Kakatsakis.eu

 

 

 

H σχέση μου με την
                 Χερσαία Μεταφορά!

Για να είστε βέβαιοι για την εγκυρότητα των απόψεων που θα αναφέρω εδώ,
αλλά και σε όλα τα άρθρα και στα βιβλία μου, σας παραθέτω στην συνέχεια
επίσημα έγγραφα, που δείχνουν τον θεσμικό ρόλο που έπαιξα διαχρονικά
στην εξέλιξη της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην χώρα μας και στην
Ευρωπαϊκή Ένωση ειδικότερα.

Δηλαδή ότι εγώ έγραψα στα 2 βιβλία και στην ιστοσελίδα μου δεν τα διάβασα από
βιβλία δικών μας ή ξένων ακαδημαϊκών, αλλά ήταν εμπειρία, γνώση από σπουδές
και επιμορφώσεις μου, επιπλέον μέσα από την μελέτη νόμων και ρυθμίσεων,
στην αρχή από την ίδια την χώρα μας και στην συνέχεια από τον θεσμικό
ρόλο που μου ανέθεσαν όργανα της ΕΕ να εκτελέσω στην χώρα μας.

1) Το 1979 ίδρυσα με συμμετοχή 80% της εταιρείας Wohlfarht Transport KG
     και δικής μου 20% την εταιρεία Euroterminal ΕΠΕ. ΦΕΚ 3054 τεύχος,
     ΑΕ / ΕΠΕ της 5.9.1979…
    

2) Με την επιστολή μου προς το Υπ. Οικονομικών της 17.11.1979 ζήτησα
    την διενέργεια εκτέλεσης μιας Συνδυασμένης Μεταφοράς, (ΣΜ).
Επρόκειτο την εποχή εκείνη για μια βόμβα, γιατί μέχρι τότε ουδείς στην
χώρα μας, (και όχι μόνο...), γνώριζε τι σόι πράμα είναι η ΣΜ.

3) Το Υπ. Οικονομικών με το έγγραφο του από 12.12.1979 «ενέκρινε την διενέργεια
Συνδυασμένης Μεταφοράς με τον… «Euroterminal ΕΠΕ ζητούμενο τρόπο...»
Ιδού το έγγραφο:  εδώ συνδυασμένες έπεται
(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Εδώ οφείλω να ενημερώσω προς πάσα κατεύθυνση ποιος είναι ο τρόπος που εγώ
ζήτησα, γιατί ως γνωστό από τότε όλοι οι άσχετοι με τις χερσαίες μεταφορές γράφουν
ότι θέλουν για τις Συνδυασμένες Μεταφορές, δίχως να περιγράφουν τεχνικά, εμπορικά,
φορολογικά, κλπ, τον τρόπο που διενεργείται η κατά περίπτωση "συνδυασμένη" μεταφορά
που έχουν στο μυαλό τους. σχήμα συνδυασμένης έπεται 
(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Εδώ όπως εγώ ζήτησα θα παραλαμβάνω από τον Αποστολέα – εργοστάσιο το φορτίο
φορτωμένο επάνω στην νταλίκα μου!
Στην συνέχεια ξε-κοτσάρω από την νταλίκα, (δηλαδή το φορείο με τους πίσω άξονες),
από το μέρος της νταλίκας που περιέχει το εμπόρευμα, το οποίο φορτώνω πχ στην
Γερμανία επάνω στο βαγόνι του τραίνου.

Στον προορισμό στην Ελλάδα ξεφορτώνω το φορτίο από το βαγόνι και το κοτσάρω
στο φορείο των πίσω αξόνων και σαν νταλίκα πλέον το παραδίδω στο Τελωνείο και
στην πόρτα του Παραλήπτη…

Προσέξτε τώρα την διαφορά που ζήτησα και εγκρίθηκε:
(Για την ακρίβεια των αναφορών μου θα γυρίσω στο παρελθόν...)
Παρενθετικά
Προσέξτε την διαφορά που υπάρχει μεταξύ της δικής μου επιστημονικής γνώσης και
τεχνοκρατικής πείρας, σε σύγκριση με την θεωρητική, αόριστη και ανύπαρκτη των
δικών μας ακαδημαϊκών καθηγητών ΑΕΙ, σε ότι αφορά ειδικότερα στο πεδίο, που το
προσεγγίζουν ως «συνδυασμένες μεταφορές».
Εγώ το 1979 που αίτησα να εκτελέσω «συνδυασμένη μεταφορά» δεν χρειάστηκα να
αλλάξω τους νόμους όλων των κρατών που θα εμπλέκονταν στην διακίνηση των
εμπορευμάτων στο έδαφος τους.

Εγώ απλά ως κοστολόγος σιδηροδρομικών μεταφορών είχα ήδη γνώση της προ ολίγων
ετών σύστασης και λειτουργίας της Intercontainer και του θεσμικού πλαισίου που είχαν
συμφωνήσει οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρώπης, για να κυκλοφορήσουν τα
εμπορεύματα εντός των "μεγάλων εμπορευματοκιβωτίων", τα μετέπειτα γνωστά στους
ερασιτέχνες της χώρας μας ως “container”.

Συγκεκριμένα τα κράτη αποφάσισαν να ενοποιήσουν τις διαδικασίες ελέγχου της κυκλοφορίας
των εμπορευμάτων εντός των container, τα οποία εισάγονταν από τρίτες χώρες στην Ευρώπη,
όσο όμως και των container τα οποία θα εξάγονταν του εδάφους της Ευρώπης προς τρίτες χώρες.

Σκοπός του εγχειρήματος ήταν τότε να αποφευχθούν οι απώλειες δασμών και φόρων,
η διαχείριση είσπραξης και διανομής των κομίστρων, ο άμεσος έλεγχος της κυκλοφορίας
των container, κλπ. Η κοινοπρακτική επιχείρηση επομένως που ίδρυσαν τους διασφάλιζε
επιπλέον την απρόσκοπτη οργάνωση και εκτέλεση του μεταφορικού έργου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Intercontainer ήταν 7μελές και απαρτιζόταν από τα σιδ/κα δίκτυα
με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής στο κεφάλαιο ιδρύσεως της επιχείρησης.
Την επιχείρηση εκπροσωπούσε στο κάθε κράτος μέλος η κρατική του σιδ/κη επιχείρηση,
πχ στην χώρα μας οι ΣΕΚ και μετέπειτα ΟΣΕ.

Η Intercontainer ήταν επιφορτισμένη επομένως να διαχειρίζεται μονοπωλιακά τα container
στο έδαφος της Ευρώπης είτε μέσα σε αυτά μεταφέρονταν φορτία εισαγωγής ή εξαγωγής της
Ευρώπης, είτε αφορούσαν εμπορεύματα μεταξύ  επιχειρήσεων των κρατών μελών της
Intercontainer.  Σε κάθε περίπτωση το container θα έπρεπε να διέλθει τα σύνορα τουλάχιστον
μιας χώρας, της οποίας ο σιδ/μος ήταν μέλους της Intercontiner.

Για τον ενιαίο έλεγχο του συστήματος τα σιδ/κα δίκτυα  χρησιμοποίησαν το “bulletin de remise”,
“Uebergabeschein”, το οποίο εγώ μετάφρασα τότε ως «Δελτίο Παραδόσεως».

Δηλαδή κάθε δελτίο παραδόσεως αμέσως μετά την κατάθεσή του από τον πελάτη στον τερματικό
σταθμό αναχώρησης καταχωρείτο στο λεγόμενο από εμάς «System», δηλαδή στο λογιστικό μας
σύστημα Η/Υ. Με τον τρόπο αυτό κάθε μεταβολή στην συνέχεια στην θέση του container ήταν
καταχωρημένη στο «σύστημα» μας, δηλαδή πχ εκεί καταχωρούσαμε τον πελάτη, το φορτίο,
την διαδρομή, τον τόπο αναχώρησης και προορισμού, την άφιξη και παράδοση στον πελάτη, την
έκδοση και είσπραξη του τιμολογίου μας, τις εκκαθαρίσεις των κομίστρων με τα σιδ/κα δίκτυα, κλπ…
(Εννοείται ότι για την σιδ/κη μεταφορά εκδιδόταν η φορτωτική CIM, επομένως εφαρμόζονταν
και οι σχετικές διατάξεις της σε ότι αφορά την “Ευθύνη”,)  

Το έγγραφο αυτό προέβλεπε δηλαδή τα πάντα που αφορούσαν από την διάθεση του container
για φόρτωση στον πελάτη μέχρι και την παράδοση του εμπορεύματος στον παραλήπτη.
Αυτό όπως αντιλαμβάνεστε συνέβαινε γιατί η Intercontainer λειτουργούσε σαν Διαμεταφορέας,
δηλαδή δεν εκτελούσε  η ίδια το έργο, αλλά οι σιδ/μοι και βέβαια γιατί τα κράτη είχαν καθένα
εμπιστοσύνη στο κρατικό τους σιδ/κο δίκτυο.

Άρα λοιπόν εγώ το 1979 ζήτησα απλά από το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών να μου επιτρέψει
να παραλαμβάνω το εμπόρευμα στο φορτηγό μου αυτοκίνητο από το εργοστάσιο του αποστολέα
ύστερα από την εκτέλεση των διαδικασιών εξαγωγής από το τελωνείο της χώρας αναχώρησης,
χρεωμένο όμως όπως προβλεπόταν στο Carnet TIR.

Όμως εγώ επειδή είχα την τεχνολογία «κινητό αμάξωμα» είχα ζητήσει να μην μου χρεώνεται το
εμπόρευμα στο Carnet TIR με βάση τον αριθμό κυκλοφορίας του φορτηγού, αλά με βάση τον
αριθμό του κινητού αμαξώματος.
Αυτό στην πράξη σήμαινε ότι εγώ στο κράτος αναχώρησης πήγαινα στον τερματικό σταθμό και
κατάρτιζα με βάση το Δελτίο παραδόσεως σύμβαση με την Intercontainer να μου το μεταφέρει
στην Ελλάδα. Στην συνέχεια η Intercontainer κατάρτιζε δική της σύμβαση με τον σιδ/μο για την
μεταφορά του στον προορισμό. Εκεί εγώ το παραλάμβανα στον τερματικό σταθμό προορισμού,
(κάθε τερματικός σταθμός εκπροσωπούσε την Intercontainer) και με άλλο φορτηγό μου παρέδιδα
στο Τελωνείο το κινητό αμάξωμα με το φορτίο, για να ξεχρεώσω το Carnet TIR.   

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν το μόνο που άλλαξε ήταν ότι «άνοιξαν τα σύνορα» και τα
«καθεστώτα διαμετακόμισης» σε «εσωτερική» και «εξωτερική», γνωστά με κωδικούς Τ1 και Τ2…

Κρίνετε επομένως μόνοι σας την ασχετοσύνη των δικών μας καθηγητών ΑΕΙ που χρησιμοποιούσαν
ανεύθυνα από τότε τον δικό μου όρο «συνδυασμένη μεταφορά» αντιγράφοντας καθένας τους
αποσπάσματα από άλλα άσχετα βιβλία. Δηλαδή ενώ το 1979 την απόφαση του Υπ. Οικονομικών
την δημοσίευσαν και οι οικονομικές εφημερίδες της εποχής «Ναυτεμπορική», (φύλο της 30.11.1979)
και "Expres" δύο ημέρες μετά τα ΑΕΙ δεν τις έλαβαν υπόψη και δίδασκαν τις συνδυασμένες
μεταφορές τους αυτοσχεδιάζοντας ή αντιγράφοντας ανεφάρμοστες ασυναρτησίες από ξένα βιβλία.
Επομένως η "Συνδυασμένη μεταφορά" ήταν στην αγορά γνωστή και βέβαια
εκτελείτο από τις επιχειρήσεις...

Το λάθος όλων των καθηγητών επομένως είναι ότι επειδή δεν κατέχουν την «Μεταφορά»
γράφουν γενικά και αόριστα ασυναρτησίες και για να έχουν «πισινή» επικαλούνται βιβλιογραφία.
Δηλαδή δεν λαμβάνουν υπόψη ότι η «μεταφορά» είναι «σύμβαση έργου» και για να την
προσεγγίσεις πρέπει να λάβεις υπόψη τα εμπλεκόμενα πρόσωπα και τις συμβάσεις που
καταρτίζουν μεταξύ τους. Δηλαδή συγκεκριμένα πχ την σύμβαση πώλησης και την σύμβαση έργου
στην κάθε «Μεταφορά»… Αυτό τους αναγκάζει να γράφουν μαζικά για «συνδυασμένες μεταφορές»,
που είναι θεωρητικός και αόριστος όρος και έτσι την βγάζουν καθαρή.

Ένα απλό παράδειγμα από το “σύγγραμμα” των Στράτου Παπαδημητρίου  & Ορέστη Σχινά
εκδόσεως 2004. Στην σελίδα 144 υπό τον τίτλο: «3.2.2.1 Η έννοια των συνδυασμένων μεταφορών»
γράφουν:
«Η έννοια των συνδυασμένων μεταφορών δεν έχει πλήρως αναλυθεί και οριστεί ως τώρα παρά
την ανάπτυξη των σχετικών πολιτικών θεμάτων στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Οι ορισμοί που κατά
καιρούς έχουν αποδοθεί δεν χαρακτηρίζονται από την δέουσα επιστημονική ακρίβεια και κυρίως
δεν αποδίδουν πάντα το ζητούμενο. Παρακάτω αναλύεται ο όρος “συνδυασμένες μεταφορές”
(intermodalism) περιφραστικά ως απάντηση σε εύλογα ερωτήματα».

Εγώ δεν γράφω αναλυτικά όλο το κείμενο τους, απλά αναφέρω τους όρους που αναλύουν,
για να καταλάβετε για τις  αοριστίες και θεωρίες που γράφουν, Πχ:
- “intermodalism” όπως είδαμε παραπάνω. (Δηλαδή πετούν την μπάλα στην εξέδρα,
   γιατί την «συνδυασμένη μεταφορά» με τον ζητούμενο τρόπο από την εταιρεία μου τον ορίζουν
   ως “intermodalism”, για να γράψουν στην συνέχεια τριτοκοσμικές ασυναρτησίες., δηλαδή…
- “modalism”
- “intermodal”
- “containerization”
Στην συνέχεια δίνουν ένα ορισμό της ΕΕ:
«Οι συνδυασμένες μεταφορές είναι χαρακτηριστικό ενός μεταφορικού συστήματος, που επιτρέπει
τουλάχιστον δύο μέσα να χρησιμοποιηθούν με ολοκληρωμένο τρόπο για μεταφορές πόρτα-πόρτα.»

Εγώ σχολιάζω απλά και ερωτώ, σε ποιας  ημερομηνίας ενός κειμένου της ΕΕ βρήκαν οι
Παπαδημητρίου – Σχινάς το 2004 πού έγραψαν το βιβλίο τους τον ορισμό αυτό; Την στιγμή μάλιστα
που η «συνδυασμένη μεταφορά» ήταν ήδη ρυθμισμένη και διενεργείτο από τα κράτη της Ευρώπης
20 χρόνια πριν από την εμφάνιση του όρου από την “ΕΕ”, δηλαδή την “Ευρωπαϊκή Ένωση”;

Εγώ σαν τεχνοκράτης δηλώνω στους ακαδημαϊκούς ότι η ΕΕ όταν εισάγει “το πρώτον” ένα όρο
σε συγκεκριμένο κανονισμό της δεν τον “ορίζει”, αλά τον περιγράφει αναλυτικά στον κανονισμό
της και επιβάλει τις διαδικασίες που πρέπει να εκτελεστούν για την αρμονική και καθολική
εφαρμογή των ορισμών της από τους εμπλεκόμενους. 

Για να γίνει κατανοητή η έννοια της αυθεντικής Συνδυασμένης μεταφοράς που εισάγω εγώ,
θα σας αναφέρω παρακάτω έγγραφα, που δείχνουν ότι η ΣΜ, όπως και κάθε άλλη Μεταφορά
ήταν πάντα ρυθμισμένη και θεσμοθετημένη στην κάθε λεπτομέρεια εκτέλεσης της. Σε ότι
αφορά ειδικότερα στην περιγραφή των διαδικασιών εκτέλεσης της Συνδυασμένης μεταφοράς
σας αναφέρω επί λέξει απόσπασμα από την σελίδα 263 του πρώτου μου βιβλίου:
«Η ελληνική διεθνής χερσαία εμπορευματική μεταφορά», εκδόσεως 2006.
Αρχή:
{Εκ του παραπάνω λόγου οι μεταφορές αυτές, (εννοούσα τότε τις ΣΜ),  δεν υλοποιήθηκαν.
Χαρακτηριστικό της προσπάθειας που έγινε τότε να βρεθεί μια λύση της συμμετοχής της
ξένης εταιρείας στην ελληνική μεταφορική, είναι τα παρακάτω σύντομα κείμενα αλληλογραφίας
μεταξύ του συγγραφέως του παρόντος έργου και της Γενικής Διευθύνσεως Μεταφορών του
Υπουργείου Συγκοινωνιών.

Επιστολή αίτηση μου της 09.04.1981 που έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου στο Υπουργείο
Μεταφορών 12663/9.4.81
{Κύριοι,
Έχω την τιμή να σας παρακαλέσω να μου γνωρίσετε αν είναι δυνατή η ενεχυρίαση, με
παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στον δανειστή, των μετοχών της ανώνυμης εταιρείας
μεταφορών του Ν. 1060/71, όπως ισχύει σήμερα  με τον Ν. 383/76.
Σας διευκρινίζω ότι η ενεχυρίαση θα γίνει σε δανειστή που είναι αλλοδαπό νομικό
ή φυσικό ή εν πάση περιπτώσει σε ελληνικό νομικό πρόσωπο ελεγχόμενο όμως απόλυτα
από αλλοδαπό.
Ως γνωστό δυνάμει του άρθρου 30^α του Ν. 2190/1963 περί ΑΕ επιτρέπεται η παραχώρηση
των μετοχών ΑΕ μετά δικαιώματος ψήφου λόγω ενεχύρου στον δανειστή.
Η διάταξη αυτή κατά πόσον έρχεται σε αντίθεση με τον Ν. 383/76 που θέλει κατοχυρωμένα
τα κεκτημένα συμφέροντα των ελλήνων αυτοκινητιστών;
Ποιος νόμος υπερισχύει;

Παρακαλώ για την έκδοση σχετικής σας αποφάσεως.
Με υπόληψη
Στυλ. Κακατσάκης}

Η απάντηση του Υπ. Μεταφορών με ημερομηνία 28.4.1981 και αριθμό πρωτοκόλλου
Φ7/12663/1048 έχει ως κατωτέρω:
«Σχετ.: Αίτηση σας από 9.4.81
Απαντούμε στην παραπάνω αίτηση σας:
1. Από τις διατάξεις του Ν.383/76 δεν παρέχεται δυνατότης ενεχυριάσεως σε ημεδαπό
ή αλλοδαπό νομικό ή φυσικό πρόσωπο μετοχών μεταφορικής  επιχειρήσεως
συσταθείσης είτε με τον νόμο αυτό είτε με τον νόμο 1060/71.
Σύμφωνα με τον ανωτέρω νόμο (383/76) επιτρέπεται μόνο μεταβίβαση μετοχών
μεριδίων και μερίδων των λειτουργουσών με οποιαδήποτε μορφή μεταφορικών
επιχειρήσεων κατά τα ειδικότερα οριζόμενα με τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ. 6 αυτού.
2. Ο Ν. 383/76, ως ειδικός κατισχύει του Γενικού Νόμου περί Ανωνύμων Εταιρειών,
(Ν. 2193/63)».

Τα παραπάνω έγγραφα φανερώνουν ότι Συνδυασμένη Μεταφορά ήταν θεσμοθετημένη
και ρυθμισμένη ήδη από την δεκαετία του 70! Το δράμα ήταν ότι η έλλειψη γνώσης των
καθηγητών ΑΕΙ και η αδιαφορία τους να μελετήσουν και κατανοήσουν επιστημονικά
και πρακτικά αυτό το πεδίο λειτουργίας της αγοράς κατάντησαν μεταξύ άλλων τις
"συνδυασμένες μεταφορές" να είναι επιστημονική φαντασία!

Το «μεταξύ άλλων» αφορά δυστυχώς και στην έννοια «αλυσίδα εφοδιασμού» του
κανονισμού της ΕΕ 2454/93…

Αυτό γιατί καλόμαθε και βόλεψε τους δικούς μας ακαδημαϊκούς, οι οποίοι μετά το 1993,
τότε που άνοιξαν τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκαναν γαργάρα και τον όρο
«Αλυσίδα Εφοδιασμού» της ΕΕ, τον μετάφρασαν σαν «εφοδιαστική αλυσίδα» και συνεχίζουν
να γράφουν όπως πάντα σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρώπης επιστημονική φαντασία ή τριτοκοσμικές και ανεφάρμοστες ασυναρτησίες των
ΗΠΑ και Αγγλίας! Παρακάτω επανέρχομαι...

Δώστε όμως τώρα προσοχή στην παρακάτω ανάλυση της σημασίας της αίτησης μου και της
απάντησης του Υπουργείου. Εκεί θα διαπιστώσετε ότι η δική μου Συνδυασμένη Μεταφορά
δεν είναι ότι περιγράφει γενικά και αόριστα κάθε ακαδημαϊκός, αλά ένα συγκεκριμένο
θεσμικό πλαίσιο κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που ζήτησα να εφαρμόσω.

Όπως διαπιστώσατε όμως από τα μέχρι τώρα κείμενα μου ο τότε ΕΟΦ, δηλαδή ο 
"Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας" της εποχής εκείνης ήταν χρεωμένος για την
διεθνή μεταφορά του με το Carnet TIR. Με βάση τις τότε ρυθμίσεις της χώρας μας
υπήρχαν 2 νομικά πρόσωπα που εκτελούσαν διεθνείς οδικές μεταφορές. Την εποχή εκείνη
τις διεθνείς οδικές μεταφορές τις διενεργούσαν συγκεκριμένα τα εξής πρόσωπα:

α) Ο Ν.1060/71 που αφορούσε στις Ανώνυμες Εταιρείες των οποίων οι μέτοχοι έπρεπε
    να είναι Επαγγελματίες Αυτοκινητιστές γραμμένοι στο ΤΣΑ, (Ταμείο Συντάξεως
    Αυτοκινητιστών).
    Η εγγραφή στο ΤΣΑ προϋπόθετε όμως να έχουν φορτηγό με άδεια κυκλοφορίας ΦΔΧ,
    (Φορτηγού Δημόσιας Χρήσης).
    Για να συσταθεί μεταξύ τους μια ΑΕ θα έπρεπε να καταθέσουν οι εταίροι τις άδειες των
    φορτηγών τους στο Υπ. Μεταφορών, το οποίο στην συνέχεια τις άλλαζε σε άδειες στην
    επωνυμία της ΑΕ που ήθελαν να συστήσουν.
Κατά την μετέπειτα λειτουργία της η ΑΕ Μεταφορών λάμβανε από την ΟΦΑΕ,
(Ομοσπονδία Φορτηγών Αυτοκινητιστών Ελλάδος) τα Carnet TIR και εκτελούσε την
διεθνή μεταφορά, τα οποία επέστρεφε εξοφλημένα για να λάβει άλλα.

Στον νόμο προβλεπόταν όμως ότι μετά την παρέλευση πενταετίας θα επιτρεπόταν
να εισέλθουν ως μέτοχοι και άλλα πρόσωπα, που δεν θα ήταν αυτοκινητιστές του ΤΣΑ.
Αυτό έφερε στην συνέχεια αντιδράσεις από τους αυτοκινητιστές που θα έχαναν
το  προνόμιο της «άδειας ΦΔΧ», γεγονός που ανάγκασε το Υπουργείο προκειμένου
να οργανώσει ορθολογικά την διεθνή μεταφορά, να θέσει σε ισχύ και τον Ν. 383/76.
Περισσότερα στο πρώτο μου βιβλίο:
«Η ελληνική διεθνής χερσαία εμπορευματική Μεταφορά», εκδόσεως 2006.

β) Ο Ν. 383/76 αφορούσε στις Ιδιότυπες Μεταφορικές Εταιρείες (ΙΜΕ), οι οποίες είχαν
    την νομική μορφή ΕΠΕ (Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης) και στην αγορά γνωστές ως
    ΙΜΕ-ΕΠΕ. Ο λόγος συστάσεως τους ήταν να μαζέψει τους “σκόρπιους αυτοκινητιστές”
   σε ομάδες με κατά νόμο υπεύθυνο τον διαχειριστή της ΙΜΕ-ΕΠΕ, ο οποίος ήταν κυρίως
   επιφορτισμένος στην διαχείριση των Carnet TIR. 
Αυτό προβλεπόταν έμμεσα στον νόμο, γιατί κάθε μέλος της ΙΜΕ-ΕΠΕ είχε δικά του έσοδα
και κέρδη, επομένως η ΙΜΕ-ΕΠΕ δεν είχε δικά της αποτέλεσμα χρήσεως για την ετήσια
μηδενική δήλωση εισοδήματος στην Εφορεία…  

Τα παραπάνω δεν σας τα αναφέρω για εντυπωσιασμό, παρά μόνο για να σας δείξω την
χαοτική διαφορά της δικής μου πρωτότυπης και αυθεντικής Συνδυασμένης Μεταφοράς
του 1979, από τις όψιμες συνδυασμένες μεταφορές όλων των θεωρητικών της χώρας μας,
που ξεμπούκαραν μαζικά στα επόμενα χρόνια.
Συγκεκριμένα:
Όπως διαπιστώσατε από την ισχύ και εφαρμογή των Ν. 1060/71 και 383/76 το επάγγελμα
του έλληνα αυτοκινητιστή ήταν απόλυτα κατοχυρωμένο. Όμως εγώ στις διαπραγματεύσεις
που έκαναν οι γερμανοί με την ελληνική ΑΕ του Ν. 1060/71 διαπίστωσα ότι η ελληνική ΑΕ
προσπάθησε να συνάψει μια συμφωνία που θα της εξασφάλιζε ένα τεράστιο κεφάλαιο σε
τροχαίο υλικό, ενώ η γερμανική εταιρεία δεν θα είχε την παραμικρή διασφάλιση στο
κεφάλαιο που θα επένδυε…

Για τον λόγο αυτό κατέθεσα την επιστολή – αίτηση μου στο Υπ. Μεταφορών για να
αποδείξω επίσημα στους γερμανούς να μην προχωρήσουν στην επένδυση τους.
Εγώ μάλιστα για να δείξω στο Υπουργείο ότι δεν κατείχα το συγκεκριμένο θέμα,
το "έπαιξα αδαής" θέτοντας στην αίτηση μου την λέξη «υπερισχύει», ενώ εγώ ήδη
από το Εμπορικό Δίκαιο της ΑΒΣΠ γνώριζα τον σωστό όρο «κατισχύει»… 

Δεν ήθελα δηλαδή να πάρω από το  Υπουργείο μια περιφραστική και γενικόλογη απάντηση,
για να μπορεί η ελληνική επιχείρηση να την εξηγήσει στους γερμανούς όπως την συνέφερε.
Απέδειξα δηλαδή στους γερμανούς ότι δεν υπήρχε η παραμικρή δικλείδα ασφαλείας, για να
ελέγξουν ως πλειοψηφία στο κεφάλαιο την διοίκηση της συγκεκριμένης ΑΕ του Ν. 1060/71.
Η απάντηση μονολεκτικά «κατισχύει» που ζήτησα και έλαβα ξεκαθάρισε τα πράγματα και
απέφυγαν οι γερμανοί μια καταστροφική επένδυση.

Άρα όποιος αναφέρει και διδάσκει "συνδυασμένη μεταφορά" οφείλει να περιγράψει την
δική του με προσδιορισμό των προσώπων και του θεσμικού πλαισίου που θα την εκτελέσει.
Αν δεν υπάρχει ήδη θεσμικό πλαίσιο, τότε όπως έκανα εγώ οφείλει να περιγράψει το δικό του
και να ζητήσει αρμοδίως την έγκρισή του. Το διαπιστώσατε παραπάνω από τις επιστολές και
έγκριση του Υπουργείου Μεταφορών και του ΟΣΕ.

Σε ότι αφορά στο πεδίο «Ευθύνη» στην συνδυασμένη μεταφορά έχω μελετήσει και
το 305  σελίδων βιβλίο μιας Καθηγήτριας Νομικής του Α.Π.Θ. εκδόσεως 2010. Στην κάθε
σελίδα η επιστήμων αναφέρει και 5 – 6 παραπομπές από νομολογία, ή βιβλιογραφία ντόπια
και αλλοδαπή. Αυτό σημαίνει ότι υπό τον όρο «συνδυασμένη μεταφορά» έχει κατά νου και
μια διαφορετική περίπτωση κάποιας... "μεταφοράς"…
Η «ευθύνη» όμως στην δική μου πρωτότυπη και αυθεντική "συνδυασμένη μεταφορά"
είναι ήδη θεσμοθετημένη και συγκεκριμένα:
α) Σε ότι αφορά στην οδική διαδρομή από την επιχείρηση του αποστολέα μέχρι τον
    σιδ/κο σταθμό αποστολής ισχύει και εφαρμόζεται η σύμβαση CMR των χερσαίων
    διεθνών μεταφορών.
β) Σε ότι αφορά στην σιδ/κη μεταφορά μέχρι τον τερματικό σταθμό προορισμού ισχύει 
    και έχει εφαρμογή η σύμβαση CIM των σιδ/κων μεταφορών.
γ) Στην συνέχεια από την παραλαβή του εμπορεύματος από τον σιδ/μο μέχρι τον τελικό
    προορισμό και παραλήπτη ισχύει εκ νέου η σύμβαση CMR.

Άρα η «ευθύνη» στην συνδυασμένη μεταφορά είναι υπόθεση των πραγματικών περιστατικών
κάθε μεταφοράς και των συμβάσεων μεταξύ των εμπλεκομένων προσώπων. 
Εγώ απλά σαν πατριάρχης της συνδυασμένης μεταφοράς, που καταξιώθηκα στην συνέχεια
να εκπροσωπώ στην χώρα μας για 25 χρόνια Intercontainer, δηλαδή τον φορέα Συνδυασμένων
Μεταφορών της ΕΕ, συμβουλεύτηκα κατά την σύνταξη των άρθρων μου διαπρεπείς έλληνες
νομικούς και που διευκρίνισαν αφενός την ευθύνη των Μεταφορέων (οδικών - σιδ/κων),
αφετέρου ότι δεν δύναται να αναζητηθεί αδικοπρακτική ευθύνη του οδικού Μεταφορέα κατά
την διάρκεια εκτέλεσης της σιδ/κης διαδρομής της συγκεκριμένης "συνδυασμένης μεταφοράς"
Τέλος της παρένθεσης

Δηλαδή εγώ είχα ζητήσει να αφαιρώ τεχνικά, (είχα σχετικά πατενταρισμένη τεχνολογία),
από το φορτηγό τους πίσω άξονες και να φορτώνω μόνο το μέρος του φορτηγού
που περιείχε το εμπόρευμα! Βλέπετε όμως την διαφορά; Δηλαδή ότι στην σύνθετη
μεταφορά φορτώνεται και το φορείο των πίσω αξόνων του φορτηγού!
(ή ολόκληρο το φορτηγό με τον τράκτορα... (το σχήμα ακολουθεί, υπάρχει όμως αλλού...)
Αυτό σημαίνει ότι εγώ με αυτό το τεχνικό πλεονέκτημα ήμουν ανταγωνιστικός
στην οδική μεταφορά, γιατί μετέφερα δύο επιπλέον τόνους καθαρού εμπορεύματος
με μηδέν επιπλέον κόστος!...

Διευκρινίζω ότι στις διεθνείς μεταφορές το μικτό φορτίο που επιτρεπόταν να μεταφέρει
το αυτοκίνητο ήταν εκείνα τα χρόνια 40 τόνοι.
Στην Συνδυασμένη μεταφορά επιτρεπόταν να είναι το μικτό φορτίο 42 τόνοι.
Αυτό γιατί το φορτηγό θα ήταν υπέρβαρο μόνο στις λεγόμενες “αρχικές” και στις
“τελικές” διαδρομές.
Από πλευράς πολιτικής των κρατών ήταν τότε να μεταφέρονται τα φορτία -
εμπορεύματα με τον σιδ/μο, για να αποφευχθεί η επιβάρυνση των δρόμων…

4) Ο ΟΣΕ με το οποίο είχα διαρκείς διαβουλεύσεις ευθύς ως του επέδειξα την
παραπάνω έγκριση του Υπ. Οικονομικών εξέδωσε την εγκύκλιο επιστολή
του από 12.12.1979, με εντολές και οδηγίες προς τα στελέχη του.
Ιδού το έγγραφο 4:  έπεται έγγραφο οσε προς τα τερμιναλ έπεται
(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Η διαφορά της "σύνθετης" από την "συνδυασμένη" μεταφορά ήταν δύσκολης
προσπέλασης για πολλούς εμπλεκόμενους στην μεταφορά, τόσο από τον χώρο
των βιομηχάνων και των εμπόρων, όσο και από πλευράς των στελεχών
επιχειρήσεων μεταφοράς.
Εδώ σύντομα:
Η πιο κρίσιμη διαφορά είναι φορολογική!
- Δηλαδή στην “συνδυασμένη μεταφορά”:
πχ το Carnet TIR εκδιδόταν με βάση τον αριθμό του πιστοποιημένου & αυθεντικού
εμπορευματοκιβωτίου – Container - κινητού αμαξώματος.
- Αντίθετα στην “σύνθετη μεταφορά” το Carnet TIR και στην συνέχεια μετά το 1993
το Τ1 εκδίδεται με βάση τον αριθμό κυκλοφορίας του ΦΔΧ ή του “επικαθήμενου”,
αν είχαν πχ ΝΟ 2048 – Ρ 272, δηλαδή διαφορετικούς αριθμούς κυκλοφορίας.
(περισσότερα στα βιβλία μου)

5) Το εγχείρημα το 1979 απέτυχε για πολλούς λόγους που δεν είναι της
παρούσης. Εδώ μόνο σύντομα ενημερώνω ότι υπήρξε αντίδραση και από το
Υπ. Μεταφορών, γιατί η εξέλιξη αυτή ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα
των ελλήνων οδικών Μεταφορέων…
(Παραπάνω αναφέρω παρενθετικά και σχετικά έγγραφα.)

Για την Ευρώπη όμως ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, γιατί διαπιστώθηκε ότι
η χώρα μας είχε θέση τις βάσεις, (πχ άνοιξε και λειτούργησε το τέρμιναλ
Αγίων Αναργύρων), για την ανάπτυξη του έργου της μεταφοράς των μεγάλων
εμπορευματοκιβωτίων, των γνωστών στην συνέχεια ως “container”…

Συγκεκριμένα επιτρεπόταν η Intercontainer με την ιδιότητα της ως
“Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός φορέας” - ΕΟΦ της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
(Δηλαδή "Freight Forwarder" - Διαμεταφορέας στο σχήμα της ΕΕ),
να διαχειρίζεται τα container στην κυκλοφορία τους στο έδαφος της
Ευρώπης, ανεξάρτητα του φορολογικού καθεστώτος, δηλαδή αν αυτά
ήταν “υποκείμενα” ή “ελεύθερα” δασμών και φόρων ή ίσως σε
κυκλοφορία ή σε απόθεση σε ένα Τερματικό Σταθμό…

Επιπλέον ανεξάρτητα αν από πλευράς κατασκευής τεχνολογικά τα “container” ήταν:
- κινητά αμαξώματα, ή κουτιά 20, 25, 30, 40, 45 ποδών μήκους. Ή
- διαφορετικού ύψους (τα λεγόμενα μεγάλης χωρητικότητας).

Αυτό όμως είχε για εμένα τεράστιο όφελος, γιατί η τεχνογνωσία μου
στην χερσαία μεταφορά, σε συνάρτηση με τις γνώσεις από την ΑΒΣΠ
και τις μετεκπαιδεύσεις και τις επιμορφώσεις μου στην Γερμανία και
Γαλλία, ως και την η ιδιότητα μου ως ιδρυτικό μέλος του γερμανικού
“Συνδέσμου Κοστολόγων Σιδ/κων Μεταφορών”, ώθησε την
Intercontainer να με επιλέξει να την εκπροσωπώ στην χώρα μας!

Δηλαδή να ενημερώσω τον ΟΣΕ και την ελληνική αγορά γενικότερα
στο πεδίο της ανάπτυξης των μεταφορών με “container”, ή αλλιώς
με μεγάλα εμπορευματοκιβώτια.

6) Το έργο που ανέλαβα ήταν τεράστιας σημασίας για τις ελληνικές
επιχειρήσεις, αλλά και πρωτόγνωρο για τα στελέχη των επιχειρήσεων,
με αποτέλεσμα πχ να μου ζητήσει ακόμα και ο “Σύνδεσμος των
Ελλήνων Διαμεταφορέων” να ενημερώσω τα στελέχη του πάνω στις
μεταφορές με μεγάλα εμπορευματοκιβώτια.

Αυτό ήταν επόμενο ενδεχόμενο, γιατί εγώ είχα ήδη ενημερώσει την
αγορά συνολικά, δηλαδή τις εμπορικές, βιομηχανικές, μεταφορικές,
κλπ επιχειρήσεις με προσωπικές επισκέψεις απανταχού της χώρας μας…

Πέραν αυτού ήμουν γνωστός στην πιάτσα των Διαμεταφορέων γιατί
ήδη πριν πάω στον στρατό είχα αναλάβει τα καθήκοντα του
"εισπράκτορα" των ετήσιων συνδρομών των μελών του Συνδέσμου
Διαμεταφορέων. Αυτό γιατί ο διευθυντής της “DANZAS” που εργαζόμουν
ήταν και Ταμίας του Συνδέσμου και μου είχε δώσει το μπλοκ των
αποδείξεων και εισέπραττα από τα μέλη τις ετήσιες εισφορές τους…

 (Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

7) Το έργο που μου είχε ανατεθεί δεν ήταν μόνο η οργάνωση και ο προγραμματισμός
του έργου, αλλά ταυτόχρονα και ο έλεγχος της τήρησης του συνόλου των κατά
περίπτωση θεσμοθετημένων ρυθμίσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το παρακάτω έγγραφο της ΕΥΤΕ αποδεικνύει τον επιτελικό μου ρόλο στην
κυκλοφορία των container στην χώρα μας και στην Ευρώπη ευρύτερα.
Εδώ σύντομα:
Η Intercontainer ήταν ΕΟΦ δηλαδή ένας Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Logistical System = λογιστικό σύστημα του οποίου
είχα πρόσβαση, άρα και την ευθύνη της ορθής τήρησης των κανόνων της ΕΕ...
Μέσα στα καθήκοντα μου ήταν ως είναι αυτονόητο να ελέγχω τις επιχειρήσεις,
οι οποίες «εφοδιαστικο – αλυσόδεναν» εμπορεύματα με container στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης…

8) Το έργο που μου είχε ανατεθεί είχε όμως και άλλη μια παράμετρο, δηλαδή
να ελέγχω και να συνεργάζομαι με τις αρχές της χώρα μας για την ορθή εφαρμογή
των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το συνημμένο έγγραφο μου της 31.1.1995 δείχνει την ενεργό μου παρέμβαση σχετικά:
(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

9) Ήταν δε τόσο σημαντική για την χώρα μας η παραπάνω παρέμβαση μου
ώστε το Υπ. Οικονομικών να ανταποκριθεί άμεσα στις επισημάνσεις μου.
Αυτό διότι η χώρα μας ήταν πλέον επίσημο μέλος της ΕΕ και ήταν υποχρεωμένη να
εφαρμόζει μεταξύ άλλων και τον κανονισμό ΕΕ 2454/93, στον οποίο αναφερόταν
για πρώτη φορά παγκοσμίως ο όρος Lieferkette = Αλυσίδα Εφοδιασμού!
Ερωτάται επομένως:
Όταν οι δικοί μας ακαδημαϊκοί αναφέρονται στην “Supply Chain”
σε ποιο τόπο βρίσκονται – «εφοδιαστικο – αλυσοδένουν»;
- Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Χώρα μας;
- Ή… πχ στις ΗΠΑ; Ίσως στην Ασία;
Επιπλέον όμως:
- Το επιστημονικό πεδίο που προσεγγίζουν οι ξένοι την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων είναι το “Marketing”, επομένως και της επιστημονικής θεωρίας;
- Ή… όπως διαπιστώνω εγώ προσεγγίζουν γενικά και αποσπασματικά
διάφορα θέματα του βιομηχανικού Λογισμού της ΑΒΣΠ;

Ιδού το σχετικό έγγραφο του Υπ. Οικονομικών, που θα πρέπει να
προβληματίσει τους ακαδημαϊκούς μας για να αποφασίσουν να ξεμπλέξουν
τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες.
Δηλαδή να διδάσκουν στην ΟΔΕ Μικροοικονομικά την εφοδιαστική
αλυσίδα της χώρας μας και της ΕΕ;
Ή να διδάσκουν Μακροοικονομικά γενικά και αόριστα την Εφοδιαστική
Αλυσίδα των άγγλων και αμερικάνων:
(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

10) Ήταν δε τόσο σημαντικός ο ρόλος και το έργο μου στην χώρα μας,
που ο ΟΣΕ μου χορηγούσε κάθε χρόνο ένα Δελτίο Ελεύθερης Κυκλοφορίας,
(permis). Τέτοιο δελτίο λάμβαναν κάθε χρόνο άλλοι 300 έλληνες και
συγκεκριμένα οι βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ακόμα και οι
Γενικοί Διευθυντές, Διοικητές, κλπ του ΟΣΕ / ΤΡΑΙΝΟΣΕ για
να ταξιδέψουν με τραίνο τους έδιναν υπηρεσιακό σημείωμα…
(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Εγώ βέβαια δεν ήμουν για την μετακίνηση μου στην χώρα με το τραίνο ένας
301ος έλληνας, αλλά όπως γράφει το Δελτίο “ένα ανώτερο Διευθύνων στέλεχος
της Intercontainer”. Αυτό είναι το τελευταίο ετήσιο permis που έλαβα,
γιατί στην συνέχεια λύθηκε η Intercontainer και το κράτησα για ανάμνηση…

11) Στην συνέχεια επικοινώνησε μαζί μου η INTERFERRY (IFB), η οποία ήταν,
ΕΟΦ και είχε για τις μεταφορές των container που εισέρχονταν στην Ευρώπη
από τρίτες χώρες, πχ από Αμερική - Ασία πρόσβαση στο Logistical System –
λογιστικό σύστημα της ΕΕ.

(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Δεν επιθυμώ εδώ να αναφέρω κάτι περισσότερο, γιατί ο ρόλος που θα μου
ανέθεταν ήταν αντίστοιχα το έργο της Intercontainer και δεν αφορά τρίτους.
Το επενδυτικό πρόγραμμα διεκόπη προς την χώρα μας, επειδή ήταν σε
αναντιστοιχία με την ευρύτερη πολιτική εντός του εδάφους της ΕΕ…
Εγώ επειδή τότε είχα ήδη ξεπεράσει τα 65 μου χρόνια προτίμησα να
ιδιωτεύσω και να αφοσιωθώ στην οικογένεια μου, αλά από μεράκι έγραψα το
το 2012 το δεύτερο βιβλίο μου. Προς τον σκοπό αυτό μελέτησα αρκετά βιβλία,
όμως απογοητεύτηκα, γιατί διαπίστωσα ότι οι ακαδημαϊκοί μας δεν κατέχουν
στοιχειωδώς την χερσαία μεταφορά. 

Το μόνο μου πρόβλημα ήταν ότι όλα τα βιβλία, δικών μας και ξένων ήταν
απλά ασυναρτητα και ασύνδετα αποσπάσματα από ξένη βιβλιογραφία.
Ουδείς δικός μας έγραψε κάτι ελληνικό πάνω στην λειτουργία της αγοράς
ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Κρίμα...
Αυτό όμως έχει την εξήγηση του:
α) Όλοι οι δικοί μας είναι Αγγλο - ΗΠΑ - σπούδαστοι,
β) Ουδείς έχει δουλέψει στον χώρο,
γ) Ο ένας αντιγράφει από άγνοια και ανασφάλεια από άλλα βιβλία...

Παρενθετικά διευκρινίζω
       για να κατανοήσετε την εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς

Ανακεφαλαίωση για να αντιληφθείτε τώρα πλέον την έννοια Συνδυασμένη Μεταφορά στην
“προ” και “μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα εποχή!
Συγκεκριμένα εγώ στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή, δηλαδή το 1979, “συνδύασα”
υφιστάμενες ρυθμίσεις της χώρας μας αρμοδιότητας των Υπ. Οικονομικών και Μεταφορών,
δηλαδή!
α) Σε ότι αφορά στο Υπ. Οικονομικών ζήτησα να μην χρεώνεται το υποκείμενο εμπόρευμα σε
    δασμούς και φόρους στο Carnet TIR με βάση τον αριθμό κυκλοφορίας του ΦΔΧ αυτοκινήτου,
    αλά με βάση τον αριθμό του πιστοποιημένου και  αυθεντικού εμπορευματοκιβωτίου, (ε/κ).
    Με βάση τις τότε διεθνείς συμβάσεις το υποκείμενο εμπόρευμα χρεωνόταν στο Carnet TIR
    με δηλωμένο εκεί τον αριθμό κυκλοφορίας του φορτηγού, (είτε του ρυμουλκού είτε του
    ρυμουλκούμενου), ανάλογα με την περίπτωση. Βλέπε και άλλα σχόλια και στα βιβλία μου.

β) Σε ότι αφορά στο Υπ. Μεταφορών ζήτησα μέσω του ΟΣΕ να μην παραδίδεται το ε/κ στο
    τελωνείο, αλά στον Μεταφορέα, ως παραλήπτη της σιδ/κής μεταφοράς του ε/κ, ο οποίος
    όφειλε να συνεχίσει με το φορτηγό του την μεταφορά προς το τελωνείο που ήταν
    δηλωμένο κατά την αναχώρηση στο Carnet TIR.

Τα έγγραφα που επισύναψα είναι αψευδής μάρτυς, γιατί εγώ δεν ζήτησα το 1979 να αλλάξω
νόμους, αλλά να τους εφαρμόσω ορθολογικά! Από τότε στην χώρα μας πολλοί γράφουν για
"συνδυασμένη μεταφορά", αλά όλοι τους απλά κουτσομπολεύουν κάτι, που κάπου άκουσαν...
Επειδή όμως οι αναφορές τους περιέχουν και έννοιες της «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή,
είμαι υποχρεωμένος να καταγγείλω την αλχημεία.  Συγκεκριμένα πχ:

Παπαδημητρίου - Σχινάς στο βιβλίο τους “Εισαγωγή στα Logistics”, εκδόσεως 2004,
αναφέρουν επί λέξει στην σελίδα 149:
«Ο οργανωτής συνδυασμένων μεταφορών (ΜΤΟ) είναι ένας μεταφορέας που προσφέρει
ένα ολοκληρωμένο πακέτο υπηρεσιών, που περιλαμβάνει όχι μόνο τη μεταφορά, διαχείριση
και αποθήκευση των προϊόντων αλά και πλήρη ευθύνη για αυτά από τη σημείο προέλευσης
έως τον προορισμό με βάση ενός και μόνο συμβολαίου συνδυασμένης μεταφοράς.»

Παρατήρηση:
1) Το Υπ. Οικονομικών στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή περιέγραψε, όρισε και
θεσμοθέτησε συγκεκριμένα την “συνδυασμένη μεταφορά” μου. Οι κύριοι αυτοί όμως του
ΠΑ.ΠΕΙ. καπηλεύονται 25 χρόνια μετά τον δικό μου όρο και τον αποδίδουν με την
επιστημονική τους φαντασία σε κάποιον «οργανωτή συνδυασμένων μεταφορών»,
τον οποίο περιγράφουν πρωτύτερα, (σελ. 146), ως “Multimodal transport operator”;

Η προσέγγιση τους είναι άστοχη, λαθεμένη και ανεφάρμοστη. Ο λόγος καταρχήν είναι ότι
“Multimodal” σημαίνει “πολυτροπική” και όχι “συνδυασμένη”. Δεν το λέω μόνο εγώ, το λέει
ο συνάδελφος τους καθ. Σαμπράκος, βλέπε παρακάτω. Κυρίως όμως πρέπει να λαμβάνετε
υπόψη ότι στην «“Μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή όχι μόνο οι “ΜΤΟ”, «που προσφέρουν»
το δικό τους πακέτο υπηρεσιών, δηλαδή «οργανωτές μεταφορών, διαχειρίσεων και αποθηκεύσεων»,
αλά και πχ οι Εκτελωνιστές, οι Διαμεταφορείς και οι ταπεινοί φορτηγατζήδες, για να προσφέρουμε
έκαστος το δικό του «“ένα” ολοκληρωμένο πακέτο υπηρεσιών», προσέρχονται στην ΔΟΥ, (εφορία),
και υποβάλλουν "Δήλωση Έναρξης Εργασιών", για να λάβουν "Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας".

Δηλώνω λοιπόν ότι κωδικός δραστηριότητας για «Οργανωτή συνδυασμένων μεταφορών»
δεν υπάρχει! Αυτός υπάρχει μόνο στο ΠΑ.ΠΕΙ. Αν κάποιος πτυχιούχος του ΠΑ.ΠΕΙ.
θέλει επομένως να ζητήσει να ασκήσει αυτό το επάγγελμα που του... διδάξανε, θα έπρεπε
να είχε πάει το ΠΑ.ΠΕΙ. πρωτύτερα στα αρμόδια Υπουργεία, όπως έκανα εγώ το 1979
και εκεί να εξηγήσουν τι δουλειά συγκεκριμένα θα κάνει ο πτυχιούχος "ΜΤΟ" τους.

Τι σόι πράμα είναι δηλαδή το «ολοκληρωμένο πακέτο υπηρεσιών» τους, για να οριστεί από
την εφορία και ο νέος Κωδικός Άσκησης Δραστηριότητας; Ή αν υπάρχουν ήδη κωδικοί,
πχ “μεταφοράς”, “αποθήκευσης”, κλπ, τότε δεν χρειάζεται να ταλαιπωρούν τους φοιτητές
τους με την επιστημονική φαντασία “ΜΤΟ”, που προβάλουν σαν πυροτέχνημα για να
αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές.
Ας διδάξουν πχ την “μεταφορά”, την “αποθήκευση”, κλπ, για να προσφέρουν τουλάχιστον
κάποια ουσιαστική και χρήσιμη γνώση στους φοιτητές. 

2) Υπάρχει στο ΠΑ.ΠΕΙ. και ο καθηγητής Ευάγγελος Σαμπράκος με το βιβλίο του
    «Ο Τομέας των Μεταφορών και οι Συνδυασμένες Μεταφορές»,
πρώτη έκδοση 2002 και δεύτερη το 2008. Εγώ έκανα μεταφορά 40 χρόνια πριν
ο καθ. Σαμπράκος γράψει τα βιβλία του. Άρα κατέχω την Μεταφορά τόσο στην
“προ” όσο και στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή εξέλιξη της.
Οφείλω λοιπόν να την ξεκαθαρίσω στην γνώση των φοιτητών ΟΔΕ και όχι μόνο…

Ήδη στην σελίδα 19 αρχίζει ο κ. Σαμπράκος με «ΟΡΟΛΟΓΙΑ 1. ΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΟΙ», αναφέρει:
{1.1 Multimodal Transport (Πολυτροπική Μεταφορά): Μεταφορά εμπορευμάτων
      με δύο τουλάχιστον μέσα μεταφοράς.}

Σχόλιο: Η “Μεταφορά” δηλώνω ως παλιός είναι σύμβαση έργου! Με εμπλεκόμενα 
πρόσωπα τον Μεταφορέα και τον Εντολέα. Κοντολογίς δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται
ο όρος απερίσκεπτα, ιδιαίτερα από καθηγητές ΟΔΕ! Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν
είναι επιστημονικά ορθό να προσεγγίζεται η “Multimodal Transport”, όπως και κάθε
άλλη "Transport" - Μεταφορά, με βάση μόνο το ή τα μέσα μεταφοράς, δηλαδή τεχνικά!
Αυτά είναι αρμοδιότητα του Πολυτεχνείου και αυτές οι προσεγγίσεις προάγουν τους
πτυχιούχους του, από μαστοράντζα του συνεργείου σε στέλεχος Διοίκησης Επιχειρήσεων... 

Για την κατανόηση από τους φοιτητές ΟΔΕ όμως για τις διατριβές τους πρέπει να
υπάρχει άλλη προσέγγιση, λαμβάνοντας υπόψη τις συμβάσεις που καταρτίζονται.
Σαν στέλεχος μιας βιομηχανικής επιχείρησης ο πτυχιούχος ΟΔΕ θα αναθέσει πχ την
μεταφορά εμπορευμάτων από την Αθήνα στην Θεσ/κη σε ένα Μεταφορέα.

Ο Μεταφορέας επιλέγει πχ να μεταφέρει με τον σιδ/μο το φορτίο σας μέχρι την Λάρισα
και από εκεί το φορτώνει σε αυτοκίνητο μέχρι την Θεσ/κη… Εδώ έχουμε τα δύο μέσα
μεταφοράς όμως αυτό δεν είναι αρκετό για τον φοιτητή ΟΔΕ και κατοπινό στέλεχος
της Διοίκησης μιας επιχείρησης.
Άρα το “πολυτροπική” θα πρέπει το ΠΑ.ΠΕΙ. να το διευκρινίσει νομικά, εμπορικά και
οικονομικά και όχι να υπεκφεύγει με τεχνικές αοριστίες δίνοντας με τον τρόπο αυτό
επιχειρήματα στο Πολυτεχνείο να καπελώνει την ΟΔΕ.

Άρα αν συνεχίζουν να διδάσκουν στο ΠΑ.ΠΕΙ την “πολυτροπική μεταφορά” ρωτείστε
τους αν οι πτυχιούχοι ΟΔΕ σαν εργαζόμενοι σε μια βιομηχανική επιχείρηση:
- Καταρτίζετε σύμβαση με ένα Μεταφορέα να σας στείλει μια παρτίδα μέχρι την  Λάρισα
  και εσείς με άλλο μεταφορέα καταρτίζετε νέα σύμβαση για να συνεχίσετε από εκεί την
  μεταφορά μέχρι την Θεσ/κη διενεργήσατε μια “πολυτροπική μεταφορά”;

- Αν αντίθετα ο Μεταφορέας που καταρτίσατε την σύμβαση για την μεταφορά στην Θεσ/κη
  μεταφέρει το φορτίο σας μέχρι την Λάρισα και καταρτίζει αυτός σύμβαση με άλλο μεταφορέα
  για την συνέχεια μέχρι Θεσ/κη διενεργήθηκε η “πολυτροπική μεταφορά” του ΠΑ.ΠΕΙ;

- Αν τέλος ο οδικός μεταφορέας φορτώσει το όχημα του στην Αθήνα επάνω σε βαγόνι μέχρι
  την  Θεσ/κη διενεργήθηκε “πολυτροπική μεταφορά”; Ποιος είναι τέλος πάντων και ο
  “πολυτροπικός” Μεταφορέας; Ο σιδ/μος ή ό οδικός; Ή ένας Διαμεταφορέας που επιλέγει
  τον σωστό και φθηνό "πολυτροπικό" τρόπο, για να στείλει το προϊόν σας στην Θεσ/κη;  

Άρα εδώ πρέπει να διευκρινίζεται, πως όταν η μεταφορά εκτελείται με “δύο τουλάχιστον”
μέσα μεταφοράς πρέπει να δηλώνεται και σε εκτέλεση πόσων συμβάσεων έργου;
Δηλαδή πόσους Εντολείς έχουμε; Όπως επίσης πόσους Μεταφορείς έχουμε που καταρτίζουν
την σύμβαση με τους Εντολείς τους;
- Έχουμε δηλαδή ένα Μεταφορέα που έχει, (εκμεταλλεύεται), δύο τουλάχιστον μέσα μεταφοράς;
- Ή ένα Εντολέα που ψάχνει να βρει δύο τουλάχιστον μεταφορείς, καθένα για το δικό του
  μέσο μεταφοράς και διαδρομή που θα διανύσει το συγκεκριμένο φορτίο; κλπ…

Επειδή η “πολυτροπική” μεταφορά γίνεται κατανοητή και με "πολλούς τρόπους", θα σας
προβληματίσω εγώ με μια περίπτωση για να μπορέσετε να κατανοήσετε εσείς όλες
τις άλλες που θα αντιμετωπίσετε στην εργασία σας.
Έχετε να μεταφέρετε πχ ένα  βαρύ και ογκώδες μηχάνημα.
- Μεταφέρετε το μηχάνημα με τραίνο μέχρι ένα ενδιάμεσο προορισμό, που μπορεί από
  εκεί ένα αυτοκίνητο  να το μεταφέρει φθηνά και γρήγορα μέχρι τον τελικό προορισμό.
  Πχ με το τραίνο παρακάμψατε δηλαδή ένα γεφύρι που δεν αντέχει το μικτό φορτίου
  του αυτοκινήτου.
- Ή αντίθετα οδικά μέχρι να περάσει το φορτηγό την διαδρομή, που το βαγόνι δεν
  μπορεί να την περάσει λόγω ύψους, πχ τούνελ…    

Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι άλλο πράγμα είναι να αναφέρει ένας νόμος κάποιο όρο,
πχ τον δικό μου «συνδυασμένη μεταφορά» και άλλο να αναφέρει γενικά και αόριστα
κάποιος καθηγητής ένα όρο πχ "Multimodal Transport". Αυτό γιατί στην κάθε μεταφορά
υπάρχει πάντα ένας όρος που δείχνει κάτι αντίθετο και διαφορετικό, για να υπάρχει
αντιδιαστολή και σύγκριση.

Εγώ λοιπόν δηλώνω ότι η αντίθετη μεταφορά της πολυτροπικής μεταφοράς είναι η
“Modal Transport” που εισάγω εγώ και είναι ο αντίθετος του Multimodal Transport.
Δηλαδή εγώ έχω μία σύμβαση, ένα Μεταφορέα και ένα Εντολέα. Ας δούμε όμως τώρα
παρακάτω ποια είναι στην ουσία η “Intermodal Transport” που εισάγει αμέσως
παρακάτω στο βιβλίο του ο ίδιος καθ. Σαμπράκος;

Ιδού συγκεκριμένα αποσπάσματα:
{1.2 Intermodal Transport (Διατροπική Μεταφορά): Μεταφορά με μια μονάδα
φόρτωσης (loading unit) ή όχημα, το οποίο χρησιμοποιεί διαδοχικώς διάφορα μέσα
μεταφοράς χωρίς όμως να γίνεται διαχείριση των ίδιων των φορτίων κατά την αλλαγή
των μέσων μεταφοράς.}

Σχόλιο: Εγώ σαν παλιός τα δούλευα τα  “loading unit” σαν κοστολόγος μεταφορών
γιατί ήμουν ιδρυτικό μέλος του συνδέσμου κοστολόγων σιδ/κων μεταφορών –
(Deutscher Tarifeur Verein από το 1975)  και τα λογάριαζα στις προσφορές που υποβάλαμε
στους πελάτες. Στα τιμολόγια των DB αναφέρονταν ως "Behaelter" και στου ΟΣΕ αναφέρονταν
ως "μεγαδέκτες" και το τέλος χρήσης τους οριζόταν στους "πίνακες πρόσθετων τελών". 

Τα "loading unit" του Σαμπράκου είναι τα “Behaelter” των γερμανικών σιδ/μων. Επρόκειτο
για κλειστά καρότσια με ρόδες όγκου 3 κυβικών μέτρων, στα οποία οι πελάτες φορτώνανε
μέσα ότι και όπως θέλανε το εμπόρευμα και… για τους λόγους που θέλανε. (Πχ περιορισμό
στις κλοπές, γιατί το “καρότσι” σφραγιζόταν και αν ο σιδ/μος το παρέδιδε στον παραλήπτη
ανοιγμένο υπήρχαν συνέπειες. Το καρότσι το άνοιγε μόνο το τελωνείο στην άφιξη κατά την
διάρκεια του εκτελωνισμού…)

Άρα αν θέλετε αυτήν την μεταφορά να την ορίσετε κατά τον καθ. Σαμπράκο ως “Διατροπική”,
τότε ο άλλος, ο δεύτερος τρόπος του Σαμπράκου, θα ήταν να έρθει το καρότσι σπρώχνοντας
από την Γερμανία στη Ελλάδα.
Αντιλαμβάνεστε επομένως πιστεύω τώρα την ανευθυνότητα, ασχετοσύνη, περιφρόνηση και
αδιαφορία κάποιων, για την ορθή επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών;

Λίγη σοβαρότητα λοιπόν στην αναφορά ορολογίας δεν θα έβλαπτε. Μην ξεχνάτε στο ΠΑ.ΠΕΙ.
ότι καταρτίζετε επιστημονικά τους αυριανούς ηγέτες των επιχειρήσεων, που πρέπει να παίρνουν
αποφάσεις πάνω σε συγκεκριμένα προβλήματα. Εσείς όμως στο ΠΑ.ΠΕΙ. τους διδάσκετε απαγγελία
ποιημάτων και ρητορική, για να παπαγαλίζουν την "εφοδιαστική (logistics)" του ΕΜΠ! 

Εγώ έδωσα ένα σαφές παράδειγμα για την διατροπική μεταφορά στην
«“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή. Μπορεί και το ΠΑ.ΠΕΙ. να δώσει ένα δικό του
παράδειγμα για την “Διατροπική μεταφορά” του Σαμπράκου στην
«“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή, αφού το πρώτο του βιβλίο του είναι του 2002;
Κοντολογίς:
Υπάρχει πχ για το ΠΑ.ΠΕΙ. ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 και η αποθηκευτική επιχείρηση,(ΚΑΔ), που
προβλέπει; Υπάρχει για το ΠΑ.ΠΕΙ. το "Logistical System" της ΕΕ; Ή εσείς εκεί κάτω, θα
συνεχίσετε να είστε μεταξύ άλλων και οπαδοί του "logistics γρήγορης απόκρισης" του Christopher;

Σαμπράκος συνέχεια:
{1.3 Combined  Transport (Συνδυασμένη Μεταφορά): Διατροπική Μεταφορά όπου
το μεγαλύτερο κομμάτι της μεταφοράς που πραγματοποιείται εντός των ορίων της
Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνεται μέσω σιδηροδρόμου, εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή θαλάσσιας
ενώ το αρχικό ή/και το τελικό κομμάτι γίνεται οδικώς και είναι όσο το δυνατό μικρότερο.}

Σχόλιο:
Εδώ το θέμα πλατειάζει, γιατί το ΠΑ.ΠΕΙ. πρέπει να εξηγήσει γιατί αναφέρει και πού βρήκε τον
όρο “(συνδυασμένη μεταφορά)”; γιατί ο όρος είναι θεσμοθετημένος και υπάρχει στην χώρα μας
επίσημα από το 1979! Όμως το ΠΑ.ΠΕΙ καπηλεύτηκε τον δικό μου όρο, για να προβάλει κάποιος
καθηγητής τους μια διαδικασία μεταφοράς, που υπάρχει και εφαρμόζεται ήδη από το 1979,
δηλαδή και στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή…

Εγώ απλά σχολιάζω επί λέξει τι δηλώνει σχετικά ο Σαμπράκος στην σελίδα 177:
«Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 τα container εισήλθαν στον ευρωπαϊκό σιδηρόδρομο
και έτσι ιδρύθηκαν οι πρώτοι τερματικοί σταθμοί και πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες 
συνεργασίες μεταξύ εταιρειών containers και κρατικών σιδ/μων.»

Όμως...
- Ως προς τους “τερματικούς σταθμούς” σχολιάζω ότι εγώ άνοιξα τον πρώτο
  τερματικό σταθμό στην χώρα μας το 1979, στους Αγίους Αναργύρους Αττικής!
- Ως προς τις “εταιρείες containers” σχολιάζω ότι επρόκειτο τότε για τις μεγάλες
  ναυτιλιακές εταιρείες που διακινούσαν από τρίτες χώρες μαζικά “containers”
  από και προς τα λιμάνια της Βόρειας Ευρώπης!

Παρακάτω γράφει ο Σαμπράκος:
«Το 1968 οι ευρωπαϊκές σιδηροδρομικές εταιρείες δημιούργησαν την Intercontainer
(σήμερα γνωστή ως Intercontainer Interfrigo, ICF), με στόχο την βελτίωση των
παρεχομένων υπηρεσιών.»

Εγώ εδώ οφείλω να διευκρινίσω προς πάσα κατεύθυνση ότι η "Interfrigo" προϋπήρχε
της Intercontainer και στην χώρα μας εκτελούσαμε με το “καθεστώς Interfrigo” τις
μεταφορές από Σκύδρα, Βέροια, Νάουσα των νωπών φρούτων και λαχανικών μας
προς την Ευρώπη.
Εγώ τότε στην DANZAS που εργαζόμουν ήδη από το 1964 με αγγαρεύανε και με
στέλνανε τα Καλοκαίρια που δεν είχα σχολείο και επόπτευα επί τόπου τις διαδικασίες 
εξαγωγής, πχ γεωοπόνους, πιστοποιητικά υγείας, τις φορτώσεις μας και εξέδιδα τα
φορτωτικά έγγραφα.

Στην συνέχεια οι σιδ/μοι συγχώνευσαν τις δύο επιχειρήσεις τους σε μια, την
“Intercontainer Interfrigo, ICF” και κάποια στιγμή, (δεν θυμάμαι πότε, δεν το ψάχνω),
επειδή διέκοψε η Interfrigo τις εργασίες της η ICF έγινε μόνο “Intercontainer IC”, την
οποία εκπροσωπούσα στην χώρα μας 25 συναπτά έτη μέχρι την λύση της….

Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι εγώ κατέχω την εξέλιξη της χερσαίας μεταφοράς 100 φορές
καλύτερα από όλους μαζί τους καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ., διάβαζε καλύτερα "ΠΑ.ΠΙ"., για
τον εξής λόγο:
Εγώ το 2012 που έγραψα το δεύτερο βιβλίο μου έτρεξα με λαχτάρα στο ΠΑ.ΠΕΙ. να τους
το προσφέρω και να τους ενημερώσω, να λαμβάνουν υπόψη τις τεχνοκρατικές μου εμπειρίες,
γιατί σε αυτό αναφερόμουνα μεταξύ άλλων και στην "αλυσίδα εφοδιασμού" της ΕΕ. Την είχα
μάλιστα απεικονίσει και στο εξώφυλλο του βιβλίου μου.
(Το βιβλίο είναι αναρτημένο εδώ, στην ιστοσελίδα μου) 

Αυτό το έκανα γιατί  θεωρούσα αυτονόητο ότι θα υπήρχε μια στοιχειώδης συνέχεια της ΑΒΣΠ και
ότι θα έβρισκα και λίγο φιλότιμο, για να δεχθούν τις γνώσεις μου προς όφελος των φοιτητών τους.
Αυτό δεν έγινε γιατί εγώ δυστυχώς δεν συγκαταλεγόμουνα στο "επιστημονικό" σινάφι τους.
Αντιλαμβάνεστε όμως τι σημαίνει να σε εκτιμούν και τιμούν σε όλη την Ευρώπη και στο “Παπί”
να κάνουν την “Πάπια”;

Αντίθετα το Οικ. Πανεπιστήμιο Αθηνών...
...όχι μόνο κράτησε το βιβλίο μου στην Βιβλιοθήκη τους,
αλλά και καθηγητής του ανέφερε στο σύγγραμμα του αποσπάσματα από το βιβλίο μου και
μνομόνευσε την ιστοσελίδα μου "Kakatsakis.eu".
Συγκεκριμένα: 
                                    ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ 
                            ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ
                                ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ
                                         (Έκδοση 2018)

Το ζητούμενο επομένως είναι αν στο ΠΑ.ΠΕΙ. θα επιτρέπουν τουλάχιστον στους φοιτητές να 
συγκεντρώνουν υλικό στις εργασίες τους και από την ιστοσελίδα μου. Το δηλώνω όμως με
απόλυτη ειλικρίνεια: Δεν θα με αναφέρουν ως "βιβλιογραφία", γιατί εγώ γράφω ότι ισχύει και
είναι θεσμοθετημένο από την ΕΕ, επιπλέον ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ! Αυτή θα πρέπει να είναι και η
βιβλιογραφία τους, για να είναι:
- Από την μια πλευρά μεστή η διατριβή των φοιτητών τους, γιατί εκτός από τις θεωρητικές
   τωρινές γνώσεις των καθηγητών, που απέχουν της θεσμοθετημένης λειτουργίας της αγοράς,... 
- ...Θα έχουν επιπλέον ακλόνητα επιχειρήματα σαν στελέχη, που θα συμμετέχουν στην λήψη
  των αποφάσεων στις Διοικήσεις των Επιχειρήσεων που θα εργάζονται!

Πιο αναλυτικά

Πιο πάνω αναφέρθηκα στο βιβλίο του Καθ. Παράσχου Μανιάτη. Όμως χρήσιμο είναι να
θέσω υπόψη των φοιτητών ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ. και το απόσπασμα που συμπεριέλαβε στο
σύγγραμμα του ύστερα από την επικοινωνία μου με το Οικ. Παν. Αθηνών.
Συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 8: «Η σχέση της SCM και των Logistics»
Ο καθηγητής στις σελίδες 458 – 460 αναφέρει συγκεκριμένο απόσπασμα του βιβλίου μου:

{ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΣΤΥΛΙΑΝΟ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ
Κατωτέρω και εντός του περιγράμματος δίδονται οι ορισμοί κατά τον
Στυλιανό Κακατσάκη του Σπυρίδωνος:

{Οι λέξεις υπάρχουν επειδή υπάρχουν οι έννοιες. Για την λέξη «Logistics» υπάρχουν διάφορες
έννοιες, πχ, όπως τις διδάχθηκα στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς (ΑΒΣΠ), ήτοι…

1. “Logistics” = «Λογισμός» = «μέτρηση και υπολογισμός», εξ ου «Επιχειρησιακός
     Λογισμός» = “Business Logistics”.

2. “Logistics” = «Λογιστική» δηλαδή την επιστήμη της Γενικής Λογιστικής που μετρά την
    περιουσία της επιχείρησης και προσδιορίζει το οικονομικό της αποτέλεσμα.

3. “Logistics” = «μικροοικονομική ανάλυση» δηλαδή η ανάπτυξη της αναλυτικής λογιστικής
    της εκμεταλλεύσεως, με σκοπό να παρακολουθείται η ροή του κόστους και των τμημάτων
    της επιχείρησης, μεταξύ των οποίων βέβαια και της αποθήκης, δηλαδή αγορών, πωλήσεων,
    επιστροφών, εκπτώσεων, ελαττωματικών, κλπ.

4. “Logistics” = «Συγκέντρωση προπαρασκευή και ανάλυση των ποσοτικών και ποιοτικών
    δεδομένων» για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.

5. “Logistics” = «Λογιστικό Σύστημα» δηλαδή την λογιστική τεχνική για την σύνδεση της
    αναλυτικής και της βιομηχανικής λογιστικής με την γενική λογιστική. Αυτό δηλαδή που
    στο παρελθόν ονομάζαμε – «αναλυτικά ημερολόγια και καθολικά», ή αντίστοιχα –
    «συγκεντρωτικά ημερολόγια και καθολικά» και εκτελούσαμε κάθε μήνα τις
     συγκεντρωτικές εγγραφές.

6. “Logistics” = Λογισμικό = λογιστικό πρόγραμμα Η/Υ.

7. “Logistics” = τήρηση λογιστηρίου λογαριασμών τάξεως.

8. Η λέξη “Logistics” έχει χρησιμοποιηθεί και ως επίθετο ή ουσιαστικό σαν επεξήγηση
    άλλων λέξεων, δηλαδή,...

9. «Business Logistics» = “Επιχειρησιακός λογισμός”, δηλαδή όπως αναφέρει ο
     Παπαδημητρίου της ΑΒΣΠ στην σελίδα 201: …«Το σύνολον σχεδόν των δραστηριοτήτων
     αναφέρονται, ως είναι γνωστόν, επί οικονομικών μεγεθών. Και άλλων μεν εξ αυτών
     επιζητείται η ελαχιστοποίησις ως πχ των δαπανών, άλλων δε η μεγιστοποίησις,
     ως πχ των αποδόσεων εν γένει, αείποτε δε επιδιώκεται η επίτευξις του αρίστου εκ
     της δράσεως αποτελέσματος. Η ανάγκη της διαρκούς μετρήσεως των εν ροή και
     εξελίξει μεγεθών τούτων εγέννησε τον επιχειρησιακόν λογισμόν, όστις συνιστά
     «σύστημα μεθόδων ποσοτικής αναλύσεως επί σκοπώ αριστοποιήσεως της δράσεως
     και των αποτελεσμάτων της επιχειρήσεως» Στην συνέχεια ορίζει ο Παπαδημητρίου
     τον επιχειρησιακό λογισμό της βιομηχανικής επιχείρησης ως «βιομηχανικό λογισμό».

10. «Logistics Management» = Περιγραφή των εξουσιών και αρμοδιοτήτων που κατανέμει
      η Διοίκηση της επιχείρησης σε ένα επί μέρους τμήμα – λειτουργία της επιχείρησης, με
      εντολή να εκτελέσει ένα επί μέρους σκοπό, ο οποίος θα συντελέσει στην επίτευξη του
      τελικού σκοπού της επιχείρησης, που προβλέπεται στο καταστατικό συστάσεως της
      επιχείρησης. Πχ ο τελικός σκοπός της βιομηχανικής επιχείρησης, όπως τον δίδαξε
      η ΑΒΣΠ είναι: «Η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση
      για την επίτευξη κέρδους».

     Άρα στον τελικό σκοπό εντάσσονται επιμέρους σκοποί που ορίζει η επιχείρηση με το
     λεγόμενο "οργανόγραμμα των λειτουργιών", όπως πχ η λειτουργία των αγορών –
     προμηθειών, η λειτουργία των πωλήσεων, η λειτουργία της παραγωγής, η λειτουργία
     της Διοίκησης της επιχείρησης, κλπ.

11. Για την επίτευξη των επιμέρους σκοπών η επιχείρηση ορίζει την ιεραρχία, δηλαδή τα
      πρόσωπα που στελεχώνουν τις λειτουργίες της επιχείρησης, τις αρμοδιότητες, τις ευθύνες
      και τις δράσεις εκάστου, για την επίτευξη των επί μέρους σκοπών. Άρα «Logistics Manager» =
      “Κουμανταδόρος”, ή “προϊστάμενος”, ή “διευθυντής”, ή “αρμόδιος”, ή “εντεταλμένος”, κλπ.

      Δηλαδή ό όρος αφορά σε ένα πρόσωπο στο οποίο κατανέμονται από την Διοίκηση της
      Επιχείρησης εξουσίες και αρμοδιότητες για την επίτευξη επιμέρους δράσεων, για την
      επίτευξη επιμέρους σκοπών, όπως πχ δράσεις εντός της παραγωγικής μονάδος, δράσεις
      εντός των αποθηκευτικών χώρων, δράσεις για την προώθηση των πωλήσεων, κλπ.

12. «Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις (σε χρήμα),
      «Λογιστικό Σύστημα» (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις (σε φορτίο),
      είναι η Διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των
      μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση και
      η εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και της κυκλοφορίας των
      μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ των στελεχών των εμπλεκομένων
      επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του
      λογιστηρίου της άλλης».

      Διευκρίνιση!
      Με τις λογιστικές καταχωρήσεις καταχωρείται η σύμβαση πώλησης από την οποία εντοπίζουν
      οι φορολογικές αρχές τον εκάστοτε κύριο του εμπορεύματος, ενώ με τις μεταφορικές
      καταχωρήσεις απεικονίζεται λογιστικά η σύμβαση έργου, από την οποία εντοπίζουν
      οι φορολογικές αρχές τον εκάστοτε κάτοχο των εμπορευμάτων. Αυτό συνιστά άλλωστε
      και την έννοια «εφοδιαστική αλυσίδα». Δηλαδή την υπαγωγή των εμπλεκομένων σε
      ιεραρχημένη σειρά δράσεων, για την εκτέλεση συμβάσεων, με τελικό σκοπό να βρεθούν
      τα αγαθά από την παραγωγή στην κατανάλωση και να πληρωθεί η αξία τους.}

Τέλος του αποσπάσματος από το σύγγραμμα του Οικ. Παν. Αθηνών.

Το πρόβλημα και το δίλλημα είναι τώρα στο ΠΑ.ΠΕΙ., γιατί το Οικ. Παν. Αθηνών ως συνέχεια
της ΑΣΟΕΕ εγκρίνει την διδασκαλία της ΑΒΣΠ. Το ΠΑ.ΠΕΙ. όμως ως συνέχεια της ΑΒΣΠ εγκρίνει
ή δεν εγκρίνει και αυτό την διδασκαλία της ΑΒΣΠ;
Άρα το ΠΑ.ΠΕΙ να πάρει θέση στον εξής προβληματισμό:
Εγώ σαν πτυχιούχος της ΑΒΣΠ κατανόησα πχ την έννοια «εφοδιαστική (logistics)»
στον Ν. 4302/14 ως σπέκουλα του ΕΜΠ να υποσκελίσει το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ.
Όπως επίσης τα «logistics γρήγορης απόκρισης» του Christopher ως αντιγραφή του
«Warehouse Keeper» της ΕΕ τον οποίο ενέταξε η ΕΕ στην αλυσίδα εφοδιασμού που
θεσμοθέτησε στον κανονισμό της ΕΕ 2454/93.

Άρα το ΠΑ.ΠΕΙ πρέπει να πάρει θέση και να διδάξει στους φοιτητές του:
- αν ο Ν. 4302/14 αφορά στην εφαρμογή των διατάξεων της ΕΕ σχετικά με τις
   υποχρεώσεις των ΚΑΔ στην διαχείριση των εμπορευμάτων;
- Ή αν αφορά στο «εφοδιαστική (logistics)» του Παππά & του ΕΜΠ του Σεπτ. 1993;
- 'Ενα όρο που δυστυχώς εισήγαγαν και στο πρώτο άρθρο του Ν. 4302.14...
-  Γιατί τέλος το ΠΑ.ΠΕΙ. υποβαθμίζει την αξία των πτυχείων του, τρέχοντας μετά το 1994-5
   σαν κολαούζος πίσω από το ΕΜΠ;

Επί μέρους συμπεράσματα & Διαπιστώσεις

Στα κείμενα μου εντοπίζετε πολλές έννοιες “Logistics” και πολλούς νονούς που την
“συμφορτώνουν” με άλλες λέξεις για να τις λανσάρουν στα κείμενα τους, με σκοπό
να προβάλουν τα συμφέροντα τους, ενδεικτικά, πχ:

1) Christopher με τα: «logistics γρήγορης απόκρισης».

2) ΕΜΠ – Παππάς: με την «εφοδιαστική (logistics)», από τον Σεπτ. του 1993. 

3) Ο David A, Taylor, Ph. D. ήδη στον πρόλογο της φιλοσοφίας του…:
    «Ανεξάρτητα από τη μορφή της ενδεχομενικής οργάνωσης που επιδιώκει
     μια επιχείρηση, η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics) αποτελεί
     κεντρικό στοιχείο του προβλήματος.»

4) Ο Νόμος 4302/14 αναφέρει επίσης την λέξη στο άρθρο πρώτο:
    «εφοδιαστική (logistics)»     .

Ο φοιτητής ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ. θα διερωτηθεί δικαίως ήδη στην πρώτη κιόλας
εβδομάδα σπουδών του, τι σόι πράμα είναι ρε παιδιά τέλος πάντων “Logistics”;
Με βάση τα 4 παραπάνω «“Logistics”» που ανέφερα ενδεικτικά, είναι επόμενο ότι
άλλες περιγραφές και ορισμούς θα σας εξηγήσει το Πολυτεχνείο, άλλες το Υπουργείο,
άλλες οι ξένοι, άλλα και το ΠΑ.ΠΕΙ., που εξ όσων πληροφορήθηκα διδάσκει
το "logistics":
-Από το μεταφρασμένο βιβλίο του φιλόσοφου David Taylor, (Μοσχούρης) και
-Από το μεταφρασμένο βιβλίο του Christopher, (Εμίρης)...

Όλοι τους όμως θα συγκλίνουν επομένως ότι υπάρχουν και τα “PL logistics”,
στα οποία καθένας τους βάζει και ένα συντελεστή πχ “3PL logistics”, ή ο Christopher,
που μοστράρει για φραμπαλά στο βιβλίο του και τα {“4PL logistics” της Accenture}!

Το χειρότερο όμως είναι ότι άπαντες οι θεωρητικοί δικοί μας και ξένοι προσεγγίζουν
υπό τον γενικό όρο «Supply Chain Management & logistics» την λειτουργία της αγοράς
και επειδή δεν κατέχουν το αντικείμενο αραδιάζουν στα βιβλία τους σχήματα.
Δηλαδή ότι κάνουν αντίστοιχα και οι Μηχανικοί, που σχεδιάζουν υποδομές και λοιπές
εγκαταστάσεις.

Εγώ για να βοηθήσω του πτυχιούχους ΟΔΕ για να κατανοήσουν την αξία των σπουδών
τους θα σας παρουσιάσω σύντομα τα δικά μου “PL” όπως τα σπούδασα στην ΑΒΣΠ
και τα δούλεψα 50 χρόνια:

α) Μηδέν - “0PL logistics”: Εδώ έχουμε το λαθρεμπόριο, δηλαδή όλο το
    «Supply Chain Management & logistics», που “διαχειρίζεται” τα αγαθά στην 
    "μαύρη" και στην "απέξω". Ο David Taylor όπως θα διαπιστώσετε στο βιβλίο του
    διαχειρίζεται την "0PL logistics", γιατί δεν λαμβάνει υπόψη τις συμβάσεις
    πώλησης ή έργου  «εφοδιαστικο – αλυσο - δεσιμάτων» των εμπορευμάτων.
    Άρα έχει κατά νου το λαθρεμπόριο, άσχετα αν μνημονεύει μαζικά πολυεθνικές
    επιχειρήσεις…
    Ή έχει τέλος πάντων επιστημονικά το ακαταλόγιστο, γιατί ως φιλόσοφος
    ότι θέλει γράφει…
     Και… μας “γράφει” όλους μας κανονικότατα!

β) ένα - “1PL logistics”: Εδώ είμαστε στην βιομηχανία φαρμάκου του φοιτητή του
    ΠΑ.ΠΕΙ., δηλαδή έχουμε στην ίδια την βιομηχανία και στην δική της αποθήκη των
    πρώτων υλών και των λοιπών υλικών όλες τις προμήθειες, που είναι αναγκαίες
    για την παραγωγή του προϊόντος που προγραμματίσαμε. 
    Άρα στην συνέχεια διενεργούμε τις έγγραφές βιομηχανικής λογιστικής της  ΑΒΣΠ,
    για να βρεθούν σταδιακά οι πρώτες ύλες στην παραγωγή και από εκεί μέχρι να βρεθεί
     η παραγωγή του προϊόντος στην αποθήκη έτοιμων προϊόντων του εργοστασίου μας.

Αυτή είναι και η “Interne Lieferkette” = εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού του Γερμανού.
Εδώ δεν υπάρχουν συμβάσεις, αλά εσωτερικές εντολές της Διοίκησης της επιχείρησης
για την εκτέλεση δράσεων από την ολοκλήρωση καθεμιάς των οποίων κατά την ΑΒΣΠ
 συνάγονται πάντα λογιστικές εγγραφές.

γ) δύο “2PL logistics”: Εδώ ο βιομήχανος έχει πχ μεταφέρει ήδη με άλλα, άγνωστο
    αριθμό, δηλαδή “Χ” προς το παρόν, άρα “ΧPL logistics” τις αγορές πρώτων υλών
    στο εργοστάσιο του… ίσως όμως και πχ προς:
    - Ένα Warehouse Keeper της ΕΕ, δηλαδή στο ΚΑΔ του Ν. 4302/14, που δηλώνω εγώ!
    - Ή προς ένα «logistics γρήγορης απόκρισης» του Christopher. Εγώ πάντως δεν ξέρω
       τι είναι τούτο, ούτε και με ενδιαφέρει γιατί ο δικός μου πτυχιούχος ΟΔΕ εργάζεται
       στην ΕΕ και στην Ελλάδα...
    - Ή προς ένα «εφοδιαστική (logistics)» του ΕΜΠ, γιατί ο Παππάς εννοούσε με τον
       όρο του:  
      "ότι κάνουνε οι άγγλοι του Christopher"...
       Στο ΕΜΠ δεν χρειάζεται να τους ρωτήσετε, γιατί αυτό είναι το παραμύθι τους,
       που σας κοιμίζει με αυτό το ΕΜΠ από το 1994 μέχρι σήμερα!*
       *("σήμερα" είναι το 2014 που ανοιξα την ιστοσελίδα μου ως... "ξυπνητήρι".)

Άρα το εργοστάσιο ανεξάρτητα με πόσα "PL", δηλαδή πόσες συμβάσεις κατάρτισε με
Μεταφορείς, Προμηθευτές, κλπ, για να φέρει τις πρώτες ύλες στην αποθήκη του
εργοστασίου, δηλαδή:
- αν τις έφερε στο εργοστάσιο κατευθείαν, τότε συνεχίζει με “1PL logistics” την
   παραγωγή του.
- αν τις έφερε στο ΚΑΔ της ΕΕ, δηλαδή στο ΚΑΔ του Ν. 4302/14, τότε πρέπει να
   συνεχίσει με “2PL logistics” να δίνει εντολές στο ΚΑΔ, για να φέρνει στο
   εργοστάσιο την ποσότητα που χρειάζεται… όμως λάβετε υπόψη:

γ1) Το ΚΑΔ δεν έχει δικαίωμα να θέσει σε κυκλοφορία ΦΔΧ, άρα:
     - Ή θα πρέπει το εργοστάσιο να ναυλώσει αυτό το ΦΔΧ,
       (άρα άλλο “2PL logistics” εδώ)
     - ‘Η θα πρέπει το ΚΑΔ να ναυλώσει το φορτηγό για να στείλε τα προϊόντα στο
        εργοστάσιο,
        (άρα διαφορετικό όμως πάντα ένα ακόμα “2PL logistics” και εδώ...)

γ2) – Ή αν το εμπόρευμα είναι τρίτων χωρών και είναι ατελώνιστο, μην ξεχνάτε
         ότι το ΚΑΔ του Ν. 4302/14 είναι ένας ΕΟΦ (Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός
        Φορέας), άρα εξουσιοδοτείται να παραλαμβάνει και αποθηκεύει εμπορεύματα
        πελατών του, πχ ΗΠΑ, Ασίας, κλπ.
       Άρα εδώ έχουμε ένα ακόμα “2PL logistics” την εμπλοκή του εκτελωνιστή και την
       πληρωμή των δασμών και φόρων. Εδώ όμως τα “PL” μπερδεύονται γιατί έχουμε:
- Το ΚΑΔ, έχει στον χώρο του το εμπόρευμα και πρέπει να το ξεχρεωθεί,
- Τον εκτελωνιστή που είναι ΕΟΦ και πρέπει να καταθέσει επίσημα έγγραφα για να πληρωθούν
   οι δασμοί και φόροι, για να εξοφληθεί δηλαδή η εκκρεμότητα που υπάρχει στον τόπο εισόδου
   στην ΕΕ, από όπου έγινε η αποστολή του προϊόντος προς την χώρα μας - πχ προς το ΚΑΔ.

δ) - Αν τώρα το εργοστάσιο του παραδείγματος μου, που μπορεί, γιατί όχι, να είναι και η
      βιομηχανία φαρμάκου της εργασίας του φοιτητή:
   - δεν κάνει πχ  την «εφοδιαστική (logistics)» του ΕΜΠ,
   - Ούτε τα «logistics γρήγορης απόκρισης» του Christopher, για να τα έχει φέρει κοντά
     του, δηλαδή στο ΚΑΔ της χώρας μας, πχ γιατί δεν τον βολεύει αυτή η οργάνωση.

Ειδικά το εργοστάσιο της εργασίας του φοιτητή οφείλει να αδιαφορήσει για τις
παραπάνω επιλογές "εφοδιαστικο - αλυσοδεσίματος, για τους εξής λόγους:
- Γιατί να φέρει δηλαδή στις παραπάνω θεωρητικές επιχειρήσεις αποθήκευσης
  τις προμήθειες των πρώτων υλών της, δεδομένου ότι:
- Η βιομηχανία φαρμάκων της εργασίας του φοιτητή το προϊόν που πουλάει στην
   λιανική είναι 50 γραμμάρια βάρους.
- Αντίστοιχα και οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί, που θυμάμαι τις φέρναμε με την
  Danzas από την “Ciba Geigy”, “Sandoz”, “Hoechst”, κλπ, ήταν βάρους λιγότερο από
  300 κιλά. Ποιος ο λόγος επομένως να φέρει τα υλικά σε ένα ΚΑΔ; Όταν μάλιστα για
  να απορροφηθούν από την παραγωγή  χρειάζονται λίγοι μήνες;

Αντιλαμβάνεστε όμως τον προβληματισμό του φοιτητή, να έχει από την μια πλευρά
μέσα στην επιχείρηση την πραγματικότητα και από την άλλη να πρέπει την εργασία
του να την προσαρμόσει στα «έξυπνα logistics» του Μοσχούρη και του David Taylor;
Και μόνο το γεγονός ότι η επιχείρηση είναι εγκατεστημένη στα Πετράλωνα, σημαίνει
ότι τις πρώτες ύλες τους δεν τις έχουν σε αποθήκη, αλλά σε κουζίνα!
Άρα υπάρχουν και άλλες επιλογές στις επιχειρήσεις, δηλαδή...

Να  αγοράζει η επιχείρηση από τον προμηθευτή της, ο οποίος όμως είτε έχει αποθέσει
διάσπαρτα απανταχού της υφηλίου την παραγωγή του, πχ σε ένα ή περισσότερα
«logistics γρήγορης απόκρισης» του Christopher, ή τα έχει αποθηκευμένα και στην
αποθήκη έτοιμων προϊόντων του δικού του εργοστασίου.

Αντιλαμβάνεστε όμως τώρα ότι θα πρέπει να έχετε κατά νου το αξίωμα μου, ότι δηλαδή
στην λειτουργία της αγοράς η απόσταση δεν παίζει ρόλο. Αυτό το έχω εξηγήσει ότι η
απόσταση είναι απλά ένας παράγοντας κόστους, που επιβαρύνει το κόστος παραγωγής,
τόσο με τα έξοδα μεταφοράς, όσο και με τον χρόνο, έως ότου έρθουν τα αγορασθέντα
στο εργοστάσιο μας.
(Κάπου στα ψιλά ο Christopher αναφέρει σχετικά για τον Allen κλπ. Αντίθετα η ΑΒΣΠ τον
προσέγιζε σε μερικούς τόμους από διάφορες πλευρές... βλέπε και άλλες αναφορές μου.)

Όλα αυτά η ΑΒΣΠ αυτά τα δίδασκε 4 χρόνια και εγώ τα δούλευα από θέσεις ευθύνης 40
περίπου χρόνια. Το ζητούμενο επομένως εδώ είναι να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των 
εμπλεκομένων, έτσι ώστε να αποφεύγονται, λάθη, παρανοήσεις, καθυστερήσεις, κλπ.
Αυτό είναι υπόθεση όλων όσων εμπλέκονται στην λειτουργία της αγοράς.
Και αυτοί δεν είναι πολλοί, είναι λίγοι, μετρημένοι στα δάκτυλα και “αλυσο – δεμένοι”
από την ΕΕ με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93!

Η ΕΕ δηλαδή δεν ενδιαφέρεται για τα “2PL logistics” που κάνουν οι επιχειρήσεις, δηλαδή
τις συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους, για να εκπληρώσουν τον σκοπό συστάσεως
της επιχείρησης τους.
Άλλος είναι πχ δηλαδή ο σκοπός της βιομηχανικής, εμπορικής, υπηρεσιών, κλπ, επιχείρησης...

Ο φιλόσοφος David Taylor προσεγγίζει τα δικά μου “2PL logistics” μόλις στην σελίδα 14, 
την δεύτερη στην «Εισαγωγή» υπό τον τίτλο: « Οι εφοδιαστικές αλυσίδες είναι δουλειά
κάθε στελέχους».
Τι εννοεί εδώ ο φιλόσοφος; Εγώ σαν παλιός κατάλαβα ότι για να καταρτιστεί κάθε σύμβαση,
πχ αγοράς, πώλησης, μεταφοράς, αποθηκεύσεως, κλπ, θα πρέπει να έχει κάνει πρωτύτερα το
αρμόδιο στέλεχος της Διοίκησης καθεμίας των δύο επιχειρήσεων το δικό τους “1PL logistics”,
δηλαδή τον “Λογισμό” τους = “μέτρηση και υπολογισμό” τους κατά την ΑΒΣΠ, για να υπάρχει
εσωτερικός συντονισμός μεταξύ τους και όπως λέει και ο φιλόσοφος:
«...Να παίρνονται έξυπνες αποφάσεις».

Μάλιστα στην ίδια σελίδα 14 αναφέρει ότι «τα άλλα βιβλία περιέχουν είτε απλουστευτικές
“συνταγές” για την επιτυχία, στις οποίες μια και μοναδική λύση προτείνετε για κάθε πρόβλημα,
είτε εξαιρετικά λεπτομερειακές αναλύσεις που μόνον σε μυημένους επαγγελματίες απευθύνονται.»
Στην συνέχεια λέει συνοπτικά:
«ότι το βιβλίο του δίνει την γενική άποψη για να παίρνετε έξυπνες αποφάσεις».

Εγώ δεν δίνω «άποψη γενικών και έξυπνων αποφάσεων». Εγώ δηλώνω ότι οι αποφάσεις
της Διοίκησης της επιχείρησης πρέπει να έχουν σαν σκοπό να συντελέσουν στην επίτευξη
του σκοπού συστάσεως της επιχείρησης, δηλαδή στην επίτευξη κέρδους!
Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι δραστηριότητες για την εκτέλεση των συμβάσεων που
αποφάσισε και κατάρτισε η Διοίκηση της Επιχείρησης, που απαιτούν όμως ειδικές γνώσεις
από τα στελέχη, πχ νομικές, εμπορικές, λογιστικές, μεταφορών, τελωνειακές, διεθνών
συμβάσεων, κλπ, για να μην κάνουν λάθη και επιβαρύνουν με έξοδα, ή δυσφημούν
την επιχείρηση στην αγορά.

Στα χρόνια μου τους “έξυπνους” τους λέγαμε “λαμόγια” ή “παπατζίδες”. Τα στελέχη των
επιχειρήσεων καταλάβαιναν από την πρώτη κουβέντα του συνομιλητή τους, αν ήταν ένας
ικανός τεχνοκράτης και γνώστης του αντικειμένου ή ένας φαφλατάς που ξεστόμιζε τις
"εξυπνάδες" που διάβασε στα βιβλία "εφοδιαστικής αλυσίδας & logistics" των θεωρητικών…

Αφήστε λοιπόν τις “εξυπνάδες” και καταλάβετε ότι σαν στέλεχος Διοίκησης μιας
βιομηχανικής ή εμπορικής επιχείρησης θα λειτουργείτε "στα άκρα" της
«εφοδιαστικής αλυσίδας» της ΕΕ.
Αυτό σημαίνει ότι για να “εφοδιαστικο – αλυσοδέσετε” τις αγορές και τις πωλήσεις σας
θα εφαρμόσετε στο έδαφος της Ευρώπης τους κανονισμούς της ΕΕ.

Δηλαδή εσείς πρέπει να έχετε στο μυαλό σας ότι η ΕΕ έπρεπε όλες τις συμβάσεις δηλαδή
τις συναλλαγές των επιχειρήσεων, δηλαδή τις “2PL logistics” τους, να τις μαντρώσει με
ένα τρόπο, ώστε να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή ποιος είναι ο Κύριος και ποιος ο Κάτοχος
των εμπορευμάτων.

Αυτό η ΕΕ το θεσμοθέτησε με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και το Logistical System που
επέβαλε. Η προσοχή των φοιτητών ΟΔΕ στις διατριβές σας, δεν πρέπει επομένως να
αναφέρονται στην «εφοδιαστική αλυσίδα» των θεωρητικών ΗΠΑ, Αγγλίας, γιατί όλοι
τους έρχονται δεύτεροι της ΕΕ και άπαντες μετά το 1995!
Και το σημαντικότερο:
Οι ξένοι στις αναφορές τους δεν λαμβάνουν υπόψη κάποιο νομικό πλαίσιο ή τις
συμβάσεις πώλησης και έργου που καταρτίζονται κατά περίπτωση, για την
“εφοδιαστικο – αλυσόδεση” των εμπορευμάτων.
Οι ξένοι στις αναφορές τους βρίσκονται:
- εκτός του εκάστοτε ισχύοντος θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της αγοράς,
- δηλαδή βρίσκονται "εκτός τόπου" και "εκτός χρόνου".

Εγώ όμως δεν θα κάτσω να σας γράφω τις διατριβές σας. Εσείς όμως να μελετήσετε
και παρακάτω την συνέχεια του άρθρου μου, για να αποκτήσετε ευρύτερη αντίληψη
λειτουργίας της αγοράς και να σχολιάσετε τις απόψεις μου, με όσους καθηγητές σας
είναι βέβαια σοβαροί, υπεύθυνοι και ευρείας αντιλήψεως.

Προσοχή όμως!
Ένα μόνο θα έχετε υπόψη σας, δηλαδή εγώ δεν είμαι βιβλιογραφία! Εγώ γράφω
ότι ισχύει από την ΕΕ στην λειτουργία της αγοράς και ότι μου δίδαξε η ΑΒΣΠ.
Αν τώρα σας διδάσκουν οι καθηγητές από δικό τους βιβλίο «αλυσίδας»,
τότε ρωτείστε τους:
- Γιατί είναι όλη ανεξαίρετα η βιβλιογραφία τους αγγλική και ΗΠΑ;
- Και όλη μάλιστα μετά το 1995;
- Μήπως τέλος πάντων θα πρέπει επιτέλους να γράψουμε στις διατριβές μας
  και κάτι Ευρωπαϊκό της ΕΕ;
- Ή και λίγα έστω ελληνικά της ΑΒΣΠ;

Όσοι καθηγητές υπεκφεύγουν και επιμένουν να διδάσκουν:
«Supply Chain Management & Logistics» να ξέρετε ότι έχουν
περιορισμένη γνώση της λειτουργίας της αγοράς και έτσι τις απλές και
θεσμοθετημένες λειτουργίες της αγοράς της ΕΕ και της χώρας μας
τις παρουσιάζουν με πολύπλοκο και δυσνόητο τρόπο.

Αυτό οφείλεται γιατί για τις 450 σελίδες του βιβλίου τους παίρνουν από άγνοια 3 σελίδες
από 100 βιβλία και "φορτώνουν" 150 σελίδες πίνακες, μπόλικα μαθηματικά και σχήματα.

Ειδικότερα ο φιλόσοφος (David Taylor) γράφει μόνο συμβουλές. Τολμώ να δηλώσω
ότι ξέχασε μία την πιο σημαντική.
Δηλαδή όταν τελειώσει το κάθε “εφοδιαστικο - αλυσοδέσιμο” που συμβούλεψε και πριν
προσφέρει την συμβουλή του για το επόμενο, θα πρέπει να σενιάρει την "εφοδιαστική
αλυσίδα" που συμβουλεύει. Εκεί είναι όμως και το πρόβλημα του ίδιου, όπως και όλων
των θεωρητικών "εφοδιαστικής αλυσίδας"...

Αυτό γιατί όλες οι αλυσίδες τους είναι ίδιες, δηλαδή "εφοδιαστικές", δεν υπάρχουν άραγε
και άλλες, πχ "διανεμητικές", "παραγωγικές", "τροφοδοτικές", "εμπορικές", κλπ, αλυσίδες;
Ή μήπως όπως εγώ διαπίστωσα ότι υπάρχει μια και μόνο "αλυσίδα" παγκοσμίως της ΕΕ, με
την οποία ρυθμίζεται η κυκλοφορία στην λειτουργία της αγοράς εντός του εδάφους της ΕΕ;

Επειδή μάλιστα αυτή η αλυσίδα της ΕΕ είναι μεστή και περιεκτική τους είναι χρήσιμη,
για να θεωρείται μόνο ως αυτονόητη και να πλατειάζουν στην συνέχεια όλoi τους,
με ότι τους φωτίσει ο θεός και η επιστημονική τους φαντασία!

Έγινα λίγο εριστικός, γιατί ο φιλόσοφος, (David Taylor), στην σελίδα 353 ορίζει:
- «εξωτερική εφοδιαστική αλυσίδα (external supply chain) = Το κομμάτι της εφοδιαστικής
   αλυσίδας που επεκτείνεται σε εγκαταστάσεις εκτός των ορίων ιδιοκτησίας μιας
   συγκεκριμένης εταιρείας»
- «εσωτερική εφοδιαστική αλυσίδα (internal supply chain) = Το κομμάτι μιας εφοδιαστικής
  αλυσίδας που συνδέει τις εγκαταστάσεις που ανήκουν στην ίδια εταιρεία.»

Πάνω σε αυτές τις δύο «εφοδιαστικές αλυσίδες» η ΑΒΣΠ, όπως θα διαπιστώσετε
παρακάτω δίδαξε περισσότερες από 1.000 σελίδες. Εδώ σύντομα:
1) Από εγκατάσταση σε εγκατάσταση εμπλέκονται ή όχι πχ Μεταφορείς και Διαμεταφορείς;
    Ή μήπως τα προϊόντα μεταφέρονται με το καρότσι στο απέναντι πεζοδρόμιο;
2) Κάθε εγκατάσταση «...που ανήκει στην ίδια εταιρεία…» πώς «ανήκει;» νομικά, εμπορικά, κλπ;
    Δηλαδή είναι στην Ελλάδα με έναν ΑΦΜ, επομένως οι «εγκαταστάσεις» λειτουργούν σαν
    “υποκαταστήματα” και σαν “αποκεντρωμένες μονάδες", όπως πχ της κατά φάση παραγωγής”
    ενός  εργοστασίου;
Ή μήπως πρόκειται για θυγατρικές επιχειρήσεις, «που ανήκουν στην ίδια εταιρεία.», πλην όμως
φορολογικά έχουν τις δικές τους, "ίδιες" κατά την ΑΒΣΠ υποχρεώσεις και αποτελέσματα χρήσης;

Άρα υπάρχουν σημαντικά θέματα που πρέπει να διδαχθούν οι φοιτητές:
1) Η «αλυσίδα» της ΕΕ είναι μέρος του λόγου ουσιαστικό, δηλαδή:
- "die Lieferkette",
- "La chaîne d’ approvisionnement",
- "Η αλυσίδα του εφοδιασμού".
Αυτό σημαίνει ότι η αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ δεν λειτουργεί με “εξυπνάδες” αλά με
την πιστή εφαρμογή του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου της ΕΕ, που οφείλουν να
σέβονται και να εφαρμόζουν οι Διοικήσεις των επιχειρήσεων. Αυτό σημαίνει ότι η λειτουργία
της αγοράς δεν πρέπει να μεθοδεύεται από τις συντεχνιακές προσεγγίσεις του ΕΜΠ, που
παραπληροφορεί, (με την συμμετοχή δυστυχώς του ΠΑ.ΠΕΙ.), την αγορά από το 1994.

