρησα.
   Στην ουσία η εμφάνιση και η διδασκαλία κατά το δοκούν αυτών των όρων και κατά πως βόλευε, δίχως σεβασμό στις θεσμοθετημένες
   ρυθμίσεις της Πολιτείας, ήταν απλά η διέξοδος σε ασήμαντους, για να προβληθούν στην επικαιρότητα.
    
   ** Η προσφορά "αξίας τόπου και χρόνου" συνιστούσε επί πέντε δεκαετίες το αντικείμενο της εργασίας μου στις Επιχειρήσεις Μεταφοράς. Αυτό διότι δεν φτάνει μόνο να παραχθούν πχ βεγγαλικά στην Κίνα, αλλά και  να πάρουν αυτά "αξία τόπου", πχ να βρίσκονται στο στάδιο που θα γίνει η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Επιπλέον όμως και "αξία χρόνου", δηλαδή να βρίσκονται εκεί διαθέσιμα για να εκτοξευθούν την  ημέρα και προγραμματισμένη ώρα, που θα γίνει η τελετή έναρξης των αγώνων! 
Όμως μήπως εδώ αποδεικνύεται ότι η "επιστήμη διαχείρισης της εφοδιαστικής αλυσίδας" συνιστά όπως δηλώνω από 50 και πλέον ετών και δικό μου επιστημονικό πεδίο ως φορτηγατζή; Ή επί το ευγενέστερο ως στελέχους Επιχειρήσεων Μεταφοράς Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης;

       Η Μεταφορά με προθεσμία παραδόσεως ήταν πάντα μεγάλος βραχνάς στην διάρκεια της εργασίας μου... όμως και ευκαιρία, όχι πάντα, για αποκόμιση σημαντικού κέρδους! Αν είχαμε πχ ένα επείγον φορτίο κάποιου πελάτη 5 τόνων και ταυτόχρονα ευκαιρία να φορτώσουμε και άλλους 15 τόνους στο ίδιο φορτηγό, ήταν ευχής έργο. Αν όμως δεν υπήρχε άλλο φορτίο τότε το κέρδος  εξανεμιζόταν... Οι ξύπνιοι πελάτες μας  γνώριζαν το υψηλό περιθώριο κέρδους των καλοπληρωμένων δικών τους φορτίων και επιδίωκαν να ελέγξουν την τυχόν συμφόρτωση των υλικών τους με άλλα φορτία, για να απαιτήσουν σημαντική έκπτωση στα κόμιστρα.  

3) Ο Βλάσης Γιανάκαινας δεν αναφέρει στο βιβλίο του ορισμό «αλυσίδας»...

    ...αλλά ορίζει ως «Logistics» αυτό που άλλοι συγγραφείς περιγράφουν ως «εφοδιαστική αλυσίδα»,  δηλαδή: «Την Οργάνωση και  Προγραμματισμό της φυσικής ροής των   αγαθών καθώς και τον Έλεγχο και Συντονισμό όλων των  σχετικών εργασιών και πληροφοριών της.»  
   
    Σύγκρινε:
    Η ΑΒΣΠ όλα τα σχετικά με την «φυσική ροή» τα δίδασκε στο επιστημονικό πεδίου του «Βιομηχανικού Λογισμού»,  δηλαδή την Οργάνωση και τον Προγραμματισμό της  παραγωγής, με τελικό σκοπό την διάθεση της παραγωγής στην αγορά για την επίτευξη κέρδους.  Άρα εδώ η λέξη «Logistics» σημαίνει «Λογισμός» και ειδικότερα επειδή  αυτός ο λογισμός αφορά στην «στην φυσική ροή των αγαθών - πρώτων υλών - βοηθητικών υλικών - μισοτελειωμένων προϊόντων - έτοιμων προϊόντων» ονομάζεται κατά την ΑΒΣΠ «Βιομηχανικός Λογισμός», που περιλαμβάνει το επιστημονικό πεδίο να διδάξει «την βάσει σχεδίου παραγωγή και κυκλοφορία των αγαθών - χρησιμοτήτων, για την  διάθεση τους στην αγορά και στην  κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»     

    Φυσικά και στον Βιομηχανικό Λογισμό ισχύουν τα σχετικά με την λειτουργία των επιχειρήσεων, δηλαδή με την εκτέλεση «δράσεων» που όταν έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται «αυτοτελείς δράσεις», γιατί συνάγονται και καταχωρούνται λογιστικά γεγονότα. Πχ όσο μεταφέρονται πρώτες ύλες από τον  αποθηκευτικό χώρο στην παραγωγή έχουμε κατά την γνώμη μου μια «“προς τα εμπρός” δράση “αλυσίδας”» των θεωρητικών.

    Όταν μεταφερθούν τα υλικά στην Παραγωγή η "προς τα εμπρός δράση αλυσίδας", (που έχουν κατά νου οι θεωρητικοί), έχει καταστεί αυτοτελής δράση κατά την ΑΒΣΠ, γιατί  συνάγονται και καταχωρούνται οι προβλεπόμενες εγγραφές «αλυσίδας», δηλαδή της εισαγωγής των προϊόντων στον αποθηκευτικό χώρο της βιομηχανικής επιχείρησης, δηλαδή εγγραφές της «Αναλυτικής Λογιστικής της Εκμεταλλεύσεως» ή «Βιομηχανικής Λογιστικής».  

Όταν πουληθεί η παραγωγή έχουμε πάλι κατά την γνώμη μου  «προς τα εμπρός» δράση της επιχείρησης που πουλάει, και όχι «προς τα πίσω» δράση της επιχείρησης που αγοράζει. Αυτό πρέπει να το δεχθούν οι θεωρητικοί - οπαδοί της Flow of Goods = ροής των αγαθών, γιατί όπως και να το κάνουμε το ποτάμι της παραγωγής και της κυκλοφορίας των αγαθών δεν γυρίζει πίσω. (Επιπλέον, κατά τα γνωστά, δεν υπάρχει "σύμβαση αγοράς" στο ελληνικό Δίκαιο για τις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων.) 

                         ΣΕΛΙΔΑ  36    ΤΟ  ''REVERSE LOGISTICS'' ΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Οι λογιστικές εγγραφές δείχνουν κατά τα γνωστά ανά πάσα στιγμή την θέση των αγαθών. Επιπλέον με τις συμβάσεις που καταρτίζονται και καταχωρούνται στο λογιστικό σύστημα Η/Υ = Logistical System απεικονίζονται οι εκάστοτε  προστιθέμενοι στην "αλυσίδα" νέοι κύριοι ή νέοι κάτοχοι των αγαθών.  

Προφθάνω την αντίδραση και τον ισχυρισμό ότι στην αγορά υπάρχει και λειτουργεί το «Reverse Logistics». Όμως… και αυτή η δράση στην λειτουργία της αγοράς είναι «προς τα εμπρός»!!! Αναφέρω παρακάτω αποσπάσματα από τα κείμενα μου, για την ευρύτερη και αντικειμενική ενημέρωση των φοιτητών:

Παραπάνω σε ένα από τους πολλούς ορισμούς εφοδιαστικής αλυσίδας είδαμε ότι:
«Διοίκηση της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι ο σχεδιασμός και η διοίκηση των διαδικασιών αδιάλειπτης προστιθέμενης αξίας σε όλα τα επιχειρησιακά όρια για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών του τελικού πελάτη.»
 
Ερωτάται:
ποια είναι η {"αδιάλειπτη προστιθέμενη αξία" στην "reverse Logistics ανάκτηση  της αξίας";}
Παραπάνω αναφέρθηκαν εταιρείες ανακύκλωσης που χρησιμοποιούν σαν πρώτη ύλη μεταχειρισμένες συσκευασίες. Ως γνωστό τα υλικά αυτά συγκεντρώνουν εταιρείες από πολλές πηγές, τα οποία πωλούν μαζικά σε βιομηχανίες για την παραγωγή από αυτές πλαστικών, αλουμινίου, χαρτικών, γυαλικών, κλπ. Επειδή η πώληση είναι εμπορική πράξη πρέπει να εκδοθεί τιμολόγιο πώλησης το οποίο επιβαρύνεται με φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ). 
 

Οι πτυχιούχοι ΟΔΕ έχουν διδαχθεί στον ΦΠΑ για την "αυτοπαράδοση αγαθών".  Δηλαδή η εταιρεία που συγκέντρωσε τα μεταχειρισμένα υλικά από κάδους απορριμμάτων, ιδιώτες, χωματερές, κλπ δεν έχει καταβάλει ΦΠΑ, επομένως δεν έχει δικαίωμα να τα εμπορευτεί. Ο νόμος προβλέπει όμως ΦΠΑ για την αυτοπαράδοση αγαθών, που σημαίνει ότι υποβάλλεται δήλωση με υποκείμενη αξία στον φόρο που δηλώνει ο ίδιος ο υπόχρεος. Όταν στην συνέχεια πωλεί το είδος εκδίδει τιμολόγιο και μετακυλύει τον ΦΠΑ στον βιομήχανο ανακύκλωσης - αγοραστή – πελάτη του.

Παράδειγμα:
(Ο συντελεστής ΦΠΑ είναι τυχαίος για τις ανάγκες του παραδείγματος.)
Ο Υπόχρεος υποβάλλει δήλωση αυτοπαράδοσης αγαθών για 10 τόνους πρεσαρισμένα αλουμινένια κουτιά μπύρας και αναψυκτικών και δηλώνει ως φορολογητέο ποσό Ευρώ 4.000 και καταβάλει στην Δ.Ο.Υ. πχ 24% ΦΠΑ, δηλαδή 960 Ευρώ. Στην συνέχεια πωλεί τα είδη αυτά με το κέρδος του και χρεώνει τον πελάτη με τον  «Φόρο της "αδιάλειπτης" Προστιθέμενης Αξίας». Πχ αξία πωληθέντων 5.000 + ΦΠΑ 1.200 = 6.200 Ευρώ. Στην Δ.Ο.Υ. με την υποβολή της περιοδικής δήλωσης ΦΠΑ  θα καταβάλει φυσικά 1.200 μείον 960 = 240 Ευρώ.  

Η βιομηχανία παραγωγής μεταλλικών ειδών συσκευασίας έστω ότι παράγει και πωλεί από αυτούς τους 10 τόνους:
10.000 τεμάχια δοχεία ελαιολάδου 5 λίτρων προς 1 Ευρώ ανά τεμάχιο = 10.000.-  Ευρώ
Επιπλέον
20.000 τεμάχια κουτιά αναψυκτικών 0,33 λίτρων προς 0,20 Ευρώ ανά τεμάχιο  4.000.-  Ευρώ

                                                                                     Άθροισμα     14.000.-  Ευρώ

Άρα η επιχείρηση θα εισπράξει συνολικά 14.000 + 24% ΦΠΑ 3.360 = 17.360 Ευρώ

 Άρα η προστιθέμενη αδιάλειπτη αξία ανέρχεται σε 14.000 – 5.000 = Ευρώ 9.000
Έστω ότι η βιομηχανία έχει επιβαρυνθεί για την κατασκευή  επιπλέον Ευρώ 3.000
τα οποία έχουν επιβαρυνθεί με ΦΠΑ πχ 24% = 720 Ευρώ.
                                                                                                        
Η περιοδική δήλωση ΦΠΑ θα συνταχθεί έτσι:
Εκροές  10.000 + 4.000 = 14.000 με επιβάρυνση ΦΠΑ 24% =              3.360
Μείον εισροές: από την αγορά πρεσαρισμένων κουτιών ΦΠΑ 1.200
                   από ΓΒΕ τυχόν λοιπών εισροών – δαπανών πχ     720         1.920

Άρα στην Δ.Ο.Υ. θα καταβάλει ως ΦΠΑ την διαφορά 3.360 – 1.920 = 1.440.-  Ευρώ.

Από αυτό το παράδειγμα συνάγεται ότι αν πχ ένα Σούπερ Μάρκετ πωλεί τις χάρτινες συσκευασίες των εμπορευμάτων που προμηθεύεται, τότε οφείλει να εκδώσει τιμολόγιο πώλησης για το παρεπόμενο έσοδο και να χρεώσει τον αγοραστή – εταιρεία ανακύκλωσης με την αξία των μεταχειρισμένων συσκευασιών συν τον ΦΠΑ, δίχως υποχρέωση υποβολής δήλωσης «αυτοπαράδοσης αγαθών». 

Αυτό συμβαίνει διότι για τις συσκευασίες έχει καταβάλει ήδη ΦΠΑ που περιλαμβανόταν στο τιμολόγιο αγοράς των ειδών που ήταν συσκευασμένα από τον προμηθευτή του σούπερ μάρκετ. Δηλαδή πρόκειται κατά τα προηγούμενα και την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, για ένα παρεπόμενο έσοδο του σούπερ μάρκετ.

 Πιστεύω ότι απέδειξα ότι δεν υπάρχει “reverse Logistics” στην λειτουργία της αγοράς, παρά μόνο «προς τα εμπρός» δράσεις. Σημειώστε ότι επειδή οι ρακοσυλλέκτες δεν θεωρείται ότι ασκούν επάγγελμα δεν εκδίδουν τιμολόγιο. Άρα η επιχείρηση που αγοράζει από ρακοσυλλέκτες δεν έχει καταβάλει ΦΠΑ και για τον λόγο αυτό υποχρεούται να υποβάλει την δήλωση αυτοπαράδοσης αγαθών που προανέφερα.  

Αν δεν γίνει αυτό δεν θα υπάρχει ποσό ΦΠΑ για να το εκπέσει από το ποσόν του ΦΠΑ, που θα εισπράξει με την πώληση των ειδών στην επιχείρηση που παράγει με πρώτες ύλες “ανακύκλωσης”. Επιπλέον δεν θα μπορεί να δικαιολογηθεί στις φορολογικές αρχές η ύπαρξη αυτών των ειδών στους χώρους της επιχείρησης… 

Τέλος, σημειώστε την πιο απλή περίπτωση «αυτοπαράδοσης αγαθών» που λειτουργεί στην αγορά, την οποία ευτυχώς για την ΟΔΕ δεν έχουν την γνώση να προσεγγίσουν διάφοροι περιθωριακοί της παραγωγής και της κυκλοφορίας των αγαθών, όπως πχ μηχανικοί, δημοσιογράφοι και διάφοροι άλλοι θεωρητικοί. Αν πχ η Unilever Ευρώπης κρατήσει ένα τόνο σαπουνιών προς χρήση των εργαζομένων στην παραγωγική μονάδα ή στα γραφεία της, τότε οφείλει να υποβάλει την δήλωση «αυτοπαράδοσης αγαθών». 

Ενδεικτικά αναφέρω Κωδικούς Άσκησης Δραστηριότητας (Κ.Α.Δ.) επιχειρήσεων που προσδίδουν χρησιμότητες «προς τα εμπρός», με πρώτες ύλες προερχόμενες από μεταχειρισμένα ή άχρηστα υλικά, ήτοι πχ: 

ΚΑΔ 38.32.25 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών αλουμινίου
ΚΑΔ 38.32.32 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών χαρτού και χαρτονιού
ΚΑΔ 38.32.33 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών πλαστικού
ΚΑΔ 38.32.34 υπηρεσίες ανάκτησης πρώτων υλών ελαστικού
ΚΑΔ 38.32.35 υπηρεσίες ανάκτησης υφαντικών πρώτων υλών
ΚΑΔ 38.32.39 υπηρεσίες ανάκτησης άλλων μη μεταλλικών πρώτων υλών.
Διευκρίνιση:
ΚΑΔ, δηλαδή “Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας” λαμβάνουν οι επιχειρήσεις την στιγμή που υποβάλουν στην Εφορία (Δ.Ο.Υ.) Δήλωση έναρξης εργασιών. 

Είναι αυτονόητο ότι τα υλικά, που προέρχονται από «άχρηστα υλικά που ανακτούν αξία», θα συνεχίσουν την «προς τα εμπρός» πορεία τους, για την παραγωγή νέων καινούργιων χρήσιμων αγαθών, ιδού ενδεικτικά σχετικοί ΚΑΔ, πχ: 

ΚΑΔ 22.11.20  Κατασκευή αναγομωμένων ελαστικών αυτοκινήτων.
ΚΑΔ 23.13.11   Κατασκευή μπουκαλιών και άλλων δοχείων από γυαλί.
ΚΑΔ 25.99.12  Κατασκευή νεροχυτών, νιπτήρων, μπανιερών, από σίδηρο, χάλυβα ή αλουμίνιο.
  
Αυτό που χρήζει διευκρινήσεων από τους θεωρητικούς είναι να μας πληροφορήσουν αν υπάρχει διαφορά μεταξύ των περιπτώσεων «reverse Logistics», όπως πχ η πώληση αποσβεσμένου μηχανήματος:
α) «αν πουλιέται το αγαθό» σαν μεταχειρισμένο σε «Συνδεδεμένο πρόσωπο», ή
β) «αν πουλιέται το αγαθό» σαν μεταχειρισμένο:
    β1) κατά τους θεωρητικούς, σε «ανεξάρτητη οντότητα», ή
    β2) με βάση την νομοθεσία σε ανεξάρτητη επιχείρηση
γ) «αν πουλιέται το αγαθό» σε κάποιο τρίτο για παλιοσίδερο, (δηλαδή να το λυόσουν για να παραχθεί νέο μέταλλο)…

Εγώ δηλώνω ότι από την στιγμή που η πώληση πραγμάτων με σκοπό πχ: {την «ανακύκλωση», για να πάρουν  αξία κατά τους θεωρητικούς}, υπόκεινται σε ΦΠΑ (Φόρο Προστιθέμενης Αξίας), αφορούν αποκλειστικά και δίχως εξαίρεση στις «προς τα εμπρός δράσεις» λειτουργίας της αγοράς, από τις οποίες συνάγονται λογιστικά γεγονότα και όχι βέβαια το «reverse Logistics» = το «τρέχα γύρευε» των μηχανικών και των συνοδοιπόρων τους!!!

Οι θεωρητικοί οφείλουν να κατανοήσουν ότι η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς δεν προσομοιώνεται μέσα στα εργαστήρια των Πολυτεχνείων, ούτε διδάσκεται με αναφορές συνολικά του τρόπου λειτουργίας της αγοράς άλλων κρατών και άλλων εποχών, που ήταν μάλιστα ενταγμένες σε διαφορετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Όμως, οι τεχνικοί «βλέπουν» μόνο τεχνικά πχ την παραγωγή υαλοπινάκων ή προφίλ αλουμινίου από μεταχειρισμένα υλικά και δεν βλέπουν την εμπορική - φορολογική πλευρά των επιχειρηματικών δράσεων, ότι δηλαδή αφορούν στους κυρίους και στους κατόχους αγαθών και ότι ακόμα και τα «υλικά ανακύκλωσης»  έχουν αξίες και ότι οι δοσοληψίες για την διαχείριση τους  υπόκεινται σε «προς τα εμπρός» λογιστικές και φορολογικές διατάξεις!  (Η ΑΒΣΠ προσέγγιζε αυτά τα θέματα ήδη στο πρώτο εξάμηνο του πρώτου έτους σπουδών και τα ανέλυε στο κεφάλαιο για την «χρησιμότητα των αγαθών».) 

Άρα μπορώ να δηλώσω ότι η γιαγιά μου στο χωριό Φρέ (Νομού Χανίων) που την έβλεπα όταν ήμουν 4 – 5 ετών να μαζεύει τσι κοπριές από τα οζά, (τα γίδια και τα πρόβατα), και τις έριχνε στον κήπο με τσι ντομάτες ήταν «reverse Logisticiane». Όπως επίσης και ο μπάρμπας μου, που έφερνε στο σπίτι ξύλα μετά το “μάζομα τσι ελιάς” για το ψήσιμο των φαγιών (φαγητών),  ήταν και αυτός «reverse Logistician».
Όμως…
… και στην Αθήνα - Αιγάλεω ήμουν τότε 5 - 7 ετών (γύρο στο 1952 – 1954), γνώρισα και άλλους  «reverse Logisticians»: Πχ μεταξύ Κηφισού ποταμού, οδού Πειραιώς και Ιεράς Οδού μέσα στα μποστάνια λειτουργούσαν και καμίνια που παρήγαγαν τούβλα. Το έδαφος στην περιοχή ήταν σε μεγάλο βάθος κατάλληλο για πρώτη ύλη. Για το ψήσιμο των τούβλων τα καμίνια μάζευαν πριονίδια και ροκανίδια από τα γειτονικά μαραγκούδικα του Αιγάλεω…

Ιδού και μια ακόμα «reverse Logistics» λειτουργία. Όμως εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν φορολογικές υποχρεώσεις και δεν τηρείτο λογιστήριο… Απλά οι συμμετέχοντες στην «reverse Logistics» δραστηριότητα, συνεργάζονταν προς το κοινό συμφέρον: Ο ένας ξεσαβούρωνε και ο άλλος εξασφάλιζε δωρεάν ενέργεια.

Μήπως όμως και σήμερα δεν αναφέρεται ότι από τα σκουπίδια παράγεται ενέργεια;

Ερωτάται:
- Αν η «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας» έχει σαν αντικείμενο το «Flow of Goods» που ρέουν αποκλειστικά μεταξύ ανεξαρτήτων επιχειρήσεων – αυτόνομων
  οντοτήτων;
  Ή αν η «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»:…
- …Αναλύει επιπλέον και την «ροή» εντός της ίδιας επιχείρησης; (Πχ η ΑΒΣΠ αναφερόταν "στο Flow of Goods" των ρινισμάτων σαπουνιού που επιστρέφουν δηλαδή “reverζάρουν”  στην παραγωγή για να γίνουν εκ νέου εμπορεύσιμο σαπούνι και δίδασκε τις σχετικές εγγραφές «Βιομηχανικής Λογιστικής».) 

Σε ότι αφορά στην ίδια την έννοια «reverse Logistics», ούτε που την είχαμε δει, ούτε που την  είχαμε απαντήσει κατά την διάρκεια των σπουδών στην ΑΒΣΠ. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που αποκτούσαμε άριστη επιστημονική κατάρτιση χωρίς να μας αποπροσανατολίζουν ή να μας παραπλανούν οι θεωρητικές ασυναρτησίες των τεχνικών, τα στημένα δημοσιεύματα του τύπου ή οι επιλεγμένες ανταποκρίσεις δημοσιογράφων! 
 
Το κυριότερο:
Ερωτάται…
- …Η "εφοδιαστική αλυσίδα" σε όλα τα «στάδια», (κατά Sunil Chopra & Peter Meindl), διοικείται από τον ίδιο  Διοικητή;...
  ...Ή η "εφοδιαστική αλυσίδα" κατά Christopher (σελίδα 318) διοικείται - ενορχηστρώνεται - από τον ίδιο Μαέστρο Ενορχηστρωτή;
-   Ή, κάθε «στάδιο» και "ορχήστρα" έχει τον δικό του Διοικητή ή Μαέστρο;
Κοντολογίς:
- Τι συμβαίνει με τον υπόχρεο σε ΦΠΑ στην εφαρμογή στην λειτουργία της αγοράς στο «reverse Logistics»; ή και στο… «προς τα εμπρός  Logistics»; 

                    ΣΕΛΙΔΑ 38    ΑΛΛΕΣ  ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ  ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

4) Ο καθηγητής Λάμπρος Λάϊος αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου του τον όρο «δίκτυα Logistics».

  Το μόνο που επιτρέπεται σε εμένα είναι να αναφέρω όπως εγώ κατανοώ τον όρο. Εγώ συγκεκριμένα χρησιμοποιώ τον όρο: «Λογιστικό Σύστημα Η/Υ» και
  διευκρινίζω  ότι το λογιστικό σύστημα Η/Υ δίνει την δυνατότητα πρόσβασης μιας επιχείρησης σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης, πχ για να παραγγελθεί ένα είδος, ή να αναγγελθεί η εκτέλεση μιας παραγγελίας, ή να αναγγελθεί η άφιξη του φορτηγού στον προορισμό, κλπ.

    Άρα αυτό που πιστεύω ότι εννοεί ο καθηγητής Λάϊος συνάγεται στις αναλύσεις του συγγράμματος του, που διδάσκει στους φοιτητές ΟΔΕ πως λειτουργεί ο «Εφοδιασμός» στις επιχειρήσεις και στην αγορά, με την πρόσβαση της μιας επιχείρησης στο Λογιστικό σύστημα Η/Υ της άλλης. Αυτά είναι προφανώς τα "δίκτυα Logistics" του καθ. Λάϊου,  δηλαδή τα "Συστήματα Διανομής Η/Υ" - "Συστήματα Η/Υ Λήψης και Διαβίβασης Εντολών"  και όχι βέβαια η θεωρητική έννοια «Εφοδιαστική αλυσίδα» = τρέχα γύρευε! Ή ακόμα και... "Logistics" = φέξε μου και γλίστρησα! 

5) Γενικά όλοι οι ορισμοί «εφοδιαστικής αλυσίδας» αναφέρουν την ίδια έννοια της ΑΒΣΠ δηλαδή:
   
     Τελικός σκοπός της λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας είναι «Η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων - αγαθών - στην κατανάλωση για την   επίτευξη κέρδους.»

    Προσέξτε πως περιγράφουν και παραποιούν οι θεωρητικοί την περιγραφή λειτουργίας της αγοράς και την ορίζουν, (γιατί άραγε;), ως «εφοδιαστική
    αλυσίδα»:

    - «Σχεδιασμό αδιάλειπτης προστιθέμενης αξίας»,
    - «Σχεδιασμό και διοίκηση ομαλών διαδικασιών προστιθέμενης αξίας»,
    - «Διοίκηση της ροής των υλικών από τους προμηθευτές στους πελάτες»
    - «Όλες οι εγκαταστάσεις, οι λειτουργίες, οι δραστηριότητες που σχετίζονται με την ροή και το  μετασχηματισμό των αγαθών και υπηρεσιών από πρώτες
       ύλες σε πελάτες…» 

Εγώ για να απομυθοποιήσω τις αντιφατικές και αντιεπιστημονικές προσεγγίσεις των θεωρητικών στην προσπάθεια τους να περιγράψουν την λειτουργία της αγοράς, θα αναφέρω ένα περιστατικό που προβλήθηκε στην τηλεόραση πριν από 20 - 25 χρόνια. Στο περιστατικό έλαβαν μέρος ο κ. Σιμόπουλος – Αστρονόμος – Διευθυντής του Πλανηταρίου και ο Πητ Παπαδάκος, ένας αστρολόγος - μέντιουμ. 

Ο κ. Σιμόπουλος αποστόμωσε τον Παπαδάκο δηλώνοντας ότι η «Αστρονομία»  είναι επιστήμη γιατί όλοι οι αστρονόμοι μελετώντας τα αστέρια καταλήγουν πάντα για το ίδιο φαινόμενο στο ίδιο συμπέρασμα, πχ πότε θα γίνει έκλειψη Ηλίου ή Σελήνης, κλπ.
Στην συνέχεια δήλωσε ο κ. Σιμόπουλος:
«Οι αστρολόγοι αντίθετα στις προβλέψεις τους για τα ίδια ζητήματα συνάγουν καθένας διαφορετικά συμπεράσματα.

Άρα, (δικό μου αυτό), οι θεωρητικοί που προσεγγίζουν την ίδια έννοια, δηλαδή την «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» και την διδάσκουν ή αντιλαμβάνονται καθένας με τον δικό του διαφορετικό τρόπο, δεν είναι επιστήμονες, (αλλά είναι με βάση τις απόψεις μου), «αστρολόγοι» και «καφετζούδες», που περιγράφουν καθένας τις δικές του διαφορετικές φαντασιώσεις, γαρνιρισμένες, (για σιγουριά), με παραμάζωμα γνώσεων άλλων, πάνω στην λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς.

Μάλιστα...
...οι θεωρητικοί για να δικαιολογήσουν την Βαβυλωνία ορισμών και προσεγγίσεων "εφοδιαστικής αλυσίδας" και "Logistics" δηλώνουν ότι οι αναφορές τους συνάγονται μέσα από πορίσματα συνεδρίων, διεθνών συσκέψεων, διασκέψεων, κλπ.
Εκεί ακριβώς στηρίζεται και η δική μου αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι κάθε φορέας, πρόσωπο, οργανισμός, κλπ, προκειμένου να παραμείνει στην επικαιρότητα ή για να δικαιολογεί την ύπαρξη του, συνάγει και τα δικά του διαφορετικά πορίσματα και ορισμούς "αλυσίδας" και "Logistics"! 

Σε τι θα διέφεραν πχ οι αναφορές των ελλήνων θεωρητικών, αν αντί του ξενόφερτου όρου «εφοδιαστική αλυσίδα», εισήγαγαν και ανέλυαν τον ελληνικότατο όρο «Λειτουργία της Αγοράς»; Πάλι δεν θα όριζαν «προς τα πίσω» τις αγορές και «προς τα εμπρός» τις πωλήσεις; Όμως θα ήταν ταυτόχρονα υποχρεωμένοι εκ του νόμου:
- Να ορίζουν τα συγκεκριμένα πρόσωπα ή επιχειρήσεις και τους νόμιμους εκπροσώπους τους που εμπλέκονται στην κατάρτιση και στην
   εκτέλεση των μεταξύ τους συμβάσεων.
- Να απεικονίζουν και τις λογιστικές εγγραφές στα λογιστικά συστήματα Η/Υ, που θα συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων στην
   λειτουργία των επιχειρήσεων και της  αγοράς, που όταν θα έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς, θα έχουν καταστεί αυτοτελείς δράσεις.  

Άρα ο επιχειρηματίας – «Διοικητής αλυσίδας» - κάθε επιχείρησης συγκεντρώνει τα οικονομικά μεγέθη της επιχείρησης του και λαμβάνει τις επιχειρηματικές αποφάσεις, που δικαιολογημένα διαφέρουν μεταξύ των επιχειρηματιών, για τον λόγο ότι τις επιχειρηματικές αποφάσεις επηρεάζουν «αστάθμητοι παράγοντες»,  όπως πχ το «επιχειρηματικό ένστικτο», οι "εμπορικές σκοπημότητες" και ο «επιχειρηματικός κίνδυνος».
Επιπλέον όμως και η εκάστοτε κατάσταση και οι προοπτικές εξέλιξης της αγοράς.  

Για τον λόγο αυτό εγώ αρνούμαι κατηγορηματικά την χρήση του όρου "στρατηγική" που χρησιμοποιούν οι θεωρητικοί για να ορίσουν την δράση των επιχειρηματιών για την επίτευξη του τελικού σκοπού, για τον οποίο ίδρυσαν και λειτουργούν την επιχείρηση τους. Ο ορθός όρος κατά την γνώμη μου, όπως τον κατανόησα από τις σπουδές μου στην ΑΒΣΠ,  καλείται "επιχειρηματικότητα".

Παρενθετικά:
Μελετείστε στην βιβλιογραφία τον οικονομικό όρο «Konjunktur = «Συγκυρία».
Προσοχή: Ο όρος «Konjunktur γενικά, αλλά και στην επιστήμη ΟΔΕ ειδικά δεν έχει πληθυντικό αριθμό και πρέπει να γίνεται κατανοητός ως «η παρούσα κατάσταση». Κατά συνέπεια κακώς οι θεωρητικοί και οι μηχανικοί χρησιμοποιούν την ελληνική μετάφραση της λέξης στον πληθυντικό αριθμό, δηλαδή «συγκυρίες». 

Η «συγκυρία» είναι στατική έννοια* και χρησιμοποιείται για να περιγράψει την στιγμιαία κατάσταση της αγοράς, που λαμβάνεται υπόψη για την λήψη της επιχειρηματικής απόφασης. Πχ αν η κατάσταση της αγοράς είναι καλή και η οικονομία σε ανάπτυξη  χρησιμοποιείται από τους ξένους ο όρος Hoch Konjunktur, που είναι και αυτή στον ενικό αριθμό και διευκρινίζεται στα ξένα κείμενα ως «Boom». 
*("Στατική έννοια" σημαίνει με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ ότι στην μελέτη και ανάλυση της έννοιας δεν λαμβάνεται υπόψη ο παραγοντας χρόνος. Η αντίθετη έννοια καλείται "Δυναμική" στην μελέτη και ανάλυση της οποίας λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας χρόνος.)

6) Κατά συνέπεια ο όρος που χρησιμοποιεί ο μεταφραστής Αλέξανδρος Τσίγκας στην σελίδα 384 – 5^η σειρά  από επάνω στην μετάφραση του
    βιβλίου του Christopher:
    «Οι σημερινές οικονομικές συγκυρίες» είναι ερασιτεχνικός και αδόκιμος. Συνιστώ στις περιπτώσεις που θέλουμε να περιγράψουμε το περιβάλλον
    λειτουργίας της αγοράς να χρησιμοποιούνται έννοιες όπως πχ: «Οι προοπτικές εξέλιξης των συνθηκών της αγοράς», ή ακόμα  «Οι συνεχείς διακυμάνσεις
    της αγοράς», ή «Η κατάσταση που επικρατεί  σήμερα στην αγορά», ή «η συγκυρία δεν επιτρέπει την αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της
    εταιρείας Χ», κλπ.
  
 (Σε μεταπτυχιακή εργασία μάλιστα του Παν. Πειραιά με αντικείμενο την "Εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου",  έχω εντοπίσει τον όρο: «κατασκευαστής
  φαρμάκου». Άντε, με το καλό να δούμε και εργασία εφοδιαστικής αλυσίδας για τον «παραγωγό της γέφυρας Ρίου Αντιρρίου». Πάντως, όπως
  πληροφορήθηκα, το μεταπτυχιακό για μηχανικούς στο  Πανεπιστήμιο  Πειραιά πρέπει –  ευτυχώς - να καταργήθηκε. Δεν γνωρίζω αν έγινε κάτι αντίστοιχο
  με το μεταπτυχιακό για μηχανικούς του Παν. Θεσσαλονίκης – Μακεδονίας.)    

Το ερώτημα όμως που θα παραμείνει είναι τι ρόλο θα παίζει η ίδια η «Διοίκηση» ή η «Διαχείριση» της «εφοδιαστικής αλυσίδας»; όπως και του «Διοικητή» ή του «Διαχειριστή» της; Δηλαδή αν αυτό το πρόσωπο με βάση τις απόψεις τους διοικεί μόνο μια επιχείρηση, δηλαδή την δική του και μόνο, ή ίσως διοικεί και περισσότερες της μιας επιχειρήσεις, που ο νόμος όπως αναφέρω, τις ορίζει ως «συνδεδεμένα πρόσωπα»;…

Επιπλέον επισημαίνω ότι ο νόμος προσδιορίζει και ορίζει ότι: «τα “συνδεδεμένα πρόσωπα” έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο, στον έλεγχο ή στην Διοίκηση από ένα νομικό πρόσωπο.»
Λαμβάνοντας υπόψη την φορολογική νομοθεσία τίθεται το ερώτημα: Ο Supply Chain Manager είναι ένα "φυσικό" ή ένα "νομικό" πρόσωπο;

Εγώ αποκαλώ το φυσικό “πρόσωπο” «Κύριο 51%, (δηλαδή τον παραπάνω διευθυντή ορχήστρας με το πούρο)». Με βάση όμως τον νόμο ο "Κύριος 51%" αφορά στον νόμιμο εκπρόσωπο του νομικού προσώπου που προβλέπει η νομοθεσία, ήτοι πχ στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο μιας ΑΕ.

Κατά τα γνωστά, όπως ανέφερα παραπάνω, την εμπλοκή του νομικού προσώπου στην λειτουργία της αγοράς δίδασκε η ΑΒΣΠ ήδη στην δεκαετία του 60 και το αποκαλούσε "Ιθύνουσα Επιχείρηση". Μάλιστα, εγώ για  να απομυθοποιήσω τον όρο «”Διοίκηση” ή “Διαχείριση” εφοδιαστικής αλυσίδας», αποκαλώ το “πρόσωπο”, που μας έχουν μοστράρει οι θεωρητικοί, (ίσως Supply Chain Manager;), με βάση την επιχειρηματική δραστηριότητα που ασκεί ως «Εφοδιαστικοαλυσιδατζή»!

Συνιστώ λοιπόν να εγκαταλειφθεί ο όρος «Διοίκηση» ή «Διαχείριση» εφοδιαστικής Αλυσίδας» και η Βαβυλωνία των ορισμών και των προσεγγίσεων των θεωρητικών, για να απαλλαγεί η λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας από τα δεσμά της αλυσίδας, που την κρατούν σιδηροδέσμια Μηχανικοί, δημοσιογράφοι και θεωρητικοί και να εισαχθούν και διδαχθούν οι όροι της ΟΔΕ «Μικροοικονομική» και «Μακροοικονομική» προσέγγιση Λειτουργίας της Αγοράς. 

Σε αυτήν την προσέγγιση και μέσα από το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, θα μπορούν με αντικείμενο μαθημάτων, όπως πχ:
- Το σύγγραμμα του Καθηγητή του Παν. Πειραιά Λάμπρου Λάϊου: «Διοίκηση Εφοδιασμού» ή
- Το σύγγραμμα του καθ. του Οικ. Παν. Αθηνών Μανιάτη: «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας -  Από τη Θεωρία στην Πράξη».

Να προσεγγίζεται πρακτικά και μεθοδικά η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς, καθώς επίσης η συγκέντρωση των αναγκαίων πληροφοριών, για να γίνει κατανοητή η «εφοδιαστική», η «τροφοδοτική» και κάθε άλλη αλυσιδωτή εμπλοκή «συνδεδεμένων με συμβάσεις πώλησης προσώπων», που δρουν με τελικό σκοπό την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους. 

Κοντολογίς
Όταν περιγράφεται η λειτουργία των επιχειρήσεων εντός της αγοράς όλες οι απόψεις των επιστημόνων ΟΔΕ οφείλουν να ταυτίζονται, για τον απλό λόγο ότι αναφέρονται στην επιχειρηματική δραστηριότητα ενταγμένη εντός του πλαισίου των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων. Άρα οι λειτουργίες και οι επιχειρηματικές αποφάσεις αφορούν στην οργάνωση και στον προγραμματισμό των δράσεων λειτουργίας της επιχείρησης που έχει μελετήσει και αποφασίσει ο επιχειρηματίας, προς επίτευξη του τελικού σκοπού για τον οποίο έχει συστήσει και λειτουργεί πχ μεμονωμένα μια επιχείρηση.

Όπως επίσης ενδεχόμενα να ελέγχει σε οριζόντια διάταξη, μέσω μιας Ιθύνουσας επιχείρησης που έχει υπό τον έλεγχο του, μια ομάδα από συγκεκριμένες επιχειρήσεις και να αναθέτει στην καθεμιά την επίτευξη ορισμένου επί μέρους σκοπού, όπως πχ την παραγωγή πρώτης ύλης ή βοηθητικού υλικού, την παραγωγή μισοτελειωμένου ή έτοιμου προϊόντος ή την εμπορεία αυτών των προϊόντων - αγαθών, κλπ. 

ΣΕΛΙΔΑ 39      ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ 

Άρα η επιστήμη ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει ότι περιλαμβάνεται στο θεσμοθετημένο πλαίσιο που ισχύει στην αγορά και να αδιαφορεί για τις δαιδαλώδεις απόψεις των θεωρητικών, των μηχανικών και των δημοσιογράφων, που αναφέρουν – κουτσομπολεύουν - αποσπασματικά κάποια περιστατικά από την λειτουργία των επιχειρήσεων, δίχως αναφορά των επιστημονικών, οικονομικών και εμπορικών δεδομένων που συγκεντρώθηκαν και ελήφθησαν υπόψη στην λήψη των συγκεκριμένων επιχειρηματικών αποφάσεων.   

Πχ ο Christopher, όπως προανέφερα, δημοσίευσε σαν εκδότης περιοδικού για την απόφαση της Unilever να κλείσει τα 5 εργοστάσια στην Ευρώπη. (Δηλαδή μείωσε τα εργοστάσια από 16 σε 11.) Όμως οι φοιτητές ΟΔΕ θα πρέπει να διδαχθούν και για  τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση. Πχ, αν αφορούσαν στην λειτουργία της αγοράς, ή αν είχαν αφορμή απεργιακές κινητοποιήσεις; Ίσως περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων; Ή αν αφορούσαν στην εσωτερική λειτουργία του ομίλου Unilever; Πχ στην ζημιογόνο λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων; Ή ίσως η παραγωγή αυτών των 5 εργοστασίων ανατέθηκε σε τρίτους;  Ή ίσως οφειλόταν στα οικονομικά δεδομένα που συνάγονται και αξιολογούνται από τις ενοποιημένες λογιστικές καταστάσεις; Ή ίσως συγχωνεύτηκαν με άλλες επιχειρήσεις, Ή ίσως τέθηκαν προσωρινά σε αδράνεια; κλπ...

Επιπλέον
α) Ο Christopher ενημερώνει στην σελίδα 319 ότι η Li & Fung: {"διασφαλίζει την αφοσίωση των προμηθευτών της προαγοράζοντας ποσοστό από την
    δυναμικότητα τους, το οποίο κυμαίνεται από 30% έως 70%.}
    Διερωτώμαι καταρχήν μήπως την διαφορά μεταξύ 30% μέχρι 70% "προαγοράζει" η Li & Fung μέσω άλλης επιχείρησης που ελέγχει; Ή
β) Μήπως η Li & Fung δεν "προαγοράζει ποσοστό δυναμικότητας", αλλά και ποσοστό στο κεφάλαιο αυτών των επιχειρήσεων για να ελέγχει την διοίκηση
    τους;
γ) Τι σημαίνει η αποστροφή του Christopher στο ίδιο σημείο: {...ανταμείβει με ακόμα περισσότερες παραγγελίες εκείνους που αποδεικνύονται πιο
     αποδοτικοί;} Μήπως διευρύνει ή τροποποιεί τις υφιστάμενες "συμβάσεις  αφοσίωσης";
    Πιστεύω επομένως ότι θα ήταν χρήσιμο να διδάσκονται υποδείγματα τέτοιων "συμβάσεων αφοσίωσης" για την ενημέρωση των φοιτητών ΟΔΕ.
    Επιπλέον...
δ) ...Μήπως είναι λάθος η μετάφραση; και εδώ ίσως εννοεί ο Christopher πχ "συμβάσεις φασόν";
ε) Πάντως η ΑΒΣΠ δίδαξε, όπως ανάφερα παραπάνω, για τους "οικονομικούς συνασπισμούς", (που έχουν "αμυντικό" ή "επιθετικό" χαρακτήρα), μεταξύ των
    επιχειρήσεων, και ίσως αυτό ερμηνεύει τον Christopher. Δηλαδή ότι τις "αφοσιωμένες" επιχειρήσεις, (των οποίων ο Christopher μας πληροφορεί ότι η Li &
    Fung διασφαλίζει αφοσίωση 30% έως 70%), τις διοικούν και εκμεταλλεύονται από κοινού δύο πολυεθνικές - Ιθύνουσες επιχειρήσεις;! Ή ενδεχόμενα
    ελέγχεται από μια τρίτη Πολυεθνική; Με την οποία έχουν συνάψει συμφωνία "ποσοστού αφοσίωσης" κάτω από το τραπέζι οι άλλες δύο;

     Όμως η ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει και...: "τι σόϊ πράμα είναι και πώς μετριέται η ίδια η αφοσίωση"; Η ΑΒΣΠ είχε προσεγγίσει αυτό το ζήτημα και το
     δίδασκε   με εκτενή ανάλυση, όπως και με επιστημονικές μεθόδους υπολογισμού των όρων "Δυναμικότητα" και "Παραγωγικότητα" της επιχείρησης. Αυτό
     σημαίνει ότι η "αφοσίωση" είναι μετρήσιμο μέγεθος  επομένως μπορεί να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης, συμφωνίας και τελικά κατάρτισης σύμβασης
     μεταξύ δύο επιχειρήσεων.