2) Παρακάτω αναφέρω μερικές “2PL logistics” λειτουργίες της αγοράς που βρίσκονται
ενταγμένες στους κρίκους της αλυσίδας εφοδιασμού της ΕΕ και εσείς κρίνετε,
αν θα βάλετε “παρόμοια εξυπνάδα” με την δική μου, σε μια αντίστοιχη λειτουργία
στην επιχείρηση που εργάζεστε. πχ:
   -2α) Καταρτίσατε σύμβαση πώλησης με τον πελάτη σας και στην συσκευασία βάλατε 2 μονάδες
          λιγότερες με την ελπίδα ότι έστω και αν το αντιληφθούν θα βρείτε τρόπο να τα μπαλώσετε…

-2β) κλείνετε μεταφορά μέσω Διαμεταφορέα με τον όρο ότι εσείς θα καταβάλετε τα κόμιστρα,
       αλά μετά την εκτέλεση της μεταφοράς βρίσκετε προφάσεις πχ ότι τα κόμιστρα έπρεπε να
       χρεωθούν στον αγοραστή, ή δεν έπρεπε να σας χρεώσει με πρακτορειακά δικαιώματα, κλπ…

- 3β) Κλείνετε τον εκτελωνισμό μιας παρτίδας και αποδέχεστε την προσφορά του εκτελωνιστή,
        πχ 1.000 Ευρώ. Την άλλη μέρα το πρωί τον παίρνετε τηλέφωνο και τον παρακαλάτε να μην
        τα εκτελωνίσει και φέρει στο εργοστάσιο σας όλα τα είδη μαζί, αλά τμηματικά με βάση νεώτερες
        οδηγίες σας. Στο τέλος όταν λαμβάνετε την χρέωση του Εκτελωνιστή με 1.100 Ευρώ αρχίζετε τα
        παζάρια ότι δήθεν η συμφωνία ήταν 1.000 Ευρώ…

 - 4β) Κλείνετε μια μεταφορά από “επί αυτοκινήτου” στην Γερμανία, μέχρι πχ “επί αυτοκινήτου”
         στην πόρτα του εργοστασίου σας. Όταν φθάνει το φορτηγό, ζητάτε από τον οδηγό να τα
         ξεφορτώσει, γιατί δήθεν έχετε συμφωνήσει τα κόμιστρα στον προορισμό με τον όρο
         “επί εδάφους”…

- 5β) Συμφωνείτε με το ΚΑΔ απόθεση επί εδάφους τις παλέτες και μετά ζητάτε το σπάσιμο της
        παλέτας και τοποθέτηση σε ράφι, γκρινιάζοντας στην συνέχεια για τα συμπληρωματικά έξοδα
        που σας χρεώνει.

Άρα οι δραστηριότητες «εφοδιαστική (logistics)» του Ν. 4302/14 είναι όπως περιγράφονται στον
νόμο “1PL logistics”, δηλαδή εργασίες που θα εκτελέσει το ΚΑΔ για να λάβει από την Εφορία
Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας. Αυτό σημαίνει ότι:
- Πχ σφουγγάρισμα και καθάρισμα του δαπέδου, συντήρηση και βελτίωση στην αντοχή των
   ραφιών, κλπ, δηλαδή η εσωτερική λειτουργία του ΚΑΔ είναι αντίστοιχα όπως η λειτουργία
   "παραγωγή" στο εργοστάσιο, δηλαδή “1PL logistics”, δηλαδή ο "Επιχειρησιακός Λογισμός" της ΑΒΣΠ.

Από εκεί και πέρα για να προσφερθούν στους πελάτες οι δραστηριότητες που περιγράφει ο νόμος,
δηλαδή από “1PL logistics” να γίνουν “2PL logistics”, θα πρέπει να συνάψουν την κατά περίπτωση
σχετική συμφωνία με τον δεύτερο Partner. Δηλαδή όπως αντίστοιχα λειτουργεί το εργοστάσιο,
δηλαδή πχ με το “1PL logistics” εκτελεί την παραγωγή, με το “2PL logistics” καταρτίζει την σύμβαση
πώλησης και εκτελεί τις διαδικασίες για την εκτέλεση της:
Παραδείγματα:
- “2PL είναι το ΚΑΔ που χρεώνει στον πελάτη πχ για τα αποθήκευτρα.
- “2PL είναι το φορτηγό που έρχεται να παραδώσει εμπορεύματα, για τα τέλη εκφόρτωσης,
   τα οοία πληρώνει στο ΚΑΔ.
- “2PL είναι ο αγοραστής μιας παρτίδας που παραλαμβάνει από το ΚΑΔ και πληρώνει
   έξοδα φορτώσεως, επιπλέον πχ και για το “παλετάρισμα”, γιατί τα προϊόντα ήταν σε
   χαρτόκουτα και τα ζήτησε “παλεταρισμένα”.
- “2PL είναι όταν άλλος ζητά πχ “απόσυσκευασία” και καταμέτρηση και καταβάλει
   τα σχετικά έξοδα…   

Άρα “1PL” είναι όταν το εργοστάσιο αποσυσκευάζει τα υλικά που αγόρασε για να τα
εισάγει στην παραγωγή.
Ή αντίστοιχα για να συσκευάσει τα προϊόντα της παραγωγής σε διάφορες συσκευασίες, πχ:
- για την χρήση μιας μονάδος του ίδιου του προϊόντος πχ σωληνάριο οδοντόκρεμάς,
- την συσκευασία πώλησης στην λιανική, πχ το κουτάκι που περιέχει το σωληνάριο.  
- την συσκευασία πώλησης στην χονδρική, πχ χαρτόκουτο 100 οδοντόκρεμων.
- την συσκευασία μεταφοράς πχ παλέτα με 50 χαρτόκουτα…

Το “1PL logistics” είναι η Λογιστική σε αυτήν την περίπτωση, για την καταχώρηση των
λογιστικών εγγραφών που συνάγονται από τις παραπάνω εργασίες.

Η ΑΒΣΠ σχετικά είχε διδάξει ότι κάθε «”1PL”» δραστηριότητα καθίσταται αυτοτελής
 δραστηριότητα, όταν από την ολοκλήρωσή της συνάγεται λογιστικό γεγονός.
Θα το διευκρινίσω τεχνικά, για να το καταλάβουν και οι μηχανικοί του Πολυτεχνείου
που είναι οπαδοί της «εφοδιαστική (logistics)» του Παππά:

Όσο φορτώνουμε το φορτηγό έχουμε εξέλιξη της «”1PL”» δραστηριότητας.
Όταν τελειώσει η φόρτωση η δραστηριότητα φόρτωσης έχει καταστεί αυτοτελής
δραστηριότητα, γιατί συνάγεται η λογιστική έγγραφή της πώλησης, η οποία είναι μάλιστα
“multi supply chain logistics”, όπως θα λέγανε οι θεωρητικοί ΗΠΑ, Αγγλίας και οι δικοί μας
καθηγητές τους, που είναι οπαδοί και δάσκαλοι του “Supply Chain Management & Logistics”,
δηλαδή:
 - Μια εγγραφή ότι δεν έχουμε πλέον τα προϊόντα στην αποθήκη μας. Και...
 - Μια εγγραφή για να χρεώσουμε τον πελάτη.
Για περισσότερα στο πρώτο εξάμηνο σπουδών ΟΔΕ της ΑΒΣΠ.
Για ακόμα περισσότερα «”1PL”» στο ΕΜΠ, για να σας μάθουν πχ να
λαδώνετε ρόδες στα καρότσια, για να τσουλάνε εύκολα!

Επιπλέον όμως το  “1PL logistics” =  είναι ο "Λογισμός" = Μέτρηση και υπολογισμός:
  - όπως διδάσκει το Οικ. Παν. Αθηνών και
  - είχε διδάξει και η ΑΒΣΠ σε εμένα.
Αυτό ισχύει, γιατί πρωτύτερα η Διοίκηση της επιχείρησης έκανε τον
“Επιχειρησιακό Λογισμό” της = "business logistics" της, για να λάβει τις
αναγκαίες χρήσιμες επιχειρηματικές αποφάσεις...

Άλλος είναι επομένως ο ρόλος και οι αρμοδιότητες των στελεχών της Διοίκησης της Επιχείρησης,
πχ εμπορικής, βιομηχανικής, ή και αποθηκευτικής του Ν. 4302/14, κλπ και άλλη η αρμοδιότητα και
ο ρόλος αυτών που εργάζονται στους αποθηκευτικούς χώρους, πχ οι πτυχιούχοι του ΕΜΠ, για να
κάνουν την "εφοδιαστική (logistics)" του Παππά, που φρόντισαν να "βιδώσουν" και στον Ν. 4302/14! 

Προσθήκη μόλις τώρα, (22.05.2026, ώρα 04.00), πετάχτηκα από το κρεβάτι μου, γιατί
κατάλαβα την σύγχυση που κυριαρχούσε στην αγορά από τον Σεπτέμβριο του 1993.
Συγκεκριμένα:
Μετά την 1.1.1993 συγκλονιζόταν ολόκληρη η Ευρώπη με την ισχύ του Κανονισμού ΕΕ 2454/93.
Ο κανονισμός αυτός ήταν ο Τελωνειακός Κώδικας της ΕΕ της Ενωμένης πλέον Ευρώπης, που ρύθμισε
με τέτοιο τρόπο τις συναλλαγές των εμπλεκομένων στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος
της ΕΕ, ώστε να δηλώνεται ανά πάσα στιγμή στο λογιστικό σύστημα που επέβαλε τότε η ΕΕ,
ποιός είναι ο Κύριος και ποιος ό Κάτοχος των εμπορευμάτων.
Δηλαδή:
- Τον Μεταφορέα, να κατέχει τα προβλεπόμενα έγγραφα στοιχεία που δηλώνουν,
   τον τόπο και το πρόσωπο που παρέλαβε και τον τόπο και το πρόσωπο, στο οποίο
   οφείλει να παραδώσει τα εμπορεύματα.

- Τον Διαμεταφορέα, για να δηλώνεται ποιος πελάτης του κρύβεται από πίσω,
   ο οποίος του δίνει τις εντολές και είναι πρακτικά αυτός που διακινεί το εμπόρευμα.

- Τον Εκτελωνιστή, ο οποίος οφείλει να δηλώνει στο λογιστικό σύστημα τις διατυπώσεις
   που προβλέπει ο κανονισμός, όπως ακριβώς τις δήλωνε και στην χώρα μας προ του 1993,
   τώρα όμως… όπως αυτές ορίζονται με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη συνολικά της ΕΕ.

 - Τον "Warehouse Keeper" = Αποθηκευτική Επιχείρηση, η οποία οφείλει να φυλάσσει
    και διαχειρίζεται τα εμπορεύματα των πελατών της, τηρώντας τους αυστηρούς κανόνες
    της ΕΕ, σε ότι αφορά πχ να διαχωρίζει τα εμπορεύματα που διαχειρίζεται ανάλογα με το
    καθεστώς εκάστου, δηλαδή  Τ1 ή Τ2 της Ενωσιακής Διαμετακόμισης. Αυτή η "διαχείριση"
    της ΕΕ προέβλεπε, πως για ότι παραλαμβάνει ή αποστέλλει η Αποθηκευτική Επιχείρηση να
    καταχωρεί στο Logistical System και τις σχετικές λογιστικές εγγραφές!  

Αντιλαμβάνεστε επομένως, ότι στις αρχές του 1993 βούιζε ολόκληρη η Ευρώπη με τον
κανονισμό ΕΕ 2454/93. Τι έγινε όμως και πώς εκμεταλλεύτηκε το ΕΜΠ και ο καθ. Παππάς 
την θεσμική αλλαγή στο έδαφος της Ευρώπης από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Απλά ο καθηγητής Παππάς ανάρτησε άρθρο στο αγγλικό περιοδικό «Plant», για να ενημερώσει
τους άγγλους, τι σόι πράμα είναι η άγνωστη μέχρι τότε παγκοσμίως:
Η δική μας – η ευρωπαϊκή - «εφοδιαστική αλυσίδα» που θεσμοθέτησε η ΕΕ.

Έτσι λοιπόν εξήγησε στους άγγλους ότι εμείς στην ΕΕ θα κάνουμε την ίδια “Μεταφορά”,
“Διαμεταφορά” και “Αποθήκευση” όπως και εσείς οι άγγλοι, με την διαφορά ότι εσείς
την παρακολουθείτε και την ελέγχετε με την "logistics" = "Λογιστική", γιατί ισχύει μόνο
για μία χώρα, δηλαδή την Αγγλία.

Έτσι αντίστοιχα είχαμε και εμείς την Λογιστική προ του 1993 για την "Μεταφορά", "Διαμεταφορά"
και "Αποθήκευση" και είχαμε και την εφορία μας, που επέβαλε σε αυτές τις επιχειρήσεις να κρατάνε
τα προβλεπόμενα λογιστικά βιβλία. Ο καθ. Παππάς θα ενημέρωσε φυσικά τους Άγγλους, ότι και οι
φορολογικές αρχές της χώρας μας, δηλαδή το Υπ. Οικονομικών θα είχε θεσμοθετημένες τις ρυθμίσεις
για την “λογιστική” των επιχειρήσεων μας, για την ορθή τήρηση των προβλεπομένων λογιστικών
βιβλίων. Αυτό μάλιστα τόσο για τις εσωτερικές ανάγκες οργάνωσης και λειτουργίας κάθε επιχείρησης
της χώρας μας χωριστά, όσο όμως και στις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων, για την τήρηση των
κανόνων που προέβλεπε ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων.

Δεν γνωρίζω τι βίδωσε, ξεβίδωσε και γενικά μαστόρεψε ο καθηγητής Παππάς του ΕΜΠ. στο "Plant"
τον Σεπτέμβριο του 1993, γιατί αυτά τα αναφέρει ο καθ. Κων/νος Σιφνιώτης στο βιβλίο του το 1997.
Τώρα όμως εμείς στην χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχαμε από 1.1.1993 τους δικούς μας
κανόνες λειτουργίας της αγοράς γενικά και γιατί όχι και ειδικότερα επιπλέον τους ενιαίους κανόνες
λειτουργίας των επιχειρήσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης!

Αυτό ήταν απόλυτα επιβεβλημένο να ρυθμιστεί, γιατί ενώθηκε η αγορά της Ευρώπης, επομένως πχ
από άλλο κράτος θα αναχωρούν τα εμπορεύματα και σε άλλο θα προορίζονται. Προ του 1993
κάθε κράτος είχε τις δικές του ως τότε ρυθμίσεις για να υπάρχει ο έλεγχος της κυκλοφορίας των
αγαθών και γενικά του διεθνούς εμπορείου. Αυτό σήμαινε ότι οι κανόνες ελέγχου της κυκλοφορίας
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης ήταν "εγκλωβισμένες" σε χωριστές διαδικασίες, με
στόχο κάθε κράτους να προστατεύει τα δικά του συμφέροντα. 

Η θεσμική μεταβολή στο έδαφος της Ευρώπης επέβαλε να θεσμοθετηθεί από την ΕΕ ενιαίος
τρόπος ελέγχου της διακίνησης των εμπορευμάτων που κυκλοφορούν στο έδαφος της ΕΕ.

Για τον λόγο αυτό η λογιστική της χώρας μας, όπως επίσης και κάθε άλλου κράτους μέλους
έγινε “διακρατική”, γιατί σε άλλη χώρα βρίσκεται ο πωλητής και σε άλλη ο αγοραστής. Άρα
θα πρέπει να υπάρχει ένα άλλο λογιστικό σύστημα "διακρατικού" ελέγχου, έτσι ώστε:
- Τόσο το κράτος αποστολής του πωλητή,
- Όσο και το κράτος προορισμού του αγοραστή να γνωρίζουν,...
...Αφενός ότι τα εμπορεύματα πηγαίνουν εκεί που προβλεπόταν κατά την αναχώρηση,
...Αφετέρου ότι πληρώθηκαν και οι προβλεπόμενοι φόροι στο άλλο κράτος μέλος...

Έτσι λοιπόν υποθέτω ότι ύστερα από παρόμοιες αναφορές στο περιοδικό «Plant» θα κατέληξε
προφανώς ο αείμνηστος καθ. Παππάς, ότι εμείς στην Ευρώπη ορίσαμε όλες τις ρυθμίσεις με
τον γενικό όρο «αλυσίδα εφοδιασμού» και τον λογιστικό – φορολογικό έλεγχο στο έδαφος
της ΕΕ ως «λογιστικό σύστημα».

Τους διευκρίνισε όμως και πολύ σωστά μάλιστα, ότι με τις δικές μας ρυθμίσεις της ΕΕ
θα κάνουμε την ίδια δουλειά με εσάς τους άγγλους, με την διαφορά ότι εσείς για τον
έλεγχο των εμπλεκομένων επιχειρήσεων επιβάλετε {logistics = λογιστική}, ενώ εμείς
λόγω του ανοίγματος των συνόρων της Ευρώπης ενοποιήσαμε την {logistics = λογιστική}
κάθε κράτους σε ενιαίο τρόπο ελέγχου με το {logistical System = λογιστικό σύστημα»
που θεσμοθετήσαμε.

Αντιλαμβάνεστε όμως ότι μετά το 1994 το Πολυτεχνείο αποσιώπησε στην χώρα μας την ουσία,
(υποθέτω ότι αυτά έγραψε), του δημοσιεύματος στο περιοδικό και άφησε να πλανάτε στην
ελληνική αγορά, ότι δηλαδή «εφοδιαστική (logistics)» είναι «ότι κάνουνε οι άγγλοι» και όχι
ότι έκανε η ΕΕ για να ρυθμίσει την ευρωπαϊκή Μεταφορά, Διαμεταφορά και την Αποθήκευση,
που τις θεσμοθέτησε και μάλιστα ότι τις ήλεγξε με τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Αυτό είχε σαν συνέπεια στην ελληνική αγορά να διαχέεται η «εφοδιαστική (logistics)» των
άγγλων όπως την μεθόδευσε το ΕΜΠ, αντί να κατανοήσουμε και να εφαρμόσουμε τον
κανονισμό της ΕΕ και τις διατάξεις που προέβλεπε.

Με τον τρόπο αυτό καθιερώθηκε σταδιακά στην αγορά ότι εμείς στην χώρα μας κάναμε απλά την
“Μεταφορά”, “Διαμεταφορά” και “Αποθήκευση”, που οι άγγλοι την λένε «logistics». Το χειρότερο είναι
μάλιστα ότι συγχώνευσε και τις τρείς επιχειρηματικές δραστηριότητες με την λέξη "εφοδιαστική"!

Προσοχή - Προσοχή

Το κάνω απλό για να το καταλάβουν άπαντες:

1992: Γερμανία – Ελλάδα το τιμολόγιο πώλησης ήταν αξία εμπορεύματος χωρίς  “χαρτόσημο”
ή άλλο εσωτερικό γερμανικό φόρο. Το εμπόρευμα πήγαινε όμως στο τελωνείο και κατά τον
εκτελωνισμό πληρώνονταν οι δασμοί κλπ φόροι.

1993 ΗΠΑ - Γερμανία – Ελλάδα Το τιμολόγιο ήταν χωρίς “χαρτόσημο” ή άλλο εσωτερικό
αμερικάνικο φόρο, όμως το έγγραφο μεταφοράς είχε την ένδειξη Τ1, ότι είναι δηλαδή τρίτης
χώρας και δεν έπρεπε να κυκλοφορήσει στο έδαφος της Ευρώπης, δίχως τον εκτελωνισμό του
και την καταβολή δασμών κλπ φόρων.

1994 ΗΠΑ – Γερμανία Ελλάδα στην χώρα μας επειδή υπήρχε το σκοτάδι του ΕΜΠ, δηλαδή ότι:
«εφοδιαστική (logistics)» είναι η Μεταφορά, Διαμεταφορά και Αποθήκευση, επιπλέον ότι έχουν
καταργηθεί τα τελωνεία, δεν ήταν στην γνώση όλων μας ο τρόπος που είναι ρυθμισμένες
από την ΕΕ οι διαδικασίες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, που ισχύουν τώρα πλέον μετά το 1993.

Το αποτέλεσμα ήταν να βαφτίζονται στην Ελλάδα εμπορεύματα τρίτων χωρών σαν ευρωπαϊκά
με μαϊμού τιμολόγια που εκδίδαμε εμείς στην χώρα μας, (από άγνοια ή δόλο δεν το γνωρίζω),
και στέλναμε πίσω στην Ευρώπη τα εμπορεύματα τρίτων χωρών ως ελληνικά!  

Η ερώτηση λοιπόν που τίθεται είναι αμείλικτη!
Γνώριζε ναι ή όχι το ΕΜΠ το παραπάνω ισχύον από 01.01.1993 θεσμικό πλαίσιο της
Ευρωπαϊκής Ένωσης;
- Αν δεν το γνώριζαν ποιος τους είπε να ανακατεύονται σε θέματα που δεν ήταν της
   αρμοδιότητας τους;
- Γιατί μας έφεραν δηλαδή την «"Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση"» των άγγλων
  και όχι τις αντίστοιχες επιχειρηματικές δραστηριότητες που θεσμοθέτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση
   με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 το 1993;

- Αν το γνώριζαν διαιρωτώμαι, γιατί ενώ στο «Plant» είχαν γράψει (υποθέτω) το σωστό,
  στην χώρα μας αυτό το αποσιώπησαν και μας κρατούσαν όλους στο σκοτάδι; 
  Το "όλους" αφορά και εμένα, γιατί εγώ όπως έχω αποδείξει έτρεχα τότε και δεν έφτανα,
  για να επικοινωνώ με τα Υπουργεία και να τους  επισημαίνω ότι δεν λειτουργούμε σωστά
  με βάση τους κανονισμούς της ΕΕ.

Ερωτώ επομένως και προκαλώ όλους ανεξαίρετα τους ακαδημαϊκούς μας, που διδάσκουν
Supply chain management & Logistics:
Γνωρίζετε ως οφείλετε τον κανονισμό ΕΕ 2454/93;
Γιατί όμως με αδιαφορία και άγνοια διδάσκετε την “εφοδιαστική αλυσίδα” τρίτων χωρών
και δεν διδάσκετε την “εφοδιαστική αλυσίδα” της ΕΕ;
Αντιλαμβάνεστε όμως την συνέπεια και το χάος που επικρατούσε στην αγορά μετά το 1993; 
Οι πτυχιούχοι  του ΕΜΠ αλώνιζαν στις επιχειρήσεις με τις θεωρητικές και ανεφάρμοστες
ασυναρτησίες του Παππά και ουδείς πτυχιούχος ΟΔΕ τολμούσε να τους αντικρούσει!

Αυτό είχε σαν συνέπεια να εκμεταλλεύονται πχ οι «έξυπνοι» του φιλόσοφου David Taylor,
οι οπαδοί του Christopher και πολλοί δικοί μας την άγνοια και παραπληροφόρηση του ΕΜΠ
και εγώ να τρέχω και να παλεύω για την εφαρμογή των κανονισμών της ΕΕ, στην σκιά
που άπλωσε στην αγορά εργασίας και γενικά στις διοικήσεις των επιχειρήσεων το ΕΜΠ,
προς όφελος των φοιτητών του.

Όμως τα ψέματα έχουν κοντά πόδια!
Έστω και αργά, το 2014 κατά την δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου, τώρα Ν. 4302/14
κατάλαβα την ασάφεια που κυριαρχούσε, όμως τότε δεν μπόρεσα να κάνω κάτι ουσιαστικό,
γιατί το ΕΜΠ κυριαρχούσε με την σιωπηλή ανοχή του, που είχε αφήσει να διαχέεται στην αγορά
η εξής ανακρίβεια, δηλαδή:
- να θεωρούμε ότι εμείς κάνουμε την «εφοδιαστική (logistics)» των άγγλων, ενώ αντίθετα…
- εμείς ενημερώσαμε με τον Παππά, (θέλω να πιστεύω) τους άγγλους για τις αλλαγές που είχε
  θεσμοθετήσει η ΕΕ για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης το 1993!

Αυτό αποδεικνύεται με το γεγονός ότι έγραψε σε αγγλικό περιοδικό και όχι σε ένα ευρωπαϊκό.
Αυτό γιατί στην Ευρώπη γνωρίζαμε εννέα μήνες πρωτύτερα την ισχύ του Κανονισμού ΕΕ 2454/93.
Αν δηλαδή έγραφε σε ευρωπαϊκό περιοδικό, θα ήταν διασκεδαστικός, από την στιγμή που θα
ενημέρωνε για θέματα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που ήδη εφαρμόζαμε. Το ΕΜΠ όμως έκανε
το αντίθετο σε βάρος της λειτουργίας της αγοράς της χώρας μας. Δηλαδή διέρρευσε την λειτουργία
της αγοράς που πρέπει να εφαρμόζουμε στην χώρα μας με όρους Αγγλίας και όχι της ΕΕ.

Η συνέχεια και οι συνέπειες και στην διεθνή αγορά είναι όμως γνωστή.
Συγκεκριμένα πχ:
David Taylor, έτος 2004 «Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», σελίδα 160 υπό τον τίτλο
«Συγκέντρωση των προϊόντων» και την “ιδιαίτερη διευκρίνιση”:
«Οι παραγγελίες κατευθύνονται στα σημεία εκτέλεσης».
Γράφει επί λέξει:
{«Η εφοδιαστική φάση του κύκλου εκτέλεσης αρχίζει με την επιλογή μιας ή περισσοτέρων
μονάδων που θα καλύψουν την παραγγελία. Συνήθως αυτό είναι η εύκολη απόφαση,
ο προμηθευτής απλώς στέλνει τα αγαθά από την αποθηκευτική εγκατάσταση που είναι
πλησιέστερη στον πελάτη.»}

Εγώ απλά σχολιάζω ότι ο David Taylor ήταν προφανώς ενημερωμένος από το «Plant» του 1993,
για την εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ και την αποθηκευτική επιχείρηση που θεσμοθετήθηκε τότε
από την ΕΕ, δηλαδή τον "Warehouse Keeper" και το παρουσιάζει σαν δική του “εξυπνάδα”.
Το πρόβλημα όμως είναι, γιατί το ΠΑ.ΠΕΙ. διδάσκει κοντόφθαλμα και ανεύθυνα τις φιλοσοφίες
του David και όχι τον Κανονισμό της ΕΕ, που οι πτυχιούχοι του θα εφαρώσουν αργότερα στην
επαγγελματική τους σταδιοδρομία;

Ποια η διαφορά δηλαδή στην διδασκαλία των φοιτητών μεταξύ των «μονάδων που καλύπτουν
παραγγελίες» του David Taylor, από την “αποθηκευτική επιχείρηση” του κανονισμού της ΕΕ;
Ή ακόμα και από τα logistics "γρήγορης απόκρισης του Christopher";

Εγώ απλά δηλώνω ότι η αποθηκευτική επιχείρηση της Ευρώπης είναι Μικροοικονομική έννοια,
γιατί λειτουργεί σε εφαρμογή του συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου της ΕΕ, δηλαδή η λειτουργία
της απεικονίζεται και με λογιστικές εγγραφές. Αντίθετα οι «μονάδες που καλύπτουν παραγγελίες»
του Christopher, του Taylor και όλων των θεωρητικών ΗΠΑ και Αγγλίας είναι έννοια θεωρητική και
Μακροοικονομική, γιατί δεν συνάγονται από τις δραστηριότητες που άπαντες περιγράφουν στα 
βιβλία τους και κάποιες αντίστοιχες λογιστικές εγγραφές. Κοντολογίς όλες οι προσεγγίσεις των
ασχολούμενων σε ΗΠΑ και Αγγλία στο πεδίο "κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά", θα 
πρέπει να γίνονται κατανοητές και να διδάσκονται στην ΟΔΕ μόνο στο επιστημονικό πεδίο "Marketing".

Εγώ πάντως μετά το 2014 δεν το έβαλα κάτω και ξεκίνησα από το μηδέν.
Μπήκα στο διαδίκτυο, ενημερώθηκα από την προβολή που γινόταν εκεί μέσα στην έννοια
«εφοδιαστική αλυσίδα», επιπλέον:
- Εντόπισα την εργασία του φοιτητή και κατάλαβα ότι στα ΑΕΙ υπάρχει άγνοια λειτουργίας
  της αγοράς, γιατί η "αλυσίδα" του φοιτητή ήταν απλά η εσωτερική και μόνο λειτουργία της
  συγκεκριμένης φαρμακοβιομηχανίας. 
 - Επιπλέον εντόπισα την μεθόδευση του ΕΜΠ, που εισήγαγε, (δηλαδή στην ουσία βίδωσε και
   κάρφωσε) από το πουθενά στην γνώση των φοιτητών του ότι:
   {"εφοδιαστική (logistics)" είναι η "Μεταφορά", η "Διαμεταφορά" και η "Αποθήκευση".}

Στην συνέχεια αγόρασα και μελέτησα όλα τα βιβλία «αλυσίδας και logistics» που
βρήκα και ξεκίνησα να γράφω στην αρχή καλόπιστα τα άρθρα μου προς όφελος
των φοιτητών και πτυχιούχων ΟΔΕ.

Όμως μετά την ενημέρωση μου από το βιβλίο του Σιφνιώτη – εκδόσεως 1997 για το
περιοδικό «Plant» κατάλαβα την αιτία της παραπληροφόρησης και της άγνοιας που
κυριαρχούσε στην λειτουργία της αγοράς της χώρας μας, σε ότι αφορά στις διατάξεις,
που προβλέπονται στον κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Στην αρχή τα άρθρα μου για την «εφοδιαστική αλυσίδα» ήταν ήπια, γιατί θεώρησα ότι
θα έβρισκα ανταπόκριση τουλάχιστον από τις σχολές ΟΔΕ και ειδικά του ΠΑ.ΠΕΙ..
Τώρα όμως με τα έγγραφα από το αρχείο μου αποδεικνύω την βασιμότητα των
απόψεων μου και γίνομαι απόλυτος!

Είμαι σίγουρος ότι οι συγγραφείς βιβλίων {εφοδιαστικής αλυσίδας & logistics} θα λαμβάνουν
υπόψη τώρα πλέον και τον κανονισμό της ΕΕ και το γεγονός ότι πρώτη παγκοσμίως η ΕΕ
εισήγαγε τους όρους «εφοδιαστική αλυσίδα» και «λογιστικό σύστημα».

Αυτό θα αναγκάσει τους ακαδημαϊκούς μας να αρχίσουν να ενημερώνουν πολυδιάστατα τους
φοιτητές τους, δηλαδή με αναφορά στις δικές τους παραδόσεις στο μέλλον, επιπλέον για
την εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ και γιατί όχι, για να υπάρχουν συγκρίσεις και για τις
εφοδιαστικές αλυσίδες από βιβλία ΗΠΑ, Αγγλίας.

Εκεί όμως εκτός από την μελέτη των ξένων βιβλίων χρειάζεται να υπάρχει τεχνοκρατική
πείρα λειτουργίας της αγοράς, δηλαδή γνώση των κανονισμών της ΕΕ και λίγη παιδεία πάνω
στην επιστήμη "ΟΔΕ", δηλαδή την Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων, που δίδαξε η ΑΒΣΠ.
Τέλος της προσθήκης

Προσοχή! Ανακεφαλαίωση - διευκρίνηση

Παραπάνω επισύναψα 2 επίσημα έγγραφα του 1979, με τα οποία:
1) Η χώρα μας δια του Υπ. Οικονομικών επέτρεψε την διενέργεια ΣΜ (Συνδυασμένης
Μεταφοράς), (ΣΜ), «με τον τρόπο που ζήτησα εγώ τότε ως στέλεχος και εταίρος
κατά 20% της εταιρείας Euroterminal ΕΠΕ».
2) Ο ΟΣΕ από την πλευρά του έδωσε τις αναγκαίες εντολές προς τα στελέχη του,
για την ορθή εφαρμογή των διαδικασιών εκτελέσεως της ΣΜ, που όρισε το
Υπ. Οικονομικών.

Από τα παραπάνω επίσημα έγγραφα πρέπει να συμπεράνουμε ότι “ΣΜ”
δεν είναι να ορίζεται αυθαίρετα και κατά την κρίση εκάστου “τι είναι ΣΜ”,
αλά να περιγράφεται από τον ενδιαφερόμενο ο «τρόπος» που θέλει να
εκτελέσει την μετακόμιση - "εφοδιαστικο - αλυσοδέσιμο" του φορτίου, 
που έχει προγραμματισμένο! 

Ο «τρόπος» επομένως της ΣΜ δεν είναι τεχνικός, αλά φορολογικός. Δηλαδή να κατέχεις
το θεσμοθετημένο πλαίσιο για την κυκλοφορία των εμπορετμάτων στην Ευρώπη και να
ζητάς να το παρακάμψεις με τον δικό σου "τρόπο", με την προστασία ταυτόχρονα του
δημοσίου συμφέροντος και δίχως να καταστρατηγείς την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ.

Ενδεικτικά σας δίνω και άλλα παραδείγματα "τρόπου":
α) Την «άμεση παράδοση». Δηλαδή το φορτηγό να μην εκφόρτωνε στο Τελωνείο,
    αλά το Τελωνείο να παραστεί κατά την εκφόρτωση του εμπορεύματος στον χώρο
    του παραλήπτη, για να  εκτελεστούν στο σημείο αυτό και οι διαδικασίες εισαγωγής…
β) Μια άλλη περίπτωση ήταν πχ το «ανοικτό TIR», δηλαδή να μην σφραγιστεί το
    εμπόρευμα στο φορτηγό, αλά να είναι ελεύθερο στην καρότσα του φορτηγού.
γ) Μια άλλη περίπτωση ήταν η «αποταμίευση», δηλαδή να αποθέτει ο Εισαγωγέας
    το εμπόρευμα στον χώρο του Τελωνείου, αλά να το εκτελωνίζει και παραλαμβάνει
    τμηματικά, χωρίς το Τελωνείο να το χαρακτηρίσει λόγω προθεσμιών ως «αζήτητο»
    μετά από ορισμένο χρόνο και να το εκποιήσει.

 Προσθήκη - παρενθετικά
 Βλέπε παρακάτω αντίστοιχη εξέλιξη με τον Νόμο. 4302/14, για τα ΚΑΔ. Δηλαδή ο
 Εισαγωγέας να αποθέτει το εμπόρευμα του στο ΚΑΔ, (Warehouse Keeper στο σχήμα
 αλυσίδας του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της ΕΕ) και στην συνέχεια με νεώτερες
 εντολές του να φέρνει τμηματικά τα είδη που κατά περίπτωση χρειάζεται στο εργοστάσιο,
 ή στην εμπορική επιχείρηση του...)

 Παράβαλε τώρα τι αναφέρει για την ίδια ακριβώς λειτουργία της αγοράς ο Christopher
στην σελίδα 213 (πρώτη έκδοση 2007) για τα «logistics γρήγορης απόκρισης».
Εκεί αναφέρει επί λέξει:
{Η «γρήγορη απόκριση» είναι ένας γενικός όρος για τα πληροφοριακά συστήματα
και τα συστήματα logistics που προσφέρουν, συνδυασμένα, το «σωστό προϊόν,
στον σωστό τόπο, τη σωστή στιγμή»}.
Εκεί έχει παρακάτω ως παραπομπή 4 στην σελίδα 225, στην οποία αναφέρει:
{“Lowson, R., King,R, και Hunter, A., Quick Response: Managing the Supply Chain
to Meet Consumer Demand, John Wiley & Sons, 1999}
Παρατήρηση πρώτη:
Ο Christopher κάνει αναφορά και για “τα συστήματα logistics”... 
Παρατήρηση δεύτερη
Η παραπομπή 4 του Christopher κάνει λόγο για “Supply Chain” το έτος 1999....

Επομένως και εδώ πρόκειται για το “Logistical System” και την “Lieferkette” =
“Supply Chain” = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ! Επιπλέον εδώ αναφερόμαστε τώρα
για τα "Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής", στα οποία επιλέγουν οι επιχειρήσεις να 
φυλάσσουν τα εμπορεύματα τους, ώστε να βρίσκονται "στον σωστό τόπο", που να
τους επιτρέπει να τα έχουν και "στο σωστό χρόνο" στην διάθεση τους. 
Προσοχή όμως στην λεπτομέρεια ότι το ΚΑΔ πρέπει να είναι ΕΟΦ, δηλαδή αρμοδίως
το μόνο εξουσιοδοτημένο όργανο, για να διαχειρίζεται τα εμπορεύματα τρίτων χωρών...

Εδώ καταρχήν μια πρώτη επισήμανση: Είναι προφανές ότι δεν φτάνει να περιγράφεις
μια λειτουργία της αγοράς, αλά θα πρέπει και να “φωτογραφίσεις” ποιος θα δικαιούται
να την εκτελέσει και κυρίως ποιος είναι αρμόδιος, (πχ Υπ. Οικονομικών ή Μεταφορών;)
να χορηγήσει την σχετική “άδεια λειτουργίας”.
Εδώ σύντομα επιπλέον:
Η "άδεια" θα χορηγείται σε ένα “φυσικό πρόσωπο”; Ή σε ένα “νομικό πρόσωπο”;
Υπό ποιες προϋποθέσεις θα χορηγείται η “άδεια ασκήσεως” αυτής της δραστηριότητας; 
Δηλαδή σε εφαρμογή ποιού θεσμικού πλαισίου της χώρας μας ή της Ευρώπης θα ασκεί
τις δραστηριότητες; Ή μήπως όπως αόριστα τέθηκε στο Νόμο θα επιτρέπεται στον κάθε 
παρατρεχάμενο να εκτελεί τις «δραστηριότητες “εφοδιαστική (logistics)”» του Νόμου;
Τέλος της προσθήκης

δ) Τι ήταν επομένως η «συνδυασμένη μεταφορά» που ζήτησα από το ελληνικό τελωνείο;
   Τους είπα ότι να μου χρεώνουν το υποκείμενο εμπόρευμα στο κινητό αμάξωμα και όχι
   στο αυτοκίνητο. Άρα εγώ στην Γερμανία φόρτωνα να σφράγιζα το εμπόρευμα και
   έπαιρνα θεωρημένο το Carnet TIR. Στην συνέχεια παρέδιδα το κινητό αμάξωμα στο
   τραίνο, που είναι εξουσιοδοτημένο και αυτό να μεταφέρει υποκείμενα εμπορεύματα και
   το τραίνο μου παρέδιδε το αμάξωμα στην Ελλάδα για να το παρουσιάσω με το Carnet TIR
   στο Τελωνείο.
   Όπως βλέπετε η "απόσταση" στις διαδικασίες μεταφοράς δεν παίζει ρόλο...
   Προ του 1993 συγκεκριμένα το εμπόρευμα συνοδευόταν με το Carnet TIR, ενώ μετά το
   1993 συνοδεύεται με το Τ1. Προ του 1993 ο Μεταφορέας παρέδιδε το εμπόρευμα στο
   Τελωνείο, μετά το 1993 στο ΚΑΔ, που όμως πρέπει να είναι αρμοδίως εξουσιοδοτημένο! 

ε) Τέλος για να μην σας κουράζω άλλο υπήρχε και η μεταφορά με «τελωνειακό συνοδό»,
    δηλαδή μεταφορά εμπορεύματος πχ από ένα τελωνείο του Πειραιά προς ένα τελωνείο
    Αθηνών με απλές διατυπώσεις, γιατί στο όχημα επέβαινε και τελωνειακός συνοδός.

Παρενθετικά
Προσέξτε τώρα το εξής "πάντρεμα" διαδικασιών για να γίνει κατανοητή η έννοια της
αυθεντικής - δικής μου «Συνδυασμένης Μεταφοράς», που ενέκρινε το Υπ. Οικονομικών.
Παραπάνω περιέγραψα πχ μια μεταφορά με «τελωνειακό συνοδό».
Πάρτε εσείς τώρα σαν παράδειγμα ένα οδικό Μεταφορέα που οργανώνει την μεταφορά 
ενός "ομαδικού φορτίου" από την Γερμανία στην Ελλάδα:

- Στο τελωνείο Αθηνών εκφορτώνει το φορτίο και εξοφλεί το Carnet TIR...
- Αν όμως ο οδικός Μεταφορέας είχε αναλάβει μια αποστολή βάρους ενός τόνου
να την παραδώσει πχ στο Τελωνείο Πειραιά, τότε θα εκτελούσε διαδικασίες
"μεταφόρτωσης" υποκειμένου εμπορεύματος στο Τελωνείο Αθηνών και φορτωμένο το
φορτίο σε ένα μικρό φορτηγό "εθνικών Μεταφορών" ωφέλιμου φορτίου 5 τόνων και
συνοδεία τελωνειακού το παραδίδει στο τελωνείο Πειραιά.

Όπως διαπιστώσατε η «Συνδυασμένη Μεταφορά» είναι ταυτόχρονα:
Αφενός τεχνική επιλογή του οδικού Μεταφορέα να εκπληρώσει την παροχή του!
Αφετέρου φορολογική υποχρέωση να εκδίδει τα προβλεπόμενα φορολογικά στοιχεία,
πχ τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, φορτωτική…
Τέλος είναι και τελωνειακή υποχρέωση να τηρεί δηλαδή τις κατά περίπτωση διαδικασίες.

Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι και  η ευθύνη του οδικού Μεταφορέα στην εκτέλεση
της Συνδυασμένης μεταφοράς καταλογίζεται κατά περίπτωση με βάση την παράβαση
στις παραπάνω διαδικασίες εκτέλεσης της. Ένα όμως είναι συγκεκριμένο ζήτημα που
έχω υποχρέωση να δηλώσω. 
Στην δική μου αυθεντική Συνδυασμένη Μεταφορά, έστω και αν τώρα δεν ισχύει το 
Carnet TIR, αλά τα καθεστώτα Ενωσιακής διαμετακόμισης, δεν δύναται να αναζητηθεί
αδικοπρακτική ευθύνη στον οδικό Μεταφορέα στην διάρκεια που το κινητό αμάξωμα
μεταφέρεται από τον σιδηρόδρομο. 
Συνιστώ λοιπόν πρώτα να εντοπίζεται το περιστατικό που καταλογίζεται κάποια ευθύνη και
στην συνέχεια να εντοπίζεται ο υπεύθυνος...   
Τέλος της παρένθεσης

Αυτό σημαίνει όμως ότι τώρα πλέον δεν είμαστε στο έτος 1979 και πρέπει
να λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς που περιέγραψα
και ειδικότερα οι υφιστάμενες ρυθμίσεις της χώρας μας και της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Δηλαδή τώρα όλες ανεξαίρετα οι μετακομίσεις φορτίων είναι ρυθμισμένες από την
αναχώρηση μέχρι την άφιξη από την ΕΕ, άρα και αυτή, με την οποία θα ζητάς να
εκτελέσεις την ειδική περίπτωση μετακόμισης του δικού σου φορτίου…

Αυτό επιβάλει να οριστεί από τους καθηγητές ΑΕΙ καταρχήν η έννοια
“Μεταφορά” και να διδαχθεί στους φοιτητές ότι υπάρχουν δύο “Μεταφορές”:
α) Η “Μεταφορά Φορτίου” που είναι σύμβαση έργου, με εμπλεκόμενα πρόσωπα
    τον Μεταφορέα και τον Εντολέα. Η Μεταφορά φορτίου είναι επομένως
    τεχνική έννοια και φυσικά εδώ λαμβάνεται υπόψη τόσο το μέσο μεταφοράς,
    όσο και οι φυσικές ιδιότητες του φορτίου, πχ υγρό, αέριο, χύδην, στερεό, κλπ.

β) Η “Μεταφορά αξίας” που είναι σύμβαση πώλησης, με εμπλεκόμενα πρόσωπα
    τον Αγοραστή και τον Πωλητή του εμπορεύματος.
    Η Μεταφορά αξίας είναι επομένως εμπορική / φορολογική έννοια και αφορά στην
    οργάνωση και την εκτέλεση των συναλλαγών μεταξύ των επιχειρήσεων, μέσα
    στο πλαίσιο πάντα των κανόνων που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, (ΕΕ).

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι η κάθε είδους “Μεταφορά” ελέγχεται
αρμοδίως τόσο φορολογικά, όσο πχ και τεχνικά με βάση τους ισχύοντες κανόνες
της χώρας μας και της ΕΕ. Αυτό όμως σημαίνει ότι όλες οι “Μεταφορές”
ελέγχονται από την σύμβαση που έχει καταρτιστεί μεταξύ των εμπλεκομένων
και ότι όλες οι “Μεταφορές” έχουν καθεμιά το δικό της θεσμικό πλαίσιο,
που έχει οριστεί αρμοδίως και κατά περίπτωση, για να προστατευτούν τόσο τα
συμφέρονται της ΕΕ, όσο όμως και τα συμφέροντα της χώρας μας.

Άρα η Συνδυασμένη Μεταφορά, όπως και κάθε άλλη “Μεταφορά” εκτελείται
από τους εμπλεκόμενους με εφαρμογή των υφιστάμενων ρυθμίσεων από την ΕΕ.
Εγώ το 1979 ζήτησα ένα τρόπο μετακόμισης φορτίου που δεν προβλεπόταν από
τους τότε νόμους.
Σας δηλώνω λοιπόν ότι και σήμερα που είμαστε στο 2026 δεν επιτρέπεται να
διδάσκεται «τι είναι συνδυασμένη μεταφορά», αλά αν κάποιος έχει κατά νου
μια μετακόμιση φορτίου που δεν είναι ρυθμισμένη, τότε οφείλει να την περιγράψει,
ονοματίσει και αιτήσει αρμοδίως, για να του επιτρέψουνε να την εκτελέσει.
Τώρα πλέον δεν υπάρχει πχ καθεστώς "Carnet TIR" αλά το καθεστώς "Τ1" της ΕΕ!

Πάντως ο όρος «Συνδυασμένη Μεταφορά» είναι “ρεζερβέ” από εμένα το 1979 και
θα πρέπει να βρει κάποιο άλλο όρο να περιγράψει και ονοματίσει την πρωτόγνωρη
δική του, για να αιτήσει βέβαια αρμοδίως, για να του επιτρέψουνε να την εκτελέσει…
Παρακάτω θα διαπιστώσετε πάντως ότι και ο Christopher κάνει "συνδυασμό" των
εμπλεκομένων στην κυκλοφορία, (την ορίζει Supply Chain), των εμπορευμάτων.

Σε κάθε περίπτωση στην δική μου την αυθεντική Συνδυασμένη μεταφορά δεν δύναται
να καταλογιστεί αδικοπρακτική ευθύνη στον οδικό Μεταφορέα κατά την διάρκεια της
μεταφοράς του κινητού αμαξώματος από τον σιδ/μο, (βλέπε και σε άλλα σχόλια).
Εδώ σύντομα:
Υπάρχει πχ διαφορά πχ να παραδωθεί στον προορισμό το εμπορευματοκιβώτιο, ε/κ,
από τον σιδ/μο στον Μεταφορέα με παραβιασμένες τις μολυβδοσφραγίδες, από το να 
παρουσιάσει ο Μεταφορέας στην συνέχεια το ε/κ στο Τελωνείο με παραβιασμένες
τις μολυβδοσφραγίες του...

Παρενθετικά διευκρινίζω στο σημείο αυτό τον φορολογικό έλεγχο που ίσχυε
προ του 1993, για να μπορέσετε στην συνέχεια να αντιληφθείτε το νέο φορολογικό
πλαίσιο της ΕΕ που τέθηκε σε ισχύ μετά το 1993 με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93.
Ο Οδικός Μεταφορέας ως “ΕΟΦ” της εποχής προ του 1993 χρεωνόταν με βάση το
Carnet TIR από το Τελωνείο αναχώρησης, το οποίο έπρεπε να εξοφλήσει στο
Τελωνείο προορισμού.

Μετά το 1993 ο οδικός Μεταφορέας χρεώνεται αντίστοιχα με το Τ1 ή το Τ2, ανάλογα αν
επρόκειτο για κοινοτικό εμπόρευμα ή εμπόρευμα τρίτων χωρών. Περίπτωση όμως να
ζητήσει ο οδικός Μεταφοράς την εκτέλεση μιας δικής του έμπνευσης "συνδυασμένη
μεταφορά" με βάση τα ισχύοντα δεν επιτρεπόταν να ζητήσει...!
Αυτό γιατί Η ΕΕ την "συνδυασμένη Μεταφορά" την ανέθεσε αποκλειστικά και μόνο στην
Intercontainer! Αυτό σημαίνει ότι αν ένας οδικός Μεταφορέας θελήσει να εκτελέσει μια 
δικής του τεχνικής "συνδυασμένη μεταφορά", θα πρέπει να ζητά από τις αρμόδιες αρχές
της ΕΕ τις δικές του παρεκκλήσεις από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, όπως είχα ζητήσει εγώ
από το Υπ. Οικονομικών το 1979. (Μην το τολμήσει δεν υπάρχει περίπτωση να εγκριθεί.)

Τότε όμως υπήρχε το Carnet TIR το, οποίο καθιστούσε τον οδικό Μεταφορέα "ΕΟΦ" της
εποχής, γεγονός που του επέτρεπε να αλλάζει μέσο μεταφοράς του κινητού αμαξώματος,
δηλαδή του "μεγάλου εμπορευματοκιβωτίου" και να το παραδίδει στον σιδ/μο. Αυτό μετά
το 1993 έπαψε, για να υπάρχει ενιαίος έλεγχος της κυκλοφορίας των container, δηλαδή 
των μεγάλων εμπορευματοκιβωτίων στο έδαφος της ΕΕ.

Εγώ εκείνα τα χρόνια μετά το 1993 στην ενημέρωση που έκανα στα στελέχη των
επιχειρήσεων τους διευκρίνιζα ότι η Μεταφορά τεχνικά:
α) Αν το φορτηγό αυτοκίνητο διανύει συνολικά την διαδρομή η μεταφορά
    λέγεται “Οδική”.
β) Αν στο βαγόνι φορτωνόταν η νταλίκα ή ακόμα και ολόκληρο το φορτηγό
    η μεταφορά καλείται “Σύνθετη”, γιατί το εμπόρευμα μετακομίζεται επάνω
    σε 2 μέσα μεταφοράς.
γ) Αν στο βαγόνι φορτώνεται το κινητό αμάξωμα, με την προϋπόθεση βέβαια
    ότι το Carnet TIR θα εκδιδόταν με βάση τον αριθμό του κινητού αμαξώματος,
    τότε μόνο η μεταφορά καλείται “Συνδυασμένη”.
Από τότε πέρασαν 45 χρόνια και τις παραπάνω έννοιες τις αντιλαμβανόταν
καθένας όπως ο ίδιος έκρινε. Το θεσμικό πλαίσιο όμως για την εκτέλεση του
μεταφορικού έργου ήταν πάντα ρυθμισμένο από την χώρα μας προ του 1993
και από την ΕΕ μετά το 1993! 

Προσοχή!
Στα κείμενα της ΕΕ αναφέρεται συνεχώς ο όρος «kombinierte Tansporte»
«Transports combines». Επιπλέον στο διαδίκτυο υπό μορφή ερωτήσεων της μορφής:
{What is combined transport? – Prologistik.com
21 Ιουλ 2025  Combined transport involves transporting goods in loading units
(containers, swap bodies, or trailers) involving at least two modes of transport.}

Είναι δε τόσες πολλές οι αναρτήσεις και οι αναλύσεις στο διαδίκτυο, που δικαίως
προξενούν σύγχυση στους φοιτητές και στους ίδιους τους καθηγητές τους.
Συνιστώ επομένως ο όρος «Συνδυασμένη Μεταφορά» να λαμβάνεται υπόψη μόνο:
- Ως προς τον όρο «Μεταφορά» λαμβάνοντας υπόψη μόνο τα μέσα μεταφοράς και
  τις υποδομές που διέρχονται τα φορτία εντός των «containers, swap bodies, or trailers».
- Ως προς τον όρο «Συνδυασμένη» να περιγράφεται το φορολογικό – τελωνειακό
  καθεστώς κυκλοφορίας του εμπορεύματος στο έδαφος της ΕΕ και της χώρας μας.
α) Παράδειγμα πχ απλής μεταφοράς:
Κάμπος – κάρο – παζάρι. (Τόπος αποστολής κάμπος. Τόπος προορισμού παζάρι και
Μέσο μεταφοράς κάρο.
β) Παράδειγμα πχ συνδυασμένης μεταφοράς:
   β1) Βουνό – κάμπος: μουλάρι.
   β2) Κάμπος - παζάρι: κάρο…
Ποια η διαφορά μεταξύ του δικού μου παραδείγματος «συνδυασμένης μεταφοράς»
με την παραπάνω "συνδυασμένη μεταφορά" της 21.Ιουλίου 2025 του διαδικτύου;
Απαντώ:
Στην δική μου μεταφέρεται ένα τσουβάλι. Στην παραπάνω του διαδικτύου
μεταφέρεται ένα... «containers, swap bodies, or trailers».
Όμως όπως στην χώρα μας προ του 1979 δεν υπήρχε η "συνδυασμένη μεταφορά",
...έτσι και σε όλο τον κόσμο προ του 1993 δεν υπήρχε η έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα"...

Μπορείτε να μου βρείτε στο διαδίκτυο ένα κείμενο προ της δεκαετίας του 70,
που να αναφέρει και να θεσμοθετεί τον όρο  "Combined transport"; Ασφαλώς όχι!
Μπορείτε να μου βρείτε στο διαδίκτυο ένα κείμενο προ του 1995 που να αναφέρει 
τον όρο "Lieferkette" = "Supply Chain" της ΕΕ; Ασφαλώς όχι! 

Άρα όταν στις σχολές ΟΔΕ διδάσκεται το ευρύτερο πεδίο της κυκλοφορίας των
εμπορευμάτων στην αγορά, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ,
που οφείλει να εφαρμόζει η χώρα μας και  όχι οι απόψεις των ΗΠΑ και Αγγλίας!

Αυτό συμβαίνει γιατί δυστυχώς η άδεια ασκήσεως ενός επαγγέλματος έχει διαφορετικά
κριτήρια και προϋποθέσεις χορηγήσεως στην χώρα μας... Συγκεκριμένα πχ άλλες για
να ασκήσεις το επάγγελμα του «Μεταφορέα» και άλλες για να ασκήσεις του επάγγελμα
του καθηγητή ΑΕΙ που διδάσκει «Μεταφορές»!  

Άρα τουλάχιστον οι καθηγητές ΟΔΕ να πάψουν να διδάσκουν την "Εφοδιαστική (Logistics)"
του ΕΜΠ, ότι δηλαδή είναι η "Μεταφορά", η "Διαμεταφορά" και η "Αποθήκευση", γιατί το
επιστημονικό πεδίο είναι τεράστιο και κάθε αναλυτική προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς
είναι σύνθετη και απαιτεί κατά περίπτωση τεχνικές, νομικές, εμπορικές, κλπ γνώσεις,
όπως επίσης και διεθνείς συμβάσεις, κλπ...

Νόμος 4302/2014
(για τα ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ & ΔΙΑΝΟΜΗΣ - ΚΑΔ)

Το 2014 οι περιστάσεις με ώθησαν παρόλα αυτά να εμπλακώ στην
διαβούλευση του νομοσχεδίου για τα Κ.Α.Δ. (Κέντρα Αποθήκευσης και
Διανομής), στην συνέχεια Νόμος 4302/2014.

 

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ "ΑΛΥΣΙΔΑΣ" ΤΗΣ ΑΒΣΠ
Προσοχή στο σημείο αυτό!  (e-Mail)
Επειδή το ΠΑ.ΠΕΙ. δεν ανταποκρίθηκε, δηλαδή να ενημερωθεί από την παρούσα 
ιστοσελίδα μου, του έστειλα στις 9.8.2026 ένα μακροσκελές e-Mail.
Ο λόγος είναι ότι θα πρέπει να υπάρχει ευρεία ενημέρωση όλων μας πάνω στην
θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς, έτσι ώστε να μην "την κάνουν τώρα και
στο μέλλον με ελαφρά πηδηματάκια" οι καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ., οι οποίοι έχουν
 βαλθεί μετά το 1995 να αποπροσανατολίζουν συστηματικά τους φοιτητές.
Ιδού το κείμενο όπως το έκανα "αντιγραφή", "επικόλληση" από τα "απεσταλμένα"
της συσκευής μου.

Για λόγους συνοχής του κειμένου του e-Mail μου προς το ΠΑ.ΠΕΙ. έλαβα στην αρχή 
και λίγα αποσπάσματα από το παραπάνω κείμενο μου. Πιστεύω ότι θα βοηθήσουν
και εσάς στην κατανόηση των επιστημονικών επισημάνσεων από την διδασκαλία
της ΑΒΣΠ, ως και των επιχειρημάτων μου από την επίκληση των Κανονισμών της ΕΕ.
(πρόκειται για 3 σελίδες περίπου)

Παρακαλώ για την κατανόηση σας...:

Αρχή του e-Mail

Προς τον
α) Αξιότιμο κ. Πρύτανη του ΠΑ.ΠΕΙ.
β) Κοιν.: Καθηγητές ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ.
γ) επιλεκτικά καθηγητές Supply Chain Management & Logistics:
- Στράτο Παπαδημητρίου
- Σωκράτη Μοσχούρη
- Δημήτρη Εμίρη.

Αφορά: Στην 14ετή προσπάθεια μου να ενημερώσω τους φοιτητές ΟΔΕ και τους νέους
επαγγελματίες στο πεδίο που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος
της ΕΕ μετά το άνοιγμα των συνόρων της, μέσω της ιστοσελίδας μου «Kakatsakis.EU».
(Τα συνημμένα έγγραφα που επικαλούμαι θα τα επισυνάψω ως έχουν στην ιστοσελίδα
μου όταν θα μπορέσει ο τεχνικός Η/Υ, για να διαπιστώσετε τον θεσμικό μου ρόλο στην
χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα.)
                             
ΕΔΩ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ από το συγκεκριμένο άρθρο:
Παραπάνω διαβάσατε την φιλοσοφία μου πάνω στο ευρύτερο πεδίο λειτουργίας της
οικονομίας:
«Η αγορά της Μεταφοράς εξελίσσεται». Με βάση την πείρα μου λοιπόν το πεδίο αυτό
για την χώρα μας διακρίνεται σε 2 περιόδους:
α) Την περίοδο προ της εμφανίσεως παγκοσμίως του όρου “εφοδιαστική αλυσίδα”.
β) Την περίοδο μετά την εμφάνιση του όρου «εφοδιαστική αλυσίδα», δηλαδή κάτι
    αντίστοιχο με τις περιόδους της ιστορίας, που τις κατατάσσουμε πχ “προ” και “μετά”
    την ανακάλυψη του τροχού”…

Μην σας παραξενεύει ο τρόπος που θα προσεγγίσω την λειτουργία της αγοράς.
Αυτό γιατί θα αναλύσω την λειτουργία της αγοράς όπως διαχρονικά ήταν
θεσμοθετημένη από την χώρα μας και εφαρμοζόταν από τα στελέχη των επιχειρήσεων.
Η μόνη διαφορά είναι ότι εγώ θα βρίσκομαι αρχικά στην περίοδο:
«“προ” της εφοδιαστικής αλυσίδας». Θα προσεγγίζω δηλαδή τις συναλλαγές μεταξύ
των επιχειρήσεων για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά, μέσα στο
εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο, δίχως αναφορά του όρου «εφοδιαστική αλυσίδα» =
= «Supply Chain».

Εσείς μπορείτε να βρίσκεστε κατά την κρίση και με βάση τις γνώσεις και την
πείρα σας στην σημερινή πραγματικότητα, δηλαδή στην περίοδο:
«“μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα».
Για ένα πράγμα να είστε πάντως βέβαιοι, ότι δηλαδή η εξέλιξη της λειτουργίας
της αγοράς ήταν διαχρονικά επηρεασμένη, (αλυσοδεμένη), μεταξύ άλλων
και από συντεχνιακά συμφέροντα, που ασκούσαν πιέσεις στην πολιτεία για την
προαγωγή των συμφερόντων τους.
Εγώ μάλιστα εύχομαι σε όσους από εσάς λειτουργείτε μέσα στην
“αγορά της Μεταφοράς”, να καταξιωθείτε και σαν...
«“Διοικητές” εφοδιαστικής αλυσίδας».

Το ζητούμενο όμως είναι:
Τι είναι “εφοδιαστική αλυσίδα”;
Ποιος είναι ο «“Διοικητής” εφοδιαστικής αλυσίδας»;
Ποιο είναι το έτος «“μηδέν” εφοδιαστικής αλυσίδας»;
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι διδασκαλία της ΑΒΣΠ.
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι όροι της Νομικής Επιστήμης.
Ότι γραφώ σε αυτό το χρώμα είναι θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της ΕΕ,
που οφείλει να εφαρμόζει η χώρα μας

                                ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μεταξύ 1968 – 1974 η ΑΒΣΠ μου δίδασκε το επιστημονικό πεδίο
«βιομηχανικός Λογισμός», δηλαδή τον τρόπο σκέψεις και δράσης
του βιομήχανου, για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.
Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό το επιστημονικό πεδίο ήταν ευρύτατο,
γιατί έπρεπε να διδαχθούμε, τόσο την οργάνωση και λειτουργία
συνολικά της αγοράς, όσο όμως αναλυτικά και το στενό πλαίσιο
της σύστασης και λειτουργίας της βιομηχανικής επιχείρησης.

Τα επί μέρους επιστημονικά πεδία είχαν τότε 2 κυρίως προσεγγίσεις
λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας:
α) Η Πρώτη ήταν «Μακροοικονομικά», δηλαδή περιγράφαμε γενικά
   και αόριστα το ευρύτερο πεδίο που θα λειτουργούσε η επιχείρηση,
   στην οποία θα εργαστούμε.
β) Η δεύτερη ήταν «Μικροοικονομικά», δηλαδή περιγράφαμε και
    αναλύαμε σχολαστικά κάθε λειτουργία πχ της βιομηχανικής
    επιχείρησης, μέσα από ένα πλήθος ειδικών μαθημάτων.

Εγώ το 1974 που αξιώθηκα του πτυχίου της ΑΒΣΠ συγκέντρωνα ήδη,
εκτός από την 15ετή πείρα και τις επιμορφώσεις μου στην “αγορά της
μεταφοράς”, επιπλέον και τις επιστημονικές γνώσεις της ΑΒΣΠ.
Η συνισταμένη της μέχρι τότε 15ετους πείρας και της επιστημονικής
μου γνώσης της ΑΒΣΠ και τις επιμορφώσεις μου στο εξωτερικό, με
βοήθησαν να κατανοήσω την λειτουργία της αγοράς στο σύνολο
της οικονομίας, σε συνάρτηση με τον σκοπό λειτουργίας εκάστης των
επιχειρήσεων χωριστά, σε τρόπο να τις κατανοήσω και να τις κατατάξω
έτσι:
- Πρωτογενούς παραγωγής, +
- Μεταφοράς και Αποθήκευσης, +
- Παραγωγής πρώτων υλών, +
- Μεταφοράς και Αποθήκευσης, +
- Παραγωγής μισοτελειωμένων προϊόντων, +
- Μεταφοράς και Αποθήκευσης, +
- Παραγωγής έτοιμων προϊόντων, +
- Μεταφοράς και αποθήκευσης, +
- Επιχειρήσεις χονδρεμπορίου, +
- Μεταφοράς και αποθήκευσης, +
- Επιχειρήσεις λιανεμπορίου, +
- Επιχειρήσεις κατ’ οίκον παραδόσεων… ή και
…τροφοδοσίας καταστημάτων λιανικής πώλησης, +
- Επιχειρήσεις εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης +
- Καταναλωτές!

Δεν με ενδιαφέρει αν υπάρχουν αντίθετες προσεγγίσεις στην εμπλοκή των
επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς.
Εγώ πάντως δούλεψα σε όλη μου την ζωή μέσα σε αυτό το απέραντο
χάος λειτουργίας της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας.
Το παραπάνω “απέραντο χάος” το εξερεύνησα και το καταλάγιασα μέσα μου,
έτσι ώστε να μπορέσω να προκόψω και στην δουλειά μου.

Μέσα στα άρθρα στην ιστοσελίδα μου προσέγγισα αναλυτικά μέχρι τώρα,
όλα όσα έμαθα και δούλεψα ή τα σπούδασα και μάλιστα έγραψα και δύο βιβλία,
για να μεταγγίσω την γνώση μου στους νεώτερους.
Τελειώνοντας όμως, γιατί διανύω το 80ο έτος της ηλικίας μου, κρίνω ότι χρήσιμο
είναι να σας παραθέσω συνοπτικά την συνισταμένη της πείρας και της
επιστημονικής μου γνώσης, μέσα στο θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας
των επιχειρήσεων, που ισχύει διαχρονικά στην χώρα μας.
Προς τον σκοπό αυτό θα αναφερθώ σε μερικές έννοιες, που θα βοηθήσουν
να κατανοήσετε την εξέλιξη της “αγοράς της μεταφοράς” που ισχύουν διαχρονικά
μέχρι σήμερα, δηλαδή πριν και μετά την εμφάνιση στην λειτουργία της αγοράς
της έννοιας, ή του όρου «εφοδιαστική αλυσίδα».

Η “αγορά της μεταφοράς” που εγώ προσεγγίζω διακρίνεται καταρχήν:
α) στην “μεταφορά φορτίου”
β) στην “μεταφορά αξίας”.
Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι οι παραπάνω 2 «μεταφορές» έχουν αντίθετο
“δρομολόγιο” – “πορεία”, δηλαδή ο παραπάνω
πίνακας μου στην “μεταφορά αξίας” διαμορφώνεται έτσι:
- Καταναλωτές +
- Πληρωμή με κάρτα ή μετρητά
- Επιχειρήσεις καταστημάτων λιανικής πώλησης +
- Πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- Επιχειρήσεις χονδρεμπορίου +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- Επιχειρήσεις παραγωγής έτοιμων προϊόντων +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- επιχειρήσεις παραγωγής μισοτελειωμένων προϊόντων +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- επιχειρήσεις παραγωγής πρώτων υλών +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- Επιχειρήσεις πρωτογενούς παραγωγής!

Αυτό ισχύει και είναι ακριβές, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε η επιχείρηση
ιδρύεται, “διοικείται” και λειτουργεί από τον επιχειρηματία με σκοπό
κατά την ΑΒΣΠ την επίτευξη κέρδους.
Την παραπάνω λέξη “διοικείται” επανήλθα σκόπιμα να την προσθέσω
και πάλι τώρα, γιατί θέλω να διευκρινίσω ότι υπάρχουν στην λειτουργία
της αγοράς οι εξής 2 «διοικήσεις»:
α) Η «Διοίκηση» δηλαδή η Πολιτεία - η χώρα μας, που θέτει τους
    κανόνες για την σύσταση και λειτουργία των επιχειρήσεων.
β) Η «Διοίκηση» κάθε επιχείρησης, που εκ του νόμου είναι πχ
    - το Διοικητικό Συμβούλιο και ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕ, ή
    - ο Διαχειριστής της ΕΠΕ.

Ως είναι αυτονόητο τις παραπάνω μεταφορές “αξίας” και “φορτίου”
στην ΑΒΣΠ τις διδασκόμαστε αναλυτικά μέσα από ειδικά μαθήματα.
Το πιο ενδιαφέρον μάθημα του 4ου έτους της ΑΒΣΠ ήταν οι
«Ενοποιημένοι Ισολογισμοί».
Στο μάθημα αυτό διδαχθήκαμε για την «Ιθύνουσα Επιχείρηση» δηλαδή
ότι πρόκειται για μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που αγοράζει και
ελέγχει τα πλειοψηφικά πακέτα πολλών επιχειρήσεων διεθνώς.

Στο μάθημα αυτό, όπως και σε άλλα πιο αναλυτικά, είχαμε διδαχθεί στα
προηγούμενα χρόνια επιπλέον ότι αφορά πχ από την σύσταση, τις αγορές
επιχειρήσεων, τις συγχωνεύσεις, τις ανταλλαγές μετοχών, τις λύσεις και
εκκαθαρίσεις επιχειρήσεων, κλπ…
Επιπλέον όμως διδαχθήκαμε στο σύγγραμμα «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί»
σελίδες 11 & 12 σχετικά με τις επιχειρηματικές επιλογές των διοικήσεων
των επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου - Ιθυνουσών Επιχειρήσεων, δηλαδή:
α) «Αν η απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από την
    Ιθύνουσα επιχείρηση γίνεται απλά ως μια τοποθέτηση κεφαλαίων,
    άνευ ενδιαφέροντος για ανάληψη ίδιων αυτής εργασιών, τότε ο δεσμός
    μεταξύ Ιθύνουσας και ελεγχόμενης είναι χαλαρός και πρόσκαιρος.»
Αυτό στα κείμενα μου το περιγράφω ότι… “αγοράζουν και πουλάνε τις
επιχειρήσεις μεταξύ τους με ευκολία, σαν να πρόκειται για… κατσαρόλες”!

Οι Ιθύνουσες επιχειρήσεις της ΑΒΣΠ έγιναν γνωστές αργότερα και
προπαγανδίστηκαν σαν “Πολυεθνικές επιχειρήσεις”.
Όμως διαχρονικά οι Ιθύνουσες – πολυεθνικές επιχειρήσεις - επέλεγαν
οι ίδιες ως τόπο εγκατάστασης της έδρας της διοίκησης τους κράτη τα
οποία χαρακτηρίζονταν από τους θεωρητικούς ως “φορολογικοί παράδεισοι”.

β) «Αν αντίθετα ο έλεγχος της Ιθύνουσας επιχείρησης προς την ελεγχόμενη
γίνεται προκειμένου να ενταχθεί η ελεγχόμενη επιχείρηση σε ένα ευρύτερο
σύστημα για την παραγωγή και διάθεση ενός αγαθού στην αγορά,…
{(δηλαδή με βάση τις «“μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα» απόψεις των
θεωρητικών την… “εφοδιαστικο -αλυσοδένουν”*^)}, … τότε κατά την ΑΒΣΠ
πάντα, ο δεσμός μεταξύ της Ιθύνουσας και της Ελεγχόμενης είναι μόνιμος,
αρραγής και σταθερός.»

Αντιλαμβάνεστε τώρα ότι στην περίπτωση “β)” οι Ιθύνουσες επιχειρήσεις
της ΑΒΣΠ ήταν πρακτικά η «“Διοίκηση” των επιχειρήσεων» που θα ελέγχονται
διεθνώς πχ για την παραγωγή τζιν ενδυμάτων και όχι η Επιχείρηση Μεγάλου
Κεφαλαίου*, που αποφάσισε να ρίξει στην παγκόσμια αγορά αυτά τα προϊόντα.

Ως εκ τούτου η βασική απόφαση της επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου
αφορούσε καταρχήν στην επιλογή του κράτους που θα εγκαταστήσει την έδρα
της Ιθύνουσας Επιχείρησης, που θα οργανώσει και θα ελέγχει την λειτουργία των
επιχειρήσεων, οι οποίες θα αναλάμβαναν στην συνέχεια την οργάνωση των
λειτουργιών και την εκτέλεση των επί μέρους δράσεων, για να παραχθεί και να
κυκλοφορήσει το προϊόν, πχ ενδύματα τζιν, στην παγκόσμια αγορά.
*(Ο όρος “Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου” είναι δικός μου)

Ο προβληματισμός αφορούσε στην συνέχεια σε συγκεκριμένους καθοριστικούς
παράγοντες, οι οποίοι έπρεπε να ληφθούν υπόψη και να τεθούν πρωτύτερα σε
διαβούλευση με την ηγεσία των κρατών, στο οποίο θα λειτουργούσαν κάθε
ελεγχόμενη επιχείρηση τους. Ο σκοπός της Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου ήταν
το κέρδος και οι οδηγίες της δίδονταν υπό την μορφή εντολών προς την Ιθύνουσα
επιχείρηση.
Για τον λόγο αυτό οι εντολές έπαιζαν καθοριστικό ρόλο και επηρέαζαν την
λήψη των αποφάσεων εκάστης Ιθύνουσας Επιχείρησης, μεταξύ άλλων και για
το κράτος που θα λειτουργούσαν κάθε ελεγχόμενη επιχείρηση τους, δηλαδή
αφορούσαν πχ για:
- Την επιλογή του τόπου εγκατάστασης,
- Την προσφορά φθηνών εργατικών χεριών,
- Την ύπαρξη άρτιων υποδομών,
- Την προσφορά πρώτων υλών,
- την ύπαρξη “καναλιών” μεταφοράς,
- Την ύπαρξη κινήτρων από τα κράτη με χρηματοδοτήσεις, κλπ…

Όμως την διοίκηση κάθε επιχείρησης που συνεστήθη δεν την αναλάμβανε
η ίδια η Ιθύνουσα Επιχείρηση που ελέγχει έμμεσα ή άμεσα το πλειοψηφικό
πακέτο των μετοχών της, γιατί διόριζε σε αυτές τις επιχειρήσεις επιλεγμένα
δικά της έμπιστα πρόσωπα να τις διοικούν.
Η ΑΒΣΠ διευκρίνιζε για ευνόητους λόγους με ένα συγκαλυμμένο τρόπο την
εμπλοκή αυτών των προσώπων στην διοίκηση των επιχειρήσεων που ήλεγχε
η Ιθύνουσα Επιχείρηση, με τον χαρακτηρισμό:
Ως τους… «“έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”».

Ως είναι αυτονόητο τα πρόσωπα αυτά ήταν υπό την καθοδήγηση και τον έλεγχο
της Ιθύνουσας Επιχείρησης και λειτουργούσαν σαν απλά εκτελεστικά όργανα.
Τι ήταν όμως αυτά τα «πράγματα»;
Αυτά ήταν οι επιχειρηματικές αποφάσεις, όπως τις αναλύαμε σε βάθος στην ΑΒΣΠ
μέσα από διάφορα μαθήματα του ευρύτερου πεδίου «Βιομηχανικός Λογισμός»,
τα οποία ήταν πχ:
- Να αγοράζουν ακριβά πρώτες ύλες, ενώ μπορούσαν από αλλού πιο φθηνά.
- Να πουλάνε φθηνά την παραγωγή τους, ενώ μπορούσαν να την διαθέσουν
   και σε άλλες αγορές πιο εύκολα και πιο ακριβά…
- Να θέτουν στα προϊόντα τους διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες στις παρτίδες…
- Να παράγουν παρτίδες και να τις κρατούν χωρίς να τις διαθέτουν άμεσα στην αγορά…
- κλπ, κλπ…

(Δηλαδή όπως αναφέρω και αλλού οι “έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη
των πραγμάτων” δεν εργάζονται για την επίτευξη κέρδους, αλλά με βάση
τις Οικονομικές Αρχές.)
Άρα εμείς στην ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε την εμπλοκή των Πολυεθνικών
επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά όχι βέβαια ως “Διοίκηση εφοδιαστικής
αλυσίδας” όπως την διδάσκουν διαχρονικά οι θεωρητικοί στην...
«“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή, αλλά ως:
«Τον εξαρχής σχεδιασμό ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων,
που λαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία ή και βιομηχανία
ορισμένων ειδών ενός παραγωγικού κλάδου»…
«…Με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων
στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»

Σκόπιμα έθεσα παραπάνω το (*^) στην λέξη {“εφοδιαστικο - αλυσοδένουν”*^},
γιατί τότε δεν υπήρχε ακόμα κάποιος όρος ή έννοια γενικά των λέξεων
“διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”. Στην κρίση επομένως όλων σας είναι
να διαπιστώσετε παρακάτω ότι στην «“μετά” διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»
εποχή, πολλές δεκάδες αλλοδαποί ακαδημαϊκοί και άλλοι θεωρητικοί
καπηλεύτηκαν μετά το 1995 τον όρο “Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”,
(της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Κανονισμού ΕΕ 2454/93), με παραδείγματα
για την εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς,
όπως πχ αυτήν που παράγει κατά φάση τα “τζιν” σε 10 χώρες...
Ερωτάται όμως:
- Αν στα βιβλία τους περιγράφουν οι ξένοι μια διαφορετική επιχειρηματική
   δραστηριότητα, από αυτήν που δίδαξε η ΑΒΣΠ σε εμένα μεταξύ 1968–1974;
- Γιατί οι δικοί μας ακαδημαϊκοί μεταφράζουν ή και γράφουν βιβλία
  “εφοδιαστικής αλυσίδας” με αναφορά στην βιβλιογραφία των ΗΠΑ ή αγγλική;
- Γιατί οι δικοί μας ακαδημαϊκοί παραβλέπουν την διδασκαλία της ΑΒΣΠ και 
  διδάσκουν μόνο μέσα από βιβλιογραφία των ΗΠΑ και Αγγλίας;
- Γιατί οι δικοί μας ακαδημαϊκοί δεν διακρίνουν στην δική τους διδασκαλία
  την διαφορά της “εφοδιαστικής αλυσίδας” μεταξύ των επιστημόνων τρίτων
  χωρών και της «εφοδιαστικής αλυσίδας» της ΕΕ που ισχύει, επομένως πρέπει
  να εφαρμόζεται και να διδάσκεται στην χώρα μας;

Προσοχή όμως τώρα!
Οι ξένοι προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς ως “εφοδιαστική αλυσίδα”
ελεύθερα και κατά την κρίση τους, γιατί με τον όρο αυτό περιγράφουν την
λειτουργία της αγοράς σαν “Marketing”! Δηλαδή με τέτοιο τρόπο που δεν
θα αντιστρατεύονται τις ρυθμίσεις που έχει θεσμοθετήσει η χώρα τους, με
τους οποίους επιβάλει τους κανόνες λειτουργίας των επιχειρήσεων, για να
κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στο έδαφος τους, πχ των ΗΠΑ.

Σαν απόδειξη σας πληροφορώ ότι όλοι οι άγγλοι και αμερικάνοι αρχίζουν
πάντα το βιβλίο τους, (όλα μετά το 1995), με περιγραφή τι είναι η
“Supply Chain” και το “Management” της.
Παράδειγμα οι Sunil Chopra & Peter Meindl αρχίζοντας το 800 σελίδων
βιβλίο τους αφιερώνουν 25 σελίδες για να περιγράψουν τον όρο που
οι ίδιοι τον αναφέρουν στον τίτλο του βιβλίου τους:
«Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας».
Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό οφείλουν να το κάνουν και αυτοί, όπως και όλοι
οι άλλοι θεωρητικοί “Marketing” για 3 λόγους:
1) Προφανώς στις ΗΠΑ η κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των 52
    πολιτειών είναι ρυθμισμένη στις ΗΠΑ με άλλο όρο, όπως πχ εμείς είχαμε
    προ της ΕΕ τον όρο ΥΠ.Ε.Δ.Α., (Υπηρεσία Ελέγχου Διακίνησης των Αγαθών)
2) Με τις αναφορές τους στην συνέχεια της εμπλοκής των πολυεθνικών 
    επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά δεν αντιστρατεύονται τις θεσμοθετημένες
    ρυθμίσεις της χώρας τους, πχ για την σύσταση, την λήψη “κωδικού άσκησης
     δραστηριότητας” (ΚΑΔ), για την παραγωγή προϊόντων, την φορολογική τους
    νομοθεσία, κλπ, κλπ…
3) Κυρίως όμως γιατί προφανώς δεν γνωρίζουν οι άλλοι στην χώρα τους, τι σόι 
    πράμα είναι “εφοδιαστική αλυσίδα” και θεωρούν αναγκαίο να την περιγράψουν 
    αόριστα σε 25 σελίδες και στην συνέχεια να την αναλύσουν θεωρητικά
    στις 775 υπόλοιπες σελίδες “Marketing” του βιβλίου τους…
(Εδώ σύντομα: Με βάση την ΑΒΣΠ “θεωρητικά” σημαίνει ότι από τις προσεγγίσεις
και την περιγραφή των λειτουργιών της επιχείρησης δεν συνάγονται λογιστικές
εγγραφές. “Πρακτικά” σημαίνει αντίθετα από τις περιγραφές των δραστηριοτήτων
συνάγονται πάντα και λογιστικές εγγραφές.)

Η ΕΕ αντίθετα που θεσμοθέτησε πρώτη παγκοσμίως το 1993 τον όρο
«αλυσίδα εφοδιασμού» = «Lieferkette», δεν άρχισε να κάνει φιλοσοφία για να
γράφει επιστημονική φαντασία, ούτε να κάνει θεωρία για να γράφει Marketing.
Η ΕΕ απεικόνισε απλά ένα σχήμα με αναφορά όλων των εμπλεκομένων στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τους οποίους “αλυσόδεσε” με τα άρθρα του
κανονισμού της ΕΕ 2454/93. Ιδού και το σχήμα της ΕΕ:

Εδώ όμως τώρα ακόμα μεγαλύτερη προσοχή!
Οι δικοί μας ακαδημαϊκοί διδάσκουν και αναφέρονται στην βιβλιογραφία,
που αφορά στην «Εφοδιαστική αλυσίδα» των ΗΠΑ & Αγγλίας, παραβλέποντας
ότι εμείς έχουμε την «αλυσίδα» θεσμοθετημένη και δεν μας χρειάζεται να μας
την διδάξουν οι ξένοι. Το γεγονός είναι ότι οι έλληνες ακαδημαϊκοί που
διδάσκουν την εφοδιαστική αλυσίδα με βάση την βιβλιογραφία των ΗΠΑ και
Αγγλίας, όλη μάλιστα μετά το 1995, (ουδείς προ του 1995), κάνουν λάθος,
γιατί παραπληροφορούν και αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές!

Αυτό διότι παραβλέπουν την πρωτότυπη και αυθεντική “εφοδιαστική αλυσίδα”
της ΕΕ του 1993 και διδάσκουν την εφοδιαστική αλυσίδα, πχ των ΗΠΑ, που
καπηλεύτηκαν αμερικάνοι και άγγλοι επιστήμονες μετά το 1995, αφού
την εντόπισαν στον κανονισμό ΕΕ 2454/93 της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτό το παράδοξο το γνωρίζει η νομική επιστήμη και το ορίζει ως «αντιδάνειο».
Δηλαδή:
- Η Ευρώπη όρισε πρώτη παγκοσμίως τον όρο «εφοδιαστική αλυσίδα»
  και θεσμοθέτησε με αυτόν τον όρο απλά και μόνο κανόνες κυκλοφορίας
  των εμπορευμάτων στο έδαφος της!
- Οι ξένοι πήρανε μετά το 1995 τον όρο εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ,
  για να διδάξουν πάνω σε αυτόν τον όρο, όπως κρίνουν θεωρητικά και
  αόριστα την λειτουργία της αγοράς…
- Οι δικοί μας ακαδημαϊκοί άρχισαν στην συνέχεια να διδάσκουν την
  “Supply Chain” των ξένων και παραβλέπουν την “Lieferkette”* =
  =  αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ!

Το παράδοξο γεγονός επομένως ότι στην χώρα μας διδάσκουμε την
“μαϊμού” εφοδιαστική αλυσίδα των ξένων, αντί να διδάξουμε την
αυθεντική εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ καλείται, όπως προανέφερα
με βάση την Νομική Επιστήμη: «αντιδάνειο»!

Η διαφορά είναι απλή, δηλαδή:
Η ΕΕ δεν περιγράφει στον Κανονισμό της ΕΕ 2454/93 τι είναι εφοδιαστική
αλυσίδα, αλλά επιλέγει συγκεκριμένες επιχειρήσεις, στις οποίες επιβάλει κατά
περίπτωση την τήρηση συγκεκριμένων κανόνων, για να μπορεί να ελέγχει ανά
πάσα στιγμή, ποιός είναι ο Κύριος και ποιος ο Κάτοχος των εμπορευμάτων,
που κυκλοφορούν στο έδαφος της.

Αντίθετα Άγγλοι και Αμερικάνοι περιγράφουν καθένας του “τι είναι η
εφοδιαστική αλυσίδα” που έχει καθένας στο μυαλό του και στην συνέχεια
γράφει θεωρητικά σαν Marketing όπως κρίνει και αντιλαμβάνεται την
λειτουργία της αγοράς. 
*Η γερμανική είναι η επίσημη γλώσσα της ΕΕ.

Άρα στις αναφορές τους οι δικοί μας ακαδημαϊκοί οφείλουν να διευκρινίζουν,
ότι όλα όσα διδάσκουν σαν «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» δεν έχουν
σχέση και συνάφεια με την θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράςτης χώρας
μας και της ΕΕ γενικότερα.
Εδώ όμως οφείλω να σας παραπέμψω στην παραπάνω διδασκαλία της ΑΒΣΠ,
η οποία μου δίδαξε όλα όσα γράφονται παγκοσμίως μετά το 1995 ως
«Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας».

Η διαφορά μεταξύ ΑΒΣΠ και τους «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή είναι απλή:
- Οι τωρινοί κουτσομπολεύουν στην εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην
   αγορά, τις οποίες μάλιστα αναφέρουν με την επωνυμία ή τις ονομασίες των
    προϊόντων τους.
- Η ΑΒΣΠ δίδαξε τα ίδια ακριβώς μέσα από ένα πλήθος μαθημάτων, δίχως να 
   καπηλευτεί κάποιο όρο από οπουδήποτε στον κόσμο, όπως έπραξαν
   οι «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή θεωρητικοί ΗΠΑ και Αγγλίας.

Η ΑΒΣΠ όλες τις επιχειρήσεις που ήλεγχαν διεθνώς διάφορες επιχειρήσεις για
την παραγωγή πχ ρούχων, υποδημάτων, απορρυπαντικών, κλπ, αντί να τις
αναφέρει με την επωνυμία τους ή τις ονομασίες των προϊόντων τους, τις
προσδιόριζε απλά ως Ιθύνουσες επιχειρήσεις, χωρίς να τους ζητάει μίζες για να τις
προβάλει στην αγορά, ή για να διαφημίσει ταμπροϊόντα τους στους καταναλωτές.

  Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ       

- Πότε και τι συνέβη όμως στην αγορά και προέκυψε και διδάχθηκε σε ΗΠΑ
   και Αγγλία ό όρος “Διοίκηση Εφοδιαστικής αλυσίδας”;
- Ποιο είναι το έτος “μηδέν”, από τότε δηλαδή που εμφανίστηκε και άρχισε
  να διδάσκεται η έννοια «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας»;
Αντιλαμβάνεστε όμως τώρα ότι θα βρίσκομαι στην διαχρονικά θεσμοθετημένη
λειτουργία της αγοράς από την χώρα μας και στην συνέχεια από την ΕΕ.
Δεν θα βρίσκομαι κοντόφθαλμα δηλαδή σε χρόνο κάποιας:
...{“προ” η “μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα”} εποχή!...

Το 1993 συγκεκριμένα η Ευρωπαϊκή Ένωση, (ΕΕ), έθεσε σε ισχύ τον
κανονισμό ΕΕ 2454/93 για να θεσμοθετήσει την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων εντός του εδάφους της ΕΕ με ενιαίο τρόπο.
Αυτό ήταν επιβεβλημένο, γιατί μέχρι τότε κάθε κράτος – μέλος είχε τους
δικούς του κανόνες, για να ρυθμίσει την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
στο έδαφος του.
Στην χώρα μας πχ ήταν θεσμοθετημένο το όργανο “ΥΠΕΔΑ”,
(Υπηρεσία Ελέγχου Διακίνησης Αγαθών), που είχε υπό τον
έλεγχο του κάθε «αγαθό» που κυκλοφορούσε στο δρόμο.
Με βάση τις τότε ρυθμίσεις το “αγαθό” – “εμπόρευμα” για να
κυκλοφορήσει στο δρόμο υποχρεούνταν οι επιχειρήσεις να εκδίδουν
τα λεγόμενα «φορολογικά στοιχεία», τα οποία έπρεπε
μάλιστα να είναι θεωρημένα από την εφορία. Δηλαδή επρόκειτο κυρίως για:
- τις «φορτωτικές» και τα «δελτία αποστολής», που έδειχναν από πού
   έρχονται και πού πάνε τα εμπορεύματα…
- Τα «τιμολόγια πώλησης» τα οποία έδειχναν ποιανού είναι τα εμπορεύματα...
- Τα «τιμολόγια παροχής υπηρεσιών» τα οποία έδειχναν την εμπλοκή
   τρίτων προσώπων στις διαδικασίες για την κυκλοφορία* των εμπορευμάτων.
…*(ή μήπως ορθά: το… “εφοδιαστικο - αλυσοδέσιμο”, για να γίνει κατανοητό
από τους δικούς μας ακαδημαϊκούς;)!

Επειδή όπως και η χώρα μας, κάθε κράτος μέλος της ΕΕ είχε μέχρι τότε
τις αντίστοιχες δικές του διαφορετικές ρυθμίσεις “αλυσο-δεσίματος” ήταν
αναγκαίο το 1993, τότε που άνοιξαν τα σύνορα της ΕΕ να τεθούν ενιαίοι
κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ.

Προς τον σκοπό αυτό η ΕΕ έθεσε μεταξύ άλλων σε ισχύ και τον κανονισμό
ΕΕ 2454/93 και επέβαλε τους ενιαίους κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων,
που θα ίσχυαν και εφαρμόζονταν στο έδαφος της.
“Έδαφος” της ΕΕ είναι η γη, ο αέρας* και η θάλασσα.
(Προς το τέλος του παρόντος άρθρου απεικονίζω την «εφοδιαστική αλυσίδα»
των θεωρητικών και τον “διοικητή” της στον…
...“αέρα” της ΕΕ και γιατί όχι και των ΗΠΑ!)

Ο κανονισμός αυτός ως ήταν επόμενο έπρεπε να ρυθμίσει την εμπλοκή
όλων ανεξαίρετα των επιχειρήσεων, που θα λειτουργούσαν στην ΕΕ και
θα εμπλέκονταν στις συναλλαγές για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
στο έδαφος της. Προς τον σκοπό αυτό θα έπρεπε όμως να “ταξινομηθούν”
οι επιχειρήσεις, ώστε να καταστεί δυνατόν να θεσμοθετηθούν λειτουργικά
ενιαίες διαδικασίες για κάθε κατηγορία επιχειρήσεων, με ταυτόχρονα
την προστασία… όχι πλέον του “δημοσίου συμφέροντος της χώρας μας”,
όπως λέγαμε κάποτε, αλλά συνολικά του συμφέροντος των κρατών της ΕΕ.

Προς τον σκοπό αυτό οι ρυθμίσεις της ΕΕ κατηγοριοποίησαν συνολικά
τις επιχειρήσεις σε 3 (τρεις) μόνο μεγάλες κατηγορίες:
α) Αυτές τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα ήταν δικά τους, πχ
    εμπορικές, βιομηχανικές.
β) Αυτές τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα δεν ήταν δικά τους, αλλά
    καθίσταντο κατά διάρκεια της κυκλοφορίας τους στο έδαφος της ΕΕ
    κάτοχοι των εμπορευμάτων, όπως είναι πχ οι Μεταφορικές και
    Αποθηκευτικές Επιχειρήσεις.
γ) Αυτές τις επιχειρήσεις που εκτελούσαν τις λεγόμενες
    “βοηθητικές υπηρεσίες μεταφοράς”, όπως είναι πχ ο Διαμεταφορέας,
    ο Εκτελωνιστής και άλλοι.

Προσοχή όμως ότι ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 προέβλεπε την εμπλοκή
των παραπάνω επιχειρήσεων και με άλλες ιδιότητες, όπως πχ “αποστολέας”,
“παραλήπτης”, “εντολέας”, “εισαγωγέας”, που δηλώνονταν στα έγγραφα
μεταφοράς, στα τελωνειακά έγγραφα, κλπ…

Το βέβαιο πάντως είναι ότι δεν υπάρχει εμπλοκή κάποιας επιχείρησης στην
λειτουργία της αγοράς της ΕΕ με την ιδιότητα του «“Διοικητή” εφοδιαστικής
αλυσίδας»!…
Αυτό που υπήρξε όμως μετά το 1995 ήταν να καπηλευτούν κάποιοι τον όρο
«Εφοδιαστική Αλυσίδα» της ΕΕ, για να προβληθούν προς ίδιο όφελος στην
επικαιρότητα...
Αυτοί ήταν κυρίως οι ακαδημαϊκοί των ΗΠΑ και Αγγλίας. Το κακό όμως είναι
ότι οι δικοί μας καθηγητές ΑΕΙ διδάσκουν άβουλα και κοντόφθαλμα από τότε
το αντικείμενο «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας» των ξένων και
παραβλέπουν ότι εμείς είχαμε διδάξει μεταξύ πολλών μαθημάτων και
ειδικότερα στους «ενοποιημένους ισολογισμούς» της ΑΒΣΠ τα ίδια ακριβώς για
την «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», δίχως την αναφορά του όρου αυτού.

Κρίμα όμως που δεν είχαμε ενταχθεί τότε στην ΕΕ και δεν μπορούσε τότε
η ΑΒΣΠ να διδάξει με βάση το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ και δίδαξε με βάση
τους ισχύοντες τότε κανόνες που όριζε η χώρα μας. Δηλαδή δίδαξε πχ την
εμπλοκή των Επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά μεταξύ άλλων στο μάθημα
“ενοποιημένοι ισολογισμοί” των πολυεθνικών επιχειρήσεων, κλπ… και δεν 
δίδαξε για την «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας» των μεταγενέστερων
τριτοκοσμικών θεωρητικών της “μετά εφοδιαστική αλυσίδα” εποχής τους!

         ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ & ΣΧΟΛΙΑ 

Εισαγωγικά: Τώρα πλέον πρέπει να γίνει σαφής η έννοια «πεδίο εφαρμογής»,
δηλαδή πχ, σε ότι αφορά στις σιδ/κες μεταφορές ο όρος αυτός αναφερόταν σε
όλα τα τιμολόγια των εμπορευματικών μεταφορών των κρατικών σιδηροδρομικών
επιχειρήσεων.
Με τον όρο αυτό κάθε τιμολόγιο προσδιόριζε πχ:
- Για ποια εμπορεύματα εφαρμόζεται.
- Για ποιες διαδρομές ισχύει,
- Για την εφαρμογή του τιμολογίου με προϋπόθεση εφαρμογής συγκεκριμένου 
  τιμολογίου στην επόμενη  διαδρομή - (συναρμογή τιμολογίων),
- Επιπλέον υπήρχαν και τα ειδικά τιμολόγια, (“Sondertarife”, “tarifspecial”),
  με εφαρμογή των οποίων  τα κράτη της Ευρώπης εφάρμοζαν πολιτική,
  είτε για την ανταγωνιστικότητα του δικτύου, για να προσελκύσουν την διέλευση
  συρμών μέσα από το δίκτυο τους, είτε για να ευνοήσουν την ανταγωνιστικότητα
  συγκεκριμένων προϊόντων, για να τα καταστήσουν πιο ανταγωνιστικά στην αγορά.

Τα παραπάνω δεν τα ανάφερα για να σας εντυπωσιάσω, αλλά για να σας δείξω
ότι και στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή, δίχως να υπάρχει ο όρος
υπήρχαν κανόνες για την “εφοδιαστικο-αλυσόδεση”. Εγώ απλά στο σημείο αυτό
θέλω να κάνω διάκριση του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ, για να γίνεται κατανοητή
στην συνέχεια πιο εύκολα η διαφορά της:
- “Διοίκησης Αλυσίδας” (Supply Chain Management) των ξένων από την... 
- “Διοίκηση Επιχειρήσεων” της ΑΒΣΠ.
--------------------------------

Η ΑΒΣΠ δίδαξε πχ στον βιομηχανικό λογισμό για την «εσωτερική αλυσίδα
εφοδιασμού», δηλαδή στο “εργοστάσιο” των παραπάνω σχημάτων Μανιάτη
και γερμανού, ότι υπάρχουν δύο παραγωγές:
α) Η “παραγωγή συνεχούς ροής” που δεν επιτρέπει να μείνει το προϊόν 
    μισοτελειωμένο,
β) Η “παραγωγή κατά φάση” που επιτρέπει να παραμένει το προϊόν
    μισοτελειωμένο.
Άρα λοιπόν το μισοτελειωμένο προϊόν μπορεί:

1) Να μείνει στο ίδιο το εργοστασίου και να εισαχθεί σε μέλλοντα χρόνο
στην παραγωγή…
Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτήν την περίπτωση πχ την
“μέθοδο Allen”, την οποία προσεγγίζει μετά από 30 χρόνια ο Christopher
στην… “μετά εφοδιαστική αλυσίδα εποχή”!
Ιδού το ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 497 του συγγράμματος
«Η Διοίκησις των Αποθεμάτων» της ΑΒΣΠ:
«Ο Allen ήσχολήθη ειδικώς με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων
κανόνων αποφάσεων επί του βαθμού χρησιμοποιήσεως της εργασίας
υπό συνθήκας φθίνοντος φορτίου. Ως τιαύται συνθήκαι νοούνται εκείναι,
καθ΄ας εις τα κέντρα μηχανών εμφιλλοχωρούν κενά μεταξύ περαιώσεως
μιας παραγγελίας και εμφανίσεως προς εκτέλεσιν ετέρας κατεργασίας
επί νέας παραγγελίας.»

2) Ή ίσως να πουληθεί το προϊόν με βάση την απόφαση της ιδίας αυτής
επιχείρησης στην διεθνή αγορά…

3) Όμως ίσως αυτό το εργοστάσιο να είναι υπό τον έλεγχο μίας από τις
επιχειρήσεις που αναφέρουν οι θεωρητικοί ΗΠΑ – Αγγλίας, η οποία πχ
παράγει τζιν σε 10 χώρες και τα πουλάει σε όλο τον κόσμο…
Επομένως να λάβει εντολή το μισοτελειωμένο προϊόν να το
“εφοδιαστικο – αλυσοδέσει” με βάση τις εντολές που θα λάβει από
την Πολυεθνική – Ιθύνουσα Επιχείρηση που την ελέγχει…

Οι θεωρητικοί τρίτων χωρών, πχ ο Christopher, διδάσκουν την παραγωγή
τζιν από 10 «μη αυτόνομες επιχειρήσεις».
Δηλαδή επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου που τις ελέγχει όμως μια επιχείρηση
Μεγάλου Κεφαλαίου, δια της Πολυεθνικής – Ιθύνουσας Επιχείρησης - που
ελέγχει. Σε αυτές τις 10 επιχειρήσεις αναθέτει η Πολυεθνική, πχ να παράγουν
καθεμιά βαμβάκι, νήμα, ύφασμα, κλωστές, κουμπιά, ραφή, κλπ, τα οποία
διαθέτουν τελικά πχ σαν παντελόνια τζιν στην παγκόσμια αγορά.

Την οργάνωση της παραγωγής που κατανέμεται σταδιακά πχ στα 10 εργοστάσια
διδάσκουν οι θεωρητικοί ΗΠΑ, Αγγλίας ως «εφοδιαστική αλυσίδα».
Αντίστοιχα και την πολυεθνική που ελέγχει τα 10 εργοστάσια και την διάθεση
του προϊόντος της παραγωγής αυτών των εργοστασίων στην παγκόσμια αγορά,
την ορίζουν ως «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας».
Η ΑΒΣΠ το 1970 επειδή δεν υπήρχε ο όρος «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας»
δίδασκε τα ίδια ακριβώς πεδία έτσι:
- Την “εφοδιαστική αλυσίδα” ως την «βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση
   χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους».
- Την ίδια την «“διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας» την όριζε ως
  Ιθύνουσα Επιχείρηση και την “διοίκηση” που ασκούσε όριζε ως
  «τον εξαρχής σχεδιασμό ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων,
  που ασκεί επιρροή πάνω στην βιομηχανία και εμπορεία ενός παραγωγικού
   κλάδου.»
Άρα ολόκληρος ο ορισμός της ΑΒΣΠ αν υπήρχε τότε, (πχ μεταξύ 1965 - 1970),
προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς με τον όρο “εφοδιαστική αλυσίδα” και
μάλιστα της είχαν και διορισμένη “διοίκηση” θα ήταν:
«Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων,
που ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία και βιομηχανία ενός παραγωγικού
κλάδου, με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση
χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»

Δηλαδή η ΑΒΣΠ με την λέξη “διατεταγμένου” είχε εισάγει ήδη από την
δεκαετία του 1960 την έννοια «“Διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας».
Επιπλέον όμως στην συνέχεια και με τον όρο “συγκροτήματος επιχειρήσεων”
είχε εισάγει και την έννοια των 10 αλυσοδεμένων επιχειρήσεων που
παράγουν τα τζιν του Christopher.

Παρενθετικά: Πρόταση προς τους καθηγητές ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ.:
Δεδομένου ότι άπαντες οι θεωρητικοί παγκοσμίως δεν ορίζουν την
πατρότητα του όρου “Supply Chain”, αλλά την θεωρούν απλά πχ σαν
τον τίτλο ενός ποιήματος ή ενός βιβλίου, για να περιγράψουν στην
συνέχεια στην “εισαγωγή” του βιβλίου τι “αλυσοδένει” η αλυσίδα
που έχουν στο μυαλό τους.

Στην συνέχεια μάλιστα, γράφει έκαστος ότι θέλει στο βιβλίο του
και μένει στο απυρόβλητο, γιατί δυστυχώς όλοι το ίδιο κάνουν.
Μάλιστα για να θεμελιώσουν όλοι τις ιδέες τους επικαλούνται τις
αναφορές άλλων ομοϊδεατών στο βιβλίο τους,δηλαδή βιβλιογραφία…
Δεδομένου επίσης ότι κάνουν κάτι αντίστοιχο πχ οι σεναριογράφοι
στις παραγωγές ταινιών, δίνουν δηλαδή ένα τίτλο στην ταινία τους
και στην συνέχεια περιγράφουν την “υπόθεση του έργου”, για να
προϊδεάσουν το κοινό, ότι θα απολαύσει στην… “συνέχεια στην οθόνη”.

Όπως όμως στις ταινίες υπήρχε η κριτική του κοινού, πχ: “η ταινία ήταν
φέσι”, έτσι αντίστοιχα και στους σεναριογράφους στα σενάρια τους με τίτλο
“Supply Chain Management” πρέπει να ασκείται κριτική στις αβάσιμες
επιλεκτικές και αόριστες προσεγγίσεις – επιστημονική τους φαντασία…

Μήπως φρόνιμο είναι οι καθηγητές ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ. να υποδείξετε
στους συναδέλφους σας διεθνώς ως τον πρώτο ορισμό παγκοσμίως
της έννοιας «Διοίκησης εφοδιαστικής αλυσίδας» την παραπάνω
περιγραφή λειτουργίας της αγοράς που δίδαξε η ΑΒΣΠ;
Μπορείτε μάλιστα να τους ζητήσετε συγνώμη, γιατί το δικό μας
«συγκρότημα επιχειρήσεων» δεν το ορίσαμε ήδη από την την δεκαετία
του 60 σαν “εφοδιαστική αλυσίδα”…

Όπως επίσης κρίνετε μόνοι σας, αν πρέπει να ζητήσετε συγνώμη,
γιατί διδάσκαμε στην ΑΒΣΠ ότι στο «συγκρότημα επιχειρήσεων»
ορίζονται μόνο “προϊστάμενοι” και για τον λόγο αυτό το ορίζαμε ως:
«“διατεταγμένο” συγκρότημα επιχειρήσεων». (όχι “Διοίκηση”)

Αν τότε σας ρωτήσουν Ε…, καλά… και οι προϊστάμενοι των
"διατεταγμένων" επιχειρήσεων από πού και πως έπαιρναν τις εντολές,
για να εκτελέσουν τα καθήκοντα τους;
Πέστε τους προς τον σκοπό στην ΑΒΣΠ διδάσκαμε για την Ιθύνουσα
Επιχείρηση, η οποία ήταν μια Ανώνυμος Εταιρεία (ΑΕ) στην οποία
διοριζόταν ένα Διοικητικό Συμβούλιο, (ΔΣ) της απόλυτης εμπιστοσύνης
αυτού που ήλεγχε το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της.

Αν πάλι σας ρωτήσουν, καλά εσείς δεν διδάσκατε τότε στην ΑΒΣΠ για
την ίδια την Διοίκηση του διατεταγμένου συγκροτήματοςεπιχειρήσεων;
Δηλαδή της Ιθύνουσας Επιχείρησης σας; Δηλαδή δεν είχατε και στην
ΑΒΣΠ μια αντίστοιχη Διοίκηση – Management της δικής μας
Supply Chain = Εφοδιαστικής μας αλυσίδας;
Τότε πέστε τους ότι εμείς στην ΑΒΣΠ δίναμε με ένα συγκαλυμμένο
τρόπο να καταλάβουν οι φοιτητές μας, ότι η δική σας διοίκηση
εφοδιαστικής αλυσίδας είναι μερικά μπαούλα με πολλά δις δολάρια
σε κάποια διεθνή χρηματιστήρια…

Τότε πλέον όσο εγωιστές και να είναι οι ξένοι θα καταλάβουν, ότι σε 
αυτά που διδάσκουν εκείνοι σαν “Supply Chain Management” έρχονται
δεύτεροι και καταϊδρωμένοι της ΑΒΣΠ. Αρκεί βέβαια να έχετε κάποιοι
από εσάς το κύρος, την εμπιστοσύνη στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ και
βέβαια να κατέχετε τους κανονισμούς της ΕΕ.
Όμως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί για 2 λόγους:
- Πρώτον:
  Οι δικοί μας ακαδημαϊκοί δεν έχουν δουλέψει εντός ΕΕ πάνω στο αντικείμενο.
- Δεύτερον:
  Σπούδασαν σε ΗΠΑ ή Αγγλία, άρα είναι φερέφωνα και άβουλοι μαθητές τους.

Πάντως αν κάποιος νέος επιστήμονας έχει την τόλμη, πείρα της αγοράς, λίγες
πληροφορίες από την ΑΒΣΠ, τότε έχει ένα ατράνταχτο λακωνικό επιχείρημα:
Αν δηλαδή προβάλλουν ενστάσεις και επιχειρήματα οι ξένοι, ή και καμιά
500ριά βιβλία τους, να ξέρετε ότι όλα θα είναι καταρχήν μετά το 1995!
Τότε με λίγα λόγια και σταράτα ρωτείστε τους:
Ο “Manager” των “Supply Chain” όλων σας έχει και αυτό που έχει διδάξει
η ΑΒΣΠ για την Ιθύνουσα Επιχείρηση;
Δηλαδή νομική προσωπικότητα; Πχ καταστατικό συστάσεως νόμιμα
δημοσιευμένο, στο οποίο ορίζεται η "έδρα" και ο "σκοπός" της επιχείρησης,
δήλωση έναρξης εργασιών στην εφορία και λήψη ΑΦΜ, προσωπικό που
έχει νόμιμα αναγγελθεί η πρόσληψη του στην επιθεώρηση εργασίας, κλπ...

Αυτό γιατί οι ξένοι αρκούνται να διαφημίζουν στα βιβλία τους μόνο
εμπορικές επωνυμίες ή ονομασίες προϊόντων…
Όμως πέστε τους ότι οι εμπορικές επωνυμίες και τα προϊόντα με βάση
την διδασκαλία της ΑΒΣΠ:
Δεν “διοικούν”, αλλά “διοικούνται”. Άρα ότι διδάσκουν οι ξένοι σαν
Supply Chain Management είναι θεωρία και Marketing.
Παρακάτω επανέρχομαι αναλυτικά με βάση σύγγραμμα της ΑΒΣΠ του 1960.

Όμως τώρα είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω ένα απόσπασμα βιβλίου "Διαχείρισης 
Εφοδιαστικής αλυσίδας", για να αποδείξω την βασιμότητα της παραπάνω δήλωσης μου. 

Θέλω δηλαδή να υπάρχει σύγκριση μεταξύ του υψηλού επιστημονικού επιπέδου
της ΑΒΣΠ με τους θεωρητικούς τρίτων χωρών. Προς τον σκοπό αυτό σας αναφέρω
επί λέξει ένα απόσπασμα από την σελίδα 20 του βιβλίου του David Taylor
«Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας»,  εκδόσεως 2004, από το οποίο  διδάσκονται
τώρα οι φοιτητές του ΠΑ.ΠΕΙ, εξ όσων γνωρίζω ακόμα και σε μεταπτυχιακό τμήμα.

{«Σήμερα, η διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι πολύ πιο σημαντική από την
βιομηχανική παραγωγή ως βασική ικανότητα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι εφικτό,
όπως έδειξαν πειστικά  η Nike και η Cisco Systems, να κυριαρχήσει κανείς στην αγορά
ενός προϊόντος  χωρίς καν να διαθέτει ένα δικό του εργοστάσιο.
Το μέλλον των εφοδιαστικών αλυσίδων δείχνει πράγματι λαμπρό.»}

Προσοχή όμως…
Από το παραπάνω σύντομο απόσπασμα διαπιστώσατε ότι όλα αυτά του Taylor τα είχε
διδάξει στην ΟΔΕ η ΑΒΣΠ. και μάλιστα αναλυτικά σε πλήθος ειδικών μαθημάτων.
Δηλαδή με αναλυτικές προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς, όπως  ενδεικτικά πχ:
- Την χαλαρή και πρόσκαιρη συμμετοχή σε άλλη εταιρεία…
- Την μόνιμη και αρραγή συμμετοχή και τον έλεγχο στην άλλη εταιρεία…
- Την συμμετοχή της εταιρείας σε κρυφές συμφωνίες με άλλες πολυεθνικές…
- Τον έλεγχο μιας επιχείρησης, η οποία ως «Ιθύνουσα επιχείρηση», θα έχει
   συμμετοχή με διαφορετικό κατά περίπτωση ποσοστό, ή άλλες ιδιαίτερες
   συμφωνίες...

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι αυτές τις φιλοσοφίες του David Taylor η ΑΒΣΠ
τις δίδαξε στην ΟΔΕ σε διάφορα μαθήματα, για να καταλήξει λίγο πριν το πτυχίο να
μας διδάξει στους “Ενοποιημένους Ισολογισμούς”, ότι δεν φτάνει μόνο να επενδύσεις
κάπου τα χρήματα σου, αλλά θα πρέπει να μπορείς να συγκεντρώνεις με λογιστικές
εγγραφές και τα κέρδη σου, για να παίρνεις τις αποφάσεις σου με σκοπό:
- Όχι βέβαια να “κυριαρχήσεις στην αγορά” για να κάνεις φιγούρα…
- Αλλά για να αποκομίσεις και τα προσδοκώμενα κέρδη!

Αυτό η ΑΒΣΠ το δίδαξε στο επιστημονικό πεδίο «Οργάνωση & Διοίκηση επιχειρήσεων»,
σε αντίθεση με το ΠΑ.ΠΕΙ. που το διδάσκει σαν “Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας”.
Δεν σχολιάζω, αλά μόνο εκφράζω την απογοήτευση και την απορία μου, γιατί άραγε
θάφτηκε η επιστημονική γνώση που δίδαξε η ΑΒΣΠ;
Τέλος της παρένθεσης.

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ “ΑΛΥΣΙΔΑΣ” της ΑΒΣΠ

Εδώ πλέον πρέπει να ξεκαθαρίσω τα πράγματα και μου χρειάζεται να
επιστρέψω στο έτος 1960 που εκδόθηκε το βιβλίο “Ενοποιημένοι Ισολογισμοί”
της ΑΒΣΠ. Εκεί θα διαπιστώσετε ήδη από τις πρώτες 5 παραγράφους του,
δηλαδή στις 20 πρώτες σελίδες του, ποια είναι διαχρονικά η «“Διοίκηση”
εφοδιαστικής αλυσίδας», όχι βέβαια μόνο του Christopher και του Taylor,
αλλά και όλων γενικά των θεωρητικών παγκοσμίως…

Διότι το 2006:
α) Ο Christopher ως καθηγητής Marketing αναφέρει επί λέξει στην σελίδα 20:
«Εφοδιαστική αλυσίδα είναι το δίκτυο των επιχειρήσεων που συνδέονται προς
τα πίσω και προς τα εμπρός και εμπλέκονται στις διαδικασίες και στις
δραστηριότητες που δημιουργούν αξία, με την μορφή προϊόντων και
υπηρεσιών για τον τελικό καταναλωτή.»
Μήπως όμως 50 χρόνια πρωτύτερα αυτό διδάχθηκε ήδη από την ΑΒΣΠ;

Δηλαδη επαναλαμβάνω για τον:
«… εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων,
που ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία και βιομηχανία ενός παραγωγικού
κλάδου, με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση
χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»

β) Στην σελίδα 27 αναφέρει o Christopher επί λέξει:
«Η θεμελιώδης φιλοσοφία στην οποία στηρίζεται η έννοια των logistics
και της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας, είναι εκείνη του σχεδιασμού
και συντονισμού της ροής υλικών από την πηγή προς τον χρήστη ως
ολοκληρωμένου συστήματος και όχι όπως συνέβαινε στο παρελθόν,
ως σειράς ανεξαρτήτων δραστηριοτήτων.»
(Παρακάτω αναφέρομαι αναλυτικά με βάση πάντα την ΑΒΣΠ)
Εδώ ύντομα:
Συγκεκριμένα δηλαδή ή ΑΒΣΠ δίδαξε για «“διατεταγμένο” συγκρότημα
επιχειρήσεων… που "ρέει" τα υλικά» και όχι για τις «σειρές ανεξαρτήτων
δραστηριοτήτων» του Christopher.

γ) Στην σελίδα 33 αναφέρει επί λέξει:
«Η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας, ενώ είναι σχετικά νέα,
στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια επέκταση της λογικής
των logistics.»
(Εδώ logistics = λογισμός - λέξη της ΑΒΣΠ στον Βιομηχανικό Λογισμό)
Διευκρινίζω ότι αυτό σημαίνει τόσο της «λογικής του "βιομηχανικού" λογισμού»,
όσο και του «"επιχειρησιακού" λογισμού». Δηλαδή τον τρόπο σκέψης και δράσης
εμπόρων και βιομηχάνων, για να οδηγήσουν τις επιχειρήσεις τους στο κέρδος!

δ) Στην σελίδα 227 ο Christopher αναφέρει επί λέξει:
«Υποδείξαμε πολλές φορές στα προηγούμενα ότι, αντί να γίνεται λόγος
για εφοδιαστικές αλυσίδες, θα έπρεπε να μιλάμε για εφοδιαστικά δίκτυα.»

Εδώ ο Christopher αφού μας δίδαξε την "εφοδιαστική αλυσίδα" του, για να
έρχονται οι πρώτες ύλες στα εφοδιαστικο – αλυσοδεμένα εργοστάσια και τον
βιομηχανικό λογισμό για να παραχθούν τα προϊόντα, πρέπει να βρει ένα όρο,
για να περιγράψει και την Διάθεση της παραγωγής στην αγορά.

Από την στιγμή όμως που εξάντλησε με την “logistics” και την “Supply Chain”
τις Marketing γνώσεις του, μας εισάγει τώρα τα δικής του πείρας και εμπνεύσεως 
“Supply δίκτυα”, γιατί βρίσκεται στην λειτουργία της “Διαθέσεως” της ΑΒΣΠ)…
…Όμως η ΑΒΣΠ είχε διδάξει παραπάνω:
 - Τόσο για την “εμπορεία”, όσο
και για την “βιομηχανία” του:
«…συγκροτήματος επιχειρήσεων που λαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω 
στην εμπορεία ή και βιομηχανία ορισμένων ειδών ενός παραγωγικού κλάδου»…
Άρα ο Christopher έρχεται δεύτερος της ΑΒΣΠ!

Προσοχή τώρα για να συγκρίνετε τον “βιομηχανικό λογισμό” = “logistics” των ξένων
με την διδασκαλια της ΑΒΣΠ:
(Αποσπάσματα από το σύγγραμμα Ενοποιημένοι Ισολογισμοί - 4ου έτους)

Παράγραφος 1
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΝ ΔΡΑΣΙΝ
Εδώ αναφέρεται στην επιχειρηματική δράση προ του 1960, που γράφτηκε το βιβλίο,
που αφορά στην συγκέντρωση όλων των πρώτων υλών σε ένα μόνο εργοστάσιο,
εκεί που θα γίνει η παραγωγή του τελικού πλέον, (καταναλωτικού), προϊόντος…
Όλα αυτά τα είχαμε διδαχθεί  στα προηγούμενα έτη αναλυτικά σε πλήθος ειδικών
μαθημάτων. Άρα δεν χρειαζόταν να μας γίνει και τώρα κάποια ιδιαίτερη ανάλυση.

Παράγραφος 2
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ ΕΞΗΡΤΗΜΕΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
(Εδώ θέλω προς το παρόν να έχετε κατά νου τις 2 λέξεις: «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ»*.)

Εμείς εδώ κατανοούσαμε από τα προηγούμενα έτη σπουδών, πχ για την σχέση
βάρους / όγκου μεταξύ της πρώτης ύλης και του προϊόντος. Είχαμε διδαχθεί
δηλαδή:
- Όταν πχ χρειάζεται ένας τόνος πρώτη ύλη για την παραγωγή ενός κιλού 
  προϊόντος,   συμφέρον ήταν η βιομηχανική επιχείρηση να το αγοράσει το
  υλικό έτοιμο από την αγορά .
Διδαχθήκαμε επίσης ότι σε άλλες περιπτώσεις:
- Ότι πχ θα μπορούσε η επιχείρηση να παράγει η ίδια το προϊόν στον τόπο
   που υπάρχει η βαριά πρώτη ύλη και να μεταφέρει μόνο το ένα κιλό υλικού
   στο εργοστάσιο της…
- Όπως επίσης διδαχθήκαμε να πουλάει το προϊόν που δεν χρειάζεται στην 
   ελεύθερη αγορά…
- Επιπλέον να ιδρύσει από κοινού με άλλη επιχείρηση ένα εργοστάσιο που θα 
  παράγει το συγκεκριμένο υλικό – πρώτη ύλη που χρειάζεται το εργοστάσιο…, κλπ.

Δηλαδή εδώ καταλαβαίναμε ότι η επιχείρηση μπορούσε να αγοράσει και από
“αδελφές επιχειρήσεις”, δηλαδή που ανήκαν στον ίδιο επιχειρηματία…
Παρενθετικά (για να υπάρχουν συγκρίσεις):
*(Μήπως η 1η και η 2η παραπάνω παράγραφοι «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ»
περιγράφουν ήδη και τις δύο κατά Martin Christopher “εφοδιαστικές Αλυσίδες”;
Δηλαδή:
- H 1η παράγραφος την εφοδιαστική αλυσίδα που το τελικό καταναλωτικό προϊόν
   παράγεται με την συγκέντρωση των πρώτων υλών από πολλούς προμηθευτές,
   προς μία μόνο “αυτόνομη οντότητα”…
Σε αυτήν την περίπτωση ισχύει αυτό το σχήμα ενός γερμανού:

Αριστερά είναι οι προμηθευτές του εργοστασίου – "αυτόνομης οντότητας" του
Christopher, δηλαδή στην “εμπορεία” ενός παραγωγικού κλάδου της ΑΒΣΠ.
Στο Μέσο είναι οι τρείς λειτουργίες, “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις” του
εργοστασίου. Δηλαδή στην “βιομηχανία” ενός παραγωγικού κλάδου της ΑΒΣΠ.

Δεξιά είναι οι πελάτες του εργοστασίου…
Δηλαδή και πάλι στην “εμπορεία” ενός παραγωγικού κλάδου της ΑΒΣΠ.

- H 2η παράγραφος την εφοδιαστική αλυσίδα που το τελικό καταναλωτικό προϊόν 
παράγεται με την συγκέντρωση των πρώτων υλών από “μη αυτόνομες οντότητες”…
(εννοείται ότι όρος είναι του Christopher)
Εδώ πλέον το παραπάνω σχήμα διαμορφώνεται έτσι ώστε να φαίνεται η
χωριστή παραγωγή κάθε υλικού, που χρειάζεται για την παραγωγή του
τελικού προϊόντος “τζιν”, δηλαδή αυτή:
- που παράγει κάθε μη αυτόνομη οντότητα, (πχ βαμβάκι),
- που θα το στείλει στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα, (για να παραχθεί πχ νήμα),
- που θα τα στείλει στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα, (για να παραχθούν υφάσματα),
- που θα σταλούν στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα για να παραχθούν ρούχα.

Εδώ πλέον το παραπάνω σχήμα λαμβάνει έκταση σε τόπο ανάλογα με
την απόσταση που απέχουν μεταξύ τους οι “μη αυτόνομες οντότητες”.
(το σχήμα ακολουθεί) Κώστα:
Κώστα σου έχω πει πώς να κάνεις το μοντάζ αν δεν μπορείς άμεσα το κάνουμε
αργότερα...

Εδώ εγώ σας εξηγώ πως θα είναι το τελικό σχήμα, δηλαδή
α) θα υπάρχουν 5 - 6 σχήματα του γερμανού, όμως μόνο το “interne Lieferkette”,
    δηλαδή “αγορές”, “παραγωγή” και “πωλήσεις”. 
β) μεταξύ των παραπάνω σχημάτων του γερμανού οι βιομηχανικές επιχειρήσεις
    θα συνδέονται με την Lieferkette =αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ, δηλαδή τους:
- Μεταφορέα,
- Διαμεταφορέα,
Και κατά περίπτωση
- Αποθηκευτή (ΚΑΔ – Κέντρο αποθήκευσης και Διανομής) ή και…
- Εκτελωνιστή.

Πάντως ο Christopher τις “μη αυτόνομες οντότητες” τις όριζε ως
“Supply Chain”, κάτι που εγώ δεν μπορώ να κάνω, γιατί εγώ βρίσκομαι στην…
«“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».
Στο σημείο αυτό μπορώ όμως να επαναλάβω το απόσπασμα από την
σελίδα 19 του βιβλίου του Christopher, ο οποίος κάνει αναφορά στην
έννοια εφοδιαστική αλυσίδα:

{«Η έννοια διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας είναι σχετικά σύγχρονη.
Διατυπώθηκε για πρώτη φορά το έτος 1982 σε υπόμνημα της Booz,
Allen and Hamilton, επιχείρησης παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της, Keith Oliver Michael Webber:

{“Μέσω της μελέτης που πραγματοποιήσαμε σε επιχειρήσεις από ένα πλήθος
βιομηχανικών κλάδων, διαπιστώσαμε ότι η παραδοσιακή προσέγγιση
προσδιορισμού αντισταθμίσεων (trade-offs) μεταξύ των διαφόρων
αλληλοσυγκρουόμενων στόχων των βασικών τμημάτων μιας εφοδιαστικής
αλυσίδας (προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων) δεν ήταν πλέον
ιδιαίτερα αποδοτική.
Απαιτούνταν η υιοθέτηση μιας διαφορετικής οπτικής μέσω της οποίας θα
προκύψει μια νέα προσέγγιση:
η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας.”»}

Προσοχή όμως τώρα!
Εγώ παραπάνω ανάφερα…:
Αρχή αποσπάσματος
{…ότι υπάρχουν δύο παραγωγές:
α) Η “παραγωγή συνεχούς ροής” που δεν επιτρέπει να μείνει το προϊόν 
    μισοτελειωμένο,
β) Η “παραγωγή κατά φάση” που επιτρέπει να παραμένει το προϊόν
    μισοτελειωμένο.
Άρα λοιπόν το μισοτελειωμένο προϊόν μπορεί:
1) Να μείνει στο ίδιο το εργοστασίου και να εισαχθεί σε μέλλοντα χρόνο
    στην παραγωγή…
Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτήν την περίπτωση πχ την
“μελέτη Allen”, την οποία προσεγγίζει μετά από 30 χρόνια και ο Christopher
στην… “μετά εφοδιαστική αλυσίδα εποχή”!
Ιδού το ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 497 του συγγράμματος
«Η Διοίκησης των Αποθεμάτων» της ΑΒΣΠ:
«Ο Allen ήσχολήθη ειδικώς με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων
κανόνων αποφάσεων επί του βαθμού χρησιμοποιήσεως της εργασίας
υπό συνθήκας φθίνοντος φορτίου. Ως τιαύται συνθήκαι νοούνται εκείναι,
καθ΄ας εις τα κέντρα μηχανών εμφιλλοχωρούν κενά μεταξύ περαιώσεως
μιας παραγγελίας και εμφανίσεωςπρος εκτέλεσιν ετέρας κατεργασίας επί
νέας παραγγελίας.»}

(Προς τον κ. Εμίρη ως υπεύθυνο του Μεταπτυχιακού του ΠΑ.ΠΕΙ.:
Εσείς κύριε στην εφοδιαστική σας αλυσίδα αναφέρεσθε στον "Allen" του
Christopher, που είναι επιστήμονας τρίτης χώρας – εκτός ΕΕ;
Ή ως οφείλεται στον "Allen" και στον Βιομηχανικό λογισμό της ΑΒΣΠ;)
Τέλος της παρένθεσης 

Είμαι υποχρεωμένος επομένως να τονίσω και τώρα ότι ο Christopher
βρίσκεται σε μια “αλυσιδωτή” λειτουργία παραγωγής ενός εργοστασίου.
Δηλαδή ότι το εργοστάσιο έπρεπε να οργανώσει την όλη του λειτουργία, 
έτσι ώστε όλες οι παραγωγικές διαδικασίες του να ήταν εναρμονισμένες
η μια με την άλλη, για δύο λόγους:
- Αφενός η παραγωγή να μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα έχοντας
   έγκαιρα τις πρώτες ύλες.
- Αφετέρου οι πωλήσεις να μπορούν να εκτελούνται μέσα στις
  συμφωνημένες προθεσμίες.
Δηλαδή βρίσκεται στην παραπάνω «εσωτερική εφοδιαστική αλυσίδα»
του γερμανού.

Γιατί όχι όμως και στην αναλυτική λογιστική της εκμεταλλεύσεως και
βιομηχανικού λογισμού της ΑΒΣΠ; 

Επαναλαμβάνω κατά λέξη και την περιγραφή αλυσίδας όπως την
περιέγραψε παραπάνω ο Christopher σε παρένθεση:
(προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων)
Ίδια ακριβώς με του γερμανού.

Όπως όμως διαπιστώσατε αυτά τα δίδαξε και η ΑΒΣΠ στην Διοίκηση των
Αποθεμάτων του Δημ. Παπαδημητρίου εκδόσεως 1971, δηλαδή 11 χρόνια
πριν το παραπάνω πόρισμα και 35 χρόνια πριν το γράψει ο Christopher
στο βιβλίο του.
Ο Παπαδημητρίου μάλιστα εκτός από την “μελέτη Allen” αναφέρει
και την “μελέτη Le Grande”, όπως επίσης και την “μελέτη Harris”.

Είμαι όμως υποχρεωμένος να τονίσω ότι ανεξάρτητα από την “έννοια της
εφοδιαστικής αλυσίδας” του Christopher, η ΑΒΣΠ είχε διδάξει αυτό το πεδίο,
κάτι που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο από τους φοιτητές κατά την
εκπόνηση των διατριβών τους.

Δεν επιτρέπεται δηλαδή να αναφέρονται οι φοιτητές στις διατριβές τους
αποκλειστικά στην βιβλιογραφία των ΗΠΑ και Αγγλίας, ενώ εμείς αυτά
τα γνωρίζαμε πριν από τους ξένους από την ΑΒΣΠ.
Φταίνε όμως οι φοιτητές;
Ή μήπως όλοι ανεξαίρετα οι δικοί μας ακαδημαϊκοί που διδάσκουν
κοντόφθαλμα και ανεύθυνα ότι ισχύει στις τρίτες χώρες και παραβλέπουν
ότι εμείς είμαστε πλήρες μέλος της ΕΕ;

Το κάνω πιο απλό:
Από την στιγμή που ο Christopher αναφέρει στην δική του εφοδιαστική
αλυσίδα μόνο:
{(προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων)}, μιας επιχείρησης
βρίσκεται στην παραπάνω παράγραφο 1 της ΑΒΣΠ, δηλαδή στην
εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού του γερμανού!

Επανέρχομαι όμως γιατί η δική μου "εφοδιαστική αλυσίδα" δεν αφορά στην 
αλυσίδα μιας βιομηχανίας, αλλά την αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων,
που εκτελούν μεταξύ τους συμβάσεις, για να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα
στην αγορά.

Επομένως εγώ μπορώ εδώ να περιγράψω εν συντομία την τότε θεσμοθετημένη
λειτουργία της αγοράς, για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης και των δύο
“εφοδιαστικών αλυσίδων” δηλαδή:
τόσο της “προ”, όσο και της “μετά” την «εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή.

Θέλω δηλαδή να αντιληφθείτε την εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς στην
παρέλευση του χρόνου, για να διαπιστώσετε ότι ταυτόχρονα “εξελίσσεται”
και το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ…
Προς τούτο πρέπει να ξέρετε όμως ότι εγώ βρίσκομαι στην εποχή της ΑΒΣΠ
και ότι η “αλυσίδα” μου εκτείνεται μόνο στο έδαφος της χώρας μας, άρα
ελέγχεται μόνο από την ΥΠ.Ε.Δ.Α. και το Τελωνείο. Εσείς όμως μπορείτε να
έχετε προς το παρόν κατά νου μόνο το σχήμα της Lieferkette = αλυσίδα
εφοδιασμού της ΕΕ, γιατί πρέπει να βρισκόμαστε μαζί μου στην
«“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».

Προσέξτε την τότε “αλυσίδα”:
- Ο εισαγωγέας “Πετζετάκης ΑΕ” – βιομηχανία πλαστικών σωλήνων ανοίγει
  σε μια εμπορική τράπεζα μια πίστωση για την αγορά από την Γερμανία
  πλαστικών που χρειάζεται για πρώτη ύλη.
- Ο εξαγωγέας Γερμανός φορτώνει σε φορτηγό και στέλνει τα πλαστικά
  στην Ελλάδα.
- Ο φορτηγατζής παραδίδει τα πλαστικά στο Τελωνείο Εισαγωγής, και τα
  φορτωτικά έγγραφα κατά περίπτωση στον ίδιο τον “Πετζετάκη” ή σε ένα
  Διαμεταφορέα…
- Στην συνέχεια πάει ο Πετζετάκης στην τράπεζα πληρώνει τον Γερμανό
   και του εκχωρείται το εμπόρευμα.
- Ο Πετζετάκης αναθέτει στην συνέχεια σε ένα εκτελωνιστή να εκτελωνίσει
   το εμπόρευμα.
- Ο Εκτελωνιστής για να του επιτραπεί να το βγάλει από τον χώρο του
   Τελωνείου πρέπει να επιδείξει στον Τελωνοφύλακα 2 έγγραφα:
α) Τα παραστατικά του Τελωνείου ότι πλήρωσε δασμούς, φόρους, κλπ,
β) Το θεωρημένο από την Εφορία δελτίο αποστολής στο οποίο δηλώνεται:
- αφενός τίνος είναι το εμπόρευμα που εξέρχεται του τελωνείου,
- αφετέρου στον χώρο του εισαγωγέα που θα μεταφερθεί και αποτεθεί το
   εκτελωνισμένο πλαστικό.
- Ο εισαγωγέας, τώρα “βιομήχανος”, (παραγωγός στο σχήμα), καταχωρεί
   με λογιστικές εγγραφές:
α) Την εισαγωγή στην αποθήκη των πρώτων υλών,
β) την πληρωμή του Γερμανού.
γ) με λογιστικές εγγραφές βιομηχανικής λογιστικής περιγράφει την ανάλωση
   των πρώτων υλών, καθώς και την απογραφή και απόθεση των προϊόντων
   στην αποθήκη ετοίμων…
- Ο παραγωγός σωλήνων ως βιομήχανος πουλάει σωλήνες στην χώρα μας.
- Για να βρεθούν οι σωλήνες από τον βιομήχανο στον αγοραστή εκδίδεται:
α) τιμολόγιο πώλησης από τον Πωλητή – Βιομήχανο,
β) Φορτωτική από τον Μεταφορέα που θα μεταφέρει τους σωλήνες στον
   αγοραστή.
- Ο παραγωγός σωλήνων (εξαγωγέας) πουλάει σε Ελβετό εισαγωγέα, τότε
εκδίδεται:
α) Άδεια εξαγωγής από την Τράπεζα της Ελλάδος,
β) Τιμολόγιο πώλησης θεωρημένο από το ΕΒΕΑ,
γ) φορτωτική από την Μεταφορέα που θα το κουβαλήσει στην Ελβετία…
Ένα να έχετε επίσης προς το παρόν στο μυαλό σας, ότι στην λειτουργία της
αγοράς δεν υπήρχε στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» “αποθηκευτική
επιχείρηση” = = Warehouse Keeper” στο σχήμα της ΕΕ.
Αυτό σημαίνει ότι ο έλεγχος της χώρας μας για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων γινόταν:
- Στον “δρόμο” από την Υπηρεσία της Εφορίας που λεγόταν ΥΠΕΔΑ.
- Ενώ εντός των επιχειρήσεων ο έλεγχος γινόταν με επίσκεψη του εφοριακού
  στους δηλωμένους αποθηκευτικούς χώρους κάθε επιχείρησης.

Παράγραφος 3
Η ΕΝΝΟΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
- Εδώ κατανοήσαμε ότι η βιομηχανική επιχείρηση θα χρειαζόταν τόσες
  μονάδες παραγωγής υλικών, όσων χρειάζονταν για την παραγωγή
  από το εργοστάσιο του τελικού προϊόντος…
- Επιπλέον τόσο για τον χρόνο που έπρεπε να διατεθούν τα υλικά
  στο εργοστάσιο, όσο όμως… και για τον χρονικό προγραμματισμό
  τρόπου παραγωγής, δηλαδή την συνάρτηση του κόστους παραγωγής,
  σε σχέση με τα σταθερά έξοδα που βαρύνουν την κάθε παρτίδα,
  πχ να μην υπάρχουν κενά στην λειτουργία των μηχανών λόγω
   έλλειψης των υλικών, κλπ.

Εδώ δηλαδή η ΑΒΣΠ μας δίδασκε στα προηγούμενα έτη διάφορα επί
μέρους μαθήματα, όπως πχ “Η Διοίκησις των Αποθεμάτων”, γιατί όπως
αντιλαμβάνεστε το πεδίο ΟΔΕ είναι ευρύτατο…
(Το είδατε παραπάνω με την “μελέτη Allen”…)

Παράγραφος 4
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Εδώ κατανοήσαμε ότι θα έπρεπε κάθε “μη αυτόνομη οντότητα” - επιχείρηση
να είχε την δική της οργάνωση και λειτουργία και βέβαια τα δικά της (ίδια)
αποτελέσματα χρήσης…
Επίσης διδαχθήκαμε ότι υπήρχε περίπτωση να συμμετείχε η επιχείρηση
μειοψηφικά στην επιχείρηση με ειδική συμφωνία με άλλες επιχειρήσεις,
για την συνεκμετάλλευση της επιχείρησης που παράγει το συγκεκριμένο
υλικό, προς ίδιο όφελος καθεμιάς χωριστά.
Εδώ κατανοούσαμε ότι αν ένας επιχειρηματίας συμμετείχε σε πολλές
επιχειρήσεις θα έπρεπε να γνωρίζει τα αποτελέσματα χρήσης της καθεμιάς
χωριστά…

Παράγραφος 5
Η ΕΝΝΝΟΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ
Εδώ διδαχθήκαμε ότι το νομικό πρόσωπο, (πχ ένα εργοστάσιο ή μια εμπορική
επιχείρηση κλπ, η ΑΒΣΠ δίδασκε ότι συνήθως η νομική μορφή της ήταν ΑΕ),
που είχε ιδρυθεί για να ελέγχει μεταξύ άλλων πχ και τα εργοστάσια για την
παραγωγή του τζιν, του φαρμάκου, του απορρυπαντικού, κλπ, ή τυχόν
συμμετείχε μειοψηφικά σε μερικά από αυτά, ότι θα πρέπει να γνωρίζει το
αποτέλεσμα χρήσης τους, όπως επίσης ποιο ήταν το όφελος – κέρδος -
που αποκόμισε από αυτήν την πλειοψηφική ή μειοψηφική της συμμετοχή.

Αυτό σημαίνει όμως ότι αυτή η επιχείρηση – νομικό πρόσωπο - έπρεπε να
συγκεντρώνει χωριστά το αποτέλεσμα χρήσης κάθε “οντότητας”, από αυτές,
για να γνωρίζει το δικό του συνολικό αποτέλεσμα.
Τονίζω ότι εδώ οι φοιτητές πρέπει να καταλάβουν ότι αυτή η ΑΕ ίσως να
ελέγχει όχι μόνο την “εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν”, αλλά και άλλες, όπως
πχ του φοιτητή, που αφορά στην “εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου”, κλπ.
Πλέον αυτών,

Τους «ενοποιημένους ισολογισμούς» τους δίδασκε η ΑΒΣΠ στο 4ο έτος σε
μόλις 115 σελίδες. Όμως στα έτη σπουδών είχαμε διδαχθεί τα πάντα, για να
κατανοήσουμε στο τέλος των σπουδών και ποια ήταν η παραπάνω γνώση που
χρειαζόμαστε, για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις μιας θέσης εργασίας
στην Διοίκηση μιας Πολυεθνικής Επιχείρησης.

Σήμερα οι ξένοι προσεγγίζουν αντίστοιχα την πολυεθνική επιχείρηση, με την
διαφορά ότι την ορίζουν ως «“Διοικητή” εφοδιαστικής αλυσίδας». Όμως...
...Η ΑΒΣΠ ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 60 μία μόνο Σχολή με ένα τμήμα.
Προς το τέλος της δεκαετίας του 60 η ΑΒΣΠ χώρισε τις σπουδές σε δύο τμήματα,
το «Οικονομικό» και της «Διοικήσεως Επιχειρήσεων». Η σημασία της τότε
διάκρισης των επιστημονικών πεδίων στην ΑΒΣΠ γινόταν για εμένα στην
πάροδο των δεκαετιών όλο και πιο έντονη.

Συνοπτικά εδώ μπορώ να διευκρινίσω:
α) Στην «Διοίκηση Επιχειρήσεων» που επέλεξα εγώ μπήκα στα βαθιά στην
λειτουργία μίας βιομηχανικής επιχείρησης ήδη από το πρώτο έτος σπουδών.
Εκεί διδάχθηκα και κατανόησα, ότι η λειτουργία της επιχείρησης εκτελείται
με τις δράσεις των εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται
αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωσή της συνάγεται λογιστικό γεγονός!

β) Αυτό σήμαινε στην συνέχεια ότι για κάθε λειτουργία της βιομηχανικής
επιχείρησης θα έπρεπε να εντοπίζουμε τόσο την "δράση" και την ολοκλήρωση
της, όσο και το λογιστικό γεγονός που συνάγεται από αυτήν.

γ) Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι ήδη στο πρώτο εξάμηνο του πρώτου έτους
     αρχίσαμε με την…
- Γενική Λογιστική, δηλαδή αγορές, πωλήσεις, κλπ,
- Την Λογιστική Αποθεμάτων πρώτων υλών και έτοιμων προϊόντων,
στην συνέχεια στα επόμενα έτη,
- Βιομηχανική Λογιστική, Πρότυπο κόστος,
- Λογιστική Εταιρειών… κλπ,
για να φθάσουμε στο τέλος στους…
- Ενοποιημένους Ισολογισμούς.

Εμείς δηλαδή στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε συγκεκριμένα για την «“Διοίκηση” των
Πολυεθνικών Επιχειρήσεων», γιατί βρισκόμαστε στην «“προ” εφοδιαστική
αλυσίδα εποχή».
Μήπως όμως και στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» δεν προσεγγίζεται
διεθνώς από τους ακαδημαϊκούς η εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων
στην παγκόσμια αγορά με τον όρο “Supply Chain”;

Τον οποίο μάλιστα γαρνίρουν με “Management”; Όμως ενώ όλοι γράφουν
ένα ολόκληρο βιβλίο “Εφοδιαστικής αλυσίδας” αισθάνονται όλοι ανεξαίρετα
την ανάγκη να εξηγήσουν στην αρχή του βιβλίου τους τι σόι πράμα είναι η
εφοδιαστική αλυσίδα, για να αναλύσουν στην συνέχεια τις απόψεις και τις
γνώσεις τους θεωρητικά, γενικά και αόριστα, πάνω στην λειτουργία της
παγκόσμιας αγοράς.

Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει στους επιστήμονες ΗΠΑ, Αγγλίας έτος
“μηδέν” για να διακριθεί η “προ” και “μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι υπήρξε κάποια στιγμή μεταστροφή των
θεωρητικών επιστημόνων από το Marketing στο “Supply Chain”.
Εγώ μετά από έρευνα στην διεθνή βιβλιογραφία εντόπισα περισσότερα από
500 βιβλία που επιγράφονται “Supply Chain”, όλα εκδόσεως μετά το 1995!

Η Αλήθεια αυτή αποδεικνύει, είτε το θέλουμε είτε όχι, ότι υπάρχει το
“έτος μηδέν”, που δηλώνω ότι είναι η ΕΕ με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93.
Εκεί ορίστηκε για πρώτη φορά παγκοσμίως ο όρος Lieferkette = Supply Chain
= αλυσίδα εφοδιασμού. Αυτό επιβάλει όμως ότι η προσέγγιση του όρου
Εφοδιαστική αλυσίδα πρέπει να γίνεται από τους ακαδημαϊκούς της χώρας μας:
α) Με σεβασμό στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς
    από την ΕΕ.
β) Με υπευθυνότητα, δηλαδή να μην διδάσκουν άβουλα και άκριτα από τα
    ξένα βιβλία.
γ) Με σεβασμό στους φοιτητές, γιατί παράγουν τους αυριανούς ηγέτες των
    επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει ότι:
Στην χώρα μας, όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη θα πρέπει να εκλαμβάνεται
ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα» σαν μια έννοια, που τέθηκε στον Κανονισμό
ΕΕ 2454/93, για να θεσμοθετηθεί με ενιαίο τρόπο η κυκλοφορία των
εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτό σημαίνει για κάθε ευρωπαίο ότι δεν χρειάζεται στα κείμενα του να λέει
τι είναι εφοδιαστική αλυσίδα, αλλά να αναπτύσσει το κείμενο του και να
διδάσκει τους φοιτητές, δίχως να παραβλέπει ή να αντιστρατεύεται τους
κανονισμούς της ΕΕ.

Προσοχή τώρα!
Αφού λοιπόν έφθασα στο κρίσιμο σημείο οφείλω να σας ενημερώσω και ποια
είναι και η διαφορά μεταξύ της “προ” και της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή,
αρχίζοντας όμως ανάποδα:
Στην “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή οι ακαδημαϊκοί προσεγγίζουν την λειτουργία
των της αγοράς Μακροοικονομικά, δηλαδή σαν “Supply Chain” θεωρητικά, γενικά
και αόριστα. Όχι βέβαια ότι και αυτό το πεδίο προσεγγίσεως λειτουργίας της αγοράς
δεν είναι χρήσιμο και ωφέλιμο…

Αντίθετα το θεωρώ σημαντικότατο, γιατί είναι η βάση για να γίνει κατανοητό το
επιστημονικό πεδίο που προσεγγίζει το θεσμικό πλαίσιο ένταξης των επιχειρήσεων
στην αγορά. Αυτό το πεδίο το όριζε η ΑΒΣΠ ως Μικροοικονομική λειτουργία των
επιχειρήσεων, την λειτουργία των οποίων προσεγγίζαμε πάντα με λογιστικές εγγραφές.
Αυτή ήταν άλλωστε και η διαφορά μεταξύ του “Οικονομικού” και του “Διοικήσεως”
των τμημάτων της ΑΒΣΠ.

Παράδειγμα για σύγκριση, απόσπασμα από το βιβλίο Sunil Chopra & Peter Meindl:
{«Κεφάλαιο 2: ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ: ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΉΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ………………………………………….. σελίδα 47
2.5 ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ …………………………………… σελίδα 74
Ερωτήσεις για Συζήτηση ……………………………………………………………….. σελίδα 75
Ιδού η ερώτηση 2: «Περιγράψτε πώς μια επιχείρηση επιτυγχάνει την στρατηγική
προσαρμογή μεταξύ της στρατηγικής της ΕΑ της και της στρατηγικής ανταγωνισμού.»}
Το σχόλιο μου σχετικά:
- Καταρχήν από την ερώτηση φαίνεται, γιατί τους χρειάστηκαν 25 σελίδες να
   περιγράψουν την ίδια την εφοδιαστική τους αλυσίδα…
- Στην συνέχεια πλάθουν μια “στρατηγική” για τον ανταγωνισμό, θεωρώντας
δηλαδή ότι ο ανταγωνισμός έχει πχ “Εφοδιαστικό - Κομποσκοινo - δεμένες
επιχειρήσεις” και όχι όπως αυτοί που έχουν “Εφοδιαστικο –αλυσοδεμένες
επιχειρήσεις”.

Άρα για να απαντήσουν οι φοιτητές στην ερώτηση τους θα πρέπει να τους έχουν
διδάξει αντίστοιχα άλλες 800 σελίδες με τίτλο: «ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΟΥ
ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙΟΥ». Ή ίσως να τους διδάξουν την διαφορά της έννοιας
“στρατηγική” από την έννοια “διοίκηση”…

Παρενθετικά
για να υπάρχει σύγκριση με την διδασκαλία της ΑΒΣΠ:
«Ασκήσεις επί της Οικονομικής των επιχειρήσεων»
Βάσει των παραδόσεων 2ου έτους του καθηγητή Μάριου Γεωργιάδη:

Άσκησις 6η
Ως γνωστό πλειστάκις το κράτος επεμβαίνει ρυθμιστικώς εις το ζήτημα
επιλογής του τόπου εγκαταστάσεως των επιχειρήσεων.
Ερωτάται:
α) Ποιοι οι σκοποί της τοιαύτης ρυθμιστικής επεμβάσεως;
β) Πλην των αναγκαστικών μέτρων ποια οικονομικά φορολογικά ή άλλα
κίνητρα συνήθως θεσπίζει δια τον εκούσιον προσανατολισμόν των
επιχειρήσεων προς τους εκάστοτε προγραμματισθέντας τόπους εγκαταστάσεως;

Άσκησις 10η
Η Ιθύνουσα επιχείρησις Α. επραγματοποίησε εις το τέλος της χρήσεως
κέρδη εκ δραχμών 5 εκατ. άτινα αντί να διανύμει εις τους μετόχους της
εδάνεισε ταύτα είς την θυγατέρα ταύτης επιχείρησιν Β.
Κατά τον χρόνον της επιστροφής του ως άνω ποσού η θυγάτηρ – επιχείρησις
δεν ηδυνήθη να ανταποκριθεί εις τα υποχρεώσεις της.
Ερωτάται: Ενταύθα πρόκειται περί χρηματοδοτήσεως της Α – δεδομένου
ότι η Β είναι εξηρτημένης ταύτης επιχείρησις – ή περί απλού δανεισμού
προς την Β ώστε να διεκδικήσει το ανωτέρω ποσόν δια πάντων των
εις την διάθεσιν της νομίμων μέσων;

Άσκησις 13η
Κατόπιν νομοθετικής ρυθμίσεως καθιερούται ο τιμαριθμικός μισθός εις τινα
κλάδον επιχειρήσεων. Εκ του μέτρου τούτου επέρχεται αύξησις του κόστους
εργασίας κατά 10%. Υποδείξατε ποια μέτρα δύναστε να λάβετε προς μείωση
ή και εξουδετέρωση της τοιαύτης προσαυξήσεως αναφέροντες ταυτοχρόνως
και τα οργανωτικά, νομοθετικάς, τεχνικας, κλπ δυσχερείας προς ας
ενδεχομένως θα προσκρούσει έκανστον ληφθησόμενο μέτρο.

Δεν γράφω άλλες ασκήσεις, όμως επέλεξα 3 σύντομες για να δείξω
ότι ήδη από το 2ο έτος σπουδών μπαίναμε στα βαθιά της "Διοίκησης
των Επιχειρήσεων".
Μάλιστα με την 10η άσκηση σας απέδειξα ότι και στην
“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή διδάσκαμε και εμείς στην ΑΒΣΠ την...
“εφοδιαστικο – αλυσόδεση” των επιχειρήσεων.
Τέλος της παρένθεσης

Δεν χρειάζεται να προσεγγίσω και άλλες αναφορές των Sunil Chopra &
Peter Meindl, για να σας τονίσω την διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης,
ή διαφορετικά την διαφορά μεταξύ του “Marketing” των ξένων, όπως το
έχουν μασκαρεμένο σαν “Supply Chain Management”…

Αντίθετα,
Ο Ευρωπαίος ακαδημαϊκός δεν θα συγκρίνει την “Lieferkette” =
“Supply Chain” του με τον ανταγωνιστή του, γιατί και οι δύο ανεξάρτητα
από τις “στρατηγικές” και τις “διοικήσεις” των επιχειρήσεων τους, θα
εφαρμόσουν και οι δύο τους ίδιους κανόνες κυκλοφορίας της ΕΕ, είτε…:
- Για να “εφοδιαστικο-αλυσοδέσουν”, είτε…:
- Για να “εφοδιαστικο- κομποδέσουν” τα νήματα, τα ρούχα, το βαμβάκι.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν την διαφορά των επιστημονικών πεδίων;
Ο ευρωπαίος δεν κάνει θεωρία πάνω στην έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα",
κάτι που κάνει ο Αμερικάνος ή ο Άγγλος ελεύθερα, γιατί με τις θεωρητικές
“Marketing” προσεγγίσεις τους δεν αντιστρατεύεται τις θεσμοθετημένες
διαδικασίες “εφοδιαστικο – αλυσοδεσίματος” της ίδιας της χώρας τους,
ή της μιας άλλης τρίτης χώρας, εκεί που “εφοδιαστικο-αλυσοδένεται”
πχ το νήμα.

Το ίδιο συμβαίνει και μετά το 1993 με την διαφορά ότι στο οικονομικό –
θεωρητικό πεδίο μετάλλαξαν το Marketing σε Supply Chain, που της
διόρισαν μάλιστα και Management – Διοίκηση. Ξεχνούν όμως ότι
επιστημονικά το πεδίο “Διοίκηση” έχει την προϋπόθεση:
- Αφενός να τηρείται λογιστήριο για να μπορούν να συλλέγονται οι
  πληροφορίες που χρειάζονται, για να ληφθούν οι επιχειρηματικές
  αποφάσεις της “Διοίκησης”.
- Αφετέρου να εφαρμόζονται από την “Διοίκηση” οι κανόνες που
   ορίζονται από την ΕΕ και γενικά την φορολογική νομοθεσία…

- Άρα όποιος φοιτητής επιγράφει μια εργασία του ως «“διοίκηση”
   εφοδιαστικής αλυσίδας», πριν ή μετά από τον ορισμό του για
   την εφοδιαστική του αλυσίδα, οφείλει να δηλώνει αν βρίσκεται
   στην χώρα μας και στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ και Αγγλία.
Αυτό επιστημονικά στην λειτουργία των επιχειρήσεων καλείται
“Πεδίο εφαρμογής”.

Πρακτικά ακόμα και οι πιο χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι της επιχείρησης
για να στείλουν μια επιστολή προς στον πελάτη, προμηθευτή, κλπ,
άρχιζαν πάντα σαν επικεφαλίδα με την λέξη: {«Αφορά:»} και μετά
στην συνέχεια με λίγες λέξεις διευκρίνιζαν το περιεχόμενο της επιστολής
τους. Όταν επομένως οι καθηγητές διδάσκουν για την “εφοδιαστική
αλυσίδα” δεν θα όφειλαν να διευκρινίζουν και το “πεδίο εφαρμογής”
των απόψεων τους;
Δηλαδή αν πχ εντάσσονται στο θεσμικό πλαίσιο των ΗΠΑ / Αγγλίας ή της
Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Η ΑΒΣΠ στα τελευταία έτη σπουδών μας δίδασκε για την λήψη αποφάσεων
διάφορες περιπτώσεις που είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε κάτω τις 
γνώσεις μας για να πάρουμε τις αποφάσεις. Δηλαδή από πού, πώς, πόσο,
κλπ θα αγοράσουμε, όπως επίσης και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται,
για να εκτελεστούν οι δράσεις, που είναι απαραίτητες για την υλοποίηση
των αποφάσεων που πήραμε.

Τελειώνοντας διευκρινίζω εδώ ότι για εμάς στην ΑΒΣΠ δεν υπήρχε
Supply Chain Manager, γιατί βρισκόμαστε στην “προ” εφοδιαστική αλυσίδα
εποχή. Για εμάς υπήρχε μόνο Πρόεδρος και Διοικητικό Συμβούλιο ΑΕ,
που έκανε “Διοίκηση Επιχειρήσεων” και όχι βέβαια γενικά και αόριστα
“Διοίκηση Αλυσίδας”…

Για τον λόγο αυτό σαν αιχμή του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ
ήταν να μάθουμε, με πιο τρόπο και η Διοίκηση της Πολυεθνικής Επιχείρησης
συγκεντρώνει τα οικονομικά μεγέθη από τις επιχειρήσεις που ελέγχει,
δηλαδή έχει “εφοδιαστικο –αλυσοδεμένες”, ή ίσως συμμετέχει κατά
μειοψηφία σε κάποιες από αυτές.
Όμως επειδή το πεδίο ήταν πολύ δύσκολο μας βοηθούσαν οι λεγόμενοι
“βοηθοί καθηγητές”, οι οποίοι δίδασκαν με βάση το φυλλάδιο…

«ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ
ΛΕΛΥΜΕΝΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ»…
…τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονταν από διάφορες περιπτώσεις, πχ
- Προσδιορισμός εξαλειφομένων κερδών βάσει της μεθόδου της ολοσχερούς
  εξαλείψεως.
- Εγγραφαί ενοποιήσεως βάσει της μεθόδου της κλασματικής εξαλήψεως.
- Προσδιορισμός διαφοράς μεταξύ τιμής κτήσεως της συμμετοχής και
  εσωτερικής λογιστικής αξίας αυτής.
- Προσδιορισμός επιτευχθέντος αποτελέσματος υφ’ εκάστης εταιρείας,… κλπ…
Το σύγγραμμα «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» φέρει ήδη πριν από τον
ΠΡΟΛΟΓΟ την εξής αφιέρωση:
ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΟΝ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΝ
Τ. ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ
Αυτή η αφιέρωση σε συνάρτηση με τις αναλύσεις του βιβλίου και ιδιαίτερα
οι αναφορές συγκεκριμένων παραδειγμάτων, από τις οποίες συνάγονται
λογιστικές εγγραφές, δείχνουν όχι μόνο την σπουδαιότητα του συγγράμματος.
Διότι πλέον αυτού αποκτούσαμε σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα, τόσο για
την εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς,
όσο επίσης τον τρόπο που ανταγωνίζονταν ή συνεργάζονταν για το μοίρασμα
της αγοράς και την κατανομή των κερδών τους όπου έκριναν συμφέρον τους.
Ενδεικτικά πχ:
- “Ενδοεταιρικαί Ζημίαι επί των Αποθεμάτων”,
- “Ενδοεταιρικαί Χρεαπαιτήσεις”, κλπ.

Με παράδειγμα της λογιστικής εγγραφής, πχ:
- Περίπτωσις επιτευχθέντος και διανεμηθέντος κέρδους Εκμεταλλεύσεως:
----------------------------------------------
Μερίσματα Εισπρακτέα 800.000
Πρόσοδοι εξ εξηρτημένων Εταιρειών 800.000
------------------------------------------------------------
- Περίπτωσις επιτευχθέντος και μη διανεμηθέντος κέρδους Εκμεταλλεύσεως
-------------------------------------------------------------
Συμμετοχή εις Εταιρείαν Ε 800.000
Αναλογία μας επί κερδών Εταιρείας Ε 800.000
------------------------------------------------------------
Το Συμπέρασμα μου
(Με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ)
…Για να μπορέσετε να κατανοήσετε την δική μου τεχνοκρατική προσέγγιση
της εξέλιξης λειτουργίας της αγοράς πρέπει να συμφωνήσουμε στον παρακάτω
συλλογισμό μου:

α) Όταν προσεγγίζουμε την έννοια “Supply Chain” είμαστε στο πεδίο “Marketing”,
δηλαδή προσεγγίζουμε γενικά και αόριστα την λειτουργία της αγοράς.
Τότε μπορούμε ότι θέλουμε να παίρνουμε και ότι θέλουμε να το αφήνουμε στην άκρη.
Επιπλέον για να εμπλουτιστούμε ή να δηλώσουμε την βασιμότητα και ακρίβεια των
αναφορών μας να προσθέτουμε και από την βιβλιογραφία τις απόψεις άλλων.

β) Όταν προσεγγίζουμε την έννοια “Supply Chain Management”, τότε βρισκόμαστε
στην Διοίκηση Επιχειρήσεων της ΑΒΣΠ, με την εξής όμως διάκριση:

β1) Αφενός την διάκριση της “Διοίκησης” κάθε επιχείρησης
– “κρίκου αλυσίδας” χωριστά, που κατά την ΑΒΣΠ είναι οι «έχοντες
αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων».
Πρόκειται για ένα πρόσωπο δηλαδή που ορίζετε ως προϊστάμενος στον κάθε
“κρίκο” – επιχείρηση της “αλυσίδας”. Αυτός κατά την ΑΒΣΠ εργάζεται εκτελώντας
εντολές, δηλαδή με βάση τις οικονομικές αρχές. (όχι για την επίτευξη κέρδους.)

β2) Αφετέρου την Διοίκηση όλων των παραπάνω “κρίκων αλυσίδας”, που είναι η
Διοίκηση κάθε Ιθύνουσας Επιχείρησης.
Αυτή κατά την ΑΒΣΠ λειτουργεί ως διορισμένο “Supply Chain Management”,
δηλαδή δεν ελέγχουν οι ίδιες οι Ιθύνουσες Επιχειρήσεις το πλειοψηφικό πακέτο
των μετοχών των “κρίκων”, - αλυσοδεμένων επιχειρήσεων τους.

Η Ιθύνουσα Επιχείρηση αφορά δηλαδή σε μία “επιχείρηση εργαλείο”, για να
εποπτεύει, να καθοδηγεί να συντονίζει και να ελέγχει την λειτουργία των
κατά Christopher “μη αυτόνομων οντοτήτων”, πχ για την παραγωγή και
διάθεση του τζιν στην παγκόσμια αγορά.

Η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ αφορά δηλαδή σε μια επιχείρηση, στην οποία
η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει, της έχει ορίσει “Διοίκηση”,
πχ Διοικητικό Συμβούλιο και Πρόεδρο ΔΣ, της απόλυτης εμπιστοσύνης της.
Δηλαδή η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει, της έχει αναθέσει
τα καθήκοντα “Διοίκησης Επιχειρήσεων”.

Ως είναι αυτονόητο και τα πρόσωπα αυτά εργάζονται με την εφαρμογή των
Οικονομικών Αρχών και όχι για την επίτευξη κέρδους.
Δηλαδή την εμπορική πολιτική των Ιθυνουσών επιχειρήσεων για την
επίτευξη κέρδους, πχ ποσότητες, ποιότητες, αγορές που θα διατεθούν,
διαφορικές τιμές ανά κράτος, κλπ, την ορίζει η επιχείρηση Μεγάλου
Κεφαλαίου που την ελέγχει.

Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα όμως ότι η εμπορική πολιτική ασκείται μεταξύ των
επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου, για το μοίρασμα της αγοράς, δηλαδή πχ
“συμφωνίες κυρίων”, “τραστ”, “καρτέλ” “κονσέρ”, “pools”, για την διαφορική
πολιτική τιμών παγκοσμίως, προμήθειες υλικών από επιχείρηση που ελέγχεται
από κοινού, κλπ.

β3) Τέλος υπάρχει και η παραπάνω Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου,
που εισάγω εγώ, τις οποίες άλλοι τις αποκαλούν “Πολυεθνικές Επιχειρήσεις”.
Αυτές λειτουργούν κατά την ΑΒΣΠ για την επίτευξη κέρδους και προς τον
σκοπό αυτό ασκούν:
- Τόσο την Οργάνωση και την Διοίκηση των παραπάνω επιχειρήσεων για την
    παραγωγή του προϊόντος,
- Όσο όμως και στην συνέχεια την “Λειτουργία της Διαθέσεως” του προϊόντος
   στην παγκόσμια αγορά.
Για τον λόγο αυτό το επιστημονικό πεδίο που διδαχθήκαμε τότε στην ΑΒΣΠ
ήταν «Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων*» και για τον λόγο αυτό σαν
τελευταίο όλων των μαθημάτων ήταν οι Ενοποιημένοι Ισολογισμοί*.

*Προσέξτε την έννοια των λέξεων:
Από την στιγμή που διδαχθήκαμε την «οργάνωση και διοίκηση επιχειρήσεων»,
λογικό ήταν να διδαχθούμε σαν τελευταίο όλων των μαθημάτων και τον τρόπο
που θα συγκεντρώνουμε και τα οικονομικά αποτελέσματα αυτών των
επιχειρηματιών, των οποίων οι επιχειρήσεις τους ελέγχουν ή συμμετέχουν
ποικιλοτρόπως διεθνώς* σε πολλές άλλες επιχειρήσεις…!

* Για να καταλάβουν οι θεωρητικοί το “διεθνώς” που εγώ ανάφερα για να
περιγράψω αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, θα πρέπει να το προσδιορίσω και στην
ορολογία της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή, δηλαδή:

Αφενός Για να συγκεντρώνουν οι Supply Chain Managers τα οικονομικά
αποτελέσματα των επιχειρήσεων που τις έχουν “εφοδιαστικο - αλυσοδεμένες”!
Αφετέρου Για να συγκεντρώνουν οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου τα
αποτελέσματα χρήσης όλων των επιχειρήσεων στις οποίες έχουν επενδύσει
τα τεράστια κεφάλαια τους!

Αυτό για να το καταλάβουν και οι φοιτητές για να συντάσσουν άρτιες
διατριβές σημαίνει:
Όταν συντάσσουν μια διατριβή, όπως είναι πχ η συνημμένη, τότε οι φοιτητές
βρίσκονται στο πεδίο των εξής λειτουργιών που δίδαξε η ΑΒΣΠ:
“Αγορών”, “παραγωγής” και “πωλήσεων”.
(Η παρακάτω εργασία είναι μεταπτυχιακού φοιτητή του Καθηγητή Μοσχούρη
και ελπίζω να κατάφερα να την έχω επισυνάψει σωστά για να υπάρχει
σύγκριση με την διδασκαλία ΟΔΕ της ΑΒΣΠ. Αυτήν την διατριβή εντόπισα στο
διαδίκτυο και ήταν η αφορμή που άνοιξα το 2014 την ιστοσελίδα μου.)

Στην ΟΔΕ όλα τα “εφοδιαστικο- αλυσοδεσίματα” εκτελούνται με την κατάρτιση
και την εκτέλεση συμβάσεων “πώλησης”, “έργου” και “βοηθητικών υπηρεσιών
μεταφοράς”.
Η ΑΒΣΠ δίδαξε όμως και τις λειτουργίες “Διοίκησης” και “χρηματοδότησης”...
Εδώ πλέον βρισκόμαστε σε άλλο επιστημονικό πεδίο της ΑΒΣΠ, γιατί άλλη είναι:
Η Διοίκηση της επιχείρησης και άλλο είναι:
Η Χρηματοδότηση της επιχείρησης!

Παρενθετικά
θυμίζω τις εξής 2 (δύο) παραπάνω λειτουργίες της ΑΒΣΠ από στο
σύγγραμμα του Μάριου Γεωργιάδη:
α) Χρηματοοικονομική λειτουργία
β) Διοικητικο - λογιστική λειτουργία.

Άρα η επιχείρηση της εργασίας του φοιτητή, μετά την πώληση της σε πρώτη
φάση και «προ πάσης άλλης δραστηριότητος» εκτέλεσε διαδικασίες τροποποίησης
των καταστατικών, αναγγελίες και δημοσιεύσεις όπου έπρεπε και βέβαια αναγγελία
και δημοσίευση αρμοδίως του διορισμού αυτού που θα αναλάβει την εκτέλεση των
δραστηριοτήτων της επιχείρησης, ο οποίος όμως θα λειτουργεί ως κατά την ΑΒΣΠ:
«του… έχοντος αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων.» Δηλαδή από αλλού
θα λαμβάνει εντολές πχ:
- τι και από πού θα αγοράσει;
- πότε, πόσα και τι ακριβώς θα παράγει;
- πότε και που θα διαθέσει την παραγωγή του; κλπ.
Αν δεν πιστεύετε εμένα και την ΑΒΣΠ ρωτείστε τον Christopher να σας εξηγήσει,
τι είναι η «"μη αυτόνομη οντότητα"» που σας αναφέρει!

Πιο αναλυτικά,
Στην ΟΔΕ τα “εφοδιαστικο- αλυσοδεσίματα” εκτελούνται από τους εργαζόμενους
μέσα στις επιχειρήσεις με διάφορες ειδικότητες και ανάλογα υψηλούς μισθούς,
ανεξάρτητα αν η επιχείρηση είναι "αυτόνομη" ή "μη αυτόνομη οντότητα".

Εδώ όμως καταρχήν η διάκριση της αυτόνομης οντότητας είναι απλή.
Κατά την ΑΒΣΠ η αυτόνομη οντότητα λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και
οικονομική αυθυπαρξία. Δεν αναλύω εδώ περισσότερα, γιατί θα αναλύσω
παρακάτω την “μη αυτόνομη οντότητα” για να υπάρχει σύγκριση.
(Εδώ τα πράγματα είναι απλά, γιατί ισχύει το “μοναχός χόρευε και όσο
θέλεις πήδα”. Ή… ότι είσαι “γαϊδούρι ξεκαπίστρωτο”…)

Ας υποθέσουμε όμως τώρα ότι η επιχείρηση της διατριβής του φοιτητή είτε επειδή
γέρασε και αποχώρησε ο επιχειρηματίας από την ενεργό δράση, είτε γιατί του
έγινε μια δελεαστική πρόταση δέχεται να πουλήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών
του σε μία άλλη επιχείρηση. Αντιλαμβάνεστε όμως τότε, ότι η επιχείρηση αυτή
μεταλλάχθηκε σε μη αυτόνομη οντότητα, γιατί η Διοίκηση της ανελήφθη από
άλλο επιχειρηματικό σχήμα - όμιλο…

Εδώ όμως έγιναν τροποποιήσεις καταστατικών, λογιστικές εγγραφές και οι
προβλεπόμενες δημοσιεύσεις στο ΦΕΚ, δηλώσεις στην εφορία, κλπ…
Όπως είναι επόμενο η επιχείρηση με την νέα της νομική προσωπικότητα
θα λειτουργεί ως “εφοδιαστικο – αλυσοδεμένη φασονιέρισα” υπό τις
εντολές του “έχοντος αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”, τον οποίο
της τον διόρισαν οι νέοι ιδιοκτήτες της επιχείρησης…

Αυτός θα συντονίζεται φυσικά και θα λειτουργεί με βάση εντολές που θα παίρνει
από άλλη επιχείρηση του ομίλου, πχ για τις ποσότητες, τα είδη που θα παράγουν,
από που θα αγοράζουν υλικά, που θα διαθέτουν την παραγωγή τους, κλπ.

Εδώ βρισκόμαστε στον ο Christopher και στο πόρισμα της Booz Allen and Hamilton
του 1982 και την “Μελέτη Allen” της ΑΒΣΠ του 1965, ότι δηλαδή αυτός θα πρέπει
να οργανώσει σωστά την “εφοδιαστική του αλυσίδα”. Δηλαδή:
-Να μην αγοράζει παραπάνω υλικά από ότι χρειάζονται,
-Να φροντίζει να έχουν οι μηχανές υλικά, για να μην καθυστερεί η παραγωγή και
-Να συγχρονίζει το πρόγραμμα παραγωγής, σε συνάρτηση με τις προθεσμίες
   παραδόσεως των παραγγελιών που του υπέδειξαν,...
-Δηλαδή τις δραστηριότητες, που η “εφοδιαστική του αλυσίδα” πρέπει να
εκτελέσει και βέβαια με σεβασμό στο θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας
της αγοράς της χώρας, κλπ…

Ποιος όμως είναι αυτός που συντονίζει όλες τις “εφοδιαστικο αλυσο-δεμένες
φασονιέρισες” παραγωγής του τζιν του φαρμάκου, κλπ; Κατά την ΑΒΣΠ είναι
η Ιθύνουσα επιχείρηση που διορίζεται ως επικεφαλής στην κάθε “εφοδιαστική
αλυσίδα” ανά προϊόν, με σκοπό μεταξύ άλλων να οργανώνει, συντονίζει και
ελέγχει τις λειτουργίες όλων των άλλων εμπλεκομένων επιχειρήσεων.

Ποιος διορίζει όμως τον Διοικητή στην Ιθύνουσα Επιχείρηση, αυτήν δηλαδή που
θα έχει την ευθύνη για την παραγωγή και διάθεση πχ του τζιν στην παγκόσμια
αγορά;
Επειδή κατά την ΑΒΣΠ όλες αυτές οι επιχειρήσεις είναι Ανώνυμες Εταιρείες είναι
προφανές ότι θα είναι αυτός που έχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τους.
Άρα κάθε Ιθύνουσα επιχείρηση έχει και την Διοίκηση της, επομένως υπάρχει
ενδεχόμενο μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου να κατέχει το πλειοψηφικό
πακέτο μετοχών περισσοτέρων Ιθυνουσών Επιχειρήσεων, που ελέγχουν
καθεμιά διάφορες “εφοδιαστικές αλυσίδες”, ή ίσως να συμμετέχει μειοψηφικά
και σε κάποιες άλλες

Εγώ παραπάνω εξήγησα τον τρόπο που βρίσκουν άκρη για να μετράνε τα κέρδη
τους οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου, με ένα εκ των μαθημάτων της επιστήμης
της λογιστικής, δηλαδή αυτό των Ενοποιημένων Ισολογισμών.
Προσέξτε όμως τώρα να αντιληφθείτε την παραπληροφόρηση που κάνουν
όσοι διδάσκουν Supply Chain Management & Logistics, όπως πχ ο Christopher,
(τον οποίο μάλιστα το ΠΑ.ΠΕΙ. στο μεταπτυχιακό του τμήμα τον συνιστά
σαν βιβλιογραφία…), ο οποίος αναφέρει στην σελίδα 107 υπό τον τίτλο
“Logistics και αξία για τον μέτοχο”:
{Καθαρό λειτουργικό εισόδημα
μείον
φόροι
επενδύσεις σε κεφάλαιο κίνησης
μείον
επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο
=
ελεύθερες ταμειακές ροές μετά φόρων}

Εγώ ευχαριστώ τον Christopher γιατί επιβεβαιώνει την διαχρονικά
κατηγορηματική μου δήλωση ότι εδώ “Logistics” μονολεκτικά
σημαίνει Λογιστική!
Όμως αυτό σημαίνει ότι κάθε οντότητα έχει το δικό της λογιστήριο.
Άρα ο Christopher πρέπει να διευκρινίζει για ποιόν μέτοχο αναφέρεται;
Στον μέτοχο σε μια αυτόνομη οντότητα;
Στον μέτοχο μιας μη αυτόνομης οντότητας;
Στον μέτοχο μιας Ιθύνουσας επιχείρησης;
Στον Μέτοχο της Πολυεθνικής επιχείρησης; ή
Στον μέτοχο ενός παγκόσμιου κολοσσού, πχ μιας επιχείρησης Μεγάλου
Κεφαλαίου, που έχει επενδύσει από ένα μπαούλο δις δολάρια σε κάθε
μεγάλο διεθνές χρηματιστήριο;
Επιπλέον τι είναι αυτός ο “μέτοχος” του Christopher;
Πλειοψηφιών;
Μειοψηφών;
Προνομιούχος; κλπ…

Βασική προϋπόθεση επομένως μιας μεστής μεταπτυχιακής διατριβής δεν
είναι να συντάσσεις ένα πίνακα περιεχομένων και στην συνέχεια να
αναφέρεις ανούσια, ανεφάρμοστα και άσχετα αποσπάσματα από το βιβλίο
που διδάσκει ο καθηγητής, όταν αυτό μάλιστα είναι μετάφραση ξένου
και μάλιστα τρίτης χώρας;

Ανεξάρτητα από αυτό όλα τα παραπάνω προσεγγίζονται στην εξέλιξη
λειτουργίας της αγοράς από τους θεωρητικούς Marketing παγκοσμίως
με τον όρο: “Supply Chain Management & Logistics”.
Εγώ με τις γνώσεις μου από την ΑΒΣΠ αποκρυπτογράφησα τα ξένα και
τα ελληνικά βιβλία τον όρο αυτό και προς διευκόλυνση των φοιτητών
ΟΔΕ τον εξηγώ σε 2 δύο μόνο ενότητες:
α) Επιστημονικές, λόγω ΑΒΣΠ και
β) Τεχνοκρατικές, λόγω του θεσμικού μου ρόλου εντός της ΕΕ.

Πρώτη ενότητα: Η “Διοίκηση της Επιχείρησης”:
Η ΑΒΣΠ ήδη από το πρώτο έτος σπουδών μας δίδαξε ότι η βιομηχανική
επιχείρηση έχει πέντε λειτουργίες, “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις”,
“διοίκηση” και “χρηματοδότηση”.
Πιο αναλυτικά αναφερόταν ο Μάριος Γεωργιάδης στο σύγγραμμα του
«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ» εκδόσεως 1967 στις σελίδες
98 – 120. Εκεί δίδασκε αναλυτικά τις εξής βασικές λειτουργίες:
- Η χρηματοοικονομική λειτουργία.
- Η λειτουργία του εφοδιασμού.
- Η τεχνικοπαραγωγική λειτουργία..
- Η λειτουργία της διαθέσεως.
- Η διοικητικο – λογιστική λειτουργία.

Ενδιαφέρον για την κατανόηση του “Διοικητή εφοδιαστικής αλυσίδας”
περιγράφεται με την πρώτη παράγραφο:
«2.- Χρηματοοικονομική λειτουργία
1. Δια την ίδρυσιν και λειτουργίαν της επιχειρήσεως καθίσταται απαραίτητον
ορισμένον μέγεθος κεφαλαίων. Η φροντίς της αναυρέσεως, συγκεντρώσεως,
διαχειρήσεως, εξυπηρετήσεως και εν καταλλήλω χρόνω επιστροφής των
κεφαλαίων τούτων ανήκει εις την χρηματοοικονομικήν λειτουργίαν της
επιχειρήσεως. Πρόκειται περί βασικής λειτουργίας συγκροτουμένης άμα
τη ιδρύσει της επιχειρήσεως – και προ πάσης άλλης λειτουργίας –
αποσκοπούσης εις την συγκέντρωσιν του απαραιτήτου κεφαλαίου ως και
εις την ορθολογικήν επένδυσιν τουτου.»

Αυτό στα επόμενα έτη σπουδών (το μάθημα του Γεωργιάδη ήταν 2ου έτους),
το διδαχθήκαμε ότι η «Διοίκηση» στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης
είναι οι λεγόμενες νομιμοποιήσεις, (στο μάθημα Εμπορικού και Αστικού Δικαίου).
Σε αυτά διδαχθήκαμε δηλαδή για τις διαδικασίες που έκανε η Ανώνυμος Εταιρεία
ή μία ΕΠΕ, για να ανακοινώσει στην αγορά το πρόσωπο, του οποίου την υπογραφή
πρέπει να δέχεται ως έγκυρη στην κατάρτιση συμβάσεων, δηλώσεων στην εφορία,
τους τραπεζικούς λογαριασμούς, κλπ. Αυτό γινόταν με δημοσίευση στο ΦΕΚ
τεύχος ΑΕ & ΕΠΕ…

Όπως καταλαβαίνετε εδώ εγώ προσεγγίζω τα παραπάνω με το πεδίο
“διοικητικο – λογιστική” λειτουργία της ΑΒΣΠ…
Αυτό στην καθημερινότητα της δουλείας το λέγαμε νόμιμη εκπροσώπηση
της επιχείρησης που ήταν πχ ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕ,
ή ο Διαχειριστής της ΕΠΕ.

Πάνω σε αυτό δεν δέχομαι κουβέντα, γιατί έχω τρέξει για τις “νομιμοποιήσεις”
της DANZAS 100 και βάλε φορές. Πήγαινα συγκεκριμένα στην Εθνική Τράπεζα
που είχαμε τον λογαριασμό όψεως και ζητούσα στο έγγραφο της εταιρείας μου
να βάλει η τράπεζα το “γνήσιο της υπογραφής”.
Αυτό ήταν ένα κείμενο σε σφραγίδα της μορφής:
«Βεβαιώνουμε το γνήσιο της υπογραφής του κ. …, το οποίο δεχόμαστε σήμερα
ότι δεσμεύει την εταιρεία… ΔΑΝΖΑΣ».

Αυτό συνέβαινε γιατί στην Τράπεζα είχαμε καταθέσει το σχετικό ΦΕΚ και
γνώριζε την νόμιμη εκπροσώπηση της εταιρείας μας. Προς διευκόλυνση
λοιπόν αντί να πηγαίνουμε σε κάθε πελάτη συνεργάτη, κλπ και το ΦΕΚ,
οι τράπεζες διευκόλυναν με αυτόν τον απλό τρόπο τις συναλλαγές των
πελατών τους.

Δεύτερη ενότητα: Η “Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”:
Το ζητούμενο είναι τώρα ποιος γίνεται νόμιμη εκπροσώπηση της επιχείρησης;
Αυτό η ΑΒΣΠ μας το δίδαξε σε ειδικά μαθήματα, πχ Εμπορικό Δίκαιο,
Οικονομική των Επιχειρήσεων, κλπ και αφορά στην “χρηματοοικονομική
λειτουργία” της επιχείρησης. Δηλαδή κατά την σύσταση της εταιρείας στο
καταστατικό δηλώνεται ποια είναι τα μέλη της εταιρείας και το ποσοστό
συμμετοχής εκάστου στο κεφάλαιο ιδρύσεως.

Από αυτό το ποσοστό συνάγονται οι πλειοψηφίες, που θα έχουν το δικαίωμα
να ορίζουν και την νόμιμη εκπροσώπηση της επιχείρησης.
Άρα με λίγα λόγια αυτό σημαίνει ότι άλλη είναι η {"διοίκηση" της επιχείρησης}
που προκύπτει από το μέγεθος των κεφαλαίων και του ποσοστού συμμετοχής
σε αυτά από τα μέλη – μετόχους της επιχείρησης και άλλη είναι βέβαια η
{"νόμιμη" εκπροσώπηση της επιχείρησης} που την ορίζει ο πλειοψηφών μέτοχος!

Οι φοιτητές το κατάλαβαν ήδη, θα το εξηγήσω για να το καταλάβουν και οι
καθηγητές που είναι εγκλωβισμένοι στις θεωρίες των ξένων και διδάσκουν
κοντόφθαλμα και ανεύθυνα καθένας τους, για την "Διοίκηση της Εφοδιαστικής
Αλυσίδας" της επιστημονικής τους φαντασίας:

Η “Διοίκηση” στην ανεξάρτητη οντότητα του Christopher είναι ο μέτοχος με
την πλειοψηφική συμμετοχή στο κεφάλαιο της επιχείρησης.
Στην ΑΕ είναι 51%, στην ΕΠΕ είναι συνδυασμός προσώπων και εταιρικών
μεριδίων, συγκεκριμένα ¾ προσώπων και μεριδίων.
Δηλαδή αν είναι 2 εταίροι και ο ένας έχει 80% και ο άλλος 20% δεν μπορεί
να εκλεγεί ο νόμιμος εκπρόσωπος – διαχειριστής. Θα πρέπει να δώσει
επομένως μερίδια σε 2 δικά του πρόσωπα πχ από 20% και να έχει αυτός
το 40%. Με τον τρόπο αυτό αποκτά τόσο την πλειοψηφία προσώπων, όσο και
την πλειοψηφία εταιρικών μεριδίων.

Άρα με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ η Ιθύνουσα Επιχείρηση ως προς την
“Διοίκηση” μιας εφοδιαστικής αλυσίδας είναι απλά η νόμιμη εκπροσώπηση της,
που της δίνει το δικαίωμα να δίνει εντολές στις άλλες επιχειρήσεις της
“εφοδιαστικής της αλυσίδας”, πχ του τζιν του Christopher.
Από εκεί και πέρα αυτός που κατέχει το πλειοψηφικό ποσοστό στο κεφάλαιο
της Ιθύνουσας επιχείρησης επιλέγει και ανακοινώνει αρμοδίως το πρόσωπο
που ορίζει να εκπροσωπεί την επιχείρηση.

Άρα ο νόμιμος εκπρόσωπος της Ιθύνουσας επιχείρησης είναι ένας “διορισμένος
διοικητής” κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας των θεωρητικών!
Συνιστώ λοιπόν στους καθηγητές Supply Chain Management να διδάξουν
τις λειτουργίες με βάση το σχήμα του γερμανού και της ΑΒΣΠ, δηλαδή
“αγορές”, “παραγωγή” και “πωλήσεις” και αν στην συνέχεια θέλουν να
κατανείμουν την παραγωγή πχ σε 5 χώρες, τότε:

- Διορίζουν ως νόμιμη εκπροσώπηση στην επιχείρηση κάθε κράτους ένα πρόσωπο
  που η ΑΒΣΠ αποκαλούσε τον έχοντα αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων.
- Αναθέτουν σε μια από τις 5 επιχειρήσεις τον ρόλο της Ιθύνουσας Επιχείρησης,
  δηλαδή να οργανώνει συντονίζει, (μελέτη Allen) ελέγχει, κλπ, μεταξύ άλλων
  και τις υπόλοιπες 4 επιχειρήσεις…
- Στους Ενοποιημένους Ισολογισμούς βρίσκαμε στο τέλος τον τρόπο που η
επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου – Πολυεθνική Επιχείρηση συγκέντρωνε τα δικά
της αποτελέσματα χρήσης από την κάθε “εφοδιαστική αλυσίδα” που συμμετείχε…

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι “Διοίκηση επιχείρησης” είναι αυτός που η
πλειοψηφία στο κεφάλαιο της επιχείρησης τον ορίζει ως νόμιμο εκπρόσωπο
της επιχείρησης, για να καταρτίζει συμβάσεις με πελάτες προμηθευτές, κλπ,
επιπλέον για να λειτουργεί η επιχείρηση προς εκτέλεση του σκοπού για τον
οποίο συνεστήθη.

Δηλαδή κατά τους θεωρητικούς Marketing της «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα»
εποχή, για να “εφοδιαστικο - αλυσοδένεται” η επιχείρηση προγραμματισμένα
και αρμονικά με τις υπόλοιπες “μη ανεξάρτητες οντότητες” του τζιν του
φαρμάκου, του απορρυπαντικού, κλπ, καθώς επίσης και με την αγορά γενικότερα.

Αντίστοιχα Χρηματοδότηση επιχείρησης είναι ο κεφαλαιούχος που κατέχει το
πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της επιχείρησης, επομένως είναι αυτός που
διορίζει και την Διοίκηση της. Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι:
Tόσο η «διοίκηση της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή»,
Όσο και η «διοίκηση της “προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή»,
είναι ακριβώς ίδια…

Απλά κάποιοι ασήμαντοι παγκοσμίως καπηλεύτηκαν τον όρο Lieferkette =
Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ, για να προσεγγίσουν την
λειτουργία της αγοράς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όπως πρωτύτερα την
προσέγγιζαν στο πεδίο Marketing.

Ο Christopher που συνιστά το ΠΑ.ΠΕΙ. στην βιβλιογραφία του μεταπτυχιακού
πριν καταπιαστεί το 2006 με το “Supply Chain Management & Logistics”
ήταν καθηγητής Marketing! Δηλαδή θεωρητικός… Είναι απαράδεκτο
επομένως να συνιστάται από το ΠΑ.ΠΕΙ. ο Christopher και να ξεχνιέται
στα “αζήτητα Τελωνείου” ό Βιομηχανικός Λογισμός και η ΑΒΣΠ.

(Όταν ένας Εισαγωγέας δεν παρουσιαζόταν στο Τελωνείο για να παραλάβει
το εμπόρευμα, το Τελωνείο μετά από συγκεκριμένη προθεσμία το έβγαζε
στα αζήτητα για λίγο χρόνο ακόμα και μετά το εκποιούσε…)

Μπορεί ο κ. Εμίρης να με ενημερώσει αν ισχύει κάτι αντίστοιχο με τα ΚΑΔ
(Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής) του ν. 4302/14; Του θυμίζω ότι εκεί
το ΕΜΠ κάρφωσε στα πρώτο άρθρο την έννοια ότι: «εφοδιαστική (logistics)
είναι η Μεταφορά, η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση».
Αυτό δίδασκαν δυστυχώς το ΕΜΠ και το ΠΑ.ΠΕΙ. σε μεταπτυχιακό τμήμα γύρο
στο 1995 και μετά…

Η εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς στην χώρα μας…

Το κακό για την χώρα μας είναι ότι κάποιοι δικοί μας αντιγράφουν άβουλα
τους ξένους ενώ εμείς κατέχουμε διαχρονικά τα πάντα και βέβαια τα έχουμε
και θεσμοθετημένα.
Παράδειγμα για να είμαι σαφής.
Απόσπασμα από την σελίδα 13 του βιβλίου του Σπύρου Μπινιώρη «ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ – LOGISTICS»
{6. Μεταφορές: παραδοσιακά οι μεταφορές αποτέλεσαν ένα πολύ σημαντικό
παράγοντα ο οποίος χαρακτηρίζει μοναδικά την διαδικασία διαχείρισης
εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics. Πέραν του ότι ο όρος μεταφορά
(transportation) προήλθε από τις Αμερικανικές μεταφορικές εταιρείες,
η ίδια η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics ήταν
αρχικά συνώνυμη με την έννοια των μεταφορών.»}

Δύο παρατηρήσεις σχετικά:
1) “Μεταφορά” είναι ενικός αριθμός και “Μεταφορές” είναι πληθυντικός αριθμός.
Δεν ξέρω ούτε με ενδιαφέρουν οι ορολογίες των αμερικάνων, γιατί εγώ κατέχω
την “Μεταφορά” όπως είναι θεσμοθετημένη και λειτουργεί διαχρονικά στην χώρα
μας, δηλαδή η “Μεταφορά” είναι σύμβαση έργου! Με εμπλεκόμενα πρόσωπα τον
Μεταφορέα και τον Εντολέα.
Επιπλέον ο “όρος” Μεταφορές ετίθετο στο καταστατικό συστάσεως της επιχείρησης
στο άρθρο Σκοπός, πχ “Διεθνείς Οδικές Μεταφορές”, με βάση τον οποίο η Εφορία
απέδιδε τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας της επιχείρησης.
Σημειώστε ότι οι επιχειρήσεις χερσαίων Μεταφορών απαγορεύεται να ασκήσουν
οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα στο έδαφος της ΕΕ. Βλέπε και σε άλλα σχόλια.

2) Σε ότι αφορά όμως:
«η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics ήταν αρχικά συνώνυμη
με την έννοια των μεταφορών», δεν μπορώ να το αφήσω ασχολίαστο.
Το έχω γράψει πολλές φορές από τότε που άνοιξα την ιστοσελίδα μου, δηλαδή ότι η
ΕΕ το 1993 όφειλε να ρυθμίσει την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρώπης με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη.
Με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 “εφοδιαστικο- αλυσόδεσε” αυτούς που τα
εμπορεύματα είναι δικά τους, με την εμπλοκή των επιχειρήσεων που τους τα
κουβαλάνε από τον ένα στον άλλο, δηλαδή το “transportation” των αμερικάνων!

Η ΕΕ αυτό το συνολικό νταραβέρι κουβαλήματος μεταξύ Εντολέων και Μεταφορέων
στον κανονισμό της το ονόμασε Lieferkette = Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού.
Ίσως ο καθηγητής Μπινιώρης με αυτήν την πρόταση του προσδιορίζει άθελά του
την “προ” και την “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Δηλαδή το έτος μηδέν του καθηγητή πρέπει να είναι το 1995, γιατί από τότε όλοι
οι θεωρητικοί Marketing ΗΠΑ και Αγγλίας άρχισαν να γράφουν για την
“εφοδιαστική αλυσίδα”, ενώ πρωτύτερα όπως αναφέρει παραπάνω ο Μπινιώρης
έγραφαν για τις “παραδοσιακές μεταφορές”.

Εγώ δηλώνω ότι διαχρονικά και “παραδοσιακά” υπάρχουν 2 Μεταφορές:
Η πρώτη είναι η μεταφορά αξίας (σύμβαση πώλησης) με βάση την οποία τα
εμπορεύματα αλλάζουν Κύριο, δηλαδή αυτόν που είναι δικά του.
Η δεύτερη είναι η μεταφορά φορτίου (σύμβαση έργου) με βάση την οποία
τα εμπορεύματα αλλάζουν Κάτοχο, δηλαδή αυτόν που τα έχει σε εκτέλεση
σύμβασης προσωρινά στην κατοχή του.
(βλέπε και σε άλλα σχόλια, θυμήσου επίσης τον Allen και παραπάνω το
«φθίνον φορτίο» της ΑΒΣΠ)

Εδώ κλείνω προς το παρόν τα επιλεγμένα αποσπάσματα από την διδασκαλία
της ΑΒΣΠ στο πεδίο "ενοποιημένοι ισολογισμοί…

Ερώτηση – προβληματισμός:
Η ΕΕ δεν άρχισε να κάνει λόγο το 1993 για “μεταφορές” που τις μετάλλαξε
με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 σε “αλυσίδα εφοδιασμού”. Αυτό γιατί κάθε
κράτος μέλος είχε μέχρι τότε τις δικές του “παραδώσεις” και
“παραδοσιακές μεταφορές”.
Μπορεί ο κ. Μοσχούρης να μας διευκρινίσει πώς προσεγγίζουν οι
αμερικάνοι την “transportation” μετά το 1995 ως “Supply Chain”;
Είχε πρωτύτερα δηλαδή η κάθε πολιτεία των ΗΠΑ τις δικές της
“παραδώσεις” και παραδοσιακές μεταφορές;

Τότε γιατί αναφέρει ο κ. Μοσχούρης στο βιβλίο που διδάσκει μόνο
Πολυεθνικές Επιχειρήσεις;
- Αν θεωρείτε την εμπλοκή των Πολυεθνικών Επιχειρήσεων σαν
  “Supply Chain Management”, τότε διδάξτε τους Ενοποιημένους
Ισολογισμούς της ΑΒΣΠ.
- Αν στο “Supply Chain Management” σας θέλετε να συμπεριλάβετε
και τις μεταλλαγμένες “trnaportation” των ΗΠΑ σε "εφοδιαστική αλυσίδα",
τότε σας παρακαλώ θερμά για να μην τρελάνετε όλοι τους φοιτητές σας!...

…Θέλω να μου πείτε πώς ονόμαζαν και ρύθμιζαν οι ΗΠΑ την
“εφοδιαστική αλυσίδα” ενός προϊόντος Κίνας, που εισάγεται στις ΗΠΑ.
Ή αντίστοιχα ένα προϊόν ΗΠΑ που εξάγεται των ΗΠΑ προς την Κίνα;
Αυτό για να υπάρχει σύγκριση, γιατί…
…Η ΕΕ τις παραδοσιακές μεταφορές των κρατών τις ονόμασε
“καθεστώτα κοινοτικής διαμετακόμισης”. Αντίστοιχα ότι εξάγεται ή εισάγεται
της ΕΕ το ονόμασε «εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση». Όπως επίσης ότι
κυκλοφορεί στο μεταξύ επιχειρήσεων της ΕΕ το ονόμασε «εσωτερική
κοινοτική διαμετακόμιση».
Στην χώρα μας είχαμε αντίστοιχα πχ τις “εθνικές” και τις “διεθνείς” μεταφορές.

Άρα στο εσωτερικό των ΗΠΑ τις “παραδοσιακές μεταφορές” τους τις
ανέθεσαν κατά την γνώμη μου σε αυτόν τον Supply Chain Manager:
(εγώ στο e-Mail μπόρεσα και έβαλα τον πελαργό)

(Όταν πριν 70 χρόνια ήμουν μικρός οι γονείς ως “Supply Chain Manager”
δήλωναν σε ότι αφορά την επιμέλεια των παιδιών στην μελέτη των
μαθημάτων τους ότι: «φόρτωσαν τα γράμματα στον κόκορα».)
Η εικόνα είναι επομένως βάσιμη, γιατί ο δικός μου “Supply Chain Manager”
εκτελεί μια παραδοσιακή μεταφορά!
Αντίθετα ο “Supply Chain Manager” των αμερικάνων κάνει προφανώς
“Αναλυτική Λογιστική της Εκμεταλλεύσεως & Βιομηχανικού Λογισμού”;!

Η ΠΛΕΚΤΑΝΗ ΤΟΥ ΕΜΠ ΤΟΥ 1993

Η στιγμή είναι κρίσιμη και παρακαλώ για την προσοχή σας!
Ο άγγλος Christopher εγκατέλειψε το 2006 το “Marketing” και έπιασε
το “Supply Chain Management”. Δηλαδή κάτι αντίστοιχο με τις ΗΠΑ
που απαρνήθηκαν τις παραδοσιακές “transportation” και το γύρισαν
στο “Supply Chain Management”!
Τι συνέβη όμως και στην χώρα μας μετά το 1993 – 5;

Ο αείμνηστος καθηγητής του ΕΜΠ Ιωάννης Παππάς μας δίδαξε τότε,
πως αυτό που κάνουν οι άγγλοι και το λένε “logistics”, εμείς να το
κατανοήσουμε ως “Μεταφορά”, “Διαμεταφορά” και “Αποθήκευση”
και να το συμπυκνώσουμε ως “εφοδιαστική”!

Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα με το ΠΑ.ΠΕΙ., γιατί εκείνη την
περίοδο εκχώρησε στο ΕΜΠ την “Αναλυτική Λογιστική της
Εκμεταλλεύσεως & Βιομηχανικού Λογισμού” της ΑΒΣΠ!

Εγώ από τα παραπάνω συμπέρανα ότι ο Παππάς, ως καθηγητής
“Παραγωγής” στο ΕΜΠ, έμαθε για τον Allen και πολύ σωστά
κατάλαβε ότι ο “βιομηχανικός λογισμός” των άγγλων
αφορά σε ότι ακριβώς δίδαξε η ΑΒΣΠ, δηλαδή για το “φθίνον φορτίο”.
Συγκεκριμένα όπως είδαμε παραπάνω από τον Παπαδημητρίου της ΑΒΣΠ:

«Ο Allen ήσχολήθη ειδικώς με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων
κανόνων αποφάσεων επί του βαθμού χρησιμοποιήσεως της εργασίας
υπό συνθήκας φθίνοντος φορτίου. Ως τιαύται συνθήκαι νοούνται εκείναι,
καθ΄ας εις τα κέντρα μηχανών εμφιλλοχωρούν κενά μεταξύ περαιώσεως
μιας παραγγελίας και εμφανίσεως προς εκτέλεσιν ετέρας κατεργασίας επί
νέας παραγγελίας.»

Ο αείμνηστος Παππάς διαπίστωσε δηλαδή ότι οι Άγγλοι κανούν Βιομηχανικό
Λογισμό και διαπιστώνουν την μείωση των πρώτων υλών. Άρα χρειάζονται
"Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση" για την αναπλήρωση των υλικών.
Όμως αρκετούς μήνες πριν βούϊζε η Ευρώπη με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93
και το σχήμα αλυσίδας της ΕΕ...

Άρα λοιπόν εγώ έχω απόλυτα δίκαιο, γιατί με βάση την διδασκαλία
της ΑΒΣΠ έχω καταθέσει το 2014 έντονες αντιρρήσεις για την έννοια
«εφοδιαστική (logistics), που τέθηκε στον ν. 4302/14. Δηλαδή ότι η
λέξη «logistics» ανάλογα το επιστημονικό πεδίο που προσεγγίζεται με
την λέξη αυτή έχει 2 (δύο) μόνο έννοιες:

α) logistics = λογισμός = με βάση έγκυρο λεξικό: «μέτρηση και υπολογισμός».
Από εκεί προκύπτει και ο βιομηχανικός λογισμός της ΑΒΣΠ, δηλαδή η μελέτη
των «διαφόρων κανόνων αποφάσεων» της διοίκησης της βιομηχανικής
επιχείρησης.
β) logistics = λογιστική = η επιστήμη που μετρά την περιουσία της επιχείρησης
και προσδιορίζει το οικονομικό αποτέλεσμα.

Συμπέρασμα:
Το ΠΑ.ΠΕΙ. το 2014 κατά την δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου,
στην συνέχεια ν. 4302/14 συνέχισε το λάθος του 1995 (περίπου), του
κοινού τότε με το ΕΜΠ μεταπτυχιακού, γιατί συνέχισε την εκχώρηση –
ξεπούλημα της ΑΒΣΠ στο ΕΜΠ!
Απόδειξη:
α) Η «εφοδιαστική» του ΕΜΠ σημαίνει την αναπλήρωση του “φθίνοντος φορτίου”
      της ΑΒΣΠ.
β) Το «(logistics)» όμως στον Νόμο έχει:
- Αφενός την έννοια του βιομηχανικού λογισμού της ΑΒΣΠ για την μελέτη προς
   λήψη των αποφάσεων…
- Αφετέρου την έννοια της Αναλυτικής Λογιστικής της Εκμεταλλεύσεως της
  ΑΒΣΠ, για να απεικονίζονται τόσο η αύξηση, (με τις αγορές), όσο και η ανάλωση
  των φορτίων, (με την εισαγωγή τους - με λογιστικές εγγραφές - στην παραγωγή)…
- Γιατί όχι όμως και οι αυξήσεις και μειώσεις των αποθεμάτων έτοιμων προϊόντων,
  που πρέπει να είναι συντονισμένες μεταξύ τους, όπως δίδαξε η ΑΒΣΠ με τον
  “Allen”; Περισσότερα στα άρθρα μου και στην ΑΒΣΠ.

Το 2014 απάντησε το Υπουργείο στην διαμαρτυρία μου ότι “θα επανεξετάσουν”…
Μήπως πρέπει και το ΠΑ.ΠΕΙ. να επανεξετάσει τις ανακρίβειες που προφανώς
δίδασκε στο κοινό μεταπτυχιακό με το ΕΜΠ;
Συγκεκριμένα κ. Εμίρη:
Το ΚΑΔ (Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής) του Κανονισμού ΕΕ 2454/93
έχει ως «Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας» της ΕΕ την υποχρέωση
να δηλώνει στο “Logistikal System” που θεσμοθέτησε:
α) Τόσο τα εμπορεύματα που εισέρχονται ή εξέρχονται, όσο όμως και
   ποιανού είναι όταν εισέρχονται ή όταν εξέρχονται αυτού, επιπλέον και σε
   ποιον θα πηγαίνουν.
β) Επιπλέον και ποιο είναι το τελωνειακό καθεστώς (Τ1, ή Τ2) κατά την
    διάρκεια της παραμονής τους στο ΚΑΔ, όπως και όταν εξέρχονται αυτού.

Το μεταπτυχιακό του ΠΑ.ΠΕΙ. εξακολουθεί όμως και τώρα:
α) Να διδάσκει ότι «εφοδιαστική (logistics) είναι η Μεταφορά,
    η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση»;
β) Να διδάσκει το κατεβατό των δραστηριοτήτων εφοδιαστικής
    του ν. 4302/14;
Αντιλαμβάνεστε όμως ότι εδώ κ. Εμίρη εμπλέκονται δύο σημαντικές
λειτουργίες της αγοράς, δηλαδή:

α) Οι δραστηριότητες {Εφοδιαστική (logistics)} των εμπορικών και
    βιομηχανικών επιχειρήσεων για τις οποίες αυτές οι επιχειρήσεις οφείλουν
   να εφαρμόζουν τις επιταγές της Εφορίας της χώρας μας, πχ του ΦΠΑ…
β) Οι δραστηριότητες {Εφοδιαστική (logistics)} των ΚΑΔ, τα οποία οφείλουν
   να τηρούν επιπλέον τις επιταγές της ΕΕ, δηλαδή την τήρηση του
   Logistikal System!

Αυτό δυστυχώς δεν το διδάξατε κ. Εμίρη στο μεταπτυχιακό σας τμήμα
με το ΕΜΠ, με αποτέλεσμα να μην διδάσκονται οι φοιτητές σας το
Logistikal System της ΕΕ… Αντίθετα διδάσκατε ότι "άνοιξαν τα σύνορα" και
"καταργήθηκαν τα Τελωνεία"...
Η συνέπεια ήταν μετά το 1994 – 5 να βαφτίζονται ως «κοινοτικά»
τα εμπορεύματα τρίτων χωρών!
Εγώ λόγω του θεσμικού μου ρόλου τα εντόπιζα κατά την διασταύρωση
στοιχείων στο Logistikal System και ενημέρωνα αρμοδίως και πέτυχα
ώστε σταδιακά να αποθαρρύνω την όρεξη κάποιων "φρούτων σας", για την
καταστρατήγηση των ρυθμίσεων της ΕΕ.

Εσείς κ, Εμίρη στο τωρινό μεταπτυχιακό του ΠΑ.ΠΕΙ. για την
«εφοδιαστική αλυσίδα»  έχετε λάβει υπόψη τα ισχύοντα στην χώρα μας
και στην ΕΕ; Η…
… βρίσκεστε ακόμα στον Christopher, που υποδεικνύετε στην βιβλιογραφία σας
και στην «εφοδιαστική (logistics)», του αείμνηστου καθηγητή Παππά, του τότε
"ερασιτεχνικού" μεταπτυχιακού σας;

Άρα κ. Πρύτανη & κ. Εμίρη,
Το ΠΑ.ΠΕΙ. ως συνέχεια της ΑΒΣΠ οφείλει να σεβαστεί και να αναδείξει
διεθνώς την επιστημονική γνώση που δίδαξε η ΑΒΣΠ. Επιπλέον όμως οφείλει
να διδάσκει και τώρα, όπως ακριβώς και η ΑΒΣΠ, με σεβασμό στο θεσμικό
πλαίσιο που ορίζει η ΕΕ και οφείλει να σέβεται και να εφαρμόζει η χώρα μας.

Ο Παπαδημητρίου της ΑΒΣΠ αφιέρωσε πχ 15 σελίδες στο πεδίο «Η εφαρμογή
του Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων παρά τη βιομηχανική επιχειρήσει»
Εσείς στο ΠΑ.ΠΕΙ. αφιερώνεται έστω και μια παράγραφο κάπου, για την
εφαρμογή του κανονισμού της ΕΕ 2454/93;

Μην ξεχνάτε ότι εσείς στα ΑΕΙ έχετε το δικαίωμα να προβάλετε το
«αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων».
Όμως και εμείς μέσα στις επιχειρήσεις έχουμε το δικαίωμα να προβάλουμε
το γεγονός, ότι δεν υπάρχει και το… «ανεξέλεγκτο των καθηγητών τους».

Αυτό σημαίνει όταν οι φοιτητές σας μας δίνουν συνεντεύξεις για την
πρόσληψή τους σε μια επιχείρηση σας αξιολογούμε, γιατί αντιλαμβανόμαστε
αμέσως, αν ο φοιτητής σας, τώρα υποψήφιος μας για την θέση έχει την
απαιτούμενη επιστημονική γνώση λειτουργίας της αγοράς, ή απλά μας
παπαγαλίζει τις θεωρητικές σας ασυναρτησίες!

Πώς όμως να μην συμβαίνει αυτό, όταν όλα τα βιβλία σας γύρο από την
«Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας και logistics» για 450 - 500 σελίδες
περιεχόμενο, αναφέρουν 3 – 4 σελίδες βιβλιογραφία από 80 - 100 ξένα
βιβλία -τρίτων χωρών- και τις υπόλοιπες σχήματα και πίνακες;
 
Το σημαντικό είναι επομένως να διδάξετε τις συμβάσεις που καταρτίζονται
μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, για να κυκλοφορήσουν τα
εμπορεύματα στις διαδρομές που δείχνουν τα βέλη στα σχήματα σας,
όπως επίσης και…

…Τα εκάστοτε φορολογικά καθεστώτα των εμπορευμάτων στην διαδρομή
τους από τον πωλητή προς τον αγοραστή… και βέβαια την διασφάλιση
του πωλητή ότι… …Μεταφορέας, Διαμεταφορέας, ΚΑΔ και Εκτελωνιστής,
που θα εμπλακούν στο κουβάλημα, θα λειτουργήσουν έτσι ώστε:
Αφενός να πάνε τα πωληθέντα εκεί που τους έχει ζητήσει,
Αφετέρου ότι θα εισπράξει και την αξία των εμπορευμάτων που πούλησε!

Παρακαλώ επομένως το ΠΑ.ΠΕΙ. και ιδιαίτερα εσάς κ. Εμίρη που διδάσκετε
στο μεταπτυχιακό «εφοδιαστική αλυσίδα, logistics, κλπ» να με ενημερώσετε,
αν τον “Logistician”, τον “Logistics Manager” και τον “Supply Chain Manager”
τον δίδασκε το κοινό μεταπτυχιακό ΕΜΠ – ΠΑ.ΠΕΙ.;
Πάντως το Πάντειο Πανεπιστήμιο δια του καθηγητή Κων/νου Σιφνιώτη δηλώνει
ότι εκείνος με το "ILM", (Ινστιτούτο Logistics Management), που ίδρυσε το 1994
εισήγαγε πρώτο στην χώρα μας αυτούς τους  επαγγελματίες.

Αν δεν ισχύει αυτή η δήλωση, μήπως γνωρίζετε ποιος “εκκόλαψε” αυτούς τους
επαγγελματίες; Εσείς στο ΠΑ.ΠΕΙ. ποιό "Logistics" διδάσκετε σήμερα;
- Μήπως ακόμα το... "εφοδιαστική (logistics)" του αείμνηστου Παππά;
- Ή μήπως έστω και αργά βάλατε μυαλό; 
Σας παρακαλώ θερμά να έχω τις τυχόν αντίθετες απόψεις σας και
οποιαδήποτε άλλη παρατήρηση ή υπόδειξη. 