   Άρα
   Η ΟΔΕ οφείλει στα μαθήματα Αστικού και Εμπορικού Δικαίου να διδάσκει και υποδείγματα των σχετικών "συμβάσεων αφοσίωσης" ή να επισημαίνει τις
   επιπτώσεις τους στην  χειραγώγηση και καταδυνάστευση της αγοράς, των καταναλωτών και στις αντιδράσεις της Πολιτείας.

Προσοχή επίσης: Στους χορηγούς τηλεοπτικών εκπομπών εντός του 2021, (...παρατηρώ και εντός του 2022...), αναφέρεται μεταξύ άλλων και μια επιχείρηση με την επωνυμία: {"ΕΛΑΪΣ - Unilever Hellas AE"}.
Ενδιαφέρον θα ήταν στις εργασίες των φοιτητών να ερευνηθεί με βάση το καταστατικό αυτού του επιχειρηματικού σχήματος ποιός κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του;
- Ποιά είναι η σύνθεση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του;
- Ποιός είναι ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου της Επιχείρησης (ΑΦΜ);
- Είναι ο ίδιος που λειτουργούσε η "ΕΛΑΪΣ" στο παρελθόν; κλπ...
(Αυτά τα στοιχεία δεν είναι εμπιστευτικά γιατί δημοσιεύονται...).
Η έρευνα θα ήταν χρήσιμη, γιατί με τον τρόπο αυτό θα γίνει κατανοητό στους φοιτητές ΟΔΕ, τι σημαίνει στην πράξη το δημοσιογραφικό κουτσομπολιό του Christopher ότι:
{Η Unilever "έκλεισε" 5 εργοστάσια στην Ευρώπη!}, δίχως να αναφέρει συγκεκριμένα πότε, πώς και γιατί τα είχε "ανοίξει";...
 

Πέραν αυτού:
Στην επικαιρότητα (26.05.2021) ανακοινώθηκε η πώληση της εταιρείας "Τσιπίτα", η οποία λειτουργεί 16 εργοστάσια σε 10 χώρες και έχει παρουσία σε 56 χώρες. Την "Τσιπίτα" αγόρασε, (ή αγοράζει τώρα), ο όμιλος "Mondelez".  Όμως η "Τσιπίτα" ανήκει κατά ποσοστό 80% στον όμιλο "Olayan", ο οποίος προφανώς πουλάει συνολικά και το 80% της "Τσιπίτα" ή ίσως ένα μέρος αυτού; Πιστεύω ότι η "Modelez" θα αγοράσει συνολικά το 80% για να αποκτήσει τον πλήρη και απόλυτο έλεγχο της "Τσιπίτα", δίχως την δυνατότητα προβολής από την πλευρά των μειοψηφιών των μετόχων αντιρρήσεων ή αντιδράσεων στις αποφάσεις της ή τυχόν εμφάνισης εμποδίων λόγω αντίθετων διατάξεων της νομοθεσίας...

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό το "deal μαμούθ", όπως έχει χαρακτηριστεί, θα μεταβάλει ριζικά την "εφοδιαστική αλυσίδα του... κρουασάν"! Όμως θα υπάρξουν προς τούτο εξ ανάγκης μεταβολές στην οργάνωση και διοίκηση όλων των εργοστασίων και λοιπών εγκαταστάσεων της "Τσιπίτα", σε τρόπο ώστε να συντονιστούν με τις παραγωγικές μονάδες και τις λοιπές εγκαταστάσεις της "Mondelez".

Επιπλέον για να συγχρονιστούν ανάλογα τα προγράμματα παραγωγής και κατανομής της παραγωγής του νέου σχήματος παγκοσμίως. Ιδού επομένως ένα υψηλού επιπέδου επιστημονικό πεδίο της ΟΔΕ, που αφορά στην λειτουργία της αγοράς και στις διαρκείς μεταβολές που συμβαίνουν, το οποίο επιβάλλει να επανεξετάσουμε τις απόψεις των θεωρητικών για την "εφοδιαστική αλυσίδα" πχ του κοτόπουλου, του φαρμάκου, της μπύρας, κλπ, που έχω εντοπίσει στις εργασίες φοιτητών, γιατί όχι τώρα πλέον και του κρουασάν, όπως αυτή μεταλλάχθηκε μετά την πώληση της "Τσιπίτα"!.

Αυτό διότι οι προσεγγίσεις των θεωρητικών που αφορούν στην λειτουργία της αγοράς απέχουν μακράν της ίδιας της Διοίκησης των εμπλεκομένων οικονομικών μονάδων - επιχειρήσεων, που ελέγχονται από μια Πολυεθνική Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου - Ιθύνουσα Επιχείρηση, (ίσως "διοικητή" εφοδιαστικής αλυσίδας κατά τους θεωρητικούς;), που τις κατατάσσει σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων για την εκτέλεση καθεμιάς ενός επί μέρους σκοπού, πχ παραγωγή πρώτης ύλης, βοηθητικού υλικού, ενός μισοτελειωμένου προϊόντος, ειδών συσκευασίας,, εμπορεία, κλπ, με τελικό σκοπό  να παραχθεί και να κυκλοφορήσει στην αγορά και στην κατανάλωση ένα τελικό προϊόν πχ το κοτόπουλο, το σαπούνι, το κρουασάν ή η μπύρα... 

Είναι βέβαιο ότι η "Mondelez" ως Ιθύνουσα επιχείρηση πλέον, θα διορίσει με έκτακτη Γεν. Συνέλευση δικό της έμπιστο πρόσωπο ως Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της "Τσιπίτα". Επιπλέον θα διορίσει πλειοψηφικά στα ΔΣ της "Τσιπίτα" και των επιχειρήσεων που ήλεγχε η "Τσιπίτα", δικά της έμπιστα πρόσωπα, δηλαδή αυτούς που θα έχουν "αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων" και θα μεριμνούν να εκτελούνται κατά γράμμα οι αποφάσεις που θα λαμβάνονται στην έδρα της "Mondelez". Μειοψηφικά στα ΔΣ θα διοριστούν έμπειρα και ικανά υφιστάμενα στελέχη της "Τσιπίτα", με αρμοδιότητες σε καθένα από αυτά σε επί μέρους τομέα που ήδη απασχολείτο στην "Τσοπίτα", όπως πχ παραγωγής, εμπορίου, λογιστηρίου, αλλά ίσως και βάσει πληρεξουσίου ορίσει έναν από αυτούς ως υποτακτικό πολυτελείας,κλπ. 

Παρενθετικά για να γίνει διάκριση μεταξύ των εννοιών:
-"εφοδιαστική αλυσίδα πχ του κρουασάν, του κοτόπουλου ή της μπύρας"...
...και γενικά της έννοιας...-"Διοίκηση" της εφοδιαστικής αλυσίδας": 

Επειδή εγώ αρνούμαι την έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα", (καθώς και κάθε άλλη "αλυσίδα" που προσεγγίζεται από τους θεωρητικούς). Εξαιρώ μόνο την Αλυσίδα Εφοδιασμού, που προβλέπει η Νομοθεσία, η οποία δεν έχει σχέση με την "εφοδιαστική αλυσίδα", για την οποία αναφέρομαι προς το τέλος του παρόντος. Αυτό γιατί αποδέχομαι και εισάγω κυρίως τον όρο "λειτουργία της αγοράς", (ή "εμπορικές συναλλαγές" που προβλέπει η νομοθεσία), που κατά την γνώμη μου εννοούν οι θεωρητικοί, με την ανάδειξη της έννοιας "Εφοδιαστική Αλυσίδα".

Για τον λόγο αυτό θα ασχοληθώ στο σημείο αυτό με την "Διοίκηση" των Ιθυνουσών επιχειρήσεων, πχ της "Mondelez",  που ελέγχουν "αλυσιδωτά" τις λειτουργίες διαφόρων επιχειρήσεων.  (Αυτήν την έννοια λειτουργίας της αγοράς την ονομάζω κατά τα γνωστά: "Υπαγωγή Εμπλεκομένων σε Ιεραρχημένη Σειρά Δράσεων.)  Άρα γιατί όχι τώρα πλέον της Mondelez που αναλαμβάνει την διοίκηση της "Τσιπίτα" και των επιχειρήσεων που ήλεγχε η Τσιπίτα παγκοσμίως.

Το ζητούμενο όμως είναι να διακρίνουμε αν με βάση τις εργασίες των φοιτητών η "Mondelez" θα ελέγχει ή όχι την εφοδιαστική αλυσίδα του... κρουασάν, δεδομένου ότι η "Τσιπίτα" δεν ελέγχει μονοπωλιακά την αγορά του κρουασάν... Άρα η προσέγγιση μου σε αυτήν την εξέλιξη της αγοράς θα στραφεί υποχρεωτικά περί την Οργάνωση και την Διοίκηση της Ιθύνουσας επιχείρησης "Mondelez". Για την πλήρη κατανόηση των αναφορών μου θα τις περιγράψω όπως τις διδάχθηκα στην ΑΒΣΠ και εμπέδωσα μέσα από την εργασία μου και την πείρα πολλών δεκαετιών. 

Ποιές θα είναι όμως πχ οι μεταβολές στην λειτουργία της διοίκησης της "Τσιπίτα", δηλαδή όπως θα τις ανέφεραν οι φοιτητές στην "Διοίκηση της εφοδιαστικής αλυσίδας του κρουασάν"; που θα ελέγχεται τώρα πλέον από την "Mondelez";

Καταρχήν πρέπει να περιγραφεί η Διοίκηση του Πολυεθνικού κολοσσού "Mondelez". Ήδη στο τέλος της δεκαετίας του 60 ο Tugendhat, (Christopher Tugendhat δημοσιογράφος και αυτός όπως ο Martin Christopher, αλλά αυτός ήταν ένας διευθυντής των "Financial Times"), είχε περιγράψει ενδεικτικά στο παραπάνω βιβλίο του την ιεραρχία της Διοίκησης μιας εκ των Πολυεθνικών επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου ως εξής:

1) Πρόεδρος
2) Αντιπρόεδροι με καθήκοντα:
    2α) Αντιπρόεδρος για τις πρώτες ύλες και τα λοιπά υλικά,
    2β) Αντιπρόεδρος με καθήκοντα ελέγχου των παγίων (υλικών και άυλων) περιουσιακών,
    3β) Αντιπρόεδρο για την παραγωγή και τις πωλήσεις, που έχει υπό την εποπτεία του 6 - 8 γενικούς διευθυντές αρμόδιους για τις πωλήσεις
           σε περιοχές  όλου του πλανήτη...
3) Αντιπρόεδρο για ζητήματα οικονομικά,
4) Αντιπρόεδρο για ζητήματα τεχνικά,
5) Αντιπρόεδρο για θέματα προσωπικού,
6) Αντιπρόεδρο για διοικητικά θέματα,
7) Αντιπρόεδρο για νομικά θέματα,
8) Αντιπρόεδρο για τις δημόσιες σχέσεις.

Όλοι αυτοί οι κορυφαίοι στην ιεραρχία, πχ για το παράδειγμα μου της "Mondelez", (προηγούμενα είχε αντίστοιχη οργάνωση η ίδια η "Olayan" με την "Τσιπίτα" της), πλαισιώνονται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους από καλοδιαβασμένους πτυχιούχους ή μεταπτυχιακούς ΟΔΕ, με επιπλέον καθήκοντα, όπως έχω  αναφέρει, να συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ των επιχειρήσεων του ομίλου της "Mondelez", όπως και κάθε άλλης Πολυεθνικής Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.

Πώς όμως θα εφαρμοστεί η ένταξη και λειτουργία της "Τσιπίτα", (Chipita) στον όμιλο της "Mondelez" που την αγόρασε έναντι τιμήματος αν θυμάμαι καλά 2,2 δις δολλαρίων!

Το πρόβλημα είναι απλό και λύνεται με την εφαρμογή του σχήματος "εφοδιαστικής αλυσίδας" του Μανιάτη. Συγκεκριμένα:

1) Σε ότι αφορά στα δύο πρώτα σχήματα "Προμηθευτές / Παραγωγή" είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει σταδιακά επανεξέταση των συμβάσεων πώλησης με τους
    προμηθευτές των πρώτων και βοηθητικών υλικών που αγοράζει η "Τσιπίτα", ίσως ακόμα και αλλαγή ορισμένων από αυτούς, για τον καθορισμό και την
    προσαρμογή των ποσοτήτων και της ποιότητας των προϊόντων, όπως επίσης και στις μονάδες που θα αναλάβουν την παραγωγή των ειδών, στα σημεία
    που θα συγκεντρώνονται και θα ομαδοποιούνται οι πρώτες ύλες και τα λοιπά βοηθητικά υλικά, με τα οποία θα τροφοδοτούν τις παραγωγικές μονάδες,
    κλπ.
    Όλα αυτά βέβαια με σκοπό να ενταχθεί ο όμιλος "Τσιπίτα" στα επιχειρηματικά πλάνα συνολικά του ομίλου των επιχειρήσεων που ελέγχει η "Mondelez". 

2) Σε ότι αφορά αντίστοιχα και στα δύο επόμενα σχήματα Μανιάτη που αφορούν στις Διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση είναι
    βέβαιο ότι θα υπάρξει και σε αυτές τις δραστηριότητες σταδιακή σύμπτυξη και επανακαθορισμός των τόπων και χώρων που θα κατανέμεται η παραγωγή,
   σε τρόπο ώστε να διανέμονται / παραδίδονται από αυτούς τα πωληθέντα εμπορεύματα ορθολογικά και ομαδοποιημένα στους αγοραστές, γιατί όχι όμως και
  ταξινομημένα - ομαδοποιημένα - σε κέντρα διανομής με άλλα είδη που παράγουν και διαθέτουν στην αγορά οι άλλες επιχειρήσεις του ομίλου "Mondelez".

Και κάτι δικό μου
Τίποτα δεν εμποδίζει βέβαια την Πολυεθνική - Ιθύνουσα επιχείρηση "Mondelez" να πουλήσει κάποιες από τις εταιρείες που ήλεγχε η "Τσιπίτα", ή να συγχωνεύσει κάποιες από αυτές με επιχειρήσεις που ελέγχει ήδη η "Mondelez". Ή ακόμα να αφαιρέσει δραστηριότητες από κάποια επιχείρηση που ήλεγχε ή "Mondelez", ακόμα και να πουλήσει μια από αυτές, αναθέτοντας τις εργασίες της, (δηλαδή τον σκοπό που της είχε αναθέσει), σε μια επιχείρηση της νεοαποκτηθείσας "Τσιπίτα", κλπ.

Όλα αυτά θα εκτελεστούν ως αυτονόητο με Logistics = Λογισμό = "Μέτρηση και Υπολογισμό". Μάλιστα επειδή ο Λογισμός αυτός αφορά στην επιχειρηματική δραστηριότητα με σκοπό το κέρδος καλείται από την ΑΒΣΠ "Επιχειρησιακός Λογισμός" που οι ξένοι πήραν από εμάς και τον μετάφρασαν στην γλώσσα τους ως "Business Logistics".

Στις λίγες παραπάνω γραμμές φάνηκε έντονα η διαφορά του επιστημονικού επιπέδου των στελεχών ΟΔΕ που εργάζονται στην έδρα της πολυεθνικής - Ιθύνουσας επιχείρησης, πχ για το παράδειγμα μου της "Mondelez". Ο Μανιάτης προσεγγίζει αναλυτικά με παραδείγματα όλα τα ζητήματα που προβληματίζουν τα στελέχη ΟΔΕ που εργάζονται στην έδρα της Πολυεθνικής επιχείρησης, για την ανάλυση των χρηματοοικονομικών δεδομένων, την συγκέντρωση πληροφοριών για την κατάσταση και προοπτικές εξέλιξης της αγοράς, κλπ, για λήψη των σωστών επιχειρηματικών αποφάσεων.

Σε ότι αφορά στον "Supply Chain Manager", στον "Logistician" και στον "Logistics Manager", που εισάγουν οι θεωρητικοί, θεωρώ ότι αφορούν στα πρόσωπα που εργάζονται στις επιχειρήσεις για να εκτελέσουν τις εντολές που λαμβάνουν από την έδρα της Πολυεθνικής - Ιθύνουσας Επιχείρησης - Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου που τις ελέγχει! Επομένως εργάζονται με βάση τις οικονομικές αρχές, γιατί η εργασία τους όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ  είναι "Εκτελεστική" και όχι "Διοικητική".

Η "εκτελεστική" εργασία και τα πρόσωπα που την ασκούν περιγράφεται πιο πάνω στην αγγελία της εφημερίδας... Εγώ για να προβάλω την σημασία της επιστήμης ΟΔΕ περιέγραψα αυτούς που εκτελούν τις εντολές της Διοίκησης της Πολυεθνικής - Ιθύνουσας Επιχείρησης - Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου ως "Υποτακτικούς Πολυτελείας", "Ορντίναντσες Αποθήκης", "Τροχονόμους της Παλέτας" και "Logistician Mastoranza"! 

Η "Διοικητική" εργασία διδασκόταν στην ΑΒΣΠ αναλυτικά, με κυρίαρχο αντικείμενο την συγκέντρωση και αξιολόγηση χρηματοοικονομικών μεγεθών και λοιπών παραγόντων της αγοράς, για την λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων. Στοιχεία αυτών των επιστημονικών πεδίων ΟΔΕ προσεγγίζει περιληπτικά ο Μανιάτης για τις ανάγκες του δικού του βιβλίου που αναφέρεται στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των αγαθών. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν είναι βέβαια δυνατόν όλα αυτά τα κοστολογικά, φορολογικά, νομικά, τελωνειακά, εργασιακά, χρηματοοικονομικά, εμπορικά, κλπ επιστημονικά πεδία να διδαχθούν σε ένα μόνο σύγγραμμα.
Η ΟΔΕ οφείλει όμως να διδάσκει τα επί μέρους επιστημονικά πεδία του συγγράμματος Μανιάτη όπως πχ Προμηθευτές / Αγορές, Παραγωγή, Αποθήκευση, Πωλήσεις, Μεταφορά, Διαμεταφορά, κλπ, σε αναλυτικά συγγράμματα πρώτου πτυχίου και μεταπτυχιακού επιπέδου. Μόνο έτσι θα καταστεί δυνατόν να αναβαθμιστούν τα ελληνικά οικονομικά ΑΕΙ έναντι των ξένων. 

Η ανάλυση μου παραπάνω για την ιεραρχία μιας Πολυεθνικής επιχείρησης  Μεγάλου Κεφαλαίου πρέπει να  προβληματίσει τους φοιτητές κατά την εκπόνηση των εργασιών τους για "την εφοδιαστική αλυσίδα" κάποιου αγαθού, σε τρόπο ώστε να επικεντρώνονται στην Διοίκηση της επιχείρησης και στον τρόπο που λαμβάνει τις αποφάσεις της, πχ για να ρίξει ένα νέο είδος στην αγορά, να επεκτείνει τις πωλήσεις της σε νέες αγορές, να αγοράσει μια επιχείρηση, να πωλήσει κάποια από τις επιχειρήσεις που ελέγχει, να συγχωνεύσει δύο επιχειρήσεις, να αναθέσει την εκτέλεση επί μέρους σκοπού σε διάφορες επιχειρήσεις, με τελικό σκοπό να οργανωθεί ορθολογικά μια αθροιστικά οριζόντια διάταξη παραγωγής και διάθεσης στην αγορά ενός είδους, κλπ.

Όμως όπως διαπιστώσαμε συμβαίνει στην αγορά να αγοράσει μια πολυεθνική με ένα "deal μαμούθ" ένα ολόκληρο παγκόσμιο δίκτυο παραγωγής και εμπορείας ενός αγαθού, πχ η πώληση της  "Τσιπίτα"  από την "Olayan"  στην "Mondelez"...!!! Προς επίτευξη αυτού του σκοπού εργάστηκαν καλοδιαβασμένοι και έμπειροι πτυχιούχοι και μεταπτυχιακοί ΟΔΕ και των δύο επιχειρήσεων, επιτυγχάνοντας με αυτόν τον τρόπο την προσέγγιση των προσδοκιών και των επιχειρηματικών σχεδίων των Διοικήσεων και των δύο επιχειρήσεων, "Olayan" και "Mondelez", ώστε να καταλήξουν στην σύμβαση πώλησης της "Τσιπίτα" με ευκολία σαν να πρόκειται για... κατσαρόλα!!!
                           
                          ΣΕΛΙΔΑ 40  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  ( Κατάλληλα μόνο σε… 18 άνω!)   

Παρενθετικά συμπληρώνω πριν κλείσω…,
…γιατί θα ήταν παράληψη μου να μην αναφέρω και τις «ανθρωπολογικές» σοφιστείες του εκδότη - δημοσιογράφου Christopher, που… λόγω επαγγέλματος έχει την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζει τα πάντα! Όμως όταν αναμασάς τις γνώσεις, τις ιδέες και τις απόψεις των άλλων δεν είσαι επιστήμονας! Σαν απόδειξη αυτού σας ενημερώνω για την δήλωση του δημοσιογράφου Martin Christopher περί την έννοια «Logistics» και «Διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας», που μας ενημερώνει και μας "διδάσκει" στην σελίδα 379 του βιβλίου του ότι:

«Ο  ανθρώπινος εγκέφαλος έχει δύο διακριτές πλευρές, το αριστερό και το δεξιό ημισφαίριο. Από το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου εξαρτάται η ανάλυση γεγονότων και η λήψη λογικών αποφάσεων με την αξιοποίηση πληροφοριών και δεδομένων. Το δεξιό ημισφαίριο εστιάζει στην αισθητηριακή αντίληψη και ερμηνεία του περιβάλλοντος.»…

…Στην συνέχεια δηλώνει λίγο παρακάτω το απόφθεγμα της ιατρικής – Logistics – Supply Chain “σοφίας” και δημοσιογραφικής του φαντασίας ότι:
«Όσον αφορά το είδος των δεξιοτήτων που απαιτούνται  για την Διοίκηση πολύπλοκων συστημάτων όπως των παγκοσμίων εφοδιαστικών αλυσίδων, θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι είναι χρήσιμα τα γνωρίσματα τόσο του αριστερού όσο και του δεξιού ημισφαιρίου.»

Εδώ εγώ διαπιστώνω μια ακόμα φορά τις αντιφάσεις του Christopher, δηλαδή το: …«“θα μπορούσε” να υποστηριχτεί ότι είναι χρήσιμα τα γνωρίσματα τόσο του αριστερού όσο και του δεξιού ημισφαιρίου…».

Σημασία όμως θα είχε να μας επιβεβαιώσει ο Christopher, αυτό που υποστηρίζει σχετικά ο ίδιος πάνω στα γνωρίσματα τόσο του αριστερού όσο και του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, δηλαδή:
Να αναφέρει κάποιες συγκεκριμένες δεξιότητες που έχει ο ίδιος ταξινομημένες στο κάθε ημισφαίριο του δικού του εγκεφάλου, από αυτές που μας διδάσκει, (αραδιάζει), ότι απαιτούνται για την διαχείριση των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων!

Απάντηση σίγουρα δεν υπάρχει γιατί όποιος απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση θα έχει σίγουρα «τρικυμία εν κρανίω». Όμως, επειδή εγώ μεταξύ 1954 -1957, ήμουν τότε 7 - 9 ετών υπήρξα στο Αιγάλεω «reverse Logistician», άρα και «Supply chain Manager», μπορώ να  απαντήσω σταράτα και αιγαλιώτικα και όπως αρμόζει στην περίπτωση, δηλαδή στην παραπάνω ερώτηση – «ανθρωπολογικό προβληματισμό», για την διαχείριση των κατά Martin Christopher "παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων".

Καταρχήν όμως θα πρέπει να περιγράψω το «reverse Logistics» και το «Supply Chain Management» που ασκούσα εκείνη την περίοδο. Συγκεκριμένα…

…Μαζί με άλλα παιδιά πηγαίναμε στο όρος Αιγάλεω και μαζεύαμε «μολύβι», που πουλούσαμε στους παλιατζήδες προς μια Δραχμή την οκά. (Το σίδερο πουλιόταν 0,5 Δραχμές, το αλουμίνιο – δηλαδή κάποιο τρύπιο σκεύος μαγειρικής – 1,5 Δρχ. και ο χαλκός, που μαζεύαμε από τα υπολείμματα των συνεργείων της ΔΕΗ, 2 Δρχ την οκά).

Το μολύβι ήταν σε μέγεθος περίπου όπως το καπάκι του μπουκαλιού του αναψυκτικού, μόνο που ήταν πιο χονδρό, με οδοντωτά ανώμαλα άκρα, γκριζαρισμένο από τον χρόνο και στις ρωγμές του ήταν γεμάτο χώμα.
Με συγκίνηση σας ενημερώνω ότι μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποίησα, ότι επρόκειτο για εξοστρακισμένες σφαίρες από τον εμφύλιο, που ευτυχώς βρίσκαμε, γιατί δυστυχώς οι σφαίρες – «μολύβι» - που δεν βρίσκαμε, ήταν θαμμένες λίγο παρακάτω στο Γ’ Νεκροταφείο, σφηνωμένες στο κορμί κάποιου παλληκαριού… 

Άρα έχω αποδεδειγμένα την πιο μακρόχρονη πείρα όλων των «Logistics Managers», των «Supply Chain Managers» και των «reverse Logisticians», επομένως κατέχω την γνώση να απαντήσω έγκυρα στην δική μου ερώτηση, που σίγουρα δεν θα απαντήσει ο Christopher, κάποιος θαυμαστής ή κάποιος θιασώτης του.

Όμως, για να το κάνω ευχάριστο και διασκεδαστικό θα απαντήσω και εγώ «ανθρωπολογικά» στην ερώτηση με την πείρα της ζωής μου, ως δεκάχρονου «Supply Chain Manager», γιατί μελαγχόλησα, που αναπόλησα τα παιδικά μου χρόνια, που ήμουν ξυπόλυτο αλάνι στο Αιγάλεω. 

Δηλώνω λοιπόν ότι θα πρέπει πρωτύτερα και ο Christopher να ενημερώσει τους φοιτητές και τους θαυμαστές του, σε ποιανού «κεφαλιού» τον εγκέφαλο αναφέρεται; στου «πάνω»; ή στου «κάτω»;;;!!!
 Αυτό γιατί με τις ασυνάρτητες και αόριστες «μ...μπιπ» - ανταποκρίσεις ή συνεντεύξεις - που έχει συγκεντρώσει ως εκδότης περιοδικού ο Martin Christopher, έχω την αίσθηση ότι μάλλον στου «κάτω κεφαλιού» τον εγκέφαλο αναφέρεται, που δεν έχει δεξιό και αριστερό ημισφαίριο!
(Επιστημονικά με όρο της ιατρικής το «κάτω κεφάλι» καλείται: «βάλανος»… ) 

Θα ήταν πάντως ωφέλιμο για τους φοιτητές να αντιπαρατεθούν επιχειρήματα στις απόψεις που καταθέτω στο παρόν κείμενο μου. Η σιωπή από αυτούς που δεν συμφωνούν και μάλιστα με αφορμή τον τρόπο της «ανθρωπολογικής» μου έκφρασης, θα ήταν εύκολη, πλην όμως αδικαιολόγητη υπεκφυγή.

Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που έκανα προς το τέλος του παρόντος κειμένου, (3ο μέρος), την δική μου «ανθρωπολογική» προσέγγιση στην λειτουργία της αγοράς…  Ήθελα δηλαδή να έχουν μελετηθεί οι προσεγγίσεις μου πριν υπάρξει δυσφορία για τον τρόπο που απέρριψα τις ανθρωπολογικές απόψεις του Christopher.  

Εξ άλλου εγώ χρησιμοποίησα για να γίνω σαφής την επικρατούσα στην πιάτσα  ορολογία των δεκαετιών  1950 - 1970… Στην συνέχεια της σταδιοδρομίας μου χρησιμοποίησα επικουρικά την ορολογία από τις σπουδές στην ΑΒΣΠ, τις μετεκπαιδεύσεις μου στην Ευρώπη και την πείρα μου ως υποτακτικός πολυτελείας σε θέσεις ευθύνης σε  Πολυεθνικές Επιχειρήσεις. Όσοι έχουν αντίθετες απόψεις ας αντιπαρατεθούν με δικά τους επιχειρήματα σε όποιο επιστημονικό πεδίο αφορά στα θέματα Παραγωγής και στην Διάθεση της Παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση επιθυμούν.  

Αρκεί μόνο να δηλώσουν από πιο ημισφαίριο του δικού τους εγκεφάλου έχουν ανασύρει τα όποια επιχειρήματα τους για την «Διοίκηση πολύπλοκων συστημάτων όπως των παγκοσμίων εφοδιαστικών αλυσίδων», που αναφέρει ο Martin Christopher. Δεν αρκεί δηλαδή στην συγκεκριμένη  περίπτωση η αποσπασματική αναφορά  από την πείρα και τις γνώσεις άλλων ή σε ότι  αναφέρει η βιβλιογραφία, που και εγώ έχω μελετήσει και γι’ αυτό κατέληξα στα παραπάνω ανατρεπτικά συμπεράσματα!!!

Επαναλαμβάνω:
Τα θέματα παραγωγής των προϊόντων και της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων παγκοσμίως, τα κατέχουμε εξ ίσου καλά, ίσως και ακόμα καλύτερα από τους ξένους και έχουμε για τα πάντα θεσμοθετημένες ρυθμίσεις από την πολιτεία, όπως επίσης εισάγουμε και χρησιμοποιούμε στην διδασκαλία των φοιτητών αποκλειστικά  ελληνική επιστημονική και τεχνοκρατική ορολογία.  

Συγκεκριμένα:

Η Νομοθεσία της χώρας μας περιγράφει τις "αλυσοδεμένες επιχειρήσεις" των θεωρητικών σαν "συνδεδεμένα πρόσωπα" και ορίζει τα νταραβέρια μεταξύ των αλυσοδεμένων επιχειρήσεων ως "ενδοομιλικές συναλλαγές".
Επιπλέον η νομοθεσία ορίζει τα "μη συνδεδεμένα πρόσωπα", (δηλαδή τις μη "αλυσοδεμένες επιχειρήσεις", ή κατά τους θεωρητικούς τις "αυτόνομες οντότητες"), ως "ανεξάρτητες επιχειρήσεις".

Το  κυριότερο

Η Νομοθεσία προβλέπει την λειτουργία στην αγορά του "Διοικητή" των συνδεδεμένων προσώπων και προσδιορίζει με ακρίβεια τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του για την άσκηση των δραστηριοτήτων στην Διοίκηση, στο Κεφάλαιο και στον Έλεγχο των "συνδεδεμένων προσώπων", ίσως "αλυσοδεμένων επιχειρήσεων" με βάση τις απόψεις των δημοσιογράφων, των μηχανικών και των θεωρητικών; 

    ΣΕΛΙΔΑ 42       Επίλογος και διδάγματα χρήσιμα στις εργασίες των φοιτητών

Πιστεύω ότι θα αντιλαμβάνεστε τώρα πλέον γιατί οι θεωρητικοί στις λειτουργίες των αλυσοδεμένων επιχειρήσεων περιλαμβάνουν μόνο τις "αγορές", την "παραγωγή" και τις "πωλήσεις"; Επιπλέον τον λόγο που εξαφανίζουν την ένταξη στην αγορά και τις λειτουργίες του Mister 51%; ή "Ιθύνουσας Επιχείρησης"; ή Πολυεθνικής Επιχείρησης; ή επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου;
Αυτό συμβαίνει διότι οι επιχειρήσεις "αλυσίδας" που προσεγγίζουν οι θεωρητικοί δεν ασκούν την λειτουργία "Διοίκησης" και "Χρηματοδότησης" που δίδασκε η ΑΒΣΠ!

Σας θυμίζω ότι στα κείμενα μου ορίζω για τον λόγο αυτό τις "αλυσοδεμένες επιχειρήσεις", δηλαδή τις επιχειρήσεις που οι θεωρητικοί εντάσσουν στην "εφοδιαστική τους αλυσίδα" ή κάποιοι άλλοι στην "αλυσίδα εφοδιασμού", ως "αλυσοδεμένες φασονιέρισες"! Ειδικά η έννοια "αλυσίδα εφοδιασμού" αναφέρεται ρητά στην νομοθεσία και δεν πρέπει να διαστρεβλώνεται η σημασία της, ούτε και να προσεγγίζεται θεωρητικά και αόριστα από άσχετα της ΟΔΕ επιστημονικά πεδία.  

Άρα θα συμφωνήσετε μαζί μου που συγχαίρω τον καθηγητή Μανιάτη γιατί δεν καταθέτει ορισμό Διοίκησης "εφοδιαστικής αλυσίδας" και του "Logistics" της,  αλλά απεικονίζει με σχήματα τις δράσεις των επιχειρήσεων που εμπλέκονται στην λειτουργία της διεθνούς αγοράς του ελεύθερου ανταγωνισμού, αδιάφορο μάλιστα αν οι έννοιες των όρων αυτών των δράσεων "αλυσίδας" αφορούν στην Διοίκηση των κατά νόμο "ανεξάρτητων επιχειρήσεων" ή στην Διοίκηση των κατά νόμο "συνδεδεμένων προσώπων".

Το βέβαιο είναι ότι οι θεωρητικοί οφείλουν να διδάξουν την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών με σεβασμό στην ισχύουσα ελληνική νομοθεσία και να αδιαφορούν για τις εισαγόμενες σοφιστείες των θεωρητικών και των δημοσιογράφων για τις "αλυσίδες τους", με τις οποίες παραπλανούν και αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές.

Το σημαντικό είναι ότι ο Μανιάτης περιγράφει συνεκτικά τις ίδιες τις λειτουργίες των επιχειρήσεων, (Αγορές, Παραγωγή, Πωλήσεις, Μεταφορά, Διαμεταφορά, Αποθήκευση, κλπ), που εκτελούνται διαχρονικά στην αγορά και σε όλες ανεξαίρετα τις επιχειρήσεις, σε εκτέλεση του σκοπού συστάσεως και λειτουργίας εκάστης.

Η προσέγγιση της λειτουργίας της αγοράς για την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση του Μανιάτη συνάδει απόλυτα με την προσέγγιση της ΑΒΣΠ της δεκαετίας του 60, (Παπαδημητρίου σελ. 28), την οποία επαναλαμβάνω:
{"Τελικούς σκοπούς της επιχειρήσεως ονομάζομεν τους τιθέμενους βάσει σχεδίου σκοπούς παραγωγής και διαθέσεως χρησιμοτήτων εις την κατανάλωσιν προς επίτευξιν  κέρδους".}:
α) Άρα τα δύο πρώτα σχέδια του Μανιάτη (προμηθευτές - παραγωγή), αφορούν στην έννοια της ΑΒΣΠ "βάση σχεδίου παραγωγή".
β) Τα δε επόμενα 2 σχέδια Μανιάτη (Μεταφορά, Αποθήκευση, κλπ), αφορούν στην έννοια της ΑΒΣΠ "Διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την
     επίτευξη κέρδους".

Όπως διαπιστώνετε το σχήμα Μανιάτη τελειώνει και αυτό στην κατανάλωση!  Η ΑΒΣΠ όριζε μάλιστα σχετικά με την λειτουργία της Διαθέσεως, ότι "περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων των δημιουργουμένων μετά την  ολοκλήρωση της παραγωγής και μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων", ότι ακριβώς περιγράφει σχηματικά και ο Μανιάτης!!!

Η προσέγγιση "αλυσίδας" του Μανιάτη είναι η ορθή και ισχύει διαχρονικά μέχρι σήμερα, γιατί η νομοθεσία θεσμοθετεί με τους ίδιους κανόνες την ίδρυση, ένταξη, Διοίκηση και λειτουργία των επιχειρήσεων στην αγορά.
Συγκεκριμένα:
Το καταστατικό συστάσεως κάθε επιχείρησης περιλαμβάνει υποχρεωτικά το άρθρο "Σκοπός", με βάση το οποίο οι επιχειρήσεις εντάσσονται και προσεγγίζονται από την ΟΔΕ, πχ σε επιχειρήσεις πρωτογενούς παραγωγής, μεταποίησης, βιομηχανικές, γεωργικές. εμπορικές, παροχής υπηρεσιών, κλπ. Άρα μια μόνο επιχείρηση δεν μπορεί να συνθέσει την "εφοδιαστική αλυσίδα", δηλαδή να ασκεί όλες τις δραστηριότητες που προανέφερα. Άρα η Παραγωγή και η Διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση για όλα τα αγαθά είναι το άθροισμα των "σκοπών" των επιχειρήσεων που εμπλέκονται κατά περίπτωση και προϊόν!
Το άθροισμα των "Σκοπών" του συνόλου των εμπλεκομένων  επιχειρήσεων για να παραχθεί το προϊόν και για να διατεθεί στην αγορά και κατανάλωση το όρισε η ΑΒΣΠ ως "Τελικό Σκοπό"!!!
 

Επιπλέον
Η πολιτεία ελέγχει την λειτουργία των επιχειρήσεων με εφαρμογή των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων, που σημαίνει αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, ότι δηλαδή κάθε επιχείρηση λειτουργεί με εφαρμογή των νόμων και...: "Με τας μετ' αυτών απορρεούσας συνεπείας", που ισχύει και σήμερα, γιατί η νομοθεσία επιβάλλει και ελέγχει με τους ίδιους κανόνες την ίδρυση, ένταξη, λειτουργία, μεταβολές, συγχωνεύσεις, εξαγορές, συναλλαγές, λύση, κλπ, των επιχειρήσεων στην αγορά.

Το επιστημονικό πεδίο που διδάσκει τα παραπάνω είναι η ΟΔΕ, που προσεγγίζει τα επί μέρους θέματα με τον όρο «Επιχειρησιακός Λογισμός» = «Business Logistics*». Το κάθε ένα επιστημονικό πεδίο πρέπει όμως στην ΟΔΕ να διδάσκεται αναλυτικά όπως το σύγγραμμα του Λάϊου και συνεκτικά στα πρώτα έτη σπουδών για την σφαιρική ενημέρωση των φοιτητών ΟΔΕ όπως το σύγγραμμα Μανιάτη. Μάλιστα τα ίδια θέματα (πχ Παραγωγή, Πωλήσεις, Μεταφορά, Αποθήκευση, κλπ) να διδάσκονται σε βάθος όπως ο "Εφοδιασμός" του Λάϊου και μάλιστα, σε ορισμένες από τις παραπάνω λειτουργίες, να διδάσκονται επί μέρους εξειδικευμένα πεδία σε μεταπτυχιακά τμήματα.
(*Η μετάφραση του "Business Logistics" είναι των ξένων που μετάφρασαν στην γλώσσα τους τον ελληνικό όρο "Επιχειρησιακός Λογισμός" της ΑΒΣΠ.)

Η αιχμή όμως της διδασκαλίας ΟΔΕ πρέπει να αποσαφηνίζει ότι οι δράσεις των εργαζομένων εντός των επιχειρήσεων καθίστανται αυτοτελείς δράσεις, όταν από την ολοκλήρωση τους συνάγεται λογιστικό γεγονός, πχ όσο φορτώνεται ένα μέσο μεταφοράς έχουμε δράση. Όταν φορτωθεί το φορτηγό η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται και καταχωρείται «λογιστικά» = «Logistics», η μείωση των ειδών που εξήλθαν του αποθηκευτικού χώρου, με παραστατικό, ανάλογα την περίπτωση, το τιμολόγιο πώλησης, ή την φορτωτική του Μεταφορέα, ή το δελτίο αποστολής, κλπ…

Επομένως...
...Όλες ανεξαίρετα οι δράσεις “εφοδιαστικής αλυσίδας” κατά τους θεωρητικούς, ή κατ’ εμέ “δράσεις για την λειτουργία των επιχειρήσεων, της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας”, εκτελούνται από αυτούς που εγώ περιγράφω και ονομάζω «Πρόσωπα της Μεταφοράς αξίας και φορτίου», τα οποία είναι:
1) Αφενός τα πρόσωπα της σύμβασης πώλησης ήτοι ο Αγοραστής και ο Πωλητής.
2) Αφετέρου τα πρόσωπα της σύμβασης έργου, ήτοι Αποστολέας, Παραλήπτης, Εντολέας, Μεταφορέας.
3) Επιπλέον τα πρόσωπα που ασκούν τις βοηθητικές υπηρεσίες Μεταφοράς, ήτοι Διαμεταφορέας,  Αποθηκευτής, Εκτελωνιστής και άλλοι.

    (Προσοχή: Μόλις τώρα μνημόνευσα έμμεσα όλα τα πρόσωπα που συμμετέχουν στην λειτουργία της αγοράς, πχ ως Παραγωγοί, Έμποροι,
     Εισαγωγείς, Εξαγωγείς, κλπ...)
   
    Επιπλέον όμως περιέγραψα παραπάνω και τα πρόσωπα που συνάπτουν μεταξύ τους κάποια σύμβαση, η οποία έχει σαν αντικείμενο την διαχείριση
     εμπορευμάτων από μια πχ Διαμεταφορική ή αποθηκευτική επιχείρηση, όπως πχ:
     α) "Σύμβαση Παρακαταθήκης" για την φύλαξη των εμπορευμάτων, ή και
     β) "Σύμβαση Μίσθωσης Ακινήτου" για την εναπόθεση των εμπορευμάτων, ή ακόμα
      γ) "Σύμβαση Έργου" για την παροχή πρόσθετης εργασίας στα εμπορεύματα, επιπλέον
      δ) "Σύμβαση Εντολής", η οποία έχει ιδιαιτερότητες
          δ1) ενδεχόμενα να αποτελεί μέρος της Σύμβασης Έργου,
          δ2) ενδεχόμενα να είναι άμισθη,
          δ3) ενδεχόμενα να είναι έμμισθη..)

       Όμως η διδασκαλία ΟΔΕ εκτείνεται λόγω του Αστικού και Εμπορικού Δικαίου στην εμπλοκή στην λειτουργία της αγοράς επιπλέον στους:
4) «Κύριο», «Κάτοχο» και «Νομέα»* των «εφοδιαστικοαλυσοδεμένων» επιχειρήσεων και αγαθών.
      * (Νομέας ενός πράγματος είναι αυτός που θεωρεί ότι είναι δικό του.)

5) Στην λειτουργία της αγοράς συμμετέχουν επίσης ο Παραγωγός, ή επιχείρηση φασόν, η επιχείρηση  Δικαιόχρησης** (Franchse), και άλλες.
    **(Δικαιόχρηση είναι σύμβαση  μεταξύ δύο προσώπων με βάση την οποία παραχωρείται η τεχνογνωσία, η παροχή εξοπλισμού και η οργάνωση
         καταστημάτων με την  υποχρέωση μεταξύ άλλων της από κοινού μαζικής προμήθειας των εμπορευμάτων. (Περισσότερα σε άλλα κείμενα μου.)