Για να υπάρχει σύγκριση μεταξύ του υψηλού επιστημονικού επιπέδου της ΑΒΣΠ σας
αναφέρω επί λέξει ένα απόσπασμα από την σελίδα 20 του βιβλίου του David Taylor
εκδόσεως 2004, από το οποίο  διδάσκονται τώρα οι φοιτητές του ΠΑ.ΠΕΙ, εξ όσων
γνωρίζω ακόμα και σε μεταπτυχιακό τμήμα.
{«Σήμερα, η διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι πολύ πιο σημαντική από την
βιομηχανική παραγωγή ως βασική ικανότητα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι εφικτό,
όπως έδειξαν πειστικά  η Nike και η Cisco Systems, να κυριαρχήσει κανείς στην αγορά
ενός προϊόντος  χωρίς καν να διαθέτει ένα δικό του εργοστάσιο.
Το μέλλον των εφοδιαστικών αλυσίδων δείχνει πράγματι λαμπρό.»}

Όμως…
Από τα παραπάνω σύντομα αποσπάσματα διαπιστώσατε ότι όλα αυτά του Taylor τα
είχε διδάξει στην ΟΔΕ η ΑΒΣΠ. Αναλυτικά μάλιστα σε πλήθος ειδικών μαθημάτων.
Δηλαδή ενδεικτικά πχ:
- Την χαλαρή και πρόσκαιρη συμμετοχή σε άλλη εταιρεία…
- Την μόνιμη και αρραγή συμμετοχή και τον έλεγχο στην άλλη εταιρεία…
- Την συμμετοχή της εταιρείας σε κρυφές συμφωνίες με άλλες πολυεθνικές…
- Τον έλεγχο μιας επιχείρησης, η οποία ως «Ιθύνουσα επιχείρηση», θα έχει
   συμμετοχή με διαφορετικό κατά περίπτωση ποσοστό, ή άλλες ιδιαίτερες
   συμφωνίες.

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι αυτές τις φιλοσοφίες του David Taylor η ΑΒΣΠ τις
δίδαξε στην ΟΔΕ σε διάφορα μαθήματα, για να καταλήξει λίγο πριν το πτυχίο να μας
διδάξει στους “Ενοποιημένους Ισολογισμούς”, ότι δεν φτάνει μόνο να επενδύσεις
κάπου τα χρήματα σου, αλλά θα πρέπει να μπορείς να συγκεντρώνεις με λογιστικές
εγγραφές και τα κέρδη σου, για να παίρνεις τις αποφάσεις σου με σκοπό:
- Όχι βέβαια να “κυριαρχήσεις στην αγορά” για να κάνεις φιγούρα…
- Αλλά για να αποκομίσεις και τα προσδοκώμενα κέρδη!

Αυτό η ΑΒΣΠ το δίδαξε στο επιστημονικό πεδίο «Οργάνωση & Διοίκηση επιχειρήσεων»,
σε αντίθεση με το ΠΑ.ΠΕΙ. που το διδάσκει σαν “Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας”… 

Θέλω το κείμενο που θα ολοκληρώσω μετά τον Σεπτέμβριο να μην αδικήσω το ΠΑ.ΠΕΙ.,
όμως και να μην απαρνηθώ την διαχρονικά ισχύουσα επιστημονική διδασκαλια της ΑΒΣΠ!...
Περιμένω νέα σας.
Να είστε όλοι καλά.
Στυλιανός Κακατσάκης
(Για το ποιος ήμουνα στο “Kakatsakis.eu”)

Τέλος του e-Mail
Περιμένω τις απόψεις του ΠΑ.ΠΕΙ.
ως τότε...

..Εγώ συνεχίζω το αρχικό κείμενο...
Θα αναδιατυπώσω το παρακάτω κείμενο μου ανάλογα
με την αντίδραση του ΠΑ.ΠΕΙ. Όμως με βάση τις
ερωτήσεις πο.υ δέχομαι θα κάνω και προσθήκες.
----------------

                      ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΩΡΑ

 

Νόμος 4302/2014
(για τα ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ & ΔΙΑΝΟΜΗΣ - ΚΑΔ)

Το 2014 οι περιστάσεις με ώθησαν παρόλα αυτά να εμπλακώ στην
διαβούλευση του νομοσχεδίου για τα Κ.Α.Δ. (Κέντρα Αποθήκευσης και
Διανομής), στην συνέχεια Νόμος 4302/2014.
Τα ΚΑΔ θα ήταν και ΕΟΦ και η λειτουργία τους προβλεπόταν από την ΕΕ
με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93. Ιδού το χαρακτηριστικό σχήμα στον
κανονισμό της ΕΕ, που περιλαμβάνει και το Κ.Α.Δ. = “Warehouse Keeper”:

(Το έγγραφο του Υπουργείου δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να
επισυναφτεί λόγω τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Το δράμα όμως όπως διαπίστωσα ήταν η εμπλοκή του Πολυτεχνείου στις
διαβουλεύσεις, ενώ το θέμα δεν ήταν τεχνικό, αλλά φορολογικό. Αυτό
σήμαινε ότι ο “Warehouse keeper” δηλαδή το Κ.Α.Δ., επειδή θα λειτουργούσε
ως ΕΟΦ, θα ήταν υποχρεωμένο να εφαρμόζει το Logistical System =
= Λογιστικό Σύστημα της ΕΕ, για να φαίνεται ανά πάσα στιγμή:
- Αφενός ποιος είναι ο "Κύριος" των εμπορευμάτων που διακινούνταν στους
  χώρους του, ενώ “Κάτοχος” θα ήταν το ίδιο το Κ.Α.Δ..
- Αφετέρου το φορολογικό καθεστώς του εμπορεύματος, δηλαδή αν πρόκειται
  για εμπόρευμα χώρας της ΕΕ ή τρίτης χώρας που είχε εισαχθεί στην Ευρώπη
  και δεν είχε ακόμα εκτελωνιστεί για να καταβληθούν οι προβλεπόμενοι δασμοί. 

Εγώ εναντιώθηκα στις τότε απόψεις του Πολυτεχνείου αλλά η γνώμη μου δεν
ελήφθη υπόψη, γιατί δεν είχα πλέον τον θεσμικό ρόλο και το κύρος, όπως
όταν ήμουν στην ενεργό δράση, έτσι τέθηκε στον νόμο ο όρος:
«Εφοδιαστική (Logistics)», δηλαδή πιο αναλυτικά:
α) Τέθηκε “Εφοδιαστική” και παραλήφθηκε ο όρος “Kette” = “αλυσίδα” της ΕΕ,
    επιπλέον…
β) Τέθηκε ο όρος “Logistics”* (= τρέχα γύρευε) ενώ θα έπρεπε ο όρος
“Logistical System” της ΕΕ.
*Η λέξη "Logistics" πρέπει να προσεγγίζεται με απόλυτο σεβασμό στον κανονισμό
της ΕΕ και όχι όπως συμβαίνει με τους δικούς μας ακαδημαϊκούς, που αντιγράφουν
άβουλα λόγω άγνοιας, αδιαφορίας και σίγουρα για την διευκόλυνση τους από τα
βιβλία ΗΠΑ και Άγγλων!

Εγώ προσπάθησα με συζητήσεις αρμοδίως και κατάθεση προσωπικής μου επιστολής
να διορθώσω τα πράγματα αλλά απέτυχα, γιατί εγώ ήμουν συνταξιούχος απόμαχος,
ενώ το Πολυτεχνείο “έλυνε”, “έδενε”, “βίδωνε”, “ξεβίδωνε”, “συσκεύαζε”,
“αποσυσκεύαζε”, “φόρτωνε”, “ξεφόρτωνε” και γενικά “μαστόρευε” ότι και όπως
ήθελε με τον όρο "εφοδιαστική (Logistics)", που μεθόδευε με την ακατανόητη και
αλόγιστη συνδρομή του ΠΑ.ΠΕΙ. τα προηγούμενα 20 χρόνια.

Που βρίσκονταν όμως τότε οι καθηγητές ΟΔΕ για να υπερασπιστούν τα επαγγελματικά
δικαιώματα των πτυχιούχων τους στις διαβουλεύσεις με το Υπουργείο;
Επιτρέπεται σε ένα πτυχιούχο ΟΔΕ να εκδώσει άδεια οικοδομής;  Προφανώς όχι!
Επιτρέπεται σε ένα πτυχιούχο του ΕΜΠ και ιδρύσει και λειτουργήσει ένα ΚΑΔ;
Μάλλον Ναι!  

Μην ξεχνάτε ότι ο όρος "εφοδιαστική (Logistics)" μεθοδευόταν και πλανιότανε στην
ελληνική αγορά από τον Παππά και το ΕΜΠ ήδη από το τέλος του 1993! Άρα δεν
χρειαζόταν να καταβληθεί το 2014 κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια από το ΕΜΠ, 
για να "καρφώσει" και στον νόμο αυτήν την παραπληροφόρηση προς όφελος
των πτυχιούχων του... 

Πώς όμως να μην συνέβαινε αυτό, όταν τα Οικονομικά ΑΕΙ στην ίδια περίοδο,
δηλαδή στα προηγούμενα 20 χρόνια έθαβαν τον κανονισμό της ΕΕ και
πρόβαλαν την μεθόδευση του ΕΜΠ, με αναφορά σε οτιδήποτε συνέβαινε σε
όλο τον άλλο κόσμο, εκτός από ότι είχε συμβεί στην Ευρώπη και στην χώρα
μας από 1.1.1993;  

Το δηλώνω με απογοήτευση:
Οι καθηγητές ΟΔΕ δίδασκαν και διδάσκουν την {"Διοίκηση" Εφοδιαστικής Αλυσίδας},
που είναι αποκλειστικό πεδίο να ρυθμίσει και να ελέγξει η ΕΕ, αντί να διδάσκουν την
{"Διοίκηση" των Επιχειρήσεων}, που έχουν σαν σκοπό συστάσεως και λειτουργίας
την παραγωγή και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά και μάλιστα 
από την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση!

Κοντολογίς:
Διευκρινίζω όμως την αποχή των σχολών ΟΔΕ στις διαβουλεύσεις του
νομοσχεδίου, γιατί δεν ορίστηκε στο νομοσχέδιο ο φορολογικός χαρακτήρας
της ΕΕ στην λειτουργία του Κ.Α.Δ., με συνέπεια ότι δόθηκε έμφαση δυστυχώς στις 
εργασίες, (το χαμαλίκι του ΕΜΠ), που θα εκτελούνταν μέσα σε αυτά.

Εγώ απλά είχα υποδείξει να τεθεί στο σκεπτικό του νόμου η υποχρέωση
της τήρησης του κανονισμού της ΕΕ 2454/93, με τρόπο ώστε να δηλώνεται 
σε όλες τις διαδικασίες των παραπάνω εμπλεκομένων στην κυκλοφορία
των εμπορευμάτων και στις συμβάσεις που καταρτίζονται, να φαίνεται
ανά πάσα στιγμή, ποιος είναι ο “Κύριος” και ποιος ο “Κάτοχος” των
εμπορευμάτων που διακινούνται μέσω του Κ.Α.Δ..

Κατά την γνώμη μου, όπως τους υπέδειξα, θα έπρεπε στο σκεπτικό του νόμου
να περιγραφεί η έννοια “λειτουργία της αγοράς για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων”, που ο νέος νόμος προβλεπόταν να ρυθμίσει, η οποία
να περιγραφόταν στα εισαγωγικά του νόμου με τέτοιο τόπο, ώστε να
“συνάδει” τόσο με τις ρυθμίσεις της ΕΕ, όσο και με τις απόψεις και
την διδασκαλία των σχολών ΟΔΕ των ΑΕΙ, δηλαδή έτσι:

{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις
(σε χρήμα), «Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές
καταχωρήσεις (σε φορτίο) Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή
διαχείριση των εμπορευμάτων και των μεταφορικών μέσων, οι
λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση
και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και
της κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται
μεταξύ των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με
πρόσβαση μέσω διαδικτύου της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του
λογιστηρίου της άλλης.»

Αμέσως μετά να διευκρινιζόταν ότι η παραπάνω έννοια θα αναφερόταν
στην συνέχεια σε συντομία στα άρθρα του νόμου, γιατί όχι και ως
«“Εφοδιαστική (Logistics)”», όπως είχε επιβάλει το Πολυτεχνείο.
Αυτό γιατί άραγε; Τι δουλειά έχει το ΕΜΠ στον φορολογικό / λογιστικό
έλεγχο κυκλοφορίας των εμπορευμάτων από την χώρα μας και την ΕΕ;
 
Το τραγικό όμως ήταν τότε ότι ο όρος «“Εφοδιαστική (Logistics)”» τέθηκε
στον νόμο σαν “θεμελιώδης έννοια” και “αξίωμα”, που η αγορά έπρεπε να
δεχθεί ως αληθινό, χωρίς να επιτρέπεται να ασκηθεί κριτική ή αντίθετη άποψη…

Αν ο νόμος λάμβανε υπόψη την πρόταση μου αυτό θα έβαζε τα πράγματα στην
θέση τους, γιατί μέχρι τότε οι θεωρητικοί, καθώς και οι τεχνικοί, μαθηματικοί,
κλπ, έγραφαν βιβλία με αντικείμενο «“εφοδιαστική”» ή και «“Logistics”».

Το τραγικό είναι ότι η κατάσταση ξέφυγε διεθνώς ήδη μετά το 1995, σε τρόπο,
που οι θεωρητικοί τρίτων χωρών επέκτειναν το μέχρι τότε πεδίο Marketing με τις
προσεγγίσεις “αλυσίδας” = “Supply Chain” τους. 
Συγκεκριμένα άρχισαν να προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς με τον όρο
“Supply Chain Management”,  καθένας με δικό του τρόπο και ανάλογα με τις
γνώσεις του, δηλαδή επιλεκτικά, γενικά, θεωρητικά και αόριστα. Ο τρόπος όμως
και οι μεθοδεύσεις τους είχαν για εμένα τρία κύρια χαρακτηριστικά:

1) Καθένας παράθετε τις απόψεις σαν “Marketing”, που εγώ γνωρίζω
    από την ΑΒΣΠ ως ένα θεωρητικό όρο, που πρέπει να τον κατανοήσουμε
    γενικά ως «ανάλυση και κατάκτηση της αγοράς».

2) Προσεγγίζουν το “Supply Chain Management” τους δίχως να
    λαμβάνουν υπόψη το θεσμικό πλαίσιο της χώρας που είναι
    εγκαταστημένη η επιχείρηση, η οποία ρυθμίζει μεταξύ άλλων και
    την “Supply Chain”, δηλαδή την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
    στο έδαφος της. Αντίθετα εντός ΕΕ ήταν τα πάντα θεσμοθετημένα!

3) Το κυριότερο επικαλούνται την εμπλοκή των Πολυεθνικών
    Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς, ενώ εγώ γνωρίζω από
    την ΑΒΣΠ ότι η Πολυεθνική Επιχείρηση δεν παράγει ή διαχειρίζεται
    η ίδια κάποια προϊόντα, αλά ότι η Πολυεθνική Επιχείρηση ελέγχει
    επιλεκτικά συγκεκριμένες επιχειρήσεις παγκοσμίως, με διάφορους
    κατά περίπτωση επιχειρηματικούς ή κερδοσκοπικούς σκοπούς.

Το δράμα για τους έλληνες φοιτητές ΟΔΕ είναι ότι οι δικοί μας
ακαδημαϊκοί δεν κατέχουν το επιστημονικό πεδίο και παραβλέπουν
το εξής σημαντικό γεγονός:
Ενώ οι ξένοι μπορούν να γράφουν ότι θέλουν σαν «Διοίκηση
Εφοδιαστικής αλυσίδας», γιατί προσεγγίζουν την λειτουργία της
αγοράς σαν “Marketing”...
Αντίθετα οι δικοί μας όμως δεν επιτρέπεται να τους αντιγράφουν, 
γιατί η δική μας «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» είναι από το 1993
θεσμοθετημένη – “κανονισμένη” με τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93!.

Όμως όλοι οι ακαδημαϊκοί μας για τα ανυπόστατα που γράφουν βρίσκουν
προς διευκόλυνση τους την διέξοδο να προβάλλουν αποκλειστικά
βιβλιογραφία αγγλική & ΗΠΑ, όλη μάλιστα μετά το 1995, ενδεικτικά πχ:
1) Σπύρος Μπινιώρης – 2004 με βιβλιογραφία 80 βιβλίων το:
«Εισαγωγή στην Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας LOGISTICS».
2) Στράτος Παπαδημητρίου – Ορέστης Σχινάς – 2004 με βιβλιογραφία
100 βιβλίων το: «Εισαγωγή στα Logistics».
3) Μιχάλης Βιδάλης – 2009 με βιβλιογραφία 19 βιβλίων το:
«Εφοδιαστική (Logistics) Μια ποσοτική προσέγγιση».

Αντιλαμβάνεστε όμως τον αποπροσανατολισμό των φοιτητών που
δίδασκαν οι ακαδημαϊκοί μας δάσκαλοι;
Πώς είναι δυνατόν να λειτουργήσουν πχ οι δημόσιοι υπάλληλοι
ορθολογικά με βάση το συμφέρον της χώρας και την διευκόλυνση
των επιχειρήσεων, όταν σαν φοιτητές τους είχαν διδαχθεί
ανεφάρμοστες τριτοκοσμικές και ανούσιες ασυναρτησίες;

Το γεγονός είναι ότι δεν εισακούστηκα, ή μάλλον εισακούστηκα αλλά όπως
αντιλαμβάνεστε στην χώρα μας υπάρχει διαπλοκή συμφερόντων και έτσι,
μιας και ο νόμος ήταν “ελληνικός” και θα ρύθμιζε την λειτουργία της
ελληνικής αγοράς, παραβλέψανε, προφανώς ως αυτονόητη την υποχρέωση
για την εφαρμογή των Κανονισμών της ΕΕ!

Παραβλέψανε δηλαδή να φαίνεται σαφώς στον νόμο η υποχρέωση εφαρμογής
του “Logistical System” του κανονισμού της ΕΕ 2454/93 και για την εμπλοκή
των Κ.Α.Δ. στην λειτουργία της αγοράς, για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
στην χώρα μας, όπως ισχύει ευρύτερα στο έδαφος της ΕΕ...

Η ΕΕ ενέταξε δηλαδή στον κανονισμό της το Κ.Α.Δ. και επέβαλε τόσο στο Κ.Α.Δ.
όσο και στους συναλλασσόμενους με το Κ.Α.Δ. να εφαρμόζουν και εκείνοι το
Logistical System, για να συνεχίζει αδιάκοπα ό έλεγχος από την ΕΕ, για να είναι
ανά πάσα στιγμή γνωστός ο εκάστοτε Κύριος και ο Κάτοχος των εμπορευμάτων…

Εγώ εξήγησα αρμοδίως ότι το ΚΑΔ οφείλει πχ σε εφαρμογή των ρυθμίσεων της ΕΕ,…
- Να αναγγέλλει στον αποστολέα την άφιξη του φορτηγού με
  τις πχ 24 παλέτες χρώματα,
- Να αναγγέλλει στον παραλήπτη - εργοστάσιο την άφιξη και να ζητά τις
  νεώτερες εντολές του, οι οποίες εντολές θα αφορούσαν πχ…
- Να «σπάσει» τις παλέτες και να τοποθετεί τα πχ 200 χαρτοκιβώτια στα ράφια,
- Να συσκευάσει μια παρτίδα 10 χαρ/τίων και να του τα στείλει στο εργοστάσιο,
- Να παραδώσει 20 χαρ/τια σε άλλη επιχείρηση γιατί τα πούλησε, κλπ.

Εμένα πάντως από το Υπ. Οικονομικών μου έστειλαν τυπικά μια απάντηση στην
επιστολή μου, όμως στις μεταξύ συζητήσεις, (ήξεραν βέβαια ποιός ήμουνα και δεν
μπορούσαν να υπεκφεύγουν ή να αρνηθούν την συνάντηση μαζί μου), μου
είχαν απολογηθεί ότι: «δεν ξέραμε τι να βάλουμε».
Πάντως τυπικά μου έστειλαν την επιστολή, γεγονός που σημαίνει ότι το θέμα
ήταν τότε ανοικτό και επίκαιρο...
Εσείς που τώρα συνεργάζεστε με τα Κ.Α.Δ. πώς έχετε κατανοήσει την συνεργασία
μαζί τους; Πηγαίνετε πχ εσείς στο Κ.Α.Δ. για να εκτελέσετε τις εργασίες που ορίζει
ο νόμος 4302/14; 
Ή αντίθετα στέλνετε εντολές και λαμβάνετε μηνύματα για την εκτέλεση τους,
όπως προβλέπει ο Κανονισμός ΕΕ 2454/93; Όπως επίσης λαμβάνετε και
τιμολόγια με τις χρεώσεις για την υπηρεσία που σας προσέφερε το ΚΑΔ;
(Το έγγραφο - η επιστολή - δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί
και εδώ λόγω τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Προσοχή όμως τώρα για να αντιληφθείτε την ουσία αυτού που υπέδειξα:
Με βάση την φορολογική μας νομοθεσία ο Λογιστής της επιχείρησης πρέπει να
έχει πτυχίο συγκεκριμένης σχολής ΑΕΙ. Αν ετίθετο ο όρος “Logistical System” =
“Λογιστικό Σύστημα”, τότε θα ήταν σαφές στον νόμο ότι στο ΚΑΔ ανεξάρτητα
από την σύγχρονη τεχνολογία ασκείται και λογιστική εργασία, ίδια μάλιστα, όπως
διαχρονικά εκτελείται στους αποθηκευτικούς χώρους των επιχειρήσεων.

Αυτό γιατί τα εμπορεύματα είτε εισέρχονται – “εφοδιαστικο – αλυσοδένονται”:
- Σαν πρώτες ύλες στην αποθήκη πρώτων υλών του εργοστασίου,
- Σαν πωληθέντα εμπορεύματα από την αποθήκη έτοιμων προϊόντων του εργοστασίου,
- Σαν υλικά που εισάγονται από την αποθήκη πρώτων υλών στην παραγωγή,
- Σαν μισοτελειωμένα υλικά που προωθούνται στην επόμενη φάση παραγωγής,
- Σαν έτοιμα προϊόντα από την παραγωγή στην αποθήκη έτοιμων προϊόντων.
- Σαν πωληθέντα εμπορεύματα από την αποθήκη έτοιμων προϊόντων του εργοστασίου,
Διενεργούνται διαχρονικά λογιστικές εγγραφές στο λογιστήριο του εργοστασίου!

Άρα ποιός διενεργεί στο Κ.Α.Δ. τις εγγραφές στο Logistical System για την
διαχείριση των εμπορευμάτων που διακινούνται στο Κ.Α.Δ.;
Ένας μηχανικός του Πολυτεχνείου με το “κατσαβίδι” στο χέρι;
Ή μήπως ένας Λογιστής με το "PC" στο χέρι, για να κάνει τα εμπνεύσεως μετά το 2007
"logistics γρήγορης απόκρισης" του βιβλίου του Christopher; (Το ανάφερα παραπάνω)
Ή μήπως για να λειτουργήσει το "λογιστικό σύστημα" της ΕΕ, που αναφέρει στο
ίδιο σημείο στην σελίδα 213 ο Christopher, με αναφορά σε παραπομπή του 1999; 

Εγώ δηλώνω ότι είναι Λογιστής και προσπάθησα το 2014 να προστατεύσω τα
επαγγελματικά του δικαιώματα και προσόντα. Το Πολυτεχνείο όμως κατόρθωσε
τότε να εκμεταλλευτεί την άγνοια των καθηγητών Οικ. Πανεπιστημίων, που δίδασκαν
τριτοκοσμικές θεωρίες και ασυναρτησίες, αντί να διδάσκουν τους κανονισμούς της ΕΕ.
Το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι όμως ότι στις αγγελίες δεν ζητούνται όπως διαχρονικά
συνέβαινε πχ βοηθούς «Λογιστή», αλλά ότι προσόντα γράφει, (βλέπε παρακάτω,
προς το τέλος), η αγγελία μιας εφημερίδας…

Άρα προβληματιστείτε:
Τι σόι πράμα είναι ο...
...“Logistician”, o “Logistics Manager” και ο “Supply Chain Manager”, που σας 
προβάλουν οι θεωρητικοί Marketing ΗΠΑ & Αγγλίας; Όπως επίσης και οι δικοί μας
ακαδημαϊκοί για να πρωτοτυπήσουν ή να σας εντυπωσιάσουν; 

Με βάση τα παραπάνω θέλω προς το παρόν να γίνει σαφές το εξής:
Προ του 1993 στην χώρα μας και βέβαια ευρύτερα στην Ευρώπη τα εμπορεύματα
κυκλοφορούσαν από Τελωνείο προς Τελωνείο με βάση τα φορτωτικά έγγραφα που
προέβλεπαν οι διεθνείς συμβάσεις, πχ CIM, TIR, CMR, RIV, κλπ…

Μετά το 1993 η ΕΕ θεσμοθέτησε μεταξύ άλλων το πρόσωπο «Warehouse Keeper»
στον χώρο του οποίου θα επιτρεπόταν να αποτίθενται πλέον τα εμπορεύματα.
Ως ήτο αυτονόητο η ΕΕ έθεσε συγκεκριμένους κανόνες λειτουργίας των προσώπων
αυτών, όπως πρωτύτερα τα κράτη της Ευρώπης είχαν αντίστοιχους κανόνες για την
λειτουργία των Τελωνείων τους.

Η παραπάνω μεταβολή στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην Ευρώπη μετά
το 1993 σήμαινε και για την χώρα μας, ότι δεν επιτρεπόταν πλέον να λειτουργούμε
χώρους αποθέσεως των εμπορευμάτων όπως εμείς θεωρούσαμε, αλά θα έπρεπε
να τους έχουμε εναρμονισμένους με τους κανονισμούς της ΕΕ.
Κοντολογίς:
Τα Κέντρα Αποθήκευσης & Διανομής, (ΚΑΔ), δεν επιτρεπόταν δηλαδή να είναι
μαγαζιά καθενός τυχαίου, αλά συγκεκριμένοι χώροι αποθέσεως των εμπορευμάτων,
που η χώρα μας όφειλε να θεσμοθετήσει την σύσταση και την λειτουργία τους,
ώστε να είναι προσαρμοσμένη στα νέα καθεστώτα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων,
δηλαδή στην κοινοτική διαμετακόμιση με τους κωδικούς Τ1 & Τ2.

Παρενθετικά σας διευκρινίζω ότι το ΚΑΔ για την ΕΕ έχει φορολογική μόνο σημασία
και όχι τεχνική, γιατί λειτουργεί σαν “κρίκος” στην αλυσίδα εφοδιασμού που
θεσμοθέτησε το 1993. Δηλαδή η ΕΕ επέβαλε να τηρείται στο ΚΑΔ το Logistical System,
ώστε φαίνεται αδιάλειπτα η παραπέρα διαχείριση του εμπορεύματος.
Αυτό σημαίνει ότι η ΕΕ ανεξάρτητα αν το εμπόρευμα μεταφερόταν σαν πχ 20 παλέτες
ανταλλακτικά αυτοκινήτων βάρους 18 τόνων, στο ΚΑΔ εισάγεται με βάση την
"κατάσταση περιεχομένου" και τα λοιπά έγγραφα μεταφοράς χωριστά κατά ποσότητα,
είδος και συσκευασία κάθε κωδικού είδους.

Ως είναι αυτονόητο και η παραπέρα κάθε τεχνική εργασία, πχ στοίβαγμα, συσκευασία,
κλπ για την διαχείριση των εμπορευμάτων στον χώρο του ΚΑΔ, πχ σαν φρένα,
προφυλακτήρες, φανάρια, κλπ, εκτελούνται με βάση τις εντολές που λαμβάνει
από τον πελάτη του ΚΑΔ, που επέλεξε να τα αποθέσει και να συνεργαστεί με αυτό,
δηλαδή για να κάνει πχ εκτελωνισμό και το "Logistics γρήγορης απόκρισης" του Christopher...

        Προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς

Η παραπάνω αρνητική παρέμβαση του ΕΜΠ στην εξέλιξη της λειτουργίας
της αγοράς με απογοήτευσε, αλλά δεν υπήρχε λόγος να επιμείνω στην ορθή
διατύπωση των όρων του Νόμου 4302/14, γιατί ούτως ή άλλως η διακίνηση
των εμπορευμάτων μέσω των ΚΑΔ ήταν και είναι διαχρονικά ρυθμισμένη
και δεν θα επιτρεπόταν να αντιστρατεύεται τις διατάξεις της ΕΕ.

Το πρόβλημα με βάση την μέχρι τότε 50χρονη πείρα μου ήταν καθαρά
συντεχνιακό! Δηλαδή ποιός θα ήταν ο θεσμικός ρόλος του Λογιστή
πτυχιούχου ΟΔΕ στην λειτουργίατων Κέντρων Αποθήκευσης και Διανομής;

Όμως μέσα στις έρευνες που έκανα τότε εντόπισα την εργασία του
φοιτητή του ΠΑ.ΠΕΙ. για την «εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου»
και συνειδητοποίησα, ότι δεν ήταν μόνο το Πολυτεχνείο που διαστρεβλώνει
την λειτουργία της αγοράς προς όφελος των φοιτητών του...

Ήταν δυστυχώς και το ΠΑ.ΠΕΙ. που αποπροσανατολίζει και κακοποιεί τόσο
το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ συνολικά, όσο και ειδικότερα την κατάρτιση των
φοιτητών, σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά.
Το τραγικό όμως είναι ότι το ΠΑ.ΠΕΙ. είναι συνέχεια της ΑΒΣΠ, κρίμα!

Κοντολογίς:
Αν δεν κατανοήσετε ότι άλλος είναι ο Κωδικός Άσκησης Δραστηριότητας κάθε
επιχείρησης που θα συσταθεί και θα λειτουργήσει στην αγορά και στην συνέχεια,
ότι άλλη βέβαια είναι:
Αφενός η σύνθεση του μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης, που ορίζει ποιος
είναι το αφεντικό που παίρνει τις αποφάσεις και δίνει τις εντολές.
Αφετέρου άλλα είναι τα πρόσωπα που θα εξουσιοδοτηθούν να ασκήσουν τις
δραστηριότητες στις διάφορες λειτουργίες της επιχείρησης, για την εκτέλεση
του σκοπού συστάσεως αυτής της επιχείρησης…
... δεν έχετε σχέση με το επιστη

 

Προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς

Η παραπάνω αρνητική παρέμβαση του ΕΜΠ στην εξέλιξη της λειτουργίας
της αγοράς με απογοήτευσε, αλλά δεν υπήρχε λόγος να επιμείνω στην ορθή
διατύπωση των όρων του Νόμου 4302/14, γιατί ούτως ή άλλως η διακίνηση
των εμπορευμάτων μέσω των ΚΑΔ ήταν και είναι διαχρονικά ρυθμισμένη
και δεν θα επιτρεπόταν να αντιστρατεύεται τις διατάξεις της ΕΕ.

Το πρόβλημα με βάση την μέχρι τότε 50χρονη πείρα μου ήταν καθαρά
συντεχνιακό! Δηλαδή ποιός θα ήταν ο θεσμικός ρόλος του Λογιστή
πτυχιούχου ΟΔΕ στην λειτουργίατων Κέντρων Αποθήκευσης και Διανομής;

Όμως μέσα στις έρευνες που έκανα τότε εντόπισα την εργασία του
φοιτητή του ΠΑ.ΠΕΙ. για την «εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου»
και συνειδητοποίησα, ότι δεν ήταν μόνο το Πολυτεχνείο που διαστρεβλώνει
την λειτουργία της αγοράς προς όφελος των φοιτητών του...

Ήταν δυστυχώς και το ΠΑ.ΠΕΙ. που αποπροσανατολίζει και κακοποιεί τόσο
το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ συνολικά, όσο και ειδικότερα την κατάρτιση των
φοιτητών, σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά.
Το τραγικό όμως είναι ότι το ΠΑ.ΠΕΙ. είναι συνέχεια της ΑΒΣΠ, κρίμα!

Κοντολογίς:
Αν δεν κατανοήσετε ότι άλλος είναι ο Κωδικός Άσκησης Δραστηριότητας κάθε
επιχείρησης που θα συσταθεί και θα λειτουργήσει στην αγορά και στην συνέχεια,
ότι άλλη βέβαια είναι:
Αφενός η σύνθεση του μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης, που ορίζει ποιος
είναι το αφεντικό που παίρνει τις αποφάσεις και δίνει τις εντολές.
Αφετέρου άλλα είναι τα πρόσωπα που θα εξουσιοδοτηθούν να ασκήσουν τις
δραστηριότητες στις διάφορες λειτουργίες της επιχείρησης, για την εκτέλεση
του σκοπού συστάσεως αυτής της επιχείρησης…
... δεν έχετε σχέση με το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ!

Αυτό με ανάγκασε να ανοίξω στην συνέχεια την ιστοσελίδα μου και μέχρι τώρα
σε πάνω από δέκα χρόνια έγραψα πλήθος άρθρων προς όφελος των φοιτητών
και πτυχιούχων ΟΔΕ, γιατί θα τους ήταν απόλυτα αναγκαία, δεδομένου ότι κατά
πάσα πιθανότητα θα εργαστούν σε κάποια από τις επιχειρήσεις της παραπάνω
"αλυσίδας εφοδιασμού" του σχήματος της ΕΕ… 

Προσέξτε τώρα για να κατανοήσετε την εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς
στην πάροδο του χρόνου, μέσα από την έννοια «"Διοίκηση" εφοδιαστικής αλυσίδας»,
όπως θεωρητικά, αόριστα και ανεύθυνα την διδάσκουν στις σχολές ΟΔΕ στα ΑΕΙ.
Προς τον σκοπό αυτό πρέπει να αντιληφθούμε την προέλευση του ίδιου του όρου
«Εφοδιαστική Αλυσίδα», συγκεκριμένα…

α) Πρώτη σε όλο τον κόσμο όρισε η ΕΕ τον όρο  “αλυσίδα εφοδιασμού” στον
κανονισμό της ΕΕ 2454/93 για να θεσμοθετήσει με ενιαίο τρόπο την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ενωμένης Ευρώπης και έθεσε στον κανονισμό
της το γνωστό παραπάνω σχήμα με τις επιχειρήσεις που εμπλέκονται στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δηλαδή αυτό:
(Το έγγραφο - σχήμα - δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω
τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Διευκρινίζω ότι στην αρχή και στο τέλος της «αλυσίδας» αναφέρονται
οι επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα είναι δικά τους και εμπλέκονται στις
«εφοδιαστικο - αλυσοδέσεις» με διάφορες ιδιότητες, πχ ως “παραγωγός”,
“έμπορος”, “εισαγωγέας”, “εξαγωγέας”, “αγοραστής”, “πωλητής”,
“προμηθευτής”, κλπ.

Οι 4 τέσσερις μεσαίες επιχειρήσεις εμπλέκονται στην “εφοδιαστική αλυσίδα” της ΕΕ
μόνο με βάση τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας εκάστης που παίρνει από την
Εφορία κατά την "Δήλωση Έναρξης Εργασιών" και διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:
- Αυτές που καθίστανται και Κάτοχοι των εμπορευμάτων,
- Αυτές που παρέχουν τις λεγόμενες βοηθητικές υπηρεσίες μεταφοράς.

Στο σχήμα φαίνεται χωρίς παραπέρα ανάλυση ότι πρόκειται για την
διαμετακόμιση* ή την “εφοδιαστικο – αλυσόδεση” ή την μεταφορά ενός
υλικού, πχ νημάτων, από ένα παραγωγό τρίτης χώρας προς ένα εισαγωγέα
της ΕΕ, που μπορεί να είναι έμπορος ή ένας βιομήχανος, πχ παραγωγής
υφασμάτων. Όπως επίσης αντίστροφα από ένα εξαγωγέα της ΕΕ, προς ένα
εισαγωγέα τρίτης χώρας, πχ ΗΠΑ.
(*Για την "διαμετακόμιση" βλέπε στα βιβλία μου και σε άλλα κείμενα μου)

β) Μετά το 1995 άρχισαν σταδιακά οι επιστήμονες ΗΠΑ & Αγγλίας υπό τον όρο
«Supply Chain» της ΕΕ να προσεγγίζουν έκαστος την λειτουργία της αγοράς με
τον δικό του τρόπο και όπως αυτός αντιλαμβάνεται την σημασία της λέξης
Lieferkette = Supply Chain στην λειτουργία της αγοράς της χώρας του ή της
διεθνούς αγοράς, δηλαδή:
- Τόσο των “κρίκων αλυσίδας” του σχήματος της ΕΕ, που αφορούν στις διατάξεις
   του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της ΕΕ που οφείλουν να τηρούν οι εμπλεκόμενοι
   στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης…
- Όσο και στις προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώνουν οι επιχειρήσεις,
   για να εγκριθούν σαν ΕΟΦ, για να τους επιτραπεί να διαχειρίζονται στο έδαφος
   της ΕΕ τα εμπορεύματα, με εφαρμογή του κατά περίπτωση φορολογικού
   καθεστώτος της κυκλοφορίας κάθε παρτίδας.

Οι δικοί μας θεωρητικοί άρχισαν να προσεγγίζουν στην συνέχεια το πεδίο
«Διοίκηση εφοδιαστικής Αλυσίδας» και να γράφουν βιβλία με βάση τις απόψεις των
επιστημόνων ΗΠΑ, Αγγλίας, παραβλέποντας, γιατί άραγε;, ότι εμείς στην χώρα μας
έχουμε την δική μας «εφοδιαστική αλυσίδα» και τους κανόνες της, που θεσμοθέτησε
η ΕΕ το 1993…

Ο μόνος έλληνας καθηγητής ΑΕΙ που προσέγγισε την «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»
με αντικειμενικό τρόπο ήταν ο Παράσχος Μανιάτης του Οικ. Παν. Αθηνών. Αυτός αντί
για ορισμούς, βελάκια, τετραγωνάκια, φωτογραφίες, εμπορικές επωνυμίες, κλπ,
απεικόνισε την εφοδιαστική του αλυσίδα με το παρακάτω σχήμα με την διευκρίνιση
ήδη από τον τίτλο του βιβλίου του ότι αφορά στην «πράξη» της “Διοίκησης της
εφοδιαστικής αλυσίδας" και όχι στην «θεωρία»!

Όμως στην βιβλιογραφία στο σύγγραμμα του επικαλείται και αυτός όπως όλοι οι
θεωρητικοί την “πράξη” των ΗΠΑ και όχι ως οφείλουν άπαντες την εφαρμογή στην
πράξη των κανόνων της ΕΕ… η οποία όρισε και θεσμοθέτησε πρώτη παγκοσμίως
τον όρο Lieferkette = Supply chain! 

(Το έγγραφο δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω τεχνικού
προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Αυτό το σχήμα όμως η ΑΒΣΠ, επειδή το 1970 δεν υπήρχε ο όρος «Εφοδιαστική Αλυσίδα»,
ούτε η “Διοίκηση” της και δεδομένου ότι το επιστημονικό πεδίο είναι τεράστιο, το δίδαξε
επίσης με δύο λέξεις ως «Βιομηχανικό Λογισμό». Εγώ ως φοιτητής τότε κατανόησα τον
βιομηχανικό λογισμό ως τον τρόπο σκέψεις και δράσης του βιομήχανου, για να οδηγήσει
την επιχείρηση του στο κέρδος!
("Λογισμός" = Μέτρηση & Υπολογισμός)

Η ανάλυση όμως των λειτουργιών του βιομηχανικού λογισμού της ΑΒΣΠ ήταν και
τότε οι «αγορές», «Παραγωγή» και «Πωλήσεις» του Μανιάτη, όμως… η ΑΒΣΠ
προσέθετε στις λειτουργίες της βιομηχανικής επιχείρησης τόσο την “χρηματοδότηση”,
όσο και την “διοίκηση”.
Αυτό γιατί στην αγορά κατά την ΑΒΣΠ λειτουργούν διαχρονικά, πχ:
- Άλλες επιχειρήσεις με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία και…
- Άλλες υπό τον έλεγχο μιας επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου, δηλαδή πχ μιας
  Πολυεθνικής Επιχείρησης – Ιθύνουσας Επιχείρησης, όπως την αποκαλούσε η ΑΒΣΠ.

Δηλαδή ότι αναφέρει και το σχήμα Μανιάτη, με την διευκρίνιση όμως ότι η “Μεταφορά”
είναι “σύμβαση έργου” που καταρτίζει ο Βιομήχανος με τον Μεταφορέα, για να
κουβαλήσει, δηλαδή να {“εφιδιαστικο – αλυσοδέσει”} πχ τις πρώτες ύλες και τα
προϊόντα του…
(Δηλαδή όπως γράφω και αλλού εδώ ίσως αφορά πχ:
- Σε μια κατά Christopher “μη αυτόνομη οντότητα”, δηλαδή σε μια από τις
   10 επιχειρήσεις που παράγουν τα τζιν…
- Ίσως όμως αφορά σε μια “αυτόνομη οντότητα” = μια επιχείρηση που κατά
  την ΑΒΣΠ λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία.)

γ) Μετά το 1993 δεν υπήρχε πεδίο στους επιστήμονες των Πανεπιστημίων
της Ευρώπης, για να προσεγγίζουν κατά πως φαντάζεται έκαστος την έννοια
«εφοδιαστική Αλυσίδα», γιατί υπήρχαν οι Κανονισμοί της ΕΕ, τους οποίους
οι ευρωπαίοι καθηγητές ΑΕΙ όφειλαν να τους λαμβάνουν υπόψη στα
συγγράμματα τους, όπως επίσης και οι επιχειρηματίες, οι οποίοι υποχρεούνταν
να τους εφαρμόσουν στην πράξη, δηλαδή:
Αφενός στις συναλλαγές τους, δηλαδή στις {“εφοδιαστικο - αλυσοδέσεις” τους}.
Αφετέρου στον “επιχειρησιακό λογισμό” τους,:
(= Business Logistics - για ΗΠΑ / Άγγλους),...
...για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων τους.

(Κατά την ΑΒΣΠ “επιχειρησιακός λογισμός” είναι ο τρόπος σκέψεις και δράσης
του επιχειρηματία για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.)
Ιδού λοιπόν ένα αντίστοιχο σχήμα “εφοδιαστικής αλυσίδας” ενός Γερμανού:
(Το έγγραφο  - σχήμα - δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί
λόγω τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Αυτό το σχήμα επιγράφεται «εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού» =
«interne Lieferkette».
Για να κατανοήσετε την διαφορά με την αντίστοιχη εφοδιαστική
αλυσίδα του σχήματος Μανιάτη πρέπει να είχατε σπουδάσει στην
ΑΒΣΠ, δηλαδή:
- Οι “αλυσίδες” και των δύο σχημάτων αφορούν σε μία μόνο
  βιομηχανική επιχείρηση.
- Οι “αλυσίδες” περιγράφουν επίσης τις ίδιες λειτουργίες κάθε
  βιομηχανικής επιχείρησης, δηλαδή “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις”…

Όμως η αλυσίδα του ευρωπαίου είναι βασισμένη στον κανονισμό ΕΕ 2454/93, διότι:…
- αναφέρεται στην «εσωτερική αλυσίδα» δηλαδή οι “κρίκοι” της “εσωτερικής αλυσίδας”
  που είναι μέσα στο πλαίσιο, δηλαδή:
- «Beschaffung» = “προμήθειες”,
- «Produktion» = “παραγωγή”,
- «Absatz» = “διάθεση”,

Ίδιοι “κρίκοι” δηλαδή που υπάρχουν αντίστοιχα και στο σχήμα Μανιάτη. Όμως…
- Έξω αριστερά από το πλαίσιο υπάρχει ένα βέλος, που κατά την ΕΕ αφορούν
  σε αυτές τις επιχειρήσεις, “Μεταφορά” στο σχήμα Μανιάτη, που “εφοδιαστικο -
  αλυσοδένουν” δηλαδή θα μεταφέρουν τις προμήθειες από τον τόπο των
  «Lieferanten» = “προμηθευτών” μέχρι το εργοστάσιο.

Με βάση το σχήμα της ΕΕ το βέλος είναι προφανώς η «“εξωτερική” εφοδιαστική
αλυσίδα», δηλαδή το "ΚΑΔ", ο Διαμεταφορέας και o "Μεταφορέας" του σχήματος
της ΕΕ, οι οποίοι ενεργούν υπό τις εντολές πχ των “Lieferanten” = Προμηθευτών!
- Έξω δεξιά από το πλαίσιο υπάρχει επίσης και εδώ ένα βέλος που κατά την ΕΕ
   αφορούν σε  αυτές τις επιχειρήσεις που θα «εφοδιαστικο – αλυσοδένουν»,
   δηλαδή θα μεταφέρουν την παραγωγή από την αποθήκη του εργοστασίου,
   πχ απευθείας προς τους Πελάτες τους...

Όμως στην “εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς” στην συνέχεια, με βάση την
ΕΕ και γιατί όχι τώρα με τον Νόμο 4302/14 και προς ένα ΚΑΔ, και στην συνέχεια
από εκεί με βάση νεώτερες εντολές, (τα "logistics γρήγορης απόκρισης" του
Christopher), προς τον τόπο του αγοραστή των εμπορευμάτων. 

Βλέπε πάντα το σχήμα ΕΕ για να τον όρο «“εξωτερική” αλυσίδα εφοδιασμού» του σχήματος
του γερμανού επιστήμονα. Η διαφορά είναι ότι η «αλυσίδα» του γερμανού ενδεχόμενα να
«εφοδιαστικο – αλυσοδένει» την παραγωγή του πχ προς ένα ΚΑΔ, ένα άλλο εργοστάσιο,
ένα έμπορο, κλπ.

(Θυμίζω ότι στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ υπάρχουν 2 “Διοικήσεις επιχειρήσεων”:
α) Η Ιθύνουσα Επιχείρηση – πολυεθνική επιχείρηση - που λειτουργεί για ανάλογα
με τις εντολές που λαμβάνει, γιατί όχι και για την επίτευξη κέρδους. 
β) Οι διορισμένοι από την Ιθύνουσα επιχείρηση στις “αλυσο-δεμένες” επιχειρήσεις, που
έχουν υπό τον έλεγχο τους, δηλαδή πρόκειται για τους κατά την ΑΒΣΠ “έχοντες
αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”, που λειτουργούν κατά τα γνωστά
με βάση τις οικονομικές αρχές και όχι για την επίτευξη κέρδους…)

Το συμπέρασμα είναι επομένως ότι τουλάχιστον στις σχολές ΟΔΕ θα πρέπει
να ξεμπλέκονται οι αλυσίδες… Αυτό σημαίνει ότι στην ΟΔΕ πρέπει να διακριθεί:
- Αφενός το επιστημονικό πεδίο «εκμετάλλευση», δηλαδή εσωτερική λειτουργία
  της επιχείρησης,
- Αφετέρου οι «συναλλαγές» της επιχείρησης, δηλαδή οι συμβάσεις που καταρτίζει
η επιχείρηση με πελάτες, προμηθευτές και λοιπές επιχειρήσεις, όπως πχ Μεταφορών,
Αποθηκεύσεων, κλπ….
Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον στην ΟΔΕ πρέπει να διδάσκονται όλα όσα δίδασκε
η ΑΒΣΠ προσαρμοσμένα βέβαια στην εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς, σε ότι αφορά
πχ στους κανονισμούς της ΕΕ και στις συμφωνίες της ΕΕ με τις τρίτες χώρες.

Κάθε άλλη προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς βασισμένη σε κανόνες που
ισχύουν στις τρίτες χώρες, πχ ΗΠΑ, Αγγλία αποπροσανατολίζουν και
παραπληροφορούν τους φοιτητές.
Συνεπώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την γενική και ευρύτερη ενημέρωση
των φοιτητών, πχ για ότι ισχύει στις τρίτες χώρες σε σύγκριση με τα ισχύοντα
στην ΕΕ και όχι σαν επιστημονική τους κατάρτιση στην διάρκεια των σπουδών τους!

Η Απόδειξη είναι απλή:
Η ΕΕ την «αλυσίδα» της την ορίζει ως ουσιαστικό δηλαδή {die Lieferkette =
αλυσίδα εφοδιασμού} και την θεσμοθέτησε με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη.
Αυτό σημαίνει ότι ο Ευρωπαίος επιχειρηματίας δεν ψάχνεται τι είναι «εφοδιαστική
αλυσίδα» όπως συμβαίνει με τους καθηγητές πχ των ΗΠΑ, Αγγλίας και τους δικούς
μας που τους αντιγράφουν άβουλα, ανεύθυνα και κοντόφθαλμα.

Στις ΗΠΑ καθένας τους αραδιάζει μισό βιβλίο τι είναι "εφοδιαστική αλυσίδα",
για να γράψει στην συνέχεια στο άλλο μισό λίγα πράγματα από το επιστημονικό
πεδίο ΟΔΕ, που αφορά στον επιχειρησιακό λογισμό = Business Logistics, για την
λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων, πχ γιατί όχι και σε αυτές που αφορούν
στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά.

Για την ταμπακιέρα όμως δεν κάνουν κουβέντα, δηλαδή πιο είναι πχ το θεσμικό
πλαίσιο κουβαλήματος από την Ινδία στο Πακιστάν; Ποιοι δασμοί και φόροι ισχύουν
για εισαγωγή στις ΗΠΑ από πχ την ΕΕ ή τις τρίτες χώρες, ποια κίνητρα για ξένες
επενδύσεις ισχύουν εκεί που παράγονται τα τζιν, πιο καθεστώς διακίνησης
ισχύει για τις εισαγωγές ή εξαγωγές των ΗΠΑ, κλπ;

Σε ότι αφορά βέβαια στην ίδια την ΕΕ οι δικοί μας δεν κάνουν κουβέντα, παρόλο
που η ΕΕ πρώτη σε όλο τον κόσμο όρισε και θεσμοθέτησε ως ουσιαστικό τον όρο:
{die Lieferkette = η αλυσίδα εφοδιασμού}.
Αυτό όμως δεν τους είναι εύκολο γιατί στην αλυσίδα της ΕΕ πρέπει να
εφαρμόζουν νόμους και οφείλουν να τους σέβονται και όχι να την επικαλούνται,
για να γράφουν τριτοκοσμικές θεωρητικές ασυναρτησίες...

Παρενθετικά μπορώ εδώ να διακρίνω προς όφελος των φοιτητών ΟΔΕ την
διαφορά μεταξύ «θεωρίας» και «πράξης». Δηλαδή πρόκειται συγκεκριμένα
για επιστημονικά πεδία που προσεγγίζουν βέβαια αμφότερα την λειτουργία
της αγοράς, όμως…
Στην "θεωρία" οι προσεγγίσεις διδάσκονται με τέτοιο αόριστο τρόπο, που δεν
συνάγονται λογιστικά γεγονότα, γιατί πχ δεν αναφέρονται ο συμβάσεις που
καταρτίζονται μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων. Στην θεωρία δηλαδή
οι θεωρητικοί επιστήμονες αναφέρουν στα κείμενα τους μόνο κατά δεκάδες
επωνυμίες διαφόρων επιχειρήσεων, για να περιγράψουν κατά την κρίση του
έκαστος την εμπλοκή τους στην λειτουργία της αγοράς.

Στην "πράξη" αντίθετα ο επιστήμων βρίσκεται στην Διοίκηση μιας μόνο
επιχείρησης και οι προσεγγίσεις του έχουν σαν συνισταμένη να εντάξουν
την επιχείρηση καταρχήν στην αγορά, δηλαδή καταστατικό συστάσεως,
Δήλωση Εναρξης Εργασιών στην ΔΟΥ, πρόσληψη και εγκατάσταση
προσωπικού στις υποδομές, κλπ.
Στην συνέχεια να την λειτουργήσουν με σεβασμό στο εκάστοτε ισχύον
θεσμικό πλαίσιο της χώρας, των διεθνών σχέσεων, κλπ, για να την
οδηγήσουν στο κέρδος.

  Συγκρίσεις & σχόλια

Εισαγωγικά:
Τώρα πλέον πρέπει να γίνει σαφής η έννοια «πεδίο εφαρμογής», δηλαδή πχ,
σε ότι αφορά στις σιδ/κες μεταφορές ο όρος αυτός αναφερόταν σε όλα τα
τιμολόγια των εμπορευματικών μεταφορών των κρατικών σιδηροδρομικών
επιχειρήσεων. Με τον όρο αυτό κάθε τιμολόγιο προσδιόριζε πχ:
- Για ποια εμπορεύματα εφαρμόζεται.
- Για ποιες διαδρομές ισχύει,
- Για την εφαρμογή του τιμολογίου με προϋπόθεση εφαρμογής συγκεκριμένου
  τιμολογίου στην επόμενη διαδρομή - (συναρμογή τιμολογίων),
- Επιπλέον υπήρχαν και τα ειδικά τιμολόγια, (“Sondertarife”, “tarifspecial”),
με εφαρμογή των οποίων τα κράτη της Ευρώπης εφάρμοζαν πολιτική, είτε για την
ανταγωνιστικότητα του δικτύου, για

 

 Περιληπτικά
    Το θεσμικό πλαίσιο "λειτουργίας της αγοράς"
Προσοχή! Εδώ πλέον πρέπει να κάνω διευκρινήσεις για να μπω παρακάτω στα
βαθιά του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ, που αφορά στην κυκλοφορία των
εμπορευμάτων. Αυτό με υποχρεώνει να αναφέρω ορισμένους όρους και
ταυτόχρονα να διευκρινίσω την έννοια που λαμβάνουν σε κάθε περίπτωση
που αναφέρονται.

Επομένως…
Για να γίνει κατανοητή η διαφορά "εφοδιαστική αλυσίδα" και πχ το “εφοδιαστικό
δίκτυο” του Christopher πρέπει να κάνω μια σύντομη ανακεφαλαίωση. Αυτό
γιατί δεν μπορώ σε ένα κείμενο να μαζέψω τις ασυναρτησίες που διδάσκουν
οι θεωρητικοί «"διοίκησης" εφοδιαστικής αλυσίδας & "Logistics"» παγκοσμίως.

Εγώ θέλω να καταλάβετε την έννοια "Μεταφορά υπό διαμετακόμιση":
Εδώ έχουμε 2 καθεστώτα:
1) Το ένα καθεστώς είναι η “εσωτερική κοινοτική διαμετακόμιση” που αφορά
     σε ένα εμπόρευμα που πουλιέται μεταξύ 2 επιχειρήσεων κρατών μελών της ΕΕ.
     Σε αυτήν την περίπτωση το φορολογικό καθεστώς είναι αυτό του ΦΠΑ,
    ο οποίος όμως δεν χρεώνεται στο τιμολόγιο πώλησης πχ το γερμανού πωλητή.
    Ο έλληνας αγοραστής όμως οφείλει να καταθέσει δήλωση "ενδοκοινοτικής κτήσης"
    στην εφορία και να καταβάλει τον ΦΠΑ. Δηλαδή στην ενδοκοινοτική κτήση τον ΦΠΑ
    αποδείδει ο αγοραστής στην εφορία της χώρας του...

    (Μπορείτε να φανταστείτε την λειτουργία της αγοράς εντός της ΕΕ δίχως την ισχύ του
    κανονισμού ΕΕ 2454/93; Ουδείς θα δήλωνε ΦΠΑ, γιατί δεν θα υπήρχε διασταύρωση
    στοιχείων! Λίγη σοβαρότητα επομένως από όσους διδάσκουν "αλυσίδα" δεν θα έβλαπτε!)

    Αυτό στην ΟΔΕ συνιστά χωριστό πεδίο προσέγγισης της λειτουργίας της
    επιχείρησης. Κύριο μάθημα εδώ πρέπει να είναι η Λογιστική των πωλήσεων.
    Ταυτόχρονα όμως εκδίδεται και φορτωτική για την μεταφορά του
    εμπορεύματος και βέβαια τιμολόγιο για να χρεώσει ο Μεταφορέας τα
    κόμιστρα σε αυτόν που αναλαμβάνει το κόστος μεταφοράς...

2) Το δεύτερο καθεστώς είναι η “εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση”,
      που χωρίζεται σε δύο βασικές περιπτώσεις.

Πρώτη περίπτωση:
Ένα εμπόρευμα που πουλιέται από μια επιχείρηση κράτους μέλους προς
μια επιχείρηση τρίτης χώρας. Σε αυτήν την περίπτωση το εμπόρευμα
πουλιέται χωρίς χρέωση ΦΠΑ στον ξένο εισαγωγέα στο τιμολόγιο πώλησης,
γιατί υπάρχει η βασική προϋπόθεση να εξαχθεί του εδάφους της ΕΕ.

Αντιλαμβάνεστε εδώ αν θα γίνει τροποποίηση συμβάσεως μεταφοράς,
δηλαδή να δοθεί εντολή στον Μεταφορέα να διακόψει το δρομολόγιο
προς το λιμάνι εξόδου της ΕΕ, κλπ, που έχει ως προορισμό και να το
παραδώσει εντός ΕΕ, τότε υπάρχει φορολογική παράβαση για απώλεια ΦΠΑ.
(Περισσότερα στις διατάξεις περί ΦΠΑ)

Άρα η ΕΕ έπρεπε να προβλέψει ότι πρέπει να υπάρξει και εδώ ένας μηχανισμός –
λογιστικό εργαλείο - που θα ελέγξει τους εμπλεκόμενους σε αυτήν την
σύμβαση πώλησης , για να μην υπάρχει απώλεια ΦΠΑ. Αυτός ήταν ο
Κανονισμός ΕΕ 2454/93 και η ΕΕ το ονόμασε Logistical System, που
εγώ το μεταφράζω κατά λέξη “λογιστικό σύστημα”. (Ως γνωστό "σύστημα"
σημαίνει "σχέση ενότητας και αλληλεξάρτησης".)

Δεύτερη περίπτωση:
Όταν αντίστοιχα ένα εμπόρευμα είναι τρίτης χώρας το τιμολόγιο αγοράς
του κοινοτικού Εισαγωγέα δεν επιβαρύνεται με ΦΠΑ. Άρα κατά τις διαδικασίες
εισαγωγής του εμπορεύματος εκτός από τον ΦΠΑ επί του τιμολογίου
εισπράττεται και φόρος εισαγωγής οι λεγόμενοι “δασμοί”, στην πράξη
λέγονται “δασμοί και φόροι”, γιατί κατά περίπτωση περιλαμβάνονται και
άλλες ειδικές προσαυξήσεις.

Άρα και εδώ έπρεπε να υπάρξει μέριμνα, έτσι ώστε το εμπόρευμα που εισάγεται
από τρίτη χώρα να μην “βαφτίζεται” κοινοτικό, για να αποφεύγουν οι
εισαγωγείς την καταβολή των προβλεπόμενων δασμών. Η ΕΕ πρόβλεψε και
αυτήν την περίπτωση και την ρύθμισε με τον ίδιο Κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Οι παραπάνω διαδικασίες αφορούν στην οικογένεια της Ευρώπης, επομένως
η ΕΕ με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 ρύθμισε τα πάντα που αφορούν από
την μια τα ίδια τα κράτη μέλη και από την άλλη όμως όλους τους
εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο σχήμα της ΕΕ φαίνονται όλοι οι εμπλεκόμενοι στον κανονισμό 
ΕΕ 2454/93, στον οποίο ορίζονται οι υποχρεώσεις εκάστου.
Κύρια φροντίδα της ΕΕ ήταν να διακρίνει από τις συναλλαγές των
επιχειρήσεων, τις περιπτώσεις εκείνες, που πρέπει να λάβει υπόψη
για να ρυθμίσει και τις υποχρεώσεις καθεμιάς κατηγορίας των
εμπλεκομένων επιχειρήσεων.

Με βάση το σχήμα της ΕΕ όπως βλέπεται υπάρχουν 3 κατηγορίες επιχειρήσεων:
α) Αυτών που τα εμπορεύματα είναι δικά τους, δηλαδή Έμποροι και Βιομήχανοι.
β) Αυτοί που καθίστανται κάτοχοι των φορτίων, δηλαδή Μεταφορείς και Αποθηκευτές
γ) Αυτοί που παρέχουν βοηθητικές υπηρεσίες Μεταφοράς, πχ Διαμεταφορείς
    και Εκτελωνιστές.
Επειδή όμως η διαδικασία ελέγχου είναι πολύπλοκη η ΕΕ επέλεξε να ρυθμίσει
χωριστά όσους εμπλέκονται στην παραπάνω εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση.
Δηλαδή η ΕΕ υπό αυστηρές προϋποθέσεις εξουσιοδότησε συγκεκριμένα
πρόσωπα - επιχειρήσεις να ενταχθούν στο καθεστώς της εξωτερικής
κοινοτικής διαμετακόμισης. Τα πρόσωπα αυτά καλούνται ΕΟΦ =
“Εξουσιοδοτημένοι Οικονομικοί Φορείς”, με βασική υποχρέωση όλων να τηρούν
το Logistical System, για να μπορεί να τους ελέγχει ανά πάσα στιγμή και
από απόσταση!

Με βάση τα παραπάνω περιληπτικά και όσα έγραψα στα βιβλία και στα άρθρα μου
πρέπει να κατανοήσετε ότι ο όρος «Εφοδιαστική Αλυσίδα» για την Ευρώπη δεν
είναι επιστημονικό πεδίο για να διδάσκεται θεωρητικά η λειτουργία της αγοράς!
Η λειτουργία της αγοράς στην ΕΕ ρυθμίζεται με τους κανόνες που ορίζει
η Πολιτεία, τους οποίους εμείς πρέπει να εφαρμόζουμε αντί να διδάσκουμε
στους φοιτητές τι σόι πράμα είναι το "Supply Chain Management" και το "Logistics"
των τριτοκοσμικών θεωρητικών.

Κάθε προσέγγιση επομένως της λειτουργίας της αγοράς από τους έλληνες
ακαδημαϊκούς πρέπει να αποφεύγει τον όρο “διοίκηση εφοδιαστική αλυσίδας”
και να περιγράφει με επίσημους ελληνικούς όρους ότι κρίνει σημαντικό για την
εμπλοκή των επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς. Πχ ενδεικτικά αναφέρω
“Μεταφορές”, “Κυκλοφορία των Εμπορευμάτων”, “Πωλήσεις”, “Αγορές”, “Εισαγωγές”,
“Εξαγωγές”, “Αποθήκευση”, “Μεταφόρτωση”, “Διοίκηση”, "Παραγωγή", κλπ.

Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι τα διάφορα “Logistics”, "Supply Chain Management”
κλπ των ξένων πρέπει να αποφεύγονται, γιατί το πεδίο ΟΔΕ έχει για τα πάντα,
μεταξύ άλλων βέβαια και για τις παραπάνω δραστηριότητες, αντίστοιχη νομική,
εμπορική, φορολογική, τεχνοκρατική, κλπ, επιστημονική ορολογία, που πρέπει 
να διδάσκεται αναλυτικά στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ.

Ποιος ο λόγος επομένως να μεταφράζουμε αποσπασματικά και ανεύθυνα τους
ξένους και να κολλάμε τους όρους τους όπου μας βολεύει και όχι όπως ισχύουν
στην χώρα μας; Μήπως θα πρέπει επομένως να λαμβάνουμε υπόψη ότι εμείς
δεν είμαστε πχ ΗΠΑ και ότι έχουμε τους δικούς μας κανόνες λειτουργίας της
αγοράς και των επιχειρήσεων ειδικότερα;

Για να καταλάβετε παρακάτω πχ το “ εφοδιαστικό δίκτυο” του Christopher πρέπει
να φέρεται στο συλλογισμό σας τις έννοιες «Μεταφορά αξίας» και
«Μεταφορά φορτίου» που εισάγω εγώ.
Αυτό γιατί ο Christopher ως γνωστό, όπως και όλοι οι άλλοι, γράφουν Marketing.
Άρα αυτοί στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων δεν αναφέρουν καθεστώτα
“κουβαλήματος” των πρώτων υλών από μια  “εφοδιαστικο – αλυσοδεμένη”
επιχείρηση προς μία άλλη επιχείρηση της “αλυσίδας” παραγωγής πχ ξυραφιών.

Έχω τον λόγο μου που γράφω για τα ξυραφάκια, γιατί τις τελευταίες μέρες που
αγόρασα ένα κουτάκι έψαξα σκόπιμα στο πίσω μέρος της συσκευασίας της μονάδος
του προϊόντος πρόσεξα ότι υπάρχουν πολλές εταιρείες παγκοσμίως που διακινούν
αυτό το είδος. Όλες οι εταιρείες αναφέροντα σε 15 – 20 γλώσσες, δηλαδή στην
γλώσσα κάθε κράτους και σε μια από αυτές είναι στην ελληνική με αναφορά της
επωνυμίας της ελληνικής επιχείρησης, που αντιπροσωπεύει τον ασιάτη παραγωγό
στην χώρα μας…

Τι σημαίνει όμως αυτό για τον Christopher; Απλά ότι για να περιγράφει πχ την
εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν βρίσκεται στο συνολικό νταραβέρι για να
βρεθούν οι πρώτες ύλες από το ένα “εφοδιαστικο – αλυσοδεμένο” εργοστάσιο
προ το άλλο, μέχρι να φτάσουν στο εργοστάσιο που παράγει το τελικό
καταναλωτικό προϊόν, τζιν, ξυραφάκι, φάρμακο.

Για τον καθηγητή Marketing Christopher ήταν όλα εύκολα μέχρι τότε να
μιλάει δηλαδή για την “εφοδιαστική αλυσίδα” του τζιν, κλπ…
Όμως όταν το τζιν είναι έτοιμο κάπου στην Ασία, δεν θα πρέπει να κουβαληθεί
από εκεί και στην αγορά παγκοσμίως;

Όμως δεν του πάει του Christopher να βρεθεί από την Ασία και την εφοδιαστική
αλυσίδα του τζιν πχ στην Βραζιλία και στον εισαγωγέα που εισάγει στην χώρα του
πχ ενδύματα. Αυτό γιατί για τον βραζιλιάνο βρισκόμαστε μεν στην “εφοδιαστική
αλυσίδα του τζιν”… Για τον ασιάτη πωλητή του τζιν δεν μπορεί να βρισκόμαστε
πάλι στην "εφοδιαστική" αλυσίδα του τζιν, αλλά πχ στην “τροφοδοτική”, ή στην πχ
“διανεμητική”, κλπ, αλυσίδα του ασιάτη πωλητή!

Αυτό οδήγησε τον Christopher να κάνει λόγο για “εφοδιαστικό δίκτυο”.
Δηλαδή πχ “δίκτυο διανομής” των προϊόντων και να κάνει γαργάρα
στις συγκεκριμένες αναφορές του στην "εφοδιαστική αλυσίδα".
Τι σημαίνει όμως αυτό;
Απλούστατα και πάλι για να κουβαληθούνε και στην ΕΕ:
- πρώτες ύλες από τρίτες χώρες προς ένα εργοστάσιο της ΕΕ ή
- έτοιμα προϊόντα από τους παραγωγούς Ασίας προς εμπόρους της ΕΕ,
ή και αντίστροφα…
...θέλουμε δεν θέλουμε όλες οι επιχειρήσεις της ΕΕ θα αναθέσουμε το έργο
στον “Μεταφορέα”, στον “Διαμεταφορέα”, στον “Αποθηκευτή” και κατά
περίπτωση στον “Εκτελωνιστή”! 
Όμως όλοι τους πρωτύτερα θα κάνουν επιχειρησιακά λογισμό, δηλαδή 
κατά την ΑΒΣΠ "Business Logistics", για να παρουν τις αποφάσεις τους.
Στην συνέχεια με τις συναλλαγές με τους παραπάνω, θα καταρτίσουν συμβάσεις
για να εφοδιαστικο - αλυσοδέσουν τις αγορές ή τις πωλήσεις τους.

Προσέξτε τώρα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τις θεωρίες του
Christopher για να καταλάβετε ότι οι ξένοι αντέγραψαν την ΕΕ και όχι
εμείς τους ξένους. Ο “λεβέντης” αναφέρει στην σελίδα 213 για τα
{Logistics «γρήγορης απόκρισης»} και στην επόμενη σελίδα 214 ένα
μπάνικο σχήμα στην μέση του οποίου ένα τετράγωνο που μας λέει
ότι είναι «εταιρεία logistics».

Η πλάκα είναι ότι γύρο - γύρο έχει καμιά δεκαριά σκόρπιους
"προμηθευτές" και "καταστήματα"…
Όμως αυτήν την επιχείρηση την έχει ήδη από το 1993 στο σχήμα της
η ΕΕ ως “Warehouse keeper” και βέβαια έχει ορίσει και στον κανονισμό
της ΕΕ 2454/93 τις υποχρεώσεις του, δηλαδή να τηρεί το προβλεπόμενο 
στον Κανονισμό ΕΕ 2454/93 Logistical System.

Αυτό συνέβη ως γνωστό, γιατί προ του 1993 δεν επιτρεπόταν στην
χώρα μας, πχ να αποθηκεύονται εμπορεύματα μιας επιχείρησης σε
χώρους τρίτων. Τι συνέβαινε πχ αντίστοιχα στην Αγγλία το 1990;
Επιτρεπόταν να λειτουργούν {τα Logistics «γρήγορης απόκρισης»}
του Christopher; Πιο ήταν τυχόν το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους;

Αν λειτουργούσαν πώς ορίζονταν στην αγγλική; Είχαν δηλαδή την
ελληνική λέξη “Logistics”; Αν την είχαν θα σήμαινε τότε σίγουρα και 
“Λογιστική”, για να παρακολουθείται τόσο από την εφορία, όσο και από
τις επιχειρήσεις η αύξηση και η μείωση των ποσοτήτων που θα
διακινούντο μέσα σε αυτά; Πλέον αυτών θα πρέπει να γίνει σαφές ότι εκτός
από τα "εμπορεύματα" κυκλοφορούν στην αγορά και οι "αξίες" τους...
Δηλαδή:
Όπως για να κουβαληθούνε τα εμπορεύματα από τον πωλητή
προς τον αγοραστή, έτσι θα πρέπει να “κουβαληθούνε” και το
χρήμα από τον αγοραστή προς τον πωλητή, για να πληρωθεί
η αξία του εμπορεύματος!
Εδώ όμως έχουμε την “μεταφορά αξίας” που εισάγω εγώ.

Αυτήν την έννοια πρέπει να κατανοήσετε άπαντες οι ακαδημαϊκοί
για να διδάξετε σωστά το «πεδίο διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»,
που όλοι σας έχετε συγκεχυμένα στο μυαλό σας, γιατί αντιγράφετε από
ξένα βιβλία και παραβλέπετε ότι τα πάντα είναι θεσμοθετημένα στην
χώρα μας με βάση τους κανόνες της ΕΕ!

Για ποιό λόγο φαγωθήκατε όλοι σας επομένως, να μας μάθετε τι είναι
τα Supply Chain Management και Logistics των άγγλων και των ΗΠΑ;

Εγώ σας δηλώνω ότι η «αλυσίδα» είναι πάντα δύο “δρομολογίων”!
Για τον λόγο αυτό η ΕΕ την αλυσίδα της, προκειμένου να ελέγξει και
τα δύο δρομολόγια, την ονόμασε Lieferkette = Αλυσίδα Εφοδιασμού,
που είναι ουσιαστικό και περιλαμβάνει, ρυθμίζει και ελέγχει τόσο την
“μεταφορά αξίας” όσο και την “μεταφορά φορτίου”!

Δηλαδή η ΕΕ δεν βλέπει μόνο το κουβάλημα φορτίων, αλλά βλέπει
και την μεταφορά των αξιών τους, για να μπορεί να ελέγξει και
την είσπραξη των φόρων της! Αυτή είναι η χαοτική διαφορά που
χωρίζει εμένα από όλους τους τριτοκοσμικούς θεωρητικούς Marketing,
Supply Chain Management & Logistics και τους δικούς μας καθηγητές
που αναπαράγουν αποσπασματικά, αλόγιστα και ανεύθυνα τις θεωρίες τους!
Το συμπέρασμα επομένως είναι:
α) “Εφοδιασμό” κάνει αυτός που αγοράζει πχ πρώτες ύλες για την
   παραγωγή προϊόντος.
β) “Τροφοδοσία” κάνει αυτός που προσφέρει αγαθά την αγορά.
γ) “Εφοδιαστικο – Τροφοδοσίες” ή “Εφοδιαστικο - Αλυσοδέσεις”
   κάνουν όσοι τους κουβαλάνε τα φορτία από τον ένα στον άλλο…

Αυτό επιστημονικά το έχω περιγράψει ότι στην λειτουργία της αγοράς
δεν υπάρχουν “αλυσίδες”, “κομπολόγια” και “κομποσκοίνια”, αλλά
συμβάσεις πώλησης, έργου και βοηθητικών υπηρεσιών Μεταφοράς.
Αυτό το πεδίο λειτουργίας της αγοράς το κατέχω κάπως καλύτερα,
γιατί το δούλεψα όλη μου την ζωή και κυρίως το είχα εμπεδώσει
και επιστημονικά από την ΑΒΣΠ!

Το πρόβλημα μου ήταν μετά το 2014 να καταγγείλω τον όρο
“Εφοδιαστική (Logistics)”, γιατί το ΚΑΔ ήταν για την ΕΕ απλά και μόνο
ένας ΕΟΦ - "εξουσιοδοτημένος οικονομικός φορέας".
Αυτό σημαίνει ότι αν δεν εγκριθεί η λειτουργία του ΚΑΔ αρμοδίως
δεν θα έχει το δικαίωμα να διαχειριστεί εμπορεύματα σε καθεστώς
Κοινοτικής Διαμετακόμισης, γιατί δεν θα επιτρεπόταν να έχει πρόσβαση
στο προβλεπόμενο Logistical System της ΕΕ.

Ζητώ συγνώμη αλλά δεν μπορώ να τρέχω πίσω από την αοριστία και 
την παραπληροφόρηση όλων όσων ασχολούνται με την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων παγκοσμίως…
Εμένα με ενδιαφέρει να κατανοήσουν οι καθηγητές ΟΔΕ ότι πρέπει
να διακρίνουν την λέξη “Logistics” όταν προσεγγίζουν την λειτουργία
των επιχειρήσεων.
Αυτό γιατί κατά περίπτωση στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ η λέξη "Logistics"
λαμβάνει 2 κυρίως έννοιες:
α) “Logistics” = λογιστική και για την περίπτωση της διαμετακόμισης
   στο έδαφος της Ευρώπης Logistical System = λογιστικό σύστημα που
   επέβαλε η ΕΕ για να ελέγξει φορολογικά την κυκλοφορία των
  εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ.
β) “Logistics” = Λογισμός - μέτρηση και υπολογισμός, από τον οποίο βγαίνει
    ο “επιχειρησιακός λογισμός” = “Business Logistics” της ΑΒΣΠ.
    Δηλαδή ο τρόπος σκέψης και δράσης του βιομήχανου - επιχειρηματία,
    για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.

Άλλο παράδειγμα Christopher από σελ. 30

{"Η αποστολή της διοίκησης Logistics":
«Σύμφωνα με τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι αποστολή της διοίκησης
logistics είναι ο σχεδιασμός και ο συντονισμός όλων εκείνων των
δραστηριοτήτων που είναι αναγκαίες για να επιτευχθούν τα επιθυμητά
επίπεδα εξυπηρέτησης και ποιότητας με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Τα logistics αφορούν την επιχείρηση στο σύνολο της από την διαχείριση
πρώτων υλών έως την παράδοση του τελικού προϊόντος.
Στην συνέχεια σε σχήμα αναφέρει:
{Προμηθευτές – προμήθειες – Λειτουργίες – Διανομή – Πελάτες}»

Εγώ δεν μένω στο σχήμα, γιατί με ενδιαφέρει η λέξη “logistics”.
Για τους άγγλους είναι "λογικό" αφού είναι γι αυτούς ξένη λέξη,
να είναι αναγκασμένος ο Christopher τους την εξηγεί.
Εμείς όμως σαν έλληνες αφού η λέξη είναι δική μας, δεν θα πρέπει
να σπάσουμε το κεφάλι μας να βρούμε ποιος όρος δικός μας περιγράφει
το παραπάνω  “logistics” του Christopher;...

Εγώ από το πρώτο έτος της ΑΒΣΠ γνωρίζω όλα τα παραπάνω που
περιγράφει ο Christopher σαν «αποστολή της διοίκησης Logistics»
καλούνται επιχειρησιακός λογισμός και τον διδάχθηκα σαν τρόπο
σκέψης και δράσης του επιχειρηματία, για να οδηγήσει την
επιχείρηση του στο κέρδος.
Σε ότι αφορά στο σχήμα που προσδιορίζει και τις “δράσεις της διοίκησης
logistics” αυτά η ΑΒΣΠ τα δίδασκε σε βάθος σε διάφορα επιστημονικά πεδία
στα 4 χρόνια σπουδών σε ειδικά μαθήματα.
(παρακάτω επανέρχομαι αναλυτικότατα!)

Άρα οι φοιτητές στις εργασίες σας πρέπει να καταλαγιάσετε αν βρίσκεστε έδαφος
της ΕΕ για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, επομένως βρίσκεστε στον “δρόμο”,
και στο λογιστικό σύστημα της ΕΕ. Ή αν βρίσκεστε μέσα στην επιχείρηση και
βρίσκεστε στον επιχειρησιακό λογισμό και στην λογιστική της ΑΒΣΠ. Αυτό δεν το λέω
μόνο εγώ με βάση την ΑΒΣΠ, σας το επαναλαμβάνει παραπάνω μετά από 40 χρόνια
και ο Christopher, ο οποίος μάλιστα για να το εμπεδώσετε σας κάνει και σχήμα!

Πάντως και σε κάθε περίπτωση στην επιχείρηση που εργάζεστε θα
εφαρμόσετε το “logistics” που σας διδάσκουν. Το ζητούμενο όμως είναι
ποιό από όλα; Στην θεωρία καθένας τα κάνει χαρμάνι και ότι θέλει
γράφει και ότι θέλει αφήνει στην άκρη. Εσείς όμως που θα βρίσκεστε;
Στον επιχειρησιακό λογισμό και στην λογιστική για να απεικονίζετε
λογιστικά τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από τις δράσεις του
επιχειρηματία, που κατέστησαν αυτοτελείς δράσεις;

Ή στον “δρόμο” και θα εφαρμόζετε το λογιστικό σύστημα της ΕΕ; 
(που είναι και αυτό βέβαια Λογιστική!...)
Για να πάρει τις αποφάσεις του όμως ο παραπάνω επιχειρηματίας θα έβαλε 
κάτω το μυαλό του, θα έκανε προφανώς δηλαδή business Logistics =
τον επιχειρησιακό λογισμό… της ΑΒΣΠ.
Ή μήπως πήγε σε καφετζού; Αν τώρα στα παραπάνω μου προβάλετε
σαν επιχείρημα τον όρο «εφοδιαστική (Logistics)» του ν. 4302/14…
τότε εγώ πάω πάσο, γιατί δεν μπορώ να τρέχω τώρα πια και πίσω από
θεωρίες, συντεχνιακά συμφέροντα και δολοπλοκίες…

Εσείς όμως ως πτυχιούχοι ΟΔΕ θα πρέπει να το κάνετε, γιατί θα είστε μάχιμοι
στην λειτουργία της αγοράς και ενταγμένοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό…
Διαβάστε λοιπόν παρακάτω για να καταλάβετε τι σημαίνει:
"Να κολυμπάς στα βαθιά"!…

Παρενθετικά οφείλω εδώ να τονίσω ότι οι βασικές λειτουργίες της επιχείρησης
είναι μόνο δύο:
α) Η «εκμετάλλευση» που προσεγγίζει την εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης,
β) Οι «συναλλαγές» που προσεγγίζει τις συμβάσεις που καταρτίζει η επιχείρηση με
τους πελάτες, προμηθευτές, κλπ, για να εκτελέσει τον σκοπό συστάσεως της,
δηλαδή την επίτευξη κέρδους.
Προβληματιστείτε τώρα τι σόι πράμα είναι πχ τα «Logistics γρήγορης απόκρισης»
του Christopher;
- Πρόκειται για «εκμετάλλευση»; Δηλαδή εσωτερική λειτουργία μιας επιχείρησης;
- Πρόκειται για «συναλλαγή»; Δηλαδή πχ για οργάνωση λειτουργίας μιας επιχείρησης
για να εκτελέσει άμεσα την παραγγελία ενός πελάτη;
Εγώ πάντως έχω πρόχειρο ένα «Logistics γρήγορης απόκρισης», πχ την πιτσαρία
ή του σουβλατζίδικου της γειτονιάς μου, που παραγγέλνω και χωρίς φιλολογία το
«Logistics γρήγορης απόκρισης τους» είναι σε 15 λεπτά της ώρας να απολαμβάνω
την παραγγελία μου.
Επειδή στην Αγγλία δεν υπάρχουν σουβλατζίδικα μπορείτε να μου δώσετε ένα απλό
αγγλικό παράδειγμα του «Logistics γρήγορης απόκρισης» του Christopher;
Εγώ σας δίνω!
Στην "προ" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή ήταν τα ελληνικά Τελωνεία και η "Προσωρινή
"Εναπόθεση", που μπορούσε ο Εισαγωγέας να παραλαμβάνει τμηματικά πρώτες ύλες
και εμπορεύματα με βάση τις ανάγκες και τον προγραμματισμό του.
Στην "μετά" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή είναι τα ΚΑΔ της ΕΕ που αποθέτει ο έμπορος
ή ο βιομήχανος τα εμπορεύματα του και τα παραγγέλνει και του τα φέρνουν με βάση
τις ανάγκες του.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
          Ιχνηλατώντας το φως
               (Η διδασκαλία “αλυσίδας” της ΑΒΣΠ)

Εδώ πλέον πρέπει να ξεκαθαρίσω τα πράγματα και μου χρειάζεται να επιστρέψω
στο έτος 1960 που εκδόθηκε το βιβλίο “ενοποιημένοι ισολογισμοί” της ΑΒΣΠ.
Εκεί θα διαπιστώσετε ήδη από τις πρώτες 5 παραγράφους του, δηλαδή στις 20 πρώτες
σελίδες του, ποια είναι διαχρονικά η «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», όχι βέβαια
μόνο του Christopher, αλλά και όλων γενικά των θεωρητικών παγκοσμίως…
Διότι…
α) Ο Christopher ως καθηγητής Marketing αναφέρει επί λέξει στην σελίδα 20:
   «Εφοδιαστική αλυσίδα είναι το δίκτυο των επιχειρήσεων που συνδέονται προς τα πίσω 
    και προς τα εμπρός, και εμπλέκονται στις διαδικασίες και στις δραστηριότητες που 
   δημιουργούν αξία, με την μορφή προϊόντων και υπηρεσιών για τον τελικό καταναλωτή.»

β) Στην σελίδα 27 αναφέρει επί λέξει:
   «Η θεμελιώδης φιλοσοφία στην οποία στηρίζεται η έννοια των logistics και της
   διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας, είναι εκείνη του σχεδιασμού και
    συντονισμού της ροής υλικών από την πηγή προς τον χρήστη ως ολοκληρωμένου
    συστήματος και όχι όπως συνέβαινε στο παρελθόν, ως σειράς ανεξαρτήτων
    δραστηριοτήτων.»

γ) Στην σελίδα 33 αναφέρει επί λέξει:
    «Η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας, ενώ είναι σχετικά νέα,
     στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια επέκταση της λογικής
     των logistics.»
Παρενθετικά:
Τι είναι όμως "η λογική των logistics" του Christopher; Εγώ παραπάνω ξεδιάλυνα τα
"logistics γρήγορης απόκρισης"... Τα... "η λογική των logistics" όμως τι σόι πράμα είναι;
Υποθέτω ότι εδώ: {logistics = Λογισμός = Μέτρηση και υπολογισμός}. Δηλαδή κατά την
ΑΒΣΠ πχ "Επιχειρησιακός Λογισμός" = "Business logistics". 
Ευχαρίστως θα δεχόμουν εδώ την άποψη κάποιου δικού μας καθηγητής ΑΕΙ, που διδάσκει
το πεδίο: "Supply Chain Management & Logistics"... 
Αυτό γιατί τα αόριστα και γενικόλογα “logistics”  ότι είναι πχ ότι έκανε ο Μ. Αλέξανδρος
ή οι Άγγλοι στον πόλεμο στην Αμερική δεν με πείθουν! Αυτά είναι παραμύθια για μικρά
παιδιά ή παιχνίδια για να τα κατασκευάζουν και να τα παίζουν στο ΕΜΠ.

δ) Στην σελίδα 227 o Christopher αναφέρει επί λέξει:
   «Υποδείξαμε πολλές φορές στα προηγούμενα ότι, αντί να γίνεται λόγος για
    εφοδιαστικές αλυσίδες, θα έπρεπε να μιλάμε για εφοδιαστικά δίκτυα.»
Παρενθετικά:
Εγώ από  τους ΗΠΑ και άγγλους θεωρητικούς έχω καταλάβει ότι η "εφοδιαστική
τους αλυσίδα" εκτείνεται καταρχήν από βιομηχανίες παραγωγής πρώτων υλών ή
μισοτελειωμένων προϊόντων με "παραγωγή κατά φάση", μέχρι το εργοστάσιο που
παράγει τα τελικά καταναλωτικά προϊόντα.
Άρα το "εφοδιαστικό δίκτυο" θα είναι κάτι άλλο, που ισως θα "εφοδιαστικο - αλυσοδένει"
πχ τα έτοιμα καταναλωτικά προϊόντα στην παγκόσμια αγορά...; 
Ή μήπως το “εφοδιαστικό δίκτυο” εφοδιαστικο – αλυσοδένει και μισοτελειωμένα υλικά
και προς πολυεθνικές επιχειρήσεις διαφορετικών επιχειρηματικών συμφερόντων, που
παράγουν άλλης χρησιμότητας καταναλωτικά προϊόντα και μη ανταγωνιστικά στα δικά
μας προϊόντα;  

Ας μας εξηγήσουν λοιπόν εκείνοι, τι είναι το "εφοδιαστικό δίκτυο" και τι τέλος πάντων είναι
και ή "εφοδιαστική τους αλυσίδα";...
Εγώ πάντως κουβαλούσα όλη μου την ζωή ότι με φορτώνανε...

Εγώ εδώ θα αντιπαραθέσω κάτι πολύ απλό για να το καταλάβουν ακόμα και οι πρυτάνεις των
Πολυτεχνείων. Η παραγωγή στην παγκόσμια αγορά είναι συνάρτηση με την ζήτηση και την
κατανάλωση των προϊόντων. Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις δεν στοχεύουν επομένως να
κατακτήσουν την αγορά με τις «εφοδιαστικές αλυσίδες» του Christopher, αλλά διερευνούν
μεταξύ τους τον τρόπο, που θα καταφέρουν προς το κοινό συμφέρον, να περιορίσουν τον
μεταξύ τους ανταγωνισμό και να μοιράσουν την αγορά.

Αυτό το κατάλαβα για πρώτη φορά στην Γερμανία περί το 1975 – 76 που έκανα τις
μετεκπαιδεύσεις μου. Στον τοίχο ήταν μερικές  φωτογραφίες:
Η πρώτη είχε δύο σωρούς σανό και ανάμεσα τους δύο γαϊδάρους δεμένους μεταξύ τους,
που τραβούσε καθένας για να φτάσει τον σωρό που ήταν στην δική του πλευρά.
Η δεύτερη έδειχνε τους γαϊδάρους να κάθονται και να σκέπτονται.
Η Τρίτη να πηγαίνουν και οι δύο μαζί προς τον ένα σωρό και να τρώνε το σανό.
Η τέταρτη να πηγαίνουν πάλι μαζί προς τον άλλο σωρό και να τρώνε μαζί το σανό.

Όταν λοιπόν αναφέρουν οι θεωρητικοί τις επωνυμίες των πολυεθνικών και περιγράφουν
την δράση τους σαν «εφοδιαστική αλυσίδα» του προϊόντος που προσφέρουν στην αγορά,
εγώ αυτές τις φωτογραφίες έχω στο μυαλό μου. Δηλαδή οι πολυεθνικές επιχειρήσεις δεν
έχουν σαν σκοπό λειτουργίας την εκτέλεση δραστηριοτήτων «εφοδιαστικής αλυσίδας»,
γιατί οι πολυεθνικές εκτελούν μεταξύ τους συμβάσεις πώλησης!

Αυτό όμως σημαίνει ότι «εφοδιαστική αλυσίδα» δεν είναι η εμπλοκή των πολυεθνικών
επιχειρήσεων στην λειτουργία της παγκόσμιας αγοράς, αλά η εμπλοκή των Μεταφορέων,
Διαμεταφορέων και Αποθηκευτών της ΕΕ, για να εκτελεστούν οι συμβάσεις πώλησης των
παραπάνω πολυεθνικών επιχειρήσεων. Δηλαδή να παραδοθούν τα μισοτελειωμένα προϊόντα
μεταξύ των επιχειρήσεων που είναι υπό τον έλεγχο μιας πολυεθνικής επιχείρησης και τελικά
να διατεθούν με βάση τις εντολές που λαμβάνουν στην παγκόσμια αγορά. 
Το κάνω πιο απλό, δηλαδή για να βρεθούν τα προϊόντα από την παραγωγή στην
κατανάλωση και να πληρωθεί η αξία τους...

Προσοχή τώρα για να συγκρίνετε τον
{βιομηχανικό "λογισμό" = "logistics"} της ΑΒΣΠ:
(Αποσπάσματα από το σύγγραμμα Ενοποιημένοι Ισολογισμοί - 4ου έτους)

                         Παράγραφος 1
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΝ ΔΡΑΣΙΝ
Εδώ αναφέρεται στην επιχειρηματική δράση προ του 1960, που γράφτηκε το βιβλίο,
που αφορά στην συγκέντρωση όλων των πρώτων υλών σε ένα μόνο εργοστάσιο,
εκεί που θα γίνει η παραγωγή του τελικού (καταναλωτικού) προϊόντος…
(Όλα αυτά τα είχαμε διδαχθεί βέβαια στα προηγούμενα έτη αναλυτικά
σε πλήθος ειδικών μαθημάτων.
Άρα δεν χρειαζόταν να μας γίνει και τώρα κάποια ιδιαίτερη ανάλυση.)

                          Παράγραφος 2
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΞΗΡΤΗΜΕΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
(Εδώ θέλω προς το παρόν να έχετε κατά νου την λέξη: «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ»*.)

Εμείς εδώ κατανοούσαμε από τα προηγούμενα έτη σπουδών, πχ για την σχέση
βάρους / όγκου μεταξύ της πρώτης ύλης και του προϊόντος. Είχαμε διδαχθεί δηλαδή:
- Όταν πχ χρειάζεται ένας τόνος πρώτη ύλη για την παραγωγή ενός κιλού προϊόντος,
   συμφέρον ήταν η βιομηχανική επιχείρηση να το αγοράσει το υλικό έτοιμο από την αγορά.
   Διδαχθήκαμε επίσης ότι σε άλλες περιπτώσεις:
- Ότι πχ θα μπορούσε η επιχείρηση να παράγει η ίδια το προϊόν στον τόπο που υπάρχει η
  βαριά πρώτη ύλη και να μεταφέρει μόνο το ένα κιλό υλικού στο εργοστάσιο της…
- Όπως επίσης διδαχθήκαμε να πουλάει το προϊόν που δεν χρειάζεται στην ελεύθερη αγορά…
- Επιπλέον να ιδρύσει από κοινού με άλλη επιχείρηση ένα εργοστάσιο που θα παράγει το
  συγκεκριμένο υλικό – πρώτη ύλη που χρειάζεται το εργοστάσιο…, κλπ...
Δηλαδή εδώ καταλαβαίναμε ότι η επιχείρηση μπορούσε να αγοράσει ενδεχόμενα και πχ
από “αδελφές επιχειρήσεις”, δηλαδή που ανήκαν στον ίδιο επιχειρηματία…

Παρενθετικά (για να υπάρχουν συγκρίσεις):
*(Μήπως η 1η και η 2η παραπάνω παράγραφοι «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ» της ΑΒΣΠ
περιγράφουν ήδη και τις δύο κατά Martin Christopher “εφοδιαστικές Αλυσίδες”;
Δηλαδή:
- H 1η παράγραφος την εφοδιαστική αλυσίδα που το τελικό καταναλωτικό
προϊόν παράγεται με την συγκέντρωση των πρώτων υλών από μία μόνο
“αυτόνομη οντότητα”…
Σε αυτήν την περίπτωση ισχύει αυτό το σχήμα:
(Το έγγραφο (σχήμα) δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω
τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Αριστερά είναι οι προμηθευτές του εργοστασίου – ανεξάρτητης οντότητας,
Στο Μέσο είναι οι τρείς λειτουργίες, “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις” του εργοστασίου.
Δεξιά είναι οι πελάτες του εργοστασίου…

- H 2η παράγραφος την εφοδιαστική αλυσίδα που το τελικό καταναλωτικό προϊόν
παράγεται με την συγκέντρωση των πρώτων υλών από “μη αυτόνομες οντότητες”…
Εδώ πλέον το παραπάνω σχήμα διαμορφώνεται έτσι ώστε να φαίνεται η χωριστή
παραγωγή κάθε υλικού, που χρειάζεται για την παραγωγή του τελικού προϊόντος
“τζιν”, δηλαδή αυτή:
- που παράγει κάθε μη αυτόνομη οντότητα, (πχ βαμβάκι),
- που θα το στείλει στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα, (για να παραχθεί πχ νήμα),
- που θα τα στείλει στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα, (για να παραχθούν υφάσματα),
- που θα σταλούν στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα για να παραχθούν ρούχα.

Εδώ πλέον το παραπάνω σχήμα λαμβάνει έκταση σε τόπο ανάλογα με την
απόσταση που απέχουν μεταξύ τους οι “μη αυτόνομες οντότητες”.
(το σχήμα ακολουθεί) Κώστα Κώστα σου έχω πει πώς να κάνεις το μοντάζ (αν δεν μπορείς άμεσα
το κάνουμε αργότερα)
(Το έγγραφο (σχήμα) δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω
τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Πάντως ο Christopher τις “μη αυτόνομες οντότητες” τις όριζε ως “Supply Chain”, κάτι που
εγώ δεν μπορώ να κάνω, γιατί εγώ βρίσκομαι στην… «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».
Στο σημείο αυτό μπορώ όμως να επαναλάβω το απόσπασμα από την σελίδα 19 του βιβλίου
του Christopher, ο οποίος κάνει αναφορά στην έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα":

{«Η έννοια διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας είναι σχετικά σύγχρονη. Διατυπώθηκε για
πρώτη φορά το έτος 1982 σε υπόμνημα της Booz, Allen and Hamilton, επιχείρησης παροχής
συμβουλευτικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με τους συντάκτες της, Keith Oliver Michael Webber:

“Μέσω της μελέτης που πραγματοποιήσαμε σε επιχειρήσεις από ένα πλήθος βιομηχανικών κλάδων,
διαπιστώσαμε ότι η παραδοσιακή προσέγγιση προσδιορισμού αντισταθμίσεων (trade-offs)
μεταξύ των διαφόρων αλληλοσυγκρουόμενων στόχων των βασικών τμημάτων μιας
εφοδιαστικής αλυσίδας (προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων) δεν ήταν πλέον
ιδιαίτερα αποδοτική. Απαιτούνταν η υιοθέτηση μιας διαφορετικής οπτικής μέσω της οποίας
θα προκύψει μια νέα προσέγγιση: η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας.”»}

Προσοχή όμως τώρα!
Εγώ παραπάνω ανάφερα…:
Αρχή αποσπάσματος της ΑΒΣΠ
{…ότι υπάρχουν δύο παραγωγές:
α) Η “παραγωγή συνεχούς ροής” που δεν επιτρέπει να μείνει
    το προϊόν μισοτελειωμένο,
β) Η “παραγωγή κατά φάση” που επιτρέπει να παραμένει
    το προϊόν μισοτελειωμένο.

Άρα λοιπόν το μισοτελειωμένο προϊόν μπορεί:
1) Να μείνει στο ίδιο το εργοστασίου και να εισαχθεί σε μέλλοντα χρόνο
στην παραγωγή… Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτήν την
περίπτωση πχ την “μελέτη Allen”, την οποία προσεγγίζει μετά από 30 χρόνια
και ο Christopher στην… “μετά εφοδιαστική αλυσίδα εποχή”!
Ιδού το ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 497 του συγγράμματος 2ου έτους
της ΑΒΣΠ «Η Διοίκησης των Αποθεμάτων»:
«Ο Allen ήσχολήθη ειδικώς με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων κανόνων
αποφάσεων επί του βαθμού χρησιμοποιήσεως της εργασίας υπό συνθήκας
φθίνοντος φορτίου. Ως τιαύται συνθήκαι νοούνται εκείναι, καθ' ας εις τα κέντρα
μηχανών εμφιλλοχωρούν κενά μεταξύ περαιώσεως μιας παραγγελίας και
εμφανίσεως προς εκτέλεσιν ετέρας κατεργασίας επί νέας παραγγελίας.»}
Τέλος αποσπάσματος της ΑΒΣΠ

Είμαι υποχρεωμένος επομένως να τονίσω και τώρα ότι ο Christopher βρίσκεται
σε μια “αλυσιδωτή” λειτουργία παραγωγής ενός εργοστασίου. Δηλαδή ότι το
εργοστάσιο έπρεπε να οργανώσει την όλη του λειτουργία σε τρόπο ώστε όλες
οι παραγωγικές διαδικασίες του να ήταν εναρμονισμένες η μια με την άλλη,
σε τρόπο ώστε:
-Αφενός η Παραγωγή να μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα έχοντας έγκαιρα τις πρώτες ύλες.
-Αφετέρου οι Πωλήσεις να μπορούν να εκτελούνται μέσα στις συμφωνημένες προθεσμίες.

Δηλαδή βρίσκεται στην «εσωτερική εφοδιαστική αλυσίδα» του γερμανού.
Επαναλαμβάνω κατά λέξη και την περιγραφή αλυσίδας όπως την περιέγραψε
παραπάνω ο Christopher σε παρένθεση:
{(προμηθειών - παραγωγής - διανομής και πωλήσεων)} Ίδια ακριβώς με αυτή του γερμανού…

Όπως όμως διαπιστώσατε αυτά τα δίδαξε και η ΑΒΣΠ στην Διοίκηση των Αποθεμάτων
του Δημ. Παπαδημητρίου εκδόσεως 1971, δηλαδή 11 χρόνια πριν το παραπάνω πόρισμα
της Booz, Allen and Hamilton και 35 χρόνια πριν γράψει ο Christopher το πρώτο βιβλίο του.
Ο Παπαδημητρίου μάλιστα αναφέρει εκτός από την “μελέτη Allen” αναφέρει επιπλέον και
την “μελέτη Le Grande”, όπως επίσης και την “μελέτη Harris”.

Είμαι όμως υποχρεωμένος να τονίσω ότι ανεξάρτητα από την
“έννοια της εφοδιαστικής αλυσίδας” του Christopher, η ΑΒΣΠ είχε διδάξει
αυτό το πεδίο, κάτι που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο από τους
φοιτητές κατά την εκπόνηση των διατριβών τους. Δεν επιτρέπεται δηλαδή
να αναφέρονται οι φοιτητές στις διατριβές τους αποκλειστικά στην
βιβλιογραφία των ΗΠΑ και Αγγλίας, ενώ εμείς αυτά τα γνωρίζαμε πριν
από τους ξένους από την ΑΒΣΠ.
Φταίνε όμως οι φοιτητές;
Ή μήπως όλοι ανεξαίρετα οι δικοί μας ακαδημαϊκοί που διδάσκουν
κοντόφθαλμα και ανεύθυνα ότι ισχύει στις τρίτες χώρες και παραβλέπουν
ότι εμείς είμαστε πλήρες μέλος της ΕΕ;
Κυρίως όμως δεν λαμβάνουν υπόψη ότι η ΑΒΣΠ τα είχε διδάξει όλα αυτά ήδη
από την δεκαετία του 60!

Το κάνω πιο απλό:
Από την στιγμή που ο Christopher αναφέρει στην δική του εφοδιαστική
αλυσίδα μόνο:
{(προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων)},...μιας
μόνο επιχείρησης βρίσκεται στην παραπάνω παράγραφο 1 των
Ενοποιημένων Ισολογισμών της ΑΒΣΠ, δηλαδή στην
 "εσωτερική" αλυσίδα εφοδιασμού του γερμανού!

Επανέρχομαι όμως γιατί η δική μου εφοδιαστική αλυσίδα δεν αφορά στην αλυσίδα
μιας βιομηχανίας, αλλά στην αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων που εκτελούν
μεταξύ τους συμβάσεις, για να παραχθούν και να κυκλοφορήσουν στην συνέχεια
τα εμπορεύματα στην αγορά, όπως την θεσμοθέτησε η ΕΕ το 1993.

Επομένως εγώ μπορώ εδώ να περιγράψω εν συντομία την τότε λειτουργία της
αγοράς, για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης και των δύο “εφοδιαστικών αλυσίδων”
δηλαδή τόσο της “προ”, όσο και της “μετά” την «εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή.
Θέλω δηλαδή να αντιληφθείτε την εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς στην
παρέλευση του χρόνου, για να διαπιστώσετε ότι ταυτόχρονα “εξελίσσεται” και
"προσαρμόζεται" και το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ…

Προς τούτο πρέπει να ξέρετε όμως ότι εγώ θα βρίσκομαι στην εποχή της ΑΒΣΠ και
ότι η “αλυσίδα” μου εκτείνεται μόνο στο έδαφος της χωράς μας, άρα ελέγχεται
μόνο από την ΥΠΕΔΑ και το Τελωνείο. Εσείς όμως μπορείτε να έχετε προς το
παρόν κατά νου μόνο το σχήμα της Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ,
γιατί πρέπει να βρισκόμαστε μαζί μου στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».

Προσέξτε την τότε “αλυσίδα”:
- Ο εισαγωγέας “Πετζετάκης ΑΕ” – βιομηχανία πλαστικών σωλήνων ανοίγει
  σε μια εμπορική τράπεζα μια πίστωση για την αγορά από την Γερμανία
  πλαστικών που χρειάζεται για πρώτη ύλη.

- Ο εξαγωγέας Γερμανός φορτώνει σε φορτηγό και στέλνει τα πλαστικά στην Ελλάδα.

- Ο φορτηγατζής παραδίδει τα πλαστικά στο Τελωνείο Εισαγωγής, και τα φορτωτικά
  έγγραφα κατά περίπτωση στον ίδιο τον “Πετζετάκη” ή σε ένα Διαμεταφορέα…

- Στην συνέχεια πάει ο Πετζετάκης στην τράπεζα πληρώνει τον Γερμανό και
  του εκχωρείται το εμπόρευμα.

- Ο Πετζετάκης αναθέτει στην συνέχεια σε ένα εκτελωνιστή να εκτελωνίσει το εμπόρευμα.

- Ο Εκτελωνιστής για να του επιτραπεί να το βγάλει από τον χώρο του Τελωνείου
  πρέπει να επιδείξει στον Τελωνοφύλακα 2 έγγραφα:
  α) Τα παραστατικά του Τελωνείου ότι πλήρωσε δασμούς, φόρους, κλπ,
  β) Το θεωρημένο από την Εφορία δελτίο αποστολής στο οποίο δηλώνεται
     αφενός τίνος είναι το εμπόρευμα που εξέρχεται του τελωνείου,
     αφετέρου στον χώρο του εισαγωγέα που θα μεταφερθεί και αποτεθεί
    το εκτελωνισμένο πλαστικό.