6) Στην εμπλοκή των παραπάνω προσώπων που δρουν στην λειτουργία της αγοράς για την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην
     κατανάλωση αναφέρονται στην θεωρία "PL" προσεγγίσεις με αριθμό  "PL" εμπλεκομένων κατά κρίση κάθε θεωρητικού ήτοι πχ "2,...3,... 4...
     PL"...εμπλεκόμενοι.
    Εδώ εγώ σε αυτό το σημείο θα περιοριστώ να αναφέρω συγκεκριμένους "PL" εμπλεκόμενους στην λειτουργία της αγοράς, όπως τους ορίζει το Αστικό
    Δίκαιο.  Συγκεκριμένα:
    6α) Όταν έχουμε μια σύμβαση μεταξύ μιας βιομηχανικής επιχείρησης για την απόθεση και φύλαξη των προϊόντων της με μια αποθηκευτική επιχείρηση,
           έχουμε προφανώς κατά τα γνωστά με βάση τις απόψεις των θεωρητικών "2Partners" - νταραβεριζόμενους, δηλαδή την Βιομηχανική και την
           Αποθηκευτική επιχείρηση, που καθεμιά σε  εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας λειτουργεί το δικό της λογιστικό σύστημα Η/Υ, που τους επιτρέπει
           επιπλέον μεταξύ άλλων την λήψη και διαβίβαση εντολών και διαφόρων πληροφοριών σχετικά με την εξέλιξη της σύμβασης που εκτελείται,
           (πχ αποστολή ή παραλαβή εμπορευμάτων, κλπ).
 
    6β) Τι συμβαίνει όμως όταν πρόκειται να εκτελεστεί μια εντολή της βιομηχανικής για την παραλαβή και ταξινόμηση μιας παρτίδας προϊόντων της στον
           αποθηκευτικό χώρο;
           Σε αυτήν την περίπτωση Ή...
           6β1) ... θα εκτελεστούν οι εργασίες από την ίδια την αποθηκευτική επιχείρηση με διεύρυνση της σύμβασης φύλαξης μεταξύ βιομηχανικής και
                    αποθηκευτικής επιχείρησης. (Αυτό το έχω προσωπικά ορίσει ως "σύμβαση λογιστικής υποστήριξης" βασισμένος στην Α.Υ.Ο.
                    1041614/4.4.95 πολ. 1100, με βάση την οποία επέβαλε η Φορολογική Αρχή στην αποθηκευτική επιχείρηση την τήρηση θεωρημένου
                     διπλότυπου βιβλίου "προσωρινής εναπόθεσης". (Βλέπε στο σύγγραμμα Μανιάτη σελίδα 463 - 464 και σε άλλα κείμενα μου. Η έννοια και
                     χρήση του "διπλότυπου βιβλίου" σημαίνει ότι το δεύτερο αντίτυπο ισχύει ως βιβλίο λογιστηρίου της αποθήκης της βιομηχανικής επιχείρησης -
                     πελάτη της αποθηκευτικής επιχείρησης -.)  
                 Ή...
           6β2) ... η αποθηκευτική επιχείρηση θα συμβληθεί με μια άλλη επιχείρηση που θα εγκαταστήσει τα συνεργία της μέσα στον αποθηκευτικό χώρο και
                    θα εκτελεί τις εργασίες παραλαβής, ταξινόμησης, συσκευασίας αποσυσκευασίας, κλπ. Δεν γνωρίζω αν οι θεωρητικοί εντοπίζουν στις δράσεις
                    αυτές "3PL"... Εγώ δηλώνω ότι ο εργολάβος που αναλαμβάνει τις εργασίες αυτές καλείται στο Αστικό Δίκαιο "Βοηθός εκπλήρωσης" της
                    αποθηκευτικής επιχείρησης η οποία έχει συμβληθεί με το εργοστάσιο να κτελεί αυτές τις εργασίες. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο "βοηθός
                    εκπλήρωσης" ενεργεί υπό τις οδηγίες, την εποπτεία και τον έλεγχο του "Κυρίου της Εκπλήρωσης", δηλαδή της ίδιας της αποθηκευτικής
                    επιχείρησης και δεν έχει κάποια συμβατική σχέση ή επικοινωνία με την βιομηχανική επιχείρηση - πελάτη της αποθηκευτικής επιχείρησης.
                    
                    Επιπλέον
          6β3) Είναι ενδεχόμενο να δώσει εντολή το εργοστάσιο στην αποθηκευτική επιχείρηση να παραδώσει μια παρτίδα προϊόντων στον Πελάτη - Αγοραστή
                   των προϊόντων που πούλησε. Δεν γνωρίζω αν οι θεωρητικοί εντοπίζουν εδώ την εμπλοκή της Επιχείρησης Μεταφοράς, ίσως και της
                   επιχείρησης Διαμεταφοράς ως "4 ή 5PL"... Εγώ δηλώνω ότι η εμπλοκή της κάθε επιχείρησης από αυτές καλείται, (με βάση πάντα το Αστικό
                   Δίκαιο), "Υποκατάστατος εκπλήρωσης" της αποθηκευτικής  επιχείρησης, που έχει συμβληθεί να ενεργήσει τα δέοντα για να μεταφερθεί και
                   να παραδοθεί η παρτίδα στον Αγοραστή - Πελάτη του εργοστασίου.
                  
Πρέπει να διευκρινιστεί στο σημείο αυτό ότι ο "Υποκατάστατος εκπλήρωσης" δεν ενεργεί υπό τις οδηγίες, εποπτεία και τον έλεγχο της αποθηκευτικής
επιχείρησης, αλλά ενεργεί με βάση την σύμβαση έργου που καταρτίζει ο ίδιος με τον Εντολέα της Μεταφοράς, που ίσως να είναι το εργοστάσιο, ίσως ο αγοραστής πελάτης του  εργοστασίου, ίσως η αποθηκευτική επιχείρηση, ίσως όμως να είναι και ένας Διαμεταφορέας... 

Περισσότερα διάσπαρτα σε όλα τα κείμενα μου στο διαδύκτιο και στα 2 βιβλία μου. Όπως πχ αντί ο Μεταφορέας να μεταφέρει το πωληθέν απευθείας στον
παραλήπτη, ενδεχόμενα να  μεταφέρει την παρτίδα σε μια άλλη αποθηκευτική επιχείρηση που λειτουργεί σαν "Κέντρο Μεταφορτώσεων" ή "Umschlagsplatz"
ή "Distribution Center", στην οποία συγκεντρώνει και ομαδοποιεί τις παρτίδες, για να επιτύχει την μέγιστη δυνατή εκμετάλλευση του ωφέλιμου βάρους και όγκου του φορτηγού του, ακόμα και την πυκνότητα των δρομολογίων, επομένως και για την ορθολογική εκτέλεση του μεταφορικού έργου.

 Εδώ μπορούν κατά κρίση τους οι θεωρητικοί να προσθέσουν και άλλους "PL" εμπλεκόμενους. Εγώ αδιαφορώ για όλους αυτούς τους "P" και τα "L" τους και προσεγγίζω τις "Συμβάσεις Πώλησης",  "Έργου", "Βοηθητικών Υπηρεσιών Μεταφοράς", "λογιστικής υποστήριξης", κλπ,που καταρτίζονται μεταξύ των κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων!
(Ασφαλώς θα προσέξατε αυτά που ανάφερα παραπάνω, δηλαδή ότι όλους τους εμπλεκόμενους στην λειτουργία της αγοράς τους εγκρίνει η ΕΕ κατά περίπτωση και σαν ΕΟΦ , αλλά συγχρόνως  και όλες οι φορολογικές  αρχές των κρατών μελών της ΕΕ χωριστά...) 

    ΣΕΛΙΔΑ 44  ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΜΟΥ ΜΕ ΑΝΤΊΣΤΟΙΧΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΡΗΤΙΚΩΝ 

Ενδιαφέρον σχετικά με τις παραπάνω απόψεις μου έχει η σχετική αντίστοιχη αναφορά του Christopher στην σελίδα 322 που απεικονίζει στο σχήμα 13.5:
 {τα Τέσσερα βασικά συστατικά τα οποία πρέπει να υπάρχουν σε μια "4PL"}.

Εγώ δεν ασχολούμαι με τις έτσι και αλλιώς ασυναρτησίες του Martin Christopher, όπως επίσης και με τα αποσπάσματα δημοσιεύσεων ή αναφορών άλλων προσώπων. Όμως είναι αναγκαίο να σχολιάσω προς όφελος των φοιτητών καταρχήν τον όρο "Αρχιτέκτονας / Παράγοντας Ολοκλήρωσης" που αναφέρεται στο πρώτο σκιαγραφημένο τετράγωνο. Το Αστικό Δίκαιο προβλέπει όμως τους όρους "Κύριος εκπλήρωσης", "βοηθός εκπλήρωσης" και "υποκατάστατος εκπλήρωσης", που δημιουργεί πρόβλημα αν οι έννοιες "ολοκλήρωση" του Christopher και η έννοια "εκπλήρωση" του Αστικού Δικαίου εννοιολογικά συμπίπτουν.
Οι μεταφραστές και ο επιμελητής του βιβλίου του Christopher οφείλουν να πάρουν θέση για να δώσουν εξηγήσεις και σαφή παραδείγματα, όπως έκανα και εγώ, σχετικά με την ένταξη και την συμμετοχή του "Αρχιτέκτονα" τους στην λειτουργία της επιχείρησης και γενικότερα της αγοράς... 

Στο δεύτερο σκιαγραφημένο τετράγωνο αναφέρει ο Christopher ως βασικό συστατικό: {την αίθουσα ελέγχου (ευφυϊα)}. Εγώ εδώ απλά σχολιάζω ότι η "αίθουσα ελέγχου" αφορά σε ένα φυσικό χώρο μέσα στον οποίο ενδεχόμενα ασκεί τις δραστηριότητες του ο κατά Christopher "Αρχιτέκτονας / Παράγοντας Ολοκλήρωσης". Η λέξη όμως ευφυϊα σε παρένθεση με αναγκάζει να δηλώσω ότι όλοι οι ασχολούμενοι στην λειτουργία της αγοράς πρέπει να είναι "ευφυείς" = "έξυπνοι". Όμως η βασική επιστημονική κατάρτιση που πρέπει να έχουν για να ασκήσουν την ευφυϊα τους είναι η Οργάνωση και Διοίκηση των Επιχειρήσεων, ΟΔΕ.
Αυτό όπως διαπιστώσατε το αναφέρει ο Christopher στα "ψιλά" σε δύο - τρία σημεία του βιβλίου του... 

 Αντιλαμβάνεστε ότι αν ανέφερε ο Christopher την ΟΔΕ ως δεύτερο βασικό συστατικό, θα έθετε αυτόματα τον εαυτό του εκτός του επιστημονικού πεδίου που έχει σαν αντικείμενο την λειτουργία των επιχειρήσεων, της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας. Αυτό δηλαδή  που δίδαξε η ΑΒΣΠ ως "την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους. Με την πονηριά αυτή αποφεύγει ο Christopher την κριτική για την ασχετοσύνη του στην ΟΔΕ, γιατί εισάγει την "ευφυϊα" ως βασικό συστατικό της "4PL", που επιτρέπει σε δημοσιογράφους, γιατρούς, μηχανικούς, ποιητές, μουσικούς και άλλους να καταστούν "Αρχιτέκτονες Ολοκλήρωσης" δηλαδή και "Ενορχηστρωτές της Εφοδιαστικής Αλυσίδας"! (και οι δύο όροι είναι του Christopher.)

Τι συμβαίνει όμως εδώ; Μήπως αφού εγκαταλείπει ο Martin Christopher την "εφοδιαστική αλυσίδα" = Supply Chain, μήπως ταυτόχρονα εγκαταλείπει και τον "Supply Chain Manager" που κουλαντρίζει την εφοδιαστική του αλυσίδα; Άρα εγώ συμπεραίνω ότι για τον λόγο αυτό εισάγει νέο όρο για τον "εφοδιαστικοαλυσιδατζή", (δικός μου όρος), τον οποίο ορίζει μάλιστα ο Christopher ως: "Αρχιτέκτονα και Παράγοντα Ολοκλήρωσης";

Σε ότι αφορά στο τρίτο και στο τέταρτο σκιαγραφημένο τετράγωνο αντι για "βασικό συστατικό" παρατήρησα ότι διαχωρίζει το "PL" ως εξής:

Στο τρίτο βασικό συστατικό αναφέρει "τους μεσάζοντες που ελέγχουν την ροή πληροφοριών στην εφοδιαστική αλυσίδα". Είναι προφανές ότι εδώ αναφέρεται στο "L", δηλαδή στα λογιστικά προγράμματα Η/Υ που προσφέρουν οι εταιρείες πληροφορικής, στα οποία καταχωρούνται όλες ανεξαίρετα οι δράσεις των εμπλεκομένων στις "PL" δράσεις και οι πληροφορίες που συνάγονται από αυτές, για να παραχθούν και να διατεθούν τα αγαθά στην διεθνή αγορά και στην κατανάλωση. 

Στο τέταρτο βασικό συστατικό περιγράφει τους εμπλεκόμενους στην λειτουργία της αγοράς, που τους ορίζει ως "πάροχους πόρων".
Ερωτώ:
Μήπως εδώ εννοεί τους προμηθευτές υλικών και υπηρεσιών προς την βιομηχανική επιχείρηση;
Ή ίσως...
...Εννοεί τον Κύριο 51% ο οποίος χρηματοδοτεί και διοικεί τις επιχειρήσεις που ελέγχει;

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Christopher αυτήν την λειτουργία της αγοράς την ορίζει στο σύνολο της ως "4PL". Η ασχετοσύνη του στην λειτουργία της αγοράς δεν του επιτρέπει να αντιληφθεί ότι στην λειτουργία της αγοράς λειτουργούν δύο φορές τουλάχιστον "4PL" και ένα "1PL".

Συγκεκριμένα:
Με βάση τον ορισμό της ΑΒΣΠ και τα 2 πρώτα σχήματα του Μανιάτη "για την βάση σχεδίου παραγωγή" έχουμε ήδη ένα από τα δύο "4PL Christopher", για να συγκεντρωθούν οι πρώτες ύλες, τα βοηθητικά υλικά παραγωγής και τα μηχανήματα στην μονάδα παραγωγής. Όμως κάθε παρτίδα πρώτης ύλης ή βοηθητικού υλικού, κλπ, εκτελείται ενδεχόμενα με την εμπλοκή διαφορετικού αριθμού εμπλεκομένων, που σημαίνει ότι το "4" στο κάθε "4PL" που αφορά στην συγκέντρωση υλικών στην παραγωγή είναι σχετικό και αόριστο...

Στην συνέχεια έχουμε το ένα "1PL", (δικό μου αυτό, δηλαδή το δεύτερο σχήμα Μανιάτη "Παραγωγή"), της βιομηχανικής επιχείρησης, (δηλαδή τον Βιομηχανικό Λογισμό), που παράγει το τελικό - καταναλωτικό προϊόν, κατά το "μοναχός σου χόρευε και όσο θέλει πήδα"...

Τέλος, έχουμε και το δεύτερο "4PL" του Christopher για να διατεθεί η παραγωγή στην κατανάλωση και να πληρωθεί η αξία της. Δηλαδή τα 2 επόμενα σχήματα του Μανιάτη και βέβαια του ορισμού της ΑΒΣΠ για την Λειτουργία της Διαθέσεως τον οποίο σας θυμίζω: "Η λειτουργία της διαθέσεως περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων των δημιουργουμένων από την ολοκλήρωση της παραγωγής, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων".

Συμβουλεύω επομένως τον Christopher να αντικαταστήσει τον όρο "Αρχιτέκτονας / Παράγοντας ολοκλήρωσης" με τον όρο "Ενορχηστρωτής Εφοδιαστικής Αλυσίδας", (αφού ο ίδιος έχει εισάγει τον όρο "ενορχήστρωση εφοδιαστικής αλυσίδας"), γιατί με τον τρόπο αυτό δεν θα απαρνιέται - κάνει γαργάρα - την "εφοδιαστική του αλυσίδα" και θα το γυρίζει, (βλέπε παρακάτω στην συνέχεια), με ελαφρά πηδηματάκια στην "Παγκόσμια Εταιρεία"!!!

Ερωτάται
Πού πήγαν όμως οι "δεξιότητες που απαιτούνται για την διαχείριση των πολύπλοκων συστημάτων, όπως  των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων"; που αναφέρει παραπάνω ο Christopher; Μήπως διδάσκονται στην Σχολή Αρχιτεκτόνων στα Πολυτεχνεία; Ή μήπως στις Σχολές Δημοσιογραφίας; Κυρίως όμως διαπιστώνεται ότι οι δημοσιογραφικές αναφορές του Christopher, έστω και αν είναι υποβολιμαίες, ανεφάρμοστες και ανούσιες, θα είχαν κάποια συνοχή μεταξύ τους με αρχή, μέση και τέλος αν αφορούσαν στην ίδια την Διοίκηση και λειτουργία των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, καθώς και στις συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους. Από εκεί και πέρα θα είναι στην κρίση και στην επιλογή καθενός να ενημερωθεί για το θεσμικό πλαίσιο που λειτουργεί η αγορά  και τότε να αποφασίσει αν θα αποδεχθεί τις απόψεις Christopher ή θα τις συγκρίνει με τις δικές μου αντίθετες απόψεις για να βγάλει τα συμπεράσματα του.
 

Προσοχή σημαντική προσθήκη 22.03.2021
Επειδή στην ΟΔΕ διδάσκεται Αστικό Δίκαιο παρακάλεσα τον πρεσβύτερο γιό μου, (άριστο διδάκτορα Νομικής του Πανεπιστημίου Tübingen Γερμανίας), και μου έδωσε εκτός από τα παραπάνω, (για τον Βοηθό και τον Υποκατάστατο Εκπλήρωσης, κλπ,) και μια μικρή περιγραφή της έννοιας: "σύμβαση πώλησης", η εκτέλεση των όρων της οποίας συνιστά ως γνωστό την κύρια αιτία της κυκλοφορίας των αγαθών παγκοσμίως:

Αρχή νομικού κειμένου:

Το άρθρο 513 ΑΚ ρυθμίζει τη σύμβαση της πώλησης, με την οποία ο μεν πωλητής αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταβιβάσει και παραδώσει το πωλούμενο πράγμα ή δικαίωμα και ο αγοραστής να πληρώσει το τίμημα. Από τη διατύπωση της διάταξης προκύπτει ότι η σύμβαση της πώλησης είναι υποσχετική, δηλαδή τα μέρη αναλαμβάνουν αμοιβαία υποχρέωση να εκπληρώσουν τις παραπάνω υποχρεώσεις τους μεταξύ τους, χωρίς όμως μετά την κατάρτιση της σύμβασης να έχει μεταβληθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς του πωλούμενου. Για να επέλθει δηλαδή η μετάσταση της κυριότητας πρέπει ο πωλητής να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του από την πώληση, δηλαδή αφενός να καταρτίσει με τον αντισυμβαλλόμενό του μια άλλη σύμβαση, αυτή της μεταβίβασης, και φυσικά αν πρόκειται για κινητό να παραδώσει το πωλούμενο (άρθρα 1033 και 1034 ΑΚ αντίστοιχα για ακίνητα και για κινητά). Συνήθως στα κινητά οι δύο συμβάσεις (πώληση και μεταβίβαση) καταρτίζονται ταυτόχρονα και έτσι αυτή η νομική ιδιαιτερότητα δεν γίνεται αντιληπτή σε ένα μη νομικό.  

Άλλωστε, βάσει όσων προαναφέρθηκαν, προκύπτει ότι αν ο πωλητής δεν έχει την κυριότητα του πωλούμενου, η σύμβαση της πώλησης είναι έγκυρη, όμως ο πωλητής θα αδυνατεί να εκπληρώσει την υποχρέωση της μεταβίβασης του ξένου πράγματος και γι' αυτό θα οφείλει συνήθως αποζημίωση στον αγοραστή (382 ΑΚ). Το ίδιο καταρχήν θα προκύψει, εφόσον ο πωλητής καθυστερεί να εκπληρώσει την υποχρέωσή του (άρθρα 383, 340 επ. ΑΚ). Διαφορετική όμως είναι η αντιμετώπιση αν το πωλούμενο έχει πραγματικά ελαττώματα ή έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας. Στην περίπτωση αυτή ο αγοραστής διατηρεί τα δικαιώματα που προβλέπονται στα άρθρα 540, 543 ΑΚ, δηλαδή δικαίωμα διόρθωσης ή αντικατάστασης ή μείωσης τιμήματος ή υπαναχώρησης από τη σύμβαση και υπό προϋποθέσεις αποζημίωση...

Τέλος του νομικού κειμένου. Σχετικά έχω αναφερθεί και σε άλλα κείμενα μου.

Προσοχή όμως:
Τα πρόσωπα στους αύξοντες αριθμούς 4 και 5, (Κύριος, Κάτοχος, Νομέας, Παραγωγός, κλπ), λειτουργούν στην αγορά επιπλέον με την ιδιότητα των προσώπων που αναφέρω στους αύξοντες αριθμούς 1 – 3! Δηλαδή τα πρόσωπα που καταρτίζουν τις συμβάσεις πώλησης, εργου και βοηθητικών υπηρεσιών Μεταφοράς.)  Πχ, όπως αναφέρω στα κείμενα μου, ο «παραγωγός» συνιστά μια εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, δηλαδή ο παραγωγός χορεύει ζεϊμπέκικο, κατά το… μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα!

Όμως, για να πουλήσει την παραγωγή του χορεύει ο παραγωγός ταγκό, γιατί κάνει Logistics = Λογισμό* = Μέτρηση και υπολογισμό και στην συνέχεια καταρτίζει την σύμβαση πώλησης με τον αγοραστή – πελάτη του.
Ο Αγοραστής - Πελάτης, (ίσως Παραγωγός και αυτός ή Έμπορος), έχει κάνει και αυτός αντίστοιχα τον Λογισμό του, - Επιχειρησιακό Λογισμό – κατά την ΑΒΣΠ και συνάπτει την σύμβαση πώλησης, με κοινά αποδεκτούς όρους, που δεν επιτρέπουν στον προμηθευτή του να τον… πατήσει! 

*(Η μετάφραση και στο σημείο αυτό της λέξης "Logistics" = "Λογισμός" είναι δική μου. Άρα και "Business Logistics" σημαίνει "Λογισμός της κερδοσκοπικής" - "επιχειρησιακής δραστηριότητας". Άρα και "Businessman" σημαίνει "κερδοσκόπος" ή επί το ευγενέστερο "επιχειρηματίας", που λειτουργεί την επιχείρηση του με σκοπό το κέρδος.)
   
Άρα, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας δρουν για την παραγωγή αγαθών - χρησιμοτήτων κατά την ΑΒΣΠ -, (ο  Christopher στην σελίδα 266 επικαλούμενος την άποψη του "γκουρού του μάρκετινγκ Theodore Levitt" αναφέρει τον όρο "όφελος"), και συναλλάσσονται μεταξύ τους, (προς τα εμπρός και προς τα πίσω κατά τους θεωρητικούς), για την κατάρτιση συμβάσεων, με τελικό σκοπό να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα παγκοσμίως και να πληρωθεί η αξία τους.

Επομένως πρέπει ή όχι οι θεωρητικοί να δηλώσουν με επιστημονικούς όρους, (δηλαδή πχ οικονομικούς, εμπορικούς, νομικούς, φορολογικούς, κλπ), κατά το πώς αντιλαμβάνονται τα περί των «Supply Chain» και των «Logistics» τους, ενταγμένα όπως προβλέπεται στις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της Πολιτείας;
Άρα στο σημείο αυτό ποιός όρος πρέπει να διδάσκεται στην ΟΔΕ; Η "χρησιμότητα" των αγαθών της ΑΒΣΠ; Ή το "όφελος" του Christopher, που επικαλείται την "γκουρουσίνη" του Levitt; 

Κοντολογίς να δηλώσει πχ ο Christopher τι εννοεί στην σελίδα 227 του βιβλίου του, που αναφέρει επί λέξει στις πρώτες 2 σειρές:    
«Υποδείξαμε πολλές φορές στα προηγούμενα κεφάλαια ότι, αντί να γίνεται λόγος για εφοδιαστικές αλυσίδες θα έπρεπε να μιλάμε για εφοδιαστικά δίκτυα.» 
Ερωτώ:
1) Είναι ορθό καταρχήν να περιγράφονται με το μέρος του λόγου «επίθετο», δηλαδή «εφοδιαστικός –ή – ό», οι δράσεις για την λειτουργία της αγοράς;
    Γιατί όχι όμως πχ και ως  «τροφοδοτική», «διεπιχειρησιακή», "ανταγωνιστική", "διατροφική", κλπ; Μήπως όμως αυτό δικαιολογεί ταυτόχρονα το πλήθος
    ορισμών "αλυσίδας" και των προσεγγίσεων  λειτουργίας της  αγοράς από τους θεωρητικούς;
    Αυτό μάλιστα επειδή κάθε θεωρητικός για να πρωτοτυπήσει και να εντυπωσιάσει περιγράφει την "αλυσίδα" των επιχειρήσεων που λειτουργούν στην
     αγορά στολισμένη με  δικό του διαφορετικό επίθετο; όπως πχ "εικονική*", "ευαίσθητη*", "ευέλικτη*", "διατροφική*", "ευθυγραμμισμένη*",
     "προσαρμοστική*", κλπ, αλυσίδα;...
    (*Προσοχή!
     Οι όροι αυτοί είναι πραγματικοί και έχουν συγκεντρωθεί ενδεικτικά από εμένα ως έχουν, δηλαδή σαν επίθετα, μέσα από την βιβλιογραφία
     "αλυσίδας". Έτσι  όμως εξηγείται το γεγονός ότι υπάρχουν τόσοι  πολλοί ορισμοί και προσεγγίσεις "εφοδιαστικής" και όχι μόνο αλυσίδας, όσα είναι και
     τα επίθετα με τα οποία την "στολίζουν" οι κάθε είδους άσχετοι με την θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς, που τους αναφέρουν.)

    Μάλιστα, επειδή οι εγκλωβισμένοι στην "εφοδιαστική αλυσίδα" αισθάνονται ανασφάλεια στις απόψεις και αβεβαιότητα στις γνώσεις τους, εντάχθηκαν και
    σε συνασπισμούς παραπλήσιων απόψεων, όπως πχ "Counsil of Supply Chain Management", "Institut for Supply Management", "Supply Chain Forum" και
    άλλους, για να αποφεύγουν με τον τρόπο αυτό την κριτική των επιστημόνων ΟΔΕ και των τεχνοκρατών στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων,
    λουφαγμένοι άβουλα στην σκιά των φορέων που εντάχθηκαν!

2) Είναι επίσης ορθό να περιγράφεται η λειτουργία των επιχειρήσεων εντός της αγοράς μόνο ως «αλυσίδες» ή και «δίκτυα»; Γιατί όχι όμως και ως
    «νταραβέρια», «μπίζνες»,  «πάρε – δώσε», «αλισβερίσια», «παζάρια»,  «φτιάξεις», «δουλειές», κλπ;
     Ή...
     ... Όλες αυτές οι δράσεις, όπως εγώ με την πείρα μου έχω κατανοήσει και αναφέρθηκα σύντομα παραπάνω, επιπλέον προσέγγισα αναλυτικά σε πολλά
     κείμενα μου, θα πρέπει  να διδάσκονται στην ΟΔΕ ως «Επιχειρησιακός Λογισμός» = «Business Logistics»; (=Δηλαδή κατ΄ εμέ: "Λογισμός της
     επιχειρηματικής - κερδοσκοπικής δραστηριότητας"). 
   Και ειδικότερα:…
…α) Η «Λειτουργία της Εκμεταλλεύσεως», δηλαδή η Διοίκηση και Εσωτερική Λειτουργία κάθε επιχείρησης; επιπλέον…
…β) Η «Λειτουργία των Συναλλαγών», δηλαδή οι συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ των Διοικήσεων των κατά περίπτωση εμπλεκομένων Επιχειρήσεων; Που είναι…
…γ) ...ενταγμένες μάλιστα στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο;…
…δ) που διδάσκεται σε εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία ΟΔΕ στα Οικονομικά Πανεπιστήμια; 

Το συμπέρασμα...
...επομένως είναι ότι κάθε επιχείρηση διαχειρίζεται τα δικά της μόνο αποθέματα, (πρώτες ύλες, βοηθητικά υλικά, μισοτελειωμένα προϊόντα, έτοιμα προϊόντα) και όχι την "εφοδιαστική" τους αλυσίδα. Δηλαδή, όπως έχω συμπεράνει από τις αναφορές των θεωρητικών, που προσεγγίζουν συνολικά - Μακροοικονομικά - την λειτουργία όλων των επιχειρήσεων που συμμετέχουν αθροιστικά στην λειτουργία της αγοράς, δίχως να διακρίνουν:
α) Αυτές τις επιχειρήσεις που λειτουργούν και συμμετέχουν στην αγορά του ελεύθερου ανταγωνισμού με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία για
    την παραγωγή και την κυκλοφορία των δικών τους αγαθών - προϊόντων, μάλιστα κατά περίπτωση, ίσως από την πρωτογενή παραγωγή μέχρι την
     κατανάλωση και την πληρωμή της αξίας τους...
β)  Από αυτές τις επιχειρήσεις που συμμετέχουν στην αγορά του ελεύθερου ανταγωνισμού κατά νόμο ως "συνδεδεμένα πρόσωπα", (ή κατά τους
     θεωρητικούς ως μη αυτόνομες   οντότητες;), υπό τις εντολές και τον έλεγχο της ιθύνουσας επιχείρησης κατά την ΑΒΣΠ, ή κατ΄ εμέ του Mister 51%,
     (ή και κατά τους θεωρητικούς του  Supply Chain Manager = τρέχα γύρευε ποιός είν΄ τούτος), με υποχρεωτική εφαρμογή των κανόνων  που έχει ορίσει
     η Πολιτεία!...

Όμως οι φοιτητές πρέπει να διδαχθούν επιπλέον πχ ότι:...

...Υπάρχουν επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου που ελέγχουν επιλεκτικά επιχειρήσεις σε οριζόντια διάταξη στις οποίες αναθέτουν την επίτευξη συγκεκριμένων επί μέρους σκοπών, οι οποίοι σκοποί θα συμβάλουν αθροιστικά στην επίτευξη του τελικού σκοπού που έχει αποφασίσει η Ηγεσία - Διοίκηση κάθε επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου.
Άρα...
...Οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου διαχειρίζονται την "αλυσιδωτή" και με ιεραρχημένη σειρά εμπλοκή και λειτουργία των επιχειρήσεων που ελέγχουν, με τελικό σκοπό αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, δηλαδή:
"Την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους".
Κατά συνέπεια...
Οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου οργανώνουν και ελέγχουν την κατά περίπτωση λειτουργία συγκεκριμένων επιχειρήσεων ανάλογα με την χρησιμότητα, (πρώτη ύλη, μισοτελειωμένα προϊόντα, έτοιμα προϊόντα, υλικά συσκευασίας, εμπορεία, κλπ), που προγραμματίζουν να διοικήσουν ή να διαχειριστούν και όχι βέβαια θεωρητικά και αόριστα "αλυσίδες", "κομπολόγια" και "κομποσκοίνια".  

Θυμηθείτε παραπάνω τις δύο περιπτώσεις ανάληψης μετοχών από μια ιθύνουσα επιχείρηση που δίδαξε η ΑΒΣΠ:
α) όταν πρόκειται για μια απλή τοποθέτηση κεφαλαίων, τότε η σχέση μεταξύ ιθυνούσης και ελεγχόμενης είναι χαλαρή και πρόσκαιρη,
β) όταν πρόκειται για έλεγχο της επιχείρησης από την ιθύνουσα με σκοπό την παραγωγή και διάθεση προϊόντων στην αγορά, τότε η σχέση είναι αρραγής και σταθερή.    (και το σχετικό παράδειγμα της ΑΒΣΠ):
γ) "Πχ η Α ιθύνουσα επιχείρηση αγοράζει τις πρώτες ύλες οι οποίες απαιτούνται για την παραγωγή των προϊόντων της παρά της Β και πωλεί τα προϊόντα της
    στην Γ η οποία  έχει αναλάβει την διοχέτευση αυτών στην αγορά." 
     (και την δική μου προσθήκη...
...δ) ...Τίποτα δεν εμποδίζει βέβαια την ιθύνουσα επιχείρηση να αγοράσει την επιχείρηση που προσφέρει τις πρώτες ύλες για να αποφύγει τα "κουνήματα
       φτερών πεταλούδας, που  αναφέρει ο Christopher στην σελίδα 227 του βιβλίου του...) 

Όπως διαπιστώσατε η ΑΒΣΠ είχε ήδη διδάξει 60 χρόνια πρωτύτερα από τον Christopher την ένταξη και λειτουργία στην αγορά του "Αρχιτέκτονα ολοκλήρωσης**". Όμως, αυτό το  πρόσωπο, όπως απέδειξα, το είχε ορίσει η ΑΒΣΠ ως "Ιθύνουσα επιχείρηση" και εγώ το διευκρίνισα και ως "τον Mister 51%". Επομένως η "ολοκλήρωση" του Mister 51% είναι η επίτευξη του τελικού σκοπού, δηλαδή να παραχθεί ορθολογικά και διακρατικά βάση σχεδίου ένα προϊόν από μια ομάδα βιομηχανικών επιχειρήσεων που έχει υπό τον έλεγχο του, για να διατεθεί αυτό στην συνέχεια στην αγορά και στην κατανάλωση από άλλες εμπορικές επιχειρήσεις, που έχει και αυτές υπό τον έλεγχο του, για την επίτευξη κέρδους!!!
Θυμίζω αυτό που ανάφερα σχετικά από...
...την διδασκαλία της ΑΒΣΠ ως προς την αιτία δημιουργίας των κατά νόμο εξαρτημένων επιχειρήσεων, ότι η αιτία είναι "ο εξαρχής σχεδιασμός ενός ορθολογικά διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων, που καταλαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορία ή βιομηχανία ορισμένων ειδών ή και γενικά επί ενός παραγωγικού κλάδου".

Παράβαλε τώρα και σύγκρινε αν η "Mondelez" αγόρασε την "Τσιπίτα" με "εξαρχής σχεδιαμό" να ασκήσει επιρροή στην εμπορία και βιομηχανία του ...κρουασαν; Ή ενδεχόμενα, πιστεύει κάποιος ότι η Mondelez δεν είχε που να σπαταλήσει τα 2 δις δολ. και τα σκόρπισε για να αγοράσει την "Τσιπίτα";
** Πέραν αυτών δεν πρέπει να λησμονούμε και την διαφορά των εννοιών των λέξεων "ολοκλήρωση" του  Christopher και "εκπλήρωση" του ελληνικού αστικού δικαίου! 

ΣΕΛΙΔΑ 46   ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ... ΜΕΛΛΟΝ 

Για τον λόγο αυτό...
...εγώ όρισα αυτήν την δράση για την συμμετοχή των επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου στην λειτουργία της αγοράς ως: "Υπαγωγή εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων", όπου Διοικητής ή Διαχειριστής τους είναι η Πολυεθνική επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, που ελέγχει πλειοψηφικά το πακέτο μετοχών των συγκεκριμένων επιχειρήσεων ή των κατά νόμο "συνδεδεμένων, (από τον Mister 51% και την Ιθύνουσα Επιχείρηση), προσώπων".

Προσοχή όμως...

...Αυτό το γεγονός αποδέχεται ο Christopher έμμεσα πλην σαφώς ήδη στον πρόλογο του βιβλίου του, (σελίδα 13), όπου δηλώνει επί λέξει:
{"Η ιδέα στην οποία βασίζεται το βιβλίο είναι ότι οι επιχειρήσεις ανταγωνίζονται ως εφοδιαστικές αλυσίδες και όχι ως αυτόνομες εταιρείες."}

Ποιός επομένως...
...ασκεί την Διαχείριση, (ή Διοίκηση), των "προς τα πίσω και προς τα εμπρός" σχέσεων των επιχειρήσεων "αλυσίδας" που αναφέρει ο Christopher στον ορισμό της εφοδιαστικής του αλυσίδας στην σελίδα 20 ...και επαναλαμβάνει στην σελίδα 227 του βιβλίου του;
- Ο Mister 51% όπως δηλώνω εγώ; Ή  και
- Η "ιθύνουσα εταιρεία" όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ;
Ή μήπως...
- ...Οι μαριονέτες που διορίζουν οι διοικήσεις των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων στις εταιρείες που ελέγχουν; Οι οποίες μαριονέτες, (διάβαζε: Υποτακτικοί Πολυτελείας), μάλιστα είναι πρόθυμες να θυσιάσουν την  επαγγελματική τους αξιοπρέπεια, για να κρατήσουν την υψηλόμισθη θέση εργασίας τους;

Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί και η εξής σημαντική αντίφαση του Christopher στην σελίδα 227, που αναφέρει επί λέξη:
{"Η ιδέα της αλυσίδας υποδηλώνει μια σειρά γραμμικών σχέσεων ενός προ έναν..."}.
Κοντολογίς ο Christopher διαψεύδει τον εαυτό μέσα από τις αναφορές του ίδιου βιβλίου!
Ερωτώ:
Πού πήγε καταρχήν η λέξη - γραμματικά επίθετο - "εφοδιαστική" και έμεινε αστόλιστη και ορφανή η "αλυσίδα" του Christopher; (Παρακάτω θα αντιληφθείτε ότι ο Christopher απαρνιέται και την ίδια του την "αλυσίδα"!!!...)

Επιπλέον:

Είναι γνωστό σε όλους ότι η αγορά λειτουργεί διαχρονικά με την κατάρτιση και την εκτέλεση συμβάσεων "αλυσιδωτά ενός προς έναν" μεταξύ των εμπλεκομένων προσώπων - επιχειρήσεων, που κατά περίπτωση συμμετέχουν σε αυτές τις συμβάσεις, για την παραγωγή και διάθεση της παραγωγής στην αγορά, (δηλαδή κυρίως συμβάσεις πώλησης, έργου & παροχής υπηρεαιών)! Επιπλέον η πολιτεία υποχρεώνει στην καταχώρηση στα συστήματα Η/Υ των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από τις δράσεις για την εκτέλεση των συμβάσεων, που όταν θα έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται κατά την ΑΒΣΠ "αυτοτελείς δράσεις".
Ερωτώ:
Είναι δυνατόν να λειτουργήσει η αγορά για την κυκλοφορία ενός αγαθού από την παραγωγή προς την κατανάλωση δίχως την κατάρτιση συμβάσεων μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων και την λογιστική απεικόνιση στα λογιστικά τους συστήματα Η/Υ ανά πάσα στιγμή:
- της αξίας, της ποσότητας  και της θέσης του αγαθού,
- το τελωνειακό -  φορολογικό καθεστώς του, και...
- ποιός είναι με βάση την σύμβαση που εκτελείται ο κύριος και ποιός ο κάτοχος του;

Η παραδοχή αυτή του Christopher αναφέρεται στο βιβλίο του εκδόσεως 2017. Όμως το 1992 ο δημοσιογράφος Christopher ανακάλυψε το σχήμα αλυσίδας της ΕΕ και κατά δήλωση του παρουσίασε για πρώτη φορά την έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα" και ανέφερε μάλιστα το 1992 με καμάρι ότι: {"οι ιδέες αλυσίδας κυκλοφορούσαν από καιρό...!"}

Το ενδιαφέρον επίσης είναι ότι, όπως προανέφερα, ο Christopher ενώ αναφέρει με καμάρι στην σελίδα 13, πως το βιβλίο βασίζεται "στην ιδέα ότι οι επιχειρήσεις ανταγωνίζονται ως εφοδιαστικές αλυσίδες", στην σελίδα 227 εγκαταλείπει την έννοια "αλυσίδα", γιατί διαπιστώνει ότι: {"η ιδέα της αλυσίδας υποδηλώνει μια σειρά γραμμικών σχέσεων ενός προς έναν,"} και το... γυρίζει με ελαφρά πηδηματάκια στο αλλιώτικο, δηλαδή από την "αλυσίδα" στο "δίκτυο"...:
- Πού; και για ποιό λόγο θάφτηκαν όμως "οι ιδέες αλυσίδας, που κατά Christopher ήδη το 1992 κυκλοφορούσαν από καιρό;"
Ή τέλος να διευκρινιστεί...
- ...Αν η "εφοδιαστική αλυσίδα" μέχρι το 1992 λειτουργούσε {"με σειρά γραμμικών σχέσεων ενός προς έναν"} ή με κάποιο άλλο τρόπο; τον οποίο ο
  Δημοσιογράφος Christopher  απλά κουτσομπόλεψε, γιατί δεν είχε  την επιστημονική γνώση ΟΔΕ να τον κατανοήσει και να τον περιγράψει;

 Εγώ πάντως το γνωρίζω από την διδασκαλία της ΑΒΣΠ και το δηλώνω:
 Η παραγωγή και κυκλοφορία των εμπορευμάτων λειτουργεί διαχρονικά μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε εκτέλεση συμβάσεων, κυρίως πώλησης και έργου, αλλά  και συμβάσεων παροχής βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς και άλλων...

Το 2017 όμως, δηλαδή μετά από 25 χρόνια παραπληροφόρησης επανέρχεται και αποδέχεται ο Christopher σχετικά με την "αλυσίδα", (γιατί δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά), καταρχήν τις διατάξεις του κανονισμού της ΕΕ 2454/93, που εγώ με έμφαση δηλώνω.

Δηλαδή ότι η τότε "αλυσίδα" (σχήμα) της ΕΕ στις αρχές του 90, δεν αφορούσε συνολικά στην λειτουργία των επιχειρήσεων στην αγορά, (ή ίσως στην "εφοδιαστική αλυσίδα"; όπως αναφέρουν οι θεωρητικοί), αλλά αφορούσε στις διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας της ΕΕ που έχουν συγκεκριμένο πεδίο εφαρμογής, το οποίο  οφείλουν να τηρούν "ένας προς έναν" οι εμπλεκόμενοι Εγκεκριμένοι Οικονομικοί Φορείς, (ΑΕΟ = ΕΟΦ), προκειμένου να εκτελεστούν οι εξής 2 (δύο) δράσεις - τελωνειακές διαδικασίες*** -, ήτοι:
- "εισαγωγή στην ΕΕ" &
- "εξαγωγή εκ της ΕΕ",
που εντάσσονται στην λειτουργία του διεθνούς εμπορίου και της παγκόσμιας αγοράς, δηλαδή:
1)  Για μια συγκεκριμένη παρτίδα εμπορευμάτων που πουλήθηκε από επιχείρηση της ΕΕ σε μια επιχείρηση εκτός της ΕΕ να εκτελεστούν οι προβλεπόμενες
     διαδικασίες*** ώστε να εξαχθούν σύννομα τα πωληθέντα του τελωνειακού εδάφους της ΕΕ.
   Αντίθετα και για μια...
2) ...συγκεκριμένη παρτίδα εμπορευμάτων που αγοράστηκε από μια επιχείρηση της ΕΕ από μια επιχείρηση εκτός της ΕΕ να εκτελεστούν προβλεπόμενες
    διαδικασίες***, ώστε να εισαχθούν και να κυκλοφορήσουν σύννομα τα εμπορεύματα της τρίτης χώρας εντός του εδάφους της ΕΕ.
    (Περισσότερα αναφέρονται διάσπαρτα σε όλα τα κείμενα μου!) 

Διευκρινίζω ότι ο παραπάνω κανονισμός της ΕΕ ισχύος από τα μέσα του 93 δεν περιόριζε τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν και δικούς τους κανόνες για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους. Απλά κατίσχυαν οι κανόνες Δικαίου της ΕΕ, αν οι ρυθμίσεις του κράτους μέλους αντέβαιναν στις ρυθμίσεις του θεσμικού πλαισίου της ΕΕ.  

ΣΕΛΙΔΑ 48   ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ!

Όπως προανέφερα τα μέσα του 90 έθεσε η ΕΕ σε ισχύ τον κανονισμό 2454/93 και με την TAXUD  2006/1450/29.06.2007 που όριζε τις διαδικασίες*** για την παραγωγή και κυκλοφορία των εμπορευμάτων σε καθεστώς Κοινοτικής Διαμετακόμισης. Η ΕΕ εκείνη την εποχή δημοσίευσε και το παραπάνω σχήμα "αλυσίδας", (βλέπε στην αρχή αυτού του σχολίου), που ενέπνευσε τον Christopher, και άλλους θεωρητικούς να ορίσουν και να διδάξουν καθένας κατά την κρίση και το συμφέρον του την έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα".

Όμως
Η ΕΕ το 2010 έθεσε σε ισχύ τον Κανονισμό 1063/2010 της Επιτροπής για την τροποποίηση του Κανονισμού 2454/93 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του Κοινοτικού (Ενωσιακού) Τελωνειακού Κώδικα. Επιπλέον έθεσε σε ισχύ την νέα TAXUD b2/047/2011, που ρυθμίζει εκ νέου τις διατάξεις που αφορούν στους "αλυσοδεμένους", δηλαδή στους "ΑΕΟ" (Authorised Economic Operators".  Ή, "Εγκεκριμένους - Οικονομικούς Φορείς", (ΑΕΟ - ΕΟΦ), για να δικαιούνται να καθίστανται κάτοχοι και να διαχειρίζονται τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν σε καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης. Σχετικά έχω αναφερθεί στο βιβλίο μου και διάσπαρτα σε πολλά άρθρα μου.

Προσοχή: Σημαντική προσθήκη 04.04.2021
Σε ειδικά άρθρα των κανονισμών της ΕΕ προ του παραπάνω 1063/2010, (ήδη πχ στον κανονισμό ΕΕ 2454/93), αναφερόταν η εμπλοκή της επιχείρησης των σιδηροδρόμων της Ευρώπης (INTERCONTAINER, (IC)), που είχαν ιδρύσει κυβερνήσεις 52 καρτών της Ευρώπης, της οποίας κύριο έργο, (το 80%), ήταν η προώθηση των container - ε/κ -εμπορευματοκιβωτίων  από τα λιμάνια προς το εσωτερικό της Ευρώπης και αντίστροφα. Για να κατανοήσετε το τεράστιο αυτό έργο αρκεί να προσέξετε την φωτογραφία πλοίου στην κορυφή της ιστοσελίδας μου, ως και την εικόνα του πλοίου που προσάραξε προ ολίγων εβδομάδων στην διώρυγα του Σουέζ.
Τα χιλιάδες ε/κ τρίτων χωρών κάθε πλοίου, κυκλοφορούν στην Ευρώπη σε εκτέλεση πολλών περισσότερων χιλιάδων "PL" συμβάσεων  μεταξύ:
- Πωλητών και Αγοραστών,
- Αποστολέων και Παραληπτών,
- Εντολέων και Μεταφορέων,
- Εκμισθωτών και μισθωτών ε/κ, βαγονιών, κλπ.

Λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη και τους εμπλεκόμενους αλυσοδεμένους ΕΟΦ / ΑΕΟ του σχήματος της ΕΕ από τις αρχές της δεκαετίας του 90, ήτοι πχ:
- Τους παρέχοντες βοηθητικές υπηρεσίες, όπως πχ Εκτελωνιστές, Εκμεταλλευτές μέσων φόρτωσης εκφόρτωσης, τερματικών σιδηροδρομικών σταθμών,
   Λιμένων, κλπ,
- Όπως επίσης ότι και τα ε/κ φορτωμένα με εμπορεύματα εξαγωγής από την Ευρώπη η κενά φορτίου  έπρεπε να επιστρέψουν στα λιμάνια αποστολής,
- Επιπλέον ότι και τα βαγόνια - πλατφόρμες - έπρεπε να είναι εκ νέου διαθέσιμα στα λιμάνια για να παραλάβουν νέες φουρνιές - καραβιές ε/κ,

- Κυρίως όμως ότι όλα τα εμπορεύματα κυκλοφορούσαν υπό τελωνειακό καθεστώς και έπρεπε με ευθύνη της IC τα εμπορεύματα υπό καθεστώς Τ1:
   α) αφενός να διακρίνονται, (σε εφαρμογή των εντολών της ΕΕ), στο λογιστικό σύστημα Η/Υ - λογιστήριο της IC - από τα  ελεύθερα τελωνείου
       εμπορεύματα. (Πχ αυτά υπό  καθεστώς κυκλοφορίας Τ2, δηλαδή μεταξύ αυτών τα ε/κ κοινοτικών χωρών),
   β) αφετέρου να παραδίδονται τα εμπορεύματα υπό καθεστώς Τ1 από την IC στους παραλήπτες μέσω τελωνείων μετά την καταβολή των αναλογούντων
       δασμών και φόρων,

- Επιπλέον ότι η IC χρέωνε και εισέπραττε τα κόμιστρα από τους πελάτες και κατέβαλλε τις αναλογίες κομίστρου στο κάθε σιδηροδρομικό δίκτυο και στους
   λοιπούς που εμπλέκονταν στην Μεταφορά ή στις Βοηθητικές Υπηρεσίες Μεταφοράς κάθε ε/κ και βαγονιού χωριστά, 
- Kαι ότι ο ισολογισμός της IC έκλεινε κάθε χρόνο με κέρδος  στην αρχή 1 βελγικό φράγκο, (αργότερα 1 Ευρώ), γιατί προηγουμένως η IC είχε διανείμει τα
   κέρδη της στους  μετόχους της - κρατικά σιδηροδρομικά δίκτυα -,...
   ...Αντιλαμβάνεστε ότι το εγκεκριμένο από την ΕΕ Λογιστικό Σύστημα Η/Υ της IC ως ΕΟΦ, (το οποίο κατείχα άριστα γιατί εργάστηκα στην IC για περίπου 25
   χρόνια), δεν ήταν απλά "3 ή 4PL" που με έμφαση αναφέρουν οι θεωρητικοί, αλλά "15 - 20.000PL"!

Όμως,...
...Ήδη ακόμα και ένας τριτοετής φοιτητής ΟΔΕ έχει αντιληφθεί ότι εγώ μόλις περιέγραψα το "1PL", που δεν προσεγγίζουν οι θεωρητικοί!  Κοντολογίς ότι δηλαδή κάθε επιχείρηση  συνιστά "1P", (ήτοι μια Οικονομική μονάδα - μια Επιχείρηση). Επιπλέον κάθε "1P" - επιχείρηση - για να λειτουργήσει προς εκτέλεση του τελικού σκοπού για τον οποίο έχει συσταθεί κάνει χρήση σε εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας ενός "1L", δηλαδή ενός λογιστικού συστήματος Η/Υ, (= Logistics, Logistical System), με την βοήθεια του οποίου παρακολουθεί:
- Από την μία πλευρά την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, ("εκμετάλλευση" με βάση την ορολογία ΟΔΕ της ΑΒΣΠ), και...
- Από την άλλη τις συμβάσεις που καταρτίζει με τους πελάτες, τους προμηθευτές, ή τους λοιπούς συνεργάτες της, ("συναλλαγές" με βάση την ορολογία της
  ΑΒΣΠ, "εμπορικές συναλλαγές" με βάση την ορολογία της ΕΕ).

Όμως αυτό σημαίνει ταυτόχρονα, πως όσο μεγαλύτερου μεγέθους είναι η "1P" - οικονομική μονάδα - επιχείρηση...:
α) ...Τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των άλλων "1,2,3,4...P", δηλαδή των πελατών, προμηθευτών, συνεργατών και λοιπών συναλλασσομένων μαζί της,
β) ...Τόσο πιο σύνθετη γίνεται η συμμετοχή των εμπλεκομένων μερών για την κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων,
γ) ...Κυρίως όμως τόσο πιο αναγκαία γίνεται η εφαρμογή από τον έναν "1P", (όπως πχ η IC που ανέφερα), ενός "L" = πολύπλοκου και ακριβού λογιστικού
    συστήματος Η/Υ = Logistics! (ή αν θέλετε: Logistical System).

Το βέβαιο είναι ότι η ΕΕ τροποποίησε τους κανονισμούς της, που αφορούν έναν προς έναν στους ΕΟΦ - ΑΕΟ , (δηλαδή στον κάθε έναν "1P" - εμπλεκόμενο χωριστά και στο κάθε ένα "L") που πρέπει να τηρεί έκαστος για να ρυθμίσει μεταξύ άλλων και την διάδοχη κατάσταση που διαμορφώθηκε στην αγορά της Μεταφοράς, δηλαδή στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της ΕΕ, στην μετά IC εποχή...!
(Περισσότερα αναφέρω διάσπαρτα στα άρθρα και στα βιβλία μου.)
Τέλος της προσθήκης

Στην νέα παραπάνω TAXUD b2/047/2011, (μπορείτε σε αυτήν την διεύθυνση να την αναζητήσετε στο διαδίκτυο σε πολλές δεκάδες γλώσσες), η ΕΕ δεν απεικόνισε το σχήμα αλυσίδας του κανονισμού 2454/1993, παρόλο που οι διατάξεις της νέας TAXUD b2/047/2011 έχουν το ίδιο ακριβώς πεδίο εφαρμογής. Η διαφορά τώρα πλέον είναι ότι η IC, (την λειτουργία της οποίας ως "Επιχείρηση των Σιδηροδρόμων της Ευρώπης", προέβλεπε ο Κανονισμός 2454/93), λύθηκε με απόφαση των κυβερνήσεων των κρατών της Ευρώπης.

Επιπλέον επετράπη η σύσταση και λειτουργία ιδιωτικών σιδ/κών επιχειρήσεων στα πλαίσια λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς. Αυτό το γεγονός ανάγκασε στην προσαρμογή του κανονισμού 2454/93 με ρυθμίσεις, που θα τηρούν μελλοντικά οι κατά περίπτωση εμπλεκόμενες επιχειρήσεις, δηλαδή τώρα πλέον στις επιχειρήσεις οδικής ή θαλάσσιας μεταφοράς, εσωτερικής ναυσιπλοϊας, (ποταμόπλοια), και των κρατικών σιδηροδρομικών επιχειρήσεων που λειτουργούσαν ήδη, προστέθηκαν και διατάξεις για τις ιδιωτικές σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, που θα εμπλέκονται μεταξύ άλλων και στην κυκλοφορία εμπορευμάτων υπό καθεστώς Τ1, δηλαδή από τρίτες χώρες προς την Ευρώπη και αντίστροφα... (Οι φορολογικές αρχές κάθε χώρας έθεταν κανόνες και ρύθμιζαν διαχρονικά, όπως βέβαια ρυθμίζουν και σήμερα τα "ελεύθερα" τελωνείου εμπορεύματα...) 

Το νέο σχήμα της ΕΕ απεικονίζει στην πρώτη σελίδα (από πάνω από 200 συνολικά), την υδρόγειο σε φωτογραφία από δορυφόρο και στην μέση με μεγάλα γράμματα "A E O". Επιπλέον απεικονίζει τους ΑΕΟ - ΕΟΦ με  κίτρινα αστέρια, χωρίς να τους αλυσοδένει, που εκκινούν από τον Ισημερινό και συνεχίζουν με ένα μεγάλο φαρδύ βέλος που  παριβάλλει την υφήλιο. 

Ιδού το σχήμα της ΕΕ του κανονισμού 1063/2010 που τροποποίησε τον κανονισμό 2454/93 και αντικατέστησε το σχήμα με τους "αλυσοδεμένους" ΕΟΦ - ΑΕΟ και τώρα πλέον δείχνει και πάλι τους "1P" - ΕΟΦ (Εγκεκριμένους Οικονομικούς Φορείς) = AEO (Authorised Economic Operators), που δρουν παγκοσμίως με χρήση του καθένα από αυτούς του δικού του εγκεκριμένου από την ΕΕ λογιστικού συστήματος Η/Υ,   ("Logistics"), για την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση.

Ερωτώ:

- Μήπως αυτό ήταν η αφορμή που εγκατέλειψε ο Christopher στο βιβλίο του εκδόσεως 2017 την "αλυσίδα" και το γύρισε στο "δίκτυο";
- Μήπως επίσης για τον λόγο αυτό εισάγει στις σελίδες 243 και 247 του βιβλίου του εκδόσεως 2017 την έννοια "παγκόσμια εταιρεία";

- Γιατί "ξέχασε" ο Christopher το σχήμα αλυσίδας της ΕΕ του κονονισμού 2454/93, με το οποίο αποπροσανατόλιζε πάνω από είκοσι χρόνια
   τους φοιτητές;

Ιδού για την σύγκριση και πάλι το δημοσιευμένο από τις αρχές του 1990 σχήμα της ΕΕ που είχε εμπνεύσει τους θεωρητικούς και τον Christopher να εισάγουν τον όρο "Εφοδιαστική αλυσίδα":
 

Δηλώνω επομένως στο Christopher και σε όλους τους εγκλωβισμένους οπαδούς των απόψεων του, πως και στα δύο σχήματα της ΕΕ συμμετέχουν διαχρονικά τα ίδια ακριβώς πρόσωπα - ΕΟΦ!!! Απλά άλλαξαν από την ΕΕ οι διαδικασίες*** εμπλοκής και λειτουργίας των ΕΟΦ - ΑΕΟ, για να προσαρμοστούν στις μεταβολές της ΕΕ , πχ από την "κοινοτική διαμετακόμιση" στην "ενωσιακή διαμετακόμιση". 

Το βέβαιο είναι ότι η ΕΕ διαπίστωσε την παραπληροφόρηση που κυριάρχησε στην αγορά με την παρανόηση των κρίκων της αλυσίδας του σχήματος του κανονισμού της του έτους 1993 από τους δημοσιογράφους, με πρωτοπόρο τον Christopher και τους θεωρητικούς και άλλαξε το σχήμα "αλυσίδας"  δίνοντας έμφαση στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων διεθνώς, την οποία θέλει να ελέγχει.

(Η ΕΕ έχοντας προφανώς αντιληφθεί την παραπληροφόρηση του σχήματος "αλυσίδας" του 1993 δεν απεικόνισε μεταξύ των αστεριών = επιχειρήσεων ΑΕΟ / ΕΟΦ - αλυσίδες ή ως μέσα μεταφοράς διαστημόπλοια ή "Logistician αστροναύτες", γιατί γνώριζε εξ αρχής ότι οι θεωρητικοί θα εισήγαγαν στην διδασκαλία τους επιπλέον την "διαστημική" ή και την "αστροναυτική εταιρεία", που θα λειτουργεί στην αγορά μεταξύ των αλυσοδεμένων επιχειρήσεων, άλλως των επιχειρήσεων της εφοδιαστικής αλυσίδας, που έχουν στο μυαλό τους.)

Αυτό ανάγκασε όμως τον Christopher να κάνει γαργάρα την "εφοδιαστική αλυσίδα" και να το γυρίσει με ελαφρά πηδηματάκια στο "εφοδιαστικό δίκτυο", για να καταλήξει στο τέλος στην "παγκόσμια εταιρεία" και στον "Αρχιτέκτονα Ολοκλήρωσης". Που πήγε όμως και εξαφανίστηκε η "Διοίκηση" ή και η "Διαχείριση" της "Εφοδιαστικής" του αλυσίδας; Όμως, δυστυχώς για αυτόν και στις δύο περιπτώσεις η νομοθεσία της ΕΕ αφορά στα ίδια συγκεκριμένα πρόσωπα, δηλαδή στους  ΑΕΟ - ΕΟΦ που εξουσιοδοτούνται να διαχειρίζονται τα εμπορεύματα που παράγονται και κυκλοφορούν σε καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης, τηρώντας ενιαίους και συγκεκριμένους κανόνες - διατάξεις - διαδικασίες***...!

Ερωτώ:
Είναι ή δεν είναι οι Πολυεθνικές επιχειρήσεις, (που απεικόνισα παραπάνω στο εξώφυλλο βιβλίου του Tugendhat, ή και η "Παγκόσμια δύναμη ITT" στο εξώφυλλο του βιβλίου του Sampson), γνωστές στην αγορά από 60 και πλέον ετών "παγκόσμιες εταιρείες"; Δηλώνω στον Christopher και στους συνοδοιπόρους του ότι όλες οι εταιρείες είναι καταρχήν "εθνικές"!!! Για να θεωρηθεί όμως με βάση τα ισχύοντα στην αγορά μια επιχείρηση ως "παγκόσμια" θα πρέπει με βάση τον νόμο να έχει άμεση συμμετοχή στον έλεγχο στο κεφάλαιο και στην διοίκηση και άλλων επιχειρήσεων, δηλαδή κατά νόμο "συνδεδεμένων προσώπων", που θα είναι όμως εγκατεστημένες σε διάφορα κράτη παγκοσμίως...

 Όμως σημειώστε ότι ο τόπος εγκατάστασης της "Παγκόσμιας" - "Πολυεθνικής Επιχείρησης" είναι ανεξάρτητος από τις φορολογικές υποχρεώσεις που υπόκεινται για την κυκλοφορία τους τα προϊόντα που παράγουν οι επιχειρήσεις "αλυσίδας" που ελέγχουν διεθνώς...
Κοντολογίς: Υπόχρεος φορολογικά είναι ο Παραγωγός και όχι το αφεντικό του - Πολυεθνική. Θυμηθείτε την αποστροφή της ΑΒΣΠ ότι κάθε επιχείρηση λειτουργεί "με τας μετ΄αυτών απορρεούσας συνεπείας"!

Ποιά είναι επομένως η θέση και η επιλογή των Ακαδημαϊκών στην διδασκαλία γύρο από την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών παγκοσμίως;
α) Να διδάσκουν το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ με σεβασμό μεταξύ άλλων και σε ότι προβλέπει η φορολογική και τελωνειακή νομοθεσία που εγώ προσέγγισα;
     Ή να διδάσκουν με ευλαβική και θρησκευτική ακρίβεια...
β) ...Τις τσαχπινιές του Χριστοpher και την παραπληροφόρηση όλων των εγκλωβισμένων σε κάθε είδους  "αλυσίδες" και "Logistics" που έπλασε η
    επιστημονική τους φαντασία;
Το βέβαιο είναι ότι οι θεωρητικοί επιλέγουν τον εύκολο δρόμο, δηλαδή να αναμασούν ό ένας τις φαμφάρες και σοφιστείες του άλλου, αντί να στρωθούν για να μελετήσουν το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, που αφορά στην σύσταση, ένταξη, λειτουργία και συναλλαγές των επιχειρήσεων στην αγορά μέσα στο θεσμικό πλαίσιο που έχει ορίσει η Χώρα μας και η ΕΕ!

(Πάντως η ΕΕ απεικόνισε ένα επίσης σχήμα (δίχως κρίκους αλυσίδας) στην σελίδα 14 της ίδιας TAXUD b2/047/2011 που δηλώνει τις διαδικασίες για την έγκριση και την ένταξη των ΕΟΦ στην αγορά, ως και τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκομένων ΕΟΦ και τις διασυνδέσεις τους, ("ενός προς έναν"), για τη διαχείριση των εμπορευμάτων στην παγκόσμια κυκλοφορία τους από την παραγωγή προς την κατανάλωση!!!)

(Θυμίζω: για να εγκριθεί μια επιχείρηση, (δηλαδή ο ένας "1P"), ως ΕΟΦ, θα πρέπει το λογιστικό του σύστημα Η/Υ, (το "Logistics" του δηλαδή), να δύναται να ελεγχθεί  από το Τελωνείο από απόσταση... και βέβαια να συνδέεται δίχως εξαίρεση με το "Logistics" του εκάστοτε προστιθέμενου "1P" - ΕΟΦ - ΑΕΟ, ώστε να παραμένει συνεχώς και αδιαλείπτως το εμπόρευμα υπό τον έλεγχο από απόσταση του Τελωνείου.)

Προσθήκη 12.12.2021 γιατί προκλήθηκα

Προσωπικά θα προτιμούσα ανάμεσα στα αστέρια - ΕΟΦ - να είχε απεικονίσει η ΕΕ παλέτες, σκελετοκιβώτια, container, κιβώτια, ζώντα ζώα, κλούβες με εσπεριδοειδή, μηχανήματα, επιβατικά οχήματα, χαρτοκιβώτια περιέχοντα απορρυπαντικά, φάρμακα, ρουχισμό, υποδήματα, επιπλέον βυτία υγρών τροφίμων, καυσίμων, ανταλλακτικά, σφάγια κρεμασμένα σε τσιγκέλια πάνω σε φορτηγά, κλπ...

Αυτή η απεικόνιση θα επιβεβαίωνε καταρχήν τον τελικό σκοπό συστάσεως και λειτουργίας των επιχειρήσεων μέσα στην αγορά, δηλαδή την βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.

Επιπλέον θα επιβεβαίωνε και τον ορισμό - σχήμα - του καθ. Μανιάτη.  (βλέπε την τελική μορφή "αλυσίδας" παρακάτω στο τέλος του σχολίου: "στην απάντηση σε αρνητικό σχόλιο"). :
- Τα δύο πρώτα σχήματα δηλαδή τις δραστηριότητες αγορών και παραγωγής αυτών των αγαθών που κυκλοφορούν στην αγορά
- Τα δύο επόμενα σχήματα τις δράσεις για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων παγκοσμίως του Μανιάτη, τις οποίες όριζε συνοπτικά η ΑΒΣΠ ως "λειτουργία
   της διαθέσεως", η οποία εξ ορισμού της ΑΒΣΠ περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων των δημιουργουμένων από την ολοκλήρωση της παραγωγής,
   μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.

Ερωτάται:
Συμφωνούν οι θεωρητικοί με την απουσία από την ΕΕ κρίκων αλυσίδας μεταξύ των αστεριών - ΕΟΦ, που είχαν απεικονιστεί στον κανονισμό 2454/93;;
     Επομένως
α) Αποδέχονται τώρα πλέον οι θεωρητικοί ότι αυτό που συνδέει τις επιχειρήσεις στην λειτουργία της αγοράς είναι οι συμβάσεις που  καταρτίζονται μεταξύ
    των κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων; 
β) Η "εφοδιαστική αλυσίδα" των θεωρητικών τελειώνει στην κατανάλωση;
γ) Ή μήπως και από την κατανάλωση προς την παραγωγή εκτυλίσσεται μια άλλη "αλυσίδα" εμπλεκομένων, μέσα στο χρηματοοικονομικό σύστημα, για να
    πληρωθεί και η αξία των πρώτων υλών, των πωληθέντων της πρωτογενούς παραγωγής, της μεταποίησης, επιπλέον των έτοιμων καταναλωτικών
    προϊόντων, των υπηρεσιών, κλπ;
    Τέλος
δ) τι θα εμπόδιζε κάθε  επιχείρηση να εγκριθεί ως ΕΟΦ από ένα τελωνείο της ΕΕ για να έχει την δυνατότητα να διαχειριστεί τα δικά της εμπορεύματα ή και
    τα εμπορεύματα τρίτων που θα ήταν υποκείμενα σε δασμούς και φόρους;  

Τέλος της προσθήκης    
    

ΣΕΛΙΔΑ 50    ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΕ ΕΞΑΓΩΓΗΣ  Ή  ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΑΠO ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ

Αυτές όμως οι διατάξεις της νομοθεσίας της ΕΕ αφορούν κυρίως στις γνώσεις μεταπτυχιακών φοιτητών ΟΔΕ, που θα αναλάβουν θέσεις ευθύνης στις Πολυεθνικές Επιχειρήσεις.

Όμως για περισσότερα σας παραπέμπω στο διαδίκτυο και στο κείμενο της TAXUD b2/047/2011, που όπως ανάφερα παραπάνω συντάχθηκε για να συμπληρώσει και διευκρινίσει εκτελεστικά τον κανονισμό 1063/2010. 
Όπως επίσης στο έγγραφο του:
Υπουργείου Οικονομικών
Γεν. Γραμματείας Δημ. Εσόδων
Γεν. Δ/νσης Τελωνείων & Ε.Φ.Κ.
Δ/νσης Τελωνειακών Διαδικασιών***, Τμήμα Γ΄
   - Τελωνειακών Αντιπροσώπων,
   - Εγκεκριμένων Οικονομικών Φορέων,
   - & Απαγορεύσεων & Περιορισμών.

Με αριθμό Πρωτοκόλλου  Δ.Τ.Δ.  Γ΄ 1117691 ΕΞ 2016 της 4ης Αυγούστου 2016. (...που συντάχθηκε για τον ίδιο λόγο...)

Όπως αναφέρει αυτό το έγγραφο...
{...Το κείμενο της TAXUD b2/047/2011 είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα της Τελωνειακής Υπηρεσίας στην ελληνική γλώσσα υπό τη διαδρομή:
www.icisnet.gr - Οικονομικοί Φορείς - ΑΕΟ - Εγκεκριμένοι Οικονομικοί Φορείς.}

Στο κείμενο του εγγράφου αυτού θα διαπιστώσετε ότι ουδέποτε στο παρελθόν υπήρξαν, ούτε υπάρχουν βέβαια και σήμερα, στην λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας "Supply Chain", Supply Chain Manager", το ή τα "Logistics" και ο "Logistician" τους. Αυτές οι προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας, καθώς και τα πρόσωπα που διαχρονικά υποτίθεται τις εκτελούσαν, υπήρξαν μόνο στην δημιουργική φαντασία των θεωρητικών, των δημοσιογράφων, ακόμα δυστυχώς και κάποιων άσχετων με την παραγωγή και κυκλοφορία των αγαθών παγκοσμίως, όπως επίσης και ορισμένων συντεχνιακών συμφερόντων και στους συνοδοιπόρους τους! 

Μετά το 1993 στην λειτουργία της διεθνούς αγοράς συμμετέχουν "Εγκεκριμένοι Οικονομικοί Φορείς" και Επιχειρηματίες που λειτουργούν τις  Επιχειρήσεις τους για την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά και στην κατανάλωση. Η εποχή που ότι δήλωνες ήσουνα, πχ "Supply Chain Manager" και "Logistician" πέρασε οριστικά. Σήμερα η αγορά, είτε πρόκειται για "εθνική", "διεθνή ή "παγκόσμια", λειτουργεί μέσα στο εκάστοτε ισχύον  θεσμοθετημένο φορολογικό, τελωνειακό, νομικό, εμπορικό, κλπ, πλαίσιο της ΕΕ και της χώρας μας! (...Το οποίο η ΟΔΕ οφείλει να διδάσκει!...) 

Τα παραπάνω πρέπει να προβληματίσουν τους ακαδημαϊκούς και τους φοιτητές των επιστημονικών πεδίων ΟΔΕ πρώτου πτυχίου, ειδικότερα σε ότι αφορά πχ στην κατανόηση των εννοιών ΟΔΕ: "Λειτουργία" και "Διαδικασία"*** κάθε επιχείρησης, που συνιστούν την βάση για την κατανόηση συνολικά του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ (Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων), σε σχέση με την θεσμοθετημένη από την Πολιτεία λειτουργία της αγοράς.

Ιδού γιατί έθετα συνεχώς παραπάνω " *** " στην λέξη "διαδικασία" ακόμα και στο έγγραφο του Υπ. Οικονομικών...
...Η ΑΒΣΠ δίδαξε σχετικά με την "Διαδικασία":
{Οι βασικές λειτουργίες, (δηλαδή, όπως γίνεται και σήμερα κοινά αποδεκτό: "αγορές", "παραγωγή", και "πωλήσεις"...), εκτελούνται κατά την ΑΒΣΠ εντός κέντρων δραστηριοτήτων και ότι πολλές φορές ο όρος "κέντρο δραστηριότητος" υποδηλώνει αυτές τις ίδιες βασικές λειτουργίες.}
Ταυτόχρονα διευκρίνιζε η ΑΒΣΠ ότι σχετική με τις παραπάνω έννοιες είναι και η έννοια της "Διαδικασίας"***, που σημαίνει: {την εκτέλεση ενός αυτοτελούς μέρους ενός προς εκτέλεση συνόλου. Όλες επομένως οι λειτουργίες είναι υπό αυτήν την έννοια και διαδικασίες!}

Στην συνέχεια για την κατανόηση αυτών των προσεγγίσεων όριζε η ΑΒΣΠ την ίδια την έννοια  ***Διαδικασία:...
...{Ως έννοια που δηλώνει μια "επί μέρους δραστηριότητα" προς εκτέλεση "ενός επί μέρους σκοπού"!}... 
Επιπλέον όμως η ΑΒΣΠ διευκρίνιζε ότι:...
...{Αν ο επί μέρους σκοπός εκτελείται με μια μόνο διαδικασία, τότε η "Λειτουργική Δραστηριότητα" και η "Διαδικασία" εννοιολογικά συμπίπτουν.}

*** Άρα!!!
Ο όρος "διαδικασίες" στο έγγραφο του Υπ. Οικονομικών σημαίνει την άσκηση επί μέρους δραστηριοτήτων, προς εκτέλεση επί μέρους σκοπού. Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός είναι να διακινηθεί ένα εμπόρευμα σε καθεστώς "Τ1" ενωσιακής διαμετακόμισης, (δηλαδή ως υποκείμενο σε δασμούς και φόρους).  Επομένως, (δικό μου αυτό), επί μέρους δραστηριότητες, (άρα και διαδικασίες για την εκτέλεση τους), αφορούν σε "δράσεις" που όταν θα έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς καθίστανται με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ  "αυτοτελείς δράσεις", γιατί από την ολοκλήρωση τους θα συνάγονται λογιστικά γεγονότα, τα οποία θα καταχωρούνται σε εφαρμογή των ρυθμίσεων της ΕΕ στα λογιστικά συστήματα Η/Υ των εκάστοτε και κατά περίπτωση εμπλεκομένων ΕΟΦ - ΑΕΟ, που απεικονίζονται "αλυσοδεμένοι" ένας προς έναν, ήδη από τις αρχές του 90 στο γνωστό σχήμα "αλυσίδας" του κανονισμού 2454/93 της ΕΕ.

Πχ αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από αυτές τις διαδικασίες:
1) Για την κατάθεση δηλωτικού εισαγωγής, (από ένα Διαμεταφορέα ή ένα εκτελωνιστή), στον λιμένα εισόδου του εμπορεύματος της τρίτης χώρας στην ΕΕ,
2) Για την παραλαβή και φόρτωση του εμπορεύματος στο μέσο μεταφοράς,
3) Για την διέλευση του μέσου μεταφοράς, (πχ σιδηροδρομικού βαγονιού), διαμέσου ενός συνοριακού σταθμού μεταξύ δύο κρατών - μελών - της ΕΕ.
4) Για την ενδεχόμενη μεταφόρτωση του εμπορεύματος στο μέσο της διαδρομής σε άλλο μέσο μεταφοράς.
5) Για την τροποποίηση της σύμβασης μεταφοράς, πχ να παραδοθεί το εμπόρευμα σε άλλο προορισμό ή παραλήπτη.
6) Για την κατάθεση του δηλωτικού εισαγωγής, (από τον Εισαγωγέα ή εκπρόσωπο του), στο τελωνείο της χώρας προορισμού.
7) Για την απόθεση του εμπορεύματος στον αποθηκευτικό χώρο.
8) Για την καταβολή δασμών και φόρων για την απελευθέρωση των εμπορευμάτων, για να κυκλοφορήσουν πλέον εντός της ΕΕ όπως και τα λοιπά προϊόντα
    των χωρών της ΕΕ.

Πιστεύω ότι θα έγινε σαφές ότι οι παραπάνω εμπλεκόμενοι - αλυσοδεμένοι - στο σχήμα αλυσίδας του 1993 της ΕΕ -, εκτελούν κατά περίπτωση πλέον των άλλων λειτουργιών και τις "δράσεις αλυσίδας", που εντάσσονται στις Διαδικασίες που ορίζει η ΕΕ. Άρα συνιστούν δράσεις λειτουργίας των επιχειρήσεων εντός της αγοράς προς εκτέλεση του σκοπού συστάσεως και λειτουργίας εκάστης και όχι βέβαια "εφοδιαστική αλυσίδα"...
Αυτό διότι:
- Αν οι διαδικασίες και οι δράσεις για την εκτέλεση τους αφορούν στην εισαγωγή αγαθών στην ΕΕ, τότε δυνάμεθα να δεχθούμε τον όρο "εφοδιαστική
   αλυσίδα". 
- Αν αντίθετα οι διαδικασίες και οι δράσεις για την εκτέλεση τους αφορούν στην εξαγωγή αγαθών εκ της ΕΕ, τότε πλέον δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε
   και πάλι στον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα"...

Η "αλυσίδα" στην δεύτερη περίπτωση μπορεί να οριστεί πχ ως "εξαγωγική", "τροφοδοτική", "διαμετακομιστική", "διεθνής", κλπ, όχι όμως και πάλι ως "εφοδιαστική"!... Οι επιστήμονες ΟΔΕ οφείλουν επομένως να απέχουν από αυτές τις αόριστες, ανεύθυνες και ανούσιες θεωρητικές προσεγγίσεις "αλυσίδας" των εκάστοτε άσχετων και περιθωριακών άλλων επιστημονικών πεδίων, που προσπαθούν δια της τεθλασμένης να προσκολληθούν στην ΟΔΕ, για να καρπωθούν από την αίγλη και την σημασία που απολαμβάνει η επιστήμη αυτή στην λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς γενικότερα...

Για να το κάνω ευχάριστο και διασκεδαστικό θα αναφέρω ένα ανέκδοτο της δεκαετίας του 60. (κατάλληλο για όλους!)
Ένας νέος εργαζόμενος έδινε συνέντευξη για να προσληφθεί σε μία επιχείρηση. Όταν έκριναν τις γνώσεις του στη αγγλική τον ρώτησαν:
- Πώς θα πούμε "έλα εδώ"; Ο νέος απάντησε με καμάρι: "καμ χιερ".
Στην συνέχεια τον ρώτησαν:
- Πώς θα πούμε "πήγαινε εκεί"; Ο νέος δεν το γνώριζε και έδωσε την απάντηση: "Θα πάω εγώ εκεί και θα πω και πάλι... καμ χιερ".

Το συμπέρασμα είναι ότι οι θεωρητικοί, οι δημοσιογράφοι, οι μηχανικοί και γενικά οι άσχετοι με την λειτουργία της αγοράς όταν πρόκειται για την προμήθεια εμπορευμάτων πχ από τις ΗΠΑ προς την χώρα μας ορίζουν τις διαδικασίες ως "εφοδιαστική αλυσίδα". Όταν πρόκειται για πωλήσεις εμπορευμάτων από την χώρα μας προς τις ΗΠΑ, μη γνωρίζοντας την επιστημονική ορολογία για να ορίσουν με ακρίβεια τις θεσμοθετημένες διαδικασίες, τις δράσεις για την εκτέλεση τους, όπως και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από αυτές... μεταβαίνουν νοερά στις ΗΠΑ και ορίζουν εκ νέου τις ακριβώς αντίθετες και διαφορετικές διαδικασίες και τις δράσεις για την εκτέλεση τους και πάλι ως "εφοδιαστική αλυσίδα"! 

Ερωτώ:
Μήπως έφθασε η στιγμή να αναθεωρηθούν ορισμένες παρωχημένες αντιλήψεις που μας επέβαλαν διάφορα συντεχνιακά συμφέροντα, σχολές Logistics ή Supply Chain και  ορισμένοι άσχετοι με την ΟΔΕ και το επιστημονικό πεδίο που αφορά στην παραγωγή και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων; Με μία ματιά στο σχήμα "αλυσίδας" του Μανιάτη θα συμφωνήσετε μαζί μου, γιατί καλύπτει σε ότι αφορά στην λειτουργία της αγοράς για την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών τόσο το "έλα εδώ", (τα δύο πρώτα σχέδια), όσο και το... "πήγαινε εκεί"! (τα δύο επόμενα σχέδια του σχήματος Μανιάτη).
Αυτό μάλιστα  επιτυγχάνεται με περιγραφή των δράσεων των εργαζομένων που δρουν στις προμήθειες, στην παραγωγή, στις πωλήσεις και γενικά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων για να εκτελεστούν οι όροι της σύμβασης πώλησης. 

Παράβαλε τώρα τις αναφορές του Christopher στην σελίδα 376 υπό τον τίτλο "Από τις Λειτουργίες στις Διαδικασίες", που προσεγγίζει τις παραπάνω έννοιες της ΑΒΣΠ με δικό του δημοσιογραφικό τρόπο. Η μόνη διαφορά είναι ότι αντί του όρου της ΑΒΣΠ "κέντρα δραστηριότητος" ο Christopher εισάγει τον όρο "κέντρα υπεροχής" (προφανώς να πρόκειται για λάθος του Μεταφραστή;).
Σε ότι αφορά στην έννοια του ίδιου του όρου "Διαδικασίες" που αναφέρει δεν δίνει σαφή παραδείγματα όπως εγώ, (ή αναλυτική περιγραφή των λειτουργιών εντός των οποίων εκτελούνται οι διαδικασίες όπως ο Μανιάτης), αλλά την αφήνει στο σημείο αυτό στην κρίση των αναγνωστών του. Την θεωρεί δηλαδή αυτονόητη και δεν περιγράφει με σαφή και αναλυτικό τρόπο τις επί μέρους διαδικασίες και τις λειτουργίες που ασκούνται εντός των επιχειρήσεων, για την επίτευξη της καθεμιάς του σκοπού για τον οποίο έχει συσταθεί και τεθεί σε λειτουργία από τον επιχειρηματία.

Αυτό συμβαίνει καταρχήν γιατί ο Christopher δεν κατέχει την επιστήμη ΟΔΕ και για τον λόγο αυτό παπαγαλίζει τις αναφορές άλλων και τσάτρα - πάτρα το υλικό που έχει συγκεντρώσει ως εκδότης περιοδικού.
Επιπλέον, γιατί ως γνωστό:
α) από τις δράσεις για την εκτέλεση διαδικασιών προκύπτουν λογιστικά γεγονότα,
β) που καταχωρούνται σε εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας στο Λογιστήριο - λογιστικό σύστημα Η/Υ - "Logistical System" της Επιχείρησης και...
γ) ...συνιστούν δίχως αμφιβολία ένα σημαντικό και αναπόσπαστο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ,
δ) με το οποίο ο δημοσιογράφος Christopher ή οι μηχανικοί ή ακόμα και οι θεωρητικοί δεν έχει κάποια σχέση! 

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Christopher που προσεγγίζει τα παραπάνω στην σελίδα 376 με τίτλο "Από λειτουργίες σε διαδικασίες" αρχίζει την πρώτη παράγραφο του κεφαλαίου έτσι: {"Πολύ πρόσφατα..."}!
Πώς λοιπόν εγώ να μην είμαι υπερήφανος για το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ της ΑΒΣΠ, που δίδασκε μέσα στην δεκαετία του 60, αυτό που ο Christopher μόλις το 2017 αντελήφθη και το θεωρεί μάλιστα το 2017, δηλαδή μετά από παρέλευση 60 και πλέον χρόνων ως... "πολύ πρόσφατα";;;!!!

Για την τάξη οφείλω να προσθέσω ότι ο Christopher ορίζει σε άλλο σημείο, (στην σελίδα 274) την "διαδικασία" ως εξής:
{"Διαδικασία είναι μία ακολουθία δραστηριοτήτων που στην ιδανική περίπτωση διοικούνται ολιστικά, δηλαδή όχι ως ξεχωριστά και απομονωμένα γεγονότα, και που από κοινού παρέχουν ένα αποτέλεσμα"}.

Δηλαδή αν κατάλαβα ο Christopher αναφέροντας "δραστηριότητες που διοικούνται ολιστικά" επαναλαμβάνει με 60 χρόνια καθυστέρηση ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ σχετικά:

α) Με την έννοια της "Διαδικασίας" που σημαίνει με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ "την εκτέλεση ενός αυτοτελούς μέρους ενός προς εκτέλεση συνόλου",
    ("σύνολο" = το κατά  Christopher "ολιστικά"). Δηλαδή η ΑΒΣΠ περιέγραφε με σαφήνεια τις δράσεις των εργαζομένων για την εκτέλεση του συνόλου των
    διαδικασιών, καθώς και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από αυτές, δίχως να τις αναφέρει όπως κάνει ο Christopher, που τις περιγράφει
    θεωρητικά, αόριστα και δημοσιογραφικά ως "ολιστικά".

     Όπως διαπιστώνετε από τις προσεγγίσεις μου η ΑΒΣΠ ανέλυε μια προς μια τις ίδιες τις "ακολουθίες δραστηριοτήτων" με την περιγραφή των "δράσεων"
     των εργαζομένων για την εκτέλεση τους, που όταν θα έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς συνάγονται κατά τα γνωστά και καταχωρούνται λογιστικά γεγονότα
     στο λογιστικό σύστημα Η/Υ - Logistical System, γιατί κατά την  ΑΒΣΠ καθίστανται "αυτοτελείς δράσεις"!!! Όμως...

β) ...Η διαφορά είναι ότι ενώ η ΑΒΣΠ καταχωρούσε λογιστικά, σε εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας, αλλά και για λόγους οργανωτικούς της ίδιας της
    επιχείρησης, το κάθε "ένα αποτέλεσμα", δηλαδή τις "αυτοτελείς δράσεις", δηλαδή τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από την εκτέλεση της κάθε επί
    μέρους δράσης, που περιέχεται στην  συγκεκριμένη διαδικασία χωριστά, αυτά δυστυχώς ο Christopher τα παραβλέπει, γιατί θα ήταν υποχρεωμένος να 
    αναφέρει και την Επιστήμη της Λογιστικής. 'Η, για να είμαι ακριβοδίκαιος ο Christopher στις σελίδες 334 και επόμενες παρομοιάζει τις "ολιστικές του
    διαδικασίες" σαν ένα αγώνα σκυταλοδρομίας!