- Ο εισαγωγέας, τώρα “βιομήχανος”, ("παραγωγός" στο σχήμα της ΕΕ),
   καταχωρεί με λογιστικές εγγραφές:
α) Την εισαγωγή της παρτίδας στην αποθήκη των πρώτων υλών,
β) την πληρωμή του Γερμανού.
γ) με λογιστικές εγγραφές βιομηχανικής λογιστικής περιγράφει την ανάλωση
   των πρώτων υλών, καθώς και την απογραφή και απόθεση των προϊόντων
   στην αποθήκη έτοιμων προϊόντων…

- Ο παραγωγός σωλήνων ως βιομήχανος πουλάει σωλήνες στην χώρα μας.

- Για να βρεθούν οι σωλήνες από τον βιομήχανο στον αγοραστή εκδίδεται:
α) τιμολόγιο πώλησης από τον Πωλητή – Βιομήχανο,
β) Φορτωτική από τον Μεταφορέα που θα μεταφέρει τους σωλήνες στον αγοραστή.

- Ο παραγωγός σωλήνων (εξαγωγέας) πουλάει σε Ελβετό εισαγωγέα, τότε εκδίδεται:
  α) Άδεια εξαγωγής από την Τράπεζα της Ελλάδος,
  β) Τιμολόγιο πώλησης θεωρημένο από το ΕΒΕΑ,
  γ) φορτωτική από την Μεταφορέα που θα το κουβαλήσει στην Ελβετία…

Ένα να έχετε επίσης προς το παρόν στο μυαλό σας, ότι στην λειτουργία
της αγοράς δεν υπήρχε στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» η
“αποθηκευτική επιχείρηση” = Warehouse Keeper” του σχήματος της ΕΕ.
Αυτό σημαίνει ότι ο έλεγχος της χώρας μας για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων γινόταν:
- Στον “δρόμο” από την Υπηρεσία της Εφορίας που λεγόταν ΥΠΕΔΑ.
- Ενώ εντός των επιχειρήσεων ο έλεγχος γινόταν με επίσκεψη του
εφοριακού στους δηλωμένους αποθηκευτικούς χώρους κάθε επιχείρησης.
("Λογιστικά” δηλαδή έτσι λέγαμε όλα μαζί τα έγγραφα Μεταφοράς…)

                                Παράγραφος 3
           Η ΕΝΝΟΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
- Εδώ κατανοήσαμε ότι η βιομηχανική επιχείρηση θα χρειαζόταν τόσες μονάδες
παραγωγής υλικών, όσων χρειάζονταν για την παραγωγή από το εργοστάσιο
του τελικού καταναλωτικού προϊόντος…
- Επιπλέον τόσο για τον χρόνο που έπρεπε να διατεθούν τα υλικά στο εργοστάσιο,
όσο όμως… και για τον χρονικό προγραμματισμό τρόπου παραγωγής, δηλαδή
την συνάρτηση του κόστους παραγωγής, σε σχέση με τα σταθερά έξοδα που
βαρύνουν την κάθε παρτίδα, πχ να μην υπάρχουν κενά στην λειτουργία
των μηχανών λόγω έλλειψης των υλικών, κλπ, κλπ...
Εδώ δηλαδή η ΑΒΣΠ μας δίδασκε στα προηγούμενα έτη διάφορα επί μέρους
μαθήματα, όπως πχ “Η Διοίκησις των Αποθεμάτων”, (569 σελίδες μεγάλου
μεγέθους), γιατί όπως αντιλαμβάνεστε το πεδίο ΟΔΕ είναι ευρύτατο…
(Το είδατε παραπάνω με την “μελέτη Allen”…)

            Παράγραφος 4
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Εδώ κατανοήσαμε ότι θα έπρεπε κάθε “μη αυτόνομη οντότητα” - επιχείρηση
να είχε την δική της οργάνωση και λειτουργία και βέβαια τα δικά της (ίδια)
αποτελέσματα χρήσης…
Επίσης διδαχθήκαμε ότι υπήρχε περίπτωση να συμμετείχε η επιχείρηση
μειοψηφικά στην επιχείρηση με ειδική συμφωνία με άλλες επιχειρήσεις,
για την συνεκμετάλλευση της επιχείρησης που παράγει το συγκεκριμένο
υλικό, προς ίδιο όφελος καθεμιάς εξ αυτών χωριστά.
Εδώ κατανοούσαμε ότι αν ένας επιχειρηματίας συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις
θα έπρεπε να γνωρίζει τα αποτελέσματα χρήσης της καθεμιάς χωριστά... 

                Παράγραφος 5
Η ΕΝΝΝΟΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ

Εδώ διδαχθήκαμε ότι το νομικό πρόσωπο, (πχ ένα εργοστάσιο ή μια εμπορική
επιχείρηση κλπ, η ΑΒΣΠ δίδασκε ότι συνήθως η νομική μορφή της ήταν ΑΕ),
που είχε ιδρυθεί για να ελέγχει μεταξύ άλλων πχ και τα εργοστάσια για την
παραγωγή του τζιν, του φαρμάκου, του απορρυπαντικού, κλπ, ή τυχόν
συμμετείχε μειοψηφικά σε μερικά από αυτά, ότι θα πρέπει να γνωρίζει το
αποτέλεσμα χρήσης τους, όπως επίσης ποιο ήταν το όφελος – κέρδος που
αποκόμισε από αυτήν την πλειοψηφική ή μειοψηφική της συμμετοχή.

Αυτό σημαίνει όμως ότι αυτή η επιχείρηση – νομικό πρόσωπο - έπρεπε να
συγκεντρώνει χωριστά το αποτέλεσμα χρήσης κάθε “οντότητας”, από αυτές,
για να γνωρίζει στην συνέχεια το δικό του συνολικό αποτέλεσμα.

Τονίζω ότι εδώ οι φοιτητές πρέπει να καταλάβουν ότι αυτή η ΑΕ ίσως να
ελέγχει, ή απλά να συμμετέχει, όχι μόνο την “εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν”,
αλλά και άλλες, όπως πχ την “εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου”, κλπ.
Πλέον αυτών,
Τους «ενοποιημένους ισολογισμούς» τους δίδασκε η ΑΒΣΠ στο 4ο έτος σε
μόλις 115 σελίδες. Όμως στα έτη σπουδών είχαμε διδαχθεί τα πάντα,
για να κατανοήσουμε στο τέλος των σπουδών και ποια ήταν η παραπάνω
γνώση που χρειαζόμαστε, για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις μιας θέσης
εργασίας στην Διοίκηση μιας πολυεθνικής επιχείρησης. 

Σήμερα οι θεωρητικοί προσεγγίζουν αντίστοιχα την πολυεθνική επιχείρηση, με
την διαφορά ότι ορίζουν την εμπλοκή της ως:
       «“Διοικητή” εφοδιαστικής αλυσίδας»  = "τρέχα γύρευε" δηλαδή!
Αυτό γιατί με τον τρόπο αυτό προσεγγίζουν έκαστος την λειτουργία της αγοράς
κατά το δοκούν θεωρητικά, γενικά και αόριστα. 
Όμως...
Άλλο πεδίο είναι η "Διοίκηση" αλυσοδεμένων κρατουμένων στις φυλακές...
και βέβαια,
Άλλο πεδίο είναι ή "Διοίκηση" αλυσοδεμένων επιχειρήσεων από ένα επιχειρήματία...

Προσέξτε: "εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς":
Η ΑΒΣΠ ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 60 μία μόνο Σχολή με ένα τμήμα.
Προς το τέλος της δεκαετίας του 60 η ΑΒΣΠ χώρισε τις σπουδές σε δύο τμήματα,
το «Οικονομικό» και της «Διοικήσεως Επιχειρήσεων». Η σημασία της τότε
διάκρισης των επιστημονικών πεδίων στην ΑΒΣΠ γινόταν για εμένα στην
πάροδο των δεκαετιών όλο και πιο έντονη.

Συνοπτικά εδώ μπορώ να διευκρινίσω:
α) Στην «Διοίκηση Επιχειρήσεων» που επέλεξα εγώ μπήκα στα βαθιά στην
λειτουργία μίας βιομηχανικής επιχείρησης ήδη από το πρώτο έτος σπουδών.
Εκεί διδάχθηκα και κατανόησα, ότι η λειτουργία της επιχείρησης εκτελείται
με τις δράσεις των εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται
αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωσή της συνάγεται λογιστικό γεγονός!

β) Αυτό σήμαινε στην συνέχεια ότι για κάθε λειτουργία της βιομηχανικής
επιχείρησης θα έπρεπε να εντοπίζουμε τόσο την δράση και την ολοκλήρωση
της, όσο και το λογιστικό γεγονός που συνάγεται από αυτήν.

γ) Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι ήδη στο πρώτο εξάμηνο του πρώτου έτους
αρχίσαμε με την
- Γενική Λογιστική, δηλαδή αγορές, πωλήσεις, λογιστική αποθήκης, κλπ,  
  στην συνέχεια στα επόμενα έτη,
- Βιομηχανική Λογιστική, Παραγωγή, Πρότυπο κόστος, κλπ,
- Λογιστική Εταιρειών… κλπ, για να φθάσουμε στο τέλος στους,,,
- Ενοποιημένους Ισολογισμούς.

Εμείς δηλαδή στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε αντί για την "διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας" την
«“Διοίκηση” Πολυεθνικών Επιχειρήσεων», γιατί βρισκόμαστε στην "Ευρώπη των κρατών"
και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση!
Αυτό για να το καταλάβουν οι δικοί μας θεωρητικοί "αλυσίδας" διευκρινίζω ότι η ΑΒΣΠ
βρισκόταν στην... «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» της ΕΕ! 

Μήπως όμως και στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» δεν προσεγγίζεται από τους 
δικούς μας ακαδημαϊκούς, όπως επίσης και διεθνώς η εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων
στην παγκόσμια αγορά με τον όρο “Supply Chain”;
Τον οποίο όρο μάλιστα ορισμένοι γαρνίρουν και με... “Management”;

Όμως ενώ όλοι γράφουν ένα ολόκληρο βιβλίο “Εφοδιαστικής αλυσίδας” αισθάνονται άπαντες
και χωρίς εξαίρεση την ανάγκη να εξηγήσουν στην αρχή του βιβλίου τους τι σόι πράμα είναι
η εφοδιαστική τους αλυσίδα, για να αναλύσουν στην συνέχεια τις απόψεις και τις γνώσεις τους
θεωρητικά, γενικά, αόριστα και αποσπασματικά, πάνω στην λειτουργία της παγκόσμιας αγοράς.

Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει στους επιστήμονες ΗΠΑ, Αγγλίας έτος 
 “μηδέν” για να διακριθεί η “προ” και “μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι υπήρξε κάποια στιγμή μεταστροφή των
θεωρητικών επιστημόνων ΗΠΑ, Αγγλίας από το Marketing στο “Supply Chain”.
Εγώ μετά από έρευνα στην διεθνή βιβλιογραφία εντόπισα περισσότερα από 
500 βιβλία που επιγράφονται “Supply Chain”, όλα εκδόσεως μετά το 1995!

Η Αλήθεια αυτή αποδεικνύει, είτε το θέλουμε είτε όχι, ότι υπάρχει το
“έτος μηδέν”, που δηλώνω ότι είναι η ΕΕ με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93.
Εκεί ορίστηκε για πρώτη φορά παγκοσμίως ο όρος:
     {Lieferkette = Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού}.
Αυτό επιβάλει όμως ότι η προσέγγιση του όρου "Εφοδιαστική Αλυσίδα" πρέπει
να γίνεται από τους ακαδημαϊκούς της χώρας μας:
α) Με αναφορά...
...στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς από την ΕΕ.
β) Με υπευθυνότητα...
...δηλαδή να μην διδάσκουν άβουλα και άκριτα από τα ξένα βιβλία.
γ) Με σεβασμό...
...στους φοιτητές, γιατί παράγουν τους αυριανούς ηγέτες των επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει ότι:
Στην χώρα μας, όπως συμβαίνει αλλωστε σε όλη την Ευρώπη, θα πρέπει να
εκλαμβάνεται ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα» σαν μια έννοια, που τέθηκε στον
Κανονισμό ΕΕ 2454/93, για να θεσμοθετηθεί με ενιαίο τρόπο η κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό σημαίνει για κάθε ευρωπαίο ότι δεν χρειάζεται στα κείμενα του να λέει
τι είναι "εφοδιαστική αλυσίδα", αλλά να αναπτύσσει το κείμενο του και να
την διδάσκει στους φοιτητές, δίχως να παραβλέπει ή να αντιστρατεύεται
τους κανονισμούς της ΕΕ.

                  Προσοχή τώρα!
Αφού λοιπόν έφθασα στο κρίσιμο σημείο οφείλω να σας ενημερώσω και ποια
είναι και η διαφορά μεταξύ της “προ” και της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή,
αρχίζοντας όμως ανάποδα:
Στην “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή οι ακαδημαϊκοί προσεγγίζουν την λειτουργία
των της αγοράς Μακροοικονομικά, δηλαδή σαν “Supply Chain” θεωρητικά, γενικά
αποσπασματικά και αόριστα. Όχι βέβαια ότι και αυτό το πεδίο προσεγγίσεως λειτουργίας
της αγοράς δεν είναι χρήσιμο και ωφέλιμο…

Αντίθετα το θεωρώ σημαντικότατο, γιατί είναι η βάση για να γίνει κατανοητό το
επιστημονικό πεδίο που προσεγγίζει το θεσμικό πλαίσιο ένταξης των επιχειρήσεων
στην αγορά. Αυτό το πεδίο το όριζε η ΑΒΣΠ ως Μικροοικονομική λειτουργία των
επιχειρήσεων, την λειτουργία των οποίων προσεγγίζαμε με τις λογιστικές εγγραφές.
Αυτή ήταν άλλωστε και η διαφορά μεταξύ του “Οικονομικού” και του “Διοικήσεως”
των τμημάτων της ΑΒΣΠ.

Παράδειγμα για σύγκριση, απόσπασμα από το βιβλίο Sunil Chopra & Peter Meindl:
{«Κεφάλαιο 2: ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ: ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ……............ σελίδα 47
2.5 ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ……… … σελίδα 74
Ερωτήσεις για Συζήτηση* …………………………….……………….. σελίδα 75

*Ιδού η ερώτηση 2: «Περιγράψτε πώς μια επιχείρηση επιτυγχάνει την στρατηγική
προσαρμογή μεταξύ της στρατηγικής της ΕΑ της και της στρατηγικής ανταγωνισμού.»}
Το σχόλιο μου σχετικά:
- Καταρχήν από την ερώτηση φαίνεται, γιατί τους χρειάστηκαν 25 σελίδες να
  περιγράψουν την ίδια την "ΕΑ" τους - εφοδιαστική τους αλυσίδα…
- Στην συνέχεια πλάθουν μια “στρατηγική” για τον ανταγωνισμό, θεωρώντας
  δηλαδή ότι ο ανταγωνισμός έχει πχ “Εφοδιαστικό - Κομποσκοινo-δεμένες επιχειρήσεις”
  και όχι όπως αυτοί που έχουν “Εφοδιαστικο – αλυσοδεμένες επιχειρήσεις”...

Άρα για να απαντήσουν οι φοιτητές στην ερώτηση τους θα πρέπει να τους έχουν διδάξει
αντίστοιχα άλλες 800 σελίδες με τίτλο:
«ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙΟΥ».
Ή ίσως να τους διδάξουν την διαφορά της έννοιας “στρατηγική” από την έννοια “διοίκηση”… 

Προσοχή τώρα για να υπάρχει σύγκριση στην προσέγγιση του επιστημονικού
πεδίου, που αφορά στην "Διοίκηση" ή στην "Διαχείριση" Εφοδιαστικής αλυσίδας.
Ο Christopher στο βιβλίο του γράφει επί λέξει στην σελίδα 339:
Αρχή
«Αρχικά, οι δραστηριότητες συγκριτικής αξιολόγησης επικεντρώνονταν
αποκλειστικά στους ανταγωνιστές, μέχρι που έγινε φανερό ότι ο στόχος
της Xerox να επιτύχει υψηλότερη επίδοση σε κάθε επιχειρηματική λειτουργία της
δεν ήταν εφικτός όσο η Xerox περιοριζόταν αποκλειστικά στη μελέτη των
πρακτικών που ακολουθούσαν οι ανταγωνιστές της.»
(αμέσως στην επόμενη παράγραφο γράφει)
«…Έτσι, η συγκριτική αξιολόγηση επεκτάθηκε από την εστίαση αποκλειστικά στους
ανταγωνιστές σε μια ευρύτερη, αλά επιλεκτική, εστίαση σε διαδικασίες εταιρειών με
υψηλότερες επιδόσεις, ανεξάρτητα από τον κλάδο στον οποίο ανήκαν.»
Τέλος του αποσπάσματος του Chrisopher.

Εγώ εδώ σχολιάζω καταρχήν ότι τα βιβλία του Christopher είναι εκδόσεως ετών 2007
και 2017. Αντίστοιχα το βιβλίο των Sunil Chopra & Peter Meindl είναι 5η έκδοση του 2015.
Η απορία μου δεν είναι βέβαια ότι αντιγράφει ο ένας από τον άλλο στην επιστημονική τους
φαντασία "Marketing", αλά ποιος είναι o πρώτος;
α) Οι Sunil Chopra & Peter Meindl το 2015, ή
β) Ο Christopher με την έκδοση του 2007;

Επιπλέον δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο το γεγονός ότι οι θεωρητικοί μπορούν να
γράφουν ότι θέλουν πάνω στην λειτουργία της αγοράς. Όμως οι καθηγητές ΟΔΕ δεν
θα πρέπει να αντιγράφουν τους θεωρητικούς τρίτων χωρών, αλά να “εστιάζουν”
όπως λέει και ο Christopher:
«Στην συγκέντρωση και αξιολόγηση χρηματοοικονομικών δεδομένων από την λειτουργία
της αγοράς για την λήψη αποφάσεων και να οδηγήσουν την επιχείρηση στο κέρδος»,
που δίδαξε η ΑΒΣΠ.

Όπως διαπιστώσατε όμως οι θεωρητικοί “αλυσίδας” διδάσκουν να μιμούμαστε τι κάνουν
οι άλλες επιχειρήσεις! Μήπως πρέπει επομένως να καταργηθεί το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ
και να διδάσκουμε από τα βιβλία “Supply Chain Management & Logistics” των ξένων;
Ασφαλώς όχι!
Άρα θα πρέπει να σταματήσουμε να διδάσκουμε “Διοικήσεις” και “Διαχειρίσεις” της
Εφοδιαστικής αλυσίδας των ξένων και να διδάξουμε την "Διοίκηση Επιχειρήσεων" της ΑΒΣΠ!

Παρενθετικά,...
...για να υπάρχει σύγκριση με την διδασκαλία της ΑΒΣΠ:
«Ασκήσεις επί της Οικονομικής των επιχειρήσεων
Βάσει των παραδόσεων του καθηγητή Μάριου Γεωργιάδη, Αθήναι Νοέμβριος 1966.
Επρόκειτο για 555 σελίδες μεγάλου μεγέθους το σύγγραμμα και 81 σελίεδες οι "Ασκήσεις".
Βλέπετε παρακάτω ότι "ασκήσεις" δίδασκε και η ΑΒΣΠ, πχ:
                              Άσκησις 6η
Ως γνωστό πλειστάκις το κράτος επεμβαίνει ρυθμιστικώς
εις το ζήτημα επιλογής του τόπου εγκαταστάσεως των επιχειρήσεων.
Ερωτάται:
α) Ποιοι οι σκοποί της τοιαύτης ρυθμιστικής επεμβάσεως;
β) Πλην των αναγκαστικών μέτρων ποια οικονομικά φορολογικά
ή άλλα κίνητρα συνήθως θεσπίζει δια τον εκούσιον προσανατολισμόν
των επιχειρήσεων προς τους εκάστοτε προγραμματισθέντας
τόπους εγκαταστάσεως;

                              Άσκησις 10η
Η Ιθύνουσα επιχείρησις Α. επραγματοποίησε εις το τέλος της χρήσεως
κέρδη εκ δραχμών 5 εκατ. άτινα αντί να διανύμει εις τους μετόχους
της εδάνεισε ταύτα είς την θυγατέρα ταύτης επιχείρησιν Β.
Κατά τον χρόνον της επιστροφής του ως άνω ποσού η θυγάτηρ – επιχείρησις
δεν ηδυνήθη να ανταποκριθεί εις τας υποχρεώσεις της.
Ερωτάται:
Ενταύθα πρόκειται περί χρηματοδοτήσεως της Α – δεδομένου ότι η Β είναι
εξηρτημένης ταύτης επιχείρησις – ή περί απλού δανεισμού προς την Β ώστε να 
διεκδικήσει το ανωτέρω ποσόν δια πάντων των εις την διάθεσιν της νομίμων μέσων;

                              Άσκησις 13η
Κατόπιν νομοθετικής ρυθμίσεως καθιερούται ο τιμαριθμικός μισθός εις τινα
κλάδον επιχειρήσεων.
Εκ του μέτρου τούτου επέρχεται αύξησις του κόστους εργασίας κατά 10%.
Υποδείξατε ποια μέτρα δύναστε να λάβετε προς μείωση ή και εξουδετέρωση
της τοιαύτης προσαυξήσεως αναφέροντες ταυτοχρόνως και τα οργανωτικά,
νομοθετικάς, τεχνικας, κλπ δυσχερείας προς ας ενδεχομένως θα προσκρούσει
έκανστον ληφθησόμενο μέτρο.

Δεν γράφω άλλες ασκήσεις, όμως επέλεξα 3 σύντομες για να δείξω ότι ήδη
από το 2ο έτος σπουδών μπαίναμε στα βαθιά της Διοίκησης των Επιχειρήσεων.
Μάλιστα με την παραπάνω 10η άσκηση σας απέδειξα ότι και στην “προ” εφοδιαστική
αλυσίδα εποχή διδάσκαμε και εμείς στην ΑΒΣΠ σχετικά με την...“εφοδιαστικο – αλυσόδεση”
των επιχειρήσεων. Όμως...

...Από 1966 στο 2026...
                 Η ίδια πάντα "επιστημονική"… γεύση!

Ιδού η απόδειξη με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, η οποία επιβάλει
στο ΠΑ.ΠΕΙ να την σεβαστεί και να την αναδείξει.
Στην παραπάνω «άσκηση 10 της Οικονομικής των επιχειρήσεων» του 2^ου έτους
της ΑΒΣΠ, μας διδάχθηκε η χρηματοδότηση μιας "μη ανεξάρτητης οντότητας" του
Christopher, από την επιχείρηση που την ελέγχει.

Ερωτάται το Μεταπτυχιακό του ΠΑ.ΠΕΙ. αν διδασκόταν το 2014 που έγραψε
την εργασία ο φοιτητής, ή έστω και τώρα το 2026 μια αντίστοιχη άσκηση, ποια είναι
η λύση της και από ποιόν διδάσκεται;
Αυτό γιατί στην εργασία ο φοιτητής αναφέρει απλά επωνυμίες επιχειρήσεων, όπως
σκόρπια να αόριστα τις αναφέρει και το ξένο βιβλίο που διδάσκει ο καθ. Μοσχούρης.
Όπως επίσης θεωρητικά σαν Marketing τις αναφέρει ο Christopher στην σελίδα 107
υπό τον τίτλο: “Logistics και αξία για τον μέτοχο”...

Το ζητούμενο όμως είναι αν πρόκειται για συνεργασίες μεταξύ "αυτόνομων" ή μήπως
μεταξύ "μη αυτόνομων οντοτήτων", που τις διδάσκει καθ. ο Εμίρης από το βιβλίο του 
Christopher; Υπάρχει δηλαδή πχ μεταξύ τους σχέση ιθύνουσας και ελεγχόμενης
επιχείρησης, που δίδαξε η ΑΒΣΠ;
 
Όπως αντίστοιχα το ίδιο ισχύει βέβαια και για την καθ. Μοσχούρη, που του αρκεί στις
εργασίες ο φοιτητής να κουτσομπολεύει επωνυμίες επιχειρήσεων... Αυτό όμως Κύριοι
είναι θεωρία και Marketing! Ο λόγος είναι απλός, γιατί στην ΟΔΕ υπάρχουν 2 βασικές
λειτουργίες των επιχειρήσεων:
α) Η Διοίκηση της επιχείρησης, δηλαδή αυτή που δουλεύει προς εκτέλεση του σκοπού,
    για τον οποίο αυτή συνεστήθη και
β) Η χρηματοδότηση της επιχείρησης, δηλαδή αυτός που διορίζει την Διοίκηση της.  

Εγώ μελετώ την απάντηση και την δουλεύω μέχρι να προσθέσω και τα έγγραφα που θα
φανερώνουν την βασιμότητα των τεχνοκρατικών μου απόψεων. Φρόνιμο είναι όμως να
προβληματιστεί ταυτόχρονα και το ΠΑ.ΠΕΙ., γιατί η προσέγγιση του ζητήματος είναι τόσο
κρίσιμη, που ίσως από τις επιστημονικές απόψεις του ΠΑ.ΠΕΙ. να εξεταστεί, αν πρέπει να
καταργηθεί το μεταπτυχιακό τους τμήμα περί την "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας"!

Ναι! Αυτό είναι πολύ σοβαρό, αλλά αν η ΑΒΣΠ δίδασκε τα περί την «εφοδιαστικο –αλυσόδεση»
των επιχειρήσεων ήδη από την δεκαετία του 60, γιατί να αντιγράφουμε άβουλα τους ξένους;

Η έγγραφη απάντηση μου έπεται, γιατί δεν θέλω να τους κάνω έξυπνους στο ΠΑ.ΠΕΙ.,
ότι δήθεν τα γνωρίζουν. Οι φοιτητές του ΠΑ.ΠΕΙ. και εγώ αξιώνουμε όμως τώρα να δηλώσετε
σε πιο βιβλίο σας προβλέπετε η διδάσκετε και αυτήν την εμπλοκή των επιχειρήσεων στην
λειτουργία της αγοράς;
Δηλαδή την "Διοίκηση της Επιχείρησης" και την "χρηματοδότηση της επιχείρησης";

Πάντως η μπούρδα του Christopher  «περί Logistics και αξία για τον μέτοχο»,
που διδάσκει τώρα το ΠΑ.ΠΕΙ. στο μεταπτυχιακό πρέπει να σταματήσει, όπως
ακριβώς σταμάτησε και το κοινό μεταπτυχιακό ΕΜΠ / ΠΑ.ΠΕΙ.! (δεν ξέρω από πότε)
Το ζήτημα είναι πάντως να διδάξετε στο ΠΑ.ΠΕΙ. την «Διοίκηση επιχειρήσεων»
και όχι την «Διοίκηση Αλυσίδας», γιατί αλλιώς αυτή θα είναι μόνο… για να σας δέσουνε…
Τέλος της παρένθεσης

Δεν χρειάζεται να προσεγγίσω και άλλες αναφορές των Sunil Chopra & Peter Meindl,
για να σας τονίσω την διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης, ή διαφορετικά τις
αντιφατικές προσεγγίσεις μεταξύ του “Marketing” των ξένων, όπως το έχουν
μασκαρεμένο σαν “Supply Chain Management”…
Αντίθετα,
Ο Ευρωπαίος ακαδημαϊκός δεν θα συγκρίνει την “Lieferkette” = “Supply Chain” του με
τον ανταγωνιστή του, γιατί και οι δύο ανεξάρτητα από τις “στρατηγικές” και τις “διοικήσεις”
των επιχειρήσεων τους, θα εφαρμόσουν τους ίδιους κανόνες της ΕΕ, είτε…:
- Για να “εφοδιαστικο - αλυσοδέσουν”, είτε…:
- Για να “εφοδιαστικο - κομποδέσουν” νήματα, ρούχα, βαμβάκι, κλπ στο έδαφος της ΕΕ.

Όμως καθεμιά θα κάνει τον δικό της επιχειρησιακό λογισμό = business logistics, που
δίδαξε 4 χρόνια η ΑΒΣΠ, για να λάβει τις αποφάσεις της, δηλαδή πχ για την αγορά
πρώτων υλών, προγραμματισμό παραγωγής, τις αγορές και τον χρόνο που θα επιλέξει
για να διαθέσει την παραγωγή της στην αγορά, κλπ...

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν την διαφορά των επιστημονικών πεδίων;
Ο ευρωπαίος δεν κάνει θεωρία πάνω στην έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα", κάτι που κάνει
ο Αμερικάνος ή ο Άγγλος ελεύθερα, γιατί με τις θεωρητικές “Marketing” προσεγγίσεις τους
δεν αντιστρατεύεται τις θεσμοθετημένες διαδικασίες “εφοδιαστικο – αλυσοδεσίματος” της
ίδιας της χώρας τους, ή μιας άλλης τρίτης χώρας, εκεί που “εφοδιαστικο-αλυσοδένεται”,
πχ το νήμα ή το βαμβάκι.

Το ίδιο συμβαίνει και μετά το 1993 με την διαφορά ότι στο οικονομικό – θεωρητικό πεδίο
μετάλλαξαν το "Marketing" σε "Supply Chain", που της διόρισαν μάλιστα και Management,
δηλαδή Διοίκηση. Ξεχνούν όμως ότι επιστημονικά το πεδίο “Διοίκηση” έχει την προϋπόθεση:
- Αφενός να τηρείται λογιστήριο για να μπορούν να συλλέγονται οι πληροφορίες
που χρειάζονται, για να ληφθούν οι επιχειρηματικές αποφάσεις της “Διοίκησης”.
- Αφετέρου να εφαρμόζονται από την “Διοίκηση” οι κανόνες που ορίζονται,
δηλαδή τώρα πλέον και από τους κανονισμούς της ΕΕ και την φορολογική νομοθεσία…

- Άρα όποιος φοιτητής επιγράφει μια εργασία του ως «“διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας»,
πριν ή μετά από τον ορισμό του για την εφοδιαστική του αλυσίδα, οφείλει να δηλώνει αν
βρίσκεται στην χώρα μας και στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ και Αγγλία.
Αυτό επιστημονικά στην λειτουργία των επιχειρήσεων καλείται...“Πεδίο εφαρμογής”.

Πρακτικά ακόμα και οι πιο χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι της επιχείρησης για να
στείλουν μια επιστολή προς στον πελάτη, προμηθευτή, κλπ, άρχιζαν πάντα
σαν επικεφαλίδα με την λέξη: {«Αφορά:»} και μετά στην συνέχεια με λίγες
λέξεις διευκρίνιζαν το περιεχόμενο της επιστολής τους.
Όταν επομένως οι καθηγητές διδάσκουν για την “εφοδιαστική αλυσίδα” δεν
θα όφειλαν να διευκρινίζουν και το “πεδίο εφαρμογής” των απόψεων τους;
Δηλαδή αν πχ εντάσσονται στο θεσμικό πλαίσιο των ΗΠΑ - Αγγλίας ή πχ της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και της χώρας μας;

Η ΑΒΣΠ στα τελευταία έτη σπουδών μας δίδασκε για την λήψη αποφάσεων
διάφορες περιπτώσεις που είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε κάτω τις γνώσεις
μας για να πάρουμε τις αποφάσεις. Δηλαδή από πού, πώς, πόσο, κλπ θα
αγοράσουμε, όπως επίσης και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται,
για να εκτελεστούν οι δράσεις, που είναι απαραίτητες για την υλοποίηση
των αποφάσεων που πήραμε.

Τελειώνοντας διευκρινίζω εδώ ότι για εμάς στην ΑΒΣΠ δεν υπήρχε τότε
Supply Chain Manager, γιατί βρισκόμαστε στην “προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Για εμάς υπήρχε πχ μόνο Πρόεδρος και Διοικητικό Συμβούλιο ΑΕ, που έκανε
“Διοίκηση Επιχειρήσεων” και όχι βέβαια γενικά και αόριστα “Διοίκηση Αλυσίδας”…

Για τον λόγο αυτό σαν αιχμή του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ ήταν τότε να
μάθουμε, με πιο τρόπο και η Διοίκηση της Πολυεθνικής συγκεντρώνει τα οικονομικά
μεγέθη από τις επιχειρήσεις που ελέγχει, (έχει εφοδιαστικο-αλυσοδεμένες), ή τυχόν
συμμετέχει κατά μειοψηφία σε κάποιες άλλες.
Όμως επειδή το πεδίο ήταν δύσκολο μας βοηθούσαν οι λεγόμενοι “βοηθοί καθηγητές”,
οι οποίοι δίδασκαν με βάση το φυλλάδιο…

«ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ - ΛΕΛΥΜΕΝΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ»…
…τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονταν από διάφορες περιπτώσεις, πχ:
- Προσδιορισμός εξαλειφομένων κερδών βάσει της μεθόδου της ολοσχερούς εξαλείψεως.
- Εγγραφαί ενοποιήσεως βάσει της μεθόδου της κλασματικής εξαλήψεως.
- Προσδιορισμός διαφοράς μεταξύ τιμής κτήσεως της συμμετοχής και εσωτερικής
   λογιστικής αξίας αυτής.
- Προσδιορισμός επιτευχθέντος αποτελέσματος υφ’ εκάστης εταιρείας,… κλπ, …κλπ!

Το σύγγραμμα «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» φέρει ήδη πριν από τον
ΠΡΟΛΟΓΟ την εξής αφιέρωση:
                       ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ
                        ΕΙΣ ΤΟΝ
     ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΝ
Τ. ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
                 ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ
Αυτή η αφιέρωση σε συνάρτηση με τις αναλύσεις του βιβλίου και ιδιαίτερα
οι αναφορές συγκεκριμένων παραδειγμάτων, από τις οποίες συνάγονται
λογιστικές εγγραφές, δείχνουν όχι μόνο την σπουδαιότητα του συγγράμματος.
Διότι πλέον αυτού αποκτούσαμε σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα τόσο για
την εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς,
όσο επίσης τον τρόπο που ανταγωνίζονταν ή συνεργάζονταν για το μοίρασμα
της αγοράς και την κατανομή των κερδών τους όπου έκριναν συμφέρον τους.
Ενδεικτικά πχ:
- “Ενδοεταιρικαί Ζημίαι επί των Αποθεμάτων”,
- “Ενδοεταιρικαί Χρεαπαιτήσεις”, κλπ...

Με παράδειγμα της λογιστικής εγγραφής, πχ:
- Περίπτωσις επιτευχθέντος και διανεμηθέντος κέρδους Εκμεταλλεύσεως:
----------------------------------------------
Μερίσματα Εισπρακτέα 800.000
Πρόσοδοι εξ εξηρτημένων Εταιρειών 800.000
------------------------------------------------------------
- Περίπτωσις επιτευχθέντος και μη διανεμηθέντος κέρδους Εκμεταλλεύσεως
-------------------------------------------------------------
Συμμετοχή εις Εταιρείαν Ε 800.000
Αναλογία μας επί κερδών Εταιρείας Ε 800.000
------------------------------------------------------------

 Συμπέρασμα στην εξέλιξη 
                 της αγοράς της Μεταφοράς
(Με βάση πάντα την διδασκαλία της ΑΒΣΠ)

…Για να μπορέσετε να κατανοήσετε την δική μου τεχνοκρατική προσέγγιση
της εξέλιξης λειτουργίας της αγοράς πρέπει να συμφωνήσουμε στον
παρακάτω συλλογισμό μου:

α) Όταν προσεγγίζουμε την έννοια “Supply Chain” είμαστε στο πεδίο “Marketing”,
    δηλαδή προσεγγίζουμε γενικά και αόριστα την λειτουργία της αγοράς. Τότε μπορούμε
    ότι θέλουμε να παίρνουμε και ότι θέλουμε να το αφήνουμε στην άκρη.
    Επιπλέον για να εμπλουτιστούμε ή να δηλώσουμε την βασιμότητα και ακρίβεια των
    αναφορών μας να προσθέτουμε και από την βιβλιογραφία τις απόψεις άλλων.

β) Όταν προσεγγίζουμε την έννοια “Supply Chain Management”, τότε
     βρισκόμαστε στην Διοίκηση Επιχειρήσεων της ΑΒΣΠ, με την εξής όμως διάκριση:

β1) Αφενός την διάκριση της “Διοίκησης” κάθε επιχείρησης – “κρίκου αλυσίδας” χωριστά, 
      που κατά την ΑΒΣΠ είναι οι «έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων».
Πρόκειται για ένα πρόσωπο δηλαδή που ορίζετε ως προϊστάμενος στον κάθε “κρίκο” –
επιχείρηση της “αλυσίδας”. Αυτός κατά την ΑΒΣΠ εργάζεται εκτελώντας εντολές, 
δηλαδή με βάση τις οικονομικές αρχές και όχι για την επίτευξη κέρδους.

β2) Αφετέρου την Διοίκηση όλων των παραπάνω “κρίκων αλυσίδας”, που είναι
      η Διοίκηση κάθε Ιθύνουσας Επιχείρησης. Αυτή κατά την ΑΒΣΠ λειτουργεί ως
      διορισμένο “Supply Chain Management”, δηλαδή δεν ελέγχουν πάντα οι ίδιες
οι Ιθύνουσες Επιχειρήσεις το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών των “κρίκων”,
δηλαδή των αλυσοδεμένων επιχειρήσεων τους.

Η Ιθύνουσα Επιχείρηση αφορά δηλαδή σε μία “επιχείρηση εργαλείο”, για να εποπτεύει,
να καθοδηγεί να συντονίζει και να ελέγχει την λειτουργία των κατά Christopher
“μη αυτόνομων οντοτήτων”, πχ για την παραγωγή και διάθεση του τζιν στην παγκόσμια αγορά.

Η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ αφορά δηλαδή σε μια επιχείρηση, στην οποία
η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει, της έχει ορίσει “Διοίκηση”,
πχ Διοικητικό Συμβούλιο και Πρόεδρο ΔΣ, της απόλυτης εμπιστοσύνης της.

Δηλαδή η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει, της έχει αναθέσει
τα καθήκοντα της {“Διοίκησης συγκεκριμένων Επιχειρήσεων” της} και όχι την
{"Διοίκηση" εφοδιαστικής αλυσίδας}, γιατί μην ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε προ του
1993, δηλαδή στην {"προ" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή}.

Ως είναι αυτονόητο και τα πρόσωπα αυτά είναι διορισμένα από τον κεφαλαιούχο
και εργάζονται υπό τις εντολές του με την εφαρμογή των Οικονομικών Αρχών
και όχι για την επίτευξη κέρδους.

Δηλαδή την εμπορική πολιτική των Ιθυνουσών επιχειρήσεων για την επίτευξη
κέρδους, πχ ποσότητες, ποιότητες, αγορές που θα διατεθούν, διαφορικές τιμές
ανά κράτος, κλπ, την ορίζει η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει.

Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα όμως ότι η εμπορική πολιτική ασκείται μεταξύ των
επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου, πχ για το μοίρασμα της αγοράς, πχ η ΑΒΣΠ
δίδαξε για “συμφωνίες κυρίων”, “τραστ”, “καρτέλ” “κονσέρ”, “pools”, επιπλέον για
την διαφορική πολιτική τιμών παγκοσμίως, προμήθειες υλικών από επιχείρηση
που ελέγχεται από κοινού, κλπ.

β3) Τέλος υπάρχει και η παραπάνω Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, που
      εισάγω εγώ, τις οποίες άλλοι τις αποκαλούν “Πολυεθνικές Επιχειρήσεις”.
      Αυτές λειτουργούν κατά την ΑΒΣΠ για την επίτευξη κέρδους και προς τον
      σκοπό αυτό ασκούν:
      - Τόσο την Οργάνωση και την Διοίκηση των παραπάνω επιχειρήσεων για την
         παραγωγή του προϊόντος. Δηλαδή την "διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας"=
         το "Supply Chain Management" του Christopher...
     - Όσο όμως και στην συνέχεια την “Λειτουργία της Διαθέσεως” του προϊόντος
        στην παγκόσμια αγορά. Ή μήπως το "εφοδιαστικό δίκτυο" του Christopher;

Για τον λόγο αυτό το επιστημονικό πεδίο που διδαχθήκαμε τότε στην ΟΔΕ
στην ΑΒΣΠ ήταν «Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων»*
και όχι βέβαια το  Supply Chain Management που διδάσκεται μετά το 1995 
και για τον λόγο αυτό σαν τελευταίο όλων των μαθημάτων στην ΑΒΣΠ ήταν
οι Ενοποιημένοι Ισολογισμοί*.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν καθεμιά 
προς επίτευξη του σκοπού συστάσεως της. Όμως τον "σκοπό" καθεμιάς
τον ορίζει αυτός που έχει το πελιοψηφικό πακέτο των μετοχών της...

*Προσέξτε την έννοια των λέξεων
   στην εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς:
Από την στιγμή που διδαχθήκαμε την «οργάνωση και διοίκηση επιχειρήσεων»,
λογικό ήταν να διδαχθούμε σαν τελευταίο όλων των μαθημάτων και τον τρόπο
που θα συγκεντρώνουμε και τα οικονομικά αποτελέσματα αυτών των
επιχειρηματιών, των οποίων οι επιχειρήσεις τους ελέγχουν ή συμμετέχουν διεθνώς*
σε πολλές άλλες επιχειρήσεις…! (Πχ στις 10 του Christopher που παράγουν τζιν,)

* Για να καταλάβουν οι θεωρητικοί το “διεθνώς” που εγώ ανάφερα για να
περιγράψω αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, θα πρέπει να το προσδιορίσω και στην
ορολογία της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή, δηλαδή:
Αφενός Για να συγκεντρώνουν οι Supply Chain Managers τα οικονομικά
αποτελέσματα των επιχειρήσεων που τις έχουν “εφοδιαστικο-αλυσοδεμένες”!
Αφετέρου Για να συγκεντρώνουν οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου
τα αποτελέσματα χρήσης όλων ανεξαίρετα των επιχειρήσεων, στις οποίες
έχουν επενδύσει τα τεράστια κεφάλαια τους!

Αυτό για να το καταλάβουν και οι φοιτητές για να συντάσσουν άρτιες
διατριβές σημαίνει:
Όταν συντάσσουν μια διατριβή, όπως είναι πχ η συνημμένη, τότε βρίσκονται
στο πεδίο των εξής λειτουργιών που δίδαξε η ΑΒΣΠ:
“Αγορών”, “παραγωγής” και “πωλήσεων”.
Εδώ όλα τα “εφοδιαστικο- αλυσοδεσίματα” εκτελούνται με την κατάρτιση
και την εκτέλεση:
συμβάσεων “πώλησης”, “έργου” και “βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς”.

Προσοχή όμως όπως ανάφερα παραπάνω!
Η ΑΒΣΠ δίδαξε όμως και τις λειτουργίες “Διοίκησης” και “Χρηματοδότησης”...
Εδώ πλέον βρισκόμαστε σε άλλο επιστημονικό πεδίο, γιατί άλλη είναι:
Η Διοίκηση της επιχείρησης!
και άλλο είναι:
Η Χρηματοδότηση της επιχείρησης!

Πιο αναλυτικά,...
Στην ΟΔΕ τα “εφοδιαστικο - αλυσοδεσίματα” εκτελούνται από τους εργαζόμενους
μέσα στις επιχειρήσεις με διάφορες ειδικότητες και ανάλογα υψηλούς μισθούς,
ανεξάρτητα αν η επιχείρηση είναι κατά Christopher "αυτόνομη" ή ίσως, γιατί όχι
και "μη αυτόνομη οντότητα".

Εδώ όμως καταρχήν η διάκριση της "αυτόνομης οντότητας" είναι απλή.
Κατά την ΑΒΣΠ η αυτόνομη οντότητα λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και
οικονομική αυθυπαρξία.
Δεν αναλύω εδώ περισσότερα, γιατί θα αναλύσω παρακάτω την “μη αυτόνομη
οντότητα” για να υπάρχει σύγκριση.
(Στις "αυτόνομες οντότητες" τα πράγματα είναι απλά, γιατί ισχύει το...
“μοναχός χόρευε και όσο θέλεις πήδα”.
Ή… ότι είσαι “γαϊδούρι ξεκαπίστρωτο”…)

Ας υποθέσουμε όμως τώρα ότι η επιχείρηση της διατριβής του φοιτητή είτε επειδή
γέρασε και αποχώρησε ο επιχειρηματίας από την ενεργό δράση, είτε γιατί του έγινε
μια δελεαστική πρόταση δέχεται να πουλήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών του
σε μία άλλη επιχείρηση.

Αντιλαμβάνεστε όμως τότε, ότι η επιχείρηση αυτή μεταλλάχθηκε σε "μη αυτόνομη
οντότητα", γιατί η Διοίκηση της ανελήφθη από άλλο επιχειρηματικό σχήμα - όμιλο…
Εδώ όμως έγιναν τροποποιήσεις καταστατικών, λογιστικές εγγραφές και οι
προβλεπόμενες δημοσιεύσεις στο ΦΕΚ, δηλώσεις στην εφορία, κλπ…

Όπως είναι επόμενο η επιχείρηση με την νέα της "νομική προσωπικότητα"
θα λειτουργεί ως “εφοδιαστικο – αλυσοδεμένη φασονιέρισα” υπό τις εντολές
του “έχοντος αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”, τον οποίο της τον
διόρισαν οι νέοι ιδιοκτήτες της επιχείρησης…

Αυτός θα συντονίζεται φυσικά και θα λειτουργεί με βάση εντολές που θα λαμβάνει 
από άλλη επιχείρηση του ομίλου, πχ για τις ποσότητες, τα είδη που θα παράγουν,
από που θα αγοράζουν υλικά, που και πως θα διαθέτουν την παραγωγή τους, κλπ.

Εδώ βρισκόμαστε στον ο Christopher και στο πόρισμα της Booz Allen and Hamilton
του 1982 και την “Μελέτη Allen” της ΑΒΣΠ του 1965, ότι δηλαδή αυτός θα πρέπει
να οργανώσει σωστά την “εφοδιαστική του αλυσίδα”, δηλαδή πχ:
- Να μην αγοράζει παραπάνω υλικά από ότι χρειάζονται, 
- Να τα αγοράζει από εκεί που του υπέδειξαν,
- Να φροντίζει να έχουν οι μηχανές υλικά,
- Να μην καθυστερεί η παραγωγή από κακό συντονισμό και βέβαια...
- Να συγχρονίζει το πρόγραμμα παραγωγής, σε συνάρτηση με τις προθεσμίες
  παραδόσεως των παραγγελιών, που του υπέδειξαν ότι το “εφοδιαστικό -
  αλυσοδέσιμο" του πρέπει να εκτελέσει, κλπ…

Ποιος όμως είναι αυτός που συντονίζει όλες τις “εφοδιαστικο αλυσο-δεμένες
φασονιέρισες” παραγωγής του τζιν του φαρμάκου, κλπ;
Κατά την ΑΒΣΠ είναι η Ιθύνουσα επιχείρηση που διορίζεται ως επικεφαλής
στην κάθε “εφοδιαστική αλυσίδα” ανά προϊόν, με σκοπό μεταξύ άλλων να
οργανώνει, συντονίζει και ελέγχει τις λειτουργίες όλων των άλλων, που
εμπλέκονται στην παραγωγή πχ του τζιν!

 

Η "ΔΙΟΙΚΗΣΗ" ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ποιος διορίζει όμως τον "Διοικητή" στην Ιθύνουσα Επιχείρηση, αυτήν
δηλαδή που θα έχει την ευθύνη για την παραγωγή και διάθεση πχ του τζιν
στην Ασία, για να διακινηθεί από εκεί στην παγκόσμια αγορά;

Επειδή κατά την ΑΒΣΠ όλες αυτές οι επιχειρήσεις είναι Ανώνυμες Εταιρείες είναι
προφανές ότι θα είναι αυτός που ελέγχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τους.
Άρα και κάθε Ιθύνουσα επιχείρηση έχει και την Διοίκηση της!
Επομένως υπάρχει ενδεχόμενο μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου να
κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών περισσοτέρων Ιθυνουσών
Επιχειρήσεων, που ελέγχουν καθεμιά διάφορες “εφοδιαστικές αλυσίδες”,
πχ του τζιν, του φαρμάκου, κλπ, ή ίσως να συμμετέχει μειοψηφικά και
σε κάποιες άλλες...

Εγώ παραπάνω εξήγησα τον τρόπο που βρίσκουν άκρη για να μετράνε τα
κέρδη τους οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου, με ένα εκ των μαθημάτων
της επιστήμης της λογιστικής, δηλαδή αυτό των Ενοποιημένων Ισολογισμών.
Εσείς μπορείτε να μου εξηγήσετε πώς συγκεντρώνουν τα κέρδη τους οι 
"Διοικητές των εφοδιαστικών αλυσίδων" που επικαλούνται στα βιβλία τους;

Προσέξτε όμως τώρα να αντιληφθείτε την παραπληροφόρηση που κάνουν
όσοι διδάσκουν Supply Chain Management & Logistics, όπως 
πχ ο Christopher, ο οποίος αναφέρει στην σελίδα 107 υπό τον τίτλο:
“Logistics και αξία για τον μέτοχο”:
{Καθαρό λειτουργικό εισόδημα
μείον
φόροι
επενδύσεις σε κεφάλαιο κίνησης
μείον
επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο
=
ελεύθερες ταμειακές ροές μετά φόρων}

Εγώ ευχαριστώ τον Christopher γιατί επιβεβαιώνει την διαχρονικά
κατηγορηματική μου δήλωση ότι εδώ: 
    “Logistics” μονολεκτικά σημαίνει Λογιστική!
Όμως αυτό σημαίνει ότι κάθε "οντότητα" έχει το δικό της λογιστήριο...
Άρα ο Christopher πρέπει να διευκρινίζει για ποιόν "μέτοχο" αναφέρεται;
Στον μέτοχο σε μια αυτόνομη οντότητα;
Στον μέτοχο μιας μη αυτόνομης οντότητας;
Στον μέτοχο μιας Ιθύνουσας επιχείρησης;
Στον Μέτοχο της Πολυεθνικής επιχείρησης; ή
Στον μέτοχο ενός παγκόσμιου κολοσσού, πχ μιας επιχείρησης
Μεγάλου Κεφαλαίου, που έχει επενδύσει από ένα μπαούλο δις δολάρια
σε κάθε διεθνές χρηματιστήριο;

Επιπλέον τι είναι αυτός ο “μέτοχος” του Christopher;
Πλειοψηφών;
Μειοψηφών;
Προνομιούχος; κλπ…

Βασική προϋπόθεση επομένως μιας μεστής μεταπτυχιακής διατριβής δεν είναι
να συντάσσεις ένα πίνακα περιεχομένων και στην συνέχεια να αναφέρεις άκριτα
και ασύνδετα κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο που διδάσκει ο καθηγητής, 
όταν αυτό το έγραψε αποκλειστικά με βιβλιογραφία ΗΠΑ και Αγγλίας και μάλιστα
όλη μετά το 1993 και την αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.

Επιπλέον διχως σεβασμό στην ΑΒΣΠ που είχε διδάξει τα πάντα που αναφέρουν άγγλοι
και αμερικάνοι ως "διοικηση εφοδιαστικής αλυσίδας" 40 χρόνια πριν από αυτούς!

Παρενθετικά
Οι πτυχιακές και ιδιαίτερα οι μεταπτυχιακές διατριβές των φοιτητών πρέπει να έχουν
σαν σκοπό να λειτουργούν σαν σκαλοπάτι εισόδου του πτυχιούχου στην αγορά εργασίας.
Δηλαδή να γυρίζει ο φοιτητής πίσω στον καθηγητή του πριν συντάξει την εργασία του
και να σχολιάζει με τον καθηγητή του τι παρατήρησε στην λειτουργία της επιχείρησης
σε σχέση με αυτά που διδάχθηκε. Στην συνέχεια με την βοήθεια του καθηγητή να
διαμορφώνεται το τελικό κείμενο της διατριβής.

Αυτό βέβαια για την συγκεκριμένη διατριβή σημαίνει ότι ο φοιτητής εκτός από την
επωνυμία της επιχείρησης και την πληροφορία ότι ήταν το «πρώην φαρμακείο…»
έπρεπε στην συνέχεια να μην εντάξει το "φάρμακο" στην «εφοδιαστική αλυσίδα του
φαρμάκου», αλά την ίδια την επιχείρηση στην Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.
Αυτό όμως θα σήμαινε για την προσέγγιση της διατριβής ότι θα διακρινόταν με βάση τα
ισχύοντα στην χώρα μας και στην ΕΕ σε δύο ενότητες, συγκεκριμένα εδώ περιληπτικά:

Η πρώτη ενότητα:   Η εξωτερική Ενωσιακή Διαμετακόμιση, Τ1
Για την {"προ" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή} βρισκόμαστε στις "Διεθνείς Μεταφορές".
Σε αυτήν την περίπτωση ο φοιτητής...
...Να έχει κατά νου την «αλυσίδα εφοδιασμού» της ΕΕ και να προσεγγίσει την
εργασία του από την θέση του Βιομηχάνου ως Εισαγωγέα και Εξαγωγέα του σχήματος
της ΕΕ. Εκεί να εξηγήσει για το καθεστώς Ενωσιακής Διαμετακόμισης Τ1, δηλαδή
τις διαδικασίες που ισχύουν στις εισαγωγές ή εξαγωγές από ή προς τρίτες χώρες.

Αντίστοιχα αν έφερνε τις πρώτες ύλες του κατ’ ευθείαν στο εργοστάσιο ή αν τις
απόθετε σε ένα ΚΑΔ, (θυμήσου τα logistics γρήγορης απόκρισης του Christopher),
και από εκεί να τις έφερνε σταδιακά στο εργοστάσιο του.
Όμως στην περίπτωση Τ1 να εξηγήσει ότι θα χρειαζόταν και έναν Εκτελωνιστή
του σχήματος της ΕΕ για να μην κάνει λαθρεμπόριο…

Η δεύτερη ενότητα: Η Εσωτερική Ενωσιακή Διαμετακόμιση, Τ2
Για την {"προ" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή} βρισκόμαστε στις "Εθνικές Μεταφορές".
Σε αυτήν την περίπτωση ο φοιτητής...
...Να έχει κατά νου την «αλυσίδα εφοδιασμού» της ΕΕ και να προσεγγίσει την
εργασία του από την θέση πάντα του Βιομηχάνου, αλά όμως τώρα ως "Πωλητή"
των εμπορευμάτων που πουλάει και ως "Αγοραστή" των πρώτων υλών που
αγοράζει. 

Εκεί πλέον ο φοιτητής πρέπει να βρίσκεται πάντα στην αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ,
όμως θα πρέπει τώρα να προσεγγίσει με βάση την "εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού
του γερμανού, δηλαδή και τις "αγορές" την "παραγωγή" και τις "πωλήσεις". 
Εκεί πρέπει να γράφει όσα διδάχθηκε στην ΟΔΕ, δηλαδή να μην εγκλωβίζεται στο
σύγγραμμα του καθηγητή, αλλά από όλο συνολικά το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ. 

Εδώ όμως εγώ διαπίστωσα το εξής παράδοξο, ότι δηλαδή ο φοιτητής του ΠΑ.ΠΕΙ.
ήταν των «Ναυτιλιακών Σπουδών», άρα η «αλυσίδα» του δεν αφορούσε στην
κυκλοφορία εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ, αλά από απανταχού της οικουμένης
μέχρι ένα λιμάνι της Ευρώπης.

Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που η «αλυσίδα» του φοιτητή εκτεινόταν μόνο μέχρι
για να αγκυροβολήσει το πλοίο στο λιμάνι της Ευρώπης!
Όμως ο φοιτητής αναλώθηκε στην εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης και βέβαια 
μπορεί να ικανοποίησε τον καθηγητή, σίγουρα όμως όταν ζητήσει κάπου θέση
εργασίας δεν πρόκειται να του την προσφέρουν, γιατί για την εσωτερική λειτουργία
της επιχείρησης έχουν άλλους πιο ειδικούς, τους πτυχιούχους ΟΔΕ!... 
Τέλος της παρένθεσης.

          ΠΟΣΕΣ "ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ" τελικά ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Όλα τα παραπάνω προσεγγίζονται στην εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς
από τους θεωρητικούς Marketing παγκοσμίως με τον όρο:
“Supply Chain Management & Logistics”.
Εγώ με τις γνώσεις μου από την ΑΒΣΠ αποκρυπτογράφησα τα ξένα και
τα ελληνικά βιβλία τον όρο αυτό και προς διευκόλυνση των φοιτητών ΟΔΕ
τον εξηγώ αμέσως μετά σε 2 δύο μόνο ενότητες.

Πρώτη ενότητα: Η “Διοίκηση της Επιχείρησης”:
Η ΑΒΣΠ ήδη από το πρώτο έτος σπουδών μας δίδαξε ότι η βιομηχανική
επιχείρηση έχει πέντε λειτουργίες,:
“αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις”, “διοίκηση” και “χρηματοδότηση”.
Πιο αναλυτικά αναφερόταν ο Μάριος Γεωργιάδης στο σύγγραμμα του
«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ» εκδόσεως 1967 στις σελίδες 98 – 120.
Εκεί δίδασκε πιο αναλυτικά τις εξής βασικές λειτουργίες:
1) Την χρηματοοικονομική λειτουργία.
2) Την λειτουργία του εφοδιασμού.
3) Την  τεχνικοπαραγωγική λειτουργία..
4) Την λειτουργία της διαθέσεως.
5) Την διοικητικο – λογιστική λειτουργία.
Ενδιαφέρον για την κατανόηση του {“Διοικητή" εφοδιαστικής αλυσίδας} των 
θεωρητικών περιγράφεται στην συνέχεια στο σύγγραμμα με την παράγραφο:

«2.- Χρηματοοικονομική λειτουργία
1. Δια την ίδρυσιν και λειτουργίαν της επιχειρήσεως καθίσταται απαραίτητον
ορισμένον μέγεθος κεφαλαίων.
Η φροντίς της αναυρέσεως, συγκεντρώσεως, διαχειρήσεως, εξυπηρετήσεως
και εν καταλλήλω χρόνω επιστροφής των κεφαλαίων τούτων ανήκει εις την
χρηματοοικονομικήν λειτουργίαν της επιχειρήσεως.
Πρόκειται περί βασικής λειτουργίας συγκροτουμένης άμα τη ιδρύσει της
επιχειρήσεως – και προ πάσης άλλης λειτουργίας – αποσκοπούσης εις την
συγκέντρωσιν του απαραιτήτου κεφαλαίου ως και εις την ορθολογικήν
επένδυσιν τουτου.»

Προσοχή εδώ στο απόσπασμα:
{Πρόκειται περί βασικής λειτουργίας συγκροτουμένης άμα τη ιδρύσει της
επιχειρήσεως – και προ πάσης άλλης λειτουργίας... }
Αυτό σημαίνει ότι η επιχείρηση δεν μπορεί ακόμα να "δουλέψει", δηλαδή να
ασκήσει τις δραστηριότητές της... Αυτό γιατί εκείνη την στιγμή η επιχείρηση
είναι απλά ένα καταστατικό, που πρέπει να δημοσιευτεί αρμοδίως, να γίνει
έναρξη εργασιών στην Εφορία, να ανοιχτούν λογαριασμοί στην τράπεζα, κλπ. 

Αυτό στα επόμενα έτη σπουδών (το μάθημα του Γεωργιάδη ήταν 2ου έτους),
το διδαχθήκαμε ότι η «Διοίκηση» στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης
είναι οι λεγόμενες νομιμοποιήσεις, (μαθήματα Εμπορικού και Αστικού Δικαίου).
Σε αυτά διδαχθήκαμε δηλαδή για τις διαδικασίες που έκανε η Ανώνυμος Εταιρεία
"άμα τη ιδρύσει", (ή μία ΕΠΕ), για να ανακοινώσει στην αγορά το πρόσωπο, του
οποίου την υπογραφή πρέπει να δέχεται ως έγκυρη στην κατάρτιση συμβάσεων,
δηλώσεων στην εφορία, τραπεζικούς λογαριασμούς, κλπ. Αυτό γινόταν με σχετική
δημοσίευση στο ΦΕΚ τεύχος ΑΕ & ΕΠΕ…

Σημαντική προσθήκη
Προσέξτε πρακτικά την διαφορά των παραπάνω λειτουργιών στον
ελληνικό σιδ/μο.
Από την μία πλευρά λειτουργεί ο ΟΣΕ, ο οποίος στο σχήμα της ΕΕ
είναι ο Μεταφορέας, δηλαδή “Carrier” στο σχήμα της ΕΕ.
Αντίστοιχα στο σχήμα της ΕΕ φαίνεται και ο “Freight Forwarder”,
δηλαδή η ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Μπορείτε τώρα να εντάξετε αυτούς τους εξουσιοδοτημένους οικονομικούς
φορείς της ΕΕ στην λειτουργία της αγοράς της χώρας μας; Συγκεκριμένα:
α) Σε ότι αφορά στην «χρηματοοικονομική λειτουργία» της ΑΒΣΠ έχουμε
    δηλαδή την Κυβέρνηση και... «Πρόκειται περί βασικής λειτουργίας
    συγκροτουμένης άμα τη ιδρύσει της επιχειρήσεως – και προ πάσης
    άλλης λειτουργίας...» ιδρύει αυτές τις επιχειρήσεις…
β) Σε ότι αφορά στην «χρηματο-λογιστική λειτουργία» έχουμε αυτούς
    που διορίζονται στην συνέχεια από την κυβέρνηση για να εκτελεστεί
    ο σκοπός συστάσεως αυτών των επιχειρήσεων…

Προσοχή όμως τώρα σε ότι αφορά την λειτουργία τους με βάση τους
κανονισμούς της ΕΕ.
Δεν επιτρέπεται πχ ο ΟΣΕ ως Μεταφορέας να σταματά τον συρμό όπου
του αρέσει και να προσκαλεί τους εμπόρους / βιομηχάνους, για να τους
παραδώσει τα φορτία.
Ο Μεταφορέας – ΟΣΕ οφείλει δηλαδή να τερματίσει το δρομολόγιο σε
χώρο που είναι αρμοδίως εξουσιοδοτημένος από την ΕΕ, για να
διαχειρίζεται στην συνέχεια τα φορτία.

Αντιλαμβάνεστε ότι εδώ έχουμε πχ δύο περιπτώσεις:
- Η πρώτη είναι ο τερματικός σταθμός του ΟΣΕ να λειτουργεί και σαν
  “Warehouse Keeper” της ΕΕ.
- H δεύτερη είναι να παραδίδει τα φορτία στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ που θα τα
  εκφορτώνονται πχ σε ένα ΚΑΔ και από εκεί αφού εκτελεστούν οι κατά
  περίπτωση οι προβλεπόμενες διαδικασίες να παραδίδονται στους εμπόρους
  ή βιομηχάνους…
Εγώ σας περιέγραψα απλά και κατανοητά μια λειτουργία της αγοράς.
Εσείς μπορείτε να μου εντάξετε σε αυτήν την λειτουργία της αγοράς
με λίγα λόγια και σταράτα όπως έκανα εγώ τον “Logistician”, τον
“logistics Manager”, και τον “supply Chain Manager” σας;
Εγώ πάντως σας δίνω πρακτικά παραδείγματα για να σας βοηθήσω:
α) Μήπως οι παραπάνω λειτουργούν πχ ως «γερανιτζίδες», που έχει
    προσλάβει ο ΟΣΕ για να φορτώνουν ή να ξεφορτώνουν τα container;
β) Μήπως είναι εργάτες που έχουν συνάψει σύμβαση με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ
    ή το Τελωνείο για να εκτελούν τις  χαμαλοδουλειές, πχ το φόρτωμα ή το
    ξεφόρτωμα, που τους αναθέτουν;
γ) Αν όμως οι παραπάνω αφορούν σε εργαζόμενους σε βιομηχάνους ή εμπόρους,
   που τους έχουν προσλάβει για να τους κάνουν «εφοδιαστική (logistics)»
   εγώ παραιτούμαι. Αυτό γιατί οι κάθε είδους δραστηριότητες που αραδιάζουν διεθνώς
    οι θεωρητικοί εντάσσονται σε διαφορετικά πεδία λειτουργίας των επιχειρήσεων.
    Δηλαδή...
δ) Τις κάθε είδους και αιτίας δραστηριότητες «εφοδιαστική (logistics)» εντός των 
    επιχειρήσεων τις αποφασίζουν οι Διοικήσεις των επιχειρήσεων ύστερα από
    Λογισμό = logistics, ο οποίος έχει σαν σκοπό την επίτευξη κέρδους. Η ΑΒΣΠ
    τον δίδασκε ως “επιχειρησιακό Λογισμό” και οι ξένοι τον έχουν μεταφράσει ως
    “business logistics”. Περισσότερα βλέπε και σε άλλα σημεία.
Τέλος της προσθήκης

Όπως καταλαβαίνετε εγώ θα προσεγγίζω από εδώ και μετά τώρα πλέον τα
παραπάνω με το πεδίο “διοικητικο – λογιστική” λειτουργία της ΑΒΣΠ, γιατί η
επιχείρηση αρχίζει να λειτουργεί…
Αυτό στην καθημερινότητα της δουλείας το λέγαμε νόμιμη εκπροσώπηση
της επιχείρησης που ήταν πχ ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕ,
ή ο Διαχειριστής της ΕΠΕ. Αυτός δηλαδή που θα εκτελέσει τις δραστηριότητες
για να επιτευχθεί ο σκοπός συστάσεως της επιχείρησης.

Τώρα πλέον όταν κάθε δραστηριότητα, πχ για αγορές, πωλήσεις, εισπράξεις,
μεταφορά, παραλαβή, κλπ, καθίσταται "αυτοτελής δραστηριότητα", διδαχθήκαμε
να κατανοούμε και να εκτελούμε τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται. 

Πάνω σε αυτό δεν δέχομαι κουβέντα, γιατί έχω τρέξει για τις “νομιμοποιήσεις”
της DANZAS 100 και βάλε φορές.
Πήγαινα συγκεκριμένα στην Εθνική Τράπεζα που είχαμε τον λογαριασμό όψεως
και ζητούσα στο έγγραφο της εταιρείας μου να βάλει η τράπεζα το “γνήσιο της
υπογραφής”. Αυτό ήταν ένα κείμενο σε σφραγίδα της μορφής:
«Βεβαιώνουμε το γνήσιο της υπογραφής του κ. …, το οποίο δεχόμαστε σήμερα
ότι δεσμεύει την εταιρεία… ΔΑΝΖΑΣ».

Αυτό συνέβαινε γιατί στην τράπεζα είχαμε καταθέσει το σχετικό ΦΕΚ και γνώριζε
την νόμιμη εκπροσώπηση της εταιρείας μας.
Προς διευκόλυνση λοιπόν αντί να πηγαίνουμε σε κάθε πελάτη συνεργάτη,
κλπ και το ΦΕΚ, οι τράπεζες διευκόλυναν με αυτόν τον απλό τρόπο τις
συναλλαγές των πελατών τους.

Το συμπέρασμα εδώ είναι ότι "διοίκηση της επιχείρησης" είναι η λειτουργία, που
αναλαμβάνει τις δράσεις, για να εκτελέσει τον σκοπό συστάσεως της επιχείρησης...
Για την βιομηχανική επιχείρηση πχ τις αγορές την παραγωγή και τις πωλήσεις, κλπ.

Δεύτερη ενότητα: Η “Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”:
Το ζητούμενο είναι τώρα ποιος γίνεται νόμιμη εκπροσώπηση της επιχείρησης;
Αυτό η ΑΒΣΠ μας το δίδαξε σε ειδικά μαθήματα, πχ Εμπορικό Δίκαιο, Οικονομική των
Επιχειρήσεων, κλπ και αφορά στην “χρηματοοικονομική λειτουργία” της επιχείρησης.

Δηλαδή κατά την σύσταση της εταιρείας στο καταστατικό δηλώνεται ποια είναι τα
μέλη της εταιρείας και το ποσοστό συμμετοχής εκάστου στο κεφάλαιο ιδρύσεως.
Από αυτό το ποσοστό συνάγονται οι πλειοψηφίες, που θα έχουν το δικαίωμα να
ορίζουν και την νόμιμη εκπροσώπηση της επιχείρησης.

Άρα με λίγα λόγια αυτό σημαίνει ότι:
- άλλη είναι η "διοίκηση" της επιχείρησης που προκύπτει από το μέγεθος των
  κεφαλαίων και του ποσοστού συμμετοχής σε αυτά από τα μέλη – μετόχους της
  επιχείρησης. 
Αυτό όμως σημαίνει ότι:
- άλλη είναι βέβαια και η "νόμιμη εκπροσώπηση" της επιχείρησης που την ορίζει
   ο παραπάνω πλειοψηφών μέτοχος!

Οι φοιτητές το κατάλαβαν ήδη, θα το εξηγήσω για να το καταλάβουν και οι δικοί μας
καθηγητές που διδάσκουν {"Διοίκηση" Εφοδιαστικής Αλυσίδας}:
Η “Διοίκηση” στην "ανεξάρτητη οντότητα" του Christopher  είναι ο μέτοχος
με την πλειοψηφική συμμετοχή στο κεφάλαιο της επιχείρησης.
Στην ΑΕ είναι 51%, στην ΕΠΕ είναι συνδυασμός προσώπων και εταιρικών
μεριδίων, συγκεκριμένα ¾ προσώπων και μεριδίων.

Δηλαδή αν είναι 2 εταίροι και ο ένας έχει 80% και ο άλλος 20% δεν μπορεί να
εκλεγεί ο νόμιμος εκπρόσωπος – διαχειριστής.
Θα πρέπει να δώσει επομένως μερίδια σε 2 δικά του πρόσωπα πχ από 20% και
να έχει αυτός το 40%.
Με τον τρόπο αυτό αποκτά τόσο την πλειοψηφία προσώπων, όσο και την
πλειοψηφία εταιρικών μεριδίων.

Άρα με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ η Ιθύνουσα Επιχείρηση ως προς την
{“Διοίκηση” μιας εφοδιαστικής αλυσίδας} είναι απλά η νόμιμη εκπροσώπηση της,
που έχει μεταξύ άλλων και την ευθύνη να δίνει οδηγίες και να ελέγχει τις
υπόλοιπες εφοδιαστικο - αλυσοδεμένες επιχειρήσεις του τζιν, του φαρμάκου...

Από εκεί και πέρα αυτός που κατέχει το πλειοψηφικό ποσοστό στο κεφάλαιο
της Ιθύνουσας επιχείρησης, όπως επίσης και των λοιπών επιχειρήσεων αλυσίδας,
πχ του τζιν επιλέγει και ανακοινώνει αρμοδίως στις αρχές του κράτους που έχει
την έδρα της κάθε {"εφοδιαστικο - αλυσοδεμένη επιχείρηση}, το πρόσωπο που
ορίζει να εκπροσωπεί την επιχείρηση.
Άρα και ο νόμιμος εκπρόσωπος της Ιθύνουσας επιχείρησης, όπως και όλοι οι
υπόλοιποι της εφοδιαστικής αλυσίδας του τζιν, κλπ είναι καθένας τους ένας 
“διορισμένος διοικητής” κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας, πχ του τζιν του Christopher
και των δικών μας θεωρητικών - συνοδοιπόρων του!

Συνιστώ λοιπόν στους καθηγητές "Supply Chain Management" να διδάξουν τις
λειτουργίες των επιχειρήσεων με βάση το σχήμα του γερμανού και της ΑΒΣΠ,
δηλαδή “αγορές”, “παραγωγή” και “πωλήσεις” και αν στην συνέχεια θέλουν
να κατανείμουν την παραγωγή πχ σε 5 χώρες, τότε:
- Διορίζουν ως νόμιμη εκπροσώπηση στην επιχείρηση κάθε κράτους ένα πρόσωπο
  που η ΑΒΣΠ αποκαλούσε τον "έχοντα αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων".

- Αναθέτουν σε μια από τις 5 επιχειρήσεις τον ρόλο της Ιθύνουσας Επιχείρησης,
   δηλαδή να οργανώνει συντονίζει, (μελέτη Allen) ελέγχει, κλπ, μεταξύ άλλων
   και τις υπόλοιπες 4 επιχειρήσεις…

- Στους Ενοποιημένους Ισολογισμούς βρίσκαμε στο τέλος τον τρόπο που η
  επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου – Πολυεθνική Επιχείρηση συγκέντρωνε τα δικά
  της αποτελέσματα χρήσης από τη κάθε “εφοδιαστική αλυσίδα” που συμμετείχε…

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι “Διοίκηση επιχείρησης” είναι αυτός που η
πλειοψηφία στο κεφάλαιο της επιχείρησης τον ορίζει ως νόμιμο εκπρόσωπο
της επιχείρησης για να καταρτίζει συμβάσεις με πελάτες προμηθευτές, κλπ,
για να λειτουργεί η επιχείρηση προς εκτέλεση του σκοπού για τον οποίο συνεστήθη.
Αντιλαμβάνεστε ότι αυτός οφείλει να τηρεί λογιστήριο, τόσο για τις φορολογικές 
υποχρεώσεις της επιχείρησης, όσο και για να ελέγχεται αυτός από τον κεφαλαιούχο...

Δηλαδή κατά τους θεωρητικούς Marketing της «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα»
εποχή, για να “εφοδιαστικο-αλυσοδένεται” η επιχείρηση αρμονικά και
προγραμματισμένα μεταξύ άλλων και με τις υπόλοιπες "μη ανεξάρτητες οντότητες"
του τζιν, του φαρμάκου, κλπ του Christopher.

Αντίστοιχα "Χρηματοδότηση επιχείρησης" είναι ο κεφαλαιούχος που κατέχει το
πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της επιχείρησης, επομένως είναι αυτός
που διορίζει και την παραπάνω  Διοίκηση - νόμιμη εκπροσώπηση της.
Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι:
Tόσο η «"διοίκηση" της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή,
Όσο και η «"διοίκηση" της “προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή,
είναι ακριβώς ίδια… Δηλαδή:
ο Πρόεδρος ΔΣ ή ο Διευθύνων Σύμβουλος κάθε επιχείρησης!

Το συμπέρασμα με βάση την ΑΒΣΠ επομένως είναι ότι υπάρχουν στην
λειτουργία της αγοράς 2 μόνο εφοδιαστικο - αλυσοδεσίματα:
1) Η σχέση μεταξύ των επιχειρήσεων, πχ "αδελφές", "θυγατρικές", κλπ... και
   βέβαια ο σκοπός συστάσεως εκάτης, πχ  Βιομηχανικές, Εμπορικές, Μεταφοράς, κλπ.
2) Το θεσμικό πλαίσιο που οφείλουν να εφαρμόζουν οι παραπάνω, για να
    εκτελεστούν οι συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ τους.

Προσέξτε τώρα για να υπάρχει και διάκριση μεταξύ της «Χρηματοοικονομικής
Λειτουργίας» και της «Διοικητικό – Λογιστικής Λειτουργίας» της ΑΒΣΠ, σε σύγκριση
με τις φιλοσοφίες του David A. Taylor, Ph. D. στο βιβλίο του «Διαχείριση Εφοδιαστικής
Αλυσίδας», εκδόσεως 2004.
Ο φιλόσοφος ήδη στην πρώτη κιόλας σελίδα αναφέρει 4 από τις πολλές δεκάδες
επωνυμίες επιχειρήσεων, των οποίων τις δραστηριότητες σχολιάζει στο βιβλίο του, πχ:
{1) Nike
  2) Cisco systems
  3) Dell
  4) Wal – Mart…}
...και στο τέλος του βιβλίου ανέφερε 320 πηγές, (επωνυμίες επιχειρήσεων), που
κουτσομπόλεψε στο βιβλίο!
Οι αναφορές που κάνει όμως για όλες τις επιχειρήσεις των πηγών του αφορούν
αποκλειστικά σε δημοσιογραφικά σχόλια, που θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν από
τις οικονομικές εφημερίδες ή την τηλεόραση. Δηλαδή σχολιάζει απλά τις επιλογές ή τα
αποτελέσματα επιχειρηματικών αποφάσεων, δίχως να προσεγγίζει στο πεδίο του
"βιομηχανικού λογισμού" την εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων,όπως επίσης το
θεσμικό πλαίσιο και το περιβάλλον της αγοράς, εντός της οποίας λειτουργούν.

Εγώ δηλώνω πτυχιούχος μόνο της ΑΒΣΠ και με βάση τις γνώσεις μου ερωτώ:
α) Αυτές οι επιχειρήσεις είναι απλά η «Χρηματοοικονομική Λειτουργία», δηλαδή
    ο Κεφαλαιούχος, (επιχείρηση μεγάλου κεφαλαίου), που ελέγχει πχ μια Ιθύνουσα
    επιχείρηση, στην οποία έχει αναθέσει την παραγωγή και διάθεση στην παγκόσμια
    αγορά συγκεκριμένων προϊόντων; Ή μήπως…
β) Αυτές είναι η «Διοικητικό – Λογιστική Λειτουργία», όπως δηλαδή η παραπάνω
    «Ιθύνουσα Επιχείρηση» της ΑΒΣΠ, που έχει οργανώσει κατ’ εντολή της
    επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου, να λειτουργήσει «ένα διατεταγμένο
     συγκρότημα επιχειρήσεων», με σκοπό την παραγωγή συγκεκριμένου
     προϊόντος, το οποίο θα διαθέσουν στην παγκόσμια αγορά με βάση τις
     εντολές που έλαβε;

Το κάνω απλό για να το καταλάβουν και οι καθηγητές που γράφουν βιβλία
«εφοδιαστικής αλυσίδας»:
- Ποιος κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών των επιχειρήσεων των
   "πηγών" του David Taylor;
- Είναι πχ 2 – 3 φυσικά πρόσωπα ή μια άλλη επιχείρηση;
- Πού έχουν έδρα οι παραπάνω επιχειρήσεις των "πηγών" του "David Taylor;
- Πού και από ποιούς ασκούνται οι λειτουργίες "παραγωγής" και "διάθεσης" των
  προϊόντων τους στην αγορά;

Δεν υποβάλω άλλες ερωτήσεις γιατί τουλάχιστον οι φοιτητές το κατάλαβαν ήδη,
ότι δεν υπάρχει δηλαδή επιστημονικό πεδίο «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας».
Αν τώρα οι καθηγητές τους θέλουν να αρθρώσουν αντίλογο, θέλω να μου
εξηγήσουν αν υπάρχει διαφορά:
- Μεταξύ του όρου που αναφέρεται στον τίτλο του βιβλίου του David Taylor
  «“Διαχείριση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας», από το βιβλίο του οποίου διδάσκει
  εξ όσων γνωρίζω ο καθηγητής που ανέθεσε την εργασία στον φοιτητή.
- Από την «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας» του τίτλου των 800 σελίδων
  βιβλίου των Sunil Chopra & Peter Meindl;

Εγώ πάντως για να σας βοηθήσω σας συνιστώ να μελετήσετε όλοι σας την
Οικονομική των Επιχειρήσεων της ΑΒΣΠ, γιατί ίσως εκεί να διακρίνετε όπως εγώ,
την διαφορά της έννοιας “διαχείριση” από την έννοια “διοίκηση”.
Δηλαδή «Διοίκηση» είναι η Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου η οποία διορίζει
τους “διαχειριστές” των εταιρικών υποθέσεων στις επιχειρήσεις που ελέγχουν.
Δηλαδή αυτές που θα ασκήσουν τις δραστηριότητες προς επίτευξη του σκοπού
για τον οποίο συνεστήθησαν και λειτουργούν.
Κατά συνέπεια:
«“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας» θα κάνει προφανώς ο David Taylor, γιατί σε όλο
το βιβλίο του κάνει κουτσομπολιό και κατά φαντασία περιγραφή επιχειρηματικών
αποφάσεων και των αποτελεσμάτων τους. 
Αντίθετα...
«“Διαχείριση” εφοδιαστικής αλυσίδας» θα πρέπει να κάνουν οι Sunil Chopra &
Peter Meindl, γιατί αναφέρουν δραστηριότητες λειτουργίας των επιχειρήσεων,
που αφορούν στον επιχειρησιακό και βιομηχανικό λογισμό της ΑΒΣΠ!
Λυπάμαι όμως που η ΑΒΣΠ δίδασκε στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή
και δίδασκε την:
«“Διοίκηση” Επιχειρήσεων» και όχι την «"διοίκηση" ή "διαχείριση" αλυσίδας»!

Παρενθετικά οφείλω προς όφελος των φοιτητών να ανακεφαλαιώσω την
διαφορά των εννοιών «Διοίκηση Εφοδιαστικής αλυσίδας» των θεωρητικών,
από την «Διοίκηση Επιχειρήσεων» της ΑΒΣΠ.
Στην «εφοδιαστική αλυσίδα» προσεγγίζονται μόνο οι επιχειρήσεις με την
επωνυμία η τα προϊόντα που διακινούν. Δηλαδή οι θεωρητικοί κουτσομπολεύουν
μόνο την εμπλοκή των επιχειρήσεων γενικά και αόριστα και μάλιστα καθένας
με τον δικό του τρόπο επιλεκτικά, αόριστα και αποσπασματικά.

Στην «διοίκηση επιχειρήσεων» όμως τα πράγματα διαφέρουν, γιατί η διοίκηση
κάθε επιχείρησης ασκεί δραστηριότητες για την επίτευξη του σκοπού συστάσεως
της και εχει κατά την ΑΒΣΠ "ίδια αποτελέσματα χρήσεως".
Άρα όταν ένας φοιτητής ΟΔΕ συντάσσει την πτυχιακή διατριβή του, δεν πρέπει
να προσεγγίζει τις βασικές λειτουργίες της βιομηχανικής επιχείρησης, δηλαδή τις
“αγορές”, “παραγωγή” και “πωλήσεις” σαν «"Διοίκηση" Εφοδιαστικής Αλυσίδας»,
γιατί αυτές οι λειτουργίες είναι αρμοδιότητες της «"Διοίκησης" αυτής και μόνο
βιομηχανικής επιχείρησης»!
Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος, που όχι μόνο οι φοιτητές, αλλά και οι καθηγητές
στα βιβλία τους περί την «εφοδιαστική αλυσίδα» αισθάνονται την ανάγκη να
αρχίζουν πάντα το βιβλίο τους με περιγραφή, τι σόι πράμα είναι η δική τους
«εφοδιαστική αλυσίδα»…
Με την επιλογή τους αυτή παίρνουν στην συνέχεια καθένας τους λίγες σελίδες
ανούσια, θεωρητικά και ασύνδετα αποσπάσματα από 100 βιβλία, για να γράψουν
το δικό τους "σύγγραμμα"!...

ΧΡΟΝΟΣ ΜΗΔΕΝ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ

Απλά κάποιοι ασήμαντοι παγκοσμίως καπηλεύτηκαν μετά το 1993
τον όρο Lieferkette = Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ,
για να προσεγγίσουν την λειτουργία της αγοράς πάντα με τον ίδιο
ακριβώς τρόπο, όπως δηλαδή πρωτύτερα τον προσέγγιζαν ως "Marketing".

Το κακό για την χώρα μας είναι ότι κάποιοι δικοί μας αντιγράφουν
άβουλα τους ξένους ΗΠΑ & Αγγλίας, ενώ εμείς κατέχουμε διαχρονικά
τα πάντα και βέβαια τα είχαμε προ του 1993 και θεσμοθετημένα.
Απλά για να είμαι σαφής δηλώνω ότι εμείς στην χώρα μας μετά το 1993
προσαρμώσαμε τους μέχρι το 93 ισχύοντες κανόνες κυκλοφορίας των
εμπορευμάτων στην χώρα μας με τους κανονισμούς της ΕΕ.

Παράδειγμα για να είμαι σαφής:
Απόσπασμα από την σελίδα 13 του βιβλίου του Σπύρου Μπινιώρη
«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ – LOGISTICS»
{6. Μεταφορές: παραδοσιακά οι μεταφορές αποτέλεσαν ένα πολύ σημαντικό
παράγοντα ο οποίος χαρακτηρίζει μοναδικά την διαδικασία διαχείρισης
εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics. Πέραν του ότι ο όρος μεταφορά
(transportation) προήλθε από τις Αμερικανικές μεταφορικές εταιρείες,
η ίδια η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics
ήταν αρχικά συνώνυμη με την έννοια των μεταφορών.»}

Παρενθετικά
Οι "παραδοσιακές μεταφορές" στην χώρα μας εφοδιαστικο - αλυσόδεναν
στο Τελωνείο.
Οι transportation στην χώρα μας, δηλαδή οι παραδοσιακές μεταφορές μας
μετά το 1993 εφοδιαστικο - αλυσοδένουν πχ και προς ένα ΚΑΔ.
Στις ΗΠΑ τι άλλαξε κ. Μπινιώρη;
Μήπως το "Marketing" σε "Supply Chain" η κάτι άλλο;

Δύο παρατηρήσεις σχετικά:
1) “Μεταφορά” είναι ενικός αριθμός και “Μεταφορές” είναι πληθυντικός αριθμός.
Δεν ξέρω ούτε με ενδιαφέρουν οι ορολογίες των αμερικάνων, γιατί εγώ κατέχω
την “Μεταφορά” όπως είναι θεσμοθετημένη και λειτουργεί διαχρονικά στην
χώρα μας, δηλαδή ότι η “Μεταφορά” είναι σύμβαση έργου! Με εμπλεκόμενα
πρόσωπα τον Μεταφορέα και τον Εντολέα. 

Επιπλέον ο {“όρος” Μεταφορές} ετίθετο στο καταστατικό συστάσεως της επιχείρησης
 στο άρθρο "Σκοπός", πχ “Διεθνείς Οδικές Μεταφορές”, με βάση τον οποίο η Εφορία
απέδιδε στην συνέχεια τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας, (ΚΑΔ), της επιχείρησης.
(Βλέπε και σε άλλα σχόλια. Να ξέρετε πάντως ότι για να διδαχθούν οι παραπάνω 2 (δύο)
"Μεταφορές" μου χρειάζονται 4 (τέσσερεις) τουλάχιστον τόμοι!)

2) Σε ότι αφορά όμως:
«Η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics ήταν αρχικά
συνώνυμη με την έννοια των μεταφορών», δεν μπορώ να το αφήσω ασχολίαστο.
Το έχω γράψει πολλές φορές από τότε που άνοιξα την ιστοσελίδα μου, δηλαδή
ότι η ΕΕ το 1993 όφειλε να ρυθμίσει την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο
έδαφος της Ευρώπης με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη.

Με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 “εφοδιαστικο- αλυσόδεσε”:
- Τόσο αυτούς, που τα εμπορεύματα είναι δικά τους,
- 'Οσο όμως και τις επιχειρήσεις, που εμπλέκονται στις δραστηριότητες, για να τους τα
   κουβαλάνε από τον ένα στον άλλο!
Η ΕΕ αυτό το συνολικό νταραβέρι μεταξύ Εντολέων και Μεταφορέων για την εκτέλεση
του κουβαλήματος των εμπορευμάτων το ονόμασε στον κανονισμό της:
"Lieferkette = Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού".

Ίσως όμως ο καθηγητής Μπινιώρης με αυτήν την παραπάνω πρόταση του προσδιορίζει
άθελά του την “προ” και την “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Δηλαδή το έτος μηδέν του καθηγητή πρέπει να είναι το 1995, γιατί από τότε
όλοι οι θεωρητικοί Marketing ΗΠΑ και Αγγλίας άρχισαν να γράφουν για την
“εφοδιαστική αλυσίδα”, ενώ πρωτύτερα όπως αναφέρει παραπάνω ο ίδιος 
ο Μπινιώρης όλοι τους έγραφαν για τις... “παραδοσιακές μεταφορές”!

Το συμπέρασμα εδώ είναι ότι το "κουβάλημα" είτε προσεγγίζεται σαν "αλυσίδα", είτε σαν
"μεταφορές", είτε σαν "εφοδιαστική", κλπ είναι πάντα μια λειτουργία της αγοράς, την οποία
προ του 1993 θεσμοθετούσε και ήλεγχε κάθε κράτος της Ευρώπης χωριστά.
Όμως μετά το 1993 ή ΕΕ όρισε ενιαίους κανόνες κουβαλήματος για όλα τα κράτη μέλη,
τους οποίους δυστυχώς οι δικοί μας καθηγητές ΑΕΙ τους παραβλέπουν και διδάσκουν
θεωρητικές ασυναρτησίες ΗΠΑ και Αγγλίας. Κρίμα και άδικο για τους φοιτητές!
Τέλος του παραδείγματος

Συμβουλή για το ΠΑ.ΠΕΙ
Μετά το 2014 που άνοιξα την ιστοσελίδα μου και μελέτησα σταδιακά όλα τα βιβλία
γύρο από το "Supply Chain Management & Logistics" κατάλαβα ότι κετέχω τις
"παραδοσιακές μεταφορές" του Μπινιώρη 100 φορές πιο άρτια, σωστά και έγκυρα
από όλους μαζί τους καθηγητές ΑΕΙ, που διδάσκουν αυτό το πεδίο!
Χαίρομαι όμως που διαπιστώνω ότι στο ΠΑ.ΠΕΙ άρχισαν τουλάχιστον να εγκαταλείπουν
τις αρχές "εφοδιαστική (logistics)" του ΕΜΠ και να οργανώνουν δικό τους μεταπτυχιακό.

Αν βρω το κουράγιο θα προμηθευτώ και θα μελετήσω τα σχετικά βιβλία του ΠΑ.ΠΕΙ..
Πάντως στην ιστοσελίδα τους αναφέρονται στην "Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας" και σαν
βιβλιογραφία συνιστούν τον Christopher. 
Δηλώνω κατηγορηματικά! Αν δεν λάβουν υπόψη τους "ενοποιημένους ισολογισμούς"
της ΑΒΣΠ, τότε να αφήσουν την "διαχείριση" στην ησυχία της!

Το κάνω απλά και Πασαλιμανιώτικα για να το καταλάβουν στο ΠΑ.ΠΕΙ.:
Αν σέβονται την παράδοση της ΑΒΣΠ θα πρέπει να διακρίνουν 2 "αλυσίδες",
δηλαδή...
- αφενός των επιχειρήσεων, που τα εμπορεύματα είναι δικά τους, πχ εμπορικές,
  βιομηχανικές,
- αφετέρου των επιχειρήσεων που τους τα κουβαλάνε από τον ένα στον άλλο!
Τέλος...
Αν θέλουν στην παραπάνω λειτουργία της αγοράς να ορίσουν και "Διαχείριση",
τότε πλέον θα πρέπει να γίνει περιγραφή του θεσμικού πλαισίου που θα ενταχούν,
για να λειτουργήσουν οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις στην αλυσίδα τους...
Εκεί όμως αρχίζουν και τα δύσκολα!
Κοντολογίς:
1) Θα αντιγράψουν κοντόφθαλμα από βιβλία ΗΠΑ, Αγγλίας; 
2) Θα λάβουν υπόψη τους κανονισμούς "αλυσίδας" της ΕΕ;
3) Θα σεβαστούν την "πρώτη διδάξασα" ΑΒΣΠ;
Προς το παρόν τέλος με το ΠΑ.ΠΕΙ. (όμως θα επανέλθω σίγουρα...!)

Προσέξτε όμως την ουσία της μεταβολής που συντελέστηκε στο έδαφος της
Ευρώπης το 1993:
Κάθε κράτος της Ευρώπης είχε μέχρι τότε τις δικές του "παραδοσιακές μεταφορές"
και βέβαια τις δικές του "παραδοσιακές διαδικασίες" για την εκτέλεση τους!
Η ΕΕ αντί λοιπόν να ορίσει "μοντέρνες μεταφορές" και "μοντέρνες διαδικασίες"
άφησε την "τεχνολογία μεταφορών" στην "παραδοσιακή" εξέλιξη της... και απλά
όρισε τις "παραδοσιακές μεταφορές" με τον όρο "αλυσίδα εφοδιασμού", για να τις 
θεσμοθετήσει απλά και μόνο με τους ίδιους κανόνες για όλα τα κράτη μέλη.

Εγώ δηλώνω ότι διαχρονικά και "παραδοσιακά" υπάρχουν 2 Μεταφορές:
Η πρώτη είναι η μεταφορά αξίας (σύμβαση πώλησης) με βάση την οποία
τα εμπορεύματα αλλάζουν Κύριο, δηλαδή αυτόν που είναι δικά του.
Η δεύτερη είναι η μεταφορά φορτίου (σύμβαση έργου) με βάση την
οποία τα εμπορεύματα αλλάζουν Κάτοχο, δηλαδή αυτόν που τα έχει
προσωρινά στην κατοχή του.

Προβληματιστείτε:
Ποιά «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής αλυσίδας» πρέπει να διδάσκονται οι φοιτητές ΟΔΕ;
- Αυτή όλων ανεξαίρετα των ξένων που την διδάσκουν θεωρητικά σαν “Marketing”,
  αφού στις προσεγγίσεις τους δεν αναφέρουν τις συμβάσεις “εφοδιαστικο –
  αλυσοδέσεων” για να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στην αγορά;

Όπως αντίστοιχα δεν υπάρχει για αυτούς η «Η διοικητικο – λογιστική λειτουργία».
της ΑΒΣΠ;...
Δηλαδή η υποχρέωση για την καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που
συνάγονται από την εκτέλεση των συμβάσεων "πώλησης" και "έργου"!
Άρα όπως "αμερικάνικα" διδάσκεται η “διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας” στην χώρα
μας δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε εφαρμόζεται η φορολογική νομοθεσία της χώρας μας 
και οι κανονισμοί της ΕΕ!...

- Άρα πρέπει να διδάσκεται η «Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων» της ΑΒΣΠ,
  από την διδασκαλία της οποίας συνάγονται και λογιστικές εγγραφές από την
  εκτέλεση των συμβάσεων και με τον τρόπο αυτό εφαρμόζεται η νομοθεσία.
- Τελικά αποφασίστε οι δικοί μας ακαδημαϊκοί:
Πώς φθάνει πχ το φάρμακο στον ασθενή της μεταπτυχιακής εργασίας του φοιτητή;
α) Μέσω «αλυσίδας»;
β) Μέσω «δικτύου»; Ή μήπως…
γ) Μέσω… πελαργού; Ή μήπως
δ) Με τις “παραδοσιακές μεταφορές” του Μπινιώρη,
    ...που μεταλλάχτηκαν μετά το 1995 σε "εφοδιαστική Αλυσίδα";

Εγώ δηλώνω ότι ποιο σωστό είναι με τον πελαργό γιατί, για όποιον κατέχει το
επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, στην φωτογραφία φαίνεται καταρχήν ότι ο πελαργός
εκτελεί μια "Μεταφορά", (transportation του Μπινιώρη). Άρα ο πελαργός είναι
"Μεταφορέας"!
Όποιος όμως έχει δουλέψει θα έχει εκτελέσει μεταφορά και θα ξέρει ότι ο
Μεταφορέας - πελαργός έχει και φωλιά… δηλαδή πχ αποθήκη – Κ.Α.Δ.*!
*ΚΑΔ = Κέντρο αποθήκευσης και Διανομής...

Το κυριότερο είναι ότι στην ΕΕ και το ΚΑΔ είναι εξουσιοδοτημένος οικονομικός φορέας
και έτσι τόσο ο πελαργός ως Μεταφορέας, όσο και ως ΚΑΔ θα είναι εγκλωβισμένος και
αυτός στο κλουβί του και μάλιστα αλυσοδεμένος με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93…

Όπως όμως διαπιστώνετε τόσο ο Μεταφορέας, όσο όμως και το ΚΑΔ υπάρχουν
στο σχήμα του κανονισμού της ΕΕ 2454/93, επομένως υπόκεινται στις διατάξεις
για την εφαρμογή των κανόνων κοινοτικής διαμετακόμισης που ορίζονται εκεί.
Ιδού και πάλι το σχήμα της ΕΕ για να το εμπεδώσετε:
(Το έγγραφο (σχήμα) δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να επισυναφτεί λόγω
τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Ετος μηδέν των άγγλων

Δεν είναι όμως μόνο οι αμερικάνοι που έχουν “έτος μηδέν” στην εφοδιαστική
τους αλυσίδα. Την μεταστροφή “εφοδιαστικής αλυσίδας” έκαναν και οι άγγλοι
την ίδια περίοδο με τους αμερικάνους. Ιδού καταρχήν μια σύντομη απόδειξη,
που εντόπισα στον πρόλογο κιόλας του βιβλίου του Christopher:
«Όταν κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου, το 1992, η αξιοποίηση
των logistics και της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας βρισκόταν στα σπάργανα,
παρότι οι ιδέες στις οποίες βασίζονται κυκλοφορούσαν από καιρό.»

Τι σημαίνει: «Η πρώτη έκδοση του βιβλίου, το 1992, η αξιοποίηση των logistics και
της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας βρισκόταν στα σπάργανα…»;
Μήπως…
α) …Ότι η Πρώτη έκδοση του βιβλίου ήταν το 1992; Ή μήπως…
β) …Ότι μέχρι το 1992 υπήρχαν μόνο οι {“ιδέες” διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας},
   που μεταλλάχτηκαν μετά το 1993 σε κάτι άλλο;
γ) Πώς μεταλλάσσονται τέλος οι {“ιδέες” διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας}
    σε κάτι άλλο; Μήπως κατά Christopher αν τους τσοντάρεις και “Logistics”;…
Ή μήπως…
ε) Με τα διφορούμενα που γράφτηκαν στην αρχή στην πρώτη σελίδα ως τίτλος
   του βιβλίου του Christopher δηλαδή:

Πάνω – Πάνω:
"LOGISTICS ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ"

Κάτω – κάτω:
"BUSINESS / MANAGEMENT – 79"…

…προσπαθεί να το παίξει παλιός στον όρο «Εφοδιαστική αλυσίδα» της ΕΕ με
την παραλλαγή: {…οι «“ιδέες” εφοδιαστικής αλυσίδας στις οποίες βασίζεται
το βιβλίο του κυκλοφορούσαν από καιρό.»

Αυτό γιατί στην επόμενη σελίδα γράφει ότι το ίδιο το βιβλίο έχει πρώτη
έκδοση 2007 και η δεύτερη έκδοση που έχω στα χέρια μου είναι του 2017…
Μπορεί κάποιος να μου παρουσιάσει και από πλευράς άγγλων εκτός από τις
“ιδέες” Christopher έστω και ένα βιβλίο “εφοδιαστικής αλυσίδας” προ του 1995;

Άρα λοιπόν και οι άγγλοι δεν ήξεραν τι είναι {εφοδιαστική αλυσίδα και logistics}
και ο Christopher για να το παίξει παλιός αρχίζει το βιβλίο του με αυτόν τον
διφορούμενο τρόπο, για να παραμυθιάσει με εντυπωσιακές θεωρίες του Marketing,
το οποίο είναι η ειδικότητα του, όχι μόνο τους συμπατριώτες του, αλλά δυστυχώς
και αρκετούς δικούς μας…

Οι μεταφραστές όμως πχ του βιβλίου δεν οφείλουν να μας εξηγήσουν την ασάφεια;...
…Ποιο είναι δηλαδή το χρονικό των “ιδεών” που έγιναν η "αλυσίδα" του Christopher;
Μήπως…
α) …Το 1979 με το: «BUSINESS / MANAGEMENT – 79»; (= τρέχα γύρευε…)
β) …Το «,1992,» “που γράφτηκε αυτό το βιβλίο”; (= τρέχα γύρευε…)
γ) …Ποιο να είναι όμως “αυτό το βιβλίο” άραγε, για να ψάξω να το βρω;
δ) Μήπως “αυτό το βιβλίο” είναι η πρώτη έκδοση του βιβλίου του Christopher
    του 2007, του οποίου εγώ έχω στα χέρια την δεύτερη έκδοση του 2017;

Σε κάθε περίπτωση πάντως ότι αναφέρει και ο Christopher στο πεδίο των
“ιδεών” λειτουργίας της αγοράς ως “Supply Chain Management & Logistics”
έρχεται δεύτερος της ΕΕ!

Παρενθετικά
Το μόνο που μπορώ εγώ να καταθέσω με επιφύλαξη είναι το γεγονός ότι οι Άγγλοι
"μπήκαν" και "βρήκαν" στην ΕΕ. Άρα το 2007 που έγραψε ο Christopher το πρώτο του
βιβλίο, στην Αγγλία υπήρχαν και επιστήμονες που κατείχαν το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ, οι
οποίοι είχαν γνώση και άποψη για την λειτουργία της αγοράς και με βάση τις επιταγές του
Κανονισμού ΕΕ 2454/93. 

Ο Christopher επομένως με την επιλογή των {"ιδεών" εφοδιαστικής αλυσίδας},
διαφοροποιεί το "Marketing" του και ταυτόχρονα καπηλεύεται τον όρο "Lieferkette"
της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
Με τον τρόπο αυτό πλατειάζει στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ που αφορά  στην
εκμετάλλευση, δηλαδή στην εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων.
Αυτή η επιλογή έδωσε την ευκαιρία στον Christopher να εισάγει στο "ΜΑ - ΜΑ του",
(Μαϊμού - Marketing του), την λειτουργία των επιχειρήσεων "Διοίκηση". 

Εγώ όμως δηλώνω σε όλους τους τόνους ότι δεν υπάρχει επιστημονικό πεδίο "Διοίκηση
Εφοδιαστικής Αλυσίδας"! Το πεδίο των "ιδεών" εφοδιαστικής αλυσίδας του Christopher
καλείται Διοίκηση Επιχειρήσεων.  Αν τώρα κάποιοι αρέσκονται να διδάσκουν "Μα - Μα",
τότε ας το αποκαλούν "Διοίκηση Αλυσοδεμένων Επιχειρήσεων". Όμως και τότε θα έρχονται
δεύτεροι, γιατί η ΑΒΣΠ τις "αλυσοδεμένες επιχειρήσεις" τις είχε ονομάσει "διατεταγμένο
συγκρότημα επιχειρήσεων".
Τέλος της παρένθεσης  

Άρα και για τον Christopher ισχύουν τα ίδια ακριβώς ότι και στις ΗΠΑ.
Όλοι οι ξένοι δηλαδή επηρεάστηκαν από το όρο Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού
του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετά το 1995 άρχισαν
να γράφουν τα ίδια ακριβώς όπως πάντα, πάνω στην παραγωγή και κυκλοφορία
των εμπορευμάτων. Η μόνη διαφορά είναι ότι μετά το 1995 τα ορίζουν ως
"Supply Chain Management & Logistics", για να προβληθούν στην χώρα τους,
ότι δήθεν εισάγουν κάτι νέο στο περιβάλλον λειτουργίας της αγοράς τους.

Συμβουλή προς φοιτητές & εργαζόμενους 

Για εμάς όμως που είμαστε πλήρες μέλος της ΕΕ δεν πρέπει να αναπαράγουμε
και να διδάσκουμε την "εφοδιαστική αλυσίδα" των ξένων! Η διαφορά της ΕΕ με
τους ξένους είναι ότι και εκείνοι στο δικό τους “έτος μηδέν” ανακάλυψαν προφανώς
τον τροχό και κατάλαβαν ότι πρέπει να βγούνε και έξω από τα εργοστάσια:
α) Για να προσεγγίσουν την λειτουργία της αγοράς και σε ότι αφορά καταρχήν στα
   “εφοδιαστικο – αλυσο – κουβαλήματα” των πρώτων υλών και μισοτελειωμένων
  προϊόντων από την μία βιομηχανική επιχείρηση στην άλλη και…
β)… στην συνέχεια να προσεγγίσουν και τα “εφοδιαστικο – αλυσο – κουβαλήματα”
   των τελικών καταναλωτικών προϊόντων δια του εμπορίου στην παγκόσμια αγορά!