Δεν συγκρίνει όμως ως οφείλει για την ορθή κατανόηση των αναφορών του από τους φοιτητές, ότι όπως ο δρομέας στην σκυταλοδρομία αρχίζει να τρέχει όταν του παραδοθεί η σκυτάλη από τον προηγούμενο δρομέα... έτσι αντίστοιχα στην λειτουργία των επιχειρήσεων, αντί της παράδοσης της σκυτάλης καταχωρείται η λογιστική εγγραφή που συνάγεται από την δράση του προηγούμενου "δρομέα", (εργαζόμενου), που όταν εκτελέστηκε ολοσχερώς κατέστη αυτοτελής δράση και ότι καταχωρήθηκε το λογιστικό γεγονός που έχει συναχθεί από αυτήν την δράση στο λογιστικό σύστημα Η/Υ = Logistical System  της επιχείρησης... (Σε άλλα κείμενα μου κάνω εκτενή αναφορά με παραδείγματα.)

Όμως, μπορείτε να φανταστείτε την λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς, δίχως την καταχώρηση στα λογιστήρια, (σήμερα Λογιστικά Συστήματα Η/Υ = Logistical System. (ίσως και Logistics = Λογιστήρια), των επιχειρήσεων των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από τις δράσεις των εργαζομένων για την εκτέλεση των κάθε είδους διαδικασιών;
 Όπως πχ:
- Την άφιξη και εκφόρτωση του φορτηγού στο Κέντρο Διανομής;
- Ή την εισαγωγή πρώτων υλών στην παραγωγή;
- Ή την απογραφή και την εισαγωγή της παραγωγής στον αποθηκευτικό χώρο ετοιμων προϊόντων της μονάδας παραγωγής; κλπ;

Ο Christopher επιβεβαιώνει την διδασκαλία της ΑΒΣΠ γιατί σχολιάζει έμμεσα το πρόβλημα με την αναφορά παραδείγματος σε επιχείρηση, στην οποία καθυστέρησε 30 ημέρες η εκτέλεση παραγγελίας, επειδή το τμήμα πωλήσεων αγνοούσε ότι τα είδη της παραγγελίας είχαν παραχθεί και ήταν ήδη έτοιμα!... Άρα σε αυτήν την περίπτωση...
... Ή,... δεν εκτελέστηκε λογιστική εγγραφή στο "Logistics" = λογιστικό σύστημα Η/Υ της επιχείρησης για την αυτοτελή δράση, έτσι ώστε να απεικονιστεί
    λογιστικά η εισαγωγή των ειδών αυτών στον αποθηκευτικό  χώρο των έτοιμων προϊόντων της επιχείρησης...
... Ή,... τα στελέχη του τμήματος πωλήσεων αμέλησαν να επισκεφθούν την σχετική σελίδα στο λογιστικό σύστημα Η/Υ της επιχείρησης, για να είναι
     ενήμερα,...
... Ή,... τα στελέχη του τμήματος πωλήσεων επισκέπτονταν λάθος αποθηκευτικό χώρο στο λογιστικό σύστημα Η/Υ για να αναζητήσουν τα είδη!...
... Ή,... ο Supply Chain Manager, (δηλαδή κατά τα γνωστά η "Ορντίναντσα αποθήκης"), είχε μεν εκτελέσει την προβλεπόμενη λογιστική εγγραφή για την
    απόθεση των ειδών στον σωστό  αποθηκευτικό  χώρο, πλην όμως εισήγαγε στην λογιστική καταχώρηση λάθος κωδικό είδους...
    (Βλέπε διάσπαρτα και σε πολλά άλλα κείμενα μου.)

Στην συνέχεια ο Christopher αναφέρει: {"Οι διαδικασίες εφοδιαστικής αλυσίδας και η διαχείριση τους θα καλυφθούν πιο αναλυτικά στο κεφάλαιο 14"}.
Εγώ όμως "κάλυψα" πιο πάνω τις διαδικασίες στο κεφάλαιο 14 του Christopher, όπως τις δίδαξε η ΑΒΣΠ 60 χρόνια πριν αυτός τις αναμοχλεύσει - αναμασήσει - το 2017 ως "πολύ πρόσφατες"!!!...  

Σελίδα 52   ΟΔΕ: Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΡΘΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ & ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Προσέξτε όμως επίσης:
Όπως έχω αναφέρει η Πολιτεία έχει θεσπίσει κανόνες και ελέγχει τις δοσοληψίες, δηλαδή τις Συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων, όπως επίσης και κανόνες για την υποχρέωση υποβολής φακέλου τεκμηρίωσης για τον έλεγχο των ενδοομιλικών συναλλαγών και ότι το κράτος με αυτές τις ρυθμίσεις δεν ανέχεται - επιτρέπει - τις  "θυσίες ατομικών συμφερόντων ενός μέρους της αλυσίδας", που αναφέρουν οι θεωρητικοί.

Βλέπε πχ: Martin Christopher σελίδα 20:...
...{"Συνεπώς η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας εστιάζει στην διαχείριση των σχέσεων με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται ένα περισσότερο κερδοφόρο αποτέλεσμα για το σύνολο των μερών της αλυσίδας. Ωστόσο η προσέγγιση ενδέχεται να δημιουργήσει προβληματικές καταστάσεις, επειδή μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις όπου ένα μέρος της αλυσίδας θα πρέπει να θυσιάσει το στενό ατομικό του συμφέρον, προς όφελος του συνόλου.}

Φρόνιμο επομένως είναι να διευκρινίζουν οι θεωρητικοί με πρακτικά παραδείγματα βασισμένα στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ και στις φορολογικές ρυθμίσεις τα περί "θυσιών ατομικών συμφερόντων", γιατί πρέπει να γνωρίζουν ότι οι "θυσίες ατομικών συμφερόντων" ελέγχονται από την Πολιτεία, η οποία τις θεωρεί ως "χειραγώγηση της αγοράς"!!!

Ήδη παραπάνω ανάφερα για την υποχρέωση υποβολής "φακέλου τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών"  για να ελεγχθεί από την Πολιτεία ότι το "θύμα" που υποβάλλεται στην "θυσία" δεν θα καταβάλει εκ του λόγου αυτού μειωμένους φόρους...

Άρα οι "θυσίες" που αποφασίζει ο Κύριος 51% "σε ένα μέρος της αλυσίδας του", δηλαδή σε κάποιες από τις επιχειρήσεις που ελέγχει, αφορούν κατ΄εμέ πχ:
- στις πηγές και στους προμηθευτές απόκτησης πρώτων υλών, κλπ,
- στις ποσότητες και στην κατανομή τους στην αγορά ή μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου του,
- στις ποιότητες ή στις συσκευασίες και στις αγορές που θα διατεθούν τα προϊόντα,
- στον χρονικό προγραμματισμό και στον συντονισμό δράσεων μεταξύ των επιχειρήσεων του ομίλου,
- στην παραγωγική διαδικασία που θα ακολουθηθεί από την κάθε επιχείρηση του ομίλου - "αλυσίδας" ,
- στις επιχειρήσεις του ομίλου που θα διατεθούν οι πρώτες ύλες, τα βοηθητικά υλικά ή τα έτοιμα προϊόντα,
- στις συμφωνίες με τις διοικήσεις άλλων ομίλων επιχειρήσεων,
- στην χρηματοδότηση απόκτησης πρώτων υλών ή στην παροχή πιστώσεων προς τους πελάτες, κλπ,
- στην επαφή με διεθνείς οργανισμούς, συνδικαλιστικούς φορείς, κυβερνήσεις, κλπ.

Άρα δεν υπάρχουν "θυσίες ατομικών συμφερόντων"...!
Αλλά ευθύνη του Υποτακτικού Πολυτελείας να εκτελέσει πιστά και με βάση τις οικονομικές αρχές τις εντολές που λαμβάνει από την "Μητέρα Επιχείρηση" ή "Mister 51%" ή Ιθύνουσα Επιχείρηση υπό την άμεση εποπτεία και τον έλεγχο των εχόντων αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων! Δηλαδή των στελεχών ΟΔΕ που δρουν στην έδρα της Πολυεθνικής Επιχείρησης - Ιθύνουσας επιχείρησης - Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου και πλέον αυτών συμμετέχουν πλειοψηφικά στα Διοικητικά Συμβούλια (ΔΣ) των επιχειρήσεων του ομίλου - "αλυσίδας"- που ελέγχουν!!! 

Όπως προανέφερα ενδοομιλικές συναλλαγές βάσει της νομοθεσίας θεωρούνται οι συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων. Επιπλέον ότι συνδεδεμένα πρόσωπα θεωρούνται κατά νόμο τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν σχέση λόγω ύπαρξης άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής στο κεφάλαιο ή στην διοίκηση ή στον έλεγχο ενός νομικού προσώπου.

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι οι κατ΄εμέ "υπαγμένοι σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων", ή κατά τους θεωρητικούς τα "μέρη της εφοδιαστικής αλυσίδας", ή επιπλέον τα κατά νόμο συνδεδεμένα πρόσωπα εργάζονται με βάση τις οικονομικές αρχές και όχι για την επίτευξη κέρδους. Άρα στους "αλυσοδεμένους" - δηλαδή στους υπαγμένους σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων - επιτρέπεται να καταθέτουν τις απόψεις τους στον "Διοικητή Αλυσίδας", ή Mister 51%, ή Ιθύνουσα Επιχείρηση, ή Πολυεθνική Επιχείρηση, ή Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, όχι όμως να κρίνουν ποιό είναι "το όφελος του συνόλου" και πως αυτό εξασφαλίζεται.

Με βάση την πείρα μου δηλώνω ότι οι υποτακτικοί πολυτελείας δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν πολλές φορές ακόμα και την ίδια την ύπαρξη ή την σχέση των "λοιπών μελών της αλυσίδας" (δηλαδή τα κατά νόμο "συνδεδεμένα πρόσωπα") με την δική τους την επιχείρηση, που είναι όμως και αυτή επίσης συνδεδεμένη στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων!!!
Αυτό το γνωρίζουν μόνο στην έδρα της Πολυεθνικής επιχείρησης ο Mister 51% και οι άριστοι πτυχιούχοι ΟΔΕ που τον περιβάλουν. Αυτό συμβαίνει διότι ανά πάσα στιγμή αγοράζονται και πωλούνται οι "επιχειρήσεις αλυσίδας" με ευκολία, σαν να πρόκειται για κατσαρόλες!!!
Άρα...
...αυτό, όπως συνεχώς αναφέρω στα κείμενα μου, υπάγεται αποκλειστικά στην Διοίκηση της Πολυεθνικής Επιχείρησης, ή Mister 51%, ή Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου, ή κατά την διδασκαλία της ΑΒΣΠ Ιθύνουσας Επιχείρησης, να γνωρίζει ποιό είναι το "καλό του συνόλου", δηλαδή των επιχειρήσεων που ελέγχει. (Ή αν συνεχίζετε να αποδέχεστε τον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα", να γνωρίζει ποιό είναι το "καλό της αλυσίδας του",
ή άλλως των επιχειρήσεων που έχει αλυσοδεμένες, δηλαδή κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τους!).

Δηλαδή αυτό που οι θεωρητικοί περιγράφουν ως {"Διοίκηση" του καλού του συνόλου} ή  {"Διοίκηση" του καλού της αλυσίδας}, στην φορολογική νομοθεσία της χώρας ορίζεται ως "Διοίκηση Συνδεδεμένων Προσώπων". Δηλαδή η "Διοίκηση" δεν είναι σχήμα λόγου, γιατί αφορά σε ένα θεσμοθετημένο όργανο, (δηλαδή πχ στον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο και στο Διοικητικό Συμβούλιο συνολικά της Ανώνυμης Εταιρίας), που λαμβάνει τις αποφάσεις για την Διοίκηση των επιχειρήσεων του ομίλου που ελέγχει και μάλιστα, όπως προανέφερα, σε συνεργασία με τα καλοδιαβασμένα στελέχη ΟΔΕ που στελεχώνουν κατά πλειοψηφία τα ΔΣ, (Διοικητικά Συμβούλια) αυτών των επιχειρήσεων...
...Τα οποία στελέχη ΟΔΕ περιέγραφε η ΑΒΣΠ με βάση  την εμπλοκή τους στην λειτουργία της "Διοίκησης" ή της "Διαχείρισης" των Επιχειρήσεων κάθε ομίλου μιας Πολυεθνικής Επιχείρησης - Ιθύνουσας επιχείρησης - Mister 51% ως:  "τους έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων."

Διερωτώμαι:
Γιατί τα πρόσωπα αυτά, δηλαδή οι πτυχιούχοι ΟΔΕ, αποσιωπώνται στις αναφορές των θεωρητικών γύρο από την "διοίκηση της εφοδιαστικής τους αλυσίδας";
Όλα αυτά τα ωραία στα σχήματα των θεωρητικών με τα βελάκια, τις γραμμούλες, τα τετράγωνα και τους κύκλους, τα "εμπρός και πίσω" των "εφοδιαστικοαλυσοδεμένων" επιχειρήσεων, κλπ, ποιός τα μελετά; τα αποφασίζει; τα σχεδιάζει; τα οργανώνει; τα επιβάλει; τα χρηματοδοτεί; και τα ελέγχει;
α) Μήπως ο κάθε υποτακτικός πολυτελείας, (βλέπε την παραπάνω αγγελία εφημερίδας), με τους απόφοιτους Λυκείου που προσλαμβάνει;
β) Μήπως ο "Logistician" ή ο "Logistics Manager" = τρέχα γύρευε ποιοί είναι αυτοί και από πού κρατά η σκούφια τους;...
γ) Ή μήπως ο "Supply Chain Manager" =  φέξε μου και γλίστρησα... γιατί δεν δύναμαι να εντοπίσω το θεσμικό πλαίσιο, με το οποίο ορίζει η Πολιτεία τις
    διατάξεις εκείνες, οι οποίες προβλέπουν την ύπαρξη του  Supply Chain Manager, ως και τις διατάξεις που αποδίδεται σε αυτόν η ιδιότητα του νόμιμου
     εκπροσώπου των επιχειρήσεων κάθε είδους "αλυσίδας" ή ακόμα και μίας "αυτόνομης οντότητας", που παράγει και  διαθέτει ένα αγαθό στην αγορά;...

Εγώ σε αυτήν μου την υπό σημείο γ΄ τοποθέτηση είμαι απόλυτος γιατί:...
1)  ...Είναι γνωστό ότι εκ του νόμου οι επιχειρήσεις "μανατζάρονται" = διοικούνται από τους νόμιμους εκπροσώπους τους και εγώ δεν μπορώ δυστυχώς
    να εντοπίσω τον "Manager αλυσίδας"  που μας μοστράρουν οι θεωρητικοί στην θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς! και...

2) ...Δεν μπορώ επίσης να εντοπίσω την ίδια την "Supply Chain" στην λειτουργία της αγοράς, μιας και οι θεωρητικοί παραβλέπουν από λάθος ή σκοπιμότητα
    την νομοθεσία και τον όρο "συνδεδεμένα πρόσωπα" και μασκαρεύουν την λειτουργία της αγοράς κατά βούληση και μάλιστα καθένας με διαφορετικό 
     αποκριάτικο ένδυμα, (δηλαδή ορίζει καθένας την εφοδιαστική του αλυσίδα διαφορετικά), καταντώντας - μεταλλάσσοντας - έτσι την θεσμοθετημένη
    λειτουργία της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας σε ένα  απέραντο καρναβάλι!!! 

3) Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που εγώ εισάγω τον όρο "Υπαγωγή Εμπλεκομένων σε Ιεραρχημένη Σειρά Δράσεων", για να προσδιορίσω τόσο τις
    "αλυσοδεμένες" επιχειρήσεις, όσο και το πρόσωπο που βάσει του νόμου τις "μανατζάρει" - (που τις ελέγχει - που τις διοικεί με τα στελέχη που επιλέγει και
    δημοσιεύει νομίμως τον διορισμό τους), με τελικό σκοπό να παραχθεί και να διατεθεί στην αγορά ένα αγαθό με τελικό σκοπό το κέρδος. 
    Επιπλέον όμως...

4) τον ίδιο όρο  "Υπαγωγή Εμπλεκομένων σε Ιεραρχημένη σειρά Δράσεων" εντάσσω και τους εργαζόμενους μέσα στην ίδια επιχείρηση, οι οποίοι
     δρουν κυρίως στις βασικές λειτουργίες, "αγορές", "παραγωγή", "πωλήσεις", αλλά και στις λοιπές λειτουργίες της επιχείρησης που ορίζονται στο
     οργανόγραμμα δραστηριοτήτων που έχει καταρτίσει η Διοίκηση αυτής της επιχείρησης.

Εγώ δηλώνω ότι οι καλοδιαβασμένοι πτυχιούχοι ΟΔΕ, είτε αποσιωπώνται είτε παραγκωνίζονται από τους θεωρητικούς, είναι αυτοί που διαθέτουν τα επιστημονικά εφόδια, τα οποία τους επιτρέπουν να εργάζονται σε θέσεις ευθύνης στην έδρα κάθε επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένης της Πολυεθνικής Επιχείρησης, ή Mister 51%, ή Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου, ή Ιθύνουσας επιχείρησης, εκεί δηλαδή που ως γνωστό λαμβάνονται οι αποφάσεις για την διοίκηση:

α) Τόσο της επιχείρησης που λειτουργεί με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ "Με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία". Ή κατά νόμο ως "ανεξάρτητη
    επιχείρηση" ή  λειτουργεί κατά τους θεωρητικούς ως "αυτόνομη οντότητα".

β) Όσο και των επιχειρήσεων που λειτουργούν κατά την ΑΒΣΠ ως "όμιλος επιχειρήσεων", υπό την διοίκηση μιας "ιθύνουσας επιχείρησης", που μου δίδαξε
    προ 60 ετών η ΑΒΣΠ...

γ)  Ή των επιχειρήσεων που λειτουργούν κατά νόμο ως "Συνδεδεμένα πρόσωπα" ή κατά τους θεωρητικούς και τους δημοσιογράφους ως "Εφοδιαστική
     αλυσίδα".

Επειδή κατά τα γνωστά "εφοδιαστική αλυσίδα" και το "Logistics" της είναι ότι φαντάζεται αυτός που αναφέρει τους όρους, δεν πλατειάζω για να παρακολουθήσω τις τυχόν άλλες διαφορετικές απόψεις τους, από τις παραπάνω υπό σημεία α, β, και γ προσεγγίσεις μου. Αυτή η επιλογή μου πιστεύω ότι βοηθά τους φοιτητές ΟΔΕ, εις το να μην εμπλέκονται στις ζυμώσεις των θεωρητικών πάνω στα θέματα λειτουργίας της αγοράς και να υποβαθμίζουν έτσι το υψηλό επιστημονικό πεδίο που επέλεξαν.  

Σημειώστε, όπως έχω ήδη αναφέρει, ότι ορισμένα από αυτά τα στελέχη ΟΔΕ, που έχουν ειδικές γνώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού άλλων ομίλων ή αντίθετα συμφωνιών μεταξύ των διοικήσεων δύο ομίλων επιχειρήσεων, είναι επιφορτισμένα με την επιπλέον αρμοδιότητα να στελεχώνουν κατά πλειοψηφία τα Διοικητικά Συμβούλια του συνόλου των "αλυσοδεμένων επιχειρήσεων" ή των κατά νόμο "Συνδεδεμένων Προσώπων".

Με τον τρόπο αυτό  επιβάλλεται στις επιχειρήσεις "αλυσίδας" η εφαρμογή των αποφάσεων που λήφθηκαν και με την συμμετοχή τους στην έδρα της επιχείρησης που τις ελέγχει, (πολυεθνική επιχείρηση - ιθύνουσα επιχείρηση - Mister 51%...). Αυτό συμβαίνει, ως είναι αυτονόητο, γιατί λόγω της συμμετοχής τους στα κέντρα λήψεως των αποφάσεων, έχουν με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ "αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων!  

Το συμπέρασμα είναι ότι τα στελέχη ΟΔΕ πρέπει να συγκεντρώνουν την γνώση και την πείρα τους βασισμένοι στο θεσμοθετημένο πλαίσιο που ορίζει η Πολιτεία. Αυτό σημαίνει ότι όταν θα βρίσκονται προ του διλήμματος να λάβουν επιχειρηματικές αποφάσεις, θα πρέπει να μελετούν το ισχύον θεσμικό πλαίσιο που ορίζει τις Διαδικασίες που πρέπει να εκτελεστούν. Μάλιστα, επειδή από περίπτωση σε περίπτωση, (πχ οδική Μεταφορά, Σιδηροδρομική Μεταφορά, Εξαγωγή ή Εισαγωγή στην ΕΕ, εξαγορές ή συγχωνεύσεις μεταξύ επιχειρήσεων, υποβολής φακέλων στις φορολογικές αρχές, κλπ), οι Διαδικασίες διαφέρουν, θα πρέπει να μελετάται στο κάθε φορολογικό, τελωνειακό, εμπορικό, κλπ κείμενο της νομοθεσίας το "Πεδίο εφαρμογής*" του, ("Geltungsbereich", "Champ d' application"), στο οποίο εντάσσονται οι συγκεκριμένες Διαδικασίες!

 * Προσοχή: Όχι "εφαρμοστικό πεδίο"  δηλαδή απόδοση του όρου με επίθετο, αλλά "Πεδίο εφαρμογής" που είναι ουσιαστικό. Η ίδια διατύπωση υπήρχε και σε όλα τα σιδ/κά τιμολόγια της Ευρώπης, ανεξάρτητα της επίσημης γλώσσας του κράτους, πχ πολωνική, ουγγρική, ελληνική, έπρεπε να είναι μεταφρασμένο το τιμολόγιο σε μια από τις επίσημες γλώσσες των σιδ/μων, δηλαδή την γερμανική ή την γαλλική!  Προβληματιστείτε λοιπόν φοιτητές και ακαδημαϊκοί αν εξακολουθείτε να παραβλέπετε τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ και να ασπάζεστε τις ανεύθυνες, ανούσιες, θεωρητικές και ανεφάρμοστες απόψεις των κάθε είδους "Christopher", δηλαδή των άσχετων με το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των επιχειρήσεων και της αγοράς!                                                    

ΣΕΛΙΔΑ / ΕΝΩΤΗΤΑ  54 :
ΠΕΡΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ Ο.Δ.Ε.

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από την ανάρτηση μου, (3 άρθρα:1ο, 2ο και κυρίως το παρόν 3ο), με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του καθηγητή Μανιάτη είναι ότι η ΟΔΕ σε πρώτο πτυχίο πρέπει να διδάσκει όλα τα θέματα που προσεγγίζει συνοπτικά ο καθηγητής Μανιάτης , ήτοι πχ τις Προμήθειες, την Παραγωγή, την Μεταφορά, τις Πωλήσεις, κλπ.
Σε μεταπτυχιακό επίπεδο πρέπει να διδάσκονται τα παραπάνω επιστημονικά πεδία αναλυτικά και σε βάθος ένα προς ένα.
Τέλος,
Οι πτυχιούχοι ΟΔΕ, (Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων), πρέπει να κατανοήσουν ότι οφείλουν να μελετούν κατά την άσκηση του επαγγέλματος τους την Νομοθεσία που ρυθμίζει στην πράξη την εκτέλεση όλων όσων διδάχτηκαν κατά την διάρκεια των σπουδών τους.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει οι πτυχιούχοι και μεταπτυχιακοί ΟΔΕ να αδιαφορούν για τις προσεγγίσεις πχ:
- Των Δημοσιογράφων που αφορούν στα θέματα παραγωγής και κυκλοφορίας των αγαθών.
- Των Μηχανικών που προσπαθούν να προσκολληθούν στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ δίχως να το κατέχουν, για να φύγουν από τον "πάγκο" , την
   "μουτζούρα" και το "χαμαλίκι"   και  να ενταχθούν στην Διοίκηση της επιχείρησης.
- Των θεωρητικών διαφόρων επιστημονικών πεδίων και πανεπιστημιακών σχολών, που με αφορμή την διδασκαλία της "εφοδιαστικής αλυσίδας"
   προσεγγίζουν με ανοησίες το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ που αφορά στην λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς.
- Των "ειδικών επιστημόνων" που προωθούν μεθοδευμένα τα συμφέροντα των επιχειρήσεων που τους προσλαμβάνουν ή και τους χρηματοδοτούν...

Διευκρίνηση:
Για την τάξη και για να λάμψη η αλήθεια στην κρίση των φοιτητών οφείλω να δηλώσω ότι οι τεχνικές επιστήμες είναι χρήσιμες για την παραγωγή και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, ανεξάρτητα αν δεν συμμετέχουν οι ίδιοι οι Μηχανικοί ενεργά στην λειτουργία Διοίκησης και Χρηματοδότησης των επιχειρήσεων.
Αυτό επιβάλλεται από την νομοθεσία, η οποία έχει ρυθμίσει με κανόνες και διατάξεις την διαχείριση των εμπορευμάτων ανάλογα με την φύση και τις ιδιότητες τους, πχ ως εύφλεκτα, εκρηκτικά, διαβρωτικά, αέρια υπό πίεση, δηλητήρια, ραδιενεργά, ευπαθή προϊόντα, τρόφιμα, φρούτα, λαχανικά, κλπ.
Άρα:
εκ του νόμου είναι υπεύθυνοι οι Μηχανικοί, οι Χημικοί, οι Γεωπόνοι και άλλοι, να φροντίζουν για τους κατάλληλους αποθηκευτικούς χώρους, τις ασφαλείς συσκευασίες, τις μέγιστες ποσότητες ανά συσκευασία, τις σημάνσεις επί των συσκευασιών, τις προφυλάξεις κατά την χρήση τους, τις τεχνικές προδιαγραφές των μέσων μεταφοράς για την ασφαλή κυκλοφορία των εμπορευμάτων, την απόσυρση των άχρηστων υλικών, την τυχόν ανακύκλωση τους, κλπ.

Προσθήκες έως την 27.05.2022: Επίλογος & Απάντηση σε διάφορα αρνητικά σχόλια... 

Με το θάρρος της γνώμης μου εγώ τόλμησα να συνοψίσω και να συγκρίνω τις προσεγγίσεις μου στα τρία σχόλια μου με αφορμή την κυκλοφορία του ανατρεπτικού συγγράμματος του καθηγητή Μανιάτη,
Αφενός...
- Την ΟΔΕ που διδάσκει πρακτικά και επιστημονικά την λειτουργία της επιχείρησης, αρχής γενομένης μάλιστα από την μελέτη για την λήψη της
   επιχειρηματικής απόφασης για την  ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία, κάθε επιχείρησης στην αγορά, προς επίτευξη του τελικού σκοπού για τον
   οποίο συνεστήθη, δηλαδή την επίτευξη κέρδους...:
Αφετέρου, αντίθετα... 
- Την "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας" των θεωρητικών που αποπροσανατολίζει με "Logistics" και άλλες ασυναρτησίες, γιατί προσπαθεί να περιγράψει
   θεωρητικά, ανεύθυνα, αόριστα και ανούσια, απλά και μόνο, ότι στην αγορά λειτουργούν επιχειρήσεις!!!

Όμως, όπως ήδη έχω αναφέρει,  η νομοθεσία είναι σαφής γιατί ορίζει ρητά:
Κ.Α.Δ. 52.29.19.03 {Υπηρεσίες Μεταφοράς με διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού* προς τρίτους (Logistics)}
* Επαναλαμβάνω: Ο όρος "αλυσίδα εφοδιασμού", (δηλαδή που είναι γραμματικά ουσιαστικό και αναφέρεται στον νόμο), είναι ο ορθός, γιατί αναφέρεται ρητά στον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και στην ακριβή μετάφραση του όρου αυτού από τα πρωτότυπα γερμανικό και γαλλικό κείμενο. - Βλέπε παραπάνω που έχω αναφέρει τους επίσημους ξενόγλωσσους όρους. (Die Lieferkette, La chain d' approvisionnement) 

Αυτό με βάση τον Κ.Α.Δ 52.29.19.03 σημαίνει εν συντομία ότι...
... - Τα εργοστάσια - επιχειρήσεις - επιχειρηματίες - διαχειρίζονται την εκμετάλλευση τους, δηλαδή την εσωτερική τους λειτουργία, όπως πχ την
       Παραγωγή, όπως επίσης και τις συναλλαγές με τους πελάτες και τους προμηθευτές τους δηλαδή κυρίως τις συμβάσεις πώλησης και
       τις συμβάσεις έργου...

... - Οι επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί και λειτουργούν με Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας (ΚΑΔ) 52.29.19.03, (πρόκειται για επιχειρήσεις
       Αποθήκευσης ή  Κέντρων Διανομής ή και Επιχειρήσεις Μεταφοράς που επεκτείνουν τις δραστηριότητες τους* και λαμβάνουν και άλλο σχετικό
       Κ.Α.Δ. από τις Δ.Ο.Υ.), διαχειρίζονται συνολικά το νταραβέρι των πρώτων υλών, των μισοτελειωμένων και έτοιμων προϊόντων των πελατών τους,
       δηλαδή των Παραγωγών, στην διαδρομή τους, για να βρεθούν τα αγαθά από τα εργοστάσια παραγωγής πρώτων υλών στα εργοστάσια παραγωγής
       έτοιμων προϊόντων, από εκεί στην αγορά και τελικά στην κατανάλωση!

      * Επισημαίνω στους φοιτητές ΟΔΕ ότι σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει στο λογιστικό σχέδιο = Logistical System", να διακρίνονται σε επί μέρους
         λογαριασμούς τά έσοδα και οι κατ΄είδος δαπάνες στα αποτελέσματα εκμεταλλεύσεως του κάθε "κωδικού δραστηριότητας".   

      Προς τον σκοπό αυτό οι επιχειρήσεις του Κ.Α.Δ. 52.29.19.03 συνάπτουν συμβάσεις για λογαριασμό τους ή για λογαριασμό των πελατών
      τους, (εμπόρων, βιομηχάνων) και με διάφορες άλλες  επιχειρήσεις, κυρίως Μεταφοράς, Διαμεταφοράς, Αποθήκευσης, Εκτελωνιστές
       και άλλους.

... - Αυτό σημαίνει ότι ο Κ.Α.Δ. 52.29.19.03 
      Δεν αφορά πχ στην παραγωγή των πρώτων υλών ή στην παραγωγή των τελικών - καταναλωτικών προϊόντων, ή στο συνεργείο επισκευής
       της Επιχείρησης Οδικών Μεταφορών και γενικά στην   εσωτερική λειτουργία μίας επιχείρησης,...
 ...αλλά αφορά... 
      ...Στις Διαδικασίες που εκτελούν οι Διοικήσεις των εμπλεκομένων επιχειρήσεων για να διαχειριστούν αθροιστικά τις συμβάσεις που καταρτίζονται
       για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά!!!

Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που η ΕΕ στο "σχήμα αλυσίδας" της δεν αναφέρει πχ την "παραγωγή",  αλλά τον "Παραγωγό",  ή αντίστοιχα δεν αναφέρει την Μεταφορά αλλά τον "Μεταφορέα", κλπ.
Αυτό σημαίνει ότι οι φοιτητές θα πρέπει στις εργασίες τους να διακρίνουν και να αναλύουν, πχ ότι το φάρμακο, το κοτόπουλο, η μπύρα, κλπ δεν "εφοδιαστικοαλυσοδένονται"!!!. Αντίθετα "εφοδιαστικοαλυσοδένεται" ο Φαρμακοβιομήχανος, ο Πτηνοτρόφος, ο Ζυθοποιός, κλπ, με σκοπό την Παραγωγή και την Διάθεση της Παραγωγής τους στην αγορά!  (Βλέπε παραπάνω στις αρχές του σχολίου το σχήμα αλυσίδας της ίδιας της ΕΕ.)

Συμβουλεύω λοιπόν οι φοιτητές ΟΔΕ στις εργασίες τους:

α) Όταν προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς με βάση ένα προϊόν να μην χρησιμοποιούν τον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα", αλλά τον όρο "αγορά" του
     συγκεκριμένου αγαθού, πχ "αγορά του κοτόπουλου", "αγορά της μπύρας", κλπ. Γιατί όμως όχι και για καλοδιαβασμένους, έμπειρους και ενημερωμένους
     φοιτητές ή μεταπτυχιακούς ΟΔΕ, πχ  "αγορά της ενέργειας", "αγορά των καυσίμων", "αγορά του χρυσού", κλπ;

β) Όταν αντίθετα προσεγγίζουν την λειτουργία μιας Βιομηχανικής Επιχείρησης, που βάσει σχεδίου παράγει και διαθέτει στην αγορά ένα προϊόν της, 
     πχ φάρμακο, τότε ο ορθός όρος είναι "λειτουργία της Διαθέσεως" αυτής της επιχείρησης, η οποία εξ ορισμού της ΑΒΣΠ, (όπως έχω αναλύσει),
     περιλαμβάνει όλα όσα, (και ακόμα περισσότερα), εντάσσουν οι θεωρητικοί στον ξενόφερτο όρο "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας". 

     Οι φοιτητές ΟΔΕ έχοντας διδαχθεί όμως και το πεδίο της "βάσει σχεδίου παραγωγής" της ΑΒΣΠ, έχουν την δυνατότητα να εμπλουτίσουν την εργασία
      τους με χρήσιμες γνώσεις που θα αφορούν στις προμήθειες πρώτων υλών και στην διαδικασία - φάσεις - παραγωγής και τα κοστολόγια του
      συγκεκριμένου προϊόντος της επιχείρησης, την κατανομή της παραγωγής στην αγορά, κλπ...

γ) Όταν τέλος επιλέγουν οι φοιτητές να προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς μέσα από την εμπλοκή των επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου ή
    Πολυεθνικές ή κατά την ΑΒΣΠ Ιθύνουσες Επιχειρήσεις, που ελέγχουν  δηλαδή σε οριζόντια διάταξη τα πλειοψηφικά πακέτα διαφόρων επιχειρήσεων,
    οι οποίες αθροιστικά παράγουν και εμπορεύονται ένα προϊόν, (ή υπηρεσία), στην αγορά, τότε πλέον οφείλουν να επικεντρώνουν την εργασία τους
    στην ίδια την Διοίκηση αυτών των  Πολυεθνικών επιχειρήσεων και στις δράσεις των άριστων στελεχών ΟΔΕ που τις στελεχώνουν, τα οποία στελέχη, 
    κατά τα γνωστά, συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ των επιχειρήσεων που ελέγχει η Πολυεθνική...

      Πχ αναφέρω ενδεικτικά:
    - Για το φάρμακο στην Διοίκηση πχ της εταιρείας NOVARTIS, η οποία προέκυψε από την συγχώνευση της εταιρείας SANZOZ με την εταιρεία
       CIBA - GEIGY.
    - Επιπλέον στην Διοίκηση της "Chipita" όπως αυτή αναδιοργανώθηκε από την εταιρεία Mondelez που την αγόρασε,
    - Ακόμα και για την εταιρεία "ΕΛΑΪΣ" στην Διοίκηση της Πολυεθνικής εταιρείας "Unilever",  που προφανώς την αγόρασε και την μετονόμασε σε
      "ΕΛΑΪΣ - Unilever Hellas AE",
    - Προσθήκη 15.5.2022: Για την εταιρεία ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην Διοίκηση της εταιρείας FS = Ferrovie de lo Stato = Κρατικοί Ιταλικοί Σιδ/μοι, που έχουν
      αγοράσει την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και διαφήμισαν χθες το "ασημένιο βέλος"  τους, δηλαδή την δρομολόγηση συρμού στην γραμμή Αθήνα - Θεσσαλονίκη...
      Ποιός νομίζετε ότι έλαβε και χρηματοδότησε αυτήν την απόφαση; Ο Πρόεδρος και το ΔΣ της ΤΡΑΙΝΟΣΕ; Ή ο Πρόεδρος και το ΔΣ των FS;

Όμως οι φοιτητές...

δ) ...Αν ως έχουν, (ελπίζω), διδαχθεί την ένταξη και λειτουργία στην αγορά της επιχείρησης του ΚΑΔ 52.29.19.03 δηλαδή μιας επιχείρησης που λειτουργεί
    για να παρέχει προς βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις Υπηρεσίες Μεταφοράς και διαχείριση των εμπορευμάτων των πελατών της στους χώρους
    της, τότε πλέον οφείλουν να αναπτύξουν την εργασία τους μέσα από την Διοίκηση αυτής της επιχείρησης.

    Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει ενημερωθούν για:
    - την Νομική μορφή της επιχείρησης,
    - την σύνθεση των ποσοστών των Εταίρων για τις ΕΠΕ ή των Μετόχων για τις ΑΕ,
    - τους αποθηκευτικούς της χώρους και τις λοιπές υποδομές και βέβαια
    - να δράσουν γύρο από τις χρηματοδοτήσεις που έχουν λάβει ή δικαιούνται να λάβουν,
    - τις συνεργαζόμενες τράπεζες,
    - τις διεθνείς εταιρείες που συνεργάζονται, (να έχουν να προτείνουν και άλλες),
    - τους σημαντικότερους πελάτες, (να έχουν φροντίσει να γνωρίζουν και να προτείνουν και άλλους),
    - τους προμηθευτές και συνεργάτες της επιχείρησης, (Μεταφορείς, Διαμεταφορείς, και άλλους),
    - το λογιστικό σύστημα Η/Υ - Logistical System που εφαρμόζουν,
    - τις τιμές της αγοράς, του ανταγωνισμού, 
    - τις φορολογικές / τελωνειακές υποχρεώσεις,
    - τα κοστολόγια της επιχείρησης, κλπ.  

ε) Αν, αλλοίμονο, έχουν διδαχθεί για την "εφοδιαστική αλυσίδα" του Christopher και των ομοϊδεατών του ακαδημαϊκών, για τον "Logistician" και τον
   "Supply Chain Manager", τότε δυστυχώς για αυτούς θα εργαστούν δίπλα στους απόφοιτους Λυκείου της παραπάνω αγγελίας εφημερίδας με μισθό στην
    καλύτερη περίπτωση κοντά στον τετραψήφιο, που για να τον υπερβούν κατά λίγα μόνο 100ευρα θα πρέπει να ψοφήσουν στην υπερωρία!  

Προβληματισμός:
Οφείλουν ή όχι οι καθηγητές στην διδασκαλία τους να διακρίνουν την διαφορά του εισαγόμενου θεωρητικού όρου "εφοδιαστική Αλυσίδα", από τον θεσμοθετημένο από την ΕΕ ελληνικό όρο "αλυσίδα εφοδιασμού";

Η εύκολη λύση είναι να διδάσκουν την "εφοδιαστική αλυσίδα", γιατί έτσι έχουν την δυνατότητα να προσεγγίζουν επιλεκτικά και κατά την κρίση τους την λειτουργία της αγοράς, που αφορά στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των αγαθών από την παραγωγή προς την κατανάλωση. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που οι προσεγγίσεις "αλυσίδας" και οι αναλύσεις εκάστου είναι Μακροοικονομικές, ανεύθυνες, αόριστες, ανούσιες, θεωρητικές και αποσπασματικές και γι' αυτό και διαφέρουν μεταξύ τους...  

Η δύσκολη λύση αντίθετα είναι  η διδασκαλία του όρου "αλυσίδα εφοδιασμού", που είναι Μικροοικονομική, γιατί επιβάλει τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής και του θεσμοθετημένου πλαισίου εντός των οποίων εντάσσονται οι διαδικασίες των δράσεων των εμπλεκομένων προσώπων - επιχειρήσεων - και οι συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους, για την προμήθεια των πρώτων υλών, για να παραχθούν τα προϊόντα και στην συνέχεια να κυκλοφορήσουν από την παραγωγή προς την κατανάλωση.

Αυτό βέβαια σημαίνει αντίθετα, ότι οι προσεγγίσεις και αναλύσεις "αλυσίδας" εκάστου πρέπει να συγκλίνουν μεταξύ τους, γιατί θα εντάσσονται εξ ανάγκης για την κάθε περίπτωση, (φάση - σύμβαση - σε εκτέλεση της οποίας κυκλοφορεί το εμπόρευμα), στα ίδια εμπλεκόμενα πρόσωπα, (δηλαδή πχ: Αγοραστής, Πωλητής, Αποστολέας, Παραλήπτης, Εντολέας, Μεταφορέας, Αποθηκευτής, κλπ...), στο ίδιο πεδίο εφαρμογής και βέβαια στις ίδιες ακριβώς κατά περίπτωση  ισχύουσες συγκεκριμένες θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της Πολιτείας! 

Η ωφέλιμη λύση όμως είναι να διδαχθεί η "αλυσίδα εφοδιασμού" της νομοθεσίας, για τον επιπλέον λόγο ότι ο ν. 4399/2016 ορίζει ότι δικαιούνται επιχορηγήσεων οι επιχειρήσεις του Κ.Α.Δ. 52.29.19.03. Μάλιστα στο κείμενο του νόμου τις αναφέρει επί λέξει έτσι: {Υπηρεσίες Μεταφοράς με διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού (Logistics*)}. Αυτήν την διάταξη νόμου για τις επιχειρήσεις που διαχειρίζονται την αλυσίδα εφοδιασμού την κατέχουν ήδη από το 1995 όλοι οι επιχειρηματίες και τα στελέχη τους που δραστηριοποιούνται στον τομέα της κυκλοφορίας στην αγορά των προϊόντων και των εμπορευμάτων.
*Μην τρελαινόσαστε: Εδώ η λέξη "Logistics" σημαίνει χωρίς τσιριμόνιες και σοφιστείες άσχετων με το αντικείμενο της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, την τήρηση λογιστικού συστήματος Η/Υ από αυτές τις επιχειρήσεις, που επιτρέπει μεταξύ άλλων και να ελέγχεται από απόσταση από τις φορολογικές αρχές!

Ποιός υποψήφιος επομένως για μια θέση εργασίας στον κλάδο της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων θα προσληφθεί; Όποιος χρησιμοποιήσει στην συνέντευξη που θα δώσει τον όρο "αλυσίδα εφοδιασμού"; Ή όποιος θα χρησιμοποιήσει τον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα"; έστω και αν για να εντυπωσιάσει τον συνοδεύσει με καμιά εικοσαριά ορισμούς της, που του κάρφωσαν κάποιοι άσχετοι με το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ στο μυαλό, για να του δώσουν το πτυχίο του;  

Άρα πχ συνιστούν εκ διαμέτρου αντίθετες έννοιες:
α) Η "έδρα" της επιχείρησης που συνεστήθη με Σκοπό, όπως προβλέπει το καταστατικό συστάσεως της και το οργανόγραμμα λειτουργίας της, να
     προσφέρει Υπηρεσίες  Μεταφοράς με Διαχείριση ή Διοίκηση όλων των δράσεων που εκτελούνται για να βρεθούν οι πρώτες ύλες στα εργοστάσια
     παραγωγής και τα προϊόντα της παραγωγής από τον τόπο παραγωγής τους προς την κατανάλωση...

β) Από την "από έδρας διδασκαλία" των θεωρητικών "Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας", που προσπαθούν καθένας με τον δικό του τρόπο να διδάξουν
    θεωρητικά την λειτουργία της αγοράς, δηλαδή τις ίδιες ακριβώς  δράσεις για την λειτουργία των επιχειρήσεων, δίχως όμως να δηλώνουν πχ και τον κατά
    περίπτωση νόμιμο Διαχειριστή ή Διοικητή ή Manager ή Mister 51% κάθε επιχείρησης ή "ομίλου επιχειρήσεων" ή "αλυσίδας επιχειρήσεων" ή
   "δικτύου επιχειρήσεων" ή "ομάδας επιχειρήσεων", ως και το θεσμικό πλαίσιο εντός του οποίου ο "Διοικητής" (δηλαδή η Διοίκηση της Επιχείρησης)
    ασκεί τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.

Επαναλαμβάνω το δίδαγμα που πρέπει να κρατήσουν οι φοιτητές στην γνώση τους:

1) Ο όρος "Logistics" στον ΚΑΔ 52.29.19.03 σημαίνει "Λογιστική", δηλαδή συγκεκριμένα "Λογιστική αποθήκης" για την παρακολούθηση των
    κινήσεων των ειδών τρίτων που διακινούνται από τις αποθηκευτικές  επιχειρήσεις στον συγκεκριμένο αποθηκευτικό τους χώρο.

    Την σχετική υποχρέωση τηρήσεως "βιβλίου αποθήκης" προβλέπει ήδη για πρώτη φορά από του έτους 1995 η ελληνική φορολογική νομοθεσία με την
    Α.Υ.Ο.  1041614/4.4.95 πολ. 1100 που επιβάλει την τήρηση "θεωρημένου βιβλίου προσωρινής εναπόθεσης" στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, που
   καταρτίζουν συμβάσεις με εμπορικές ή βιομηχανικές επιχειρήσεις, αντικείμενο των οποίων θα είναι η φύλαξη και η διαχείριση των  εμπορευμάτων
   τρίτων, (δηλαδή των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων), στους χώρους των ιδιωτικών αποθηκευτικών επιχειρήσεων!... 

2)  Ο όρος "Logistics"  όμως στις αναφορές των θεωρητικών πρέπει επίσης να γίνεται κατανοητός ανάλογα με την περίπτωση και ως "Logistics" =
     "Λογισμός" = "Μέτρηση και Υπολογισμός". Αυτό διότι, κατά τα  γνωστά, οι δράσεις των εργαζομένων εκτελούνται με Logistics = Λογισμό =
     μέτρηση και υπολογισμό.

     Όμως θεωρείται ότι οι δράσεις έχουν εκτελεστεί ολοσχερώς, μόνον όταν από την ολοκλήρωση τους συνάγεται λογιστικό  γεγονός, το οποίο καταχωρείται
     με Logistics = Λογιστική στα βιβλία της Επιχείρησης - σήμερα Λογιστικά Συστήματα Η/Υ = Logistical System,- τα οποία επιτρέπουν τις
     καταχωρήσεις τόσο των αξιών, όσο όμως και των ποσοτήτων των ειδών. Επιπλέον όμως ποιός ανά πάσα στιγμή είναι ο Κύριος και ποιός
     ο Κάτοχος τους και σε ποιόν αποθηκευτικό του χώρο βρίσκονται.

3)  Αυτήν την διδασκαλία της ΑΒΣΠ προσπαθεί να περιγράψει και ο ν. 4302/14 ορίζοντας τις:
     α) "κύριες δραστηριότητες" όπως και τις 
     β) "δευτερεύουσες δραστηριότητες". 
 Η ασάφεια στον νόμο οφείλεται στο γεγονός ότι αναφέρει απλά "δραστηριότητες" χαρακτηρίζοντας τις ως "κύριες"  και "δευτερεύουσες"...

Προβληματισμός:
Στην ράμπα εκφορτώνονται από το φορτηγό πχ 100 χαρτοκιβώτια ενός πελάτη της αποθηκευτικής επιχείρησης περιέχοντα έκαστο διαφορετικούς κωδικούς ειδών. Το προσωπικό της αποθήκης αποσυσκευάζει πχ ένα χαρτόκουτο και τοποθετεί τις 10 μονάδες που περιέχει στο ράφι της αποθήκης.  Κατά την ΑΒΣΠ η "δράση" της αποσυσκευασίας έχει καταστεί "αυτοτελής δράση", γιατί από την τοποθέτηση των ειδών στο ράφι συνάγεται και καταχωρείται στο λογιστικό σύστημα Η/Υ = Logistical System της αποθηκευτικής επιχείρησης αυτό το λογιστικό γεγονός, δηλαδή η εισαγωγή των ειδών του πελάτη της στον αποθηκευτικό της χώρο. 
Ερωτάται:
1) Πότε και αν αντίστοιχα η κατά νόμο "δευτερεύουσα δραστηριότητα" καθίσταται "κύρια";
    Ή
2) Πότε και αν η κατά νόμο "κύρια δραστηριότητα" καθίσταται "δευτερεύουσα"; 
    Επιπλέον
3) Από τις κατά νόμο "κύριες" ή "δευτερεύουσες δραστηριότητες" συνάγονται λογιστικά γεγονότα;;;
    Ή εκτελούνται απλά και μόνο σε... δουλειά να βρισκόμαστε;;;
 
    Ή μήπως 
4) Η φορολογική νομοθεσία επιβάλει την διενέργεια των λογιστικών εγγραφών = "Logistics", που συνάγονται πχ για την εισαγωγή ή την έξοδο των ειδών
    από τον αποθηκευτικό χώρο;
    Κυρίως όμως...  
5) ...Επιβάλει ή όχι η ορθολογική Οργάνωση και Διοίκηση κάθε επιχείρησης την σχετική λογιστική καταχώρηση στο λογιστικό σύστημα Η/Υ =
    "Logistical System" για να γίνει γνωστή και στα λοιπά στελέχη της επιχείρησης και η παραλαβή ή η αποστολή της παρτίδας; δηλαδή η εκτέλεση,
     πχ της σύμβασης πώλησης; Ή ακόμα η εισαγωγή πρώτων υλών στην παραγωγή ή η εισαγωγή των προϊόντων της παραγωγής στον  αποθηκευτικό
     χώρο έτοιμων προϊόντων ή η φόρτωση μιας παρτίδας εμπορευμάτων στο μέσο μεταφοράς; κλπ.

Όπως αναφέρω επανειλημμένα στα κείμενα μου, προ του 1993 μόνο τα ελληνικά τελωνεία είχαν αυτό το δικαίωμα, δηλαδή να φυλάσσουν τα εμπορεύματα τρίτων στους χώρους τους - "αποθήκη" - τους.  Μάλιστα τηρούσαν και τα τελωνεία "βιβλίο αποθήκης", για να γνωρίζουν τις κινήσεις των εμπορευμάτων των εισαγωγέων που διαχειρίζονταν. 

Ενημερώνω ότι στο "Βιβλίο Αποθήκης" των τελωνείων προ του 93 το "Logistics"**** διακρινόταν:
α) Στην "Εισαγωγή" οι δράσεις και οι διαδικασίες της οποίας ήταν η κατάθεση του Δηλωτικού  Εισαγωγής και του Πίνακα Περιεχομένου του φορτηγού,
    δηλαδή αναλυτικά ο κατάλογος των ειδών και των ποσοτήτων που  εισήγαγε και εκφόρτωνε το φορτηγό στην τελωνειακή αποθήκη της Χώρα μας.
β) Στην "Εξόφληση" δηλαδή στην διαδικασία να καταθέσει ο Εκτελωνιστής στην Αποθήκη του Τελωνείου τα παραστατικά τελωνισμού και καταβολής των
    αναλογούντων δασμών και φόρων, για να παραδώσει ο  Αποθηκάριος του Τελωνείου ελεύθερο, (= πάρτο και φύγε), το εμπόρευμα στον Εισαγωγέα. 

**** Ήδη ο φοιτητής ΟΔΕ 2ου έτους κατανόησε με βάση τις αρχές της επιστήμης της λογιστικής τι σημαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση το "Logistics" = Λογιστική της αποθήκης του τελωνείου:
α) Η "Εισαγωγή" σημαίνει "Χρέωση" του αποθηκευτικού χώρου και του Αποθηκάριου με την ποσότητα των εμπορευμάτων που εισήχθησαν στον
    αποθηκευτικό του χώρο!
β) Η "Εξόφληση" σημαίνει "Πίστωση" του αποθηκευτικού χώρου και του αποθηκάριου με την ποσότητα που παραδόθηκε στον Εισαγωγέα και εξήλθαν του
    αποθηκευτικού χώρου!
 
Αντιλαμβάνεστε ότι μετά το 1993 οι ιδιωτικές αποθηκευτικές επιχειρήσεις εφήρμοσαν και στην Χώρα μας αντίστοιχο "Logistics", (βλέπε παραπάνω για τον Κ.Α.Δ. 52.29.19.03) για τα ελεύθερα τελωνείου εμπορεύματα της ΕΕ, λόγω του ανοίγματος των συνόρων... 

{ Ως γνωστό για τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν σε καθεστώς ενωσιακής Διαμετακόμισης επιτρέπεται στους ΑΕΟ / ΕΟΦ να τα διαχειρίζονται τηρώντας τις σχετικές διατάξεις της ΕΕ, (κυρίως δηλαδή να τηρούν σε διαφορετικούς λογαριασμούς τα εμπορεύματα υπό καθεστώς κυκλοφορίας Τ1, από αυτά υπό καθεστώς Τ2), για τις οποίες έχω αναφερθεί εκτενώς σε πολλές περιπτώσεις.}

Απλά άλλαξε η τεχνολογία από χειρόγραφο Λογιστικό Σύστημα σε ηλεκτρονικό σύστημα Η/Υ = Logistical System!!! Στην αγορά προσφέρονται έκτοτε διάφορα προγράμματα Η/Υ για την (συν)διαχείριση των εμπορευμάτων από τους Κυρίους και τους Κατόχους τους. (Βλέπε για τον λόγο αυτό και το σύνθημα (σλόγκαν) μου: "Η Μεταφορά εξελίσσεται".)

Επιτρέψτε μου να δώσω ένα απλό καθημερινό παράδειγμα "εξέλιξης της Μεταφοράς":

Καταρχήν γνωρίζετε ήδη από τα κείμενα μου ότι η "Μεταφορά" διακρίνεται:
α) Στην "Μεταφορά αξίας" με βάση τις διαδικασίες της οποίας πληρώνεται η αξία και αλλάζει ο  Κύριος του αγαθού - εμπορεύματος στην θέση που
    βρίσκεται.
β) Στην "Μεταφορά φορτίου" με βάση τις διαδικασίες της οποίας αλλάζει ο Κάτοχος του αγαθού - εμπορεύματος, γιατί αυτό μετακομίζεται,
    (υπό τις εντολές του, - δηλαδή με βάση την σύμβαση που καταρτίστηκε), από την θέση που βρισκόταν.  

Μην ξεχνάμε όμως ότι η "Μεταφορά", είτε πρόκειται για "αξίας" είτε πρόκειται για "φορτίου" συνιστούν εκάστη μία  σύμβαση πώλησης ή έργου αντίστοιχα. Για την σύμβαση  πώλησης, αναφέρθηκα παραπάνω.
Επιπλέον όμως συνιστούν και σύμβαση έργου, η οποία έχει περιγραφεί συνοπτικά από εμένα και τον σύμβουλο μου στα νομικά θέματα έτσι:  

«Η σύμβαση μεταφοράς με βάση τις ισχύουσες διατάξεις των άρθρων 681 και επόμενων του Αστικού Κώδικα είναι σύμβαση έργου. Οι πιθανές παρεπόμενες παροχές της, όπως είναι η εργασία φόρτωσης, εκφόρτωσης, φύλαξης, κλπ, απορροφώνται κατά κανόνα από την κύρια χαρακτηριστική παροχή, που είναι η διενέργεια της μεταφοράς, και, επομένως, δεν είναι ικανές να διαμορφώσουν τη νομική φύση της συγκεκριμένης σύμβασης. 

Όμως, δεν αποκλείεται από το περιεχόμενο της εκάστοτε σύμβασης, να προκύπτει η πρόθεση των μερών για την σύναψη μιας ξεχωριστής σύμβασης, από την σύμβαση Μεταφοράς. Έτσι, στο πλαίσιο της προσωρινής αποθήκευσης των αγαθών από τον Μεταφορέα, σαν ένα είδος συμφωνίας διαχείρισης των εμπορευμάτων από τον Μεταφορέα, κατόπιν εντολών του πελάτη του, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι καταρτίστηκε παράλληλα με τη σύμβαση μεταφοράς και:

α) «σύμβαση παρακαταθήκης», για τη φύλαξη των εμπορευμάτων ή και
β) «σύμβαση μίσθωσης ακινήτου», για την εναπόθεση του πράγματος, ή ακόμη και
γ) «σύμβαση έργου», για την παροχή πρόσθετης εργασίας στα αγαθά, διαλογή, στοίβαγμα, συσκευασία, φόρτωση, κλπ. επιπλέον και
δ) «σύμβαση εντολής», ή οποία έχει ιδιαιτερότητες:
    δ1) είναι ενδεχόμενο να αποτελεί μέρος της σύμβασης έργου,
    δ2) ενδεχόμενα να είναι άμισθη. Πχ να ενημερώνει ο Μεταφορέας με ηλεκτρονικό  μήνυμα το λογιστήριο του πελάτη του, για τις κινήσεις των ειδών,
          δίχως επιπλέον αμοιβή,  εκτός από τα συμφωνημένα αποθήκευτρα, τα έξοδα φορτώσεων, κλπ.
  δ3) ενδεχόμενα να είναι έμμισθη. Να συμφωνηθεί έναντι αμοιβής μια σύμβαση «λογιστικής υποστήριξης*», με βάση την οποία θα εργάζεται 
        ο Μεταφορέας σαν ένα τμήμα της  επιχείρησης του πελάτη του εκδίδοντας  ηλεκτρονικά τα παραστατικά στοιχεία πώλησης ή τα στοιχεία της μεταφοράς
        φορτίου, κλπ, με ταυτόχρονα την καταχώρηση τους, με κωδικό πρόσβασης, στο λογιστήριο του πελάτη του.»
* Ο όρος "Λογιστική υποστήριξη" είναι δικός μου. 

Πρακτικά με βάση την πείρα μου ιδού συμβάσεις πώλησης και έργου:

Πριν από 58 χρόνια σαν 17χρονος εγώ τότε κλητήρας της επιχείρησης Διεθνών Μεταφορών παρέδιδα φορτωτικά έγγραφα στις Τράπεζες για να εκτελεστούν οι Διαδικασίες:
α) "Μεταφοράς Αξίας", δηλαδή να πληρωθεί η αξία και να εκχωρηθεί το εμπόρευμα, που ήταν στο Τελωνείο, στην διαταγή του Αγοραστή - έλληνα
    Εισαγωγέα.  Στην συνέχεια έσπευδε ο Εισαγωγέας στο Τελωνείο, κατέθετε τα φορτωτικά έγγραφα που ήταν εκχωρημένα στην διαταγή του και εκτελούσε
     τις Διαδικασίες...
β) ..."Μεταφοράς φορτίου", δηλαδή εκτελώνιζε - παραλάμβανε - το εμπόρευμα του και ναύλωνε φορτηγό για να το μετακομίσει και αποθέσει στους
    δικούς του αποθηκευτικούς χώρους... 

Σήμερα εκτελούνται, (με την εφαρμογή Συστημάτων Η/Υ), από απόσταση οι συναλλαγές μεταξύ Πωλητή και Αγοραστή για την "Μεταφορά της αξίας" και διαβιβάζεται επίσης μέσω των Λογιστικών Συστημάτων Η/Υ, (= Logistical System), η εντολή στην Αποθηκευτική Επιχείρηση, (του Κ.Α.Δ. 52.29.19.03), να παραδώσει τα πωληθέντα στον Αγοραστή, (ή αν θέλετε με σχετική "Logistics" = Λογιστική Εγγραφή στο "Logistical System Η/Υ" = Λογιστικό Σύστημα Η/Υ να θέσει η Αποθηκευτική Επιχείρηση τα πωληθέντα στην Διαταγή του Αγοραστή στην θέση που βρίσκονται). Στην συνέχεια η Αποθηκευτική Επιχείρηση αναμένει τις εντολές του Αγοραστή αυτών των ειδών, που είναι πλέον ο νέος πελάτης της...

Θα διαπιστώσατε από το παράδειγμα ότι "Μεταφορά" υπάρχει και δίχως να μετακινηθεί το εμπόρευμα από το σημείο που βρίσκεται εκείνη την στιγμή αποθηκευμένο...
Ελπίζω πάντως με το παράδειγμα μου να μην έδωσα έναυσμα στην επιστημονική φαντασία των θεωρητικών, για να εισάγουν και την "εφοδιαστική τους αλυσίδα" δίχως... κρίκους!!!

Πάντως είτε το αποδέχονται οι θεωρητικοί είτε όχι η αλυσίδα εφοδιασμού της Νομοθεσίας έχει "κρίκους" μόνο που οι κρίκοι της Πολιτείας καλούνται συμβάσεις πώλησης και έργου που υποχρεωτικά καταρτίζονται και καταχωρούνται λογιστικά = Logistics και μάλιστα αυτόματα με βάση τους κωδικούς κίνησης του Logistical System = Λογιστικού Συστήματος Η/Υ τα παραστατικά*** τους έγγραφα, για να είναι γνωστός ανά πάσα στιγμή στις φορολογικές αρχές ποιός είναι ο Κύριος, ποιός είναι ο Κάτοχος και που βρίσκονται τα εμπορεύματα εκείνη την στιγμή αποθηκευμένα, ή ακόμα, και αν μετακομίζονται επάνω σε ένα μέσο μεταφοράς... 
*** Πχ: τιμολόγιο πώλησης, δελτίο αποστολής, φορτωτική του Μεταφορέα, κλπ.

Όμως οι πτυχιούχοι ΟΔΕ θα διαπίστωσαν από αυτό το άρθρο μου, ότι η Πολιτεία, ειδικά για να ελέγξει τις "εξαρτημένες επιχειρήσεις" ή τα κατά νόμο  "συνδεδεμένα πρόσωπα", δηλαδή τις επιχειρήσεις που λειτουργούν σε οριζόντια διάταξη για την παραγωγή και διάθεση ενός προϊόντος στην αγορά από μια Πολυεθνική επιχείρηση - Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου - Ιθύνουσα Επιχείρηση - έχει θεσπίσει "κανόνες αλυσοδέσεως" τους οποίους ανέφερα παραπάνω, όπως πχ υποβολής στην Δ.Ο.Υ. του  φακέλου τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών!
Αλλά όμως...
Και ο ίδιος ο Κύριος 51%, αυτός πιο πάνω με το πούρο και την μπαγκέτα, επιβάλει στους υποτακτικούς πολυτελείας που εργάζονται στις επιχειρήσεις του να εφαρμόζουν πιστά και κατά γράμμα τις εντολές του για την τήρηση καθαρών λογαριασμών... γιατί όπως ο ίδιος δηλώνει: {"Μισεί όλα όσα δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθούν με ακρίβεια!"}.
Τέλος του παραδείγματος "εξέλιξης της Μεταφοράς".

 

ΕΝΟΤΗΤΑ / ΣΕΛΙΔΑ 60 

Διά ταύτα!

Α) Ξεκαθάρισμα του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της Αγοράς.

Σήμερα ως γνωστό δεν υπάρχει υποχρέωση "θεώρησης" των λογιστικών βιβλίων - Λογιστικών Συστημάτων Η/Υ -. Απλά υπάρχει υποχρέωση, πχ να διακρίνονται με βάση διαφορετικό "κωδικό είδους" τα είδη που υπόκεινται την στιγμή εκείνη πχ σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, από τα ίδια είδη που για αυτά έχει ήδη καταβληθεί ο φόρος αυτός. Ή και άλλες κωδικοποιήσεις των ειδών, που συμφωνούνται μεταξύ της Αποθηκευτικής Επιχείρησης, που προσφέρει την Λογιστική Υποστήριξη = Logistics στο εργοστάσιο ή έμπορο πελάτη της! 

Άρα τολμώ να προτείνω την ακόλουθη μορφή σε ένα δεύτερο σχήμα του καθηγητή Μανιάτη, που θα απεικονίζει και θα περιλαμβάνει και την "αλυσίδα εφοδιασμού" της νομοθεσίας. Αυτό είναι αναγκαίο γιατί η "εφοδιαστική αλυσίδα" των θεωρητικών και των δημοσιογράφων περιλαμβάνει, (υποθέτω), μόνο εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις. Μάλιστα προσεγγίζει την ένταξη και λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων, (σαν πειστήριο για επιβεβαίωση των αναφορών τους), με ένα αχταρμά θεμάτων παρμένων στο "άρπα - κόλα", ερασιτεχνικά και ανεύθυνα από το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ!

Όμως η Νομοθεσία της χώρας μας και της ΕΕ περιλαμβάνουν στην Αλυσίδα Εφοδιασμού τους, τόσο τις ΕΒΕ (Εμπορικές & Βιομηχανικές Επιχειρήσεις), όσο όμως και τις Επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης. Άρα επιστημονικά και τεχνοκρατικά το συνολικό νταραβέρι για την Παραγωγή, την Κατανομή και την Διάθεση των αγαθών στην αγορά και στην κατανάλωση, (αντί ποικιλίας ορισμών κατά την κρίση και προσέγγιση του κάθε  επιστήμονα), να διδάσκεται και να περιγράφεται έτσι: 
{Προμηθευτές +* Μεταφορείς - Αποθηκευτές +* Παραγωγοί +* Μεταφορείς - Αποθηκευτές +* Έμποροι +* Μεταφορείς - Αποθηκευτές +* Καταναλωτές} 

*Εγώ στην θέση του " + " εντάσσω τις συμβάσεις πώλησης και έργου που καταρτίζονται μεταξύ των κατά περίπτωση εμπλεκομένων προσώπων - επιχειρήσεων - για την διενέργεια συναλλαγών, για να λειτουργήσει η αγορά, με σκοπό την παραγωγή προϊόντων, (εδώ εννοώ τις αγορές πρώτων υλών), και κυκλοφορία των προϊόντων της παραγωγής, δηλαδή των εμπορευμάτων, από την παραγωγή προς την κατανάλωση. Οι φοιτητές ΟΔΕ, πιστεύω, ότι αυτό το αντιλαμβάνονται ήδη, 
Δηλαδή ότι:
Οι δράσεις των εργαζομένων εντός των επιχειρήσεων, πχ για την παραγωγή, όπως επίσης για την εκτέλεση συμβάσεων πχ πώλησης ή έργου καθίστανται αυτοτελείς δράσεις, όταν από την ολοκλήρωση τους συνάγεται λογιστικό γεγονός!

Παράδειγμα με βάση το παραπάνω σχήμα μου "εφοδιαστικής αλυσίδας Μανιάτη" που συμπληρώνω τον ορισμό του:

α) Όσο ο Προμηθευτής φορτώνει το φορτηγό με την παραγγελία του εργοστασίου - Πελάτη έχουμε δράση. Όταν φορτωθεί η παραγγελία η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται το λογιστικό γεγονός της εξόδου των πωληθέντων από τον αποθηκευτικό χώρο και εκδόσεως του τιμολογίου πώλησης.

β) Όσο μεταφέρεται το φορτίο, έχουμε δράση. Όταν φθάσει το φορτηγό στον προορισμό και παραδώσει το φορτίο η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται το γεγονός της παραλαβής και αποθήκευσης του φορτίου, της εκδόσεως της φορτωτικής του Μεταφορέα και την χρέωση των κομίστρων. 

γ) Όσο μεταφέρονται οι πρώτες ύλες που παραλήφθηκαν από το φορτηγό στον αποθηκευτικό χώρο πρώτων υλών του εργοστασίου έχουμε δράση. Όταν μεταφερθούν τα υλικά η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται το λογιστικό γεγονός της απόθεσης των υλικών στον αποθηκευτικό χώρο.

δ) Όσο μεταφέρονται πρώτες ύλες από τον αποθηκευτικό χώρο στην Παραγωγική μονάδα έχουμε δράση. Όταν τα υλικά έχουν μεταφερθεί η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται και καταχωρείται η σχετική εγγραφή βιομηχανικής λογιστικής...

ε) Όσο μεταφέρονται έτοιμα προϊόντα από την μονάδα παραγωγής στον αποθηκευτικό χώρο έτοιμων προϊόντων έχουμε δράση. Όταν τα προϊόντα έχουν μεταφερθεί ολοσχερώς η δράση έχει καταστεί αυτοτελής, γιατί συνάγεται το λογιστικό γεγονός εισόδου των προϊόντων στον αποθηκευτικό χώρο, κλπ... 

(Δηλαδή για να κυκλοφορήσει στην συνέχεια το προϊόν στην αγορά εκτελούνται κατά περίπτωση αντίστοιχες δράσεις εργαζομένων από τις οποίες όταν εκτελεστούν ολοσχερώς συνάγονται και καταχωρούνται οι λογιστικές εγγραφές = Logistics που προκύπτουν. Βλέπε περισσότερα και σε άλλα κείμενα μου.)  

Αν με αυτά τα απλά και αυτονόητα δεν μπόρεσα να βοηθήσω τους φοιτητές είμαι εγώ λάθος, που θεώρησα ότι ενώ είχα κάτι χρήσιμο και επωφελές για αυτούς δεν κατάφερα να τους το προσφέρω και να τους το εμπεδώσω... Εγώ όμως και να θέλω τώρα πλέον δεν μπορώ, επιπλέον δεν έχω επαρκή χρόνο και διάθεση για μελέτη και επιμόρφωση ή ακόμα και την προθυμία να απαρνηθώ τις απόψεις μου ή και να αποβάλλω ή να παραβλέψω την πείρα μου....

Σημειώστε ότι πριν από τους "προμηθευτές" δεν χρειάζεται να αναφερθούν "Μεταφορείς και Αποθηκευτές" γιατί αφορούν στην πρωτογενή παραγωγή, άρα ούτε στο ορυχείο ή στο νταμάρι ή στο ψαροκάικο  ή στον στάβλο ή και στο χωράφι μπορούν να προσφερθούν υπηρεσίες "Μεταφοράς και Αποθήκευσης" γιατί το αγαθό - προϊόν, (πχ μετάλλευμα, μάρμαρο, ψάρι, γάλα, στάρι), δεν έχει ακόμα παραχθεί!!!

Παραπάνω ανέφερα ήδη ότι ο καθηγητής Μανιάτης κάνει στην σελίδα 85 του συγγράμματος του την αντίστοιχη εύστοχη διαπίστωση ότι: {η "Παραγωγή" δεν αφορά στην κυκλοφορία στην αγορά του "έτοιμου προϊόντος".} 
Για την τεχνοκρατική αυτή και επιστημονική του αναφορά τον συγχαίρω για μία ακόμα φορά!!! Αυτό, γιατί όπως αποδεικνύω παρακάτω, την "κυκλοφορία του έτοιμου προϊόντος" στην αγορά την αναλαμβάνουν ο Μεταφορέας, ο Διαμεταφορέας και ο Αποθηκευτής...

Πιστεύω λοιπόν ότι και στο υπάρχον σχήμα Μανιάτη πρέπει μεταξύ "Προμηθευτές" και "Παραγωγή" να προστεθούν "Μεταφορείς και Αποθηκευτές" γιατί "εφοδιαστικοαλυσοδένονται" εμπορεύματα που πωλούν οι προμηθευτές - παραγωγοί - πρώτων υλών και μισοτελειωμένων προϊόντων - στους παραγωγούς των τελικών καταναλωτικών προϊόντων...

Άρα και η "παραγωγή" στο σχήμα του καθηγητή Μανιάτη να προσαρμοστεί - συμμορφωθεί - προς την νομοθεσία ως "Παραγωγοί", που θα αφορά δηλαδή στους επιχειρηματίες που ασκούν μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων και την λειτουργία "Παραγωγή" στην επιχείρηση τους, τα προϊόντα της οποίας στην συνέχεια  "εφοδιαστικοαλυσοδένουν" με την κατάρτιση και εκτέλεση συμβάσεων πώλησης και έργου, (και βέβαια με καταχώρηση στο Logistical System = Λογιστικό Σύστημα Η/Υ, που χρησιμοποιεί η συγκεκριμένη επιχείρηση των προβλεπόμενων από την νομοθεσία λογιστικών εγγραφών = Logistics, που συνάγονται από αυτές), για να τα διαθέσουν στην αγορά.  
Αντίστοιχα ορθό θα ήταν να αναφερθούν "Μεταφορείς" αντί "Μεταφορά", όπως και "Αποθηκευτές" αντί για "Αποθήκη". 

Θυμηθείτε ότι κατά την ΑΒΣΠ:
Η λειτουργία της Διαθέσεως περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων των δημιουργημένων από την ολοκλήρωση της παραγωγής μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων, 
Άρα
Θα μπορούσε να γίνει κοινά αποδεκτό στους διδάσκοντες στις Σχολές ΟΔΕ, ότι η κάθε μορφής, σχήματος, προσέγγισης ή ορισμού θεωρητική / δημοσιογραφική έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα":

α) Εντάσσεται στην λειτουργία της Διαθέσεως, που δίδαξε αναλυτικά με συνδυασμό διαφόρων μαθημάτων προ 60 ετών η ΑΒΣΠ... Επιπλέον

β) Ότι για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων της λειτουργίας της Διαθέσεως  καταρτίζονται συμβάσεις πώλησης και έργου μεταξύ των Διοικήσεων των 
    κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων που επιβάλει η νομοθεσία... (Να διευκρινίζεται βέβαια ότι το επιστημονικό πεδίο για την λήψη των
    επιχειρηματικών αποφάσεων εντάσσεται στην Μικροοικονομία - επιχειρησιακό Λογισμό με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ - δηλαδή στην εσωτερική
    λειτουργία κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης.)

γ) Ότι από την κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων συνάγονται λογιστικά γεγονότα που καταχωρούνται με Logistics = λογιστικές εγγραφές   
     υποχρεωτικά εκ του νόμου στα λογιστήρια = Logistical System - των κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων... 

δ) ...Και βέβαια ότι στην λειτουργία της Διαθέσεως εμπλέκονται τα πρόσωπα που "αλυσοδένει" η ΕΕ ήδη με τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93, (και άλλους που 
    ακολούθησαν), μόνο που αυτά τα πρόσωπα περνούν από το Τελωνείο σε... ψιλό κόσκινο, ενώ...

ε) ...Όσες επιχειρήσεις διαχειρίζονται ελεύθερα τελωνείου εμπορεύματα περνούν οι Διοικήσεις τους από την... ψιλή κνισάρα* της Εφορίας!!!
    * κνισάρα στα κρητικά είναι το ψιλό κόσκινο για το αλεύρι. 

Το συμπέρασμα είναι ότι:
Η λειτουργία της Διαθέσεως ελέγχεται διαχρονικά από το Υπουργείο Οικονομικών... που θεωρεί μάλιστα υπεύθυνους για την ορθή εφαρμογή των φορολογικών και τελωνειακών διατάξεων τους Λογιστές!
Συνεπώς,
Οι Λογιστές - πτυχιούχοι ΟΔΕ - οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη και να αντιλαμβάνονται:

α) Τον όρο "Εφοδιαστική Αλυσίδα", (που διδάσκουν θεωρητικοί, μηχανικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι), Μακροοικονομικά, απλά και μόνο για
    να είναι σε θέσει να αντιληφθούν προς  όφελος της επιχείρησης τους και των ίδιων προσωπικά, τις σκέψεις, τις απόψεις και τις  γνώσεις αυτών με τους
    οποίους συναλλάσσονται, (πελάτες & προμηθευτές), για να μπορούν να τους... "δουλεύουν" αναλόγως!

β) Τον όρο "αλυσίδα Εφοδιασμού" Μικροοικονομικά γιατί οφείλουν να γνωρίζουν ότι η λειτουργία της αλυσίδας εφοδιασμού λειτουργεί κάτω από τις
    θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της Χώρας μας και της ΕΕ, τις οποίες οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις υποχρεούνται να εφαρμόζουν!
    (Σημαντική υποχρέωση μεταξύ άλλων είναι και η τήρηση Λογιστηρίου - Λογιστικού Συστήματος Η/Υ, (Logistical System), με υπεύθυνους πάντα τους
    ίδιους τους Λογιστές.)

γ)  Την "λειτουργία της Διαθέσεως" οργανωτικά για την λειτουργία της επιχειρήσεως τους, γιατί πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτή περιλαμβάνει καταρχήν
     ότι απαιτεί ο Επιχειρηματίας για την επίτευξη του σκοπού για τον οποίο έχει συστήσει και λειτουργεί την επιχείρηση του, δηλαδή την επίτευξη κέρδους.

δ) Επιπλέον την λειτουργία της Διαθέσεως επιστημονικά, γιατί περιλαμβάνει όλα όσα θεωρητικά και ανούσια αναμασάνε οι κλακαδόροι του Christopher -
    οπαδοί της "εφοδιαστικής του αλυσίδας" - και μάλιστα ακόμα περισσότερα, γιατί οι Λογιστές δεν φροντίζουν μόνο να χρεώνουν τους Πελάτες στο
    Logistical System = Λογιστικό Σύστημα Η/Υ, αλλά και να τους πιστώνουν σε αυτό, μετά την είσπραξη  του τιμολογίου πώλησης...

Προσοχή:
Οι λέξεις "παραγωγή" και "Παραγωγοί"  στο αμφιθέατρο ακούγονται το ίδιο, για τον λόγο αυτό γραμματικά καλούνται ομόηχες. Όμως τεχνοκρατικά και επιστημονικά οφείλουν οι φοιτητές ΟΔΕ να τις "ακούνε" και να τις κατανοούν στην κάθε περίπτωση με στην σωστή διαφορετική τους επιστημονική και τεχνοκρατική σημασία!

Κοντολογίς:
Η "Παραγωγή" δεν καταρτίζει συμβάσεις, όπως το ίδιο συμβαίνει και με όλες τις εσωτερικές λειτουργίες των επιχειρήσεων.
Αντίθετα ο "Παραγωγός", (όπως και ο Μεταφορέας ή ο Αποθηκευτής, - δηλαδή ο κατά νόμο Διαχειριστής της Αλυσίδας Εφοδιασμού -), καταρτίζουν  συμβάσεις γιατί αυτοί συμμετέχουν, - ("εφοδιαστικοαλυσοδένονται") -, στην αγορά.

Αυτός είναι ο λόγος που ο επιχειρηματίας - Παραγωγός - θεωρείται υπόχρεος με βάση τις φορολογικές διατάξεις της Χώρας. Επιπλέον αναφέρεται στον κανονισμό ΕΕ 2454/93 στον οποίο ορίζονται οι πρόσθετες υποχρεώσεις του, για να δικαιούται να διαχειρίζεται επιπλέον εκείνες τις πρώτες ύλες και τα εμπορεύματα του, που κυκλοφορούν σε καθεστώς Ενωσιακής Διαμετακόμισης (Τ1) και για τον λόγο αυτό απεικονίζεται  μαζί με τους άλλους εμπλεκόμενους ΕΟΦ στο σχήμα "αλυσίδας εφοδιασμού" του κανονισμού ΕΕ 2454/93.
(Πχ ένας Παραγωγός μπορεί να εισάγει με ατέλεια πρώτες ύλες από τρίτη χώρα, με υποχρέωση να εξάγει εκτός ΕΕ τα προϊόντα που παρήγαγε με αυτές...) 

Β) Ξεκαθάρισμα της σημασίας της ΟΔΕ στην λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς

 Πολύ χαίρομαι που άρχισαν οι θεωρητικοί να προβληματίζονται με την αλόγιστη χρήση της λέξης "Logistics", που καθένας αντιλαμβανόταν και περιέγραφε 
 με τον δικό του τρόπο. Καιρός ήταν να κάνουν αυτό που κάνω διαχρονικά εγώ, δηλαδή αμέσως μετά την χρήση της λέξης "Logistics" να αναφέρουν τον
 αντίστοιχο ελληνικό όρο, πχ "Λογιστική" ή "Λογισμός", κλπ, ή την επιστημονική άποψη και έννοια που διδάσκει η επιστήμη ΟΔΕ για την αντίστοιχη     περίπτωση, πχ Επιχειρησιακός Λογισμός...!!! 

 Ή θα ήταν ακόμα πιο σωστό να αναπτύσσουν το κείμενο τους με βάση τις αρχές και την διδασκαλία της ΟΔΕ και τις προβλέψεις της νομοθεσίας και την κρίσιμη στιγμή εντός παρενθέσεως να αναφέρουν αμέσως μετά σε παρένθεση, (αν με την αναφορά τους αυτήν εννοούν), πχ την λέξη "Logistics" ή όποιο άλλο ξενόγλωσσο όρο εννοούν ή θεωρούν ότι ταιριάζει. 

 Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την έννοια "Supply Chain", για να αρχίσουμε επιτέλους να καταλαβαινόμαστε και μεταξύ μας.
Εγώ στο σημείο αυτό ξεκαθαρίζω:
Die Lieferkette = La chaine d' approvisionnement = Supply Chain = Αλυσίδα Εφοδιασμού!!! (Οι όροι αναφέρονται στα κείμενα των κανονισμών της ΕΕ.)
Άρα, αφού στις επίσημες γλώσσες της ΕΕ, δηλαδή στην γαλλική και στην γερμανική μεταφράζεται επίσημα από την ΕΕ στο ελληνικό κείμενο ένας όρος της ΕΕ ως "Αλυσίδα Εφοδιασμού", επιβάλλεται να μεταφράζουμε στην ελληνική και τον αγγλικό όρο "Supply chain" ως "αλυσίδα εφοδιασμού". Αυτό μάλιστα ανεξάρτητα με την  σημασία που γίνεται κατανοητός ή διδάσκεται ο όρος "Supply Chain" στην χώρα μας ή και μέσα στην ίδια την Αγγλία.

Αφού όμως εμείς θεωρούμε ως "αλυσίδα εφοδιασμού" αυτό που οι Άγγλοι είναι υποχρεωμένοι να θεωρούν ως "Supply Chain" και συγχρόνως τόσο εμείς όσο και οι άγγλοι έχουμε αναγνωρίσει ότι οι όροι μας προέρχονται από τον ίδιο επίσημο γαλλικό και γερμανικό όρο, σημαίνει ότι και οι όροι μας "αλυσίδα εφοδιασμού" και "Supply Chain" ταυτίζονται, δηλαδή είναι ένα και το αυτό, δηλαδή είναι το ίδιο πράγμα!!! 

(Αυτό εγώ το διδάχθηκα στο μάθημα της Λογικής στο Νυκτερινό Γυμνάσιο με την λογική κατανόηση ότι: "αν δύο πράγματα είναι ίδια και όμοια με ένα τρίτο, τότε είναι και μεταξύ τους ίδια και όμοια"!!! Κάτι αντίστοιχο διδασκόταν και στα Μαθηματικά, δηλαδή " αν δύο αριθμοί είναι ίσοι με έναν τρίτο, τότε είναι και μεταξύ τους ίσοι!!!)

Επομένως,
Στο θέμα "Supply Chain" ειδικά, είναι αναγκαίο να καταλήξουν οι θεωρητικοί τι σόι πράγμα είναι αυτό, αντί να ορίζεται ο όρος όπως κρίνει καθένας, πχ ως "εφοδιαστική αλυσίδα" και να γράφει στην συνέχεια ένα ολόκληρο βιβλίο κακοποιώντας την Επιστήμη ΟΔΕ, με αποσπασματικές, θεωρητικές, ανούσιες, ξενόφερτες και ανεφάρμοστες προσεγγίσεις  λειτουργίας της αγοράς.     

 Πιστεύω ότι όσοι διαφωνούν με αυτήν την προσέγγιση μου, θα πρέπει να ορίζουν στα κείμενα τους και τον ξενόγλωσσο όρο, που κατά την γνώμη τους
 αποδίδει την αντίστοιχη ελληνική έννοια της ΟΔΕ, δηλαδή:
   - Ή, Να περιγράψουν την ελληνική έννοια της ΟΔΕ, έτσι ώστε να αποδίδεται ορθά πχ  ο όρος "Logistics" ή "Supply Chain", που έχουν, όπως λέμε στην
      Χώρα μας, στο πίσω μέρος του μυαλού τους, για να διαφωτιζόμαστε και εμείς οι υπόλοιποι φοιτητές και επαγγελματίες. 
   - Ή, Να συνεννοηθούν μεταξύ τους ώστε να καταλήξουν όλοι σε μια έννοια που αποδίδεται σωστά κατά την γνώμη τους ο ξένος όρος, αντί να τον ορίζει
      καθένας όπως τον ανέσυρε άβουλα, (αλόγιστα), από ένα ξένο βιβλίο. 
 
      Η επισήμανση μου αυτή πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη, γιατί με λύπη μου εντοπίζω εργασίες φοιτητών για "την εφοδιαστική αλυσίδα" κάποιου
      αγαθού, στην οποία ο φοιτητής δηλώνει ότι βασίζει την εργασία του στον ορισμό του τάδε ξένου επιστήμονα.
      Αν όμως μελετηθεί το παρόν κείμενο μου  μέχρι το τέλος του, θα έχουν την ευκαιρία λίγο παρακάτω οι φοιτητές και οι καθηγητές, να ενημερωθούν
      σαν επίλογο, διδάγματα και συμπεράσματα των απόψεων μου:
      - Τόσο για ένα επιστημονικό ορισμό "αλυσίδας", δηλαδή λειτουργίας της αγοράς, βασισμένο στην ΟΔΕ της ΑΒΣΠ,
      - Όσο και για ένα θεσμοθετημένο από την ΕΕ και την χώρα μας ελληνικό ορισμό "αλυσίδας" - εμπλοκής - συγκεκριμένων επιχειρήσεων στην
        λειτουργία της αγοράς...
         Επιπλέον,
     - Για ένα δικό μου τεχνοκρατικό ορισμό λειτουργίας της αγοράς, που ίσως κάποιοι αλλοδαποί θεωρητικοί όριζαν ως "Supply Chain Management"!  

 Άρα να εισαχθεί καταρχάς στην διδασκαλία ΟΔΕ και η δική μου εκδοχή: 
       Logistics = Σύμβαση Λογιστικής Υποστήριξης! 
Γιατί όχι;;; Αφού έτσι και αλλιώς η αγορά για την διαχείριση των εμπορευμάτων με αυτόν τον τρόπο λειτουργεί. Δηλαδή με την φύλαξη και την λογιστική παρακολούθηση των κινήσεων των εμπορευμάτων, (αγορές - πωλήσεις - απόθεση σε Κέντρο Διανομής, κλπ), των Βιομηχάνων και Εμπόρων από την αποθηκευτική επιχείρηση του Κ.Α.Δ.  52.29.19.03. (Βλέπε περισσότερα και σε άλλα κείμενα μου.)

Καιρός είναι  λοιπόν να διδαχθούν κάτι και οι ξένοι από εμάς, αντί εμείς να συνεχίζουμε να παραπληροφορούμαστε από τους ξένους αντιγράφοντας τις ατάκες τους για "κουνήματα φτερών πεταλούδας" ή την Βαβυλωνία ορισμών και προσεγγίσεων "Logistics" και "Supply Chain" των διαφόρων άσχετων με το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ "Γκουρού" της οικουμένης! 