Ο όρος της ΕΕ τους ήρθε λοιπόν βολικά και έτσι κάποιοι "μοντέρνοι" από αυτούς
άλλαξαν μόνο στο όνομα την λειτουργία των βιομηχανικών επιχειρήσεων,
δηλαδή τις “αγορές” την “παραγωγή” και τις “πωλήσεις” με τον γενικό και αόριστο
όρο Supply Chain Management & Logistics. Στην ουσία όμως όλοι τους πήρανε
μόνο την έμπνευση από τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 και τον όρο "Lieferkette" =
"Supply Chain" για να μοστράρουν κάτι νέο στην χώρα τους, δηλαδή:
1) Με όρο Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού την κυκλοφορία των εμπορευμάτων,
   των πρώτων υλών προς τα εργοστάσια και στην συνέχεια των έτοιμων προϊόντων
   στην αγορά.
2) Με τον όρο “Logistics” καπηλεύτηκαν τον όρο Logistical System που επέβαλε
   η ΕΕ το 1993 και διδάσκουν σε μοντέρνα ορολογία διαφορικά και αλληγορικά
   κατά περίπτωση την ελληνική αυτή λέξη:
- “Logistics” = "Λογιστική", που κατά την ΑΒΣΠ είναι η επιστήμη που μετρά την
   περιουσία της επιχείρησης και προσδιορίζει το οικονομικό αποτέλεσμα.
- “Logistics” = "Λογισμός" = "μέτρηση και υπολογισμός" που είναι κατά την ΑΒΣΠ
   ο τρόπος σκέψεις και δράσης του βιομήχανου, ("Βιομηχανικός Λογισμός" της ΑΒΣΠ),
   για να εκτελέσει τον σκοπό συστάσεως της επιχείρησης του, που είναι το κέρδος.

Στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε σχετικά τον “επιχειρησιακό λογισμό”, που οι ξένοι
μετάφρασαν στην γλώσσα τους ως "Business Logistics"! Υπάρχει αντίρρηση;
Ασφαλώς δεν υπάρχει αντίρρηση γιατί με την παραπάνω λέξη η ΑΒΣΠ δίδασκε
στην ΟΔΕ 4 ολόκληρα χρόνια αυτό το επιστημονικό πεδίο. Μετά το 1995 οι ξένοι
επικαλούμενοι την αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ προσεγγίζουν τα ίδια ακριβώς 
επιστημονικά πεδία σε ένα μόνο τόμο θεωρία και Marketing.

Το δράμα όμως είναι ότι οι δικοί μας παίρνουν από καμιά εκατοστή βιβλία αλυσίδας
των ξένων λίγες σελίδες από το καθένα και μας παραθέτουν επιλεκτικά,
αποσπασματικά, θεωρητικά και ασυνάρτητα διάφορες λειτουργίες των επιχειρήσεων,
που τις επιγράφουν με την αόριστη έννοια {“Εφοδιαστική Αλυσίδα” & “Logistics”},
χωρίς να γνωρίζουν οι ίδιοι τι ωφέλιμο και χρήσιμο διδάσκουν τους φοιτητές τους!

Δηλώνω κατηγορηματικά και τώρα!
Ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 δεν ήταν τίποτα άλλο από τον Τελωνειακό Κώδικα
της ΕΕ, για να ρυθμίσει την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη. 
Άρα όπως και προ του 1993 δεν γράφαμε ολόκληρα βιβλία για τον δικό μας
Τελωνειακό Κώδικα, αλά τον εφαρμόζαμε πιστά, έτσι και τώρα οφείλουμε να
αφήσουμε τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και τον όρο της: "Αλυσίδα Εφοδιασμού"
που θεσμοθέτησε, μακριά από τιε θεωρητικές προσεγγίσεις των ξένων!

Παρενθετικά σχολιάζω εδώ σύντομα:
Εύκολο είναι να διδάσκεις την λειτουργία της αγοράς με δυσνόητο τρόπο.
Δύσκολο είναι να διδάσκεις την λειτουργία της αγοράς απλά και κατανοητά.  

         ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
                            Φως στον ορίζοντα 

Επειδή εγώ δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις σκοπιμότητες των ξένων
θα περιγράψω παρακάτω πρακτικά το “έτος μηδέν” της ΕΕ και της χώρας μας
και είμαι βέβαιος ότι ουδείς από αυτούς που μετάφρασαν βιβλία ή έγραψαν
δικό τους βιβλίο "εφοδιαστικής αλυσίδας" και “Logistics” θα τολμήσει με δικά
του επιχειρήματα πείρας και γνώσης να τα αντικρο

 

Τέλος της ανακεφαλαίωσης

                           ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

           Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΟ 2014

Αντιλαμβάνεστε ότι εγώ:
- Αφενός με τις γνώσεις μου ΟΔΕ από την ΑΒΣΠ. 
- Αφετέρου με τον θεσμικό ρόλο που είχα στην ΕΕ όταν ήμουν στην ενεργό δράση.
- Επιπλέον με την πείρα μου από την συνεργασία μου με πολυεθνικές επιχειρήσεις,
που τις αναφέρουν κατά δεκάδες οι θεωρητικοί “Supply Chain” & “Logistics” στα
βιβλία τους, δεν μπορούσα να μείνω μετά το 2014 απαθής και αδιάφορος.

Πολύ περισσότερο όταν διαπίστωσα ότι το Πολυτεχνείο ισοπέδωνε το
επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ προβάλλοντας τα “μαστορέματα” και το “χαμαλίκι”
στην λειτουργία των ΚΑΔ, ενώ θα έπρεπε να να προβλεφθεί στον Νόμο:

Α) Σε ότι αφορά στην συμμετοχή των Διοικήσεων των επιχειρήσεων που εμπλέκονται
    στην λειτουργία της αγοράς τον επιχειρησιακό και βιομηχανικό λογισμό, την Λογιστική
    την Διοίκηση των Αποθεμάτων της ΑΒΣΠ, που όπως αποδεικνύω ισχύει  επιστημονικά,
    πρακτικά και θεσμικά μέχρι σήμερα.
Β) Σε ότι αφορά στα καθεστώτα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ
    να δοθεί έμφαση στις φορολογικές υποχρεώσεις και στις διαδικασίες που οφείλουν     
    να σέβονται και να εφαρμόζουν κατά περίπτωση οι επιχειρήσεις. 
    Συγκεκριμένα  δηλαδή στα καθεστώτα Εσωτερικής και Εξωτερικής Ενωσιακής
    Διαμετακόμισης Τ1 & Τ2 και στο Logistical System = λογιστικό σύστημα που επέβαλε
    ήδη από το 1993 η ΕΕ.

Αυτό γιατί εγώ γνώριζα ότι τόσο από τις δραστηριότητες των εργαζομένων εντός
των αποθηκευτικών χώρων του ΚΑΔ, («1PL logistics»), όσο και από αυτές για την
εκτέλεση των συμβάσεων με τους πελάτες του, («2PL logistics» καθεμιά σύμβαση), θα
συνάγονταν λογιστικά γεγονότα. Επομένως και οι Λογιστές των ΚΑΔ έπρεπε να
είναι πτυχιούχοι συγκεκριμένης Σχολής ΟΔΕ - ΑΕΙ.

Για τον λόγο αυτό, όπως προανέφερα, θα έπρεπε να τεθεί στον νόμο το σκεπτικό
που περιέγραψα παραπάνω, το οποίο δηλώνει ότι στο ΚΑΔ θα εφαρμόζεται το
λογιστικό σύστημα που ορίζει η ΕΕ, το όποιο επαναλαμβάνω όπως το είχα προτείνει:
{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις (σε χρήμα), 
  «Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις (σε φορτίο)
Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των
μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση
και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και της
κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ των
στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου
της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης.»

Παρενθετικά:
Προσοχή τώρα σε μια σημαντική παρατήρηση σχετικά με τον παραπάνω ορισμό μου.
Εγώ το 1995 όπως έχω αναφέρει εντόπισα με την ιδιότητα μου ως ανώτερο στέλεχος
ενός ΕΟΦ της ΕΕ, δηλαδή της Intercontainer, μια απόπειρα λαθρεμπορίας. Αυτό συνέβη
γιατί εγώ έκανα διασταύρωση στοιχείων στο Logistical System της ΕΕ, την οποία
κατάγγειλα στην ΕΥΤΕ.
Το 1993 ο καθ. Παππάς του ΕΜΠ δημοσίευσε στο περιοδικό Plant ότι την δουλειά που
κάνουν οι άγγλοι σαν “Logistics”, εμείς να την λέμε “εφοδιαστική”, γιατί αυτό ταιριάζει
και όχι η "λογιστική"…

Αντίστοιχα ο Christopher σαν άγγλος έχει ορίσει στο βιβλίο του σελ. 213, τι είναι το
“logistics γρήγορης απόκρισης”. Δηλαδή ότι είναι {«ένας γενικός όρος για τα
πληροφοριακά συστήματα και τα συστήματα logistics που προσφέρουν, συνδυασμένα,
το «σωστό προϊόν, στον σωστό τόπο, τη σωστή στιγμή»}.

Άρα λοιπόν επιλέξτε αν τα “logistics” είναι η “εφοδιαστική” που ισχυρίστηκε ο Παππάς
τον Σεπτ. του 1993 ή {«ένας γενικός όρος για τα "πληροφοριακά συστήματα" και τα
"συστήματα logistics" που προσφέρουν, "συνδυασμένα", το «σωστό προϊόν, στον
σωστό τόπο, τη σωστή στιγμή» του Christopher;}

Δηλαδή τι σημαίνει το “συνδυασμένα”;
α) Ότι έχει προσφερθεί ήδη «το σωστό προϊόν, στον σωστό τόπο, τη σωστή στιγμή»;
β) Ή... μήπως για να προσφερθεί «το σωστό προϊόν, στον σωστό τόπο, τη σωστή στιγμή»,
θα πρέπει να επικοινωνούν “συνδυασμένα” οι εμπλεκόμενοι στην Μεταφορά, στην
Διαμεταφορά και στην Αποθήκευση στα “πληροφοριακά συστήματα” και στα “συστήματα
logistics” για να "φτάσουν" - προσφέρουν - διαθέσουν... «το σωστό προϊόν, στο σωστό
τόπο, τη σωστή στιγμή»;

Εγώ δηλώνω ότι ισχύει το (β), γιατί η ΕΕ το επιβάλει από 1.1.1993 με το "Logistical
System" στον Κανονισμό της ΕΕ 2454/93, για να είναι γνωστός ανά πάσα στιγμή
ο Κύριος και ο Κάτοχος των εμπορευμάτων. Αυτό το εντόπισε από την ΕΕ ο Παππάς
και το δημοσίευσε στο Plant του Σεπτ. / Οκτ. 93 και εμπνεύστηκε την σοφιστεία να
το λέμε «εφοδιαστική» και όχι «λογιστική», ή όπως η ΕΕ το όρισε ως "Λογιστικό Σύστημα"... 
Ποιά είναι όμως η ουσιώδης διαφορά; Απλά ότι ανεξάρτητα αν πρόκειται για "εφοδιαστική",
"τροφοδοτική", "διανεμητική", "διαμετακομιστική", κλπ, υπάρχουν πάντα:
- «1PL logistics» για να πάρει η Διοίκηση κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης τις αποφάσεις της.
- «2PL logistics» για να εκτελεστεί καθεμιά σύμβαση που καταρτίστηκε μεταξύ δύο επιχειρήσεων. 

Άρα λοιπόν και δεν επιτρέπω αντίρρηση!:
Τα περισσότερα πχ «3PL logistics» ή και τα «4PL logistics» της Accenture και του Christopher 
δεν είναι τίποτα περισσότερο από όσα  «2PL logistics» καταρτίζει ένας Διαμεταφορέας με τον
Μεταφορέα, τον Εκτελωνιστή, τον Βιομήχανο, τον Αποθηκευτή, κλπ, για να εκτελέσει την σύμβαση
με ένα Έμπορο, που του ανέθεσε να του φέρει τα προϊόντα που αγόρασε από τον Βιομήχανο.
 
Λεπτομέρεια: Είναι διαφορετικό το «2PL logistics» του Διαμεταφορέα αν το εμπόρευμα του
βιομήχανου είναι στην αποθήκη του εργοστασίου, από το  «2PL logistics» αν ο Βιομήχανος έχει
αποθέσει την παραγωγή του σε ένα "logistics γρήγορης απόκρισης" του Christopher, ή ένα ΚΑΔ της ΕΕ; 
 
Απλά ο Διαμεταφορέας για να εκτελέσει την εντολή που λαμβάνει επικοινωνεί για να την εκτελέσει
με τους λοιπούς εμπλεκόμενους για την ανταλλαγή πληροφοριών, λήψη ή διαβίβαση εντολών, κλπ.
Αυτό συνιστά και τον ορισμό μου για την "διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των
μεταφορικών μέσων", που εισάγω εγώ.  

Άρα ισχύει η παραπάνω υπόδειξη μου, γιατί παρακάτω στο άρθρο 1 του
ν. 4302/14 αναφέρεται:
{α) Εφοδιαστική (Logistics) είναι το σύνολο των διεργασιών που είναι απαραίτητες
για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής (της μεταφοράς,
της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης) αγαθών και εμπορευμάτων από
οποιοδήποτε σημείο προέλευσης σε οποιοδήποτε σημείο προορισμού και
αντιστρόφως, καθώς και για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο
της παροχής συναφών υπηρεσιών και της σχετικής πληροφορίας.}

Άρα ισχύει και ο παραπάνω ορισμός μου, (για τον έλεγχο της ροής), όπως επίσης και
τα παραδείγματα μου με τα 3-4, κλπ «2PL logistics»  των διεργασιών του Διαμεταφορέα.
Απόδειξη ότι στο άρθρο 1 παρακάτω αναφέρεται:
{β) Δραστηριότητες Εφοδιαστικής είναι ιδίως: Η συλλογή, φόρτωση, μεταφορά,
μεταφόρτωση, εκφόρτωση και παράδοση αγαθών και εμπορευμάτων,
η ομαδοποίηση (consolidation) και ο διαχωρισμός (deconsolidation) αγαθών
και εμπορευμάτων, η αποθήκευση και η διαχείριση της απογραφής εμπορευμάτων,
η διαχείριση επιστροφών εμπορευμάτων και φθαρμένων ή κατεστραμμένων
εμπορευμάτων (reverse logistics) ή ακατάλληλων εμπορευμάτων ή υλικών
συσκευασίας και η διαχείριση και επεξεργασία της πληροφορίας που αφορά
όλες αυτές τις δραστηριότητες (κύριες δραστηριότητες).

Η συσκευασία, η ανασυσκευασία, η ετικετοποίηση, ο έλεγχος της ποιότητας,
η συναρμολόγηση ή οι μικρές τροποποιήσεις, οι εκτελωνιστικές εργασίες και
η έκθεση και ο δειγματισμός προϊόντων (δευτερεύουσες − συμπληρωματικές
δραστηριότητες).
Προκειμένου οι δευτερεύουσες δραστηριότητες να εντάσσονται στο πλαίσιο
άσκησης δραστηριότητας Εφοδιαστικής, απαιτείται η κατά κύριο λόγο άσκηση
μίας τουλάχιστον κύριας δραστηριότητας.}

Ιδού και πάλι ο ορισμός μου:
{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις (σε χρήμα), 
  «Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις (σε φορτίο)
Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των
μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση
και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και της
κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ των
στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου
της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης.»}

Άρα κατά την γνώμη μου οι “δραστηριότητες εφοδιαστικής” είναι καταρχήν το
«1PL logistics», δηλαδή το χαμαλίκι, το οποίο εκτελούν οι εμπλεκόμενοι στην
«Εφοδιαστική (logistics)» του Παππά / ΕΜΠ, καθένας μέσα στην επιχείρηση του.
Αυτό εκτελείται με εντολή της Διοίκησης της επιχείρησης, γιατί πρέπει να
εκτελεστεί η σύμβαση, δηλαδή το «2PL logistics» που έχει καταρτίσει. Αυτό είναι
αρμοδιότητα και καθήκον των εργαζομένων στους αποθηκευτικούς χώρους, οι 
οποίοι οφείλουν να εκτελέσουν με βάση τις εντολές που λαμβάνουν από την Διοίκηση
της επιχείρησης, για την τήρηση των συμφωνηθέντων με τον πελάτη - αγοραστή.
…Και βέβαια πώς θα πρέπει να το κάνουν;
- Με το «εφοδιαστική (logistics)”, για να υπάρχει μεταξύ άλλων ενημέρωση μεταξύ τους
  με τα “πληροφοριακά συστήματα” και στα “συστήματα logistics” του Christopher;
- Ή με το Logistical System της ΕΕ; για να υπάρχει:
  Τόσο "μεταξύ άλλων ενημέρωση μεταξύ τους"...
 Όσο όμως η ενημέρωση και ο έλεγχος της ΕΕ γιατί δεν είμαστε στην Αγγλία!

Όμως για όλα τα παραπάνω άλλα είναι «1PL logistics» κάθε εμπλεκόμενου για να λάβει τις
αποφάσεις του. Και άλλα τα «2PL logistics», δηλαδή οι συμβάσεις που καταρτίζουν μεταξύ
τους οι κατά περίπτωση εμπλεκόμενοι, για να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στην αγορά!

Δεν φταίω εγώ που προσεγγίζω αυτά τα απλά ζητήματα που αφορούν στην λειτουργία των
επιχειρήσεων. Αυτό οφείλω όμως να το κάνω, γιατί οι ξένοι θεωρητικοί αναμασάνε ο ένας τις 
αοριστίες του άλλου και οι δικοί μας ακαδημαϊκοί αντιγράφουν τους ξένους παίρνοντας
ανεύθυνα τα αποσπάσματα τους. Οι αναφορές τους όμως είναι καταρχήν άσχετες με το
αντικείμενο, που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων και ανεφάρμοστες στην χώρα
μας και στην ΕΕ!
Το έγραψα πολλές φορές:
Ότι γράφουν οι ξένοι για "εφοδιαστική αλυσίδα" είναι Marketing, δηλαδή θεωρία!.
Αντίθετα η "αλυσίδα" της ΕΕ είναι "πράξη", γιατί αλυσοδένει τις συναλλαγές των
επιχειρήσεων, που αφορούν στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, με τις καταχωρήσεις στο
Logistical System που θεσμοθέτησε.

Όσα εγώ προσεγγίζω τα είχε επιβάλει ήδη η ΕΕ από 1.1.93 στον κανονισμό της ΕΕ 2454/93.
Εδώ θέλω οι φοιτητές να κατανοήσουν ότι το "logistics" στο παραπάνω σημείο (α) του
Νόμου 4302/14 είναι το "logistical System" της ΕΕ, για την επικοινωνία των επιχειρήσεων
μεταξύ τους για την "ροή πληροφοριών"...
Άσχετα αν το ΕΜΠ (ίσως και το ΠΑ.ΠΕΙ.;) το διαστρέβλωσε...
Ανεξάρτητα αν αυτό έγινε από δόλο ή άγνοια οι καθηγητές ΟΔΕ οφείλουν ένας προς έναν
να πάρουν θέση στο πεδίο που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να δώσουν εξηγήσεις και να αναδιατυπώσουν τα ανυπόστατα,
που γράφουν στα κείμενα τους.

Αντίστοιχα το σημείο (β) είναι η λογιστική, για να καταχωρούν οι εμπλεκόμενοι
τις δραστηριότητες τους, που κατά την ΑΒΣΠ κατέστησαν "αυτοτελείς δραστηριότητες" 
και προέκυψαν λογιστικά γεγονότα, πχ εργατικά, μεταφορικά, αναλωθέντα υλικά, κλπ.
Αυτό όπως έχω ήδη αναφέρει το προσεγγίζει και ο Christopher αναλυτικά στην σελίδα 114
ως "Ανάλυση του κόστους logistics". Όμως εδώ ο Christopher εννοεί «1PL logistics»,
γιατί αφορά στην εκμετάλλευση, δηλαδή στην εσωτερική λειτουργία κάθε επιχείρησης.
Τέλος της παρένθεσης

Αν ετίθετο στο σκεπτικό του νόμου η παραπάνω υπόδειξη μου θα ήταν αυτονόητα
κατοχυρωμένο και το επάγγελμα του Λογιστή πτυχιούχου ΟΔΕ, όπως δηλαδή ίσχυε
διαχρονικά.
Ομολογώ ότι δεν ασχολήθηκα, αν έγινε κάποια αναδιατύπωση από τότε στον νόμο,
επομένως πρέπει οι καθηγητές ΟΔΕ και ειδικά αυτοί που διδάσκουν τα “Logistics”,
τα “Supply Chain” και τα “Management” τους, να καταθέσουν στο Υπουργείο
το έγγραφο που επισυνάπτω τελευταίο στο παρόν άρθρο και να θέσουν αρμοδίως
επί τάπητος το ζήτημα:

α) Στην βιομηχανία φαρμάκου της εργασίας του φοιτητή, (“Manufacturer” = Παραγωγός)
    στο σχήμα της ΕΕ, διαχρονικά υπεύθυνος λογιστηρίου είναι ο Λογιστής, ο οποίος μεταξύ
    άλλων οφείλει να τηρεί πχ και το «Λογιστήριο Αποθήκης»…

β) Ως γνωστό «Αποθήκη» είναι όρος της λογιστικής. Αντίθετα «Αποθηκευτικός Χώρος»
    είναι μέρος του «Λογιστικού Σχεδίου» για να φαίνεται στην επιχείρηση σε ποιο “χώρο”
    βρίσκονται τα υλικά, τα έτοιμα προϊόντα, κλπ.

(Θυμίζω από τα "logistics γρήγορης απόκρισης" του Christopher, ο οποίος αναφέρεται
στον "σωστό τόπο" και στο "λογιστικό σύστημα"... Άλλη επομένως η έννοια να έχεις στο
σωστό τόπο το εμπόρευμα και άλλο να περπατάς με τις ώρες, για να πας να τους βρεις
και να τους ζητήσεις να σου το φέρουνε στην επιχείρηση σου.

Η "γρήγορη απόκριση" επομένως είναι η τεχνολογία, που σε ένα λεπτό της ώρας μπαίνεις
στο λογιστικό σύστημα και κάνεις άμεσα την δουλειά σου. Δεν είναι δηλαδή το κουβάλημα
από τον τόπο παραγωγής, μέχρι να έρθει το εμπόρευμα στο ΚΑΔ, που βολεύει τον Βιομήχανο,
ή και τον Έμπορο... Αυτό έχει ήδη εκτελεστεί από τον Βιομήχανο και πουλάει πχ από το ΚΑΔ!)

γ) Με βάση την νομοθεσία για τα ΚΑΔ ο έμπορος και ο βιομήχανος έχουν ανοίξει
   στα λογιστήρια τους και τον «αποθηκευτικό χώρο “ΚΑΔ”», για να καταχωρούν
   εκεί τι μπαίνει σε ότι αγοράζουν, ή τι βγαίνει γιατί το πούλησαν, ή το έφεραν
   πχ στην παραγωγή, δηλαδή στο  εργοστάσιο τους.

δ) Αντίστοιχα όμως και το ΚΑΔ με βάση τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 τηρεί
   κατά περίπτωση το δικό του Logistical System = Λογιστικό Σύστημα,
   για να ξέρει:
- Τόσο τις ποσότητες των υλικών και των έτοιμων προϊόντων των πελατών του,
   που διακινεί στις εγκαταστάσεις του.
-  Όσο και το φορολογικό καθεστώς κάθε παρτίδας χωριστά.

Με βάση όμως την ισχύουσα διαχρονικά φορολογική νομοθεσία όφειλε
κάθε κάτοχος εμπορευμάτων να δηλώνει:
- τόσο τους αποθηκευτικούς του χώρους,
- όσο και την τήρηση λογιστηρίου,
για να υπάρχει ο προβλεπόμενος έλεγχος στην διακίνηση των 
εμπορευμάτων από την εφορία.

Αυτόν ακριβώς τον έλεγχο συνέχισε η ΕΕ το 1993 που άνοιξαν τα σύνορα
της Ευρώπης. Ως ήταν φυσικό η ΕΕ όρισε με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93
τους ενιαίους κανόνες ελέγχου της διακίνησης των εμπορευμάτων στο
έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτό ρυθμίστηκε τότε  με την εφαρμογή του Logistical System, με την
εφαρμογή του οποίου θα ελεγχόταν ανά πάσα στιγμή, ποιανού πελάτη του
ΚΑΔ είναι κάθε παρτίδα, το φορολογικό καθεστώς κάθε είδους εμπορεύματος,
η ποσότητα, η κατηγοριοποίηση του, πχ εύφλεκτο, εκρηκτικό, είδος διατροφής, κλπ.

ε) Ποιος όμως τελικά είναι υπεύθυνος έναντι της ΕΕ;
    ε1) Αυτός που δίνει την εντολή στο ΚΑΔ να εκτελέσει την δραστηριότητα; Ή…
    ε2) Το ΚΑΔ, που την εκτελεί με βάση την εντολή του πελάτη του;
Η απάντηση βρίσκεται στο παραπάνω έγγραφο της ΕΥΤΕ, που δείχνει ότι ενώ
η παράνομη δραστηριότητα έγινε στην Ελλάδα, ο υπεύθυνος ήταν στην Γερμανία.
Αυτό σημαίνει ότι η τήρηση του Logistical System της ΕΕ δεν είναι “τεχνική” έννοια, 
αλλά “λογιστική” / Φορολογική.

Συγκεκριμένα εδώ έχει καταχωρηθεί στο Logistical System της ΕΕ το
έγγραφο μεταφοράς με τον  όρο “Τ2”, που σημαίνει ελεύθερο δασμών
και λοιπών φόρων εισαγωγής, δηλαδή ότι ήταν κοινοτικό εμπόρευμα…
Όμως το καθεστώς μεταφοράς του εμπορεύματος κατά την άφιξη ήταν
«εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση» με τον προβλεπόμενο κωδικό  
“Τ1”, που σημαίνει ότι είναι εμπόρευμα τρίτης χώρας, άρα υποκείμενο
σε δασμούς και φόρους!

Όμως αυτό πρέπει να προβληματίσει και τους καθηγητές μας, που
διδάσκουν «Supply Chain Management»...
Αυτό γιατί όταν έφθασε το εμπόρευμα στην χώρα μας ήξερε ο παραλήπτης -
του βαγονιού από που προερχόταν το εμπόρευμα...
Ταυτόχρονα γνώριζε και ο ΟΣΕ ως ΕΟΦ από τα έγγραφα μεταφοράς, ότι
ως εμπορεύματα τρίτης χώρας ήταν υποκείμενα σε δασμούς και φόρους.

Άρα έπρεπε να καταχωρείται "λογιστικά" η άφιξη στο Logistical System του
παραλήπτη - ΕΟΦ, πχ του ΟΣΕ ή του ΚΑΔ στον κατάλληλο λογαριασμό ως Τ1.
Αυτό όμως θα σήμαινε ότι αν ο εντολέας του από την Γερμανία του έδωσε
τον "λάθος" κωδικό για την επαναποστολή του στην Γερμανία, δηλαδή Τ2,
ενώ κατά την άφιξη θα ήταν καταχωρημένο σωστά Τ1, δεν θα μπορούσε
ο Λογιστής του ΚΑΔ να το εντοπίσει  στην αποθήκη του, για να το αναζητήσει… 
Άρα το σύστημα θα "βαρούσε κόκκινο" και θα προστατευόταν η ΕΕ!

Παρόλα αυτά στα έγγραφα που κατέθεσε ο παραλήπτης με βάση την
εντολή του γερμανού στον ΟΣΕ, για να γίνει η αποστολή (επανεξαγωγή)
του εμπορεύματος από την χώρα μας, δήλωνε ότι ήταν κοινοτικό!
Αυτό σημαίνει όμως τώρα πλέον ότι με βάση τον ν. 4302/14 δεν θα
πρέπει να συμβαίνουν αυτά, γιατί ο νόμος ισχύει και για τα "ΚΑΔ".
Επιπλέον ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 επιβάλει και στο ΚΑΔ την εφαρμογή του
Logistical System, για την διασταύρωση των στοιχείων.

Μπορείτε να αντιληφθείτε την σπουδαιότητα αυτού του συμβάντος;
Στην αρχή δηλαδή της εφαρμογής του κανονισμού της ΕΕ άρχισαν πολλοί
πονηροί να βαφτίζουν με τον παραπάνω τρόπο τα εμπορεύματα τρίτων
χωρών ως κοινοτικά.
Αυτό σταμάτησε γιατί εγώ ως στέλεχος της Intercontainer είχα πρόσβαση
στο Logistical System της ΕΕ και με τις διασταυρώσεις  που έκανα εντόπιζα
τους πονηρούς. Με τον τρόπο αυτό αποθάρρυνα τις προσπάθειες τους να
καταστρατηγήσουν τους κανονισμούς της ΕΕ…

Δυστυχώς όμως εγώ δεν είχα επικοινωνία με τα ΑΕΙ και έτσι δεν είχα γνώση
για την παραπαιδεία που είχαν αρχίσει να διδάσκουν σταδιακά οι δικοί μας
ακαδημαϊκοί αντιγράφοντας άβουλα και ανεύθυνα τους ξένους ΗΠΑ - Αγγλίας! 

Αν επομένως δίδασκαν οι καθηγητές μας την "Supply Chain" του 
κανονισμού της ΕΕ, θα ήξεραν και οι δικοί μας πτυχιούχοι ΟΔΕ την
έννοια των όρων Τ1 & Τ2 και δεν θα δήλωναν στο λογιστικό
σύστημα της ΕΕ τον "λάθος" κωδικό. Λίγο φιλότιμο και υπευθυνότητα
και στους ακαδημαϊκούς μας επομένως δεν θα έβλαπτε…

Ίσως όμως να μην είναι υπεύθυνοι οι καθηγητές… Αυτό το βασίζω στο
γεγονός ότι όλοι είναι αξιέπαινοι γιατί κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια
για να μάθουν αυτά που διδάσκουν. Είναι όμως σωστά ότι έμαθαν,
όπου τα έμαθαν και όπως τα διδάσκουν; Ασφαλώς όχι!

Αυτό δυστυχώς γιατί όλοι οι καθηγητές διδάσκουν εγκλωβισμένοι καθένας στο
καβούκι των δικών του "επιστημονικών" γνώσεων, για να προσφέρονται 
με τον τρόπο αυτό  ξεχαρβαλωμένες και άχρηστες γνώσεις στους φοιτητές.

Δηλώνω κατηγορηματικά!
Στις ΗΠΑ και Αγγλία μπορούν να ορίζουν μόνοι τους τι σόι πράμα είναι αυτό που
διδάσκουν σαν Supply Chain Management & Logistics, γιατί προφανώς δεν
αντιστρατεύονται δικούς τους νόμους, αφού τα διδάσκουν γενικά, αόριστα
και θεωρητικά σαν Marketing.
Εμείς όμως όταν διδάσκουμε τους φοιτητές από βιβλία των ΗΠΑ / Αγγλίας  
πρέπει να επιλέξουμε:
Ή θα διδάξουμε τους ξένους, οπότε πρέπει να παραλείπουμε τον όρο της ΕΕ
"αλυσίδα εφοδιασμού" και το "λογιστικό σύστημα" και να τα διδάσκουμε και
εμείς σαν Marketing...
Ή θα διδάξουμε την αλυσίδα εφοδιασμού του κανονισμού ΕΕ 2454/93, όχι
βέβαια, με ότι λένε οι ξένοι, αλά όπως αποδεικνύω, με σεβασμό και αναφορά 
της διδασκαλίας ΟΔΕ της ΑΒΣΠ, για την εφαρμογή των κανονισμών της ΕΕ.

Τι πρέπει όμως να γίνει με την μαϊμού παρέμβαση του ΕΜΠ τον Σεπτ. του 1993, 
που έκανε χαρμάνι την "λογιστική" με την "εφοδιαστική"; Ορθό είναι να διδαχθεί ότι:
Η "Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση" θα αποκαλούνται χάριν
συντομίας στον Νόμο "εφοδιαστική"!
Όμως θα πρέπει από κάθε δραστηριότητα "εφοδιαστικής" να 
συνάγονται και λογιστικά γεγονότα, που θα καταχωρούνται
στο προβλεπόμενο Logistical System της ΕΕ!

Προτείνω δηλαδή...:
Όπως έχει διδαχθεί το επιστημονικό πεδίο Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων,
(ΟΔΕ), από την ΑΒΣΠ στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή προσαρμοσμένη
και με σεβασμό πχ στον “Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων”,...
Έτσι αντίστοιχα να διδαχθεί το πεδίο ΟΔΕ στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα»
εποχή με σεβασμό και προσαρμοσμένη στις διατάξεις των Κανονισμών της ΕΕ;

 Διερωτώμαι πώς είναι δυνατόν να είχε αφιερώσει επί ΑΒΣΠ ο Παπαδημητρίου στον
Βιομηχανικό Λογισμό 15 σελίδες για «την εφαρμογή του κώδικoς φορολογικών
στοιχείων παρά τη βιομηχανική επιχειρήσει» και στο ΠΑ.ΠΕΙ. να μην αφιερώνουν
σήμερα κάπου έστω και μια παράγραφο για το Logistical System της ΕΕ;

Είναι δηλαδή σημαντικό να μην φοράνε παρωπίδες οι δικοί μας ακαδημαϊκοί όταν
πχ θα διδάσκουν τις ασυναρτησίες των ξένων θεωρητικών και να παραβλέπουν
ότι εμείς είμαστε «αλυσοδεμένοι» σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των πρώτων υλών
και των εμπορευμάτων με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Αλλιώς ας τα διδάσκουν σαν "Marketing" όπως ο Christopher και να αφήσουν τις
“Supply Chain” και τις “πολυεθνικές μανατζέρισες”, που αραδιάζουν μαζικά πχ
οι Sunil Chopra & Peter Meindl και πολλοί άλλοι θεωρητικοί στην ησυχία τους!

       Προσοχή τώρα! ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Με βάση τον νόμο 4302/14 ορίζεται τι είναι «εφοδιαστική / Logistics»,
δηλαδή στον νόμο περιγράφονται δράσεις εργαζομένων. Η ΑΒΣΠ δίδαξε
όμως κατά τα γνωστά, ότι κάθε δράση εργαζομένου καθίσταται αυτοτελής
δράση, όταν από τη ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός.

Αυτό το επαναλαμβάνει και ο Christopher, που είναι καθηγητής Marketing,
με τον δικό του τρόπο μετά από 40 χρόνια.
Ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 130 του Christopher:
{«Για να ξεπεραστεί το πρόβλημα αυτό, χρειάζεται να μεταβληθεί ριζικά η
βάση κοστολόγησης.
Συγκεκριμένα, είναι ανάγκη να απομακρυνθεί από την αντίληψη ότι θα
πρέπει να πραγματοποιείται επιμερισμός των συνολικών δαπανών
(συχνά με αυθαίρετο τρόπο) σε επιμέρους μονάδες (όπως ανά προϊόν)...

...Αντίθετα οι δαπάνες είναι χρήσιμο να διαχωρίζονται και να αντιστοιχίζονται
με τις δραστηριότητες που καταναλώνουν τους χρησιμοποιούμενους πόρους.
Μια προσέγγιση, η οποία μπορεί να συμβάλει στο να ξεπεραστεί το
συγκεκριμένο πρόβλημα, είναι η κοστολόγηση βάση δραστηριοτήτων ή 
κοστολόγηση ABC (activity base costing)*9.»}
O Christopher στην παραπομπή (9) αναφέρει: 
«Cooper, R. και C Kaplan, R.S., «Profit Priorities from Activity - Based Costing»,
Harvard Business Review, Μάιος Ιούνιος 1991»

Όμως προσοχή εδώ ότι τα περί "ABC κοστολόγησης" τα δίδαξε η ΑΒΣΠ στην
δεκαετία του 60, δηλαδή 30 χρόνια πριν την "παραπομπή" του Christopher!
Απόσπασμα από την σελίδα 401 της "Διοίκησις των Αποθεμάτων" του Δημ.
Παπαδημητρίου της ΑΒΣΠ:

«9.5.8. Το σύστημα A.B.C.
Η λειτουργία του συστήματος περιγράφεται εις τα σελ. 11 και 59- 60 του παρόντος.
Το σύστημα στηρίζεται εις την διάκρισιν των ειδών υπό κριτήριον της ετησίας αυτών
χρησιμοποιήσεως, καθ’ ην προκύπτει ότι μέγας αριθμός εξαυτών έχει μικράν αξίαν
χρησιμοποιήσεως εν σχέσει προς την συνολικήν όλων των ειδών, ενώ μικρός αριθμός
ειδών καταλαμβάνει το μεγαλύτερον μέρος της αξίας χρησιμοποιήσεως.
Γραφικώς η τοιαύτη σχέσις δύναται να αποδοθή δια του κάτωθι σχήματος...»
Στην συνέχεια αναφέρεται ότι η εφαρμογή του συστήματος προϋποθέτει
λογαριθμική κατανομή της ζητήσεως με παραδείγματα, κλπ… 
Σημειώστε ότι το σύστημα A.B.C. η ΑΒΣΠ το προσέγγισε στην συνέχεια αναλυτικά
στην Διοίκηση Αποθεμάτων, με πρώτη την σελίδα 401 στις επόμενες 135 σελίδες! 

Άρα για να εφαρμοστεί η υπόδειξη του Christopher θα πρέπει όταν
“ολοκληρώνεται” κάθε δραστηριότητα, (κατά την ΑΒΣΠ καθίσταται δηλαδή
αυτοτελής δράση – “δραστηριότητα”, να καταχωρείται και το λογιστικό
γεγονός που συνάγεται), για να μπορούν, όπως λέει και ο Christopher
«“να αντιστοιχίζονται με τους πόρους που καταναλώθηκαν”».

Ο Christopher όμως έρχεται δεύτερος με 40 χρόνια καθυστέρηση της ΑΒΣΠ, κάτι που
οφείλουν να το διδάξουν τουλάχιστον οι καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ και ιδιαίτερα του
Πανεπιστημίου  Μακεδονίας, που επειδή έχουν επιστημονικά το ακαταλόγιστο,
καυχώνται ότι είναι συνέχεια της "ένδοξης" Ανωτάτης Βιομηχανικής... Κρίμα!

Προσοχή τώρα για να γίνουν κατανοητές οι έννοιες:
- "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας logistics" του  Christopher από την...
- "Διοίκηση των Αποθεμάτων" του Παπαδημητρίου της ΑΒΣΠ.

Η ΑΒΣΠ για να φθάσει στην σελίδα 401 για να αρχίσει την ανάλυση της
μεθόδου A.B.C. έκανε Logistics = Λογισμό = μέτρηση και υπολογισμό ήδη
από την πρώτη σελίδα υπό τον τίτλο:
«Κεφάλαιο 1: Η Γενική προβληματική των αποθεμάτων σελ. 1 – 39»
Εκεί ορίστηκε ότι: «Σύστημα παραγγελίας νοείται ο καθορισμός του
βασικού κριτηρίου της διαπιστώσεως της ανάγκης αγοράς.
Η ανάγκη αγοράς υφισταμένη οργανικώς δια την ικανοποίησιν του
προγράμματος της παραγωγής ή των πωλήσεων διαπιστούται κατά
τρεις τρόπους εξ ών δύο βασικοί οι οποίοι συνιστούν και τα
συστήματα παραγγελιών.
(στην συνέχεια ακολουθούν αναλυτικά τα συστήματα):
α) Σύστημα σταθερών παραγγελιών
β) Σύστημα περιοδικών Παραγγελιών
γ) Διαφορικόν σύστημα αναλόγως της αξίας του στοιχείου.

Από τα παραπάνω έγινε κατανοητό γιατί η λέξη "logistics" των ξένων
παίρνει - λαμβάνει δύο σημασίες:
α) Logistics = Λογισμός, που τον διαπιστώσατε από τον τίτλο του πρώτου
κεφαλαίου της "Διοίκησης των αποθεμάτων" που επιγράφεται
«Γενική προβληματική των Αποθεμάτων».
β) Logistics = Λογιστική γιατί θα πρέπει να απεικονιστεί η αγορά των
προμηθειών από την επιχείρηση, να καταχωρηθεί λογιστικά δηλαδή η
«εφοδιαστικο - αλυσόδεση» του υλικού στην αποθήκη και η πληρωμή
της αξίας στον Προμηθευτή.
Όμως και στην συνέχεια στις σελίδες 401 έως 560 περιγράφεται:
- τόσο ο Λογισμός για την εισαγωγή των υλικών στην παραγωγή,
- όσο και σε άλλο σύγγραμμα η Βιομηχανική Λογιστική για την
   εισαγωγή και ανάλωση των υλικών στην παραγωγή!

Εδώ διαπιστώσατε νομίζω την διαφορά της "προ" και "μετά" εφοδιαστική
αλυσίδα εποχή…
Ο Christopher επιγράφει το βιβλίο του:
«Logistics και Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας»
Αντίστοιχα ο Παπαδημητρίου επιγράφει το βιβλίο του:
«Διοίκησις των Αποθεμάτων».
Ζητώ συγνώμη εκ μέρους της ΑΒΣΠ, γιατί στην δεκαετία του 1960 δεν
υπήρχε η ΕΕ και ο όρος Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.
Όμως οφείλετε να συμφωνήσετε μαζί μου, ότι τόσο ο Christopher όσο και
ο Παπαδημητρίου προσεγγίζουν το ίδιο επιστημονικό πεδίο, δηλαδή την
κυκλοφορία των υλικών από τους προμηθευτές, στην βιομηχανοποίηση
και στην παραγωγή τους και στην συνέχεια στην διάθεση τους στην αγορά.

Η ΑΒΣΠ δίδαξε ότι όλα αυτά εκτελούνται με τις δράσεις εργαζομένων
και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται αυτοτελής δράση, όταν
από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός.
Ο Christopher λέει παραπάνω τα ίδια στο απόσπασμα της σελίδας 130
του βιβλίου του, που σας ανάφερα παραπάνω... 

Το επαναλαμβάνω για την διευκόλυνση σας:

Ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 130 του Christopher:
{«Για να ξεπεραστεί το πρόβλημα αυτό, χρειάζεται να μεταβληθεί ριζικά η
βάση κοστολόγησης.
Συγκεκριμένα, είναι ανάγκη να απομακρυνθεί από την αντίληψη ότι θα
πρέπει να πραγματοποιείται επιμερισμός των συνολικών δαπανών
(συχνά με αυθαίρετο τρόπο) σε επιμέρους μονάδες (όπως ανά προϊόν).
Αντίθετα οι δαπάνες είναι χρήσιμο να διαχωρίζονται και να αντιστοιχίζονται
με τις δραστηριότητες που καταναλώνουν τους χρησιμοποιούμενους πόρους.
Μια προσέγγιση, η οποία μπορεί να συμβάλει στο να ξεπεραστεί το
συγκεκριμένο πρόβλημα, είναι η κοστολόγηση βάση δραστηριοτήτων ή 
κοστολόγηση ABC (activity base costing)*9.»}

Προβληματισμός:
Τι διοικεί η "διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας" του Christopher;
Πάντως η ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ "Διοικούσε Αποθέματα" σε 560 σελίδες!  

Για την κρίση και τα συμπεράσματα σας λάβετε υπόψη:

Με την αναφορά όμως «εφοδιαστική - Logistics» στον νόμο 4302/14
υπάρχει ασάφεια, γιατί περιγράφονται απλά και μόνο οι δράσεις των
εργαζομένων, δίχως να δηλώνεται με σαφή τρόπο, ότι τα λογιστικά γεγονότα
που συνάγονται από την εκτέλεση τους, πρέπει να καταχωρούνται “λογιστικά”:
- Τόσο οι “δαπάνες” του Christopher, (το κόστος – το χρήμα), που καταναλώθηκαν,
- Όσο όμως και στο προβλεπόμενο από την ΕΕ Logistical System =
   Λογιστικό Σύστημα ή στην  “ολοκλήρωσή” του Christopher, δηλαδή:
α) Η έκδοση πχ του "εγγράφου μεταφοράς" κατά τους ορισμούς της ΕΕ,
     όπως επίσης,
β) Η εισαγωγή εμπορεύματος στο ΚΑΔ λαμβάνοντας υπόψη το καθεστώς
    διαμετακόμισης του, ή… (Τ1 ή Τ2)
γ) Η παραλαβή και έξοδος μιας αποστολής από το ΚΑΔ, επειτα από τυχόν
     εκτελωνισμό, έκδοση τιμολογίου πώλησης, κλπ…

Όλα αυτά για τους λογιστές λέγονται “παραστατικά” ή “λογιστικά”…
… Ή κατά τους θεωρητικούς έγγραφα “εφοδιαστικο – αλυσόδεσης”…
… Ή και κατά Christopher πχ έγγραφα “εφοδιαστικο – δικτύωσης”.

Άρα με βάση τα παραπάνω θα έπρεπε και για το εμπόρευμα που θα
αναχωρούσε για την Γερμανία να καταχωρηθεί στο Logistical System,
- Τόσο η “δραστηριότητα” και το κόστος για την συγκέντρωση της παρτίδας
   στο ΚΑΔ, πχ συσκευασίες, αποσυσκευασίες, εκτελωνισμός, κλπ,
- Όσο  και των διαδικασιών της μετέπειτα αποστολής του…
Αυτό έγινε βέβαια με την έκδοση του “εγγράφου μεταφοράς”*,
αλλά όμως αυτά πρέπει να εκδίδονται με βάση τους κανονισμούς της ΕΕ…

* (Στην καθημερινότητα της εργασίας τα έγγραφα μεταφοράς τα
αποκαλούσαμε μεταξύ μας “λογιστικά”.
Αυτό ήταν αυτονόητα για εμένα, γιατί κάθε έγγραφο, πχ φορτωτική,
τιμολόγιο, δελτίο αποστολής, κλπ, ήταν “παραστατικό” μιας λογιστικής
εγγραφής, τόσο στην επιχείρηση που το εξέδωσε, όσο και στην
επιχείρηση που τα παρέδωσε, για να τα χρησιμοποιήσει ως συνοδευτικά
έγγραφα μεταφοράς.

Αυτή η εκκρεμότητα στην διδασκαλία των φοιτητών, σε ότι αφορά στην
λειτουργία των ΚΑΔ ήταν για εμένα πλήρως καταλαγιασμένη στην
συνείδηση μου, αλλά δεν μπόρεσα τότε να την ρυθμίσω αρμοδίως.
Αυτό που μένει τώρα είναι να διαβάσουν την παρακάτω αγγελία της
εφημερίδας όλοι οι καθηγητές που διδάσκουν τους όρους:
“Supply Chain Management”, “Logistician”, “Logistics Manager”, κλπ
και να αποφασίσουν:
Ή να πάψουν να διδάσκουν αυτό το ανύπαρκτο και εικονικό αντικείμενο,
Ή να πάρουν το παραπάνω έγγραφο του Υπουργείου και να ξεκαθαρίσουν
έστω και τώρα,...
- ποιος είναι υπεύθυνος τόσο στην κάθε επιχείρηση του σχήματος της ΕΕ,
- όσο όμως ειδικότερα στο ΚΑΔ,... 

Ειδικά για το ΚΑΔ δηλαδή να μην παρουσιάζεται όπως συμβαίνει τώρα στον νόμο,
ότι είναι απλά μια λειτουργία της αγοράς, η οποία προσδιορίστηκε μάλιστα ως
"Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση".
Στον νόμο πρέπει να δηλώνεται κατηγορηματικά και με σαφή τρόπο, ότι το ΚΑΔ
είναι ο Warehouse Keeper της ΕΕ, δηλαδή ένα νομικό πρόσωπο, που υπό τις
προϋποθέσεις που προβλέπει ο κανονισμός  ΕΕ 2454/93 δικαιούται να διαχειρίζεται
τα εμπορεύματα τρίτων και βέβαια να εφαρμόζει τις κατά περίπτωση διατάξεις του
“Logistical System” της ΕΕ!

Εγώ με βάση την πείρα μου δηλώνω:
Σε όλες τις επιχειρήσεις υπεύθυνος απέναντι στην χώρα μας είναι διαχρονικά
ο Λογιστής εκάστης επιχείρησης. Γιατί όχι και στο ΚΑΔ του Ν. 4302/14;

Έτσι όμως παραπλανητικά και διφορούμενα που ορίστηκε στον νόμο, η
«δραστηριότητα εφοδιαστική (logistics)» θα διενεργείται από όποιον θέλει, όπου θέλει
και όπως θέλει! Αυτό όμως ήταν διαχρονικά θεσμοθετημένο και στην χώρα μας.
Το ΚΑΔ όμως είναι ένας Φορέας της ΕΕ που λειτουργεί όχι βέβαια για να κάνει
"Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση", ούτε για να κάνει συσκευασίες
αποσυσκευασίες και όλον αυτό τον τσελεμεντέ που "καρφώσανε" ή "βιδώσανε" στον νόμο!
Το ΚΑΔ είναι με βάση την ΕΕ ένα "Τελωνείο" της Ενωμένης πλέον Ευρώπης για να
υπάρχει έλεγχος της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και όχι αυτά να διακινούνται
στην κάθε “μετακινούμενη  αποθήκη”  του Τσίγκα! Και μάλιστα με “μετακινητές”
τους Supply Chain Managers - πτυχιούχους ΕΜΠ που κάποιοι σας μοστράρουν.

Τι συμβαίνει όμως και με την ευθύνη απέναντι στην ΕΕ, από τότε που
επετράπη να λειτουργεί η αποθηκευτική επιχείρηση - ΚΑΔ, με σκοπό
να διαχειρίζεται τα εμπορεύματα τρίτων;
Πχ ο εκτελωνιστής στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή για να στείλει το
εκτελωνισμένο εμπόρευμα από τον χώρο του τελωνείου στον χώρο του εισαγωγέα
εξέδιδε ένα δελτίο αποστολής.
Κάτι αντίστοιχο δεν θα πρέπει να ισχύει τώρα και στο ΚΑΔ; Δηλαδή να καταχωρείται 
στο Logistical System της ΕΕ η έξοδος του εμπορεύματος από το ΚΑΔ, ως και ο 
παραλήπτης στον τόπο προορισμού;

Για να γίνει κατανοητή η ευθύνη απέναντι στην ΕΕ πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ΕΕ δεν
ελέγχει την εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων, αλλά τα εμπορεύματα στον δρόμο…
Η ΕΕ είναι δηλαδή μια ΥΠΕΔΑ, για όλα τα κράτη της ΕΕ.
Η διαφορά είναι ότι αντί η ΕΕ να στήνει μπλόκα στον δρόμο επέβαλε την
τήρηση του “Logistical System” για να υπάρχει αυτό που οριζόταν στην
«“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» “διασταύρωση” των στοιχείων.

Άρα όταν μια παρτίδα καταχωρείται από τον αποστολέα στο
“Logistical System” με κωδικό, βάρος, κλπ: “έτσι”, πχ Τ1,
θα πρέπει να απεικονίζεται “έτσι”, (Τ1) και στο λογιστικό σύστημα του ΚΑΔ, που θα 
παραλάβει το εμπόρευμα. (Καθεστώς Τ1 σημαίνει: πρώτα στο ΚΑΔ για εκτελωνισμό
και στην συνέχεια παράδοση στον αγοραστή  - παραλήπτη.)
Αν όμως αντίθετα θα καταχωρηθεί στο λογιστικό σύστημα της ΕΕ ως «“γιουβ”έτσι»,
(πχ Τ2), τότε βέβαια υπάρχει παρανομία...

Άρα λοιπόν υπεύθυνος απέναντι στην ΕΕ είναι όποιος ΕΟΦ* εισάγει πλαστά
ή ανακριβή στοιχεία στο Logistical System = Λογιστικό Σύστημα της ΕΕ.
*Επαναλαμβάνω και εδώ για να μην υπάρχει παρανόηση, ότι ΕΟΦ σημαίνει
“Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας”, που απεικονίζονται ένας προς έναν
στο σχήμα αλυσίδας εφοδιασμού του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της ΕΕ. 
Αυτό όμως για την ΕΕ σημαίνει ότι ευθύνεται συνολικά η επιχείρηση – ΕΟΦ -
και όχι κάποιο συγκεκριμένο στέλεχος της.

Αυτό είναι λογικό και αυτονόητο, γιατί κάθε κράτος μέλος της ΕΕ έχει
τους δικούς του κανόνες που αφορούν στην νόμιμη εκπροσώπηση των
επιχειρήσεων, πχ Διαχειριστής ΕΠΕ, Πρόεδρος ΔΣ της ΑΕ, κλπ.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διατάξεις νόμων που αφορούν στην
εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων και προς τον σκοπό αυτό
οφείλουν οι επιχειρήσεις να ορίζουν συγκεκριμένα στελέχη τους,
στα οποία θα αναθέτουν κατά περίπτωση αρμοδιότητες και εξουσίες,
πχ μηχανικού, λογιστή, ιατρού, κλπ., σε τρόπο ώστε να λειτουργεί
σύννομα και ορθολογικά η επιχείρηση.

Άρα εδώ η ευθύνη κατανέμεται μεταξύ της επιχείρησης του Εντολέα
και της επιχείρησης που θα συμβληθεί για την εκτέλεση της εντολής.
Δηλαδή εδώ πρέπει να υπάρχει διάκριση:
- αν ο εντολέας σε γνώση του δίνει ανακριβή στοιχεία στις εντολές του,
  όμως και...
- ο εντολοδόχος πρέπει να κριθεί αν λειτουργεί σαν συνυπεύθυνος,
  γιατί ξέρει σχετικά, ή ίσως να κριθεί ότι όφειλε να το γνωρίζει…
Πάντως άγνοια νόμου δεν συγχωρείται…

Για τον λόγο αυτό εγώ τότε υπέδειξα αρμοδίως ότι:
- Όπως ο Λογιστής καταρτίζει το Λογιστικό Σχέδιο και ανοίγει τους
  λογαριασμούς με βάση τους κανόνες της Εφορίας, τις αρχές της επιστήμης
  της λογιστικής και την οργάνωση των λειτουργιών της επιχείρησης...
- Έτσι και σε ότι αφορά στην εφαρμογή του Logistical System στο ΚΑΔ
  έπρεπε να ανοιχθούν αντίστοιχοι λογαριασμοί, για να καταχωρούνται μεταξύ
   άλλων τα εμπορεύματα με βάση το φορολογικό καθεστώς κοινοτικής
  διαμετακόμισης, πχ Τ1 ή Τ2, όπως το επέβαλε δηλαδή η ΕΕ.

Προσθήκη 19.04.2026
Το 2018 ανάρτησα το άρθρο μου σχετικά με τα ΚΑΔ, στο οποίο επισήμανα το
φορολογικό καθεστώς που αφορά στις δραστηριότητες που εκτελούνται εντός 
των χώρων που αποτίθενται εμπορεύματα. 
{αρχή:
Παράβαλε και σύγκρινε Κωδικούς Δραστηριοτήτων της φορολογικής αρχής
για υφιστάμενες δραστηριότητες:
- 52.29.19.03 [Υπηρεσίες μεταφοράς με διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού
   προς τρίτους (logistics)].»
- 52.29.19.04: Υπηρεσίες φορτοεκφόρτωσης και στοίβασης σε τερματικούς
   σταθμούς κάθε είδους μεταφορών,
-  52.29.19.07: Υπηρεσίες τοπικής συγκέντρωσης και διανομής εμπορευμάτων.
τέλος του αποσπάσματος και της προσθήκης}

Όπως διαπιστώσατε η εφορία δεν ασχολείται με την περιγραφή του χώρου,
στον οποίο εκτελούνται δραστηριότητές για την διαχείριση των εμπορευμάτων.
Αν δηλαδή είναι πχ χώρος βιομηχανικής ή εμπορικής επιχείρησης.
Ή ίσως πρόκειται για τερματικό σταθμό οδικών ή σιδ/κων μεταφορών,
ελεύθερη ζώνη λιμανιού, ΚΑΔ, κλπ.  

Οι φοιτητές όμως θα αντελήφθησαν ότι κατά την σύνταξη της εργασίας τους 
θα πρέπει να έχουν κατά νου σε ποιά επιχείρηση του σχήματος της ΕΕ θα
βρίσκονται. Αυτό γιατί:
- Άλλη είναι αόριστα η έννοια του "χώρου ΚΑΔ", δηλαδή της υποδομής και
- Άλλη η έννοια των προσώπων που ασκούν δραστηριότητες μέσα στους
  "χώρους του ΚΑΔ".
(περισσότερα σε άλλα άρθρα μου.) 
Τέλος της προσθήκης 

Προσέξτε όμως
ότι μαζί μου συμφωνεί και ο Σπύρος Μπινιώρης καθηγητής
στο Παν. Δυτικής Αττικής στην σελίδα 123 και επόμενες του βιβλίου του:
«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ LOGISTICS».
Εδώ περιληπτικά:

{«Η έννοια που περιγράφεται σε ένα σύστημα εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics
ως διαχείριση* υλικών, περιλαμβάνει την αποτελεσματική διοίκηση
(α) εργαλείων και εξοπλισμού και
(β) διαδικασιών διαχείρισης*.
- Προσδιορισμός του είδους του αποθέματος που προορίζεται να διατηρηθεί στον
  συγκεκριμένο αποθηκευτικό χώρο ή σε διάφορα διαμερίσματα (compartments) αυτού.
- Υπολογισμός της αναμενόμενης ποσότητας που πρόκειται να αποθηκευτεί…
- Μετατροπή της αναμενόμενης αυτής ποσότητας που πρόκειται να αποθηκευτεί σε
  απαραίτητο όγκο αποθήκης. Μολονότι η μετατροπή αυτή φαίνεται να είναι αρκετά
  εύκολη, στην πράξη εμφανίζονται διάφορες περιπλοκές οι οποίες δυσχεραίνουν
  σημαντικά τον σχεδιασμό της αποθήκης. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
  Ευαίσθητα ή ειδικά υλικά και προϊόντα…
  Εύφλεκτα ή εκρηκτικά υλικά…¨
  Υλικά που είναι δύσκολο να μετακινηθούν ή να αποθηκευτούν καθ ύψος…}

Προσέξτε όμως τώρα, όχι μόνο οι καθηγητές ΟΔΕ, αλλά και οι πτυχιούχοι ΟΔΕ
γιατί το πτυχίο αναγνωρίζεται από την εφορία να είναι υπεύθυνοι
λογιστηρίου, για να υπογράφουν δηλαδή πχ ισολογισμούς, δηλώσεις
εισοδήματος, κλπ στην Εφορία.
Τι συμβαίνει όμως με αυτά που αναφέρει παραπάνω ο Μπινιώρης;
Πρέπει και στα παραπάνω να είναι υπεύθυνος ο Λογιστής;
Προσέξτε:
α) Όλα τα παραπάνω που εγώ ενδεικτικά ανάφερα από το βιβλίο του
Σπύρου Μπινιώρη αφορούν κυρίως στα τεχνικά θέματα της κατασκευής
του αποθηκευτικού χώρου.
β) Στον νόμο 4302/14 αναφέρονται αντίστοιχα ως «εφοδιαστική - Logistics»
ότι εργασίες θα εκτελούνται στον αποθηκευτικό χώρο, πχ του ΚΑΔ.

* Προσοχή όμως τώρα στην λέξη «διαχείριση» του Μπινιώρη, γιατί εγώ
εδώ αντιλήφθηκα στο παραπάνω απόσπασμα πολλούς και διάφορους
“Διαχειριστές”, όπως πχ:
-“Διαχειριστή” που θα κατασκευάσει τις αποθήκες και θα είναι υπεύθυνος αν
  βουλιάξουν από το βάρος των εμπορευμάτων, δηλαδή πχ πολιτικός μηχανικός ΕΜΠ,
-“Διαχειριστή” που πρέπει να ξέρει τους κανονισμούς πχ RID, που αφορούν
  στα επικίνδυνα υλικά, δηλαδή πχ χημικός μηχανικός του ΕΜΠ.
-“Διαχειριστή” που πρέπει να ξέρει για την διατήρηση φρέσκων φρούτων, πχ γεωπόνος.
-“Διαχειριστή” που πρέπει να τηρεί την εργατική νομοθεσία και τους κανόνες
  ασφαλείας του προσωπικού που απασχολεί.

Αντιλαμβάνεστε όμως τώρα ότι πρέπει να υπάρχει με βάση τους
Κανονισμούς της ΕΕ ένας ακόμα τουλάχιστον “Διαχειριστής”,
αυτός δηλαδή που:
- Θα είναι υπεύθυνος να οργανώσει το λογιστικό σχέδιο και τους λογαριασμούς
που θα ανοιχτούν, για να λειτουργήσουν όλες οι “διαχειρίσεις” των παραπάνω
διαχειριστών, που θα πρέπει να ξέρει όταν πιάνει στα χέρια του πχ ένα
φορολογικό στοιχείο, σε ποιόν λογαριασμό του λογιστικού σχεδίου της
κατάλληλης "αποθήκης", (τεχνικά: "αποθηκευτικού χώρου"),
πρέπει να καταχωρηθεί.

Αυτό είναι σημαντικό, γιατί μην ξεχνάτε ότι κάθε Μεταφορέας που
εισέρχεται στο ΚΑΔ, το πρώτο που κάνει είναι να παραδώσει αρμοδίως
τα φορτωτικά έγγραφα.
Ποιος θα πρέπει επομένως να είναι υπεύθυνος να ελέγξει τις
φορτωτικές και τα λοιπά συνοδευτικά έγγραφα και να στείλει
το φορτηγό στον κατάλληλο αποθηκευτικό χώρο; 
Ασφαλώς ο Λογιστής που τον έχει ήδη ανοιγμένο στο λογιστικό του
σχέδιο, που τηρείται σε εφαρμογή των κανονισμών της ΕΕ.

Εγώ γνωρίζοντας ότι κάθε μεταφερόμενο εμπόρευμα έχει και τον
δικό του κωδικό είδους φρίκιασα όταν διαπίστωσα ότι στο νομοσχέδιο 
αναφέρονταν απλά οι δραστηριότητες “εφοδιαστική” και δεν προβλεπόταν
όπως ίσχυε διαχρονικά στην χώρα μας, ότι για τις καταχωρήσεις στο
Logistical System υπεύθυνος θα είναι ο Λογιστής, όπως διαχρονικά ίσχυε.

Αντί αυτής της σαφούς δηλώσεως τέθηκε η μαϊμού έννοια “Logistics” σε
παρένθεση, για να αναφερθεί στον νόμο ένα κατεβατό λειτουργίες των
επιχειρήσεων για την διαχείριση  των  υλικών που διαχειρίζονται,
(πχ πρώτες ύλες, μισοτελειωμένα προϊόντα, έτοιμα προϊόντα...)
ως «Εφοδιαστική (Logistics)».

Μήπως όμως διαχρονικά οι ίδιες αυτές δραστηριότητες του ν. 4302/14 δεν
εκτελούνταν επίσης εντός των αποθηκευτικών χώρων των Εμπορικών και
Βιομηχανικών επιχειρήσεων;
Ή ακόμα και στα Τελωνεία ο αποθηκάριος χρεωνόταν τα εμπορεύματα με βάση
το "Δηλωτικό Εισαγωγής" και τα "ξεχρέωνε" με βάση την "Διασάφιση Εισαγωγής".

Όμως και ο πορτιέρης της πύλης του ΚΑΔ ελέγχει το έγγραφο του ΚΑΔ που
επέτρεψε την έξοδο εκ του χώρου και την αποστολή του προς τον παραλήπτη
στον τόπο προορισμού του φορτηγού. Κάτι αντίστοιχο έκανε και ο πορτιέρης
του Τελωνείου, που ήλεγχε μεταξύ άλλων και το δελτίο αποστολής του 
Εκτελωνιστή.
Ποιος ο λόγος όμως να αναφερθούν όλα αυτά τα αυτονήτα και με αυτόν τον
διφορούμενο τρόπο και στον νέο νόμο; …Γιατί όμως παραλήψανε στον νόμο
το αυτονόητο, δηλαδή να τηρείται το Logistical System της ΕΕ;

Πριν αναφερθώ στην αγγελία εφημερίδας, πρέπει να περιγράψω συνεκτικά την
λειτουργία της αγοράς που θα ενταχθεί ο πτυχιούχος ΟΔΕ. Το σίγουρο είναι ότι δεν
θα μπορέσει να βρει δουλειά στο αντικείμενο “διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”,
γιατί τέτοιο πεδίο λειτουργίας της αγοράς δεν υπάρχει.
Υπάρχει μόνο πεδίο Διοίκησης επιχειρήσεων και έχετε κατά νου τις επιχειρήσεις του
σχήματος της ΕΕ για να το κατανοήσετε, συγκεκριμένα:

Αριστερά του σχήματος υπάρχει η βιομηχανική επιχείρηση:
Αυτή μπορεί να είναι αυτόνομη οντότητα και να είναι εγκατεστημένη
εντός του εδάφους της ΕΕ ή και διεθνώς, δηλαδή εκτός ΕΕ.
Η ίδια βιομηχανική επιχείρηση μπορεί να έχει διάσπαρτες μονάδες
παραγωγής σε πολλά κράτη παγκοσμίως, όμως γιατί όχι και εντός ΕΕ.
Η βιομηχανική επιχείρηση μπορεί να εμπλακεί στην αγορά είτε σαν
Εισαγωγέας για να εισάγει από τρίτες χώρες πρώτες ύλες ή βοηθητικά
υλικά, ίσως όμως να αγοράζει και από άλλες χώρες της ΕΕ.

Η βιομηχανική επιχείρηση ίσως εμπλακεί στην αγορά και ως Εξαγωγέας
για να πουλά διεθνώς έτοιμα ή μισοτελειωμένα προϊόντα παραγωγής της.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση το 1993 όλες τις παραπάνω λειτουργίες της
βιομηχανικής επιχείρησης τις διέκρινε σε 2 βασικές δραστηριότητες:
α) Στις αγορές και πωλήσεις της εντός του εδάφους της ΕΕ,
   το οποίο καθεστώς ονομάστηκε εσωτερική κοινοτική διαμετακόμιση,
β) Στις αγορές και πωλήσεις από τις μονάδες της εντός του εδάφους
  της ΕΕ με τρίτες χώρες εκτός δηλαδή ΕΕ, το οποίο καθεστώς
  ονομάστηκε εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση.
Στο μέσο του σχήματος της ΕΕ υπάρχουν άλλες επιχειρήσεις…

Είναι αυτονόητο επομένως ότι για τα καθεστώτα διαμετακόμισης όφειλε
η ΕΕ να θεσπίσει ενιαίους κανόνες, γιατί προ του 1993 κάθε κράτος
μέλος είχε τους δικούς του κανόνες.
Κύρια φροντίδα επομένως της ΕΕ ήταν να εμπλέξει στους κανονισμούς της
εκτός από τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα είναι δικά τους,...
...επιπλέον και αυτές τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα δεν είναι δικά τους,
αλλά στην διάρκεια της διαμετακόμισης τους στο έδαφος της ΕΕ καθίσταντο
Κάτοχοι των εμπορευμάτων, δηλαδή τους Μεταφορείς & Αποθηκευτές.

Τέλος επειδή στις διεθνείς συναλλαγές εμπλέκονται και άλλα πρόσωπα,
πχ Διαμεταφορέας και Εκτελωνιστής, φρόντισε η ΕΕ να συμπεριλάβει
στις ρυθμίσεις και αυτά, γιατί βασική μέριμνα της ΕΕ ήταν να ελέγχει ανά
πάσα στιγμή ποιος είναι ο Κύριος και ποιός ο Κάτοχος των εμπορευμάτων.

Σκόπιμα επανέλαβα σύντομα τα παραπάνω για να δείξω στους φοιτητές, πως
όταν συνάσουν μια διατριβή τους για την “Διοίκηση Εφοδιαστική Αλυσίδας”,
πρέπει να γνωρίζουν ότι στη ΕΕ υπάρχουν 2 Διοικήσεις:
α) Η Ευρωπαϊκή Ένωση και
β) Η Διοίκηση κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης στην λειτουργία της αγοράς,
   στην οποία θα εργαστείτε!

Συνιστώ λοιπόν να αφήσετε στην άκρη τα βαρύγδουπα των Sunil Chopra
& Peter Meindl ή του Christopher, γιατί αυτά αφορούν στους ενοποιημένους
ισολογισμούς της ΑΒΣΠ, εκεί δηλαδή που οι επιχειρήσεις είναι
“εφοδιαστικο- αλυσοδεμένες” από άλλες επιχειρήσεις και όχι η λειτουργία
της αγοράς συνολικά εντός του εδάφους της Ευρώπης, γιατί αυτήν την
έχει "αλυσοδέσει" με τους κανονισμούς της αποκλειστικά η ΕΕ…

Στην Διοίκηση λοιπόν των επιχειρήσεων που εφοδιαστικο - αλυσοδένουν άλλες
επιχειρήσεις, δηλαδή “Supply Chain Managers” των θεωρητικών ΗΠΑ & Αγγλίας,
δεν θα μπορέσετε να γίνετε ούτε στα καλύτερα όνειρά σας.

Φροντίστε επομένως να μάθετε για την Διοίκηση των επιχειρήσεων καθεμιάς του
σχήματος αλυσίδας της ΕΕ, για να έχετε κάποια ελπίδα να μπορέσετε στο ξεκίνημα
της σταδιοδρομίας σας, να βρείτε μια θέση εργασίας σε μια επιχείρηση ΕΟΦ, που
απεικονίζονται στο σχήμα της ΕΕ, για να αρχίσετε να αποκτάτε πείρα λειτουργίας
της αγοράς. 

Συμβουλή προς πτυχιούχους ΟΔΕ:

Στην σταδιοδρομία σας θα συναντήσετε πολλούς ανταγωνιστές στην 
αγορά εργασίας που θα επικαλούνται ότι και όπου το διάβασαν...
Αυτό μην σας ενοχλεί ότι υστερείτε από αυτούς, γιατί εσείς δεν είστε:
- Ούτε θεωρητικοί Marketing ή "εφοδιαστικο - αλυσοδεμένοι" με εισαγόμενη
  θεωρία Supply Chain Management & logistics των ΗΠΑ & Αγγλίας.
- Ούτε - ελπίζω - παραμυθιασμένοι από την "εφοδιαστική (logistics) του ΕΜΠ
  που εισήγαγαν μεθοδευμένα από το 1994 μαζί με το ΠΑ.ΠΕΙ. και δυστυχώς,
  με την σιωπηρή ανοχή των λοιπών Οικ. ΑΕΙ έχουν διαβρώσει την ελληνική αγορά...  
Εσείς να έχετε στο μυαλό σας την "αλυσίδα" του Κανονισμού ΕΕ 2454/93 μόνο
και να φροντίσετε:
- Αφενός να είστε διαρκώς ενημερωμένοι στις ισχύουσες διατάξεις,
- Αφετέρου να κατέχετε το θεσμικό πλαίσιο εμπλοκής καθεμιάς επιχείρησης του
  σχήματος της ΕΕ, στην λειτουργία της αγοράς στην χώρα μας... 

Αυτό σημαίνει ότι για κάθε επισήμανση που θα αναφέρεται κατά την διάρκεια 
συμβουλίων, διαβουλεύσεων, κλπ που θα αφορά πχ:
-Στην λειτουργία επιχείρησης, πχ αγορές, παραγωγή, πωλήσεις, κλπ,
-Στην  περιγραφή δραστηριοτήτων, πχ "εφοδιαστικής Logistics" ν. 4302/14,
-Σε κατάρτιση ή εκτέλεση σύμβασης έργου, πχ οδικής ή σιδ/κης μεταφοράς,
-Σε κατάρτιση σύμβασης ή βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς, κλπ,
θα πρέπει να γίνεται σαφές ποιές από τις επιχειρήσεις του σχήματος της ΕΕ
εμπλέκονται και βέβαια αν λειτουργούν ως εξουσιοδοτημένοι οικονομικοί
φορείς ή όχι. Εκεί θα δείξετε την αξία σας...! Αυτό στα απλά ελληνικά λέγεται
πρόκριση και αξιολόγηση πελατών, προμηθευτών, συνεργατών, κλπ.

Παρακάτω θα σας δώσω ένα συνεκτικό κείμενο για να ξέρετε το περιβάλλον
λειτουργίας της επιχείρησης που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων
μέσω του ΚΑΔ, (Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής).
Το βασικό επιχείρημα των Μηχανικών του Πολυτεχνείου, (ΕΜΠ), ήταν
διαχρονικά να υποβαθμίζουν την Επιστήμη ΟΔΕ προς όφελος των δικών
τους πτυχιούχων. Αυτό το διαπιστώσατε από την πρώτη κιόλας σελίδα
του βιβλίου του Σιφνιώτη, ο οποίος επικαλούμενος τον αείμνηστο
Ιωάννη Παππά, που μετάλλαξε την επιστήμη “Λογιστική” σε “Εφοδιαστική” =
= "τρέχα γύρευε"...

Για πιο λόγο έγινε αυτή η ανάρτηση στο περιοδικό 9 μήνες μετά την ισχύ
του κανονισμού ΕΕ 2454/93;
- Τι δουλειά όμως είχαν οι μηχανικοί να ερμηνεύσουν και μάλιστα με σκοπό
   να καπηλευτούν τον κανονισμό της ΕΕ προς όφελος των φοιτητών τους;
- Γιατί η δημοσίευση έγινε στην Αγγλία και όχι στην χώρα μας για να υπάρχει
   άμεση ενημέρωση και κατάθεση αντίθετων απόψεων;
- Η παραδοχή του Σιφνιώτη στην συνέχεια στην σελίδα 20 ότι: «δύσκολα θα
   διαφωνήσει κάποιος με όσα αναφέρει ο κ. Παππάς….», δείχνει την έλλειψη
   γνώσης και την υποτακτικότητα που κυριαρχούσε στην αγορά εκείνη την
   εποχή που κυριαρχούσε ακόμα επαγγελματικά το Πολυτεχνείο.

Το 2014 όμως που είχε πλέον χτιστεί το λεκανοπέδιο από την μία άκρη μέχρι
την άλλη, θυμήθηκαν και πρόβαλαν και επίσημα το σύνθημα του 1993 του
Παππά, ότι την λογιστική των άγγλων είναι καλύτερα να την λέμε “εφοδιαστική”
για να την καταλαβαίνουμε όλοι «είτε επιστήμονες είτε όχι», με το οποίο
παραμύθιαζαν διακριτικά στα 20 προηγούμενα χρόνια μέχρι τότε την ελληνική
αγορά.

Όμως είτε το θέλετε είτε όχι η ελληνική αγορά ακόμα και 50 χρόνια προ
του 1993 λειτουργούσε απρόσκοπτα χωρίς την “εφοδιαστική” του ΕΜΠ!
Σε αυτήν την περίπτωση όλες αυτές τις εργασίες της αλυσίδας εφοδιασμού
της ΕΕ του 1993, με ποιο όρο τις δίδασκε προ του 1993 το ΕΜΠ;
Ή μήπως και προ του 1993 δεν υπήρχαν βιομηχανικές, εμπορικές, τελωνειακές,
κλπ, αποθήκες;
Ασφαλώς και υπήρχαν!
Γιατί εμφανίστηκαν όμως στο ΕΜΠ και τον Παππά μετά το 1993;… 
Επομένως πάρτε χαμπάρι προς πάσα κατεύθυνση:
- Προ του 1993 τα εμπορεύματα εισάγωνταν στα Τελωνεία της Χώρας μας
   με βάση το Δηλωτικό Εισαγωγής και τον "πίνακα περιεχομένου" του μέσου
   μεταφοράς.
- Κάθε παραπέρα διαχείριση των εμπορευμάτων γινόταν με βάση έγγραφα,
   όπως πχ "διασαφήσεις εισαγωγής", "πρωτόκολλα καταστροφής", "άδειες"
   για την μεταφόρτωση προς άλλο Τελωνείο ή την "επανεξαγωγή", την
   "ανασυσκευασία", κλπ.
-  Όλα αυτά προϋπόθεταν όμως και την κατά περίπτωση διενέργεια λογιστικών
    εγγραφών, τόσο για την πληρωμή των εργασιών, όσο και την μεταβολή στην
    ποιότητα, στην ποσότητα ή στην συσκευασία, κλπ των προϊόντων. 

Αντιλαμβάνεστε όμως ότι μετά το 1993 θα έπρεπε να υπάρξουν από την ΕΕ
αντίστοιχοι  κανόνες για την διαχείριση των εμπορευμάτων τόσο στους
τελωνειακούς χώρους, όσο και στα ΚΑΔ του κανονισμού ΕΕ 2454/93,
που καπέλωσε δυστυχώς το ΕΜΠ...

Όμως και προ του 1993 λειτουργούσαν "αποθήκες" και για την τότε διαχείριση
των αποθηκευμένων εμπορευμάτων εφαρμόζαμε λογιστική αποθήκης.
- Αν στην συνέχεια οι άγγλοι πήρανε την "λογιστική" μας και την έκαναν "logistics",
- Αν οι άγγλοι με το "logistics" τους κάνανε άλλη δουλειά, εμάς τι μας νοιάζει;
  (Για εμάς η λογιστική απεικονίζει πχ τις αυξήσεις, ή τις μειώσεις των ποσοτήτων.)
- Γιατί όμως στο ΕΜΠ πήρανε την {λογιστική = logistics} των άγγλων και για να
  μην μπερδευόμαστε την μεταλλάξανε ως "εφοδιαστική logistics";
Ερωτώ και προκαλώ!
- Αν ονόμαζαν στο ΕΜΠ την {λογιστική = logistics = εφοδιαστική} των άγγλων
  στην εφαρμοζόμενη διαχρονικά "λογιστική αποθήκης", τι διαφορετικό θα
  προσέγγιζαν;
- Μήπως όμως υπάρχει και "σύμβαση εφοδιαστικής" που μεταφράσανε
   οι μηχανικοί το logistics των άγγλων και δεν το γνωρίζω; 
- Τι τέλος πάντων ήταν τον Σεπτ. του 1993 η "εφοδιαστική" των άγγλων
   και του Παππά; 
   α) Γενικά και αόριστα μια λειτουργία της αγοράς;
   β) Ένα επάγγελμα - ειδικότητα, που διδασκόταν στα Πανεπιστήμια της Αγγλίας;
   γ) Μια λειτουργία κάποιας εμπορικής, βιομηχανικής, μεταφορικής, κλπ επιχείρησης;

Εγώ δηλώνω κατηγορηματικά ότι τα ψέματα που ΕΜΠ μόνο με ψέματα μπορούσαν
να τα επιβάλουν στην αγορά, κάτι που το κατάφεραν, γιατί εγώ δυστυχώς
συνεργαζόμουνα καλόπιστα με τις επιχειρήσεις και το μόνο που διαπίστωνα, δίχως
τότε να το γνωρίζω, ότι πολλά στελέχη τους βρίσκονταν εγκλωβισμένα στην
παραπληροφόρηση του ΕΜΠ με την συνδρομή μάλιστα κάποιων άσχετων του ΠΑ.ΠΕΙ.!.…

Δηλώνω με σιγουριά και όπως απέδειξα!
- Τίποτα απολύτως μπορεί να δηλωθεί για να αντικρούσει το επιχείρημα μου!
- Ουδείς μηχανικός κατέχει τις επιστημονικές γνώσεις, για να ανακατασκευάσει
  ή να  μερεμετίσει, συγνώμη... να αντικρούσει εννοώ, τις απόψεις μου! Εγώ όταν
  ήμουν στην ενεργό δράση είχα εντολή και καθήκον να ελέγχω την ορθή
  εφαρμογή των κανονισμών της ΕΕ, που αφορά στην κυκλοφορία των
  εμπορευμάτων. 
  Αντίθετα το ΕΜΠ δούλευε υποχθόνια και με ιδιοτελείς σκοπούς. Το κακό όμως
  ήταν ότι είχε σαν κολαούζους μερικούς αφελείς και ασήμαντους από το ΠΑ.ΠΕΙ.,
  οι οποίοι από ματαιοδοξία και άγνοια του θεσμοθετημένου πλαισίου λειτουργίας
  της αγοράς από την ΕΕ, εκχώρησαν την επιστημονική παρακαταθήκη της ΑΒΣΠ
  στο Πολυτεχνείο!

Αυτό γιατί σε όλους τους αποθηκευτικούς χώρους εκτελούνται διαχρονικά
πολλές και διάφορες εργασίες, πχ εισόδου ή εξόδου στον χώρο, αποσυσκευασία,
συσκευασία, κλπ... 
Άρα πρέπει να διακρίνουμε!
Τις εργασίες που εκτελούνται μέσα στους χώρους των αποθηκών, γιατί όχι
και μέσα στις μονάδες παραγωγής, από την φορολογική υποχρέωση για την
καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που συνάγονται από αυτές τις εργασίες... 

Εγώ σε δεκάδες περιπτώσεις δήλωνα σχετικά στα άρθρα μου, για να αντικρούσω
τις συντεχνιακές απόψεις των μηχανικών, την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, δηλαδή
ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν με τις δράσεις των εργαζομένων και ότι κάθε
δράση εργαζόμενου καθίσταται αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωση
της συνάγεται λογιστικό γεγονός.
Όποιος έχει αντίρρηση δεν έχει παρά να προβληματιστεί, ότι διαχρονικά
η χώρα μας – Εφορία - επέβαλε στις επιχειρήσεις την τήρηση λογιστηρίου…

Αυτό διδάσκεται ήδη από την πρώτη εβδομάδα του πρώτου εξαμήνου στο
πρώτο έτος σπουδών σχολών ΟΔΕ! Αυτό σημαίνει σε ότι αφορά στην
“εφοδιαστική αλυσίδα”, στην “εφοδιαστική”, στην “Μεταφορά”, στην
“αποθήκευση” στα “logistics”, στα “Supply Chain Management”, στα
“Logistics Management”, στην "παραγωγή", κλπ, ότι η λογιστική σε όλα
αυτά είναι:
- Αφενός ένα εργαλείο στην Διοίκηση της Επιχείρησης για να συγκεντρώνει
  τα χρηματοοικονομικά μεγέθη από την λειτουργία της επιχείρησης, για την
  λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.

- Αφετέρου για να λειτουργεί με εφαρμογή των φορολογικών κανόνων της
  χώρας μας, η οποία οφείλει βέβαια τώρα πλέον να τις έχει ενταγμένες και
  προσαρμοσμένες στους κανονισμούς της ΕΕ ισχύος από την 1.1.1993!

Άρα η λογιστική λειτουργεί σαν εργαλείο της διοίκησης των επιχειρήσεων
χωρίς να εμποδίζει τους εργαζόμενους να κάνουν καθένας την δουλειά του.
Αυτό μάλιστα ανεξάρτητα σε ποια λειτουργία της επιχείρησης απασχολείται
ο εργαζόμενος και ποια επί μέρους δραστηριότητα ο ίδιος εκτελεί, πχ στην
"παραγωγή", στις "αγορές", "πωλήσεις", "αποθήκη", στην "μεταφορά", κλπ.

Προσέξτε, επειδή τώρα η αλχημεία: {“Λογιστική” = “Logistics” = “Εφοδιαστική”}
του ΕΜΠ του καθ. Παππά είναι δύσκολης προσπέλασης στους φοιτητές, οι
καθηγητές αυτής της απόψεως έρχονται σε δύσκολη θέση για να απαντήσουν
με ευθύνη και ειλικρίνεια στους φοιτητές τους, για ποιο λόγο μετάλλαξαν
καταρχήν την “λογιστική” στην αγγλική μετάφραση της λέξης ως "logistics"…

...Για να δικαιολογήσουν μάλιστα ότι η αγγλική λέξη "logistics" δεν μπορεί να
ερμηνευτεί ή να διδαχθεί με την αγγλική της έννοια την απλοποίησαν ως
"εφοδιαστική"…. Ποιος είπε όμως στο Πολυτεχνείο ότι η ΕΕ έχει ως επίσημη
γλώσσα την αγγλική; Γιατί αναφέρεται επομένως το ΕΜΠ σε αγγλική λέξη
"logistics" και όχι στην ελληνική “λογιστική”, που ο ίδιος ο καθ. Παππάς
ήδη από το 1993 την παραδέχθηκε;

Ή ακόμα και στο Logistical System, που επέβαλε η ΕΕ, για να ελέγχει ανα πάσα
στιγμή τον εκάστοτε Κύριο ή τον Κάτοχο των εμπορευμάτων;
Ερωτάται:
Το ΚΑΔ όφειλε ναί ή όχι από το 1993 να δηλώνει τι μπαινοβγαίνει εκεί μέσα στο
Logistical System της ΕΕ; Εμάς τι μας ενδιέφερε αν αυτό οι άγγλοι το έλεγαν
"logistics" και επειδή το ΕΜΠ μας θεώρησε "μπιπ" το μετάφρασε "εφοδιαστική", 
για να το καταλάβουμε όλοι μας "είτε είμαστε επιστήμονες είτε όχι";
Το τραγικό όμως τότε ήταν ότι με την συμμετοχή του ΠΑ.ΠΕΙ. το δίδαξαν στραβά
και λαθεμένα, σε ότι αφορά στην θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς από την ΕΕ...
Όμως όλα αυτά προς όφελος των φοιτητών του ΕΜΠ...

Αυτό πάντως έχει την εξήγηση και επιβεβαιώνεται η άποψη μου, γιατί ήδη από την
εποχή της ΑΒΣΠ δηλώναμε μεταξύ των φοιτητών, ότι «στο Πολυτεχνείο κάνουν
από τα πολλά μαθηματικά το μυαλό τους φελλό.»

Άρα ο καθ. Παππάς ως καθηγητής τότε του ΕΜΠ είχε το 1993 την επιλογή:
Ή να δεχθεί ότι οι φοιτητές του ως ήταν ευρύτερα γνωστό είναι φελλοί…
Ή να ρίξει στάχτη στα μάτια μας με τις ασυναρτησίες που ανακοίνωσε στο περιοδικό
τον Σεπτ. του 1993, για να καπελώσει την αγορά προς όφελος των πτυχιούχων του!

Όπως αντιλαμβάνεστε το ΕΜΠ επέλεξε την συντεχνιακή επιλογή και όχι
την επιστημονική και νόμιμη, γιατί η ΕΕ το 1993 όρισε και θεσμοθέτησε
στις επίσημες γλώσσες της ΕΕ δύο μόνο όρους:

α) Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού, με την οποία “αλυσόδεσε” τους
   εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
   Ευρώπης μετά το άνοιγμα των συνόρων της…

β) Logistical System = Λογιστικό σύστημα, το οποίο επέβαλε η ΕΕ ότι
   πρέπει να τηρείται από τους εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των
   εμπορευμάτων σε τρόπο ώστε να φαίνεται ανά πάσα στιγμή στο
   λογιστικό σύστημα της ΕΕ ο εκάστοτε Κύριος και ο Κάτοχος των
   εμπορευμάτων.

Μεταξύ αυτών των επιχειρήσεων περιλαμβάνονταν στο σχήμα της ΕΕ βέβαια
και τα ΚΑΔ, (Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής).
Άρα οι μηχανικοί έχουν κάθε συμφέρον να αγνοούν την νομοθεσία και
προς τον σκοπό αυτό αποφεύγουν να επικαλούνται τις διατάξεις της ΕΕ.
Επιπλέον να αναφέρουν στα συγγράμματα τους διάφορους γενικόλογους
όρους και αφορισμούς… Ενδεικτικά σας αναφέρω επί λέξει απόσπασμα από
το ίδιο παραπάνω βιβλίο του Σιφνιώτη, καθηγητή του "Πάντειου" σελ. 161:

«Το logistics management δεν ασχολείται με το λογιστικό σχέδιο της
επιχείρησης, ούτε με τους λογαριασμούς που κρατά το λογιστήριο.
Στο logistics management και στο μέρος της αποθήκης το ενδιαφέρον
επικεντρώνεται περισσότερο στις φυσικές ιδιότητες των προϊόντων,
(διαστάσεις, βάρος, ποσότητα), στην φυσική καταμέτρηση και μεταφορά
και λιγότερο με την αξία τους. Τα σχετικά με το λογιστικό σχέδιο και τη
λογιστική παρακολούθηση της αποθήκης αποτελούν ένα ενδιαφέρον
Κεφάλαιο της Λογιστικής και όχι του logistics management.»

Εδώ το ερώτημα που τίθεται είναι:
- Πού διδάσκονται "οι φυσικές ιδιότητες των προϊόντων";
- Πότε λαμβάνονται υπόψη;
α) Όταν γίνεται κατασκευή της αποθήκης; Ή...
β) Όταν λειτουργεί η αποθήκη, οπότε τα "προϊόντα" είναι έτοιμα; και...
γ) ...Για ποιάς επιχείρησης την "αποθήκη" τέλος πάντων γίνεται λόγος;
    - της βιομηχανικής ή εμπορικής που λειτουργούσαν διαχρονικά; Ή...
    - του ΚΑΔ μου έγινε γνωστό και θεσμοθετήθηκε από την ΕΕ το 1993;

Καταρχήν δεν έχω αντίρρηση κάθε καθηγητής να ξεχωρίζει τα τσανάκια
του δικού του επιστημονικού πεδίου!
Όμως είμαι κάθετα αντίθετος με το να υποβαθμίζεται προς τον σκοπό αυτό
κάποιο άλλο επιστημονικό πεδίο, όπως εδώ πχ μεταξύ της επιστήμης
της Λογιστικής και του παραπάνω  ουρανοκατέβατου "logistics management"
του Πολυτεχνείου και των ουραγών του... (Εκείνη την εποχή του ΠΑ.ΠΕΙ.)

Αυτό γιατί άλλο πράμα είναι το "logistics" και άλλο πράμα το "management" του.
Δηλαδή πότε φωνάζουμε τον "logistics manager" να ασχοληθεί με τις
“φυσικές ιδιότητες των προϊόντων”; Όταν τα προϊόντα θα βρίσκονται πχ μέσα 
στο ΚΑΔ, για να ασχοληθεί με τις “φυσικές ιδιότητες των προϊόντων”;
Ή όταν κατασκευάζουμε το ΚΑΔ και του ζητάμε πχ να κατασκευάσει
ψυκτικούς θαλάμους, ράφια για βαριά ή ελαφριά φορτία, σιλό για χύδην
φορτία, κλπ;
Ή ίσως όταν λειτουργεί το ΚΑΔ, για να μας μάθει πώς να κάνουμε εκεί μέσα
την δουλειά μας; Δηλαδή περίπου σαν να κερδίσαμε στο λαχείο ένα ΚΑΔ
και φωνάζουμε ένα μηχανικό για να μας το δουλέψει - εκμεταλλευτεί;

Παρενθετικά
Για να αντιληφθείτε την συσκότιση που προξενεί το Πολυτεχνείο στην
επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών ΟΔΕ, παραθέτω απόσπασμα από
την σελίδα 409 του βιβλίου του Christopher. Αφορά στο παράρτημα του
βιβλίου «ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ
ΕΥΡΩΠΗ» του Αλέξανδρου Τσίγκα – αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα
Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης της Πολυτεχνικής Σχολής του
Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Στην σελίδα 408 επιγράφεται: «4 Εξερχόμενα logistics από τρίτους (3PL)
σε εταιρεία επίπλων».
Ακολούθως στην επόμενη σελίδα 409 διευκρινίζεται:
«Το αντικείμενο μελέτης μας είναι το εξής:
1. Σύγκριση της διαδικασίας logistics των πελατών πριν και μετά τη μεταφορά
   της αποθήκης σε αποθήκη 3PL
2. Σύγκριση κόστους διάθεσης (logistics) πριν και μετά την μετακίνηση της   
   αποθήκης τελικών προϊόντων»

Εγώ σχολιάζω σχετικά λαμβάνοντας υπόψη 3 τρία συγκεκριμένα στοιχεία:
α) Το βιβλίο του Christopher επιγράφεται “LOGISTICS ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
     ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ”.
β) Ποια είναι και τι είναι “διαδικασία logistics των πελατών”;
γ) Tι "μεταφέρθηκε" που να μετάλλαξε την αποθήκη σε “αποθήκη 3PL”;
δ) Τι είναι κόστος διάθεσης (logistics);
ε) Τι είναι και τι διαφορετικό συνέβη «πριν και μετά την μετακίνηση της
    αποθήκης τελικών προϊόντων»;

Μπορείτε να φανταστείτε ένα πτυχιούχο ΟΔΕ να συζητά μέσα σε μια
επιχείρηση με τους συνεργάτες του, ή με πελάτες του, ή με κρατικούς
λειτουργούς, κλπ και να πρέπει να εκφέρει την δική του πρόταση ή γνώμη;
Θα πέσουνε επάνω του εκτός από τους Μηχανικούς και όλοι οι "νεοσσοί" που 
επώασαν κάποιες "Εταιρείες Logistics" της εποχής 1994 - 5 να τον φάνε!
Το σύνθημα όλων ήταν τότε:
"Καταργήθηκαν τα σύνορα τώρα κανουμε Logistics".
Έλα λοιπόν εδώ στο σχολειό μας, για να σε κάνουμε "Logistics Manager",
"Supply Chain Manager" ή ακόμα και "Logistician"...

Αυτό όμως δεν συνέβαινε βέβαια με εμένα γιατί εγώ τους ζητούσα πάντα
να μας διευκρινίσουν, τόσο την έννοια κάθε λέξης που ανάφεραν, όσο και
από πιο επιστημονικό πεδίο, πχ τεχνικό, οικονομικό, εμπορικό, διεθνών
σχέσεων, κλπ την ανέσυραν.
Όπως επίσης ποιός νόμος του κράτους ή κανονισμός της ΕΕ προβλέπει ή
ρυθμίζει ειδικότερα αυτά που αναφέρουν;

Εγώ σας ενημέρωσα ήδη πχ για το TELEX στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα
εποχή» της Π.Α.Ε.Γ.Α.Ε. και για την «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» με
το 3PL της ίδιας επιχείρησης!...
(Το βλέπετε παραπάνω και να μπείτε στο διαδίκτυο.)

Εγώ στην “προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή», ήδη από τότε που έκανα δηλαδή
τις μετεκπαιδεύσεις μου στην Γερμάνια οι επιχειρήσεις επιγράφονταν:
«Spedition & Lagerei», δηλαδή «Διαμεταφορά και Αποθήκευση» και δουλεύαμε
με TELEX. Δηλαδή πχ:
- μεταφέραμε σε εκτέλεση εντολών των προμηθευτών τα εμπορεύματα προς ένα
  προορισμό, που η αποθήκη μας στον τόπο αυτό βόλευε τους αγοραστές των
   εμπορευμάτων.
- Στην συνέχεια οι αγοραστές γίνονταν πελάτες μας και κάναμε για λογαριασμό
   τους «“logistics” γρήγορης απόκρισης» του Christopher, δηλαδή τμηματική
   παράδοση των παρτίδων ύστερα από εντολές των πελατών. 
Όλα τα παραπάνω που εγώ σύντομα περιέγραψα εκτελούνται διαχρονικά στις
επιχειρήσεις. Όμως για να εκτελεστούν επικοινωνούν οι επιχειρήσεις με ανάλογο
αριθμό “PL” κατά περίπτωση:
- Ο Πωλητής με τον Αγοραστή των εμπορευμάτων.
- Ο Μεταφορέας με τον Εντολέα του, πχ ένα Διαμεταφορέα, που μπορεί να είναι
  όμως ακόμα ο Πωλητής, ο Αγοραστής, ένας Ναυτικός Πράκτορας, κλπ.
- Ο Μεταφορέας για να αναγγέλλει αναχώρηση, άφιξη, κλπ στον Εντολέα του.
- Ο Διαμεταφορέας για να αναγγέλλει την άφιξη και αποθήκευση του
  εμπορεύματος στον Αγοραστή πελάτη του.

Αντιλαμβάνεστε πόσο αυξάνει ο αριθμός των “PL” αν αργούν τα εμπορεύματα,
υπάρχουν λάθος χρεώσεις, υπάρχουν ζημιές, τελωνειακές παραβάσεις, λάθος
προορισμός του φορτηγού, κλπ;
Από εκεί και πέρα αρχίζουν εκ νέου πχ τα «“logistics” γρήγορης απόκρισης»
του Christopher, για να γίνει:
{«Σύγκριση κόστους διάθεσης (logistics) πριν και μετά την μετακίνηση της
αποθήκης τελικών προϊόντων»}
του τμήματος Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης της Πολυτεχνικής Σχολής
του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης...

Όμως επιτρέψτε μου να καταθέσω τις αντιρρήσεις μου:
- Άλλο επιστημονικό πεδίο είναι η «Διοίκηση Παραγωγής».
- Άλλο επιστημονικό πεδίο είναι η «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας»
- Άλλο επιστημονικό πεδίο είναι το «κόστους διάθεσης (logistics) πριν
  και μετά την μετακίνηση της αποθήκης τελικών προϊόντων»
- Άλλο επιστημονικό πεδίο είναι «Τα Εξερχόμενα logistics από
  τρίτους (3PL) σε εταιρεία επίπλων»
- Άλλη είναι η «Διοίκηση logistics» = «logistics management του Christopher.
Και τέλος...
- Άλλη είναι η «"Διοίκηση" Επιχειρήσεων» της ΑΒΣΠ… και
- Άλλη είναι η Διοίκηση δηλαδή η χώρα μας και η ΕΕ που έχουν
θεσμοθετημένα όλα τα παραπάνω, άσχετα αν για λόγους προβολής τους,
κάποιοι ακαδημαϊκοί διδάσκουν ακαταλαβίστικα τις λιγοστές γνώσεις τους
πάνω σε αυτό το πεδίο για να εντυπωσιάσουν.
Εγώ πάντως το δηλώνω:
"Δύσκολο" είναι να περιγράφεις δύσκολα και σύνθετα επιστημονικά πεδία
λειτουργίας της αγοράς με απλό και ευκολονόητο τρόπο.
Αυτό γιατί τα "δύσκολα" είναι να δουλέψεις στην Διοίκηση μιας Επιχείρησης
και να την οδηγήσεις στο κέρδος! 
Τέλος της παρένθεσης

Πλέον αυτού δεν δέχομαι την αποσπασματική και κοντόφθαλμη προσέγγιση
ενός πεδίου λειτουργίας μιας επιχείρησης που διδάσκεται δίχως σεβασμό στο
γεγονός ότι στην καθημερινότητα της εργασίας πρέπει κάθε εργαζόμενος,
να μπορεί καταρχήν να εκτελέσει άριστα την εργασία που του ανέθεσαν.
Θα πρέπει όμως να γνωρίζει επιπλέον την συνοχή και την εξάρτηση της
εργασίας που εκτελεί, σε σχέση με την εργασία του διπλανού, του επόμενου,
του προηγούμενου και άλλων εκ των συναδέλφων του, ή των συνεργατών,
πελατών, προμηθευτών του, κλπ…

Όμως πρέπει να γνωρίζετε ότι η εργασία – "δραστηριότητα" εντός των
επιχειρήσεων, γιατί όχι και μέσα στα ΚΑΔ, χωρίζεται σε δύο βασικές
ειδικότητες:
α) Την εκτελεστική εργασία, πχ "κόλλα" αυτές τις ετικέτες όλη την ημέρα,
   πάρε στην πλάτη αυτά τα χαρτόκουτα και τοποθέτησε τα σε αυτό το ράφι,
   πήγαινε αυτήν την παλέτα στο φορτηγό, κλπ.

Αυτό προφανώς είναι το "logistics management", δηλαδή να μην είσαι
μπουνταλάς και αν πχ έχεις ένα δέμα του ενός κιλού να μην ζητάς μισή
ώρα να βρεις καρότσι για να το πας στην ράμπα για να το δώσεις στο
φορτηγό...
Ή μήπως το "logistics management" είναι να μπεις μέσα στο ΚΑΔ και
να σχολιάζεις τι δεν σου αρέσει και να τους λες, πχ ότι εσύ μπορείς να
τους το φτιάξεις σωστά, φθηνότερα και καλύτερα, γιατί το σπούδασες στο
Πολυτεχνείο;

β) Την διοικητική εργασία, πχ αυτός που επικοινωνεί με πελάτες για να
    παραγγείλει ή αγοράσει προϊόντα, αυτός που διαπιστώνει την ανάγκη
    να έρθει από την αποθήκη ένα υλικό στην παραγωγή, ή να ναυλωθεί
    ένα φορτηγό για να στείλουμε την παραγγελία στον πελάτη, κλπ.

Δεδομένου ότι όλα αυτά τα προσεγγίζουν οι θεωρητικοί σαν “Logistics”,
“Supply Chain Management”, “Logistics management”, “εφοδιαστική”,
κλπ, συσκοτίζουν την επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών ΟΔΕ,
γιατί τους κρύβουν την θεμελιώδη λειτουργία κάθε επιχείρησης...

...Δηλαδή ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν πχ με τις δράσεις των
παραπάνω εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται
αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό
γεγονός.

Για να είμαι σύντομος ερωτώ τους μηχανικούς πώς αντιλαμβάνονται
την μετάλλαξη της... {“λογιστική” σε “εφοδιαστική”} του Παππά - ΕΜΠ;
Ερωτώ και απαιτώ την εξής απάντηση από το ΕΜΠ: Συνάγονται ναι ή όχι
από τις δραστηριότητες “εφοδιαστική logistics” του πρώτου άρθρου του
νόμου 4302/14 κάποιες λογιστικές εγγραφές που επέβαλε μάλιστα η ΕΕ
να καταχωρούνται κατά περίπτωση και στο Logistical System, που προς
τον σκοπό αυτό το θεσμοθέτησε;

Προφανώς επειδή θα κάνουν οι Μηχανικοί ότι δεν καταλαβαίνουν θα
δώσω τις σχετικές διευκρινίσεις προς όφελος των φοιτητών ΟΔΕ.
Από την εκτελεστική εργασία δεν συνάγονται λογιστικές εγγραφές,
πχ κάθεσαι μπροστά στην ταινία συναρμολόγησης και παίρνεις από το
κιβώτιο δίπλα σου ένα υλικό και το βάζεις πάνω στην ταινία ή αντίθετα…
Ή παίρνεις 10 χαρτόκουτα από την ταινία ή το ράφι και τα στοιβάζεις
σε μια παλέτα.

Δηλαδή η εκτελεστική εργασία δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί για να συναχθεί
κάποιο λογιστικό γεγονός. Αυτό το διαπιστώσατε παραπάνω που δηλώνεται
από τον Σιφνιώτη, καθηγητή του "Πάντειου" σελ. 161, που διδάσκει:
{Στο logistics management και στο μέρος της αποθήκης το ενδιαφέρον
επικεντρώνεται περισσότερο στις φυσικές ιδιότητες των προϊόντων,
(διαστάσεις, βάρος, ποσότητα), στην φυσική καταμέτρηση και μεταφορά
και λιγότερο με την αξία τους.}

Άρα όσο εκτελούνται "εργασίες στα προϊόντα" δεν συνάγονται λογιστικές 
εγγραφές, γιατί αυτές θα συναχθούν όταν ολοκληρώνεται κάθε εργασία!
Δηλαδή κατά την ΟΔΕ κάθε δράση εργαζόμενου στα προϊόντα καθίσταται
αυτοτελείς δράση, όταν από την ολοκλήρωσή της συνάγεται λογιστικό γεγονός. 