Επιπλέον  
Θα ήταν ωφέλιμο για την προβολή των ελληνικών Πανεπιστημίων, να γίνεται διάκριση στην διδασκαλία τους μεταξύ:
- Της έννοιας «Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», που κακώς - κάκιστα έχει καθιερωθεί σαν θέσφατο στην χώρα μας, και
- Της δικής μου έννοιας που βασίζεται στην νομοθεσία, δηλαδή «Διαχείριση της Αλυσίδας Εφοδιασμού».

Σαν αιχμή στην διάκριση των δύο εννοιών να διδάσκεται στο 1ο & 2ο έτος σπουδών θεωρητικά και Μακροοικονομικά στους φοιτητές ότι η «Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» αφορά συνολικά στην εμπλοκή και λειτουργία στην αγορά των Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιχειρήσεων.
Όμως εδώ θέλει προσοχή και μελέτη από τους φοιτητές, για τα θέματα που θα αναλύουν στις εργασίες τους και τα κατά περίπτωση εμπλεκόμενα πρόσωπα, δηλαδή ποιός είναι αυτός που ελέγχει την Διοίκηση τους και ποιά σύμβαση έχει καταρτιστεί και εκτελείται. Ο Christopher την άποψη μου για την λειτουργία της αγοράς με την κατάρτιση και εκτέλεση συμβάσεων την αναφέρει ερασιτεχνικά και αόριστα ως "αγώνα σκυταλοδρομίας".

Σαν τεχνοκράτης φορτηγατζής που είμαι διευκρινίζω προς διευκόλυνση των φοιτητών ότι πρέπει να θεωρήσουν στο παράδειγμα του Christopher ότι η σκυτάλη είναι το "εμπόρευμα" που "μεταφορτώνεται" από τον ένα δρομέα - "μέσο μεταφοράς" - στον άλλο δρομέα! Όμως και σε αυτήν την περίπτωση διενεργείται στην λειτουργία της αγοράς μια "Μεταφόρτωση" από την οποία συνάγεται ένα λογιστικό γεγονός =  Logistics, που καταχωρείται στο λογιστικό σύστημα = Logistical System των εμπλεκομένων επιχειρήσεων. Επιπλέον είναι ενδεχόμενο να συνιστά και τροποποίηση της σύμβασης μεταφοράς λόγω της αλλαγής του "μέσου μεταφοράς". Άρα είτε σκυταλοδρομία, είτε ποδόσφαιρο, είτε ράγκμπυ, είτε "τα πήρε ο αέρας", ανέφερε ο Christopher κάνει ένα και το αυτό, που δεν ενδιαφέρει τους φοιτητές ΟΔΕ!)

Αντίθετα να διευκρινίζεται στους φοιτητές 3ου έτους ότι η «Διαχείριση Αλυσίδας Εφοδιασμού» αφορά στις διατάξεις της ελληνικής Νομοθεσίας και στις ρυθμίσεις που προβλέπουν οι Κανονισμοί της ΕΕ, για την ένταξη και λειτουργία στην αγορά των επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης.

Αντιλαμβάνεστε όμως πως οι δύο παραπάνω εξ' ολοκλήρου αντίθετες προσεγγίσεις μου λειτουργίας της αγοράς έχει καθεμιά τον δικό της "Διαχειριστή" ή "Manager" ή "Διοικητή", όπως  και τις δικές της θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της χώρας μας και της ΕΕ που αυτός οφείλει να τηρεί. Επομένως έχει και διαφορετικό πεδίο εφαρμογής και διαφορετικές προσεγγίσεις Διοίκησης, Λειτουργίας και Συναλλαγών καθεμιάς των εμπλεκομένων επιχειρήσεων.

Τέλος στους 4ετείς φοιτητές με βάση την πείρα μου στην διεθνή κυκλοφορία των εμπορευμάτων και στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ, προτείνω να διδάσκονται στους φοιτητές, για να λαμβάνονται υπόψη στις πτυχιακές τους εργασίες, δύο ορισμοί, που θα περιγράφουν επιστημονικά και τεχνοκρατικά και τις δύο παραπάνω “διαχειρίσεις” ή "Διοικήσεις" αλυσίδας, δηλαδή:
α)  Αφενός την ίδρυση, οργάνωση, εσωτερική λειτουργία και Διοίκηση καθεμιάς χωριστά των επιχειρήσεων "αλυσίδας",
β) Αφετέρου την ένταξη, λειτουργία, συναλλαγές και Διοίκηση των επιχειρήσεων "αλυσίδας" συνολικά μέσα στην αγορά.

Συγκεκριμένα:

α) Τόσο της «Διαχείρισης "Εφοδιαστικής Αλυσίδας"**», των ΕΒΕ (Εμπορικών και Βιομηχανικών επιχειρήσεων), δηλαδή των λειτουργιών και
    των δράσεων που ασκούν Διοίκηση και εργαζόμενοι σε αυτές τις επιχειρήσεις, για να παραχθούν και να διατεθούν τα προϊόντα τους στην αγορά και
    στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.
    4 χρόνια η ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ αυτό δίδασκε... Δεν γνωρίζω τι και πώς διδάσκεται σήμερα στις Σχολές ΟΔΕ; Από τις εργασίες φοιτητών αντιλαμβάνομαι ότι 
     γίνεται προσπάθεια να συγκεραστεί η επιστημονική γνώση που προϋπάρχει στην χώρα μας με την παραπληροφόρηση της εισαγόμενης θεωρίας γύρο από
     την "διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας"...

     Ερωτώ: Γιατί οι εργασίες των φοιτητών ΟΔΕ πρέπει να επιγράφονται πχ ως "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας κάποιου προϊόντος"; Αυτό διότι η ΟΔΕ
     διδάσκει κυρίαρχα το επιστημονικό πεδίο "Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων" και επικουρικά την Διοίκηση ή Διαχείριση κάποιας λειτουργίας της
     αγοράς, που ασκούν οι Επιχειρηματίες, όπως πχ την "Διοίκηση ή Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας φαρμάκου" και άλλες πολλές... Αυτό για τον
     απλό λόγο ότι κάθε συγκεκριμένη λειτουργία της αγοράς λειτουργεί μέσα στο δικό της θεσμοθετημένο πεδίο εφαρμογής και μέσα στις προβλεπόμενες
     ρυθμίσεις της Πολιτείας, κάτι που οι φοιτητές ΟΔΕ δυστυχώς δεν διδάσκονται!!!    

β) Όσο και της «Διαχείρισης "Αλυσίδας Εφοδιασμού"» των Επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης, δηλαδή των λειτουργιών
  και των δράσεων που ασκούν οι εργαζόμενοι σε αυτές τις επιχειρήσεις, για να κυκλοφορήσουν τα προϊόντα των βιομηχανικών & εμπορικών επιχειρήσεων 
  από την παραγωγή στην αγορά και στην κατανάλωση. (50 χρόνια αυτήν την δουλειά έκανα.)

Δηλαδή ιδού οι δύο ορισμοί μου:

Α) Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας** είναι:…
     …«Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων, που  καταλαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή
     πάνω στην εμπορεία ή βιομηχανία επί ορισμένων ειδών ενός παραγωγικού κλάδου, με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου
     παραγωγή και διάθεση στην αγορά αυτών των ειδών - χρησιμοτήτων -, για την επίτευξη κέρδους».

Β) Διαχείριση της Αλυσίδας Εφοδιασμού είναι:…
     …«Η Διαχείριση εμπορευμάτων που παράγονται σε διάφορες βιομηχανικές επιχειρήσεις και διατίθενται τελικά στην αγορά 
      με την εφαρμογή Συστημάτων Διανομής, τις υπηρεσίες των οποίων προσφέρουν στην αγορά οι επιχειρήσεις Μεταφοράς,
      Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης, οι οποίες περιλαμβάνουν στο σύνολο τους την διαχείριση της κυκλοφορίας των προϊόντων
      και των εμπορευμάτων των βιομηχανικών και εμπορικών επιχειρήσεων, τα οποία διέρχονται και διεθνή σύνορα.»

Ο παραπάνω ορισμός μου της "εφοδιαστικής αλυσίδας"** δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων γιατί συνιστά 100% διδασκαλία της ΑΒΣΠ. 
Απλά μέσα στην δεκαετία του 60 δεν είχε συσταθεί η ΕΕ για να εισάγει τους κανονισμούς και το σχήμα αλυσίδας της, που κατά τα γνωστά καπηλεύτηκε ο Christopher και έτσι η ΑΒΣΠ εισήγαγε τον όρο "Τελικό Σκοπό", για να περιγράψει την ένταξη, λειτουργία και Διοίκηση των βιομηχανικών επιχειρήσεων στην αγορά, για να επιτύχουν τον σκοπό για τον οποίο έχουν συσταθεί και προβλέπεται στο άρθρο "Σκοπός" στο καταστατικό συστάσεως τους. 

Όποιος επομένως θελήσει να αμφισβητήσει τον ορισμό μου να καταθέσει τις δικές του απόψεις πάνω στην Διοίκηση, Οργάνωση και Λειτουργία των ΕΒΕ (Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιχειρήσεων), στις συμβάσεις που καταρτίζουν και στις δραστηριότητες τους, για να παράγουν και να διαθέτουν στην αγορά τα προϊόντα της παραγωγής τους και να αφήσει στην άκρη τα "κουνήματα φτερών πεταλούδας" ή το "φαινόμενο του θερμοκηπίου και εφοδιαστική αλυσίδα"  του Christopher, καθώς και την "Supply Chain" του ίδιου, στολισμένη με διάφορα επίθετα από τον ίδιο και τους ουραγούς του...

Κυρίως όμως να μας ενημερώσουν που ήταν λουφαγμένοι όλοι αυτοί οι "σοφοί εφοδιαστικής αλυσίδας" το 70, το 80 και το 90 και ξεφύτρωσαν όλοι τους μετά την ανακοίνωση - διαβούλευση μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ - του κειμένου του μετέπειτα Κανονισμού ΕΕ 2454/93; 
Ερωτώ:
- Πριν τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93 δεν υπήρχε η "εφοδιαστική αλυσίδα"; Πώς ξαφνικά εμπνεύστηκαν την "αλυσίδα" και μάλιστα να την περιγράφει καθένας
  τους όπως την φαντάζεται; Δεν γνωρίζουν οι "Γκουρού" ότι η λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς λειτουργεί μέσα σε αυστηρό θεσμικό πλαίσιο; 
   
- 'Η μήπως δεν λειτουργούσαν αγορά και επιχειρήσεις πριν τον κανονισμό ΕΕ 2454/93, γιατί περίμεναν τους "Γκουρού εφοδιαστικής αλυσίδας", για να  
   διδάξουν με την επιστημονική τους φαντασία στους επιχειρηματίες τι δουλειά κάνουν, τον τρόπο και το περιβάλλον που λειτουργεί η αγορά και οι 
   επιχειρήσεις τους;

Το έχω δηλώσει και το επαναλαμβάνω: Η γνωστοποίηση του κειμένου του κανονισμού ΕΕ 2454/93 με το χαρακτηριστικό σχήμα αλυσίδας και τις διατάξεις με τις οποίες "αλυσόδενε" τους ΕΟΦ, έδωσε την ευκαιρία σε ασήμαντους για να προβληθούν στην επικαιρότητα. 

Επιπλέον 
Ο παραπάνω ορισμός μου της "Αλυσίδας Εφοδιασμού" δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων γιατί συνιστά 100% επιταγές της Νομοθεσίας. της ΕΕ και
της Χώρας μας.
Όποιος θελήσει να τον αμφισβητήσει να καταθέσει τις δικές του αντίθετες απόψεις πάνω στο θεσμοθετημένο πλαίσιο, στις συμβάσεις που καταρτίζουν και στην Διοίκηση και Οργάνωση λειτουργίας των επιχειρήσεων, που διαχειρίζονται τα εμπορεύματα των ΕΒΕ (Εμπορικών και Βιομηχανικών επιχειρήσεων), στην κυκλοφορία τους από την παραγωγή στην αγορά και στην κατανάλωση και να αφήσει στην άκρη τις "γραμμούλες", τα "βελάκια" και τα "κυκλάκια"...

** Προσοχή! - Προσοχή!!!
Ο όρος {"εφοδιαστική" αλυσίδα} τέθηκε από εμένα για να υπάρχει αντιδιαστολή σε σχέση με τον όρο της ΕΕ και της Χώρας μας: {"αλυσίδα" εφοδιασμού}. 
Εγώ για να ορίσω την εμπλοκή των ΕΒΕ (Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιχειρήσεων) στην αγορά, για την παραγωγή και διάθεση της παραγωγής τους στην αγορά και στην κατανάλωση, χρησιμοποιώ τον όρο της ΕΕ "Εμπορικές Συναλλαγές", τις οποίες τόσο η ΕΕ όσο και η χώρα μας έχουν θεσμοθετημένες και με συγκεκριμένους κανόνες επιτρέπουν την Σύσταση, Λειτουργία και Συναλλαγές των επιχειρήσεων που τις ασκούν.

Το αντίστοιχο ρύθμισαν ως γνωστό στην ΕΕ και για τις επιχειρήσεις Μεταφοράς και Αποθήκευσης, γιατί καθίστανται και αυτές κάτοχοι των εμπορευμάτων, των οποίων την εμπλοκή στην λειτουργία της αγοράς ονόμασαν "αλυσίδα Εφοδιασμού". Άρα τολμώ να δηλώσω ότι εκ των ρυθμίσεων της ΕΕ έχουμε για την λειτουργία της αγοράς:
- αφενός τις "εμπορικές συναλλαγές",
- αφετέρου την "αλυσίδα εφοδιασμού".

Συνιστώ λοιπόν στους θεωρητικούς, αντί να κάνουν αχταρμά την λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων στην αγορά, να διακρίνουν την εμπλοκή τους μέσα από τις συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους και την λογιστική καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από αυτές στα λογιστήρια τους -
- Logistical System τους...

Κατά συνέπεια οι φοιτητές στις εργασίες τους να προβληματίζονται και να αποφασίζουν:
- Αν την "εφοδιαστική αλυσίδα" της μπύρας, του κρουασάν, του φαρμάκου, κλπ, που είναι το θέμα της εργασίας τους, την προσεγγίζουν μέσα από την   
   λειτουργία της παραγωγού βιομηχανικής επιχείρησης, που "βάσει σχεδίου παράγει το προϊόν" για να το κατανείμει αρχικά σε επιλεγμένα σημεία,
   πχ σε Κέντρα Διανομής, για να το διαθέσει στην συνέχεια από εκεί στην αγορά για την επίτευξη κέρδους;***
   Ή
 - Από την λειτουργία της επιχείρησης του Κ.Α.Δ. 52.29.19.03 που προσφέρει Υπηρεσίες Μεταφοράς με Διαχείριση της Αλυσίδας Εφοδιασμού προς τρίτους
    (Logistics), που αναλαμβάνει σε εκτέλεση εντολών των πελατών της, - βιομηχανικών και εμπορικών επιχειρήσεων -, την αποθήκευση και την παραπέρα
    διαχείριση της κυκλοφορίας στην αγορά, πχ της μπύρας, του κρουασάν, των φαρμάκων και άλλων, για την επίτευξη κέρδους;***
    Ή
 - Αν απλά περιγράφουν γενικά και αόριστα την "εφοδιαστική αλυσίδα" πχ του φαρμάκου, για να αποδείξουν στον καθηγητή τους, πχ στο μάθημα "Έρευνας
   και Τεχνολογίας Βιομηχανικών Συστημάτων", ότι κατανόησαν όσα τους δίδαξε ο ίδιος; Ή όσα τους υπέδειξε να μελετήσουν (παπαγαλίσουν) από αυτά που
   αναφέρει ο πρώτος διδάξας Christopher (;) υπό τον όρο: "διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας"; 

   Εγώ απλά σχολιάζω ότι: "τα Βιομηχανικά Συστήματα", είτε είναι έρευνας, είτε είναι τεχνολογίας, είτε παραγωγής, δεν "εφοδιαστικοαλυσοδένονται"!  
   Άρα θα πρέπει οι εργασίες "εφοδιαστικής αλυσίδας των προϊόντων" να ανατίθενται μόνο από καθηγητές που διδάσκουν μετά το 6ο - 7ο εξάμηνο σπουδών 
   αυτό το αντικείμενο! Με τον τρόπο αυτό θα έχουν διδαχθεί οι φοιτητές ΟΔΕ ένα ευρύ πεδίο ειδικών γνώσεων ΟΔΕ γύρο από την λειτουργία της αγοράς και
    των επιχειρήσεων και θα μπορούν να εκπονήσουν μια αξιόλογη εργασία. 
   
   Το έχω ήδη αναφέρει, δηλαδή ότι "εφοδιαστικοαλυσοδένονται" οι Διοικήσεις των επιχειρήσεων με την κατάρτιση και εκτέλεση συμβάσεων, κυρίως
   πώλησης και έργου, για να παράγουν τα προϊόντα τους και στην συνέχεια να τα διαθέσουν στην αγορά και στην κατανάλωση. Αυτό βέβαια προς
   εκτέλεση του σκοπού συστάσεως και λειτουργίας εκάστης, δηλαδή την "Βάση σχεδίου παραγωγή και Διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την
    επίτευξη κέρδους", που δίδαξε η ΑΒΣΠ.    

*** Η επίτευξη κέρδους επιτυγχάνεται όταν η επιχείρηση εργάζεται με Logistics = Λογισμό = Μέτρηση και Υπολογισμό! Δηλαδή κατά την ΑΒΣΠ με "επιχειρησιακό Λογισμό" = Business Logistics. Αυτό γιατί εκ του λόγου συστάσεως της η επιχείρηση ιδρύεται από τον Επιχειρηματία για την επίτευξη κέρδους. Η ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ είχε σαν συνισταμένη των επιστημονικών πεδίων να εμποτίσει στους φοιτητές τον τρόπο σκέψης, μελέτης και δράσης για να οδηγηθεί η επιχείρηση στο κέρδος.

Για τον λόγο αυτό: Businessmen = Κερδοσκόπος. Ή όπως γράφω και αλλού επί το ευγενέστερο: "Επιχειρηματίας που ασκεί κερδοσκοπική δραστηριότητα".
Στο διαδίκτυο και στην βιβλιογραφία μεταφράζεται o "Businessmen" απλά ως "επιχειρηματίας". Όμως και το κράτος είναι επιχειρηματίας "επιχειρήσεων κοινής ωφελείας", δηλαδή που δεν επιδιώκουν το κέρδος... Άρα πρέπει να υπάρχει διάκριση, γιατί ως γνωστό το κράτος "δεν κάνει Business" = "δεν ασκεί κερδοσκοπική δραστηριότητα".

Πρωτίστως όμως ο προβληματισμός πρέπει να απασχολήσει τους ίδιους τους καθηγητές, για να ξεκαθαρίσουν ποιά από τις δύο παραπάνω "αλυσίδες" - - εμπλοκή κερδοσκοπικών επιχειρήσεων - στην λειτουργία της αγοράς διδάσκουν; 
α) Την "αλυσίδα" των Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιχειρήσεων;
    Ή
β) Την "αλυσίδα" των Επιχειρήσεων Μεταφοράς και Αποθήκευσης;

Σε αυτό το δίλλημα δεν χωράνε υπεκφυγές, γιατί εκ του Νόμου δεν επιτρέπεται στις Βιομηχανικές και Εμπορικές επιχειρήσεις να φυλάσσουν εμπορεύματα τρίτων στους χώρους τους. Όπως επίσης δεν επιτρέπεται στις Βιομηχανικές και Εμπορικές επιχειρήσεις να θέτουν στην κυκλοφορία φορτηγά Δημόσιας Χρήσης, (ΔΧ). Ή να μεταφέρουν τα εμπορεύματα τρίτων με τα ΙΧ φορτηγά τους. 

Άρα τα "τσανάκια" των εμπλεκομένων επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς είναι "χωρισμένα"! Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις εργασίες των φοιτητών, γιατί πρέπει να διευκρινίζεται αν την συγκεκριμένη "δράση εφοδιαστικής αλυσίδας" για την Διαχείριση του προϊόντος - εμπορεύματος - την ασκεί εκείνη την κρίσιμη στιγμή πχ  ο Παραγωγός;, ο Μεταφορέας;, ή ο Αποθηκευτής;;;!!!

Κοντολογίς: Ποιός είναι ο Κάτοχος του εμπορεύματος στην εκάστοτε κρίσιμη στιγμή που περιγράφει ο φοιτητής στην εργασία του; Αυτό η ΑΒΣΠ το δίδασκε ως στατική και δυναμική προσέγγιση κάθε λειτουργίας της επιχείρησης. Στην "στατική" δεν λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας χρόνος. Στην "δυναμική" αντίθετα λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας χρόνος. Στις εργασίες των φοιτητών δεν υπάρχει δυναμική προσέγγιση της πορείας της "αλυσίδας" της μπύρας  ή του κοτόπουλου στην ανάπτυξη της εργασίας.

Όμως οι εργασίες φοιτητών, είτε αφορούν στην "εφοδιαστική αλυσίδα του αέρα κοπανιστού", είτε στην "εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου", προσεγγίζουν την εργασία με τον ίδιο τυποποιημένο τρόπο. Δηλαδή εγκλωβισμένοι στην "εφοδιαστική αλυσίδα", αντί να αποδεσμεύσουν συνολικά τις γνώσεις τους στην ΟΔΕ και να λειτουργούν σαν υψηλόβαθμο στέλεχος στην επιχείρηση που διαχειρίζεται την "εφοδιαστική αλυσίδα" του προϊόντος της εργασίας τους.
Δηλαδή να προσεγγίζουν τις ενέργειες πχ για την προμήθεια των πρώτων υλών, σε συντονισμό με τον προγραμματισμό της παραγωγής, την απόθεση της παραγωγής σε μια αποθηκευτική επιχείρηση, την κατάρτιση και εκτέλεση της σύμβασης πώλησης, την σύμβαση έργου με τον Μεταφορέα, κλπ...
Ο Μανιάτης προς τιμήν του και μπράβο του προσεγγίζει περιληπτικά όλα αυτά τα θέματα!!!

Όπως επίσης πρέπει να δηλώνεται αν η "δράση εφοδιαστικής αλυσίδας" εκτελείται σε εφαρμογή μιας συγκεκριμένης σύμβασης πώλησης ή έργου; Επιπλέον μεταξύ ποίων έχει  καταρτιστεί η συγκεκριμένη σύμβαση; αν μεσολαβεί κάποιος σαν αντιπρόσωπος ενός εκ των δύο μερών; αν ίσως μεσολαβεί ένας Διαμεταφορέας; Ποιά είναι η Διοίκηση κάθε μέρους - επιχείρησης - που συμμετέχει στην κάθε σύμβαση; κλπ... 

Οι θεωρητικοί αντί να αναφέρουν τις κατά περίπτωση εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και την συγκεκριμένη σύμβαση που έχουν καταρτίσει μεταξύ τους για την διαχείριση των εμπορευμάτων στην φάση που βρίσκονται, πχ:
- Στον αποθηκευτικό χώρο της παραγωγού βιομηχανικής επιχείρησης; ή
- Στην επιχείρηση που έχουν παραδοθεί τα προϊόντα για να προστεθεί σε αυτά αξία; ή
- Στον αποθηκευτικό χώρο ενός Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής; ή
- Ταξιδεύουν επάνω στο μέσο μεταφοράς; ή
-  Τροποποιείται η σύμβαση; και ζητείται πχ να παραδοθεί το εμπόρευμα σε άλλον προορισμό και παραλήπτη;, κλπ,
αναφέρουν κατά βούληση αριθμό "2,3,4PL Logistics" = τρέχα γύρευε... Όταν όμως δεν μας έχουν διευκρινίσει τι είναι το σκέτο "1P-Logistics", πώς να κατανοήσουμε το ξεχειλωμένο "3,4,5 PL Logistics"; 

Ερώτηση: Οι νταραβεριζόμενοι στο "ξεχειλωμένο Logistics" έχουν καταρτίσει από κοινού κάποια σύμβαση; Ή, τέλος πάντων, να διευκρινιστεί μεταξύ ποίων "εφοδιαστικοαλυσοδεμένων" έχει καταρτιστεί η σύμβαση που εκτελείται στην συγκεκριμένη φάση που βρίσκεται η μπύρα, το κοτόπουλο ή το φάρμακο της εργασίας του φοιτητή; Ποιά λογιστική εγγραφή συνάγεται από την εκτέλεση της κάθε φάσης για την εκτέλεση της σύμβασης; 

Όμως, ως γνωστό...  

...Όταν κάθε επιχείρηση υποβάλλει την Δήλωση Έναρξης Εργασιών στην Δ.Ο.Υ., λαμβάνει και τον ΚΑΔ, δηλαδή τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας... Δυστυχώς όμως για τους θεωρητικούς Κ.Α.Δ. "Διαχείρισης αλυσίδας προϊόντος" δεν υπάρχει. Άρα δεν πρέπει να υπάρχει και θέμα εργασίας φοιτητών "Διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας κάποιου προϊόντος" και μάλιστα μέσα από την επιχείρηση τάδε! 

Μια βιομηχανία, πχ παραγωγής χρωμάτων, έχει λάβει Κωδικό άσκησης δραστηριότητας για την παραγωγή των χρωμάτων και δικαιούται μόνο να τα παράγει και να τα εμπορεύεται με την κατάρτιση συμβάσεων πώλησης. Όμως για να εκτελέσει την σύμβαση πώλησης οφείλει να παραδώσει τα χρώματα στον αγοραστή - πελάτη, γεγονός που επιβάλει την σύναψη μιας σύμβασης έργου με ένα Μεταφορέα... Όπως αντίστοιχα να καταρτίσει και μια σύμβαση έργου με ένα Μεταφορέα, για να μεταφέρει πχ τις πρώτες ύλες που αγόρασε στην μονάδα παραγωγής.
 
Ερωτώ:
Πώς είναι δυνατόν να έχει κάποια βάση η εργασία του φοιτητή για να περιγραφεί οποιαδήποτε "εφοδιαστική αλυσίδα" μέσα από μία μόνο επιχείρηση;
Ή θα ήταν ορθό, όπως άλλωστε προβλέπει και η νομοθεσία, να περιγραφεί κάθε "εφοδιαστική αλυσίδα" μέσα από τις συμφωνίες και τις συμβάσεις που καταρτίζουν οι Διοικήσεις των κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων;
Δημοσιογράφοι και μηχανικοί μπορούν να λένε για την προβολή τους ότι θέλουν. Οι καθηγητές ΟΔΕ όμως δεν πρέπει να διδάσκουν ότι λένε οι δημοσιογράφοι, οι γιατροί και οι μηχανικοί!!!

Ή για να έχει η εργασία κάποια βάση να αναγκάζεται ο φοιτητής να περιγράφει ποιά είναι η έννοια της "εφοδιαστικής αλυσίδας" της εργασίας του. 
Ερωτώ όμως: Είναι σοβαρό να περιγράφεται και να ορίζεται η εικονική πραγματικότητα "εφοδιαστική αλυσίδα" από τον φοιτητή; 
                   Είναι επίσης σοβαρό να διδάσκεται από τους ακαδημαϊκούς ο μαϊμού όρος "εφοδιαστική αλυσίδα" του Christopher και όλων των ομοϊδεατών
                   του που ακολούθησαν, δίχως διάκριση του όρου αυτού, από τον θεσμοθετημένο όρο "αλυσίδα εφοδιασμού" της ΕΕ και της χώρας μας; 

Άρα με βάση τις απόψεις μου θα πρέπει η εργασία του φοιτητή να περιστρέφεται:
 
α) Ή στο να περιγράψει ο φοιτητής τις βασικές λειτουργίες της βιομηχανικής επιχείρησης, δηλαδή αγορές, παραγωγή, εσωτερική διακίνηση πρώτων
    υλών, βοηθητικών υλικών και προϊόντων  και στις πωλήσεις και στην συνέχεια ο φοιτητής να προσεγγίζει την συνεργασία της βιομηχανικής επιχείρησης
    με τις επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης προκειμένου:   
    - Να μεταφέρει τις πρώτες ύλες που προμηθεύεται από τους χώρους των προμηθευτών της, στην μονάδα παραγωγής της ή σε ένα δικό της χώρο.
    - Ή σε εκτέλεση των όρων της σύμβασης πώλησης να μεταφέρει και να παραδώσει τα πωληθέντα στους χώρους που συμφώνησε με τους αγοραστές - 
       πελάτες της. (Βλέπε σε άλλα κείμενα μου περί των Incoterms.) 
    
β) Ή να περιγράψει ο φοιτητής την λειτουργία πχ μιας Αποθηκευτικής επιχείρησης, η οποία συνεργάζεται με πολλές βιομηχανικές επιχειρήσεις που της
    παραδίδουν τα προϊόντα της παραγωγής τους και στην συνέχεια της διαβιβάζουν εντολές να παραδώσει πωληθέντα στους πελάτες τους. Ή αντίστοιχα
    να σπεύσουν να παραλάβουν και να αποθηκεύσουν πρώτες ύλες από τους προμηθευτές τους, οι οποίοι βέβαια είναι ενδεχόμενο να είναι εγκατεστημένοι
    πολλά χιλιόμετρα μακριά ή ακόμα και σε άλλο κράτος.

    Εδώ μπαίνει και η εφαρμογή του Λογιστικού Συστήματος Η/Υ = Logistical System για την λήψη και διαβίβαση εντολών. Επιπλέον εφαρμόζεται και η
    δική μου "Σύμβαση Λογιστικής Υποστήριξης" = Logistics!!! Βλέπε παραπάνω την υποχρέωση τήρησης θεωρημένου βιβλίου προσωρινής εναπόθεσης,
    ισχύος ήδη από το 1995 στις επιχειρήσεις του ΚΑΔ 52.29.19.03.

γ*) Ή τέλος...
    ...Για να διαπιστώνεται η αφομοίωση των γνώσεων ΟΔΕ από τους φοιτητές, επιπλέον η απαγκίστρωση τους από την εισαγόμενη θεωρία "αλυσίδας",
    να εκπονούνται εργασίες με τίτλο "εφοδιαστική αλυσίδα" κάποιου προϊόντος, βασισμένες όμως στον παραπάνω τροποποιημένο ορισμό - περιγραφή -
    μου, που προτείνω πάνω στο σχήμα του Μανιάτη, τον οποίο σας θυμίζω:
    {Προμηθευτές + Μεταφορείς - Αποθηκευτές + Παραγωγοί + Μεταφορείς - Αποθηκευτές + Έμποροι + Μεταφορείς - Αποθηκευτές + Καταναλωτές}

    Επιπλέον
    Οι φοιτητές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την προσέγγιση: {"Supply Chain" = "αλυσίδα εφοδιασμού"} του Μανιάτη  και να αποφεύγουν στις εργασίες
    τους να αναλύουν την "διαχείριση εφοδιστικής αλυσίδας" κάποιου προϊόντος. (Βλέπε στο βιβλίο του από σελίδα 43 και επόμενες.)

       Αυτό σημαίνει ότι η εκπόνηση εργασίας του φοιτητή θα είναι Μικροοικονομική*** & Δυναμική.
    Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι:

    - Θα περιγράφονται βήμα - βήμα:
      α) αφενός η συγκέντρωση και μελέτη των χρηματοοικονομικών μεγεθών, κλπ, για την λήψη της επιχειρηματικής απόφασης,
      β) αφετέρου οι δράσεις των εργαζομένων στην κάθε επιχείρηση που συμμετέχει στην "αλυσιδωτή" λειτουργία - συναλλαγές - εκάστης
          επιχείρησης εντός της αγοράς για το συγκεκριμένο αγαθό, πχ για τις αγορές, την παραγωγή, τις μεταφορές, την αποθήκευση, την εμπορεία, κλπ.

     - Θα επισημαίνονται οι συμβάσεις που καταρτίζονται για την κάθε περίπτωση, πχ συμβάσεις πώλησης, έργου... Επιπλέον θα επισημαίνεται η εμπλοκή, ο 
        ρόλος και η ιδιότητα εκάστου κατά περίπτωση εμπλεκομένου, πχ ως Αγοραστής, Πωλητής, Αποστολέας, Παραλήπτης, Εντολέας, Μεταφορέας, Κύριος,
        Κάτοχος, Διαμεταφορέας, Διαχειριστής Ε.Π.Ε., Διευθύνων Σύμβουλος ΑΕ, κλπ.   (Η ΟΔΕ διδάσκει Αστικό και Εμπορικό Δίκαιο...)

     - Θα περιγράφονται τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από την πλευρά κάθε επιχείρησης, για την κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων, γιατί 
       ως  γνωστό η Πώληση πχ της μιας, συνιστά ταυτόχρονα την Αγορά της άλλης... Όμως κάθε επιχείρηση κάνει το δικό της "Logistics" = "Λογισμό" = 
       "Μέτρηση και Υπολογισμό", για να λάβει την συγκεκριμένη απόφαση για να καταρτίσει την σχετική σύμβαση πώλησης. 

Όλες οι παραπάνω δράσεις "εφοδιαστικής αλυσίδας" διδάσκονταν στην ΑΒΣΠ με εκτενή πρακτικά παραδείγματα μέσα από την λειτουργία των επιχειρήσεων:
- Στο 1ο & 2ο έτος σπουδών ως Ασκήσεις Γενικής Λογιστικής.
- Στο 3ο έτος σπουδών διδασκόταν η Βιομηχανική Λογιστική, που παρακολουθούσε την εξέλιξη της παραγωγής και απεικόνιζε με λογιστικές εγγραφές την 
   εισαγωγή και τις αναλώσεις των πρώτων υλών και των λοιπών υλικών για την παραγωγή των προϊόντων και τελικά την απογραφή της παραγωγής και την
   απόθεση των προϊόντων στον αποθηκευτικό χώρο. 
- Στο 4ο έτος σπουδών διδασκόταν πχ το μάθημα "ενοποιημένοι ισολογισμοί" που συνέτασσε η Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου - Ιθύνουσα Επιχείρηση για
  να ελέγξει το τελικό αποτέλεσμα της επιχειρηματικής της δραστηριότητας. (Διευκρινίζω, δηλαδή των επιχειρήσεων που ελέγχει ή των επιχειρήσεων που
  έχει "αλυσοδεμένες", δηλαδή ελέγχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τους. Αν κάποιοι έτσι ικανοποιείστε: την... "εφοδιαστική τους αλυσίδα", ...όπως
  όμως την όρισα εγώ παραπάνω, με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ!)

Όμως εγώ στο σημείο αυτό σας αποδεικνύω την ισχύ και την ακρίβεια του παραπάνω ορισμού μου "εφοδιαστικής αλυσίδας" (σχετικά έθεσα τα**), που συνάγω από την διδασκαλία της ΑΒΣΠ: Για τον εξαρχής σχεδιασμό ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων.., κλπ. Δεν φταίω όμως εγώ που μεταξύ 1968 και 1974 που σπούδαζα στην ΑΒΣΠ δεν είχε συσταθεί η ΕΕ, για να περιγράψουμε ή και να ορίσουμε από τότε και εμείς το "διατεταγμένο συγκρότημα επιχειρήσεων... πχ ως "αλυσίδα εφοδιασμού"...

...Ή ακόμα, γιατί όχι και ως "εφοδιαστική αλυσίδα", γιατί εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε αυτός ο όρος διεθνώς, κατά συνέπεια θα επιτρεπόταν στους τότε καθηγητές της ΑΒΣΠ, αφού θα ήταν οι πρώτοι διδάξαντες, να τον ορίσουν στην ελληνική κατά την κρίση τους και όπως θεωρούσαν ότι θα ήταν πιο χρήσιμο και κατανοητό στους φοιτητές. Οι ξένοι ας μετέφραζαν στην συνέχεια τον ελληνικό όρο όπως τους βόλευε και ας τον δίδασκαν όπως τον κατανοούσαν, το πρόβλημα θα ήταν όμως δικό τους...   

Μπορεί όμως παρόλα αυτά κάποιος σύγχρονος "Γκουρού" να αντικρούσει με βάση την επιστήμη ΟΔΕ τον ορισμό μου, που συνέταξα με βάση την διδασκαλία  της ΑΒΣΠ;
'Η να αντιπαραθέσει έστω και ένα ορισμό "εφοδιαστικής αλυσίδας" πριν από την δημοσιοποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2913/92 και ΕΕ 2454/93; (που ως γνωστό καπηλεύτηκε ο Christopher;)
Ή να παρουσιάσει ένα ορισμό από τους πολλούς όψιμους μετά το 1993 ορισμούς "εφοδιαστικής αλυσίδας", που να μην συνιστά παραλλαγή του ορισμού της ΑΒΣΠ, ήδη από την δεκαετία του 60, για το:
"Εξαρχής Διατεταγμένο συγκρότημα επιχειρήσεων που καταλαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορία ή βιομηχανία επί ορισμένων ειδών ενός παραγωγικού κλάδου, με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση στην αγορά αυτών των ειδών - χρησιμοτήτων - για την επίτευξη κέρδους." 

Όλα αυτά βέβαια πρέπει να περιλαμβάνονται στον χρόνο που μεσολαβεί από την μελέτη για την λήψη της απόφασής για προμήθεια πρώτων υλών, κλπ, για την προγραμματισμένη παραγωγή του προϊόντος, μέχρι την διάθεση αυτού του προϊόντος στην αγορά, δηλαδή σε άλλη επιχείρηση ή στην κατανάλωση.

(Διευκρίνιση:
Την εποχή της ΑΒΣΠ δεν επιτρεπόταν η λειτουργία αποθηκευτικών επιχειρήσεων με δικαίωμα να διαχειρίζονται τα εμπορεύματα τρίτων πχ βιομηχανικών επιχειρήσεων. Άρα δεν μπορούσε να προσεγγίσει και να διδάξει αυτό που εγώ δηλώνω ως "Σύμβαση Λογιστικής Υποστήριξης", δηλαδή την συνεργασία μεταξύ μιας βιομηχανικής και μίας αποθηκευτικής επιχείρησης.

Επιπλέον δεν αναγνωριζόταν από τα Δικαστήρια το επάγγελμα του Διαμεταφορέα και έτσι η νομολογία τον όριζε ως "μεσάζοντα και εγγυητή", άρα και υπεύθυνο σε όποια ζημιά συνέβαινε κατά την Μεταφορά. Αργότερα η ΕΕ αναγνώρισε την ανάγκη ύπαρξης των υπηρεσιών του Διαμεταφορέα και νομιμοποίησε το επάγγελμα. Ιδού γιατί δηλώνω συνεχώς ότι η "Μεταφορά" εξελίσσεται...) 

*** Η διαφορά της Μακροοικονομίας από την Μικροοικονομία είναι η εξής:
       Η Μακροοικονομία προσεγγίζει συνολικά την ένταξη και περιγραφή των λειτουργιών των επιχειρήσεων στην αγορά, με κυρίαρχο επιστημονικό πεδίο
       την κατηγοριοποίηση των επιχειρήσεων ανάλογα το μέγεθος, το αντικείμενο εργασιών, την νομική μορφή, τον τόπο εγκατάστασης τους, κλπ...        
       
        (Εδώ διδάσκονται θεωρητικά δεκάδες " εφοδιαστικές αλυσίδες", από δεκάδες "Christopher", που καθένας γράφει ότι φαντάζεται για την λειτουργία της
        αγοράς και για σιγουριά προς επιβεβαίωση των απόψεων του αναφέρει και κάποια άλλη άποψη ενός άλλου "Γκουρού"... Ή για να καταλάβουμε τι μας
        αραδιάζουν, μας συμβουλεύουν να μελετήσουμε το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ...)

       Η Μικροοικονομία προσεγγίζει την λειτουργία μίας μόνο επιχείρησης, με κυρίαρχο επιστημονικό πεδίο:

       - Αφενός την Λογιστική = Logistics, που έχει ως αντικείμενο να μετρά την περιουσία της επιχείρησης και να προσδιορίζει το οικονομικό της
         αποτέλεσμα. (Εδώ δεν υπάρχουν "αλυσίδες", αλλά συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ των κατά περίπτωση εμπλεκομένων επιχειρήσεων και
         Logistics = λογιστική απεικόνιση των  λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από αυτές!) 

        - Αφετέρου την Μικροοικονομική ανάλυση που έχει σαν αντικείμενο να συγκεντρώνει και να μελετά τα πάντα που αφορούν στην κατάσταση της
          αγοράς και στα οικονομικά δεδομένα της επιχείρησης, τα οποία αξιολογεί, για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων. 
         
        Κάθε επιμέρους θέμα στην Μικροοικονομική Ανάλυση συνιστά χωριστό επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ και αποτελεί κατά περίπτωση το αντικείμενο ενός
         ογκώδους τόμου. Οι θεωρητικοί όμως, δυστυχώς, στα βιβλία "εφοδιαστικής αλυσίδας" πλάθουν ένα αχταρμά θεμάτων ΟΔΕ πάνω στην λειτουργία της
         αγοράς και των συναλλαγών  μεταξύ των επιχειρήσεων και αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές.
         Επομένως...
         ... Θα μπορούσα να προτείνω στους φοιτητές κατά την σύνταξη των εργασιών τους:

        1) Να προσεγγίζουν Μικροοικονομικά την λειτουργία της επιχείρησης, σαν ένα είδος "εσωτερικής αλυσίδας εφοδιασμού"*, με ανάλυση των
            προμηθειών, δηλαδή των αγορών πρώτων υλών, της παραγωγής και της απόθεσης της παραγωγής σε ίδιους αποθηκευτικούς χώρους, ή σε χώρους
            μιας επιχείρησης "Logistics" = Λογιστικής Υποστήριξης του Κ.Α.Δ. 52.29.19.03. (Στα άρθρα μου αναφέρομαι αναλυτικά και κατά περίπτωση.)

           2) Όταν όμως οι φοιτητές προσεγγίζουν την λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς συνολικά, δηλαδή Μακροοικονομικά, συνιστώ να  
              χρησιμοποιείται ο όρος "Εμπορικές Συναλλαγές", που αφορά σε όρο που αναφέρει η ΕΕ στα κείμενα των κανονισμών της. Θυμίζω ότι
              οι "Εμπορικές συναλλαγές" εκτελούνται με την κατάρτιση και εκτέλεση συμβάσεων και με επιταγή της Νομοθεσίας καταχώρηση των λογιστικών
              γεγονότων που συνάγονται από αυτές στα λογιστήρια = Logistical System των εμπλεκομένων Επιχειρήσεων.