Αντίθετα στην διοικητική εργασία συνάγονται λογιστικές εγγραφές,
γιατί οι δράσεις μέσα στις επιχειρήσεις μεταβάλλουν τόσο τις ποσότητες
όσο και τις αξίες των εμπορευμάτων, προϊόντων, υλικών, κλπ.
Επομένως ανεξάρτητα της τεχνολογίας, των επικοινωνιών, κλπ
είτε "αγοράζεις", είτε "πουλάς", είτε "κουβαλάς", είτε "πληρώνεις", είτε
"αποθηκεύεις", είτε "φορτώνεις" ή "ξεφορτώνεις", κλπ, συνάγονται πάντα
λογιστικές εγγραφές, γιατί πώς αλλιώς θα βγάζει άκρη η Διοίκηση της
επιχείρηση, οι πελάτες της και η Εφορία;

Επομένως ξεκαθαρίζω τώρα και αυτό που οι θεωρητικοί ορίζουν ως
“Management”, για να παραμυθιάζουν προς διάφορες κατευθύνσεις…
Εγώ δεν θα μείνω λοιπόν εγκλωβισμένος στο:
              {Λογιστική = logistics = εφοδιαστική}
του Παππά και το “περιοδικό Plant” του Οκτωβρίου 1993, αλά στο σκέτο
"management"και ερωτώ προς πάσα κατεύθυνση:

Τι σημαίνει "management"; Εγώ πριν 65 χρόνια άκουσα την λέξη στο
γήπεδο του Φωστήρα, (φονέα των γιγάντων), σε σχόλιο ενός φιλάθλου
που έπειτα από μια νίκη του Φωστήρα δήλωνε με καμάρι και στόμφο
για τον προπονητή του Φωστήρα: «Ρε… εσείς! πάρτε το χαμπάρι ο
Γιαλαμπίδης είναι Μάνατζερ!».
Άρα όλες οι εργασίες συμπεριλαμβανομένου και του ποδοσφαίρου και
και γιατί όχι και οι δραστηριότητες “εφοδιαστική Logistics” του ν. 4302/14
θέλουν τον… Μάνατζερ τους…

Συμφωνώ απόλυτα λοιπόν ότι και οι εργαζόμενοι στην αποθήκη για να
δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τους προσφέρουν πλούσια
κομπλιμέντα, (πχ ρε… εσύ είσαι “Supply Chain Manager”, Ή...
ρε… εσύ είσαι “Logistics Manager”!) και βέβαια χαμηλούς μισθούς…

Προσέξτε όμως τι συμβαίνει με βάση την επιστήμη ΟΔΕ σε συνάρτηση
με την κακοποίηση του κανονισμού της ΕΕ 2454/93….
Οι παραπάνω "μάνατζερ' του Σιφνιώτη είναι απλοί εργαζόμενοι στην αποθήκη…

Είναι δηλαδή απλά εκτελεστικά όργανα και δεν έχουν διοικητική αρμοδιότητα.
Το κάνω πιο απλό: Οι μάνατζερ αποθήκης δηλαδή πχ για ότι παραλαμβάνουν,
φορτώνουν, στοιβάζουν, συσκευάζουν, κλπ, παίρνουν πάντα από κάπου αλλού την
εντολή! Άρα δεν είναι "Μάνατζερ", αλά χαμάληδες αποθήκης, όπως ήμουν και εγώ,
που συμμετείχα στις εκφορτώσεις των βαγονιών, (1965 - 6), στο Τελωνείο Αθηνών!

Η μόνη αλλαγή που έγινε για αυτούς είναι ότι πρώτα δούλευαν σαν ποντίκια στην
υπόγεια αποθήκη ενός εργοστασίου, ενώ μετά το 1993 είδαν το φως του ήλιου,
πχ στο ΚΑΔ της ΕΕ… 

Όπως σας ενημέρωσα παραπάνω με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ,
σε αντίθεση με τους “μάνατζερ” που υπάρχουν κατά δεκάδες μέσα στις
επιχειρήσεις υπάρχουν στην λειτουργία των επιχειρήσεων μόνο δύο
“διοικήσεις”, δηλαδή αν δεν σας αρέσει εσείς πείτε το και “management”,
αρκεί να εννοούμε το ίδιο πράγμα!

Το δικό μου “management” πάντως το επιβάλει η αφενός η νομοθεσία,
αφετέρου η ανάγκη να οργανωθούν και να λειτουργήσουν ορθολογικά οι
επιχειρήσεις. Με βάση λοιπόν αυτόν τον απαραβίαστο κανόνα της αγοράς
η ΑΒΣΠ μας δίδαξε ότι υπάρχουν δύο «management» = Διοικήσεις!

Όταν επομένως οι καθηγητές διδάσκουν "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας",
ή “Supply Chain Management” οφείλουν να διευκρινίζουν, σε ποιά από τις
δύο παρακάτω "Διοικήσεις" της ΑΒΣΠ βρίσκονται;

- Στην "Διοίκηση" της διοικητικο - λογιστικής λειτουργίας της ΑΒΣΠ;
  Εδώ δηλαδή επενδύθηκε χρήμα, για να εφοδιαστικο - αλυσοδένουμε – 
  δηλαδή να δουλεύουμε τις...... "αγορές", την "παραγωγή", τις "πωλήσεις"...  
  και γιατί όχι και την “εφοδιαστική” ότι και να σημαίνει αυτή του ΕΜΠ…

Αυτό το δηλώνει παραπάνω και ο Christopher με την μέθοδο A.B.C. στο
απόσπασμα που ανάφερα και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται!

Ή μήπως βρίσκονται…
- Στην Διοίκηση της χρηματοοικονομικής λειτουργίας της ΑΒΣΠ;
  Εδώ είναι ο επενδυτής και αυτός είτε επενδύει σε 5 - 6 εταιρείες για   την
  παραγωγή του τζιν, είτε δεν ξέρει τι να κάνει το χρήμα του και   αγοράζει
  ή πουλάει κατά την κρίση του συμμετοχές του σε επιχειρήσεις...

Ίσως όμως να είναι ένας επενδυτής που εκμεταλλεύεται, γιατί όχι πχ και ένα ΚΑΔ. 
Η χρηματοοικονομική διοίκηση κάθε επιχείρησης διορίζει όμως στην συνέχεια
διάφορους "Μάνατζερ", για να κάνει καθένας τους την εργασία που ξέρει,
την σπούδασε, την έμαθε, κλπ. 
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σηκώθηκαν τα πόδια και βαράνε το κεφάλι…

Πρέπει το ΕΜΠ να καταλάβει ότι άλλο είναι να "μανατζάρεις" την παραγωγή, 
ή την αποθήκη, κλπ και άλλο να μανατζάρεις την Διοίκηση της επιχείρησης
που δουλεύεις…
Ή ακόμα να καταλάβεις ότι την επιχείρηση που δουλεύεις την μανατζάρει ο
ίδιος ο κεφαλαιούχος που κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της. 
Ή πολύ περισσότερο να καταλάβεις ότι την ίδια την επιχείρηση που δουλεύεις
ίσως την μανατζάρει ενα νομικό πρόσωπο, δηλαδή ένας Μεγαλομέτοχος, που:
- Ούτε στα μάτια σου τον έχει δει,
- Ούτε και πρόκειται να τον δεις ποτέ στην ζωή σου!

Επειδή δέκα χρόνια τώρα αυτά γράφω, θα κάνω μια σύντομη διαπίστωση, 
για να τελειώσουν τα παραμύθια των θεωρητικών "logistics" και του ΕΜΠ,
που... κατασκεύασε και την "Εφοδιαστική (Logistics)".

Κύριοι η ΕΕ το 1993 όφειλε να ρυθμίσει με ενιαίο τρόπο την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης.
Προς τον σκοπό αυτό με ισχύ από 1.1.1993 όρισε υπό τον όρο Lieferkette =
αλυσίδα εφοδιασμού τους κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων
στο έδαφος της ΕΕ.
Εκεί σαν βασική διάταξη όρισε ότι οι εμπλεκόμενοι στα καθεστώτα
κοινοτικής διαμετακόμισης οφείλουν να τηρούν λογιστικό σύστημα που
να επιτρέπει να είναι γνωστός ανά πάσα στιγμή ο Κύριος και ο Κάτοχος
των εμπορευμάτων!

Πώς τώρα το ΕΜΠ λίγους μήνες μετά τον Σεπτέμβριο του 1993 γέννησε
την φιλολογία - φιλοσοφία: {λογιστική = logistics = εφοδιαστική;}
Τι πρωτύτερα δεν υπήρχε, που τον Οκτώβριο του 1993 τους ενέπνευσε
στο ΕΜΠ να αρχίσουν με παραφιλολογία να παραμυθιάζουν την αγορά
και τους φοιτητές;
Οι άγγλοι πολύ καλά κάνουν και εισάγουν την ελληνικήλέξη “λογιστική",
για να περιγράψουν λειτουργίες των επιχειρήσεων τους ως “Logistics”.
Το ΕΜΠ γιατί πήρε μόνο την λέξη "Logistics" των άγγλων και ότι με αυτό
εννοούν στην λειτουργία των επιχειρήσεων τους;

Αν δηλαδή το "Logistics" των άγγλων είναι απλά κάποιες δραστηριότητες
εντός των επιχειρήσεων, (που το ΕΜΠ τις κατανόησε ως "εφοδιαστική"), 
τότε πώς ονομάζουν την ίδια την "λογιστική" τους, για να καταχωρούν στο
λογιστήριο τους και τις λογιστικές εγγραφές, που θα συνάγονται από την
εκτέλεση τους;

Εμείς στην χώρα μας έχουμε τους Κωδικούς Άσκησης Δραστηριότητας
που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις ήδη κατά την Δήλωση Έναρξης Εργασιών
από την Εφορία. Το ίδιο βέβαια ισχύει όπως προανέφερα και για τα ΚΑΔ, -
Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής, που ως γνωστό οφείλουν να εφαρμώζουν
το Logistical System της ΕΕ!
Παρακάτω επανέρχομαι και με συντεχνιακή προσέγγιση, για να ξέρετε 
τουλάχιστον και το περιβάλλον της "αγοράς εργασίας" που θα ενταχθείτε. 

Παρενθετικά εγώ θα σας δώσω την δική μου γνώση πάνω στο ζήτημα αυτό.
Πιο πριν προσέγγισα αναλυτικά την λειτουργία της αγοράς, γιατί θέλησα να
δείξω ότι άλλη είναι η "επιστήμη που σπουδάζετε" και άλλο το "επάγγελμα
που θα ασκήσετε".
Όπως επίσης άλλη είναι...
Η "προσδοκία για το όφελος από τις σπουδές σας",
σε σχέση με την...
"Προβολή και επαγγελματική καταξίωση σας στην αγορά εργασίας".

Προσέξτε την πείρα μου και τα δικά μου συμπεράσματα σε ότι αφορά στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων στό έδαφος της ΕΕ:
α) Μέχρι περίπου το 1980 η προτεραιότητα μου ήταν να δουλεύω για να μαθαίνω…
    Εκείνη την περίοδο για την εισαγωγή στο Πολυτεχνείο ο βαθμός ήταν από 19 και
    πάνω. Στην ΑΒΣΠ εγώ πέτυχα να εισαχθώ με 13. Εκείνα τα χρόνια η “Μεταφορά”
    ήταν στο περιθώριο και ουδείς είχε σε εκτίμηση ένα “φορτηγατζή”, πχ σε εμένα…

β) Στο ξεκίνημα της εργασίας μου μετά την επιστροφή μου από τις μετεκπαιδεύσεις
    μου ήταν τόσο μεγάλη η ανάπτυξη της Ευρώπης, που η “Μεταφορά” σαν
    λειτουργία της αγοράς ήταν τεράστιας σημασίας, για να συνδράμει:
    - αφενός στην βιομηχανική ανάπτυξη που ακολουθούσε,
    - αφετέρου στους ενιαίους κανόνες που έπρεπε να θεσμοθετηθούν, για να
      κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στο έδαφος της Ενωμένης Ευρώπης.

Αντίθετα το Πολυτεχνείο άρχισε σταδιακά να χάνει την αίγλη του, γιατί ή Αθήνα πχ
έφθανε από το βουνό στην θάλασσα και ο Πολιτικός μηχανικός ή ο Αρχιτέκτονας
δεν ήταν ένα επάγγελμα προσοδοφόρο και περιζήτητο όπως στο παρελθόν…

γ) Το 1993 επομένως που έγινε η συγκλονιστική μεταβολή στην Ευρώπη, βρήκε
    το Πολυτεχνείο σε… ύφεση και με περιορισμένες προοπτικές στην επαγγελματική
    αποκατάσταση των φοιτητών του. Αυτό ενέπνευσε το Πολυτεχνείο, μόλις 9 μήνες
    από την ισχύ του κανονισμού ΕΕ 2454/93 να πλάσσουν το “τεχνικό” επάγγελμα
    του «Εφοδιαστή». Προς τον σκοπό αυτό έπλασαν το «Εφοδιαστική (Logistics)»,
    που όμως δεν είναι τεχνική έννοια, αλά εμπορική, φορολογική, λογιστική!

δ) Άρα το ΕΜΠ δια του Παππά έπιασε μόνο από το σχήμα "αλυσίδας" της ΕΕ την:
   {"Μεταφορά", "Διαμεταφορά" & "Αποθήκευση"} και έτσι απόφυγε να διδάξει
   στους φοιτητές του το επάγγελμα του "φορτηγατζή", που κουβαλάει και έπλασε
   το "κυριλέ" και εξευγενισμένο επάγγελμα του "Logistician"...
 
   Εγώ πάντως 30 χρόνια προ του 1993 - 4 χαμάλης φορτηγατζής ήμουνα, όπως
   επίσης και στα 30 επόμενα χρόνια χαμάλης και φορτηγατζής παρέμεινα. Ουδέποτε
   μάλιστα καβάλησα το "καλάμι Logistician", έστω και αν καταξιώθηκα στην κορυφή
   της Ευρώπης στο ευρύτερο πεδίο "κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά".  

Έχω προσωπική εμπειρία με ένα φίλο μου τον οποίο γνώριζα από τότε που ήταν
υπάλληλος σε εταιρεία μεταφορών και με την καθοδήγηση μου έστησε την δική του
μεγάλη επιχείρηση.
Όταν κάποια στιγμή περί το 2005 με κάλεσε να επισκεφθώ τις αποθηκευτικές του
εγκαταστάσεις, μου παρουσίασε τον Διευθυντή του, δηλώνοντας με καμάρι ότι είναι
του… Πολυτεχνείου!

Δεν σχολίασα, γιατί δεν με αφορούσε, θύμωσα όμως με τους καθηγητές ΟΔΕ
που δίδασκαν Supply Chain Management & Logistics και άφηναν το Πολυτεχνείο
να υποσκελίζει το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ!
Το παράδοξο όμως είναι τούτο!
Martin Christopher σελίδα 282 υπό τον τίτλο:
“Εστιασμένα εργοστάσια και κεντρική διανομή”:…
«Μια από τις συνέπειες της ενιαίας αγοράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση και της
επακόλουθης μείωσης των εμπορικών φραγμών στην ροή των αγαθών ήταν
η συγκέντρωση* των εγκαταστάσεων παραγωγής και διανομής.»
Κοντολογίς… Tι σημαίνει αυτό για τους καθηγητές ΟΔΕ;
Απλά ενώ ο Christopher το 2007 που έγραψε το πρώτο βιβλίο του γνώριζε και
σχολίασε τα Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής του Κανονισμού ΕΕ 2454/93, οι δικοί
μας καθηγητές ΟΔΕ περί άλλων τύρβαζαν και άφηναν το ελεύθερο στο Πολυτεχνείο
που αφήνιαζαν!

Το συμπέρασμα είναι ότι το 2014 που τέθηκε το νομοσχέδιο για τα ΚΑΔ σε δημόσια
διαβούλευση βρήκε το Πολυτεχνείο ετοιμοπόλεμο να ανταγωνιστεί τον πτυχιούχο ΟΔΕ,
γιατί οι ίδιοι οι καθηγητές ΟΔΕ δίδασκαν το επιστημονικό πεδίο που αφορά στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων σαν υποτακτικοί και μαθητούδια Άγγλων και
Αμερικάνων, δηλαδή δίδασκαν ανεφάρμοστα, θεωρητικά και αόριστα, δηλαδή σαν
"Marketing" την λειτουργιά της αγοράς, που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων.

Ενώ αντίθετα το Πολυτεχνείο δίδασκε το “κουβάλημα” σαν «εφοδιαστική (Logistics)»
και “μαστόρευε” μεθοδευμένα από το 1994 να υποσκελίσει τα Οικονομικά Πανεπιστήμια
“μετασκευάζοντας” το επιστημονικό πεδίο «Διοίκηση Επιχειρήσεων», σε «Διοίκηση
εφοδιαστικής αλυσίδας».
Το αποτέλεσμα είναι να εκκολαφτούν τα παρασιτικά επαγγέλματα του “Logistician”,
“Logistics Manager” και του “Supply Chain Manager”, που φουσκώνουνε μέσα στις
επιχειρήσεις σαν γάλοι στους συναδέλφους τους και κάνουν σαν κοκόρια στους
επιχειρηματίες, την ίδια στιγμή που έχουν καταντήσει τους πτυχιούχους ΟΔΕ να
στέκονται μπροστά τους σαν κότες.

Πώς όμως να μην συμβαίνει αυτό στην αγορά εργασίας, όταν στο ΠΑ.ΠΕΙ. διδάσκουν
την «εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου» και στο Πολυτεχνείο την «Διοίκηση της
Εφοδιαστικής Αλυσίδας» = Supply Chain Management όλων των επιχειρήσεων και
των εμπορευμάτων γενικότερα;
Ερωτώ:
Υπάρχει ή δεν υπάρχει το επιστημονικό πεδίο “Διοίκηση Επιχειρήσεων”;
Η Επιστήμη δηλαδή που διδάσκει την «Διοίκηση» της ίδιας επιχείρησης και όχι απλά
το 1/10 των λειτουργιών της, που αφορούν πχ στην «“Διοίκηση” των Αποθεμάτων
πρώτων υλών», ή και στην «“Διοίκηση” των έτοιμων προϊόντων», κλπ;

Ποια η διαφορά αν αυτά θα βρίσκονται στην αποθήκη του εργοστασίου, ή στην
αποθήκη ενός ΚΑΔ ή στον δρόμο, γιατί τα πουλήσαμε ή τα αγοράζουμε;
Αντί επομένως μετά το 1993 να αρχίσουν στο ΠΑ.ΠΕΙ. να ενημερώνονται σταδιακά
για τις μεταβολές στην λειτουργία της αγοράς στην Ευρώπη και να προσαρμόσουν
το πεδίο πχ της Διοίκησης των Αποθεμάτων της ΑΒΣΠ και εκτός των αποθηκών
των εργοστασίων, εγκλωβίστηκαν στην θεωρία “εφοδιαστικής αλυσίδας” των
ΗΠΑ & Αγγλίας και στην “εφοδιαστική (Logistics)” του Πολυτεχνείου.

*Προσοχή! Σημαντική διευκρίνιση!
   (πάνω στη παραπάνω λέξη "συγκέντρωση")
Εδώ για όσους κατέχουν την λειτουργία της αγοράς μπορώ να διευκρινίσω την
συγκεκριμένη διαπίστωση του Christopher, που αφορά στην «συγκέντρωση».
Με βάση το σχήμα της ΕΕ στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή», δηλαδή προ
του 1993 θα έπρεπε:
α) Ο Έλληνας Βιομήχανος να παραγγείλει, αγοράσει, εισάγει, και μεταφέρει πχ τις
    πρώτες ύλες που χρειαζόταν από μερικές βιομηχανικές επιχειρήσεις που ήταν
    εγκατεστημένες διάσπαρτα εντός του εδάφους της ΕΕ.
β) Ο Έλληνας έμπορος αντίστοιχα να παραγγείλει αγοράσει εισάγει και μεταφέρει
    πχ τα έτοιμα καταναλωτικά προϊόντα από διάφορες επιχειρήσεις της Ευρώπης.

Μετά το 1993 με βάση την «συγκέντρωση» του Christopher επετράπη στους
παραπάνω προμηθευτές της Ευρώπης να μεταφέρουν την παραγωγή τους,
πχ σε ένα ΚΑΔ της χώρας μας και από αυτό να εκτελούν και το «“Logistics”
γρήγορης απόκρισης» του Christopher.
Δηλαδή να πουλάνε και να παραδίδουν την παραγγελία στον έλληνα αγοραστή
άμεσα, δηλαδή από τον «σωστό τόπο», (ΚΑΔ), και γρήγορα από αυτό, δηλαδή
σε «σωστό χρόνο»!
(Δεν είναι δικά μου ο Christopher τα γράφει…)

Αντίστοιχα το ίδιο επιτρέπεται να εφαρμόσουν και οι έλληνες έμποροι και βιομήχανοι
σε «σωστούς τόπους», δηλαδή σε επιλεγμένα ΚΑΔ στο έδαφος της Ευρώπης, αν
θέλουν να γίνουν ανταγωνιστικοί και να παραδίδουν τις πωλήσεις τους από το ΚΑΔ
στους πελάτες τους σε «σωστούς χρόνους».

Η ΕΕ προέβλεψε όμως ότι και οι αντίστοιχοι έμποροι και βιομήχανοι τρίτων χωρών
επιτρέπεται να αποθέτουν σε ένα ΚΑΔ εντός του εδάφους της ΕΕ τα εμπορεύματα
τους, για να εκτελούν και εκείνοι το {«“Logistics” γρήγορης απόκρισης»}.

Όμως προσοχή με μια σημαντική διαφορά. Τα εμπορεύματα τρίτων χωρών έως ότου
εκτελωνιστούν διακινούνται στο έδαφος της ΕΕ με το καθεστώς «εξωτερικής
Διαμετακόμισης», ακόμα και όταν αυτά θα βρίσκονται μέσα στο ΚΑΔ. Αυτό γιατί:
- Αφενός θα πρέπει καταρχήν το ΚΑΔ να είναι «εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας»
- Αφετέρου θα πρέπει πρωτύτερα να εκτελωνιστούν, να πληρωθούν δηλαδή δασμοί και
   φόροι και στην συνέχεια να τα παραλαμβάνει ο εισαγωγέας.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Christopher στο σημείο αυτό του βιβλίου του κάνει έστω και
σε 4 μόλις σειρές:
- Καταρχήν προσέγγιση κάποιου πεδίου:
  {«“Management” του “logistics” της “Supply Chain”»},
  δηλαδή μια περιγραφή ως "Marketing" - θεωρία πάνω στην λειτουργία της αγοράς.
  Αυτό γιατί στο υπόλοιπο βιβλίο του κάνει...
- Στην συνέχεια το {«“Management” του Business logistics”}, δηλαδή του
   επιχειρησιακού λογισμού της ΑΒΣΠ, για να λάβει τις αποφάσεις του πχ για:
α) Την απόφαση να ρίξει στην αγορά ένα προϊόν, προγραμματισμό, ποσότητες,
    κοστολόγια, διαδικασία παραγωγής του προϊόντος, κλπ και στην συνέχεια για να
    οργανώσει τις παραγγελίες, αγορές, εισαγωγές και μεταφορές του για την προμήθεια
    των πρώτων υλών κλπ.
β) Αντίστοιχες αποφάσεις για τις αγορές που θα επιλέξει να διαθέσει την παραγωγή του,
    κατανομή των ποσοτήτων με βάση την προβλεπόμενη ζήτηση, χρηματοδότηση του
    όλου προγράμματος, κλπ.

Το συμπέρασμα είναι να έχουν αντιληφθεί οι καθηγητές ΑΕΙ την διαφορά:
- Από την μία πλευρά το επιστημονικό πεδίο «Διοίκηση Επιχειρήσεων»...
- Από την άλλη τα πεδία «“διοίκηση” αγορών», «“Διοίκηση” πωλήσεων»,
  «“Διοίκηση” μεταφορών», «“Διοίκηση” αποθηκεύσεων», κλπ.
Κυρίως όμως να αντιληφθούν ότι πεδίο «Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»
δεν υπάρχει, γιατί αυτό το θεσμοθέτησε, το ρύθμισε και το ελέγχει αποκλειστικά
και μόνο η ΕΕ.

Οι επιχειρήσεις του σχήματος της ΕΕ δεν κάνουν επομένως {«“Διοίκηση” της αλυσίδας»}
της ΕΕ, αλλά {“Διοίκηση” των επιχειρήσεων} τους. Απλά για να εκτελέσει καθεμιά τον
σκοπό συστάσεως και λειτουργίας της κάνει Business Logistics (= επιχειρησιακό λογισμό
της ΑΒΣΠ), για να λάβει τις αποφάσεις της.

Σε αυτό το πεδίο πλατειάζουν παγκοσμίως οι θεωρητικοί Marketing όταν αναφέρονται
στην "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας", ένα όρο που εγώ κατάλαβα ότι μεταφράζεται
ως "Supply Chain Management". Άρα αυτός ό όρος ότι και να σημαίνει για τους ξένους,
θα πρέπει να τον κατανοήσουμε εμείς, ως μια λειτουργία των επιχειρήσεων που περιέχεται
στο επιστημονικό πεδίο "Επιχειρησιακός Λογισμός" = "Business Logistics" της ΑΒΣΠ!

Στην συνέχεια και το κάθε στέλεχος της επιχείρησης κάνει τον δικό του:
     {“Logistics” = Λογισμό = “Μέτρηση και Υπολογισμό”}, (δικό μου αυτό),
      για να κάνει σωστά την δουλειά του.

Άλλο είναι όμως επομένως το “Logistics” για να εργαστείς στις "αγορές" -
“προμήθειες”, άλλο στην “παραγωγή”, άλλο στις “πωλήσεις”, κλπ.
Όπως επίσης άλλο είναι το δικό μου “Logistics”, (= λογισμός = μέτρηση και
υπολογισμός της ΑΒΣΠ), δηλαδή να κατέχεις και να εφαρμόζεις ορθά και κατά
περίπτωση τους κανονισμούς* της ΕΕ!

*Αυτό το πεδίο δεν το κατέχουν δυστυχώς οι καθηγητές ΑΕΙ και ενώ διδάσκουν:
 - «Διοίκηση Επιχειρήσεων» έχουν την ψευδαίσθηση ότι διδάσκουν...
 - «Διοίκηση Εφοδιαστικής αλυσίδας».
Η εφοδιαστική αλυσίδα στο έδαφος της Ευρώπης είναι όμως “reserve” – καπαρωμένη
από την ΕΕ και δεν διδάσκεται αλά εφαρμόζεται!
Για να την εφαρμόσεις θα πρέπει όμως να την μελετήσεις, όπως αντίστοιχα μελετούσες
στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» πχ τον “Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων”, τον
 “Τελωνειακό Κώδικα”, την “Σύμβαση TIR”, την Σύμβαση CMR, κλπ…

                     Η ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
   ΣΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Στην παρακάτω προσέγγιση μου πρέπει να γίνει κατανοητή η έννοια της λέξης “logistics”
ως “βιομηχανικός λογισμός” της ΑΒΣΠ. Αυτό δεν το λέω εγώ, το λέει ο Christopher σε
περίγραμμα στην σελίδα 20 έτσι:
___________________________________________________________________

«Τα logistics αφορούν την επιχείρηση στο σύνολο της, από την
διαχείριση των πρώτων υλών έως την παράδοση του τελικού προϊόντος.»

Σημαντική διευκρίνιση:
Η παραπάνω κατηγορηματική δήλωση του Christopher πρέπει να βρίσκεται αδιάκοπα
στο μυαλό όλων μας, γιατί σε αυτές τις λίγες λέξεις, γι όποιον κατέχει επιστημονικά
το πεδίο, βασίζεται όλη η διδασκαλία "αλυσίδας" των θεωρητικών παγκοσμίως.

Δηλαδή συγκεκριμένα πρόκειται για τις λέξεις «Τα logistics», τις οποίες προσδιορίζει ότι
αφορούν σε ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ ήδη από το πρώτο εξάμηνο του πρώτου έτους σπουδών!
Η ΑΒΣΠ δίδαξε δηλαδή αντίστοιχα στον «Βιομηχανικό Λογισμό» ότι οι λειτουργίες της
βιομηχανικής επιχείρησης είναι «Αγορές», «Παραγωγή» και «Πωλήσεις»

Πώς θα πρέπει επομένως να κατανοήσουμε την παραπάνω σοφιστεία του Christopher;
Εγώ την διδάχθηκα πάντως στα 4χρόνια της ΑΒΣΠ, ότι ο "Βιομηχανικός Λογισμός" αφορά
πατόκορφα στην λειτουργία της βιομηχανικής επιχείρησης, που ξεκινά από την σύσταση,
επεκτείνεται στην λειτουργία της, μέχρι και την λύση και εκκαθάριση της! 

Οι θεωρητικοί μάλιστα στόλισαν την "εφοδιαστική αλυσίδα" τους και με "Διοίκηση"...
Μήπως όμως και η ΑΒΣΠ δεν είχε διδάξει ότι τα παραπάνω "Τα logistics" του Christopher
για να λειτουργήσουν χρειάζονται και αυτά τον "κουμανταδόρο" τους... για να τα δουλέψει;
Δηλαδή την "Διοίκηση" και "χρηματοδότηση" της ΑΒΣΠ, για τις οποίες αναφέρθηκα ήδη
αναλυτικότατα παραπάνω;
Δηλαδή την "χρηματο-λογιστική λειτουργία" = διορισμένο "διοικητή"...;
Όπως επίσης και τον "ματσομένο"..., που θα την χρηματοδοτήσει και θα διορίσει και τον
"διοικητή" της; Δηλαδή την "χρηματο - οικονομική λειτουργία"; 
____________________________________________________________________

Ποσοχή όμως τι δίδαξε η ΑΒΣΠ 30 χρόνια πριν γράψει ο Christopher το πρώτο βιβλίο του:
"Τελικός σκοπός είναι η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση προϊόντων στην αγορά για
την επίτευξη κέρους". Υπάρχει αντίρρηση ότι ο "λεβέντης", που τον μοστράρουν άβουλα οι
δικοί μας ακαδημαϊκοί, έρχεται δεύτερος της ΑΒΣΠ και μάλιστα με 40 χρόνια καθυστέρηση; 

Εγώ απλά λυπάμαι γιατί όλα αυτά τα δίδαξε η ΑΒΣΠ ως "βιομηχανικό λογισμό", ενώ άλλοι
δικοί μας τα διδάσκουν άβουλα και ανεύθυνα ως "κατά Christopher logistics"...
Άλλοι τα μαστόρεψαν σαν "εφοδιαστική logistics" = τρέχα γύρευε του ΕΜΠ!
(Το τραγικό εδώ όμως είναι ότι το ΕΜΠ είχε τότε (1994-5) ως παρατρεχάμενους κολαούζους
σε ένα κοινο μεταπτυχιακό, κάποιους... υπάλληλους του Υπ. Παιδείας από το ΠΑ.ΠΕΙ...!)

Προσέξτε όμως τώρα και την ίδια την αγγελία του 2013, για να διαπιστώσετε
ότι το ζήτημα του τρόπου που εντάχθηκαν τα ΚΑΔ στην αλυσίδα εφοδιασμού
της ΕΕ είναι καθαρά συντεχνιακό. Με την τωρινή γνώση που τυχόν εφοδιάζεται
ο πτυχιούχος ΟΔΕ που θεωρεί ότι έχει ειδικευτεί στην «“Διοίκηση” εφοδιαστικής
αλυσίδας – Logistics», αν θα ζητήσει να προσληφθεί στην εταιρεία της αγγελίας, 
θα λάβει ως αμοιβή 1.200 Ευρώ και θα κάνει όλη του την ζωή την ίδια
δευτερεύουσα και μονότονη εκτελεστική εργασία της αγγελίας.

Λάβετε δηλαδή προς τούτο υπόψη ότι στην αγορά εργασίας ισχύει διαχρονικά
ο κανόνας να προσφέρονται αφειδώς μπάνικοι τίτλοι και έπαινοι στους
εργαζόμενους, αντί να τους καλοπληρώνουν.
Κοντολογίς οι αμοιβές κατανέμονται και καταβάλλονται αναλογικά, για να
πληρώνονται εξ ίσου χαμηλά, όσο δηλαδή και οι λοιποί συνάδελφοι τους
που εργάζονται στον ίδιο χώρο, όπως πχ:
οι “Logisticians”,
οι “Logistics managers”,
οι “Supply Chain managers”…
Το έγγραφο (αγγελία εφημερίδας)  δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να
επισυναφτεί λόγω τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…

Ενώ αντίθετα ο πτυχιούχος ΟΔΕ θα γίνεται ανάρπαστος, γιατί θα έχει διδαχθεί την
Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων και θα μελετά την εξέλιξη λειτουργίας της
αγοράς και όλο το νομικό πλαίσιο που αφορά πχ:
- Στις διαδικασίες συστάσεως της επιχείρησης,
- Στις διαδικασίες Δήλωσης Έναρξης Εργασιών στη ΔΟΥ - Εφορία,
- Στις διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού και στελέχωσης των λειτουργιών,
- Στις συναλλαγές της επιχείρησης,
- Στην κατάρτιση συμβάσεων και στις διαδικασίες για την εκτέλεση τους,
- Στην καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων από τα παραπάνω, 

Αυτό γιατί θα κατέχει άριστα ότι θα αφορά ανεξαίρετα τόσο στις λειτουργίες των
επιχειρήσεων, όσο και στις “διοικήσεις” τους. Προσοχή όμως, γιατί θα πρέπει να
διακρίνονται πρακτικά και θεσμικά σε ότι αφορά στην λειτουργία της αγοράς οι
"διοικήσεις" σε 2 (δύο) μόνο κατηγορίες:
α) Στην “Διοίκηση – Πολιτεία” που ορίζει το θεσμικό πλαίσιο ίδρυσης, ένταξης
   και τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας λειτουργίας καθεμιάς χωριστά των
   επιχειρήσεων του σχήματος της ΕΕ.
   (βλέπε σχετικά πιο αναλυτικά και σε άλλα σχόλια)

β) Στην “Διοίκηση των επιχειρήσεων”, ενδεικτικά πχ "Bιομηχανικών", "Eμπορικών",
   "Mεταφορών", κλπ, (βλέπε το σχήμα της ΕΕ), που εμπλέκονται στην παραγωγή
   και στην κυκλοφορία, (εφοδιαστικο - αλυσοδεσίματα), των εμπορευμάτων στην αγορά.

Εσείς όμως όταν ζητήσετε να προσληφθείτε σε μια επιχείρηση πρέπει να γνωρίζετε
ποιος είναι η “Διοίκηση” της επιχείρησης, δηλαδή αν πρόκειται για τον ίδιο τον
επιχειρηματία,...
Ή ένα υπάλληλο του, που του έχει αναθέσει διευθυντικά καθήκοντα;
Κοντολογίς:
Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζετε τι διοικεί ο "διοικητής", που θα δώσετε
την συνέντευξη για να σπεύσετε να ζητήσετε μια θέση εργασίας; Αυτό ισχύει …
- Γιατί αλλιώς θα παρουσιαστείτε σε ανώτερο υπάλληλο της επιχείρησης, επειδή 
  εκεί δεν πρέπει να φανεί ότι ξέρετε περισσότερα από αυτόν, επομένως θα
  γνωρίζει και θα φοβηθεί, ότι αργότερα θα τον υποσκελίσετε στην ιεραρχία
  της επιχείρησης…
- Όπως επίσης όμως, γιατί αλλιώς είναι στον ίδιο τον επιχειρηματία, γιατί εκεί
   θα πρέπει αυτός να διακρίνει ότι μπορείτε να προσθέσετε πείρα της αγοράς
   γενικά και γνώση, για την καλύτερη οργάνωση και της ίδιας της επιχείρησης
   του ειδικότερα….

Οφείλετε όμως να γνωρίζετε ότι στην λειτουργία της αγοράς δεν υπάρχει
«“διοικητής” εφοδιαστικής αλυσίδας»!
Υπάρχει μόνο η Διοίκηση επιχειρήσεων και το θεσμικό πλαίσιο συστάσεως
και λειτουργίας κάθε επιχείρησης που απεικονίζεται στο σχήμα της ΕΕ.
Να είστε βέβαιοι, ότι σε μια μόνο από τις επιχειρήσεις του σχήματος
της αλυσίδας εφοδιασμού της ΕΕ θα εργαστείτε.

Να ξέρετε επίσης ότι και η επιχείρηση, που θα ζητήσετε μια θέση εργασίας
θα είναι «αλυσοδεμένη», δηλαδή θα λειτουργεί μέσα στο θεσμικό πλαίσιο
της ΕΕ και βέβαια της χώρας μας.

Πρέπει να ξέρετε λοιπόν ότι τα έγγραφα που θα πιάνετε στα χέρια σας
θα είναι πολύπλοκα και βαριά, που σημαίνει ότι η ειδικότητα και η γνώση
«“Διοικητή” εφοδιαστικής αλυσίδας & logistics», που τυχόν θεωρείτε
ότι σπουδάσατε, ή ειδικευτήκατε δεν θα είναι αρκετή, για να μπορείτε
να σηκώσετε το βάρος των ευθυνών της διαχείρισης των διαδικασιών,
για την εκτέλεση της συγκεκριμένης σύμβασης πώλησης ή σύμβασης έργου,
για την οποία αυτά τα έγγραφα θα έχουν εκδοθεί.

Εγώ άρχισα να εργάζομαι 12 ετών, ενώ θεωρώ ότι ξεκίνησα την σταδιοδρομία
μου μετά από τα 30 χρόνια μου, γιατί μέχρι τότε αποκτούσα καταρχήν πείρα
στην λειτουργία της αγοράς, επιπλέον μελετούσα τα πάντα που αφορούσαν
το επάγγελμα που ασκούσα.

Προσέξτε όμως καλά, για να κατανοήσετε πχ την ιεραρχία στην
«“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», που μέχρι τώρα οι θεωρητικοί
σας διδάσκουν.
Εγώ όταν εργαζόμουν στην DANZAS βρισκόμουν στην παρακάτω
ιεραρχία – «Διοίκηση»:
1) Την Διοίκηση της εταιρείας DANZAS AG, Ελβετίας.
   (Είχε 152 παρουσίες παγκοσμίως, έτος ιδρύσεως της το 1815)
2) Την Διοίκηση του έχοντος «αντικειμενικότερη αντίληψη των
    πραγμάτων” στην χώρας μας Paul S…, έμπιστου των Ελβετών.
3) Την Διοίκηση του έλληνα Διευθυντή (Διαχειριστής) της εταιρείας
    DANZAS Ελλάς ΕΠΕ.
4) Τον Manfred ... συνδετικό κρίκο της δικής μας επιχείρησης, για τον
      συντονισμό του έργου με τις άλλες επιχειρήσεις του ομίλου "Danzas".
5) Τον προϊστάμενο μου γερμανό Alfred ... στο τμήμα κοστολογήσεως
   σιδ/κων μεταφορών.
(Σημειώστε ότι η DANZAS ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ δεν συνεστήθη εξαρχής, αλλά 
αγόρασε την ελληνική επιχείρηση "Β. Ν. ΠΑΠ... & Σια" και στην συνέχεια 
την τροποποίησε σε ΕΠΕ, άλλαξε την Επωνυμία, διώρισε την διοίκηση
εμπιστοσύνης της, κλπ...)

Ο μισθός μου τότε ήταν τόσο πενιχρός, που μετά βίας να πληρώνουμε
με την σύζυγό μου, γιατί εργαζόταν και εκείνη, το ενοίκιο μιας γκαρσονιέρας…
Για να προκόψουμε εγώ εργαζόμουν τα απογεύματα ως λογιστής
σε Διαμεταφορείς και επιχειρήσεις οδικών μεταφορών των
Νόμων 1060/72 & 383/76, οι οποίες ήταν όμως μικρές επιχειρήσεις
και έτσι εγώ ψάχνοντας στην αρχή, άρχισα στην συνέχεια εργασίες,
εκτός από τις υπηρεσίες αρμοδιότητας λογιστή, δηλαδή του
Υπ. Οικονομικών, επιπλέον αρμοδιότητες του Υπ. Μεταφορών,
όπως πχ σύσταση, τροποποίηση καταστατικών ή και λύση μεταφορικών
επιχειρήσεων, πρακτικά συνελεύσεων, διεθνών συμβάσεων CMR, CIM, κλπ.

Όταν λοιπόν έτυχε να έρθει ο Paul Wohlfarth στην χώρας και επισκεπτόταν
μεταφορικές εταιρείες για να βρει τρόπους συνεργασίας στην Ελλάδα,
πέρασε και από την DANZAS που εργαζόμουν και συζητούσε με τον
προϊστάμενο μου.
Εκεί εγώ “ψυλλιάστηκα” τις προθέσεις του Wohlfarth και παρενέβαινα
με υποδείξεις, τι έπρεπε να κάνει για να στήσει σύννομα την επιχείρηση
που ήθελε…
Ο Wohlfarth μου έδωσε κρυφά την κάρτα του και αυτό σήμανε την αρχή στην 
εξέλιξη της σταδιοδρομία μου... Έφθασα και καταξιώθηκα επαγγελματικά μέχρι
την κορυφή της Ευρώπης, εκεί δηλαδή, που δεν υπήρχε κάτι παραπάνω!

Ποιός όμως στην Ελλάδα ήξερε τότε σε βάθος, δηλαδή νομικά, εμπορικά, τεχνικά
τελωνειακά, φορολογικά, κλπ τις χερσαίες μεταφορές; Ποιός μπορούσε εκείνη την
εποχή με τις γνώσεις του να συγχωνεύσει δηλαδή την σιδ/μική με την οδική μεταφορά;
Εγώ το κατάφερα με την πείρα μου στην λειτουργία της αγοράς, που εμπέδωσα στην
συνέχεια με βάση τις γνώσεις από την ΑΒΣΠ και τις μετεκπαιδεύσεις μου στην Ευρώπη.

Προσέξτε για να μπορέσετε να συγκρίνετε:
Το 1979 μπορούσε ο "εξουσιοδοτημένος μεταφορέας" της εποχής, γνωστός ως
"Μεταφορέας Διεθνών Μεταφορών" να μεταφέρει εμπορεύματα διεθνώς, τα
οποία τεχνικά χρεώνονταν φορτωμένα και σφραγισμένα στην καρότσα  του
φορτηγού αυτοκινήτου.

Φορολογικά όμως ο οδικός Μεταφορέας χρεωνόταν με βάση το περιεχόμενο του
οχήματος του, το οποίο δηλώνονταν στο Carnet TIR. Εγώ το 1979 ζήτησα αντί το
εμπόρευμα να δηλώνεται φορτωμένο με βάση τον αριθμό του φορτηγού οχήματος,
να δηλώνονται φορτωμένα στο κινητό αμάξωμα - πιστοποιημένο εμπορευματοκιβώτιο. 
(Περισσότερα στα βιβλία και στα παραπάνω έγγραφα ΟΣΕ & Υπ. Οικονομικών.)

Προσέξτε τώρα την αποτυχία μου το 2014 στην δημόσια διαβούλευση για τα ΚΑΔ.
Εγώ δεν μπόρεσα να δηλωθεί στον νόμο ποιό νομικό πρόσωπο πχ μια ΕΠΕ, μια ΑΕ,
κλπ θα ασκεί τις "δραστηριότητες "εφοδιαστική (Logistics)". Στον νόμο έπρεπε
δηλαδή να "φωτογραφηθεί" ο ΕΟΦ «Warehouse Keeper» του σχήματος της ΕΕ.

Αυτό γιατί διαχρονικά τις δραστηριότητες του Ν. 4302/14 τις ασκούσαν όλες
οι επιχειρήσεις που διαχειρίζονταν εμπορεύματα στους χώρους τους, πχ οι
Βιομηχανικές / Εμπορικές, καθώς και οι Μεταφορικές για την διευθέτηση των
φορτίων και οι Αποθηκευτικές, για να διαχειρίζονται κατ΄εντολή τα εμπορεύματα
των πελατών τους. 

Άρα και το ΚΑΔ ως αποθηκευτική επιχείρηση του κανονισμού της ΕΕ 2454/93 θα
έπρεπε να κάνει έναρξη εργασιών στην Εφορία, για να λάβει "Κωδικό Άσκησης
Δραστηριότητας" και να εκδίδει τιμολόγια για να χρεώνει τις υπηρεσίες του...

Η συμβουλή μου είναι επομένως να μην θεωρείτε ότι έχετε κάποιο αξιόλογο
επαγγελματικό εφόδιο, αν κατέχετε 25 – 30 ορισμούς “εφοδιαστικής αλυσίδας”,
έστω και αν την “αλυσίδα” αυτή σας την διδάσκουν εμπλουτισμένη και με
«“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», ή ακόμα και με "Logistics".
Αυτό γιατί το επιστημονικό πεδίο είναι «Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων»
και όχι βέβαια η «Διοίκηση “Εφοδιαστικής”, «πολυεθνικής», “τροφοδοτικής”,
“διανεμητικής”, “Μεταφορικής”, κλπ, Αλυσίδας...».

Επιπλέον, όπως διάσπαρτα αναφέρει ο Christopher:
Δεν υπάρχει δηλαδή ούτε και «Διοίκηση “Εφοδιαστικού”, “πολυεθνικού”,
“τροφοδοτικού”, “διεθνούς”, “διανεμητικού”, “Μεταφορικού”, κλπ, δικτύου».

Το βάρος επομένως πέφτει αφενός στην λειτουργία “Διοίκηση” των επιχειρήσεων,
αφετέρου στον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας της επιχείρησης, στην οποία θα
διεκδικήσει μια θέση εργασίας ο πτυχιούχος ΟΔΕ.
Πχ θυμίζω Κωδικούς με βάση τις παραπάνω προσεγγίσεις μου:
- 52.29.19.03: Υπηρεσίες μεταφοράς με διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού
  προς τρίτους (logistics)].
- 52.29.19.04: Υπηρεσίες φορτοεκφόρτωσης και στοίβασης σε τερματικούς
   σταθμούς κάθε είδους μεταφορών,
- 52.29.19.07: Υπηρεσίες τοπικής συγκέντρωσης και διανομής εμπορευμάτων.

Δηλαδή πέραν των βασικών σπουδών του, θα πρέπει ο πτυχιούχος ΟΔΕ να
επιμορφώνεται διαρκώς στα πάντα, που αφορούν στην λειτουργία μιας από
τις παραπάνω επιχειρήσεις, πχ:
- Θέματα συστάσεως των επιχειρήσεων, τροποποιήσεων των καταστατικών,
  πρακτικών γενικών συνελεύσεων, ενημέρωση τραπεζών, Τελωνείων, κλπ,
  για τις νομιμοποιήσεις της επιχείρησης…

- Θέματα φορολογικά, πχ Δήλωση Έναρξης Εργασιών, λήψη Κωδικού
  Ασκησης Δραστηριότητας, αναγγελίες προσλήψεως προσωπικού,
  ασφαλιστικά προσωπικού, ΙΚΑ, κλπ, κατάρτισης ισολογισμών,
  δηλώσεων ΦΠΑ και εισοδήματος στην εφορία…

- Θέματα καταρτίσεως συμβάσεων με πελάτες, προμηθευτές, τραπεζικούς
  οργανισμούς, κλπ.

- Θέματα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, δηλαδή αφενός σε βάθος
   γνώσεις για χερσαίες μεταφορές, αφετέρου και τις στοιχειώδεις για τις
   θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές.

- Θέματα εμπορικά / οικονομικά, σχετικά πχ με την πιστοληπτική
  ικανότητα της επιχείρησης, του ανταγωνισμού ή των συνεργασιών
  με άλλες επιχειρήσεις, κλπ.

- Κυρίως όμως να έχει αντιληφθεί ότι στον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας,
   ΚΑΔ 52.29.19.03 "logistics" σημαίνει το "Logistical System" της ΕΕ...
...και όχι βέβαια πχ τα παραπάνω "Τα logistics" του Christopher, που:
«αφορούν την επιχείρηση στο σύνολο της, από την διαχείριση των πρώτων
υλών, έως την παράδοση του τελικού προϊόντος.»
Αυτά όπως αντιλαμβάνεστε ισχύουν στην Αγγλία...

Θα το εξηγήσω απλά για να γίνει κατανοητό από όλους τους καθηγητές που
διδάσκουν «εφοδιαστική αλυσίδα». Εδώ αφορά στην επιχείρηση – ΕΟΦ που
συνεργάζεται από την μια πλευρά με Μεταφορικές Επιχειρήσεις και από την άλλη
με εμπόρους και βιομηχάνους και προσφέρει τις υπηρεσίες της, όπως πχ ήταν
η Intercontainer.
Δεν αφορά δηλαδή σε μια επιχείρηση που αναφέρουν οι θεωρητικοί Marketing και ο
Christopher, ή όλοι οι λοιποί θεωρητικοί ΗΠΑ του πεδίου "Supply Chain Management".

Αν έχετε στοιχειωδώς απόσχει από “καλή ζωή” και επενδύσετε χρόνο και
για την διαρκή επιμόρφωση σας, τότε όταν κατά τύχη βρίσκεστε στο χώρο
της Διοίκησης της επιχείρησης και ακούτε άλλους να συζητούν και να
συμβουλεύουν πχ “να ρωτήσουμε δικηγόρο”, “να ρωτήσουμε φοροτεχνικό”,
“να πάμε στο Υπουργείο“, “να ρωτήσουμε Εργατολόγο“, “τι κάνουμε τώρα;”,
κλπ, θα πρέπει να έχετε ήδη αποκτήσει την γνώση να αρπάξετε την ευκαιρία,
που θα σας βοηθήσει να γίνεται χρήσιμος στην Διοίκηση της επιχείρησης
και να ξεφύγετε από τα 1200 Ευρώ της παραπάνω αγγελίας…

Γνωρίζετε πχ ότι προ του 1993 είχε δικαίωμα μια βιομηχανική επιχείρηση να
αποθηκεύει εμπορεύματα που εισάγει από τρίτη χώρα κατ' ευθείαν στους δικούς
της αποθηκευτικούς χώρους και να δηλώνει τις αναλώσεις τους στην παραγωγή
στο Τελωνείο, για να πληρώσει τότε τους αναλογούντες δασμούς και φόρους; 

Τι συμβαίνει μετά το 2014; Πού αποθηκεύεται ένα εμπόρευμα από τις ΗΠΑ, που 
φθάνει μέσω Αμβούργου με αυτοκίνητο ή τραίνο στην Αθήνα; Ποιά η εμπλοκή
του ΚΑΔ της ΕΕ; Είναι Τελωνειακός χώρος; Ή ίσως χώρος μιας επιχείρησης που
λειτουργεί ως ΕΟΦ, για να διαχειρίζεται και εμπορεύματα περισσοτέρων επιχειρήσεων;  
 
Κοντολογίς:
Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζετε τι διοικεί ο «διοικητής» που θα σπεύσετε
να ζητήσετε μια θέση εργασίας;
Αν δηλαδή πχ παρουσιαστείτε με περισσότερα προσόντα από ότι προβλέπει
η θέση δεν πρόκειται να σας προσλάβει, γιατί θα ξέρει ότι ταυτόχρονα θα ψάχνετε
σε άλλη εταιρεία, για μια άλλη καλύτερα αμειβόμενη θέση, που θα σας ταιριάζει …

Οφείλετε όμως επίσης να γνωρίζετε ότι «"διοικητής" εφοδιαστικής αλυσίδας»
δεν υπάρχει! Για να μην σας απογοητεύσω όμως, σας ενημερώνω ότι υπάρχει
μόνο “Διοικητής αλυσοδεμένων επιχειρήσεων”!
Με λίγα λόγια υπάρχει στην λειτουργία της αγοράς:
α) Η Διοίκηση πχ της Ιθύνουσας Επιχείρησης της ΑΒΣΠ! Αν δεν σας ικανοποιεί αυτή,
β) Υπάρχει και η “Διοίκηση” - η Ευρωπαϊκή Ένωση!

Ιδού μάλιστα και οι επιχειρήσεις που ελέγχει η ΕΕ μέσα στον έδαφος της,
στις οποίους κατά την γνώμη μου θέλετε δεν θέλετε, σε αυτές θα
«εφοδιαστικο-αλυσοδεθείτε», δηλαδή θα πάτε να ζητήσετε μια θέση εργασίας.

(Το έγγραφο (σχήμα αλυσίδας της ΕΕ) δεν μπορεί δυστυχώς προς το παρόν να
επισυναφτεί λόγω τεχνικού προβλήματος σε αυτό το σχόλιο μου…)

Αν έχετε υψηλότερες απαιτήσεις, ίσως γιατί πχ κάνατε μεταπτυχιακή διατριβή
«“Διοίκησης” εφοδιαστικής αλυσίδας» και μάλιστα αν μελετήσατε ειδικά τα βιβλία, πχ
Christopher, Sunil Chopra & Peter Meindl και τις φιλοσοφίες του David A, Taylor, Ph.D.,
όπως πχ για την «Μοντελοποίηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας», κλπ, τότε είναι μάταιο 
να αναζητείστε εργασία στις πολυεθνικές που αναφέρουν στα βιβλία τους.
Αυτό γιατί όλες οι πολυεθνικές “αλιεύουν” μόνες τους τα νέα στελέχη τους, μέσα σε
κάποια από τις παραπάνω εταιρείες του σχήματος της ΕΕ, γιατί και εσείς εκεί θα εργάζεστε.

Στις αγγελίες όμως όπως διαπιστώσατε ζητούνται “Logisticians”, “Logistics Managers” και
“Supply Chain Managers”, που σημαίνει, πως όποιος σας διδάσκει αυτές τις ειδικότητες
απλά σας αποπροσανατολίζει, γιατί το επιστημονικο πεδίο είναι Οργάνωση και Διοίκηση
Επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει όμως ότι, τόσο η “Διοίκηση Αλυσίδας”, όσο και η “Διοίκηση Δικτύου”,
δεν παύουν να είναι και αυτές οργανωμένα επιχειρηματικά σχήματα, που αγοράζονται
και ελέγχονται κατά πλειοψηφία, ή ίσως και να συμμετέχει σε αυτά μειοψηφικά και μια
άλλη Πολυεθνική Επιχείρηση.

Αυτή η λειτουργία της αγοράς δεν είναι όμως όψιμη, δηλαδή προέκυψε μετά το 1993,
αλλά υπήρχε διαχρονικά και οριζόταν από την ΑΒΣΠ ως Ιθύνουσα Επιχείρηση που
"Διοικούσε" κατά περίπτωση: «ένα διατεταγμένο συγκρότημα επιχειρήσεων, που
ασκεί επιρροή πάνω στην βιομηχανία ή εμπορεία ενός παραγωγικού κλάδου…»

Όμως μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι θα βρείτε κάποια αγγελία εφημερίδας, που θα
ζητά η ίδια η Πολυεθνική επιχείρηση ένα στέλεχος, ή ακόμα και κάποια από τις πολλές
Ιθύνουσες επιχειρήσεις που ελέγχει.
Αυτό συμβαίνει γιατί τα ηγετικά στελέχη σε αυτές τις περιπτώσεις επιλέγονται και
αναρριχώνται στην ιεραρχία των “αλυσίδων”, των “δικτύων” και γενικά των
επιχειρήσεων τους, με δύο κυρίως τρόπους:

α) Αφενός σταδιακά με αφορμή πχ την επίσκεψη για έλεγχο στις επιχειρήσεις
    “αλυσίδας” ή “δικτύου” από στελέχη άλλων επιχειρήσεων, που βρίσκονται σε
    υψηλότερη βαθμίδα στην ηγεσία του «διατεταγμένου συγκροτήματος
    επιχειρήσεων», της ΑΒΣΠ.
Εκεί δηλαδή που θα πρέπει να αρπάξετε την ευκαιρία, για να δείξετε ότι αξίζετε κάτι
περισσότερο, από την θέση που σας έχουν καταχωνιασμένο…

β) Αφετέρου αν έχετε καταξιωθεί ως στέλεχος της επιχείρησης που εργάζεστε και
    τυχαίνουν οι ικανότητες σας καθολικής αναγνώρισης στον ανταγωνισμό και στην 
    αγορά γενικότερα. 
Στην περίπτωση αυτή όμως σας “πλευρίζουν” οι πολυεθνικές μόνες τους και σας
κάνουν τις δικές τους δελεαστικές προτάσεις, για να οργανώσετε και “διοικήσετε”
κάποιο νέο δικό τους επενδυτικό πρόγραμμα...

Κάθε άλλη προσδοκία για ανάληψη θέσης εργασίας μέσω αγγελίας εφημερίδας
είναι μάταιη, γιατί είναι καθολικά γνωστό, ότι μετά το 1995 άρχισαν οι θεωρητικοί
Marketing τρίτων χωρών με συνοδοιπόρους τους δικούς μας ακαδημαϊκούς, την
"μαζική παραγωγή" και χορήγηση μπάνικων τίτλων σπουδών:
- “Διοικητών εφοδιαστικών αλυσίδων”,
- "Διοικητών logistics", για να τους δείχνετε και να χαίρονται οι γονείς σας. 

Αυτό έχει σαν συνέπεια να γνωρίζουν οι Πολυεθνικές, ότι αν ζητούν τα στελέχη
τους μέσω αγγελιών, θα πλακώνουνε κατά εκατοντάδες να υποβάλλονται μαζικά
άριστα διδακτορικά, κλπ, πού όμως οι υποψήφιοι για την θέση, θα ξέρουν βέβαια
20 ορισμούς “Supply Chain” και σίγουρα καμιά δεκαριά «λογισμικά εφοδιαστικής
αλυσίδας», αλλά όμως δεν θα ξέρουν να ξεχωρίσουν πχ το “CIF” από το “FOB”,
το “Τ1” από το “Τ2”, την “CIM” από την “CMR” και την “RID” από την “RIV”...

Ούτε βέβαια την διαφορά μεταξύ της σύμβασης πώλησης και της σύμβασης έργου!
Ή ακόμα χειρότερα τις ιδιαίτερες κρυφές συμφωνίες μεταξύ των διοικήσεων των
πολυεθνικών εμπορικών, βιομηχανικών, μεταφορικών, διαμεταφορικών, και γενικά
όλων των επιχειρήσεων, που λειτουργούν στην διεθνή αγορά!

Η παραπάνω αγγελία εφημερίδας που έφερα σαν παράδειγμα ήταν για εμένα μια
αλήθεια, που ίσχυε διαχρονικά στην αγορά εργασίας. Αυτό γιατί εκτός από την
λαθεμένη προσέγγιση που διδασκόταν το πεδίο, που αφορά στην λειτουργία των 
επιχειρήσεων και της αγοράς γενικότερα, ήταν επιπλέον η αποχή και η αδιαφορία
των καθηγητών ΟΔΕ, πάνω στο θεσμικό πλαίσιο που ρυθμίζονται οι λειτουργίες των
επιχειρήσεων και οι συναλλαγές τους, που υποτίθεται ότι θα πρέπει να τους διδάσκουν... 

Παρενθετικά
οφείλω επιπλέον να σας επισημάνω τώρα, αυτό που συνέβη το 1995 που
κατάγγειλα την απόπειρα λαθρεμπορίας στην ΕΥΤΕ. Αυτό το κάνω τώρα,
γιατί οι φοιτητές ΟΔΕ πρέπει να έχουν σαφή εικόνα στην λειτουργία της
αγοράς που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων. Εδώ δεν χωρούν
πλέον “logistics”, “supply chain management”, “logistics management”,
"Logistician” και όσες άλλες δραστηριότητες «Εφοδιαστική (logistics)»
επινοήθηκαν στην διάρκεια των δεκαετιών από την έναρξη ισχύος του
Κανονισμού ΕΕ 2454/93.

Προς τον σκοπό αυτό πρέπει να έχετε άπαντες κατά νου αυτό που προανέφερα,
δηλαδή ότι μετά το 1993 οι “Διεθνείς Μεταφορές” έγιναν “Εξωτερική Ενωσιαακή
Διαμετακόμιση”, ενώ αντίθετα οι “Εθνικές Μεταφορές” μεταλλάχτηκαν σε
“Εσωτερική Ενωσιακή Διαμετακόμιση”. Με την προϋπόθεση αυτή θα κατανοήσετε
καλύτερα το πνεύμα και το γράμμα του Νόμου 4302/14.
Α) ΟΔΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗΣ (χερσαία) ΜΕΤΑΦΟΡΑ
1) Όπως σας ενημέρωσα στην {“προ” εφοδιαστική αλυσίδα} εποχή στην
    «οδική διεθνή μεταφορά» χρεωνόταν κατά την αναχώρηση ο Οδικός
    Μεταφορέας με βάση το Carnet TIR, πχ από το Τελωνείο της Γερμανίας.

   Κατά την άφιξη στην Ελλάδα όφειλε να παρουσιαστεί στο ελληνικό τελωνείο
   με το φορτηγό του και το Carnet TIR στο χέρι, για να παρουσιάσει το όχημα
   του με το λεγόμενο “αλίμαντο των μολυβδοσφραγίδων” για να παραδώσει
   το εμπόρευμα.
   Στην συνέχεια “εξοφλούσε” το τελωνείο το Carnet TIR, το οποίο παρέδιδε ο
   Μεταφορέας στην ΟΦΑΕ, (Ομοσπονδία Φορτηγών Αυτοκινητιστών Ελλάδος),
   για να πάρει άλλο, για να δικαιούται να εκτελέσει την επόμενη διεθνή μεταφορά.

2) Τι συνέβαινε όμως στην συνδυασμένη μεταφορά προ του 1993;
    Οι σιδηρόδρομοι παραλάμβαναν το κινητό αμάξωμα - container και το
    μετέφεραν στην Ελλάδα. Προσοχή όμως η φορτωτική των σιδηροδρόμων
    ήταν “CIM”, δηλαδή διεθνών μεταφορών. Άρα ο σταθμάρχης του ΟΣΕ όφειλε
    να παραδώσει το βαγόνι με το container στο τελωνείο.
    Όμως εγώ είχα ήδη από το 1979 ρυθμίσει  αυτήν την διαδικασία και έτσι
    ο ΟΣΕ παρέδιδε το container στον Μεταφορέα, γιατί ήταν ρυθμισμένο,
    ότι θα συνοδευόταν από Carnet TIR.

    (Τα έγγραφα τα έχω απεικονίσει... Προ του 1993 “έτρεχε” δηλαδή μόνος του
    ο οδικός Μεταφορέας να παραλάβει από τον σιδ/μο το container, για να το
    παραδώσει στο τελωνείο και να εξοφλήσει το Carnet TIR, με το οποίο ήταν
    χρεωμένος.)

Μέχρι τώρα περιέγραψα την εμπλοκή 2 ΕΟΦ της ΕΕ “Μεταφορέα” & “Τελωνείο”.
Ίσως όμως να μεσολαβούσε και Διαμεταφορέας, όπως ήταν πχ η Intercontainer,
DANZAS, και πολλές άλλες. Δηλαδή όπως μέχρι τώρα σας ενημέρωσα ο μόνος
αποθηκευτικός χώρος για την απόθεση εμπορευμάτων υποκειμένων σε δασμούς
και φόρους προ του 1993 ήταν τα τελωνεία, ή αν θέλετε και η Π.Α.Ε.Γ.Α.Ε., υπό
προϋποθέσεις που δεν είναι της παρούσης, όμως αυτή λειτουργεί και σήμερα,
όποιος θέλει ας πάει εκεί να μάθει περισσότερα, πχ για την διαφορά μεταξύ:
  "προνομιούχος" της Π.Α.Ε.Γ.Α.Ε. και "εξουσιοδοτημένος" της ΕΕ. 

Τι άλλαξε όμως το 1993; Εδώ σύντομα σας πληροφορώ, ότι επιτράπηκε στα
“Κέντρα Αποθήκευσης & Διανομής”, (ΚΑΔ), να διαχειρίζονται τα εμπορεύματα
προελεύσεως από τρίτες χώρες, δηλαδή υποκείμενα σε δασμούς και φόρους,
κάτι που πρωτύτερα γινόταν μόνο από τα Τελωνεία.
Αυτό βέβαια επετράπη σε συγκεκριμένα πρόσωπα εξουσιοδοτημένα προς τούτο
από την ΕΕ, με την υποχρέωση βέβαια να τηρούν το Logistical System.

Προσέξτε πως πρέπει να γίνεται τώρα η διεθνής χερσαία μεταφορά:
α) Η διεθνής σιδ/κη μεταφορά διενεργείται με τον ΕΟΦ - κρατικό σιδηρόδρομο.
    Άρα οι τόποι αναχώρησης των βαγονιών είναι κυρίως τα λιμάνια εισόδου
    στην ΕΕ, τα οποία είναι στελεχωμένα με τελωνειακούς.
    Με βάση τον κανονισμό  ΕΕ 2454/93 θέτουν οι τελωνειακοί στην σιδ/κη
    φορτωτική CIM την “ένδειξη Τ1”, που σημαίνει “εξωτερική ενωσιακή
    διαμετακόμιση”, για να επιτρέψουν την έξοδο του βαγονιού από τον
    τελωνειακό χώρο του λιμανιού και την διενέργεια της μεταφοράς προς
    την χώρα προορισμού.

   Αυτό σημαίνει αυτόματα ότι όλοι οι διεθνείς τερματικοί σιδ/κοι σταθμοί είναι
   και ΕΟΦ  και για τα εμπορεύματα των βαγονιών τους θεωρούνται “ΚΑΔ” για
   την ΕΕ. Δηλαδή:
   Αφενός να καταχωρούν στο Logistical System την άφιξη του βαγονιού για να
   ξεχρεώνεται το δίκτυο αποστολής.
   Αφετέρου να παραδίδουν τα εμπορεύματα των βαγονιών μετά από εκτέλεση
   τελωνειακών διαδικασιών από εκτελωνιστή και εξόφληση στο Logistical System
   της ΕΕ τις διεθνείς αφίξεις – καθεστώτα εξωτερικής Διαμετακόμισης των
   βαγονιών που εισέρχονται στους σταθμούς τους.

   Στο σχήμα της ΕΕ φαίνεται και ο ΕΟΦ “Εκτελωνιστής”, κάτι που με προκαλεί να
   ρωτήσω το Πολυτεχνείο:
   Ο “Supply Chain Manager” σας θα το παραδώσει κατ’ ευθείαν στον Παραλήπτη;
   Ή μήπως μετά την εκτέλεση των τελωνειακών διαδικασιών και την καταβολή
   των νομίμων δασμών και φόρων;

   Ίσως όμως προ του 1993 να εκφόρτωναν τα βαγόνια σε τελωνειακό χώρο.
   Συνήθως στο Τελωνείο εκφορτώνονταν βαγόνια ομαδικών φορτίων, γιατί
   είχαν 20 – 25 αποστολές διαφόρων πελατών. Αντίθετα τα πλήρη βαγόνια
   αν είχαν πχ ένα φορτίο οικιακές συσκευές, θα γινόταν “άμεση παράδοση”,
   δηλαδή εκτελωνισμός, εκφόρτωση και παραλαβή του εμπορεύματος
   ταυτόχρονα από το βαγόνι.

Β) Η “διεθνής συνδυασμένη μεταφορά” έχει τόπο αναχώρησης ένα σημείο
    εισόδου στην ΕΕ, που για τα container είναι τα λιμάνια, πχ Αμβούργο.
    Εκεί πλέον δεν τίθεται η “ένδειξη Τ1” στην σιδ/κη φορτωτική, αλλά στο
    Δελτίο Παραδόσεως της Intercontainer:
           (Bulletin de remise / Uebergabeschein).
    Αυτό σημαίνει για την συγκεκριμένη μεταφορά ο σιδ/μος είναι ο Μεταφορέας
    και η Intercontainer θα είναι ο Διαμεταφορέας. (Όπως βλέπετε άρχισα να
    “γεμίζω” με κρίκους το σχήμα με τους ΕΟΦ της "αλυσίδας" της ΕΕ…

Με βάση τα έγγραφα που σας επισύναψα οφείλει ο σιδ/μος να παραδώσει
το container στον παραλήπτη μέσω τελωνείου, πχ με διαδικασίες
“άμεσης παράδοσης” εκτελωνισμού στον σταθμό. 
Όμως η ΕΕ προέβλεψε και την λειτουργία των "Warehouse Keeper", που μπορούσε
να είναι πχ ίδιος ο σιδ/μος αρμοδίως δηλωμένος και εξουσιοδοτημένος, που ίσως
θα εκφόρτωνε το εμπόρευμα σε δικό του χώρο και θα το παρέδιδε ύστερα από
εκτελωνισμό στον παραλήπτη – πελάτη του.

Το συμπέρασμα για τους φοιτητές ΟΔΕ είναι ότι στο Κέντρο Αποθήκευσης και
Διανομής δεν γίνεται μόνο ή «εφοδιαστική (logistics)» του ΕΜΠ, όπως την
περιγράψανε στον Νόμο 4302/14.
Αυτό γιατί στον Νόμο περιγράφτηκε υπό σημείο 2 μόνο τα "χαμαλίκι" πάνω
στα προϊόντα, ενώ όμως αυτό διενεργείτο πάντα, όπου υπήρχαν εμπορεύματα,
πρώτες ύλες και άλλα διάφορα υλικά.

Άρα στο ΚΑΔ πρέπει να διενεργούνται λογιστικές εγγραφές για τις δαπάνες τους,
όπως το λέει ακόμα και ο Christopher, για να ξέρουν τι τους γίνεται.
Όμως πρέπει και κατά περίπτωση να δηλώνουν και στο Logistical System της ΕΕ
την φορολογική διαχείριση των εμπορευμάτων που διακινούνται στους χώρους τους.

Αυτό πιο απλά λέγεται ότι ο Μεταφορέας είναι “αποθήκη που...
- Μετακομίζει” τα εμπορεύματα!
Αντίθετα το ΚΑΔ είναι "αποθήκη που...
δεν μετακομίζει” εμπορεύματα… 

Εσείς τώρα προσπαθήστε να συγκρίνετε την δική μου προσέγγιση με τις
προσπάθειες του Πολυτεχνείου να διαβρώσει και να εισβάλει στο επιστημονικό
πεδίο ΟΔΕ.
Παραπάνω ανάφερα πχ την προσθήκη του Τσίγκα καθηγητή του Πολυτεχνείου
Θράκης που αναφέρει στο παράρτημα του βιβλίου του Christopher για την
«μετακόμιση αποθήκης»…
Όμως πρωτύτερα ο Σιφνιώτης, που όπως έχω αναφέρει στο βιβλίο του
εκδόσεως 1997 εκθειάζει το ΕΜΠ και τον Παππά γράφει επί λέξει στην σελίδα 24:
«1.1.2. Ο Σχεδιασμός του Συστήματος Logistics
… Ο σχεδιασμός αναφέρεται σε όλα τα θέματα του πίνακα 1.1. Ο σχεδιασμός ξεκινά
από την επιλογή της μονάδας διακίνησης και τον καθορισμό της συσκευασίας του
προϊόντος και καλύπτει όλες τις φάσεις, προμήθειας των υλικών, παραγωγής των
προϊόντων και διάθεσης, διανομής και εμπορίας των προϊόντων και καταλήγει
στο πρόβλημα της ανακύκλωσης των υλικών με την παραλαβή επιστροφών
ή με την αξιοποίηση των παραπροϊόντων που προκύπτουν στην παραγωγή».

Εδώ κάνω ένα μικρό πρώτο σχόλιο:
Γιατί το ΠΑ.ΠΕΙ. δέχεται την "μαστορική" προσέγγιση του βιομηχανικού λογισμού
της ΑΒΣΠ ως "σχεδιασμό του Συστήματος Logistics";
Ποιός κάνει δηλαδή τον "σχεδιασμό";
- Η Διοίκηση της Βιομηχανικής επιχείρησης, δηλαδή η επιστήμη ΟΔΕ της ΑΒΣΠ;
  Ή μήπως...
- Ο μηχανολόγος ηλεκτρολόγος και ο πολιτικός μηχανικός του ΕΜΠ;
Γιατί Θεέ μου αυτή η επιστημονική δουλοπρέπεια του ΠΑ.ΠΕΙ.;
Πώς όμως να μην είχε συμβεί και αυτό, όταν παιδιά καθηγητών της ΑΒΣΠ
δίδακαν ότι: {"logistics" είναι η λεηλασία που έκαναν οι μεγάλοι επιδρομείς της
ιστορίας για να εφοδιάζουν με τρόφιμα το στράτευμα τους;}

Μπορεί κάποιος να μου διακρίνει την διαφορά μεταξύ των παραπάνω όρων:
-  "Τα logistics",  του Christopher,...
από τον:
{1.1.2. Ο Σχεδιασμός του Συστήματος Logistics} του κοινού μεταπτυχιακού
μεταξύ ΕΜΠ και ΠΑ.ΠΕΙ.;
Εγώ απλά έχω διαπιστώσει ότι καθένας χρησιμοποιεί την λέξη "Logistics", για να
γράψει στην συνέχεια, ότι τον φωτίσει ο θεός και η "επιστημονική" του φαντασία...

Παρενθετικά:

Η εκχώρηση της ΟΔΕ στο ΕΜΠ συμπεραίνεται και με την αναφορά των Σχινά -
Παπαδημητρίου στην συνέχεια στην σελίδα 18, όπου υπό τον τίτλο:
«προσδιορισμός των δραστηριοτήτων logistics» κάνουν "παραγραφή" στο “logistics” -
πλιάτσικο των μεγάλων επιδρομέων της ιστορίας και εκχωρούν την επιστήμη ΟΔΕ
της ΑΒΣΠ στο ΕΜΠ, συγκεκριμένα:
«Τα logistics είναι ένας σχετικός νέος τομέας ολοκληρωμένης μελέτης του συστήματος
διαχείρισης σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς τομείς της χρηματοοικονομικής του
marketing και της παραγωγής.
Ασφαλώς οι δραστηριότητες των logistics διενεργούνταν για πολλά χρόνια .
Η καινοτομία του τομέα συνίσταται στην αντίληψη της συντονισμένης
διαχείρισης των σχετικών δραστηριοτήτων σε σχέση με την παραδοσιακή πρακτική
της διαχείρισης καθεμιάς των ανωτέρω δραστηριοτήτων ξεχωριστά.
Η ειδοποιός διαφορά είναι ακριβώς η ολιστική αντιμετώπιση της εφοδιαστικής
αλυσίδας σε σχέση με την παλαιότερη τμηματική αντιμετώπιση της…»

Εδώ τα "ορφανά" ξεχνούν τι δίδαξαν οι πατεράδες τους στην ΑΒΣΠ, σχετικά με την:
{"Βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση για την
επίτευξη κέρδους".} Με βάση την ΑΒΣΠ...
...Η διοίκηση της επιχείρησης απλά κατένειμε τις "δραστηριότητες χωριστά" στα στελέχη
της και ήλεγχε ή διόρθωνε την κάθε δραστηριότητα κατά την διάρκεια εκτέλεσης της.

Έτσι ερασιτεχνικά και ανεύθυνα που προσεγγίζονται {τα logistics ως σχετικά νέος τομέας},
τα κλέβουν από την "Διοίκηση" της επιχείρησης και τα αναθέτουν στον "Logistics Manager",
που εκκόλαψαν, για να κάνει αυτός την {"συντονισμένη διαχείριση"}. Αυτό όμως συνιστά
επιστημονικό έγκλημα, γιατί αυτή η διαφοροποίηση είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ για αυτούς 
η ΑΒΣΠ, όπως επίσης το πεδίο Οργάνωση και Διοίκηση των Επιχειρήσεων των πατεράδων τους!

Εγώ εδώ απλά θλίβομαι γιατί οι δυο αυτοί καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ. παραβλέπουν τον
«επιχειρησιακό λογισμό» = «business logistics» που δίδαξε η ΑΒΣΠ και στην διοίκηση
της ίδιας της βιομηχανικής επιχείρησης την οποία θάβουν, για να γίνουν ουραγοί στο
έκτρωμα «εφοδιαστική (logistics)», που έστησαν κάποιοι καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ. με
το ΕΜΠ! Η εξήγηση μου είναι απλή, δηλαδή η Διοίκηση της Επιχείρησης κάνει
βιομηχανικό λογισμό για να πάρει τiς αποφάσεις της και στην συνέχεια κατανέμει
εξουσίες και αρμοδιότητες στα στελέχη της για την εκτέλεση τους!

Όπως όμως διδάσκουν οι καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ. αφήνουν να εννοηθεί ότι η διοίκηση
της επιχείρησης αναθέτει στον “logistics Manager” την οργάνωση και εκτέλεση των
λειτουργιών της και πηγαίνει για να περνάει η ώρα της στο χρηματιστήριο για να ελέγχει
την πορεία των μετοχών της, γιατί όχι όμως και για να τις πουλήσει...
Η ΑΒΣΠ είχε όμως διδάξει για την «χρηματο-οικονομική διοίκηση» και την
«χρηματο-λογιστική διοίκηση»...
Για τους όρους αυτούς έχω αναφερθεί αναλυτικά σε άλλο σημείο. Εδώ σχολιάζω την
αναφορά των Σχινά – Παπαδημητρίου:
«στην συνισταμένη διαχείριση των δραστηριοτήτων σε σχέση με την παραδοσιακή
πρακτική της διαχείρισης καθεμιάς των ανωτέρω δραστηριοτήτων ξεχωριστά.»

Στην σελίδα 18 παραθέτουν μάλιστα και σχήμα με τίτλο: «αλληλεπικάλυψη των τομέων
παραγωγής και Marketing με τα logistics». Το σχήμα περιγράφει λειτουργίες της
επιχείρησης που αρχίζουν από την «παραγωγή» και τελειώνουν στο «marketing».
Το ενδιαφέρον είναι ότι με τον τίτλο "Logistics" αφήνουν εκτός πλαισίου την ίδια
την "Παραγωγή" και το Marketing.
Στο σχήμα συγχωνεύουν όμως το "logistics" με την παραγωγή με τις λέξεις
“Χρονοδιάγραμμα”, “Χωροθέτηση”, “Προμήθειες”.
Αντίστοιχα συγχωνεύουν το Marketing με την “Τιμολόγηση”, “Συσκευασία”, “Διανομή”.

Εδώ μόνο θα σχολιάσω «την παραδοσιακή πρακτική της διαχείρισης καθεμιάς των
ανωτέρω δραστηριοτήτων ξεχωριστά». Ιδού λοιπόν η δική μου παραδοσιακή διαχείριση:
α) 1959 – 1964 στην βιομηχανία ειδών λαϊκής τέχνης. Για τα υλικά που με στέλνανε
    και αγόραζα ζητούσα πάντα τιμολόγιο που ο λογιστής το καταχωρούσε στο βιβλίο
    Β' κατηγορίας που τηρούσε.
    Στο ίδιο βιβλίο όμως καταχωρούσε και τα τιμολόγια των ειδών που πουλούσαμε και
    όχι μόνο αυτά,  αλλά και τα χρήματα που καταβάλαμε πχ στο ΙΚΑ, στο τελωνείο, κλπ…

β) 1964 – 1978 στις εταιρείες διεθνών μεταφορών γνώρισα πάρα πολλά «χωριστά»,
    πχ «λογιστική κόστους», «λογιστική υποκαταστημάτων», «λογιστική
    συναλλάγματος»,  «λογιστική μισθοδοσίας», κλπ…
    Στην συνέχεια γνώρισα και την χωριστή λογιστική των σιδ/μων, των τελωνείων, 
    των Διαμεταφορέων, των τραπεζών, των εμπόρων βιομηχάνων και γενικά της αγοράς!

Με την νοσταλγική μου αναφορά πιστεύω ότι σας διαλεύκανα την διαφορά της έννοιας
"logistics", δηλαδή ότι αφορά σε μία λέξη πολλαπλών εννοιών και χρήσεων, για να
διευκολύνει όσους δεν κατέχουν την λειτουργία της αγοράς και να τους ξελασπώνει.

Άλλη όμως είναι η λειτουργία της επιχείρησης που αφορά στον τρόπο σκέψης και
δράσης του επιχειρηματία για να οργανώσει την επιχείρηση του και να την λειτουργήσει
με σκοπό το κέρδος, δηλαδή ο επιχειρησιακός λογισμός = business logistics και άλλη
η οργάνωση του λογιστηρίου για να συγκεντρώνει τα χρηματοοικονομικά μεγέθη,
για την λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.

Το λογιστήριο επομένως εκ των πραγμάτων καταχωρεί τα λογιστικά γεγονότα κάθε
δραστηριότητας χωριστά, πχ αγορών, πωλήσεων, παραγωγής, μεταφορών, εργατικών,
κλπ. Στην συνέχεια ο Λογιστής της επιχείρησης τα συγκεντρώνει σε διάφορες κατηγορίες
και τα θέτει στην διάθεση της διοίκησης της επιχείρησης για την λήψη των αποφάσεων,
δηλαδή για να κάνουν το "business logistics" τους....

Όλα όσα επομένως διδάσκονται σαν "Supply Chain Management", "logistics", "εφοδιαστική"
είναι επιστημονική φαντασία!
Το επιχείρημα μου είναι απλό: Αλλοίμονο στην επιχείρηση που θα παράγει προϊόντα,
αν πρωτύτερα με τη "λειτουργία marketing" δεν έχει αποφασίσει τι θα ρίξει στην
παραγωγή και σε ποια αγορά στοχεύει να διαθέσει τα προϊόντα της.
Άρα το marketing προηγείται της παραγωγής και στο σχήμα θα πρέπει να τεθεί,
(αν βέβαια τους το επιτρέψει το ΕΜΠ), η λειτουργία των πωλήσεων της ΑΒΣΠ!
Τέλος της παρένθεσης.

Από πλευράς μου ως βετεράνος της Μεταφοράς, δηλαδή κάποιου που όλη του
την ζωή κουβαλούσε όλα που εννοεί ο Σιφνιώτης ως καθηγητής του Πάντειου
Πανεπιστημίου, θα ζητούσα συγκεκριμένα επιστημονικά και φορολογικά στοιχεία,
δηλαδή να μου εξηγήσουν την διαφορά:
- των λέξεων του Σιφνιώτη «μονάδος διακίνησης»,
- από τις λέξεις «μετακόμιση αποθήκης» του Τσίγκα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις συμβαίνει αυτό που εγώ έχω διαπιστώσει στην διάρκεια της
σταδιοδρομίας μου. Οι ακαδημαϊκοί δηλαδή λόγω περιορισμένων και «εγκλωβισμένων»
γνώσεων διδάσκουν αλόγιστα έκαστος απλά θέματα με δύσκολες έννοιες και για την
αποστασιοποίηση και την αποποίηση ευθυνών τους για τις ασυναρτησίες που διδάσκουν
αναφέρουν βιβλιογραφία…
Εγώ αντίθετα περιγράφω με απλά λόγια και με βάση το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας
της αγοράς, αυτό που θα συναντήσετε όταν εισέλθετε στην αγορά εργασίας.
Συγκεκριμένα πχ:
- Ποιες είναι οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις;
- Σε εκτέλεση ποιάς σύμβασης εκτελείται η «διακίνηση» ή η «μετακόμιση»;
- Τι "διακινείται" και τι τέλος πάντων "μετακομίζεται";
- Τίνος είναι το εμπόρευμα όταν ξεκινά η "διακίνηση" και η "μετακόμιση";
- Τίνος είναι το εμπόρευμα μετά την εκτέλεση τους; 
- Τι προέβλεπε σχετικά προ του 1993 η χώρα μας πχ με την ΥΠ.Ε.Δ.Α;
- Τι προβλέπει σχετικά η ΕΕ μετά το 1993 με τον κανονισμό της 2454/93;

Επιπλέον όμως να δηλώσουν κάτι από όλα όσα εννοούν άπαντες στο Πολυτεχνείο,
που δεν τα περιλαμβάνει η διδασκαλία της ΑΒΣΠ ήδη από το πρώτο έτος σπουδών,
δηλαδή: «Τελικός σκοπός είναι η βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων
στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»

Η κρίσιμη διάκριση είναι να επιλέξουμε που βρισκόμαστε; Δηλαδή πώς προσεγγίζουμε
τα παραπάνω;
α) Μαστορικά, τεχνικά, γεωμετρικά, αρχιτεκτονικά, κλπ του Πολυτεχνείο; Ή...
β) Στον επιχειρησιακό λογισμό της ΑΒΣΠ και πχ μέσα σε ένα εργοστάσιο, σε ένα
    ΚΑΔ του ν. 4302/14, στην αποθήκη ενός εμπόρου, κλπ; Ή μήπως…
γ) Το Πολυτεχνείο διδάσκει στους φοιτητές του στο “επιστημονικό τους πεδίο logistics”,
    να μάθουν να συσκευάζουν, να κατασκευάζουν εργοστάσια, αποθήκες, μονάδες
    ανακύκλωσης και μέσα μεταφοράς;

Πάντως η ΑΒΣΠ μας δίδαξε να εργαστούμε στην Διοίκηση αυτών των οικονομικών
μονάδων και να κάνουμε logistics = λογισμό = Μέτρηση και Υπολογισμό =
επιχειρησιακό λογισμό, για να τις οδηγήσουμε στο κέρδος.
Άρα στο Πολυτεχνείο υποθέτω ότι θα τους διδάσκουν να κατασκευάζουν μόνο αυτές
τις οικονομικές μονάδες… Από εκεί και πέρα οι μηχανικοί μπορούν να οδηγήσουν την
επιχείρηση που  εργάζονται στο κέρδος είναι μόνο κλέβοντας από τα υλικά κατασκευών. 

Αντιλαμβάνεστε όμως ότι στην σταδιοδρομία σας θα συναντήσετε ανταγωνιστές
που θα επικαλούνται “επιστημονικούς όρους” που θα είναι ανυπόστατοι, παρόλα
αυτά θα τους καταθέτουν με τόση πειστικότητα που θα χρειάζεται τόλμη, πείρα της
αγοράς και γνώση για να τους αντικρούσετε…

Εγώ θα σας περιγράψω σύντομα πως καλύπτονταν «όλες τις φάσεις, προμήθειας
των υλικών, παραγωγής των προϊόντων και διάθεσης, διανομής και εμπορίας των
προϊόντων» που αναφέρει ο Σιφνιώτης μέχρι το 2008 περίπου, που αν θυμάμαι
λύθηκε η Intercontainer:
α) Στις σιδηροδρομικές μεταφορές το έγγραφο μεταφοράς ήταν η φορτωτική CIM,
    η οποία είχε πολλά αντίτυπα, πχ για τον Αποστολέα, Παραλήπτη, τελωνείο, κλπ.
    Η πίσω όψη είναι αυτό που σας ενδιαφέρει, δηλαδή ήταν χωρισμένη σε 5 – 6 ,
    (δεν θυμάμαι) οριζόντια τμήματα, στα οποία κάθε δίκτυο που διερχόταν το βαγόνι
    λογάριαζε και καταχωρούσε τα δικά του κόμιστρα.
     Στον προορισμό είσπραττε το δίκτυο τα κόμιστρα και στην συνέχεια τα δίκτυα
    διένειμαν μεταξύ τους το ένα στο άλλο τα κόμιστρα που είχε εισπράξει από την
    μεταφορά που όλα μαζί εκτέλεσαν.

β) Αν όμως τα κόμιστρα αναλάμβανε να τα πληρώσει ο Αποστολέας, τότε εκτός από
    την φορτωτική CIM που προανέφερα εκδιδόταν από το δίκτυο αποστολής και ένα
    «Δελτίο Προπληρωμής». Αυτό χρησίμευε, αφενός να καταχωρούνται εκεί τα
    κόμιστρα του κάθε δικτύου, αφετέρου να ξέρουν επίσης από πού θα εισπράξουν
    τα ενδιάμεσα δίκτυα τα κόμιστρα τους; Από το δίκτυο αποστολής; Ή από το δίκτυο
    του προορισμού;

γ) Στην περίπτωση της Intercontainer όμως οι διαδικασίες ήταν διαφορετικές.
   Αυτό γιατί αυτή ήταν θυγατρική όλων ανεξαίρετα των σιδηροδρομικών
   επιχειρήσεων της Ευρώπης, οι οποίες πρόσφεραν καθένα σε αυτήν τα κόμιστρα
   τους που θα εισέπρατταν για τις μεταφορές των βαγονιών που της μετέφεραν.

Αυτό σήμαινε ότι στην φορτωτική CIM δεν χρεώνονταν πλέον τα κόμιστρα που θα
επιβαρυνόταν η Intercontainer...
Στις Συνδυασμένες Μεταφορές εκδιδόταν απλά το «Δελτίο Παραδόσεως» το οποίο
ήταν η σύμβαση μεταξύ των σιδ/κων δικτύων και της Intercontainer.
Επιπλέον όμως και η σύμβαση μεταξύ Intercontainer και πελατών της.

Άρα η Intercontainer εισέπραττε από τους πελάτες και πλήρωνε η ίδια κάθε
δίκτυο χωριστά που μεσολάβησε στην κάθε μεταφορά container.
Τι είναι επομένως πιο ωφέλιμο για τους πτυχιούχους ΟΔΕ;
Να σας μαθαίνουν ότι «εφοδιαστική logistics» είναι δηλαδή η Μεταφορά,
η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση;
Ή μήπως προτιμότερο είναι να ξέρετε πχ από πού θα ζητήσετε μια προσφορά για να
σας κάνουν μια Μεταφορά;
Ή ακόμα να ξέρετε στοιχειωδώς την λειτουργία των Μεταφορέων, για να ξέρετε
να μιλήσετε και να διαπραγματευτείτε μαζί τους;
Το ΕΜΠ και το ΠΑ.ΠΕΙ. δίδαξαν όμως με θεωρητικές ασυναρτησίες την
λειτουργία της αγοράς με αναφορά από βιβλιογραφία τρίτων χωρών ΗΠΑ & Αγγλίας...

Άρα πρέπει στοιχειωδώς να έχετε πάρει και μελετήσει πχ ένα σιδηροδρομικό
τιμολόγιο, μια φορτωτική CIM, CMR, κλπ. Όπως επίσης να κατέχετε τον τρόπο
εκτέλεσης γενικά της χερσαίας μεταφοράς και να γνωρίζετε την διαφορά που
έχει ένας αποθηκευτικός χώρος ενός εμπόρου ή βιομηχάνου, από τον αποθηκευτικό
χώρο του ΚΑΔ της ΕΕ, που διαχειρίζεται τα εμπορεύματα τρίτων και να καταχωρεί
στο Logistical System τις μεταβολές στις ποσότητες και στις αξίες των εμπορευμάτων.

Μεταβολές στις ποσότητες είναι πχ μια παλέτα 100 κιλά να αποτεθεί στο ράφι
σαν 20 χαρτόκουτα 5 κιλών έκαστο. Αντίστοιχα μεταβολή στην αξία είναι να
πουληθούν 2 χαρτόκουτα, οπότε μειώνεται τόσο η ποσότητα, όσο και η αξία.
Μην ξεχνάτε αυτό που σας έχω τονίσει ότι έχουμε:
             “μεταφορά φορτίου” και “μεταφορά αξίας”.
                             και αντίστοιχα
              "σύμβαση έργου" και "σύμβαση πώλησης".

Άρα τι είναι επιστημονικά χρήσιμο να σας διδάξουν; 
α) Ότι "Εφοδιαστική (logistics)"είναι η Μεταφορά, η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση;
     Ή ότι...
β) Η Μεταφορά, η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση διενεργούνται σε εκτέλεση
    συμβάσεων μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, οι οποίες καταρτίζονται
    από τις διοικήσεις των επιχειρήσεων ύστερα από "logistics" = Λογισμό = μέτρηση
    και υπολογισμό.
    Δηλαδή με  βάση την ΑΒΣΠ με "επιχειρησιακό Λογισμό" = τρόπο σκέψης και δράσης
    του επιχειρηματία, για να εκτελέσει τον σκοπό συστάσεως της επιχείρησης, δηλαδή
    να την οδηγήσει στο κέρδος!

                ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Για να κλείσω λοιπόν όλα τα άρθρα μου που άρχισα το 2014 με το
άνοιγμα της ιστοσελίδας μου, θα σας περιγράψω τι συνέβη συντεχνιακά
σε βάρος των πτυχιούχων ΟΔΕ το 2014, που γινόταν διαβούλευση για το
νομοσχέδιο για τα ΚΑΔ, τώρα ν. 4302/14.
Τα Πολυτεχνείο “καπέλωσε” τότε την ΟΔΕ γιατί παρουσίασε στις
διαβουλεύσεις μόνο τους “αρχιτέκτονες” του.
Δηλαδή αυτούς που ξέρουν να ζωγραφίζουν κτίρια, γέφυρες, κλπ.
Για τον λόγο αυτό φρόντισαν να ορίσουν στον νόμο θεωρητικά τι είναι
«“κτίρια”, “γέφυρες”» κλπ, ως δραστηριότητες «Εφοδιαστική - Logistics»…

 Παρενθετικά
Για να μην συμβαίνει όμως αυτό θα πρέπει στο ΠΑ.ΠΕΙ να διδάξουν την «αλυσίδα»
της ΕΕ και όχι βέβαια την «αλυσίδα φαρμάκου» του φοιτητή, με βάση μια
γενικόλογη και αόριστη περιγραφή "Marketing" της λειτουργίας της αγοράς.
Όπως επισημαίνω διαρκώς το «Supply Chain Management» που αναφέρει
επανειλημμένα ο φοιτητής, δεν είναι επιστημονικό πεδίο! Το επιστημονικό
πεδίο είναι ΟΔΕ και προσεγγίζει τις δραστηριότητες της επιχείρησης, με
διάκριση σε δύο βασικές λειτουργίες:
- Την εκμετάλλευση που είναι η εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης,
- Τις συναλλαγές, που προσεγγίζουν τις συμβάσεις που καταρτίζει και
   εκτελεί η επιχείρηση για να επιτύχει τον σκοπό για τον οποίο συνεστήθη.
Άρα οι εργασίες των φοιτητών πρέπει να διακρίνονται αντίστοιχα:

Αφενός στον Επιχειρησιακό Λογισμό = Business Logistics που αφορά στην
Διοίκηση της επιχείρησης, για την λήψη αποφάσεων προκειμένου να συνάψει
πχ μια σύμβαση πώλησης για να προμηθευτεί πρώτες ύλες, (σύμβαση αγοράς
δεν υπάρχει) ή να ναυλώσει φορτηγό για να παραδώσει το πωληθέν προϊόν
στον αγοραστή, κλπ.
Αυτό η ΑΒΣΠ το περιέγραψε και το διδαξε αναλυτικά ως τρόπο σκέψης και
δράσης του επιχειρηματία για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.

Αφετέρου να διδάξουν οι καθηγητές στοιχειωδώς το πεδίο “κυκλοφορία των
εμπορευμάτων στην αγορά”, για να αποκτήσουν οι φοιτητές τους τις γνώσεις,
που θα τους καταστήσουν ικανούς να αναλάβουν αυτό που αναφέρουν στις
διατριβές τους ως «Supply Chain Management».
Αυτό γιατί στο κάθε «Supply Chain Management» υπάρχουν 2 (δύο) “Manager”.
- Από την μια πλευρά ο “Manager” στο εργοστάσιο φαρμάκου…
- Από την άλλη ο πελάτης, συνεργάτης προμηθευτής που εργάζεται στην άλλη
  επιχείρηση, πχ του Πελάτη, Μεταφορέα, Εκτελωνιστή. Ίσως Τελωνείου, επιπλέον
  Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής, κλπ.

Αντιλαμβάνεστε ότι η περιγραφή δραστηριοτήτων στον Ν. 4302/14 δεν είναι
διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας, αλά θεωρία, που κατά περίπτωση πρέπει να
διδάσκεται σε εξειδικευμένα μαθήματα.
Τέλος της παρένθεσης.

Όμως όπως ο αρχιτέκτονας πρέπει να είναι και μηχανικός για να ξέρει
στην συνέχεια πόσο μπετό και πόσα σίδερα χρειάζονται στην οικοδομή, 
έτσι και στον νόμο το ζητούμενο δεν ήταν τότε, τι είδους νταραβέρι θα
γίνει στο ΚΑΔ, (γιατί ότι θα συνέβαινε στα ΚΑΔ – αποθηκευτικούς χώρους - 
ήταν διαχρονικά θεσμοθετημένο και από την ελληνική εφορία), αλλά το...
πώς αυτό θα πρέπει να οργανωθεί και να λειτουργήσει, για να είναι  
εναρμονισμένο και με τις διατάξεις της ΕΕ.

Δηλαδή στον νόμο τέθηκε ένας συρφετός από εργασίες που θα
εκτελούνταν μέσα στα ΚΑΔ, χωρίς να δηλώνεται ότι αυτές οι
εργασίες, πρέπει πχ και ως συναλλαγές του ΚΑΔ με τους πελάτες του
να καταχωρούνται κατά περίπτωση τόσο στο λογιστήριο του ΚΑΔ, 
όσο όμως και κατά περίπτωση στο Logistical System της ΕΕ, για
να φαίνεται και ο Κύριος των εμπορευμάτων που εισέρχονται στο ΚΑΔ, 
όπως επίσης σε ποιόν θα πάνε αυτά, όταν θα αναχωρούσαν από αυτό…

Δηλαδή να «ξεχρεώνεται» πχ ο Μεταφορέας που έφερε από την Γερμανία
το εμπόρευμα και να φαίνεται πλέον στο Λογιστικό Σύστημα της ΕΕ
η παράδοση του εμπορεύματος στο ΚΑΔ.
Θυμηθείτε παραπάνω ότι στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή»
ο Μεταφορέας για να ξεχρεωθεί κατέθετε το Carnet TIR στο Τελωνείο,
για να γίνει η εισαγωγή του εμπορεύματος στον αποθηκευτικό χώρο
του Τελωνείου.
Όπως επίσης ο εκτελωνιστής εξέδιδε το θεωρημένο δελτίο αποστολής για να
«εφοδιαστικο – αλυσοδέσει» το εκτελωνισμένο εμπόρευμα από την αποθήκη
του Τελωνείου προς την αποθήκη του Εισαγωγέα.

Στην συνέχεια ο λογιστής της επιχείρησης του Εισαγωγέα, (Εμπόρου ή
Βιομηχάνου), ήταν υπεύθυνος για την καταχώρηση της προβλεπόμενης
λογιστικής εγγραφής, για να εισαχθούν, δηλαδή να “εφοδιαστικο-αλυσοδεθούν”
τα εμπορεύματα στην αποθήκη πρώτων υλών πχ του εργοστασίου.

Κατά τα γνωστά διενεργούνταν όμως στην συνέχεια πχ εγγραφές
βιομηχανικής λογιστικής μέσα στο εργοστάσιο και έτσι στην συνέχεια στις
φάσεις της "λειτουργίας παραγωγή" θα συνεχίσει η “εφοδιαστικο-αλυσόδεση”
των υλικών, για να παραχθούν έτοιμα προϊόντα, τα οποία:
- Μπορούν να πωλούνται απ' ευθείας από την αποθήκη του εργοστασίου,
- Μπορούν να αποτεθούν σε ένα ΚΑΔ για να γίνουν τα "Logistics γρήγορης
  απόκρισης" του Christopher, καθηγητή Marketing...! 
...Δηλαδή να αναλαμβάνει το ΚΑΔ σε εκτέλεση εντολών, πχ να συσκευάζει
παραγγελίες, να τις φορτώνει, να κάνει αναγγελίες στους πελάτες, κλπ.  

Εδώ επανέρχομαι και πάλι στην ΑΒΣΠ, (γιατί δεν κάνω Marketing), διότι αν το
εμπόρευμα, που εισήχθη από άλλη χώρα ήταν πρώτες ύλες και η παραγωγή
του προϊόντος γινόταν κατά φάση, θα μπορούσε η επιχείρηση - εισαγωγέας να
«εφοδιαστικο-αλυσοδέσει» το μισοτελειωμένο προϊόν του προς μία άλλη
επιχείρηση, που θα μπορούσε να είναι ίσως μια “μη ανεξάρτητη οντότητα”
του Christopher, δηλαδή "αδελφή επιχείρηση" του ίδιου επιχειρηματία...

Έστω τέλος αν το εμπόρευμα ήταν τελικό καταναλωτικό προϊόν,
πχ τζιν ή απορρυπαντικό ο λογιστής θα διενεργούσε και αυτός
λογιστικές εγγραφές για να “εφοδιαστικο αλυσοδέσει” το τζιν στην
αποθήκη της επιχείρησης του…  Στην συνέχεια θα εξέδιδε
τιμολόγια πώλησης για να πουλήσει, δηλαδή να “εφοδιαστικο –αλυσοδέσει”
τα εμπορεύματα του στην αγορά.

Όπως επίσης και ο Μεταφορέας εκδίδει την φορτωτική για να δείχνει
το πρόσωπο και τον τόπο που θα “εφοδιαστικο αλυσοδέσει” αυτά που
κουβαλάει, δηλαδή πχ για να τα παραδώσει στον αγοραστή, ή στο ΚΑΔ.

Με την παραπάνω ανάλυση θα πρέπει να κατανόησαν τόσο οι καθηγητές
ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ., ότι το 2014 τους “καπέλωσαν” οι καθηγητές του ΕΜΠ,
γιατί έθεσαν το 2014 στον νόμο 4302/14 τον όρο “Logistics” αντί του
“Logistical System” της ΕΕ. Όπως επίσης και τον όρο “Εφοδιαστική” αντί
του όρου “Lieferkette” = “Supply Chain” = Αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.

Αναφέρομαι ειδικά στο ΠΑ.ΠΕΙ., γιατί όπως απέδειξα ότι γράφουν οι ξένοι το είχε
διδάξει η ΑΒΣΠ 40 – 50 χρόνια πρωτύτερα και είναι τραγικό, ότι μέχρι τώρα στο
ΠΑ.ΠΕΙ. δεν αναδεικνύουν διεθνώς σε συνέδρια κλπ αυτό το σημαντικό γεγονός,
που αφορά στην εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς εντός του εδάφους της ΕΕ. 

Δηλαδή μέχρι το 1993 ο φορολογικός / τελωνειακός έλεγχος της κυκλοφορίας
των εμπορευμάτων διενεργείτο με τον όρο "Συνδυασμένη Μεταφορά", ενώ μετά
το 1993 γίνεται με τον όρο "κοινοτική διαμετακόμιση". Απλά άλλαξε το ισχύον 
καθεστώς ελέγχου κουβαλήματος του εμπορεύματος, πχ από το Carnet TIR
στο Τ1 & Τ2. Αντίστοιχα και ο έλεγχος του "κουβαλήματος"...:
- ...Αντί να γίνεται με μόνη την παράδοση των εγγράφων από εμπλεκόμενο σε
  εμπλεκόμενο, όπως προ του 1993, μέχρι που ο τελευταίος να τα παραδώσει
  στο τελωνείο προορισμού,...
- Τώρα γίνεται και με την καταχώρηση στο Logistical System της αλλαγής του
   εκάστοτε νέου κατόχου του εμπορεύματος, μέχρι τον τελευταίο, που θα τα
   παραδώσει πχ στο Κέντρο Αποθήκευσης & Διανομής στην χώρα προορισμού! 

Όσο όμως και οι φοιτητές ΟΔΕ πρέπει να κατανοήσουν, ότι στην λειτουργία
της “αγοράς της μεταφοράς” δεν άλλαξε το παραμικρό, ως προς τον σημαντικό
ρόλο που παίζει η Επιστήμη της Λογιστικής. Αυτό επιβάλει ότι θα πρέπει
να πείσουν τους καθηγητές, να τους επιτρέψουν να αναφέρονται στις πηγές
τους και στην βιβλιογραφία από την ΑΒΣΠ.

Επιπλέον να προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς λαμβάνοντας υπόψη
το Logistical System και τους κανονισμούς της ΕΕ.

Πριν προσεγγίσω την εσωτερική λειτουργία του ΚΑΔ πρέπει να ανακεφαλαιώσω
περιληπτικά την εμπλοκή του στο ευρύτερο πεδίο της λειτουργίας της αγοράς
μέσα στο έδαφος της ΕΕ.

Προς τούτο επαναλαμβάνω καταρχήν σχετικά με το σχήμα της ΕΕ:
Περίπτωση πρώτη: “Importer” = Εισαγωγέας στην άκρη δεξιά.
Εδώ βρισκόμαστε πχ σε ένα λιμάνι της Ευρώπης, πχ Αμβούργο.
Έχει αφιχθεί μια παρτίδα εμπορεύματα από μια τρίτη χώρα, πχ ΗΠΑ για ένα
οποιοδήποτε Εισαγωγέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να διακινηθεί
το εμπόρευμα στο έδαφος της ΕΕ υπάρχουν 2 περιπτώσεις:

α) Να εκτελωνιστεί μέσα στο λιμάνι και να διακινηθεί, δηλαδή να
   “εφοδιαστικο-αλυσοδεθεί” στην συνέχεια με το καθεστώς
   εσωτερικής διαμετακόμισης “Τ2”, δηλαδή ελεύθερο δασμών και φορών
   εισαγωγής, πχ προς την Αυστρία.

β) Να μην εκτελωνιστεί στο λιμάνι και να διακινηθεί, δηλαδή να
   “εφοδιαστικο –αλυσοδεθεί” στην συνέχεια προς την Αυστρία
   με το καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης “Τ1”,
   δηλαδή υποκείμενο σε δασμούς και φόρους.

γ) Στις 2 παραπάνω περιπτώσεις το εμπόρευμα
   “εφοδιαστικο-αλυσοδένεται” με την εμπλοκή των επιχειρήσεων
   που τα εμπορεύματα δεν είναι δικά τους.
    γ1) Στο Αμβούργο παρεμβαίνουν:
         - Εκτελωνιστής,
         - Διαμεταφορέας και
         - Μεταφορέας.
    γ2) Στην Αυστρία παρεμβαίνουν:
          - Το ΚΑΔ ως αποθηκευτικός χώρος πχ που ο Μεταφορέας
             θα παραδώσει το εμπόρευμα,
          - Ο Εισαγωγέας που θα ειδοποιηθεί από το ΚΑΔ ή και τον
             Διαμεταφορέα για την άφιξη των εμπορευμάτων,
          - Ο Εκτελωνιστής που κατά περίπτωση πρέπει να ελευθερώσει
             τα εμπορεύματα που είναι αποθηκευμένα υπό καθεστώς “Τ1”
              στο ΚΑΔ, άρα υποκείμενα σε δασμούς και φόρους.

δ) Στην συνέχεια υπάρχουν 3 περιπτώσεις:
    δ1) Ο Εισαγωγέας να είναι έμπορος και να εισάγει έτοιμα καταναλωτικά
          προϊόντα, όπως πχ ρούχα, απορρυπαντικά, τσιγάρα.

Αυτά όλα διδάσκονται σε πολλά βιβλία, γιατί αφορούν στο διεθνές εμπόριο.
Όσοι ξένοι προσεγγίζουν αυτό το πεδίο το ορίζουν πχ με τον όρο “Supply
Chain Management”. Στην συνέχεια αφιερώνουν μερικές σελίδες καθένας τους
στην αρχή του βιβλίου για να εξηγήσουν, τι σόι πράμα είναι η “Supply Chain”
τους και στην συνέχεια αναλύουν σε 500 σελίδες το “Management” της,
όπως το έχει καθένας στο μυαλό του.

Το δράμα εδώ είναι ότι όλοι τους αισθάνονται αμήχανα, γιατί ξέρουν ότι
δεν γράφουν κάτι νέο στην λειτουργία της αγοράς, που να αφορά στο
διεθνές εμπόριο και για τον λόγο αυτό επικαλούνται για το “Management”
τους μερικές σελίδες έκαστος από 100 άλλα άσχετα βιβλία επιστημόνων
τρίτων χωρών.

Δηλαδή στο “Management” τους αναφέρονται αποκλειστικά στην
“Διοίκηση” των επιχειρήσεων και όχι στην “Διοίκηση” – κράτη, που
εφαρμόζουν δικούς του νόμους έκαστο, για να κυκλοφορήσουν - να
“εφοδιαστικο-αλυσοδένονται” τα εμπορεύματα στο έδαφος του.

δ2) Ο Εισαγωγέας να είναι αντιπρόσωπος ξένων βιομηχανιών και να
      εισάγει πρώτες ύλες, ανταλλακτικά και λοιπά βοηθητικά υλικά.
      Εδώ ισχύουν τα παραπάνω με την διαφορά ότι έχει ως πελάτες του
      άλλους εμπόρους ή βιομήχανους και όχι καταναλωτές.

δ3) Ο Εισαγωγέας να είναι Βιομήχανος και κάνει απ' ευθείας εισαγωγές
     μόνος του. Εδώ ισχύουν τα παραπάνω μέχρι να βρεθούν οι πρώτες
     ύλες στο ΚΑΔ,
     - ανεξάρτητα σε ποια χώρα της ΕΕ είναι αυτό εγκατεστημένο.
     Όπως επίσης,
- ανεξάρτητα αν οι πρώτες ύλες είναι υποκείμενες σε δασμούς και φόρους, ή
- ανεξάρτητα αν Κύριος – Εισαγωγέας είναι ο βιομήχανος ή ένας Έμπορος.
- Το γεγονός είναι ότι από εκεί θα αρχίζει κάποιο νέο “εφοδιαστικο-αλυσοδέσιμο”…

Την λειτουργία του ΚΑΔ την ρύθμισε ο ν. 4302/14, με τέτοιο
δυστυχώς τρόπο, που είχε αφήσει τους πτυχιούχους ΟΔΕ στο
περιθώριο και στην αφάνεια…

Για το θέμα αυτό επανέρχομαι στην συνέχεια. Εδώ θα τελειώσω με τις
“εφοδιαστικο-αλυσοδέσεις” της ΕΕ και του κανονισμού ΕΕ 2454/93,
που συνιστούν το “έτος μηδέν”. Δηλαδή ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ, το οποίο
ισχύει διαχρονικά μέχρι σήμερα.

ε) Περίπτωση "αλυσο-δεσίματος" από βιομήχανο:
    ε1) Ο Βιομήχανος – λειτουργεί ως κατά Christopher “ανεξάρτητη οντότητα”:

Εδώ ισχύει η Παράγραφος 1 των Ενοποιημένων Ισολογισμών της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή ο βιομήχανος στο σχήμα αλυσίδας του γερμανού έχει τόσους
προμηθευτές, όσα και τα ΚΑΔ, από όπου πχ θα του αποσταλούν οι αγορές του.

    ε2) Ο βιομήχανος – λειτουργεί ως κατά Christopher “μη ανεξάρτητη οντότητα”:

Εδώ ισχύει η Παράγραφος 2 των Ενοποιημένων Ισολογισμών της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή ο “Βιομήχανος” θα είναι η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ που έχει
εγκατεστημένες τις μονάδες παραγωγής σε διάφορους τόπους.

Άρα εδώ τα “εφοδιαστικο-αλυσοδεσίματα” είναι καταρχήν συνολικά ένα
για κάθε μονάδα παραγωγής. Όμως οι προμηθευτές εδώ μπορεί να είναι
πολλοί, όμως σίγουρα ένας θα είναι η επόμενη επιχείρηση που είναι
διατεταγμένη στην σειρά παραγωγής της Ιθύνουσας επιχείρησης.
Εδώ ισχύει το δεύτερο σχήμα του γερμανού.
(Λυπάμαι αλλά ο Κώστας με καθυστερεί να μου τα απεικονίσει στα άρθρο...
Κάνει αλλαγές στο πρόγραμμα του υπολογιστή του... )

Προσοχή τώρα για να κλείσω με το σχήμα της ΕΕ.
Ο βιομήχανος έχει τώρα διάφορες περιπτώσεις για να “εφοδιαστικο-αλυσοδέσει”
το προϊόν που παρήγαγε, ανεξάρτητα τι είδους “οντότητα” είναι, γιατί αυτό δεν
ενδιαφέρει την ΕΕ!
Η πρώτη περίπτωση είναι ως εξαγωγέας “exporter” να το εξάγει της ΕΕ.
(δεύτερος από αριστερά στο σχήμα της ΕΕ)
Η δεύτερη να το διαθέσει εντός ΕΕ.

Εγώ δεν μπορώ εδώ να αναπτύξω ένα ολόκληρο βιβλίο, εδώ σύντομα
σας διευκρινίζω μόνο, ότι το πωληθέν εμπόρευμα θα αναχωρήσει είτε
από την αποθήκη του εργοστασίου, είτε από ένα ΚΑΔ, όπου ο βιομήχανος
έχει αποθέσει την παραγωγή του.
(Θυμίζω το "logistics γρήγορης απόκρισης" του Christopher.)
Σε κάθε περίπτωση θα εκδοθεί τιμολόγιο πώλησης και φορτωτική και θα
γίνεται στην συνέχεια λογιστική εγγραφή και στο Logistical System της ΕΕ
από τους κατά περίπτωση "PL" εμπλεκόμενους.
Βλέπε σχετικά σε όλα τα κείμενα μου.

Εδώ εγώ επανέρχομαι στον ν. 4302/14
και στα ΚΑΔ που θεσμοθετήθηκαν τότε. 

Το Κέντρο Αποθήκευσης Διανομής – Κ.Α.Δ.
      (Ως κρίκος της Αλυσίδας Εφοδιασμού της ΕΕ)
Αρχή ενός μεγάλου αποσπάσματος του άρθρου 1 ν. 4302/14.

{«ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Ορισμοί
Για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:

α) Εφοδιαστική (Logistics) είναι το σύνολο των διεργασιών που είναι απαραίτητες
για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής (της μεταφοράς, της
διαμεταφοράς και της αποθήκευσης) αγαθών και εμπορευμάτων από οποιοδήποτε
σημείο προέλευσης σε οποιοδήποτε σημείο προορισμού και αντιστρόφως, καθώς και
για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της παροχής συναφών υπηρεσιών
και της σχετικής πληροφορίας.

Παρενθετικά
Το άρθρο 1. Αρχίζει με την δήλωση ότι: {εφοδιαστική logistics είναι σύνολο
διεργασιών για τον έλεγχο της ροής (της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και
της αποθήκευσης) αγαθών και εμπορευμάτων.}
Εδώ κατά νου πρέπει να έχετε ότι άλλος εκτελεί την "Μεταφορά", άλλος την
"Διαμεταφορά" και άλλος την "Αποθήκευση"!
Επιπλέον άλλων είναι και τα εμπορεύματα που:
{"ρέουν" = "εφοδιαστικο - αλυσοδένονται"!}.
Το πιό σημαντικό βέβαια είναι ότι και άλλος, δηλαδή η ΕΕ, έχει θεσμοθετημένη
την "ροή" και έχει ορίσει τους κανόνες ελέγχου του συνόλου των "ροών"
εντός του εδάφους της ΕΕ!

Ο Παππάς είχε δηλώσει τον Σεπτ. 93 στο "Plant", ότι οι άγγλοι όταν λένε
“logistics” χρησιμοποιούν την ελληνική λέξη “λογιστική”, αλά όμως κάνουν
με την λέξη αυτή κάτι άλλο που εμείς πρέπει να το πούμε “εφοδιαστική”, …
«για να μην μπερδεύονται οι επιστήμονες είτε όχι»...
(Βλέπε: Κων/νος Σιγνιώτης. "logistics Managemenet - Θεωρία και Πράξη" -
ΑΘΗΝΑ 1977. Σελίδα 19,  1.1 ΕΝΝΟΙΑ - ΟΙΡΣΜΟΙ))

Ο Christopher από την πλευρά του είπε ότι χρειάζονται “logistics γρήγορης
απόκρισης”, δηλαδή “λογιστική αγγλική”, για να αποθέτουμε τα προϊόντα εκεί
που θα μπορούμε να τα έχουμε εύκολα και γρήγορα στην διάθεση μας...

Ο Christopher αναφέρεται μάλιστα στην σελίδα 129 υπό τον τίτλο:
« Παράγοντες κόστους και κοστολόγηση βάσει δραστηριοτήτων.»
(Εγώ παραπάνω σας περιέγραψα τις "δραστηριότητες" όπως τις εννοεί ο Christopher).
Προσέξτε τώρα και το απόσπασμα του Christopher στην σελίδα 129:
«Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι συμβατικές μέθοδοι κοστολόγησης παρουσιάζουν
συγκεκριμένα προβλήματα, ιδιαίτερα σε ο,τι αφορά την διοίκηση logistics…»

Εγώ εδώ σταματώ τον Christopher και ερωτώ το Πολυτεχνείο:
Η «διοίκηση logistics» του Christopher σε ποια "Διοίκηση" αφορά;
α) Στην “Διοίκηση” της Επιχείρησης, πχ Μεταφοράς, Διαμεταφοράς, ή Αποθήκευσης;
β) Μήπως στην “διοίκηση” εφοδιαστικής; Εδώ εγώ βλέπω όμως 2 (δυο) "Διοικήσεις:
     - Την "Διοίκηση" - ΕΕ που ορίζει τους κανόνες εμπλοκής καθεμιάς επιχείρησης,
     - Την "Διοίκηση" καθεμιάς χωριστά των παραπάνω επιχειρήσεων!...
   Ή μήπως...
γ) Στην "διοίκηση" λογιστικής;
Αφού έτσι ή αλλιώς με βάση το ΕΜΠ: {Εφοδιαστική = Λογιστική = logistics}...

Μέσα σε όλα ο Τσίγκας παραπάνω διδάσκει για την “μετακόμιση αποθήκης”
στους φοιτητές του Πολυτεχνείου Θράκης. 

Για να μαζέψω τώρα όλα αυτά σε ένα συλλογισμό μου, πρέπει να αναλύσω ότι
η λέξη "logistics" για τους άγγλους έχει δύο έννοιες:

Η Πρώτη που μας είπε το ΕΜΠ ότι είναι η "λογιστική" των άγγλων, αλά μόνο που με
την λογιστική οι άγγλοι κάνουν "εφοδιαστική". Το Υπουργείο από την πλευρά του όρισε,
για να μην "μπερδευόμαστε είτε επιστήμονες είτε όχι", τις δύο αυτές λέξεις στον νόμο
στο παραπάνω σημείο 1 ότι:
 {Εφοδιαστική (Logistics) είναι το σύνολο των διεργασιών που είναι
απαραίτητες για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής
(της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης) αγαθών και
εμπορευμάτων από οποιοδήποτε σημείο προέλευσης σε οποιοδήποτε
σημείο προορισμού και αντιστρόφως, καθώς και για το σχεδιασμό,
την υλοποίηση και τον έλεγχο της παροχής συναφών υπηρεσιών και
της σχετικής πληροφορίας}.

Κοντολογίς ο Νόμος 4302/14 ρυθμίζει τον έλεγχο της {“ροής των εμπορευμάτων”},
τον οποίο προσδιόρισε ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο δρόμο!
Δηλαδή στην "Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση" του κανονισμού ΕΕ 2454/93.
Δηλαδή ο Νόμος ουδεμία σχέση έχει με την Παραγωγή και τις αποθήκες του εμπόρου ή του
βιομήχανου!
Άρα ο Νόμος εναρμονίζει την λειτουργία των ΚΑΔ με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93!
Ποιός όμως "ελέγχει"; Η ΕΕ που όρισε τον έλεγχο των επιχειρήσεων στον Κανονισμό της
ΕΕ 2454/93;  Ή μήπως...
α) Οι πτυχιούχοι της σουρλουλού μεταπτυχιακής Σχολής, (μετά το 1994 - 5), μεταξύ
    του "ΕΜΠ, σε "επιστημονική" συνεργασία με κάποιους περιθωριακούς και άσχετους με
    το αντικείμενο του ΠΑ.ΠΕΙ."; Ή μήπως...
β) Κάποιοι άσχετοι που ίδρυσαν το 1994 το "ILM" = Ινστιτούτο Logistics Management Ελλάδος,
    (Κωνσταντίνος Σιφνιώτης - Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.)  Έγραψε μάλιστα και
     βιβλίο το: "Logistics Management  - Θεωρία και Πράξη".    

Η δεύτερη για τους άγγλους είναι ότι “logistics είναι ο “Business Logistics” τους,
δηλαδή ο “Επιχειρησιακός Λογισμός” της ΑΒΣΠ, γιατί για να κάνουν “εφοδιαστική” οι
άγγλοι πρέπει να κάνουν “λογισμό = μέτρηση και υπολογισμό” για να λογαριάσουν, πχ
αν θα {μετακομίσουν την αποθήκη τους}, όπως παραπάνω διδάσκει φοιτητές ο Τσίγκας.
Όμως και για λήψη αποφάσεων πρέπει να γίνει πρωτύτερα λογιστική εργασία για την
συγκέντρωση των χρηματοοικονομικών δεδομένων... Ή μήπως πάνε σε καφετζού;

Το ζητούμενο όμως είναι τι μετακομίζουν στο Πολυτεχνείο του Τσίγκα;
α) Την “υποδομή αποθήκη”, για να έχουν τις πρώτες ύλες σε τόπο, από όπου
    θα μπορούν να τις φέρνουν στην παραγωγή τους με την “logistics γρήγορης
    απόκρισης” του Christopher.
Ή μήπως
β) Την “λειτουργία της παραγωγής” τους, για να την εγκαταστήσουν κοντά στις
    πρώτες ύλες, δηλαδή σε τόπο, από όπου θα μπορούν να τις φέρνουν στην
    παραγωγή τους με την... ή τα... “logistics γρήγορης απόκρισης” του Christopher;

Όλη αυτή η μελέτη όμως, για την λήψη της απόφασης, είναι επιστημονικό πεδίο του
Πολυτεχνείου; Ή μήπως του επιχειρησιακού λογισμού της ΟΔΕ της ΑΒΣΠ; Στην αρχή
του άρθρου μου σας ενημέρωσα γύρο από την επιλογή τόπου εγκατάστασης των
επιχειρήσεων λαμβάνοντας υπόψη την σχέση βάρους / όγκου μεταξύ της πρώτης
ύλης και του έτοιμου προϊόντος...

Εδώ σας θυμίζω σύντομα σχετικό απόσπασμα από την αρχή αυτού του άρθρου:
{Αν πρέπει να φέρεις ένα τόνο βάρους πρώτης ύλης για να φτιάξεις ένα κιλό
προϊόντος είναι προτιμότερο να αγοράσεις το προϊόν από την αγορά...}
Αυτό σημαίνει ότι “Warehouse Keeper” της ΕΕ = η “Αποθήκη - ΚΑΔ” του
Ν. 4302/14 είναι εκεί που κατασκευάστηκε και δεν “μετακομίζεται”...
Το ΕΜΠ να μας δηλώσει όμως τι είναι... "η μετακόμιση αποθήκης" του Τσίγκα;

Απλά όσοι θέλουν να κάνουν “logistics γρήγορης απόκρισης” οργανώνουν τις
αγορές τους με διαφορετικό προγραμματισμό. Δεν περιμένουν δηλαδή πότε θα
χρειαστούν για να παραγγείλουν τα είδη τους, για να τα φέρουν πχ από την
Γερμανία 2.000 χλμ μακριά, αλά τα φέρνουν στο ΚΑΔ του ν. 4302/14, που τους
βολεύει και κάνουν προς τούτο στην συνέχεια 2 ή 3 “PL”, δηλαδή εφαρμογή του
“Logistical System” της ΕΕ μεταξύ:
- Της επιχείρησης τους και...
- Του Μεταφορέα, και...
- Του ΚΑΔ… και τυχόν...
- Του εκτελωνιστή.
Τέλος της παρένθεσης

Συνέχεια του άρθρου 1 ν. 4302/14

β) Δραστηριότητες Εφοδιαστικής είναι ιδίως: Η συλλογή, φόρτωση, μεταφορά,
μεταφόρτωση, εκφόρτωση και παράδοση αγαθών και εμπορευμάτων, η ομαδοποίηση
(consolidation) και ο διαχωρισμός (deconsolidation) αγαθών και εμπορευμάτων,
η αποθήκευση και η διαχείριση της απογραφής εμπορευμάτων, η διαχείριση
επιστροφών εμπορευμάτων και φθαρμένων ή κατεστραμμένων εμπορευμάτων
(reverse logistics) ή ακατάλληλων εμπορευμάτων ή υλικών συσκευασίας και η
διαχείριση και επεξεργασία της πληροφορίας που αφορά όλες αυτές τις
δραστηριότητες (κύριες δραστηριότητες). Η συσκευασία, η ανασυσκευασία,
η ετικετοποίηση, ο έλεγχος της ποιότητας, η συναρμολόγηση ή οι μικρές
τροποποιήσεις, οι εκτελωνιστικές εργασίες και η έκθεση και ο δειγματισμός
προϊόντων (δευτερεύουσες − συμπληρωματικές δραστηριότητες).
Προκειμένου οι δευτερεύουσες δραστηριότητες να εντάσσονται στο πλαίσιο
άσκησης δραστηριότητας Εφοδιαστικής, απαιτείται η κατά κύριο λόγο άσκηση
μίας τουλάχιστον κύριας δραστηριότητας.

γ) Επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην Εφοδιαστική είναι κάθε φυσικό ή νομικό
πρόσωπο που ασκεί κατ’ επάγγελμα δραστηριότητες Εφοδιαστικής είτε αποκλειστικά
είτε παράλληλα είτε σε συνδυασμό με άλλες εμπορικές ή βιομηχανικές – βιοτεχνικές
δραστηριότητες.

δ) Επιχείρηση παροχής υπηρεσιών Εφοδιαστικής (Third Party Logistics – 3PL)
είναι η επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην Εφοδιαστική και η οποία ασκεί,
με σκοπό την παροχή υπηρεσιών Εφοδιαστικής προς τρίτους, τουλάχιστον μία
ή περισσότερες από τις κύριες δραστηριότητες της μεταφοράς, της διαμεταφοράς
και της αποθήκευσης αγαθών και εμπορευμάτων.

ε) Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής είναι το σύνολο των εγκαταστάσεων,
στεγασμένων ή μη, συμπεριλαμβανομένων και των χώρων στάθμευσης οχημάτων,
ρυμουλκούμενων και εμπορευματοκιβωτίων κάθε τύπου, οι οποίες εξυπηρετούν
αποκλειστικά την άσκηση μίας ή περισσότερων κύριων δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής,
και είναι αυτόνομες, υπό την έννοια ότι δεν λειτουργούν εντός του χώρου άσκησης
άλλης βιοτεχνικής ή βιομηχανικής ή λιανεμπορικής ή γεωργικής δραστηριότητας από
το ίδιο πρόσωπο και προς εξυπηρέτηση της δραστηριότητας αυτής.
Στο Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής δύνανται να ασκούνται και δευτερεύουσες
συμπληρωματικές δραστηριότητες Εφοδιαστικής.

στ) Φορέας Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο,
το οποίο έχει το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης του Κέντρου Αποθήκευσης και
Διανομής και στο όνομα του οποίου εκδίδονται οι άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας
ή υποβάλλονται οι προβλεπόμενες στο άρθρο 8 υπεύθυνες δηλώσεις.

ζ) Κτιριακές Εγκαταστάσεις Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι κάθε δομική
κατασκευή που προορίζεται για την εξυπηρέτηση των πάσης φύσεως αναγκών για
τη λειτουργία του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής.

η) Εγκατάσταση (Ίδρυση) Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι η προετοιμασία,
η διαμόρφωση και η τοποθέτηση κάθε αναγκαίας υποδομής, για την άσκηση κύριων ή και
δευτερευουσών − συμπληρωματικών δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής είτε σε υφιστάμενες
κτιριακές εγκαταστάσεις είτε σε κτιριακές εγκαταστάσεις που θα κατασκευαστούν.

θ) Λειτουργία Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι η έναρξη της άσκησης των
δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής, κύριων ή και δευτερευουσών − συμπληρωματικών,
εντός των ορίων του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής.

ι) Επέκταση Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι, μετά την αρχική εγκατάσταση:
    αα) κάθε προσθήκη Κτιριακών Εγκαταστάσεων ή
    ββ) η συμπλήρωση των ασκούμενων στο κέντρo δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής
          στο ίδιο ή σε όμορο γήπεδο ή
    γγ) κάθε επαύξηση της ισχύος τυχόν εγκατεστημένου μηχανολογικού εξοπλισμού.
ια) Εκσυγχρονισμός Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι, μετά την αρχική
     εγκατάσταση:
    αα) η αντικατάσταση ή η συμπλήρωση τυχόν εγκατεστημένου  μηχανολογικού
          εξοπλισμού ή και κτιριακών εγκαταστάσεων,
    ββ) η αλλαγή ή η συμπλήρωση των ασκούμενων στο κέντρο δραστηριοτήτων
         Εφοδιαστικής στο ίδιο γήπεδο.
ιβ) Αδειοδοτούσα Αρχή είναι καθεμία από τις διοικητικές αρχές και τους φορείς
     που ορίζονται…}

Σταματώ εδώ το άρθρο 1. Τον νόμο αναζητείστε τον στο ΦΕΚ.

Κατά νου από εδώ και πέρα πρέπει να έχετε υπόψη το εδάφιο "θ", δηλαδή:
{θ) Λειτουργία Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι η έναρξη της άσκησης
    των των δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής, κύριων ή και δευτερευουσών −
    συμπληρωματικών, εντός των ορίων του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής.}
Προβληματισμός:
Επιτρέπεται το ΚΑΔ να εκτελέσει την δραστηριότητα εφοδιαστικής: "Μεταφορά";
Ασφαλώς όχι! αφού ασκεί τις δραστηριότητες... "εντός των ορίων του ΚΑΔ"!

Παρενθετικά:
Θα το εξηγήσω απλά, για να το καταλάβουν και οι Πρυτάνεις των Πολυτεχνείων.
Όπως ο ΟΛΠ & ο ΟΛΘ επιτρεπόταν μέσα στους χώρους της Ελεύθερης Ζώνης του
λιμανιού να "μεταφέρουν" τα εμπορεύματα, πχ για να τα φορτώσουν στα μέσα
μεταφοράς, ή για να εισάγουν σε άλλη αποθήκη μέχρι να έρθει το μέσο μεταφοράς,
ή να τεθούν στην διάθεση του τελωνειακού ελέγχου, κλπ, έτσι και το ΚΑΔ
επιτρέπεται να εκτελέσει τις ίδιες εργασίες,... όμως αυτές:
 ...{εντός των ορίων του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής}!
Δεν το λέω εγώ! Το όρισε ο Νόμος!.

Απόδειξη: Ένα σαφές παράδειγμα, τώρα 25.09.2026 και ώρα 06.10 τα χαράματα:
Την έννοια «εντός των ορίων του ΚΑΔ» του άρθρου “θ)” του ν. 4302/14 την δούλεψα
και την γνωρίζω από το 1962 – 63, που εκτελούσα τις φορτώσεις των ειδών λαϊκής
τέχνης, που έκανε εξαγωγή η βιοτεχνία που εργαζόμουν.

Τα αγγεία ήταν συσκευασμένα σε ξύλινα κιβώτια διαφόρων διαστάσεων περίπου ενός
κυβικού μέτρου, τα οποία μας έδινε η εταιρεία “DEROS”, μέσα στα οποία η ίδια έφερνε
τα είδη οικιακής χρήσης τα οποία εισήγαγε. (Φέρτε στο νου σας πχ το ξύλινο κιβώτιο
που περιείχε το ηλεκτρικό πλυντήριο πιάτων που έφερε δώρο η εξαδέλφη, στην ταινία
«Ο σπαγκοραμμένος» με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα…)

Ιδού συγκεκριμένα όπως εγώ ο ίδιος δούλεψα το παράδειγμα μου:
Εκείνα τα χρόνια ο τρόπος φορτώσεως στο καράβι ήταν κατά περίπτωση:
α) Ο εκτελωνισμός όπως πάντα στο “7 Dock” απέναντι στον Ηλεκτρικό Πειραιά και στην
    συνέχεια παράδοση στην φορτηγίδα. Επρόκειτο για μία “σκάφη” του ΟΛΠ διαστάσεων
    περίπου 5 Χ 10 μέτρων και ύψους 1,5 μέτρου, την οποία ο ΟΛΠ την μετέφερε με όσα
    άλλα εμπορεύματα περιείχε με ένα ρυμουλκό του πλάτους 4 μέτρων και μήκους 10 στο
    πλάι του καραβιού και φορτώνονταν τα εμπορεύματα στην συνέχεια με τον γερανό του
    ίδιου του πλοίου.

β) Η άλλη περίπτωση ήταν να εκτελωνίσουμε στο “7 Dock” και να μεταφέρουμε με το ίδιο
    το ΦΔΧ μας, (με συνοδεία όμως ενός τελωνειακού), τα κιβώτια στην περίμετρο έξω από
    το λιμάνι στον Αγ. Σπυρίδωνα και να μπούμε από εκεί και πάλι μέσα στο λιμάνι για να
    παραδώσουμε τα κιβώτια στον υπάλληλο του πράκτορα του καραβιού, ο οποίος έδινε
    την εντολή στον ΟΛΠ να το φορτώσει στο πλοίο!

Σας θυμίζω από άλλες αναφορές μου, ότι στην συνέχεια μετά από λίγες ημέρες μας παρέδιδε
το Ναυτικό Πρακτορείο τις φορτωτικές, τις οποίες παραδίδαμε στην Εμπορική Τράπεζα Βάθη,
για να εκτελεστεί ο όρος της πιστώσεως και να εισπράξουμε την αξία των πωληθέντων…

Όπως διαπιστώνετε και τώρα μετά από 60 χρόνια δεν άλλαξαν οι διαδικασίες ελέγχου που αφορούν
στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων. Για να το καταλάβουν αυτό οι φοιτητές ΟΔΕ διευκρινίζω ότι η
μεταφορά με την φορτηγίδα γινόταν από τον ΟΛΠ "εντός των ορίων του λιμανιού"!
Κοντολογίς δεν επιτρεπόταν να ναυλώσει ο ΟΛΠ ένα ΦΔΧ, για να μεταφέρει ο ίδιος τα κιβώτια έξω
από την περίμετρο που λιμανιού! Ούτε βέβαια να θέση ο ίδιος σε κυκλοφορία ΦΔΧ, γιατί δεν ήταν 
Μεταφορέας, αλά απλά και μόνο ένα "ΚΑΔ" της τότε εποχής!

Για να τα καταλάβουν και οι καθηγητές οπαδοί της «εφοδιαστική (Logistics)» του περιοδικού
“Plant” του καθηγητή Παππά του ΕΜΠ, τους διευκρινίζω ότι οι αναφορά στο άρθρο πρώτο του
ν. 4302/14 ότι «εφοδιαστική (Logistics) είναι η Μεταφορά, Διαμεταφορά και Αποθήκευση»
συνιστά μια μαϊμού έννοια!
Αυτό γιατί καθεμιά από τις παραπάνω δραστηριότητες εκτελείται από διαφορετική επιχείρηση, που
εφαρμόζει τους δικούς της κανόνες λειτουργίας, όπως τις έχει ορίσει η ΕΕ, μεταξύ άλλων και στον
κανονισμό της ΕΕ 2454/93.
Κατά τα γνωστά καθεμιά από αυτές τις επιχειρήσεις λαμβάνει κατά την Δήλωση Έναρξης Εργασιών
τον δικό της ΚΑΔ (Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας) από την ΔΟΥ - Εφορεία.

Άρα ξεκαθαρίστε οι θεωρητικοί:
Η "Μεταφορά" η "Διαμεταφορά" και η "Αποθήκευση" του παραπάνω εδαφίου
"α)" του ν 4302/14, αν αφορούν ή όχι στον κανονισμό ΕΕ 2454/93 της ΕΕ;
Δηλαδή αν οι λειτουργίες αυτές διενεργούνται εντός του εδάφους της ΕΕ, άρα
οφείλουν και οι επιχειρήσεις που τις εκτελούν να τηρουν το "Logistical System",
όπως δηλώνω εγώ;
Ή μήπως πρόκειται για την "logistics" των άγγλων, που για να την καταλάβετε
είτε είστε επιστήμονες είτε όχι,... να την λέμε "εφοδιαστική";...

Απλά δηλαδή με βάση τον κανονισμό της ΕΕ υπήρχε η προϋπόθεση να τις δηλώνει και
το ΚΑΔ στο Logistical System, για να μην «σπάει» η αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ…
Συγνώμη για το «σπάει» γιατί απευθυνόμουνα στο Πολυτεχνείο. Για την ΟΔΕ
σημαίνει αντίστοιχα ότι αν έφευγε ένα υλικό από μια αποθήκη του εργοστασίου
για να μεταφερθεί σε μια άλλη, ή να εισαχθεί πχ στην παραγωγή, θα έπρεπε
να διενεργηθεί λογιστική εγγραφή!

Αν όμως η "άλλη αποθήκη" ήταν πχ έξω από τον χώρο του εργοστασίου δεν
επιτρεπόταν να εκτελέσει την "Μεταφορά" του υλικού το ίδιο το εργοστάσιο,
γιατί έπρεπε να το μεταφέρει σε εκτέλεση μιας σύμβασης έργου ένας Μεταφορέας…

Κάπου στα βιβλία και στα άρθρα μου έχω γράψει σχετικά ότι σε ειδικές περιπτώσεις
επιτρεπόταν στα εργοστάσια να μεταφέρουν κατ’ εξαίρεση και με ΙΧ φορτηγά τους.
Τέλος της παρένθεσης.

Το πρόβλημα και η φροντίδα μου το 2014 ήταν η προστασία των δικαιωμάτων
των πτυχιούχων ΟΔΕ.
Όπως δηλαδή υπεύθυνος απέναντι στην εφορία ήταν πάντα ο Λογιστής,
έτσι και στο νομοσχέδιο έπρεπε να ληφθεί υπόψη ότι δεν ήταν αρκετό να
φαίνονται μόνο οι “διεργασίες”, οι “εργασίες” και τα “μαστορέματα”, που θα
γίνονται στο ΚΑΔ. Έπρεπε δηλαδή να φαίνεται και ποιος θα είναι κατά
περίπτωση υπεύθυνος, δηλαδή:
α) Τόσο απέναντι στην εφορία και στα τελωνεία της χώρας μας, όπως διαχρονικά ίσχυε,
β) Όσο και απέναντι στην ΕΕ, για τις καταχωρήσεις στο “Logistical System”…

Αυτό γιατί η ΕΕ έπρεπε να “εξοφλήσει” κατά περίπτωση στο
Logistical System = Λογιστικό Σύστημα την συγκεκριμένη διαμετακόμιση, δηλαδή την
“εφοδιαστική-αλυσόδεση”. Δηλαδή ανάλογα το καθεστώς καθεμιάς, αν δηλαδή ήταν πχ:
- Εσωτερική ενωσιακή (πρώην κοινοτική) διαμετακόμιση, που δηλωνόταν με το “T2”,
  (transit 2). Δηλαδή στην "προ" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή "εθνικές μεταφορές".
Ή κυρίως την...
- Εξωτερική ενωσιακή (πρώην κοινοτική) διαμετακόμιση, που δηλωνόταν με το “Τ1”
  (transit 1). Δηλαδή στην "μετά" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή "διεθνείς μεταφορές". 

Η διαφορά είναι ότι η "Τ2" αφορά στον ΦΠΑ στις συναλλαγές μεταξύ χωρών της ΕΕ.
Η "Τ1" αφορά τόσο στους δασμούς εισαγωγής του εμπορεύματος τρίτης χώρας,
όσο και στον ΦΠΑ που επιβάλλεται επί της αξίας του τιμολογίου του προμηθευτή
της τρίτης χώρας. {Διευκρινίζω ότι στα εμπορεύματα που εξάγονται ο πωλητής
δεν τα επιβαρύνει με ΦΠΑ. Βλέπε αναλυτικά τις σχετικές διατάξεις…)

Παρόλο που απέτυχα, γιατί εγώ τότε λειτουργούσα καλόπιστα, δεν το έβαλα κάτω και
πρόβαλα αρμοδίως* τις ενστάσεις μου. Αυτό γιατί με τις διατυπώσεις στον νόμο το ΕΜΠ
προβαλλόταν με τις γνώσεις του, πχ να ξέρει να φορτώνει και να ξεφορτώνει, κλπ,
ενώ θα έπρεπε να διευκρινίζεται, ότι για την διασταύρωση των στοιχείων υπεύθυνος για
την ορθότητα των απεικονίσεων στο Logistical System της ΕΕ πρέπει να είναι ο Λογιστής.
Αυτό ήταν σημαντικό, γιατί διαχρονικά ο λογιστής ήταν υπεύθυνος για την τήρηση
"λογιστιρίου αποθήκης" για την διαχείριση των εμπορευμάτων απέναντι στις φορολογικές
αρχές της χώρας μας.

* Η έγγραφη απάντηση σχετικά του Υπουργείου βρίσκεται ήδη στο "Μέρος 2ο για το βιβλίο
του Μανιάτη" στο τέλος του άρθρου. Εγώ έκανα τότε, (Σεπτ. 2015), το καθήκον μου, για να
λάμψει η αλήθεια πάνω στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ. Όμως εγώ 
στις τότε διαβουλεύσεις συμμετείχα καλόπιστα δίχως να γνωρίζω την "κακοτεχνία" ΕΜΠ / ΠΑ.ΠΕΙ.,
ενώ εγώ είχα τότε δυστυχώς να αντιμετωπίσω, αφενός την άγνοια περί την λειτουργία των ΚΑΔ της ΕΕ,
αφετέρου την συντεχνιακή εμπλοκή του ΕΜΠ με ουραγούς - άβουλα φερέφωνα - ορισμένους
καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ. και όχι μόνο...

Παρενθετικά
Οι ενέργειες μου έφεραν κάποιο ανεπαρκές όμως αποτέλεσμα. Αυτό γιατί το
Υπ. Οικονομικών – Εφορία, όρισε τους εξής Κωδικούς Άσκησης Δραστηριότητας:
- 52.29.19.03: Υπηρεσίες μεταφοράς με διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού
  προς τρίτους (logistics).
- 52.29.19.04: Υπηρεσίες φορτοεκφόρτωσης και στοίβασης σε τερματικούς
  σταθμούς κάθε είδους μεταφορών,
- 52.29.19.07: Υπηρεσίες τοπικής συγκέντρωσης και διανομής εμπορευμάτων.

Συγκεκριμένα:
Ο κωδικός 52.29.19.03 αφορά αποκλειστικά στις επιχειρήσεις του σχήματος
αλυσίδας της ΕΕ, στις οποίες τα εμπορεύματα δεν είναι δικά τους, δηλαδή
παρέχουν υπηρεσίες προς εμπόρους, βιομηχάνους, εισαγωγείς, εξαγωγείς...

Οι επιχειρήσεις του κωδικού 52.29.19.03 υποχρεούνται να τηρούν το Logistical
System της ΕΕ. Αν κάποιος άλλος έχει αντίρρηση να δηλώσει τι είναι το
“(logistics)” στον νόμο; Εγώ δηλώνω ότι είναι ένας συμβιβασμός, για να μην
“χολιάσει” η μαστοράντζα του Πολυτεχνείου και κάποιοι ασήμαντοι από το ΠΑ.ΠΕΙ.!
Όμως εδώ κατισχύει ο κανονισμός ΕΕ 2454/93, επομένως: 
Είτε το θέλετε είτε όχι, αφορά στο Logistical System της ΕΕ!

Πλέον αυτού στον Κωδικό αναφέρεται η έννοια «αλυσίδα εφοδιασμού» και όχι
“εφοδιαστική αλυσίδα”, γιατί εγώ στις τότε διαβουλεύσεις κατόρθωσα να τους
συμβουλεύσω να φαίνεται  ότι η ΕΕ την θεσμοθέτησε ως ουσιαστικό και την
απεικόνισε σε σχήμα.
Αν έθεταν και στον κωδικό 52.29.19.03 τον όρο “εφοδιαστική αλυσίδα” θα
δημιουργούσαν σύγχυση, αν έχουν κατά νου τις διατάξεις της ΕΕ ή τις αναφορές
“αλυσίδας” και τα 5-6 “PL logistics” των τριτοκοσμικών θεωρητικών.

Ίσως οι νοσταλγοί της επιστημονικής κακοτεχνίας του Πολυτεχνείου του αείμνηστου
Ιω. Παππά και του “Plant” του Σεπτ. / Οκτ. 93: «Λογιστική = logistics =εφοδιαστική»
προβάλουν αντιρρήσεις και ανούσια επιχειρήματα από την θεωρία ΗΠΑ – Αγγλίας. Το
ζητούμενο όμως είναι ότι είμαστε Ευρώπη και διακινούμε εμπορεύματα στο έδαφος μας.

Προς τι το ωφέλιμο για τους φοιτητές ΟΔΕ επομένως να συμπράξει το ΠΑ.ΠΕΙ. με
το ΕΜΠ και να εκχωρήσει με τον τρόπο αυτό την διδασκαλία ΟΔΕ της ΑΒΣΠ στην
μαστοράντζα του ΕΜΠ;
Τους συνιστώ επομένως να αφήσουν την Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ
και τους κανονισμούς για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ
στην ησυχία τους!

Όμως αντίθετα…
Ο κωδικός 52.29.19.04 αφορά στην επιχείρηση που είναι εγκατεστημένη σε
“τερματικούς σταθμούς κάθε είδους μεταφορών”.
Στο παρελθόν είχαμε πχ τα λεγόμενα “Σωματεία” στον ΟΣΕ και στα Τελωνεία,
όπως επίσης τον ΟΛΠ & τον ΟΛΘ στα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης.

Εδώ όμως τώρα πρόκειται για πρόσωπα που εργάζονται στους χώρους των
ΚΑΔ και των τερματικών σταθμών σιδ/κων μεταφορών. Για τις υπηρεσίες τους
θα πληρώνονται κυρίως με βάση τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Δεν θα είναι
δηλαδή υπάλληλοι Μεταφορέων ή ΚΑΔ. Πρόκειται για πρόσωπα "τσόντες", που
δεν τα προβλέπει η ΕΕ στον Κανονισμό της ΕΕ 2454/93, δηλαδή δεν είναι ΕΟΦ.

Δηλαδή απέναντι στην χώρα μας υπεύθυνος ήταν πχ ο ΟΛΠ ή ο ΟΛΘ για να γίνει
φόρτωση και εξαγωγή του εμπορεύματος. Και όχι βέβαια οι Λιμενεργάτες, αν πχ αντί να
εξαχθεί το εμπόρευμα έβγαινε από την άλλη πόρτα και εισπράττονταν μαϊμού, δηλαδή
παράνομες επιδοτήσεις. Ένα είδος "ΟΠΕΚΕΠΕ (;) της εποχής εκείνης δηλαδή! Το ίδιο
βέβαια ίσχυε και για ένα εμπόρευμα τρίτης χώρας, που δεν επιτρεπόταν να εξέλθει του
χώρου του ΟΛΠ - ΟΛΘ, αν πρωτύτερα δεν είχε εκτελωνιστεί και πληρωθεί ο αναλογών
δασμός εισαγωγής!
Εδώ όμως εγώ εξήγησα την διαφορά μεταξύ της λειτουργίας του ΚΑΔ ως ΕΟΦ της ΕΕ.
Δηλαδή να δηλώνει στο Logistical System της ΕΕ τα εμπορεύματα που διαχειρίζεται! 
Αυτό μάλιστα ανεξάρτητα από τις εργασίες που ασκούν τρίτοι μέσα στους χώρους του! 

Ο κωδικός 52.29.19.07 αφορά στις επιχειρήσεις, που στο παρελθόν ήταν
γνωστές ως “Πρακτορεία”. (Παράβαλε σήμερα πχ τους “Courier”).
Δηλαδή δεν είναι ΕΟΦ - ΚΑΔ ή Μεταφορείς του Κανονισμού ΕΕ 2454/93,
άρα δεν έχουν εξουσιοδότηση να διαχειρίζονται εμπορεύματα τρίτων χωρών,
δηλαδή υποκείμενα σε δασμούς και φόρους. Πρόκειται δηλαδή για επιχειρήσεις
που στο παρελθόν ήταν γνωστές και λειτουργούσαν ως "Εθνικών Μεταφορών",
όμως τηρούσαν και αυτές συγκεκριμένες φορολογικές διατάξεις. 

Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνουν αυτές οι επιχειρήσεις που ενδεικτικά ανέφερα;
Απλά ότι μόνο η επιχείρηση του κωδικού 52.29.19.03 είναι υποχρεωμένη να τηρεί
το Logistical System της ΕΕ. Οι άλλες δύο παρέχουν υπηρεσίες μόνο προς τις
επιχειρήσεις του σχήματος της ΕΕ και δεν έχουν πρόσβαση στο Logistical
System της ΕΕ. Δηλαδή έχουν μόνο την υποχρέωση απέναντι στην εφορία
να εκδίδουν τιμολόγιο παροχής Υπηρεσιών, πχ για να εισπράττουν και να
αποδίδουν τον ΦΠΑ.
Κοντολογίς
Η λειτουργία της αγοράς προσεγγίζεται από διάφορες πλευρές:
α) Με βάση το θεσμικό πλαίσιο που όρισε η ΕΕ,
β) Μέσα από την εμπλοκή μιας μόνο επιχείρησης που τα εμπορεύματα δεν θα
    είναι δικά της, 
γ) Μέσα από μία επιχείρηση που τα εμπορεύματα θα είναι δικά της. 
...και βέβαια η προσέγγιση γίνεται μέσα από το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, δηλαδή
ύστερα από "επιχειρησιακό λογισμό" = "businnes logistics" = "μέτρηση & υπολογισμό"
καθεμιάς χωριστά, για την λήψη των αποφάσεων της και την κατάρτιση συμβάσεων,
με σκοπό να εκτελέσει καθεμιά τον σκοπό συστάσεως της, δηλαδή την επίτευξη κέρδους!
Τέλος της παρένθεσης.

Όμως τώρα με βάση τον Νόμο 4302/14 στο ΚΑΔ ανταγωνίζονται
για το μεροκάματο:
- από την μια ο πτυχιούχος ΟΔΕ,
- από την άλλη πχ ο πτυχιούχος του Πολυτεχνείου, που έμαθε να
γρασάρει τις πύλες των ΚΑΔ, για να ανοιγοκλείνουν εύκολα και έτσι
να μην καθυστερεί η διακίνηση των φορτηγών και η "ροή" των αγαθών…
Ποιος είναι όμως υπεύθυνος για τις καταχωρήσεις στο Logistical System
του ΚΑΔ, για μην διακόπτεται ο έλεγχος της κυκλοφορίας των
εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ; Η ΟΔΕ ή το ΕΜΠ; 

Προσοχή εδώ: Το ΚΑΔ είναι ένας ΕΟΦ και ποιός θα είναι "Διοίκηση" του την ορίζει αυτός
που την έχει συστήσει, που υποχρεούται όμως να τηρεί τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93!
Το χειρότερο:
Στην παραπάνω αγγελία εφημερίδας εξισώνεται η ειδικότητα του “Logistician”
τoυ “Logistics Manager” και του “Supply Chain Manager”, που μας έχουν
εκκολάψει οι δικοί μας θεωρητικοί, με την επιστημονική κατάρτιση του
πτυχιούχου ΟΔΕ!
Όμως οφείλω ως “παλιός” στο κουρμπέτι, να δηλώσω ότι στην εποχή
«“προ” εφοδιαστικής αλυσίδας», όλοι αυτοί θεωρούντο “βοηθοί Λογιστού”!
Το τραγικό όμως είναι ότι κάποιοι ανεύθυνοι από το ΠΑ.ΠΕΙ. έτρεξαν σαν
κολαούζοι πίσω από το ΕΜΠ και κατάντησαν τους πτυχιούχους ΟΔΕ να φοβούνται
να αρθρώσουν επιστημονικά επιχειρήματα του Βιομηχανικού Λογισμού, της Διοίκησης
των αποθεμάτων και των Ενοποιημένων Ισολογισμών της ΑΒΣΠ.

Το τρισάθλιο όμως είναι, ότι στο ΠΑ.ΠΕΙ. δεν έλαβαν υπόψη τις κατά καιρούς
παρεμβάσεις και το βιβλίο μου του 2012, κάτι που έκανε το Οικ. Παν. Αθηνών...
Επιπλέον δεν έλαβε υπόψη τους κανονισμούς της ΕΕ, που αφορούν στην κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης και ασχολούνται με τις τριτοκοσμικές 
θεωρίες κάποιων όψιμων "επιστημόνων εφοδιαστικής αλυσίδας" των ΗΠΑ και Αγγλίας. 

                      ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Συγκριμένο παράδειγμα:
Με το έγγραφο της ΕΥΤΕ Θεσσαλονίκης φάνηκε ότι υπεύθυνος ήταν ο γερμανός.
Ήταν όμως και με βάση τα πραγματικά περιστατικά ακριβώς έτσι;

Προσέξτε τι συμβαίνει με βάση το παραπάνω απόσπασμα του άρθρου 1 του ν 4302/14:
{α) Εφοδιαστική (Logistics) είναι το σύνολο των διεργασιών που είναι
απαραίτητες για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής*
(της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης) αγαθών και
εμπορευμάτων από οποιοδήποτε σημείο προέλευσης σε οποιοδήποτε
σημείο προορισμού και αντιστρόφως, καθώς και για το σχεδιασμό,
την υλοποίηση και τον έλεγχο της παροχής συναφών υπηρεσιών
και της σχετικής πληροφορίας.}
Τέλος του αποσπάσματος

*Προσοχή!
Στο σχήμα της ΕΕ ορίζεται πχ ότι στην “ροή” εμπλέκεται και ο Εκτελωνιστής…
Στον νόμο όμως παρόλο που είναι ΕΟΦ τον αφήσανε απέξω…
Άρα θα μπορεί να δηλώνει αυτός στις διαδικασίες εκτελωνισμού αντί τις 100 μονάδες
προϊόντος μόνο τις 20 και να μην φέρει ευθύνη, για τους διαφυγόντες δασμούς και φόρους…
Ή αντίστοιχα και το ίδιο το ΚΑΔ να παραδίδει τα εμπορεύματα στον εισαγωγέα χωρίς
να έχουν εκτελεστεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες...

Παρενθετικά:    
Ιδού καταρχήν τι είχε συμβεί στο παράδειγμα μου με την ΕΥΤΕ Θεσσαλονίκης:
Καταρχήν να έχετε κατά νου ότι είμαστε στο έτος 1995, δηλαδή:
  - Από 1.1.1993 ίσχυε ο Κανονισμός ΕΕ 2454/93.
  - Από τον 9ο (Σεπτ.) του 1993 το  ΕΜΠ δια του Παππά μόστραρε το "logistics" των
     Άγγλων ως "εφοδιαστική", από άγνοια ή δόλο δεν το γνωρίζω, για τα συμφέροντα
     των φοιτητών του...
   -Όπως απεδείχθη στην εικονική πραγματικότητα «εφοδιαστική logistics» που "κατασκεύασε"
     το ΕΜΠ έτρεξαν σαν αβανταδόροι και κάποιοι καθηγητές από το ΠΑ.ΠΕΙ., οι οποίοι εκχώρησαν
     την υψηλού επιπέδου διδασκαλία της ΑΒΣΠ στο επιστημονικό πεδίο «επιχειρησιακός Λογισμός» =
     «Business Logistics» στους μαστόρους του ΕΜΠ.
  -  Το αποτέλεσμα ήταν από τότε σταδιακά να υπάρχει σύγχυση στην χώρα μας και
     βέβαια άγνοια για την ισχύ και εφαρμογή του Κανονισμού ΕΕ 2454/93 και του
     Logistical System που προέβλεπε. 
   - Το 1995 ήταν επομένως αναπόφευκτο να εμφανιστούν τα φαινόμενα λαθρεμπορίου,
      γιατί οι Γερμανοί πχ ήξεραν για το Logistical System, ενώ οι δικοί μας είχανε μαύρα
      μεσάνυκτα με το "logistics" του Παππά και των Άγγλων! Το θλιβερό ήταν ότι το ΕΜΠ,
      για να το καταλάβουμε όλοι μας "είτε επιστήμονες είτε όχι" το "ανακατασκεύασε" με
      τους μαστόρους του και σαν "εφοδιαστική", για να μας αποβλακώσει!
Δηλαδή:
Αντί να δοθεί έμφαση στο Logistical System της ΕΕ εμείς διδάσκαμε από τότε στην
χώρα μας το "logistics" = τρέχα γύρευε!
Δηλαδή αντί να διδάσκουμε "Διοίκηση Επιχειρήσεων", δηλαδή την θεσμοθετημένη
ένταξη και λειτουργία κάθε επιχείρησης στην αγορά, διδάσκαμε "Διοίκηση Αλυσίδας".
 Τέλος της παρένθεσης

 Άρα τι συνέβαινε στην χώρα στις αρχές εφαρμογής του κανονισμού ΕΕ 2454/93,
όπως συγκεκριμένα το παράδειγμα με την ΕΥΤΕ;

1) Έφθασε από χώρα εκτός ΕΕ ένα εμπόρευμα σε λιμάνι της ΕΕ - Γερμανίας.
2) Το εμπόρευμα διαμετακομίστηκε από την Γερμανία προς μια άλλη χώρα της ΕΕ,
    (Ελλάδα) με την ένδειξη Τ1 στα “Λογιστικά” του, δηλαδή στα έγγραφα Μεταφοράς…
3) O ΟΣΕ παρέδωσε τα έγγραφα στον παραλήπτη και έθεσε το εμπόρευμα στην
    διαταγή του. 
4) Ο Διαμεταφορέας πχ ως παραλήπτης, προφανώς εκτελώντας τις εντολές του
    γερμανού εξέδωσε και κατέθεσε έγγραφα "επαναποστολής" του εμπορεύματος
    με την ένδειξη όμως Τ2, δηλαδή ότι ήταν ελληνικό!
5) Ποιές ήταν επομένως οι πληροφορίες της ΕΥΤΕ;  Απλά οι γερμανοί δεν έπαιρναν
    εξόφληση από την Ελλάδα στα Τ1, που εξέδιδαν κατά την αποστολή!
    Πώς όμως να πάρουν πληροφορία, όταν τότε το Πολυτεχνείο καπέλωνε την
    αγορά ότι {"λογιστική" είναι το "logistics"} που κάνουν οι άγγλοι και για να το 
     καταλάβουμε "είτε επιστήμονες είτε όχι" να το λέμε "εφοδιαστική";
     Ερωτάται:
     Είχαν ή δεν είχαν τότε ευθύνη οι Σχολές ΟΔΕ για την έγκυρη και ορθή διδασκαλία
     της εξέλιξης λειτουργίας της αγοράς στην χώρα μας μετά το 1993;

    Εγώ πάντως ανήκω στους "είτε όχι" και σαν στέλεχος της Intercontainer
    έκανα το καθήκον μου απέναντι στα συμφέροντα της ΕΕ και της χώρας μου!
    Εντόπισα συγκεκριμένα ότι δεν δηλώθηκε εδώ η άφιξη σαν Τ1. Ούτε έγινε
    εκτελωνισμός για να εξοφληθεί δηλαδή στο Logistical System το Τ1 μετά την
    καταβολή των προβλεπόμενων δασμών και λοιπών φόρων. Άρα δεν επιτρεπόταν
    να γίνει η επανεξαγωγή του εμπορεύματος ως κοινοτικό!, δηλαδή με τον κωδικό Τ2...
    και με ένα μαϊμού τιμολόγιο πώλησης κάποιου δικού μας...
   Αυτό το κατάγγειλα και όλα καλά... 
    (Βλέπε και άλλα σχόλια ή στα βιβλία μου) 

Το συμβάν αυτό φέρτε τώρα στο 2014 και προβληματιστείτε:
- Το ΚΑΔ, ως ΕΟΦ πρέπει ναι ή όχι να καταχωρεί με διάκριση ποια από τα εμπορεύματα
  που διαχειρίζεται είναι ελεύθερα κοινοτικά και ποια είναι ατελώνιστα τρίτων χωρών,
  δηλαδή εκτός ΕΕ;
- Το ΚΑΔ οφείλει ναι ή όχι να τηρεί προς τούτο το Logistical System της ΕΕ;
   ...για τον έλεγχο της ροής* δηλαδή όπως διευκρινίζει ο Νόμος: (της μεταφοράς,
    της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης);… Τι οφείλει επομένως να εφαρμόζει
   το ΚΑΔ, για να υπάρχει «έλεγχος της ροής»; Ασφαλώς ότι ορίζει η ΕΕ, δηλαδή την
    καταχώρηση που κατά περίπτωση προβλέπεται, (Τ1 ή Τ2), στο Logistical System.

Πόσοι όμως είναι οι υπεύθυνοι για την ορθή εφαρμογή στο ΚΑΔ του κανονισμού ΕΕ 2454/93;
- Όλοι όσοι κάνουν το “Logistics”, που δημοσιεύεται στην παραπάνω αγγελία; 
- Ή... μόνο ένας δηλαδή ο Λογιστής του ΚΑΔ, που θα είναι πτυχιούχος ΟΔΕ και θα φέρει
  μεταξύ άλλων και την ευθύνη να ελέγχει την εργασία των βοηθών του;

Άρα όχι μόνο στα ΚΑΔ, αλά σε όλους τους ΕΟΦ του σχήματος της ΕΕ πρέπει να είναι
ένας μόνο υπεύθυνος έναντι της ΕΕ, δηλαδή ο Λογιστής! Αυτό ισχύει διαχρονικά για
όλες τις εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις, δηλαδή εκεί που τα εμπορεύματα είναι
δικά τους. Αυτό σημαίνει ότι για τις δραστηριότητες που ασκούν στα εμπορεύματα -
προϊόντα οφείλουν να καταχωρούν και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από αυτές. 
Δεν το λέω εγώ, γιατί αυτό το διδάχθηκα στην ΑΒΣΠ:
{"Κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται αυτοτελής δράση,
   όταν από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός".}

Όμως αυτό δεν εμποδίζει στον κάθε ΕΟΦ να ορίζει "Manager" σε όλες τις λειτουργίες
της επιχείρησης του, ανάλογα με τον σκοπό λειτουργίας εκάστης, πχ Αποθηκευτική,
Μεταφοράς, Διαμεταφοράς. Αυτό γιατί έναντι της ΕΕ υπόχρεη είναι η επιχείρηση - ΕΟΦ,
η οποία στην συνέχεια την αναζητεί εντός της επιχείρησης από τον εντεταλμένο κατά
περίπτωση "Manager" της, πχ αν τυχόν επιλέξει για την εσωτερική της οργάνωση τον
Logistician, Logistics Manager, Supply Chain Manager...

Όμως με βάση την νομοθεσία για όλες ανεξαίρετα τις δράσεις των παραπάνω, ανεξάρτητα
μάλιστα σε ποια λειτουργία της επιχείρησης εργάζονται  απέναντι στις φορολογικές αρχές
ήταν υπεύθυνος ο Λογιστής, που θα έχει ήδη καταστρώσει το λογιστικό του σχέδιο, για να
καταχωρούνται οι μεταβολές:
- στις αξίες,
- στις ποσότητες,
- στα φορολογικά καθεστώτα,
- στον τόπο που βρίσκονται αποθηκευμένα τα είδη,
- Ή αν τυχόν βρίσκονται σε κυκλοφορία, κλπ...

Δηλαδή ο Λογιστής είναι διαχρονικά υπεύθυνος να απεικονίζει λογιστικά τις δραστηριότητες
των εργαζομένων στις επιχειρήσεις, πχ στις αγορές, πωλήσεις, αποθηκεύσεις, κλπ, όπως επίσης
όσες άλλες δραστηριότητες αναφέρουν διάφοροι νόμοι της χώρας μας ή οι κανονισμοί της ΕΕ. 
Ως είναι αυτονόητο οφείλει προς τούτο να τηρεί και τους κανόνες των φορολογικών και
τελωνειακών αρχών της χώρας μας και βέβαια μετά το 1993 και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.   

Άρα το 2014 έπρεπε να ληφθεί υπόψη η παρέμβαση μου, αλλά αυτό δεν έγινε γιατί:
- Ενώ οι επιχειρήσεις με τις συνεχείς επικοινωνίες που είχα μαζί τους εφάρμοζαν τον
   κανονισμό ΕΕ 2454/93...
-  Αντίθετα οι καθηγητές στα ΑΕΙ δίδασκαν την "εφοδιαστική (logistics)" του ΕΜΠ!
Με βάση την ισχύουσα παραπληροφόρηση το Πολυτεχνείο επέβαλε τις απόψεις του
στο νομοσχέδιο του 2014, γιατί εγώ δεν είχα το κύρος της θέσης που είχα πρωτύτερα,
όταν ήμουν στην ενεργό δράση. Ούτε δυστυχώς ήξερα αυτά που έμαθα στην συνέχεια
μελετώντας βιβλιογραφία "αλυσίδας" και προς τούτο το 2014 άνοιξα την ιστοσελίδα μου.

Το δράμα όμως είναι ότι από τότε προσπαθώ να επικοινωνήσω με τις σχολές ΟΔΕ
και κυρίως του ΠΑ.ΠΕΙ., ως συνέχεια της ΑΒΣΠ και πέφτω επάνω σε αδιαφορία
και σε σκοταδισμό του Μεσαίωνα! Πώς όμως να μην είχε συμβεί αυτό το θλιβερό γεγονός,
την στιγμή που το ΠΑ.ΠΕΙ. είχε ξεπουλήσει την ΑΒΣΠ στο ΕΜΠ;
Για εμένα ήταν απογοητευτικό να διαπιστώνω ότι στο ΠΑ.ΠΕΙ. όχι μόνο στερούν την
ορθή γνώση στους φοιτητές τους, επιπλέον τους αποπροσανατολίζουν προς την λάθος 
κατεύθυνση λειτουργίας της αγοράς που "χάραξε" μεθοδευμένα το ΕΜΠ.

Το ίδιο ισχύει δυστυχώς και για το Παν. Θεσ/κης, που καυχάται ότι είναι “συνέχεια της
ένδοξης Ανωτάτης Βιομηχανικής”, αλά όμως αυτοί διδάσκουν κατά πως φαίνεται, μόνο
από τις 800 σελίδες τις τριτοκοσμικές θεωρίες των Sunil Chopra & Peter Meindl…

Εγώ κουράστηκα πια. Αν υπάρχει φιλότιμο λάβετε υπόψη την υπόδειξη μου, που
περιγράφει την λογιστική διαδικασία για να μην “σπάει” η αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.
Να εκτελείται δηλαδή και από το ΚΑΔ η κατά περίπτωση προβλεπόμενη καταχώρηση στο
Logistical System της ΕΕ για την διασταύρωση των στοιχείων, για τον έλεγχο της "ροής".

Με την υπόδειξη μου δεν διακόπτεται ο έλεγχος της ΕΕ στις διαδικασίες εκτέλεσης της
“Lieferkette” = “αλυσίδα εφοδιασμού”, (οι ξενομανείς πείτε την και Supply Chain =
= εφοδιαστική αλυσίδα), γιατί θα είναι σύμφωνες με τις διατάξεις που έχει ορίσει η
Ευρωπαϊκή Ένωση στον κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Δηλαδή να εισαχθεί αυτή περίπου προσθήκη στον νόμο:
{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις (σε χρήμα),
«Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις (σε φορτίο)
Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και
των μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις,
η κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης
και της κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ
των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου
της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης.»

Παρενθετικά
Επειδή θέλω να υπερασπιστώ την συγκεκριμένη παραπάνω υπόδειξη μου για την
επικοινωνία των εμπλεκομένων στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, έψαξα
σχολαστικά το θέμα.
Κυρίως με ενοχλούσε ότι οι ξένοι θεωρητικοί Marketing με συνοδοιπόρους τους δικούς
μας καθηγητές “Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας & logistics” αποπροσανατολίζουν
τους φοιτητές.
Αυτό διαπιστώνεται γιατί οι δικοί μας καθηγητές μιμούμενοι τους ξένους επιλέγουν
να προσεγγίζουν απλά καθημερινά θέματα λειτουργίας της αγοράς και των επιχειρήσεων
με δυσνόητο και πολύπλοκο τρόπο. Αυτό είναι για εμένα μια διαπιστωμένη αλήθεια που
ισχύει διαχρονικά.
Ο τρόπος που επιλέγουν οι δικοί μας θεωρητικοί την λειτουργία της αγοράς είναι τέτοιος,
σαν να σου λένε:
«Πήγαινε να βρεις αλλού αυτό που ζητάς, γιατί εγώ δεν ασχολούμαι με τα δικά σου 
δευτερεύοντα και ασήμαντα θέματα.»
Με τον τρόπο αυτό γράφουν ότι θέλουν που το συγκεντρώνουν άβουλα από τα βιβλία των
ξένων και το παίζουν σπουδαίοι, ενώ πρόκειται για ασήμαντους.
Απόδειξη:
Christopher, Σελίδα 320 με τίτλο:
{“Από την παροχή υπηρεσιών logistics 3PL στην 4PL”}
Απόσπασμα:
«…Η θεμελιώδης αρχή ήταν ότι, επειδή τα σύγχρονα δίκτυα εφοδιασμού μετατρέπονται
σε παγκόσμια, με συνέπεια να γίνονται πιο περίπλοκα, είναι πιθανόν να μη διαθέτουν
όλες οι επιχειρήσεις τις ικανότητες διαχείρισης του δικτύου.»
Σχόλιο:
1) Η ΕΕ το 1993 επειδή η «διαχείριση του δικτύου» από “εθνική” έγινε “πανευρωπαϊκή”
    έθεσε σε ισχύ τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και με το Logistical System που επέβαλε έλυσε
    «τα πιο περίπλοκα» με ενιαίο και ξάστερο τρόπο για όλες τις χώρες της ΕΕ.
2) Εγώ θα ήθελα επομένως από τον Christopher να περιγράψει καταρχήν τους υφιστάμενους
    “Partners” στο 1PL, 2PL και το 3PL του βιβλίου του, για να καταλάβουμε, πιο είναι το
    «περίπλοκο» που δεν διαθέτουν οι επιχειρήσεις, το οποίο προσφέρει το εκκολαπτόμενο
    "4PL" της Accenture που μας μοστράρει στην σελίδα 320. 
3) Το ζητούμενο όμως είναι ότι το "περίπλοκο" το διαπίστωσε μια εταιρεία συμβούλων
     η “Accenture”,  η οποία προφανώς ήθελε να πουλήσει και να προβάλει μέσω Christopher
     τις υπηρεσίες της…

Άρα μένει εκκρεμές να πληροφορηθούμε, αν μεσολαβεί ένας ακόμα “Partner”, ή τυχόν
η “Accenture”, προσφέρει ένα δικό της “Logistics” και έβαλε τον Christopher να φωνάζει με
την ντουντούκα “πάρε κόσμε logistics Accenture”!
Μπορεί όμως κάποιος καθηγητής ΟΔΕ να με πληροφορήσει τι είναι συγκεκριμένα αυτό και
το κάθε "logistics", για να καταλάβω και εγώ τέλος πάντων και το “4P Logistics” του
Christopher και της Accenture;

Σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε η ΟΔΕ να ζητήσει την επιστημονική συνδρομή του ΕΜΠ...
Μην κάνετε όμως το κόπο, γιατί το ΕΜΠ σας "δίδαξε" ήδη από τον Σεπτ / Οκτ. 1993, ότι
"logistics" = "εφοδιαστική"! Και επειδή πρέπει να το καταλάβετε όλοι σας: «είτε επιστήμονες
είτε όχι , το, ή τα, ή η “logistics” των άγγλων είναι η λογιστική των ελλήνων, αλά επειδή οι
άγγλοι με την λογιστική τους κάνουν κάτι άλλο να το λέμε "εφοδιαστική", για να
καταλαβαινόμαστε και μεταξύ μας»

Εδώ εγώ θα κάνω ένα μόνο πικρόχολο σχόλιο, για κάτι που με βασανίζει από το 2014.
Ο αείμνηστος καθηγητής του ΕΜΠ Ιωάννης Παππάς που απεβίωσε το 2023 έκανε αυτήν την
φιλολογική ανάλυση του όρου «logistics». Όμως ο Παππάς όπως πληροφορήθηκα από το
διαδίκτυο ήταν:
{«Ομότιμος Καθηγητής, Διπλ Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος Μηχανικός (ΕΜΠ, 1958), Dr. Sc. Techn.
(Eidgenφssische Technische Hochschule Zorich, 1967).

Καθηγητής από το 1970, δίδασκε στο ΕΜΠ εισαγωγικά και προχωρημένα μαθήματα στην περιοχή
της οργανώσεως παραγωγής, στην οποία εντάσσεται και η ερευνητική και επαγγελματική
σταδιοδρομία του. Τελευταίως, ειδικότερα, ενδιαφέρεται για χρήση υπολογιστών στη διοίκηση
της Παραγωγής, την ολοκλήρωση της Παραγωγής με άλλες λειτουργίες της επιχείρησης, και τη
διοίκηση της Ποιότητας, συμμετέχοντας σε ερευνητικά έργα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας &
Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) ή/και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενδιαφέρεται επίσης για τη διδακτική στην
περιοχή της Οργάνωσης Παραγωγής και ειδικότερα τη χρήση παιγνίων και εφαρμογή της
Πληροφορικής. Γράφει την τακτική στήλη "Προοπτικές" στο ελληνικό περιοδικό οργανώσεως
παραγωγής Plant.»}
Κοντολογίς ο αείμνηστος Παππάς ουδεμία σχέση είχε με τα καθεστώτα κυκλοφορίας, (Τ1, Τ2),
των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ, που θεσμοθετήθηκαν από 1.1.1993 με τον κανονισμό
ΕΕ 2454/93!

4) Άρα τι ρόλο βαράει εν προκειμένω πχ ο Christopher για να θεωρείται το βιβλίο του σαν
    χρήσιμο υλικό, για να το λαμβάνουν υπόψη οι φοιτητές ΟΔΕ στις διατριβές τους;
    Το ίδιο ισχύει δυστυχώς και για όλους ανεξαίρετα τους ξένους, που ενώ γράφουν βιβλία
    "Διοίκησης εφοδιαστικής αλυσίδας & logistics" λιβανίζουν όλοι τους Πολυεθνικές Επιχειρήσεις!

5) Κυρίως όμως γιατί οι δικοί μας καθηγητές τρέχουν πίσω από τους ξένους και διορίζουν
    μάλιστα στην "εφοδιαστική αλυσίδα" που διδάσκουν και “Διοίκηση”; Πιο είναι τελικά το
    επιστημονικό πεδίο; "Διοίκηση Επιχειρήσεων"; Ή το... "Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας";
    Ή ίσως το... "Διοίκηση ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων" της ΑΒΣΠ;

Άρα να γίνει κατανοητό προς πάσα κατεύθυνση, ότι η ΕΕ το 1993 όρισε τους εξής “Partners”:
1) Έναν που τα εμπορεύματα είναι δικά του, πχ Βιομήχανο, Εισαγωγέα, Εξαγωγέα. Έμπορο…,
2) Έναν μόνο Μεταφορέα, δηλαδή που κουβαλάει την συγκεκριμένη παρτίδα,
3) Έναν Διαμεταφορέα, που ενδεχόμενα μεσολαβεί στην συγκεκριμένη μεταφορά,
4) Ένα ΚΑΔ που παραλαμβάνει την παρτίδα από τον Μεταφορέα.
5) Έναν Εκτελωνιστή αν η παρτίδα εισάγεται ή εξάγεται από τρίτη χώρα.
6) Έναν Εισαγωγέα (ή εξαγωγέα) που εμπορεύεται και διακινεί ενδεχόμενα μέσω ΚΑΔ την
    συγκεκριμένη παρτίδα.

Άρα η ΕΕ θεσμοθέτησε πχ "6PL" και εγώ παραπάνω υπέδειξα πως θα πρέπει να ελέγχεται η
εμπλοκή εκάστου “Partner” στην κυκλοφορία* των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.
* Σύγκρινε τον δικό μου όρο "κυκλοφορία" με τον όρο "εφοδιαστική". 
    Δηλαδή συγκεκριμένα:
   - Εγώ δεν χρειάζομαι να εξηγήσω τι περιλαμβάνει η έννοια "κυκλοφορία" του όρου μου...
      Άπαντες όμως καταλαβαίνουν ότι αφορά στο συνολικό νταραβέρι για να
      κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στον δρόμο... συγνώμη στο έδαφος της Ευρώπης!

Αν θέλετε επομένως να διακινήσετε και να κυκλοφορήσετε εμπορεύματα στο έδαφος
της ΕΕ σας συνιστώ να ζητήσετε να σας στήσει το “6PL logistics” σας ο δικός μου
πισίστας ο Κώστας. 
Αν όμως θέλετε το "παγκόσμιο 4PL" του Christopher τρέξτε να το προκάνετε στην
“Accenture”... Εμένα θέλω μόνο να μου δηλώσετε τους "Partners", δηλαδή από που
ξεκινά να εμπλέκεται καθένας και αν λαμβάνονται υπόψη πχ οι διεθνείς οικονομικές
σχέσεις και οι διεθνείς συμβάσεις.
Το θέτω και αλλιώς: το "4PL της Accenture" είναι εγκεκριμένο από τις φορολογικές
αρχές των Άγγλων για να υπάρχει διαφάνεια, όπως ισχύει ακόμα και στην χώρα μας
και προ του 1993 και των κανονισμών της ΕΕ; 

Προσέξτε όμως τώρα για να αντιληφθείτε τον περίτεχνο τρόπο που  παρουσιάζουν οι
θεωρητικοί τις απόψεις τους, για να προβάλλουν συντεχνιακά συμφέροντα.
Ο Christopher αρχίζει το συγκεκριμένο θέμα στην σελίδα 320 έτσι:
{«Οι φορείς που παρέχουν υπηρεσίες 3PL (third=party logistics) είναι εταιρείες που
αναλαμβάνουν μεγάλη ποικιλία υπηρεσιών  logistics για λογαριασμό των πελατών τους. 
Οι εταιρείες αυτές θέτουν σε λειτουργία κέντρα διανομής, για να διαχειρίζονται την
παράδοση του προϊόντος στον πελάτη, χρησιμοποιώντας δικά τους μεταφορικά μέσα
ή αναλαμβάνουν υπηρεσίες που προσθέτουν αξία, όπως η εκ νέου συσκευασία.»}

Υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο ν. 4302/14 φωτογράφισε το «εφοδιαστική logistics»
του Παππά του Σεπτεμβρίου 1993; Υπάρχει αντίρρηση τι είχε διαπιστώσει τότε ο Παππάς
ότι κάνουν οι άγγλοι όταν λένε «logistics»;
Εγώ εδώ διαπίστωσα ότι:
{«…θέτουν σε λειτουργία κέντρα διανομής, για να διαχειρίζονται την παράδοση του
προϊόντος στον πελάτη, χρησιμοποιώντας δικά τους μεταφορικά μέσα ή αναλαμβάνουν
υπηρεσίες που προσθέτουν αξία, όπως η εκ νέου συσκευασία.»}

Επομένως κατά τον Christopher όλες οι παραπάνω επιχειρήσεις κάνουν το
3PL (third=party logistics), αλά επειδή τα “3P” έγιναν “παγκόσμια” τους χρειάζεται
η Accenture, για να τους τα… “4P...logistics”!

Αντιλαμβάνεστε όμως πόσο σημαντική ήταν η εμπλοκή και επιρροή του ΕΜΠ στην αγορα
εργασίας; Η αγορά έπαψε να ζητά πτυχιούχους για να στελεχώσουν την "Διοίκηση" τους και
ζητούσαν στελέχη να τους κάνουν την "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας" των ξένων. Ή και
την "εφοδιαστική (logistics)" των δικών μας κολαούζων τους από το ΕΜΠ και το ΠΑ.ΠΕΙ.. 
Τέλος της παρένθεσης

Ύστερα από αυτόν τον ορισμό μου, δηλαδή το δικό μου "logistics" και βέβαια της ΕΕ, θα μπορούν
στην συνέχεια να αναφέρουν στο κείμενο του νόμου ότι η παραπάνω διαδικασία επικοινωνίας
των εμπλεκομένων στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ προβλέπεται στον
Κανονισμό ΕΕ 2454/93 και ότι για  συντομία θα αναφέρεται στην συνέχεια του νόμου, γιατί όχι
και ως «εφοδιαστική (Logistics)». 

Η συντεχνιακή αναφορά στον νόμο είχε σαν αποτέλεσμα να προβάλλετε το Πολυτεχνείο και η
“εφοδιαστική (logistics)” του Παππά, που «οξυγονοκολλούσανε» στο Πολυτεχνείο στην παρέλευση
των 2 δεκαετιών μέχρι το 2014, παίρνοντας οξυγόνο από την ανάσα ζωής της επιστήμης ΟΔΕ!
Η εξήγηση είναι απλή:
Πήρανε την αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ και βιδώσανε στην θέση του Logistical System της ΕΕ
το παγκόσμιο “logistics” της Accenture. Άντε τώρα πτυχιούχος ΟΔΕ να τολμήσει να διεκδικήσει
θέση εργασίας με ανταγωνιστή πτυχιούχο Πολυτεχνείου...
Το διαπιστώσατε παραπάνω στις "επιλεγμένες μελέτες περίπτωσης από την Ελλάδα και την
Ευρώπη", στο βιβλίο του Christopher από τον Τσίγκα, καθηγητή του Πολυτεχνείου Θράκης...     

Δυστυχώς η υπόδειξη μου δεν ελήφθη υπόψη στην δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου
και έτσι συνεχίζεται η αοριστία και η παραπληροφόρηση στην διδασκαλία των φοιτητών, σε
ότι αφορά στην κυκλοφορία, (Μεταφορά, Διαμεταφορά, Αποθήκευση) των εμπορευμάτων
και των αξιών τους στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από εκεί και πέρα στο "άρθρο 1" του νόμου θα μπορούσαν να αναφερθούν επιπλέον όσες
δραστηριότητες θα προτείνουν οι λοιποί εμπλεκόμενοι στην αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ…
Όμως για όλες ανεξαίρετα θα ίσχυε η διδασκαλία της ΑΒΣΠ, ότι δηλαδή: {κάθε δραστηριότητα
καθίσταται αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός.}
Αυτό ισχύει διαχρονικά, όπως τα δίδαξε η ΑΒΣΠ:
Δηλαδή {«ότι η λογιστική εγγραφή απεικονίζει τόσο την "μεταβολή της αξίας", όσο όμως και
την "μεταβολή της ποσότητας"».}

Τι σημαίνει όμως αυτό πρακτικά;
Αυτό επιστημονικά με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, πχ αν πουληθεί
ένα εμπόρευμα, που ο βιομήχανος ή ο έμπορος το έχουν σε ένα ΚΑΔ,
θα διενεργηθούν λογιστικές εγγραφές "εθνικής εμβέλειας":
- Τόσο στον έμπορο και στον βιομήχανο, για να απεικονίσουν την χρέωση
  του πελάτη και την μείωση της ποσότητας του εμπορεύματος,
- Όσο όμως και στο ΚΑΔ, για να φανεί ότι δεν έχει πλέον τα πωληθέντα
  εμπορεύματα των πελατών του στους αποθηκευτικούς του χώρους.
- Ή, ίσως επειδή δεν απέσυρε ο αγοραστής το εμπόρευμα από το ΚΑΔ του,
   να καταχωρήσει την λογιστική εγγραφή που συνάγεται, για να φαίνεται
   στο ΚΑΔ ο νέος Κύριος αυτής της παρτίδας του εμπορεύματος.  

Παρενθετικά
Για να τελειώνω με την παραπληροφόρηση από το ΕΜΠ στην “εφοδιαστική (logistics)”,
θα σας δώσω τις εξηγήσεις του όρου με κάπως ειρωνικό τρόπο, για να διώξω την
μελαγχολία και την απογοήτευση μου, από αυτά που διαδραματίστηκαν το  2014.
Το Υπουργείο ζητούσε τότε τα εξής απλά πράγματα, τα οποία το  ΕΜΠ καπέλωσε με
"διφορούμενα μαθηματικά"!
Δηλαδή σαν να δήλωσε στην δημόσια διαβούλευση περίπου αυτά:  

{Βρε κουτούτσικα logistics είναι η λογιστική των Άγγλων, όμως για να καταλάβετε την
λογιστική των Άγγλων πρέπει να ξέρετε τα Μαθηματικά του ΕΜΠ. Για τον λόγο αυτό την
λογιστική των Άγγλων να την λέτε όπως εμείς στο ΕΜΠ “εφοδιαστική”, που για να την
καταλάβουμε γινόμαστε φελλοί από τα πολλά μαθηματικά.
Για να την καταλαβαίνετε όμως και εσείς, “είτε είστε επιστήμονες είτε όχι”, ιδού ο ορισμός
μας ως ΕΜΠ:
{Εφοδιαστική (logistics) είναι “σύστημα εξισώσεων 3ου βαθμού με 3 τρεις αγνώστους”,
που λύνεται μόνο όταν:
- Ο πρώτος άγνωστος γίνει γνωστός γιατί μπήκε στο Logistical System της ΕΕ και
   δηλώνει την κατοχή και μεταφορά του εμπορεύματος.
- Ο δεύτερος άγνωστος γίνει γνωστός γιατί μπήκε στο Logistical System της ΕΕ και δηλώνει 
  την παραλαβή και αποθήκευση του εμπορεύματος στο Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής,
  το οποίο εμπόρευμα έθεσε στην διάθεση του αγοραστή - πελάτη του.
- Ο τρίτος άγνωστος έγινε και αυτός γνωστός στο Logistical System μετά την εκτέλεση των
  διαδικασιών αγοράς και παραλαβής του εμπορεύματος από το ΚΑΔ και την τυχόν πληρωμή
  αναλογούντων δασμών και φόρων!}
(Ότι δηλαδή γινόταν και προ του 1993 στα Τελωνεία...)

Ύστερα από αυτά... Αν θέλετε τώρα και “σύστημα εξισώσεων 4ου βαθμού με 4 τέσσερις
αγνώστους”, τότε εγώ σας παραπέμπω στον Christopher και στην Accenture, γιατί εγώ κατέχω
δυστυχώς μόνο την πανευρωπαϊκή “εφοδιαστική (logistics)”, δηλαδή το Logistical System της ΕΕ
και όχι την “παγκόσμια 4PL logistics” της Accenture!
(Η ΟΔΕ του ΠΑ. ΠΕΙ. πιο σύστημα εξισώσεων να διδάσκει άραγε;)

Άρα για να το καταλάβουν ακόμα και οι Πρυτάνεις των Πανεπιστημίων:
α) «Εφοδιαστική» είναι κουτσουρεμένη η Lieferkette = Αλυσίδα Εφοδιασμού της ΕΕ.
β) «(logistics)» είναι το Logistical System της ΕΕ που οι Άγγλοι τα κατάλαβαν σαν "logistics",
    που το χρησιμοποιούν όμως για να κάνουν “εφοδιαστική αλυσίδα”, δηλαδή να ελέγχουν τις
    συναλλαγές των επιχειρήσεων τους για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων.
Τέλος της παρένθεσης

Άρα…
…Πάρτε λοιπόν όσοι καθηγητές ΑΕΙ διδάσκετε “Supply Chain” και “Logistics” ανά χείρας
το έγγραφο του Υπουργείου που δηλώνει ότι “θα επανεξετάσουν” κλπ αυτά που τους είχα
επισημάνει και ρωτείστε τους:
α) Ποιος είναι υπεύθυνος τέλος πάντων για την σύννομη τήρηση του Logistical System
    του ΚΑΔ, που λειτουργεί ως ΕΟΦ της ΕΕ; Θα εξακολουθήσει η παραπληροφόρηση και η
    υπόθαλψη στο λαθρεμπόριο με την περιφρόνηση στον κανονισμό της ΕΕ;  
β) Ποιά είναι η τυχόν σχέση και η συνάφεια μεταξύ των όρων "Logistics" της αγγελίας της
    εφημερίδας και του "Logistical System" της ΕΕ; Υπάρχει σχέση; Ή στον νόμο "logistics" αφορά
    στην "Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση" που ανατέθηκε στο ΕΜΠ να οργανώσει; 
γ) Όταν σαν Υπουργείο ορίζετε την έννοια {Εφοδιαστική (Logistics)}:
    γ1) Ποιά ή έννοια και η ερμηνεία της λέξης "εφοδιαστική"; Είναι δηλαδή 
          όπως ορθά ορίσατε, (με βάση όμως το σχήμα της ΕΕ...) η "Μεταφορά",
          "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση";
    γ2) Τότε όμως το {(Logistics)} τι σημαίνει; 
          γ2α) Ότι καταργήθηκαν οι Κωδικοί Άσκησης Δραστηριότητας στην
                Εφορία, επομένως θα προσέρχονται οι επιχειρηματίες να δηλώνουν
                στην "Δήλωση Έναρξης Εργασιών" στην Εφορία, ότι θα ασκήσουν όλοι τους την
                δραστηριότητα "Logistics"; (= τρέχα γύρευε;)
           γ2β) Ή ότι "logistics" είναι αυτό που δεν κάνανε καλά οι Άγγλοι και χάσανε 
                 τον πόλεμο στις ΗΠΑ, ενώ θα έπρεπε να κάνουνε το logistics του
                  δικού μας του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, που έφερνε με logistics τα εφόδια του από
                  την Νάουσα με συνδρομή την "εφοδιαστική" του ΕΜΠ και κατέκτησε την Ασία; 
                  *(Παπαδημητρίου - Σχινάς: "Εισαγωγή στα Logistics" πρώτη (13) σελίδα!)               

Το δράμα δεν σταματά μόνο στην αρχή του 1994-5. Η άγνοια αυτών των καθηγητών του ΠΑ.ΠΕΙ.
επεκτείνεται και στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ: Σελίδα 149
του βιβλίου των παραπάνω με τίτλο: «Η οργάνωση των συνδυασμένων μεταφορών»
Απόσπασμα:
«Ο οργανωτής συνδυασμένων μεταφορών (ΜΤΟ) είναι ένας μεταφορέας που προσφέρει
ένα ολοκληρωμένο πακέτο υπηρεσιών, που περιλαμβάνει όχι μόνο την μεταφορά, διαχείριση
και αποθήκευση των προϊόντων, αλλά και πλήρη ευθύνη για αυτά από το σημείο* προέλευσης
έως τον προορισμό βάσει ενός και μόνο συμβολαίου συνδυασμένης μεταφοράς.»  

*Εγώ όταν επιτέλους ο πισίστας επισυνάψει στο παρόν τα σχετικά έγγραφα, θα αναφερθώ
αναλυτικότερα. Εδώ σχολιάζω μόνο την επιρροή του Πολυτεχνείου στο ΠΑ.ΠΕΙ. που κάνουν
γεωμετρία και αναφέρουν «σημείο προέλευσης» και όχι “τόπο προέλευσης”.
Πέραν του ότι «τόπος προέλευσης» είναι ο τόπος από τον οποίο ξεκινά το τελευταίο μέσο
μεταφοράς που φέρνει το φορτίο στον «τόπο προορισμού»!
Ο τόπος στην άλλη άκρη λέγεται «τόπος αναχώρησης» και βρίσκεται εκεί που ο Πωλητής
έχει αποθηκευμένο το εμπόρευμά του, πχ σε ένα ΚΑΔ, στο εργοστάσιο του...!

Μην ξεχνάτε επίσης ότι ο οδικός Μεταφορέας δεν φέρει "αδικοπρακτική ευθύνη", σε ότι θα
συμβεί στο εμπόρευμα κατά τον χρόνο μεταφοράς του με το τραίνο! Βλέπετε όμως εσείς την 
ανεύθυνη διδασκαλία των θεωρητικών;

Πώς όμως το 2014 να λάβει υπόψη τις υποδείξεις μου όταν οι καθηγητές των ΑΕΙ δίδασκαν
αποσπασματικά και ανεύθυνα το πεδίο που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων;
Το  Υπουργείο όφειλε να ερμηνεύσει τον σχετικό όρο στον Νόμο έτσι:
α)  "Εφοδιαστική" είναι η {"Μεταφορά", "Διαμεταφορά" και "Αποθήκευση"}!
     α1) Αν οι εμπλεκόμενοι σε αυτές τις δραστηριότητες διακινούν εμπορεύματα
           σε καθεστώς Εξωτερικής Ενωσιακής Διαμετακόμισης, (Τ1), το "Logistics"
           στον Νόμο σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις αυτές είναι ΕΟΦ και υποχρεούνται
           να τηρούν το Logistical System της ΕΕ.

      α2) Αν οι εμπλεκόμενοι σε αυτές τις δραστηριότητες διακινούν εμπορεύματα
            σε καθεστώς Εσωτερικής Ενωσιακής Διαμετακόμισης, (Τ2), το "Logistics"
            έχει την έννοια της Λογιστικής, που υποχρεούνται σε εφαρμογή τις δικής
            μας φορολογικής νομοθεσίας να τηρούν όλες, (είτε είναι ΕΟΦ είτε όχι),
            ανεξαίρετα οι επιχειρήσεις!    

      α3) Δηλαδή το Υπουργείο να διευκρινήσει προς πάσα κατεύθυνση ότι η τήρηση
            και εφαρμογή του Logistical System είναι η "λογιστική" ελέγχου όλων των
            εμπορευμάτων που "ρέουν" στο έδαφος της ΕΕ. Κατά συνέπεια οι κανόνες
            εφαρμογής του Logistical System είναι διαδικασίες ανεξάρτητες από τις
            φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων εντός των ορίων της χώρας τους.
 
       α4)  Δηλαδή απλά: Άλλο είναι να δηλώνεται η "ροή" του εμπορεύματος στην ΕΕ και
             άλλο να δηλώνεται στην εφορία της κάθε χώρας η συνέχεια της "ροής" μετά  
            την εκτέλεση των διαδικασιών της "κοινοτικής διαμετακόμισης"!

Το κάνω ακόμα πιο απλό για να το καταλάβουν και οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων:
Προ του 1993 όταν ερχόταν ένα εμπόρευμα από τρίτη χώρα πήγαινε υποχρεωτικά  στο
Τελωνείο  για 2 λόγους:
1) για να "ξεχρεωθεί" ο Μεταφορέας, για το υποκείμενο εμπόρευμα σε δασμούς και φόρους
    που έφερνε από το εξωτερικό,… (δηλαδή εξοφλούσε στο Τελωνείο πχ το Carnet TIR.)
2) Για να προσέλθει στην συνέχεια ο Εισαγωγέας, να πληρώσει δασμούς και φόρους για να
    το παραλάβει και να το φέρει στην επιχείρηση του.
Άρα ο Εισαγωγέας τηρούσε για όλα αυτά και προ του 1993 το λογιστήριο του, το οποίο όμως
συνέχιζε να τηρεί και στην παραπέρα δραστηριότητα του είτε σαν βιομήχανος είτε σαν εμπορος,
όπως μου δίδαξε η ΑΒΣΠ.

Η διαφορά είναι ότι στο παρελθόν το λογιστήριο ήταν χειρόγραφο, στην συνέχεια μηχανογραφημένο
για να καταλήξει με την εξέλιξη μετά το 1993 στην Ευρωπαϊκή Ένωση ηλεκτρονικό, με δυνατότητα
διεπιχειρησιακής ενημέρωσης μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων και της ίδιας της ΕΕ!

Αντιλαμβάνεστε τώρα ότι το ΚΑΔ του ν. 4302/14 λειτουργούσε για την ΕΕ σαν “Warehouse Keeper”
του σχήματος του κανονισμού της ΕΕ 2454/93. Την ΕΕ δεν την ενδιέφερε δηλαδή τίποτα άλλο, από
την αναγγελία της άφιξης του εμπορεύματος και εισόδου του στο ΚΑΔ, (πρώην Τελωνείο).
Αντιλαμβάνεστε τις ζυμώσεις και το παρασκήνιο που παίχτηκε το 2014; Όλοι οι άσχετοι με τις
διαδικασίες που θα ρύθμιζε ο νόμος άρχισαν τις κοκορομαχίες για την καλλιέργεια έκαστος των
δικών του συμφερόντων.  

Τι σημαίνει επομένως αυτό σήμερα εν έτη 2026; Πώς πρέπει να είχε ξεκαθαρίσει το Υπουργείο 
τα πράγματα; Έχουν λόγο για την εφαρμογή των νόμων όροι που εισήχθησαν στην λειτουργία
της αγοράς από θεωρητικούς ΗΠΑ και Αγγλίας; Ή μήπως έχουν σημασία οι "μαθηματικοί
συσχετισμοί" του ΕΜΠ, που "κατασκευάστηκαν" για την προαγωγή των επαγγελματικών
εφοδίων των φοιτητών τους; 
Πώς πρέπει να δηλώσει επομένως το Υπουργείο τον υπεύθυνο στην "διαχείριση αποθήκης" των
εμπορευμάτων στο ΚΑΔ; Ποιός ήταν προ του 1993 αντίστοιχα υπεύθυνος στην αποθήκη του
Εμπόρου ή του Βιομηχάνου; Ποιός ήταν αντίστοιχα "υπεύθυνος αποθήκης" του Τελωνείου;

Αν δηλώσει για δικούς του λόγους το Υπουργείο ότι είναι ο “Supply Chain Manager” και ο
"Logistics Manager" του Christopher και της Accenture ή των αμερικάνων, που επικαλείστε
εσείς οι καθηγητές, τότε συνεχίστε απρόσκοπτα την διδασκαλία σας και να βρίσκεστε σε
τρίτη χώρα, δηλαδή εκτός της ΕΕ, επομένως στα παγκόσμια "logistics" του Christopher και
της Accenture, που καπηλεύτηκε τo Πολυτεχνείο για να διδάξει την "εφοδιαστική (logistics)", για να
βγάλει το ΕΜΠ έξω από την "παραγωγή" και να το οδηγήσει στην Διοίκηση της Βιομηχανικής
επιχείρησης και έτσι κυριάρχησε σταδιακά μετά το 1995 στην αγορά εργασίας υπέρ των φοιτητών του. 

Αν όμως διευκρινίσει το Υπουργείο ότι είναι ο Λογιστής, όπως ίσχυε αντίστοιχα προ του 1993,
πχ για την Διαχειριστή Αποθήκης του Τελωνείου ή της βιομηχανικής επιχείρησης, θα πρέπει να
επανεξεταστεί η διδασκαλία στα ΑΕΙ.
Να διευκρινίζεται δηλαδή ότι άλλη είναι η υποχρέωση καταχώρησης στο Logistical System που
διενεργεί το ΚΑΔ και άλλη η υποχρέωση του βιομηχάνου, εμπόρου εισαγωγέα, εξαγωγέα, κλπ,
να καταχωρεί τις δικές του λογιστικές εγγραφές για τους δικούς του οργανωτικούς λόγους και τις
δικές του φορολογικές υποχρεώσεις.

Το θέμα είναι ότι θα πρέπει να προσεγγίσετε την σωστή υπηρεσία, δηλαδή την “Εφορία” και
όχι των “Συγκοινωνιών”, γιατί το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό, που να αφορά πχ στα μέγιστα
βάρη και διαστάσεις των φορτηγών, τις ράμπες των ΚΑΔ ή τα ράφια των τροφίμων, από τα
ράφια των χημικών και των δύσοσμων προϊόντων. 

Ούτε και τεχνικό του Πολυτεχνείου για τις κατασκευές των ΚΑΔ… Το θέμα είναι ότι το ΚΑΔ είναι
ΕΟΦ, δηλαδή λειτουργεί ως Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας και υποχρεούται να
εφαρμόζει τόσο τον κανονισμό ΕΕ 2454/93, όσο και τους φορολογικούς κανόνες της χώρας μας.

Θυμίζω ότι και προ του 1993 σε ότι αφορά στις αντίστοιχες "διεργασίες", "εργασίες", και λοιπές
"δραστηριότητες" για την διαχείριση των εμπορευμάτων υπεύθυνος απέναντι στην χώρα μας
ήταν πάντα ο Λογιστής με την υποχρέωση να εφαρμόζει πχ τον Κώδικα βιβλίων και Στοιχείων.  

Παρενθετικά οφείλω να τονίσω για τελευταία φορά ότι το ΚΑΔ του Ν. 4302/14
ήταν ΕΟΦ της ΕΕ και η λειτουργία του έπρεπε να είναι εναρμονισμένη με την
εμπλοκή των λοιπών ΕΟΦ που εμπλέκονται και αυτοί στο «σύνολο των εργασιών,
διεργασιών Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης» που αναφέρονται στον
Κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Έτσι όμως αόριστα και αποσπασματικά αναφέρονται αυτές στο άρθρο 1 του νόμου υπάρχει 
ασάφεια, γιατί δεν δηλώνεται δηλαδή η υποχρέωση να «εξοφλείται» στο Logistical System, πχ:
- Η άφιξη και η παράδοση στο ΚΑΔ του εμπορεύματος από τον Μεταφορέα,
- Ο τυχόν εκτελωνισμός του εμπορεύματος αν ήτο εισαγωγής από τρίτη χώρα,
- Η έξοδος του εμπορεύματος από το ΚΑΔ και η καταχώρηση στο Logistical System
  της συνέχειας της διαχείρισης του εμπορεύματος πχ από τον νέο κάτοχο Μεταφορέα…
- Η παράδοση στην συνέχεια από τον Μεταφορέα πχ στον Βιομήχανο αν είναι πρώτη
  ύλη ή στον Έμπορο αν είναι έτοιμα προϊόντα που προορίζονται για την κατανάλωση.

Έτσι όμως όπως συντάχθηκε ο νόμος με περιφρόνηση στο θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ
ισχύει περισσότερο για ένα φαστφουντάδικο ή μια πιτσαρία! Αν υπάρχει αντίρρηση
να μου αναφέρετε έστω και μια «δραστηριότητα εφοδιαστική (Logistics)» του ν. 4302/14,
που να μην εκτελείται και μέσα σε αυτά!
Εγώ πάντως ξέρω μόνο μια, ότι δεν τηρούν το Logistical System της ΕΕ! Εσείς;

Προσέξτε την διαφορά στην {"προ" Εφοδιαστική Αλυσίδα} εποχή:
- Κατά την εισαγωγή στην διεθνή μεταφορά παρέδιδε ο Μεταφορέας το εισαγόμενο
  εμπόρευμα στο Τελωνείο. Μετά τον εκτελωνισμό ο Εκτελωνιστής εξέδιδε ένα Δελτίο
  αποστολής για να φανεί σε ποιόν πηγαίνουν τα εμπορεύματα...
- Τώρα, στην {"μετά" Εφοδιαστική Αλυσίδα} εποχή ο Μεταφορέας παραδίδει το
   φορτίο σε ένα ΚΑΔ - ΕΟΦ, δηλαδή σε ένα Εξουσιοδοτημένο Οικονομικό Φορέα, που
   ορίζεται στο έγγραφο μεταφοράς Τ1 και όχι όπου θέλει εκείνος. Αυτό γιατί
   διαφορετικά δεν θα απαλλαγεί από την φορολογική του υποχρέωση...
  Μην ξεχνάτε ότι ο συγκεκριμένος Μεταφορέας είναι και αυτός ΕΟΦ, διαφορετικά δεν θα
  επιτρεπόταν να εκτελέσει μεταφορά σε καθεστώς "εξωτερικής" Διαμετακόμισης...

  Από εκεί και πέρα δεν επιτρέπεται στο ΚΑΔ να εκτελέσει το "logistics γρήγορης
  απόκρισης" του Christopher πριν ο "αποκρινόμενος εισαγωγέας" ορίσει ένα
  εκτελωνιστή που θα εκτελωνίσει το εμπόρευμα και να συμβληθεί με ένα
  Μεταφορέα που με τα χαρτιά του εκτελωνιστή στο χέρι, θα του εφοδιαστικο -
 - αλυσοδέσει το εμπόρευμα στην αποθήκη του. Βλέπετε πάντα το σχήμα της ΕΕ...

Από εκεί και πέρα αν ο "αποκρινόμενος Importer" είναι βιομήχανος, τότε θα
κάνει στο εργοστάσιο του ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ μέχρι να παραχθεί το προϊόν του.
Στην συνέχεια αν τυχόν πουλήσει εκτός ΕΕ θα το εφοδιαστικο- αλυσοδέσει ως
"exporter", δηλαδή εξαγωγέας στο σχήμα της ΕΕ. Θα πρέπει να το στείλε σε ένα
ΚΑΔ κείμενο σε σημείο εξόδου της ΕΕ, πχ στο Αμβούργο, (που το αγαπώ γιατί
δούλεψα πριν 45 χρόνια 15 ημέρες, για να εκπαιδευτώ στον "Ueberseeverkehr"),
για να εξοφληθεί η υποχρέωση τόσο του βιομήχανου, όσο και του Μεταφορέα... 
Τέλος της παρένθεσης

Ύστερα από αυτά θα πρέπει να καταλαγιάσουν και οι καθηγητές ΟΔΕ και να 
αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να παραπληροφορούν τους φοιτητές τους.
Δηλαδή να διδάσκουν την θεωρία “Supply Chain Management” και τα
 “Logistics Management” των ΗΠΑ και των Άγγλων και να αγνοούν τόσο την
νομοθεσία της ΕΕ, όσο και την χρησιμότητα του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ,
για την ορθολογική λειτουργία της επιχείρησης.  

Αμερικάνοι και Άγγλοι έχουν όμως το ελεύθερο να διδάσκουν "παγκόσμια logistics" 
της Accenture, όπως πχ ο Christopher και οι  Sunil Chopra & Peter Meindl ή
θεωρητικά όπως ο φιλόσοφος David A. Taylor, Ph.D., γιατί δεν αντιστρατεύονται
νόμους των κρατών τους. Οι δικοί μας όμως καθηγητές ΟΔΕ μηδενίζονται, γιατί
διδάσκουν τους ξένους και είναι εκτός θέματος!

Όμως αν οι καθηγητές ΟΔΕ θεωρούν χρήσιμο να διδάσκουν αυτά τα πεδία, τότε
σε αυτήν την επιλογή θα πρέπει να τα διδάσκουν σαν "Marketing", για να αφήσουν
επιτέλους το “Logistical System” και την “Lieferkette” της ΕΕ στην ησυχία τους,
για να προσδώσουν και στο πτυχίο ΟΔΕ το κύρος και την αίγλη που του αξίζει!
Αυτό όμως θα συμβεί αν ορισμένοι καθηγητές ΟΔΕ ξαναγράψετε από την αρχή
τα βιβλία σας.
Ή, οι νέοι διδάκτορες επιμελητές, κλπ πριν γράψετε το σύγγραμμα σας θα πρέπει να
φροντίσετε να ενημερωθείτε για την αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ και το Logistical
System που επέβαλε, για να απαγκιστρωθείτε από τα "4P Logistics" της  Accenture 
και την "εφοδιαστική (logistics)" του ΕΜΠ...

Καλές σπουδές, καλή σταδιοδρομία…

Υ/Γ
Εγώ μένω πάντα μάχιμος για να λάμψει η αλήθεια που "έθαψαν" δυστυχώς κάποιοι,
που βολευτήκαν από το "σύστημα", για να το παίζουν καθηγητές ΑΕΙ...