            (Προβληματίσου αν πρέπει να αναφέρεις στην εργασία σου το "ξεχειλωμένο Logistics Christopher" ή τις "εμπορικές συναλλαγές" και τις συμβάσεις
             που καταρτίζονται σχετικά, επιπλέον τα λογιστικά γεγονότα που συνάγονται από αυτές, που προβλέπουν η νομοθεσία της χώρας μας και της ΕΕ;)
            
            * Ο όρος όμως δεν είναι δικός μου γιατί τον αλίευσα στην γερμανική βιβλιογραφία, που ορίζεται ως "Interne Lieferkette". Στο σχήμα υπάρχει στην
               μέση ένα μεγάλο παραλληλόγραμμο με τρείς εσωτερικούς κύκλους που έκαστος περιγράφεται:
               "Beschafung" = Προμήθεια
               "Produktion" = Παραγωγή
                "Absatz", που εγώ μεταφράζω ειδικά για το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ ως "Απομάκρυνση"* ή "Αφαίρεση"* και λογιστικά "πίστωση". 
                Αριστερά του παραλληλογράμμου υπάρχει μικρό παραλληλόγραμμο που επιγράφεται "Lieferanten" = Προμηθευτές και...
                Δεξιά του παραλληλογράμμου υπάρχει άλλο μικρό παραλληλόγραμμο που επιγράφεται "Kunden" = Πελάτες

                * Αντιλαμβάνομαι τον προβληματισμό σας, γιατί στην χώρα μας στην θέση αυτή υπάρχουν οι "Πωλήσεις". Όμως φρόνιμο είναι να υπάρχει κατά
                   νου ότι γίνεται λόγος για "εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού". Άρα το προϊόν της παραγωγής, αφού διακινήθηκε για την παραγωγή του σε όλα
                 τα τμήματα της επιχείρησης, με καταχώρηση βιομηχανικής λογιστικής, ("κατά φάση" ή "συνεχούς ροής"), των λογιστικών γεγονότων που
                  συνάγονταν από αυτές, "απομακρύνεται" το προϊόν από την μονάδα παραγωγής και η ποσότητα "αφαιρείται" από τον τηρούμενο λογαριασμό
                 παραγωγής, δηλαδή λογιστικά πιστώνεται!  

                  Πού πηγαίνει όμως θα μας το πληροφορήσει η απογραφή και το Logistics = η Βιομηχανική Λογιστική της επιχείρησης, που θα προσδιορίσει
                  με την σχετική λογιστική εγγραφή τον κωδικό είδους, την ποσότητα και τον τόπο στον οποίο αποτέθηκε το προϊόν της παραγωγής, πχ σε ίδιο
                  αποθηκευτικό χώρο της επιχείρησης ή σε μια συνεργαζόμενη αποθηκευτική επιχείρηση; 

                  Στην συνέχεια θα υπάρξουν προφανώς και οι "Πωλήσεις", δηλαδή θα καταρτιστούν συμβάσεις πώλησης και θα διενεργηθούν οι σχετικές
                 Logistics = λογιστικές εγγραφές, για να εντάξουν την συγκεκριμένη παρτίδα αυτού του προϊόντος στην... {"Διοίκηση" ή στην "διαχείριση"
                 της "αλυσίδας των συμβάσεων"}, που καταρτίζονται με τους εμπλεκόμενους Πελάτες, Μεταφορείς και άλλους... 

                   Όμως, όπως προανέφερα, ο Christopher μας ενημέρωσε για μία επιχείρηση που καθυστέρησε 30 ημέρες την εκτέλεση παραγγελίας...
                   Δηλαδή η παραγγελία δεν μπορούσε να ενταχθεί στο πεδίο λειτουργίας των επιχειρήσεων και της αγοράς, που προσεγγίζεται από τον ίδιο
                   και τους  συνοδοιπόρους του θεωρητικούς ως "διοίκηση" ή "Διαχείριση" εφοδιαστικής αλυσίδας. (Σε άλλο σημείο δήλωσα ότι επρόκειτο για
                   κακή οργάνωση του Logistics = λογιστηρίου της επιχείρησης ή λάθη και αδιαφορία των εργαζομένων.)  
             
                    Όμως προσοχή!
                    Η ΑΒΣΠ δίδαξε χωρίς να την κατονομάσει την "εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού" στο μάθημα: "Αναλυτική Λογιστική της Εκμεταλλεύσεως και
                    Βιομηχανικού Λογισμού".
                    Αυτό διότι δεν υπήρχε τότε η ΕΕ και γενικά το σχήμα με τους "αλυσοδεμένους", άρα και ο όρος της ΕΕ "αλυσίδα εφοδιασμού".
                     
                    Όμως η ΑΒΣΠ κατείχε το επιστημονικό πεδίο της "εσωτερικής αλυσίδας εφοδιασμού" και το δίδαξε ως "Εκμετάλλευση" πχ με μαθήματα όπως 
                    "Η Διοίκηση των Αποθεμάτων" ή "Αναλυτική Λογιστική της Εκμεταλλεύσεως" και άλλα που αναφέρονται στην "Διοίκηση της αλυσίδας
                    εφοδιασμού" που περιλαμβάνεται στον χρόνο για την λήψη της απόφασης για την προμήθεια των αναγκαίων υλικών για την παραγωγή, μέχρι
                    την ανάλωση τους σε μια "κατά φάση" ή "συνεχούς ροής" διαδικασία παραγωγής. Ίσως σήμερα, γιατί όχι, αυτή η βιομηχανική δραστηριότητα
                    να οριστεί σαν μία φάση "εσωτερικής αλυσίδας εφοδιασμού" ή μια εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης...
                    Συγκεκριμένα, πχ:
                    α) Για τις αγορές πρώτων υλών και βοηθητικών υλικών που αποτίθενται στον αποθηκευτικό χώρο της μονάδας παράγωγής και διενεργούνται
                        οι λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από αυτές.
                    β) Με την εισαγωγή των πρώτων υλών και των βοηθητικών υλικών στην παραγωγή και την διενέργεια των σχετικών λογιστικών εγγραφών
                        της Αναλυτικής Λογιστικής της Εκμεταλλεύσεως.
                    γ) Με την κοστολόγηση και απογραφή της παραγωγής και την απόθεση των παραχθέντων προϊόντων σε ίδιο αποθηκευτικό χώρο ή σε χώρο 
                        μιας συνεργαζόμενης αποθηκευτικής επιχείρησης, για την παραπέρα διαχείριση των ειδών αυτών, πχ να πουληθούν και να ενταχθούν στην
                        ("εφοδιαστική") αλυσίδα εφοδιασμού.     

                     Όμως όπως διαπιστώνεται και η "εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού" των γερμανών, δηλαδή το μεγάλο  παραλληλόγραμμο με τους τρείς
                     κύκλους αναφέρεται στην ίδια ακριβώς εσωτερική οργάνωση και λειτουργία της επιχείρησης... 

                    Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι όλες οι "αλυσίδες", είτε αφορούν σε είδη που μετακομίζουν λίγα μέτρα σε αλλαγή της φάσης παραγωγής μέσα
                    στην ίδια μονάδα παραγωγής, είτε μεταφέρονται χιλιόμετρα μακριά προς την άλλη μονάδα παραγωγής του ίδιου εργοστασίου, η λογιστική =                         Logistics και το λογιστικό σύστημα = Logistical System είναι το ίδιο και ενιαίο, γιατί αφορούν στην ίδια επιχείρηση. Στο λογιστικό σχέδιο
                     όμως ενώ η λογιστική απεικόνιση είναι ίδια αλλάζει απλά ο αποθηκευτικός χώρος, δηλαδή ο φυσικός χώρος που αποτέθηκαν οι ποσότητες,
                     οι κωδικοί των ειδών, τα κοστολόγια τους, κλπ.                         
                    
                    Εδώ κρίνω και την διαφορά της "εσωτερικής αλυσίδας εφοδιασμού":
                    Στην "εσωτερική" το είδος βρίσκεται πάντα στην ίδια επιχείρηση, όπως πχ το παραπάνω παράδειγμα μου. Ή επιπλέον ενδεχόμενα μια παρτίδα
                    να αλλάξει θέση στον ίδιο αποθηκευτικό χώρο της αποθηκευτικής επιχείρησης, ή ίσως να αλλάξει ο αποθηκευτικός χώρος της ίδιας αυτής 
                    αποθηκευτικής επιχείρησης, για την καλύτερη  διευθέτηση των εμπορευμάτων που διαχειρίζεται. Λογιστική = Logistics εγγραφή όμως θα γίνει 
                    για να γνωρίζει η επιχείρηση που βρίσκονται τα είδη αυτά... 
                    (Το ίδιο ισχύει πχ για μια εμπορική επιχείρηση - Σούπερ Μάρκετ. Τα προϊόντα που προέρχονται από εξωτερικό τα συγκεντρώνει πχ:
                     - Στην Αθήνα για να καλύψει από εκεί σε επίπεδο Περιφέρειας την Πελοπόννησο, τα νησιά και την Στερεά Ελλάδα.
                     - Ή στην Θεσσαλονίκη για να καλύψει την Μακεδονία, κλπ 
                    Από εκεί αποκεντρώνονται τα είδη πχ σε επίπεδο νομού, κλπ) 

                   Στην "εξωτερική", ή ορθά στην "εξωτερική αλυσίδα εφοδιασμού", ή στην "εφοδιαστική αλυσίδα" που προσεγγίζεται στην διδασκαλία των
                   φοιτητών, αλλάζει σε κάθε φάση εξέλιξης της πορείας του εμπορεύματος και η εταιρεία που εμπλέκεται στο όλο σύστημα της διακίνησης,
                   η οποία όπως και όλες οι άλλες  του συγκεκριμένου εμπορεύματος, που προστίθενται στην διαδικασία. Όμως καθεμιά διενεργεί τις λογιστικές
                   εγγραφές που συνάγονται από την εμπλοκή της στην συγκεκριμένη φάση εκτέλεσης των διαδικασιών της "εφοδιαστικής" ή "εφοδιασμού"
                   αλυσίδας και τις συμβάσεις που καταρτίζονται.
                   
                    Σήμερα υπάρχει η ΕΕ και η έννοια αλυσίδα εφοδιασμού, που επέτρεψε στους γερμανούς να την προσεγγίσουν. Όμως και αυτοί πρωτύτερα 
                    της ΕΕ για την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης χρησιμοποιούσαν στην διδασκαλία τους τον όρο Betrieb = Εκμετάλλευση...
                   (Η ΑΒΣΠ διέκρινε την εσωτερική από την εξωτερική "αλυσίδα" με τους όρους Εκμετάλλευση και Συναλλαγές.)

 

Όπως διαπιστώνετε από το παραπάνω σχήμα η «εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού» αφορά εδώ στην εσωτερική λειτουργία μιας βιομηχανικής επιχείρησης.  
Ως γνωστό η εσωτερική λειτουργία της βιομηχανικής, (αλλά γενικά και κάθε  επιχείρησης), εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ,
που η ΑΒΣΠ δίδαξε ως «Εκμετάλλευση». (Εδώ στο σχήμα από αριστερά: Προμηθευτές - προμήθεια - παραγωγή - απόθεση παραγωγής - πελάτες.)
Μάλιστα, γενικά, στην ΑΒΣΠ ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα» δεν διδασκόταν στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, που προσέγγιζε ευρύτερα και στο σύνολο του το πεδίο λειτουργίας της αγοράς.
Όμως, στην ΑΒΣΠ  προσεγγίζαμε και την «εξωτερική αλυσίδα εφοδιασμού», (της μετέπειτα θεωρίας του Christopher και των ουραγών του), που ορίζαμε όμως ως «Συναλλαγές», τις συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ της βιομηχανικής επιχείρησης με τους πελάτες και τους προμηθευτές της. (βλέπε το παραπάνω σχήμα.)

Όπως έχω προαναφέρει οι «συναλλαγές» των επιχειρήσεων αφορούν στην κατάρτιση και στην εκτέλεση «προς τα εμπρός» συμβάσεων πώλησης,
γιατί ως γνωστό «προς τα πίσω» συμβάσεις αγοράς δεν υπάρχουν στο ελληνικό Δίκαιο.
(Παράβαλλε αυτήν την αναφορά μου με τον κλασσικό όρο που ακούγετε στην πιάτσα: «Να σπρώξεις ένα προϊόν στην αγορά»! (…και όχι να τραβήξεις…!)

Διευκρινίζω ότι και…
…Ο καθηγητής Μανιάτης ορίζει και αυτός ορθά στην σελίδα 43 του συγγράμματος του τις παραπάνω λειτουργίες ως «Αλυσίδα Εφοδιασμού».
Αυτές δηλαδή που οι γερμανοί εντάσσουν στην «Εσωτερική Αλυσίδα Εφοδιασμού» και τις περιγράφει έτσι:
«Δίκτυο δραστηριοτήτων που παραδίδει τελικό προϊόν ή υπηρεσία στον πελάτη... Αυτά περιλαμβάνουν την προμήθεια πρώτων υλών και
εξαρτημάτων την κατασκευή και την συναρμολόγηση των προϊόντων,
την αποθήκευση, την είσοδο και την παρακολούθηση παραγγελιών,
την διανομή μέσω καναλιών και την παράδοση στον πελάτη.»

Όμως και ο Christopher αναφέρεται και αυτός στην «εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού» των γερμανών, (στην σελίδα 30 του βιβλίου του), με την διαφορά ότι:
1) Την ορίζει ως «Διαδικασία διοίκησης Logistics»...
    …Όμως με αυτά που περιγράφει αναφέρεται στον όρο «Λογισμός» της
    ΑΒΣΠ και συγκεκριμένα στον «επιχειρησιακό & βιομηχανικό λογισμό»,
    γιατί αναφέρει τις δράσεις που αναλαμβάνει ο επιχειρηματίας, για να
    εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο έχει συστήσει και λειτουργεί την
    επιχείρηση του.
2) Στο σχήμα Christopher στην θέση «Absatz» = απομάκρυνση – απόθεση
    των γερμανών, οι μεταφραστές αναφέρουν «Διανομή».
    Παραπάνω διευκρίνισα όμως ότι δεν είναι δυνατόν να «διανεμηθεί» ένα
    προϊόν, που δεν έχει ακόμα απογραφεί, δηλαδή δεν έχει ακόμα γίνει η
    σχετική εγγραφή βιομηχανικής λογιστικής, για να εισαχθεί το είδος στον
    αποθηκευτικό χώρο έτοιμων προϊόντων της βιομηχανικής επιχείρησης!

Διαπιστώνεται ότι τόσο η «αλυσίδα» των Γερμανών, όσο και αυτή του Καθ. Μανιάτη αφορούν σε αυτό που δίδαξε πολλές δεκαετίες πρωτύτερα η ΑΒΣΠ, για:
- Τον «Τελικό σκοπό» που είναι η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση* χρησιμοτήτων, (προϊόντων), στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους»,
- * Επιπλέον η ΑΒΣΠ δίδαξε ότι η λειτουργία της Διαθέσεως περιλαμβάνει: «το  σύνολο των δραστηριοτήτων των δημιουργουμένων από την ολοκλήρωση της  παραγωγής μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Όλα τα παραπάνω όμως αφορούν στην προσέγγιση λειτουργίας μιας μόνο επιχείρησης. Τι συμβαίνει όμως αν στην διδασκαλία της  «εσωτερικής αλυσίδας», (ή της κατά Christopher «διαδικασίας διοίκησης Logistics), προστεθούν και πχ οι επιχειρήσεις που προμηθεύουν τα υλικά τους στην συγκεκριμένη  και αυτές, όπως και η συγκεκριμένη, λειτουργούν υπό τον έλεγχο μιας επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου = Πολυεθνικής επιχείρησης –
κατά την ΑΒΣΠ Ιθύνουσας Επιχείρησης;

Αυτή η εκδοχή υποχρεώνει στην προσέγγιση  δύο λειτουργιών… “αλυσίδας” της αγοράς:

- Η μία λειτουργία “αλυσίδας” θα αφορούσε στην “αλυσιδωτή” εμπλοκή
  “ανεξαρτήτων οντοτήτων”, που διδάσκουν οι θεωρητικοί,
  ή, κατά την ΑΒΣΠ, σε επιχειρήσεις  “που λειτουργούν με νομική
  αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία”!
Σε αυτήν την περίπτωση όμως η «αλυσίδα εφοδιασμού» που διδάσκουν οι
θεωρητικοί, θα ήταν το άθροισμα των «εσωτερικών αλυσίδων» των εμπλεκομένων επιχειρήσεων – ανεξαρτήτων οντοτήτων.  
Εδώ όμως, κατά την γνώμη μου, πρέπει να γίνεται λόγος γενικά και δίχως αμφιβολία, για την λειτουργία της αγοράς του ελεύθερου ανταγωνισμού.
 
- Η άλλη λειτουργία “αλυσίδας” θα αφορούσε κατά τους θεωρητικούς
  σε «εφοδιαστική αλυσίδα» ή κατά την ΑΒΣΠ στο “εξαρχής διατεταγμένο
  συγκρότημα επιχειρήσεων…”,   αυτό δηλαδή που έχει διατεταγμένο,
  διοικεί και ελέγχει ένας μεγαλοεπιχειρηματίας, όπως πχ ο παραπάνω
  κύριος με την μπαγκέτα και το πούρο στο στόμα…
  Ή ακόμα μια πολυεθνική επιχείρηση…
Μήπως όμως τότε ισχύει ένας άλλος ορισμός “αλυσίδας” – προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς -, αυτόν που η ΑΒΣΠ όρισε ως:
«Εξαρχής σχεδιασμό ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων, που καταλαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία ή
βιομηχανία επί ορισμένων ειδών ενός παραγωγικού κλάδου;…
…Με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση στην αγορά αυτών των ειδών - χρησιμοτήτων -, για την επίτευξη κέρδους;»
Το συμπέρασμα επομένως είναι να σκύψουμε στην διαχρονικά επισταμένη και βαθιά γνώση των ελλήνων επιστημόνων στην γνώση λειτουργίας της αγοράς και των επιχειρήσεων και να απεγκλωβιστούμε από τις εισαγόμενες και ασυνάρτητες προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς, που γίνονται από κάποιους με κίνητρο να βγούνε από την αφάνεια ή να εισπράξουν διάφορα  κονδύλια…
   

Προσοχή!
Η τελευταία υπό σημείο "γ*" περιγραφή της Διαχείρισης των λειτουργιών Αγορών, Παραγωγής και Πωλήσεων της επιχείρησης, συνάδει απόλυτα με τον τίτλο των βιβλίων "αλυσίδας" των ξένων. Αυτό διότι εκ του νόμου ο Διαχειριστής των εταιρικών υποθέσεων, μεταξύ αυτών και της Βιομηχανικής επιχείρησης, είναι υποχρεωμένος να τηρεί λογιστήριο = Logistics = Logistical System. 
(Αλλά όμως και ο "Mister 51%" - αυτός με την μπαγκέτα και το πούρο - απαιτεί την τήρηση λογιστηρίου με βάση τις αρχές της επιστήμης της λογιστικής και των φορολογικών ρυθμίσεων, γιατί όπως προανέφερα...: {"μισεί όλα όσο δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθούν με ακρίβεια"...}!)

Άρα συμπεραίνω και μεταφράζω τους τίτλους των αγγλικών βιβλίων:

- Το "Logistics end Supply Chain Management" ως: "Λογιστική και διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας".
- Δεν κατέχω την αγγλική και δέχομαι την μετάφραση "Supply Chain"**= "εφοδιαστική αλυσίδα", που κυκλοφορεί στην χώρα μας. Όμως, όπως απέδειξα 
   το "Supply Chain" στην αγγλική έκδοση των κανονισμών της ΕΕ, δεν έχει την παραμικρή σχέση με την ουρανοκατέβατη "εφοδιαστική αλυσίδα" των δικών
   μας στην χώρα μας που αναφέρονται σε αυτήν την έννοια...

   Επισημαίνω ότι εντόπισα με ικανοποίηση ότι ο Μανιάτης πολύ ορθά μέσα στα κείμενα του μεταφράζει: {Supply Chain = "αλυσίδα Εφοδιασμού}.
   Ίσως, όμως, αφού χρησιμοποιεί και τον όρο "εφοδιαστική αλυσίδα" θα πρέπει να αναφέρει και τους δύο παραπάνω ορισμούς μου για την:

    - {"εφοδιαστική αλυσίδα" = Εμπορικές Συναλλαγές} των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων  και
    - "αλυσίδα εφοδιασμού" = Εμπλοκή στην λειτουργία της αγοράς των επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης.)

- Αν επρόκειτο όμως για γερμανικά ή γαλλικά βιβλία εγώ θα μετάφραζα με απόλυτη βεβαιότητα: 
"Supply chain Management" = Λογιστική και διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού".

Αυτό γιατί λέξη προς λέξη οι όροι αφορούν στην:
α) ορολογία της ΑΒΣΠ,
β) στην ελληνική νομοθεσία και...
γ) ... στις επίσημες γλώσσες, (γερμανική & γαλλική), των κανονισμών της ΕΕ.

** Αντίθετα
  Ο όρος "Supply Chain" προέρχεται από την ανεπίσημη μετάφραση στην αγγλική του επίσημου γαλλικού ή γερμανικού κειμένου του κανονισμού της ΕΕ. 
  Αυτό όμως λίγη σημασία έχει, δηλαδή τι εννοούν οι άγγλοι ως "Supply Chain" και το "Management" του . Όμως, το ζητούμενο για τους έλληνες φοιτητές
  είναι, πώς προέκυψε ο ελληνικός όρος {"εφοδιαστική" αλυσίδα}; Μήπως ο πρώτος διδάξας ήταν τεχνικός ή δημοσιογράφος και δεν είχε την επιστημονική
  γνώση ΟΔΕ, ώστε να γνωρίζει ότι η ΕΕ και η χώρα μας δεν στολίζουν τα κείμενα της νομοθεσίας τους με κοσμητικά επίθετα;
 
  Μήπως όμως "Supply" σημαίνει "εφοδιασμός" στην αγγλική και όχι "εφοδιαστική"; Δηλαδή ο όρος "εφοδιαστική αλυσίδα" είναι προϊόν της μετάφρασης από
  κάποιον άσχετο δικό μας, που είχε περιορισμένες γνώσεις στην αγγλική και στα θέματα λειτουργίας της αγοράς και της επίσημης ορολογίας της ΕΕ;  
    
Άρα
2 Ερωτήσεις - Πρόκληση: Προς τους μεταφραστές του βιβλίου του Christopher:
Πρώτη ερώτηση:
Στο "Γλωσσάριο" στο τέλος του βιβλίου αναφέρετε τον όρο "Logistics" 13 φορές συνοδευόμενο από ένα ξενόγλωσσο όρο.  Όμως ενώ μεταφράζετε τον ξενόγλωσσο όρο, δεν μεταφράζετε την λέξη "Logistics", πχ {Logistics chain = Αλυσίδα Logistics}, {Logistics costs = Κόστος Logistics}, {Logistics mission =
= Αποστολή των Logistics}, κλπ. Τι σημαίνει όμως "Logistics"; Οι μεταφραστές σιωπούν... Αυτό δεν βοηθά όμως στην κατανόηση της έννοιας της "αλυσίδας" ή και του "Logistics" της από τους φοιτητές!
(Ποιά είναι όμως και η θέση των καθηγητών πάνω σε αυτό το ζήτημα; Εγώ, ως φορτηγατζής, έδωσα πολλές εκδοχές ερμηνείας της λέξης "Logistics" στην ανάπτυξη του σχολίου μου. Με ενδιαφέρον προσδοκώ να πληροφορηθώ και από άλλους για αντίστοιχες προσεγγίσεις του όρου αυτού στην ελληνική.)

Δεύτερη ερώτηση:
Αντίστοιχα στο Γλωσσάριο στολίζετε την λέξη "εφοδιαστική αλυσίδα" 7 φορές με τα επίθετα "προμηθευτοκεντρική", "συμβατική", "ευέλικτη", "εικονική", "πελατοκεντρική", "συγχρονισμένη", "ολοκληρωμένη". Διερωτώμαι όμως εκτός από το γεγονός ότι οι θεωρητικοί ορίζουν καθένας την "εφοδιαστική αλυσίδα"
όπως θέλει, πρέπει και κάθε θεωρητικός να την στολίζει και με δικό του τρόπο - επίθετο -, για να την περάσει - μοστράρει - στην "πασαρέλα - αγορά"; 
Πάντως αν αυτό σας εκφράζει σας προτείνω και άλλα επίθετα "στολίδια αλυσίδας", έτσι, για να προβληματιστείτε, όπως πχ "Πολυεθνική", "Μονοπωλιακή", "Καπιταλιστική", "Κερδοσκοπική", κλπ, "αλυσίδα"! 

Περιμένω και μια διευκρίνιση:
Πέραν αυτών επειδή εγώ δεν κατέχω την αγγλική, θα ήθελα να μου διευκρινιστεί από τους μεταφραστές του βιβλίου του Christopher, γιατί στο γλωσσάριο σελίδα 429, ενώ μεταφράζετε το:
{Supply chain = εφοδιαστική αλυσίδα},...
...Μεταφράζετε στο ίδιο γλωσσάριο το:
{supply networks = Δίκτυα εφοδιασμού};.

Μήπως πρέπει να προσαρμόσετε το "Supply" στην νομοθεσία της ΕΕ ως "εφοδιασμό"; ως ορθά πράξατε στα "δίκτυα εφοδιασμού"; Δηλαδή να μεταφράσετε και το "Supply chain" = "αλυσίδα εφοδιασμού"; Ή, αν εξακολουθείτε κοντόφθαλμα και εμμένετε στην "εφοδιαστική αλυσίδα", να επιβεβαιώσετε το βάσιμο των θέσεων σας με την μετάφραση και του "Supply networks" ως "εφοδιαστικά δίκτυα"!!! και όχι "δίκτυα εφοδιασμού", όπως ορθά τα έχετε μεταφράσει...

Συμπέρασμα...

...Για να βγάλω τους μεταφραστές από το δίλλημα, πώς τελικά μεταφράζεται το "Supply" τους; Συνιστώ να αφήσουν και τις δύο εκδοχές μετάφρασης, μιας και το βιβλίο του Christopher έτσι και αλλιώς δεν προσφέρει χρήσιμο επιστημονικό υλικό, (παρά μόνο παραπληροφόρηση), στους φοιτητές ΟΔΕ. Δηλαδή να μεταφράζουν το "Supply" τόσο ως "εφοδιαστική", όσο και ως "εφοδιασμού" και να δικαιολογούν την επιλογή τους, δηλαδή ότι μεταφράζουν με τον συγκεκριμένο τρόπο αυτό το "Supply" τους "χάριν ευφωνίας", ή "ποιητική αδεία", που λέγαμε στο Νυκτερινό Γυμνάσιο! 

Πώς όμως οφείλουν οι ακαδημαϊκοί να μεταφράζουν το "Supply"; Λογοτεχνικά; ποιητική αδεία; ή και χάριν ευφωνίας;, όπως κάνουν οι μεταφραστές του βιβλίου του Christopher; Ή οφείλουν να το μεταφράσουν όπως η Νομοθεσία της χώρας μας και της ΕΕ ορίζουν, δηλαδή με το ουσιαστικό "εφοδιασμός - εφοδιασμού" και όχι με το επίθετο "εφοδιαστική - εφοδιαστικής"; 

Κοντολογίς: Θα συνεχίζουν οι ακαδημαϊκοί να διδάσκουν την λειτουργία της αγοράς με βάση τον αμφιλεγόμενο όρο {"εφοδιαστική" αλυσίδα}, που είναι κατ' εμέ προϊόν άγνωστης προέλευσης στην χώρα μας; Ή κάποιος έλληνας ακαδημαϊκός, (εκτός από τον Μανιάτη που το κάνει ήδη), πάρει την πρωτοβουλία και να μεταφράσει:
Supply Network = Δίκτυο Εφοδιασμού!
Επιπλέον αντίστοιχα και
Supply Chain = Αλυσίδα Εφοδιασμού!
Δηλαδή να εγκαταληφθεί διά παντώς ή "εφοδιαστική" αλυσίδα στην χώρα μας; 

Αν κάποιοι ακαδημαϊκοί επειδή είναι άτολμοι, άπειροι, ανεπαρκώς καταρτισμένοι ή δεν θέλουν να χαλάσουν την επανάπαυση τους και δεν παίρνουν θέση, δεν δικαιούνται να διδάσκουν το αντικείμενο: {διαχείριση ή διοίκηση "εφοδιαστικής" αλυσίδας}, απλά γιατί δεν το κατέχουν. Τους συνιστώ επομένως να αρχίσουν την ανασύνταξη των συγγραμμάτων τους και να διδάσκουν, (τουλάχιστον στην ΟΔΕ), τα ίδια ακριβώς θέματα πάνω στην λειτουργία της αγοράς και των επιχειρήσεων αντί της "διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας" την "διαχείριση των εμπορικών συναλλαγών"! Επιπλέον και την "αλυσίδα εφοδιασμού" της ΕΕ και της χώρας μας και να την προσεγγίζουν όπως η ΕΕ την έχει θεσμοθετήσει.
 
Ανεξάρτητα από την Λογοτεχνία,
Πώς τώρα γράφονται τόμοι ολόκληροι για τις  "εφοδιαστικές αλυσίδες" χωρίς αναφορά των εμπλεκομένων προσώπων και τις συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους, καθώς και την λογιστική απεικόνιση των δράσεων των εργαζομένων και την καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από αυτές, μόνο αυτοί που τους γράφουν το ξέρουν.

Διαπιστώνω όμως ότι ίσως το ξέρουν και κάποιοι δικοί μας, που παρουσιάζουν τους ξένους σαν "Γκουρού" της λειτουργίας των επιχειρήσεων, αντί να περιγράφουν την λειτουργία της αγοράς μέσα στο θεσμικό πλαίσιο που ορίζει η Νομοθεσία της χώρας μας, που δεν προβλέπει ή ανέχεται τις "γκουρουσίνες" των ξένων, ούτε τις φορολογικές και τελωνειακές παραβάσεις των δικών μας!  

Αν κάποιοι καθηγητές υπεκφεύγουν γιατί έχουν εκτός:
- από την "εφοδιαστική αλυσίδα" κάποιων δικών μας, ή και
- την "Supply Chain" του Christopher, ή και 
- την "αλυσίδα εφοδιασμού" της νομοθεσίας...
...να προτείνουν επιπλέον  μία τρίτη "αλυσίδα", συνιστώ να την περιγράψουν επιστημονικά και τεχνοκρατικά και να την ορίσουν με τον δικό μου - λακωνικό τρόπο - ως...: 

Γ) ..."Υπαγωγή εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε ιεραρχημένη σειρά δράσεων",
   
 Που περιλαμβάνει όποια προσέγγιση "αλυσίδας" λειτουργίας της αγοράς και των επιχειρήσεων συνιστά το επιστημονικό πεδίο που διδάσκουν. 

Μάλιστα, αν θέλουν να περιγράψουν και να διδάξουν την "Διοίκηση" αυτών των "εμπλεκομένων επιχειρήσεων", (κατά το "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας"), δεν έχουν παρά να απεικονίσουν τον παραπάνω κύριο με το πούρο Αβάνας και την μπαγκέτα στο εξώφυλλο του βιβλίου τους, γιατί ως γνωστό μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις.

Άρα, στα εσώφυλλα του βιβλίου τους θα απομένει να αναπτύξουν όσα ο πτυχιούχος ΟΔΕ πρέπει να κατέχει, για να βγει στην πιάτσα (της αγοράς εργασίας) και να απαιτήσει με αξιώσεις μια αξιόλογη και καλοπληρωμένη απασχόληση.
- Όπως πχ θέματα εμπορικά, εργασιακά, λογιστικά, κοστολογικά, φορολογικά, νομικά, οργανωτικά, κλπ θέματα ΟΔΕ της ΑΒΣΠ, 
- Όπως επίσης πχ και θέματα γύρο από την επιλογή του τόπου εγκατάστασης των επιχειρήσεων, την ίδρυση και οργάνωση υποκαταστημάτων, θυγατρικών
  επιχειρήσεων, κατάρτιση και ανάλυση ισολογισμών, την σύγκληση για συνεδρίες των μελών του ΔΣ, προσκλήσεις των Μετόχων ΑΕ για Γενική Συνέλευση,
  υποβολής φακέλων στις Υπηρεσίες Εμπορίου και άλλα! (Θέματα και αυτά ΟΔΕ της ΑΒΣΠ...)

Σε αυτό δεν θα έχει αντίρρηση ακόμα και ο Christopher, γιατί τόσο το εξώφυλλο, όσο και το περιεχόμενο του βιβλίου, θα παρουσιάζουν όσα και ο ίδιος ο Christopher πρεσβεύει, δηλαδή:

- Αφενός στο εξώφυλλο θα παρουσιάζει τον {"Διοικητή" - "ενορχηστρωτή εφοδιαστικής αλυσίδας"}, του οποίου την ύπαρξη και τον ρόλο στην λειτουργία
  των επιχειρήσεων και της αγοράς μας διδάσκει ο Christopher. (Άσχετα, αν όπως απέδειξα, τον "ενορχηστρωτή" τον παρουσίασε - σκιτσάρισε - άλλος
  δημοσιογράφος 30 χρόνια περίπου πριν από τον Christopher.)

- Αφετέρου, το περιεχόμενο του βιβλίου θα παρουσιάζει και το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, που ο Christopher μας συνιστά ότι πρέπει να κατέχουμε, για να
  κατανοήσουμε τις απόψεις "αλυσίδας", που μας μοστράρει!
  Όμως οι πτυχιούχοι ΟΔΕ κατέχουν από πρώτο χέρι τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά και οι  επιχειρήσεις! Δεν χρειάζονται επομένως τις γνώσεις ή τις
  παραινέσεις του Christopher και των θεωρητικών "αλυσίδας" - συνοδοιπόρων - του.

  Επομένως... ο Christopher και όσοι ακαδημαϊκοί έχουν ταυτόσημες απόψεις "εφοδιαστικής αλυσίδας" ας διδάξουν ανέξοδα τις γνώσεις και τις εμπειρίες
  τους σε σχολές δημοσιογραφίας ή σχολές πολιτικών επιστημών. Στην ΟΔΕ όμως τα λάθη και οι παραλήψεις πληρώνονται, γεγονός που επιβάλλει την
  σοβαρή και επιστημονική προσέγγιση και ανάλυση της λειτουργίας των επιχειρήσεων μέσα στο θεσμοθετημένο περιβάλλον της αγοράς.

Σε μεταπτυχιακούς φοιτητές να διδάσκονται τα παραπάνω θέματα από το σημείο προσέγγισης της διδασκαλίας μέσα από την Διοίκηση μιας Ιθύνουσας Επιχείρησης κατά την ΑΒΣΠ, ή όπως είναι σήμερα ευρύτερα γνωστή, μιας Πολυεθνικής Επιχείρησης, η οποία δεν "διοικεί" μία μόνο επιχείρηση αλλά πολλές και διάφορες, με σκοπό να τις διατάξει "αλυσιδωτά" καθ' ομάδας με σκοπό την παραγωγή και διάθεση στην αγορά συγκεκριμένων προϊόντων... πχ από "τηλεφωνία μέχρι καλλυντικά" και από "ενοικιάσεις αυτοκινήτων μέχρι αλλαντικά"!... Ή όπως εντοπίζω στις εργασίες των φοιτητών μπύρες, φάρμακα, σαπούνια, κλπ.

Σε αυτό δεν πρέπει να υπάρχει αντίρρηση από τον Christopher, γιατί 30 τουλάχιστον χρόνια πρωτύτερα άλλοι συνάδελφοι του δημοσιογράφοι και θεωρητικοί "αλυσίδας" - λειτουργίας της αγοράς - εντόπισαν και προσέγγισαν την ύπαρξη και ένταξη των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά... που παράγουν "αλυσιδωτά" πχ τα ενδύματα "τζιν" σε 10 διαφορετικές χώρες"...

Ερώτηση - προβληματισμός:
Ποιός ορισμός "διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας" ταιριάζει για να περιγραφεί η "εφοδιαστική αλυσίδα" του παραπάνω τζιν;"

Εγώ απαντώ:

α) Στην διαχείριση της Παραγωγής του τζιν και Διάθεσης του τζιν στην αγορά ισχύει ο παραπάνω ορισμός της ΑΒΣΠ, γιατί περιγράφει στο σύνολο τους,
    τόσο τις δράσεις για την διαδικασία παραγωγής, όσο και τις δράσεις για την διάθεση της παραγωγής του τζιν στην αγορά!
    Εδώ συμφωνεί θέλει δεν θέλει ακόμα και ο Christopher, γιατί γνωρίζοντας ότι σε αυτά που γράφει έρχεται δεύτερος και με καθυστέρηση, δηλαδή τόσο για
    τις δράσεις των πολυεθνικών επιχειρήσεων, όσο και για τις ρυθμίσεις της ΕΕ, δηλώνει αλληγορικά ότι: "οι ιδέες αλυσίδας κυκλοφορούσαν από καιρό"...

   Τι εννοεί όμως εδώ "περί ιδεών αλυσίδας" ο Christopher; Μήπως ότι πριν αυτός καπηλευτεί τον όρο της ΕΕ, (La chaine d' approvisionnement, die
   Lieferkette),  δεν ήξεραν οι επιχειρηματίες γιατί ίδρυσαν και λειτουργούν τις επιχειρήσεις τους; και ήρθε αυτός να τους διαφωτίσει...:

    - {"Βρε κουτούτσικα η ένταξη και λειτουργία των επιχειρήσεων εντός της αγοράς λέγεται "Supply Chain" και η επιχειρηματική δραστηριότητα που ασκεί
        καθένας από εσάς λέγεται "Supply Chain Management"...
        ...και θα συνέχιζε,
     - ... Επειδή όμως το "Management" για να είναι  αποδοτικό και κερδοφόρο  πρέπει να ασκείται  με Λογισμό (= μέτρηση και υπολογισμό), που λένε οι
       έλληνες... και...
    - ...Επειδή δεν υπάρχει μια  κατάλληλη αγγλική λέξη, αποδίδω την ελληνική λέξη Λογισμός στην αγγλική ως "Logistics", που ως έννοια  θεωρώ ότι 
       καλύπτει τον τρόπο σκέψεις, λήψης αποφάσεων και δράσης όλων των επιχειρηματιών.}  

    Συμπεραίνω και ερωτώ:
   Ο ορισμός - διδασκαλία - της ΑΒΣΠ δεν θα μπορούσε να γίνει σήμερα αποδεκτός από τους θεωρητικούς σαν ένας ακόμα ορισμός "εφοδιαστικής αλυσίδας";
    Σας θυμίζω τον ορισμό: "Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων... κλπ...)
   (βλέπε ολόκληρο τον ορισμό - διδασκαλία της ΑΒΣΠ - λίγο παραπάνω)

β) Στην διαχείριση όμως της κυκλοφορίας των υλικών παραγωγής του τζιν, πχ βαμβάκι, νήμα, ύφασμα, βαφή, ραφή, ένδυμα, κλπ, από χώρα σε χώρα
    μέχρι την κατανάλωση ταιριάζει ο παραπάνω ορισμός μου για την "αλυσίδα εφοδιασμού" της νομοθεσίας της χώρας μας και της ΕΕ, που περιγράφει, ορίζει
    και ρυθμίζει, όλα όσα αναλαμβάνουν να οργανώσουν και να εκτελέσουν για λογαριασμό της Πολυεθνικής Επιχείρησης που παράγει αυτό το "τζιν" στις
    δέκα χώρες, οι επιχειρήσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης!!!  

Αντιλαμβάνεστε ότι το βάρος σε αυτό το μεταπτυχιακό επίπεδο ΟΔΕ πρέπει να βασίζεται στην Οργάνωση και Διοίκηση των επιχειρήσεων, που ελέγχονται από την Πολυεθνική Επιχείρηση, σε τρόπο ώστε τα πάντα γύρο από την διοίκηση και λειτουργία καθεμιάς ελεγχόμενης επιχείρησης, να επιτρέπουν να ελεγχθούν από την Πολυεθνική με ακρίβεια.

Πέραν αυτών θα πρέπει να διδάσκονται ζητήματα που θα αφορούν στην αγορά, πώληση, λύση, συγχώνευση επιχειρήσεων, κλπ. Ή ακόμα σε συνεργασίες μεταξύ των Διοικήσεων των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων για τον καθορισμό πλαισίου αρμονικής συνεργασίας, τόσο προς αποφυγή ενός μεταξύ τους  εξοντωτικού ανταγωνισμού, όσο πχ και προμήθειας υλικών από μια επιχείρηση που ελέγχουν ισότιμα οι δύο Πολυεθνικές, κλπ...  

Άρα
Οι πτυχιούχοι ΟΔΕ πρέπει να έχουν καταστεί ικανοί για να στελεχώνουν και την Διοίκηση των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων και να έχουν τα επιστημονικά και πρακτικά εφόδια, πχ ξένες γλώσσες, επαφές με Κυβερνήσεις, Συνδικαλιστικούς φορείς, Κεντρικές Τράπεζες, Επιμελητήρια, Εφορίες, Υπηρεσίες Εμπορίου της Νομαρχίας, κλπ, που θα τους επιτρέπουν να καθίστανται αυτοί που θα συμμετέχουν πλειοψηφικά στα ΔΣ των επιχειρήσεων του ομίλου της Πολυεθνικής και θα έχουν για την άσκηση των καθηκόντων τους, την κατά την ΑΒΣΠ Αντικειμενικότερη Αντίληψη των Πραγμάτων! 

Μεταξύ των καθηκόντων τους είναι να επισκέπτονται τις επιχειρήσεις τους, πχ στα 10 κράτη που παράγουν τα τζιν, για να ελέγχουν και να συντονίζουν την λειτουργία των μονάδων παραγωγής σε ποσότητες, χρόνους, ποιότητες, κωδικούς ειδών, τόπους διάθεσης της παραγωγής, κλπ, να ελέγχουν τα πεπραγμένα και να δίνουν νεώτερες εντολές στους υποτακτικούς πολυτελείας, για να εκτελεστούν οι αποφάσεις που ελήφθησαν στην έδρα της Πολυεθνικής!

Όσοι πτυχιούχοι ή μεταπτυχιακοί ΟΔΕ καταξιωθούν σε υψηλόβαθμες θέσεις σε Πολυεθνικές επιχειρήσεις οφείλουν να γνωρίζουν ότι ο "Διοικητής" τους έχει το πανάκριβο πούρο στο στόμα και κρατάει την μπαγκέτα στο ένα χέρι, (κατά Christopher για να ενορχηστρώνει και να διευθύνει την αλυσίδα του), ή όπως δηλώνω εγώ, με βάση την διδασκαλία της ΟΔΕ της ΑΒΣΠ, για να διοικεί τις επιχειρήσεις του.

Όμως προσοχή!!! ότι έχει το άλλο χέρι ελεύθερο, για να δείχνει την πόρτα εξόδου στα στελέχη του, που δεν κάνουν σωστά την δουλειά που τους έχει αναθέσει, δηλαδή... βαράνε φάλτσα τον αμανέ! Η ακόμα για να δείχνει την πόρτα εξόδου και σε στελέχη του, που... πήραν ψηλά τον αμανέ, δηλαδή έγιναν υπερόπτες και αξιώνουν πχ υπέρογκες αμοιβές ή άλλα προνόμια. (ο αμανές είναι μουσικό όργανο.)

Κλείνοντας: 
Ευχαριστώ όλους όσους επικοινώνησαν μαζί μου, ακόμα και όσους με τις αιχμές και τα σχόλια τους μου έδωσαν την ευκαιρία να ξεμουχλιάσω τις γνώσεις μου και να παραμείνω πνευματικά νέος... 

Τέλος και του τρίτου σχολίου...                                                                                      ...///...

Περισσότερα στα δύο αμέσως επόμενα άρθρα το 1ο και το 2ο που έγραψα πρώτα με αφορμή το άριστο βιβλίο του Μανιάτη...   
                                                                      ..//..